Szpital Bielański

[olma1974]

Jestem w 10 tyg ciąży i jeszcze bez lekarza prowadzącego. Chciałabym
rodzić w Spitalu Bielańskim i potrzebuję namiar na sprawdzonego,
dobrego lekarza z tego szpitala. Z góry dziękuję

[nel82]

Ja tez jestem zainteresowana porodem w bielanskim, moze sa
dziewczyny ktore tam rodzily? Slyszalem b. rozne opinie nt.
bielanskiego ale najczesciej pojawilo sie stwierdzenie o fatalnej
opiece nad noworodkiem. Bardzo prosze o informacje.
Pozdrawiam,
Nel

To chyba wątki nie na to forum

[987ania]

Poszukajcie na Szpitale

[sliva78]

witam rodziłam moje pierwsze dziecko w tym szpitalu niedługo będzie już trzy
lata , obecnie jestem w drugiej ciąży i też chce tam urodzić. Opieka wspaniała,
polecam.

[men.ka]

jestem w 11 tyg. ciąży,skierowano mnie do szpitala bielańskiego na
patologię ciąży poniewaz mam poważną nadczynność tarczycy i
wytrzeszcz oka prawego.jechałam 120km do tego szpitala,od godz.18 do
24 czekalam aż pani dr.łaskawie mi powie czy mnie
przyjmą.powiedziano mi że niestety nie bo to nie ich sprawa,że mam
iść na oddział endokrynologiczny.poszłam,tam nie było wolnych miejsc
i powiedzieli że jeżeli mam skierowanie na patologię to muszą mnie
przyjąć.udalam się jeszcze raz na patologię,ok godz 24 przyszła pani
dr.i stanowczo powiedziała mi że mnie nie przyjmą,że oni takich
małych 11tygodniowych zagrożonych ciąż nie przyjmują.
dlatego naprawdę nie polecam tego oddziału.jak można matkę z
zagrożoną ciążą odesłać do domu,a mieli miejsca.

[iwonaw10]

Bardzo fajnym i dobrym lekarzem jest dr. Kretowicz. Ma również
prywatny gabinet na ul. Floriańskiej (tel.[phone]). Chodzę do
niego od lat i jak narazie nie wyobrażam sobie zastąpić go kimś
innym:-) Jeśli chodzi o sam szpital to poród wspominam super (bez
opłat i prywatnej położnej) ale jeśli chodzi o późniejszą opiekę -
kompletna klapa. Żadna z szanownych pielęgniarek nie wykazała się
niczym, kompletny brak profesjonalizmu i zainteresowania pacjentami.
A pani od laktacji nie doczekałam się wogóle - w trakcie jej wizyty
byłam w łazience i mimo 2 próśb o jej przyjście - nie pojawiła się:-
(((((( Także porodówce daje duuuży plus ale później - nawet na minus
nie zasługują!

[jo-asiunka]

potwierdzam, ze dr Kretowicz to wspaniały lekarz, świetnie zająl się mną na
izbie przyjęć. w ogole o personelu szpital mam jak nejlepsze zdanie, nie
oplacalam polożnej a do lekarza chodzilam do poradni K.
Na koniec ciaży wylądowalam na patologii ciaży i lekaze właśnciwie wszyscy byli
wspaniali.
Też słyszalam same negatywne opinie na temat opieki noworodkowej - bardzo miło
się rozczarowałam - dzięki pielęgniarce z noworodków w ogóel karmie piersią,
wszsytkie dzieci były codziennie kąpane (chociaz słyszałam, że w ogóle nie kąpią
dzieci), dokarmiane bez słowa. pielegniarka laktacyjna byla w naszym pokoju trzy
razy i to bardzo długo, a zwykle pielęgniarki też pomagały.
W zasadzie złego słowa nie moge powiedzieć.

[kamanik]

Godnym polecenia lekarzem ze szpitala Bielańskiego jest doktor
Jędra. Nie wiem czy przyjmuje w poradni K, natomiast ma gabinety w
dwóch miejscach - w Warszawie i w Raszynie.

Jeśli chodzi o sam poród - to rodzi się z położną. Ja mam
wypróbowaną panią Basię Aleksandrowicz. Rodziłam z nią pierwsze
dziecko - 4kg niemowlę w 6 godzin. Poza tym rodziły z nią moje
koleżanki, kuzynki i siostry. Na 10 marca mam termin kolejnego
porodu i pomimo, że mieszkam 60 km od szpitala Bielańskiego tam
zamierzam rodzić kolejny raz.

[aganawrocka]

Do Jędry trafiłam na początku ciąży pod koniec sierpnia, do
przychodni przyszpitalnej szpitala bielańskiego. Pierwsza wizyta nie
napawała optymizmem, lekarz mnie co prawda zbadał(tylko żeby
stwierdzić ciążę), ale nic nie odpowiedział,na moje próby dowiedzenia
się czegokolwiek, co wolno, czego nie, odpowiadał zdawkowo:"mhm",
lub: "yy".Stwierdziłam, ze może miał zły dzień, śpieszył sie itp. w
końcu lekarz też człowiek.
Druga wizyta trwała ok. 3-4min. nie zbadał mnie, zapytał, czy
wszystko w porządku(a niby skąd ja mam to wiedzieć, czy w
porządku?!?). Kiedy powiedziałam mu, że raczej nie, bo mam bóle
brzucha, powiedział, że w ciąży to normalne, bo macica się rozrasta,
nie dał skierowania na żadne badanie, żeby sprawdzić czy wszystko
ok, ze mną i dzieckiem. Jednym słowem: boli?-to niech boli, tak ma
być, chciałaś ciąży to cierp.
Kolejna wizyta wyglądała podobnie-ok. 3-4 min. bez badania.Brzuch
nadal bolał, zgłosiłam-odpowiedź ta sama - tak ma być i koniec!!!Do
tego wszystkiego przyplątał sie stan zapalny pochwy, groźny w ciąży.
Bez badania czy rzeczywiście go mam i co to właściwie jest, wypisał
mi globulki.
Następna wizyta. Tabletki pomogły tylko na chwilę, stan zapalny
wrócił.Przepisał mi inne globulki oczywiście znów nie badając.
Miałam zasłabnięcia, więc powiedziałam,że podejrzewam, że to
tarczyca daje o sobie znać, bo miałam już z nią kłopoty.Dał mi
skierowanie na badanie krwi w kierunku hormonów.
W połowie kuracji lekowej nie wytrzymałam już pieczenia i swędzenia
(panie, które to przechodziły, wiedzą o czym mówię), porostu nie
mogłam siedzieć, bo leki jeszcze nasiliły objawy zapalenia.
Zgłosiłam się do Jędry ponownie (byłam też parę dni wcześniej, ale
lekarz dosłownie wygonił mnie z przychodni, bo:"nie widzi pani co
się tu dzieje?!? kolejkę mam, do swego lekarza!!!).Powiedziałam o
swoich dolegliwościach, ze tabletki nie pomagają, dają wręcz
odwrotny efekt. Nie zbadał mnie oczywiście, powiedział, że teraz
przepisze mocniejsze globulki i .... przepisał znów te co
wcześniej!!! Kiedy wyciągnął moja kartę, wysunęły się z niej wyniki z
krwi na hormony, zapytałam jak wyszły. Na biurku leżały trzy kartki
z wynikami, odwrócone "do góry nogami". Lekarz pisząc receptę,
zerknął na nie kątem oka, nie zadał nawet sobie trudu, żeby je
przejrzeć, po czym odpowiedział:"wszystko w porządku". Cała wizyta
trwała tyle co wypisanie recepty...
Kiedy stamtąd wyszłam, wykupiłam leki a kiedy zorientowałam się, ze znów
dostałam te same, zachciało mi się płakać z bezsilnej złości i
żalu, że straciłam tyle czasu, chodząc na wizyty do kogoś takiego, bo
trudno tego pana nazwać lekarzem.
Podsumowując: chodziłam przez 19 tyg. ciąży do lekarza, który mnie
nie badał, nie patrzył na wyniki badań, nie interesował sie czy coś
mnie boli, co dolega, nie zbadał ANI RAZU tętna dziecka!!!!! i
leczył przez 3 miesiące na stan zapalny nie robiąc wymazu, ani nawet
nie sprawdzając czy w ogóle mam stan zapalny, czy nie jest to coś
innego....
Decyzje, czy skorzystać z usług tego człowieka, który pacjentów nie
traktuje bynajmniej po ludzku pozostawiam Paniom

[e.markowa]

Ja mam termin porodu na koniec czerwca i poszukuję położnej z
Bielańskiego - bardzo proszę o przesłanie namiaru na p.
Aleksandrowicz lub na inną godna polecenia - podaję email
[e-mail]. Z góry dziękuje!

[onestonia]

Witam, Moja żona rodziła w lutym 2008 w szpitalu Bielańskim. Mogę Ci
polecić wspaniałą położną - Joannę Pułkowską. O ile oddział
położniczy jest OK, to niestety opieka nad noworodkami pozostawia
wiele do życzenia. Jeżeli chodzi o lekarza to z całego serca
polecałbym Ci doktora Marcina Woźniewicza ze szpitala
Czerniakowskiego. A wiem co mówię. Poznaliśmy go w dosyć trudnych
dla nas okolicznościach na jesieni 2006 roku kiedy moja żona
poroniła przez złe prowadzenie ciąży przez poprzedniego lekarza i on
już nic nie mógł zrobić. Od razu wzbudził nasze zaufanie swoją
fachowością, życzliwością i wiedzą. Od tamtego czasu cały czas
prowadził moją żonę. A kiedy okazało się, że jest ponownie w ciąży
wspaniale zajął się moją żoną. A wiem co mówię bo byłem z żoną na
każdej wizycie. Sam wykonuje badanie USG i uwierz mi, że jest to
komfortowa sytuacja. W 22 tygodniu ciąży na rutynowej wizycie
stwierdził u żony początki skracania szyjki macicy. Za kilka godzin
była już w szpitalu i założył jej szew szyjkowy. Poźniej co 2
tygodnie regularnie kontrolował stan ciąży, łącznie z pobieraniem
posiewu z szyjki. Dzięki jego wnikliwości, skrupulatności, ogromnej
wiedzy i doświadczeniu w lutym urodził się nasz upragniony synek.
Niestety szpital Czerniakowski był ( chyba jest do końca marca 2008)
i musieliśmy rodzić w Bielańskim. Nasz lekarz polecił nam wspaniałą
położną Panią Joasię Pułkowską. Pomimo, że nie jest lekarzem z tego
szpitala cały czas był z nami w kontakcie i zawsze służył swoją
fachową wiedzą o każdej porze dnia i nocy.

[orso_orso]

Witam,

rodziałam w Bielańskim w padzierniku 2007 - miałam planowane cc.
Opieka na sali pooperacyjnej suuuper jeżeli chodzi o opiekę nad
noworodkami to raczej średnio. Na panią od laktacji się nie
doczekałam, od pediatry nic się mogłam dowiedziec, ale pielęgniarki
to już troszkę inna kwestia - ja wykupiłam sobie prywatną opiekę na
jedną noc a potem staram się sama sobie radzic jak się uparłam to w
końcu któraś przyszła. Bardzo jestem zadowolna z opieki pielęgniarki
Małgosi (ta wykupiona) i Magdy ( ta poprostu jest zawsze pomocna i
uśmiechnięta).
Natomiast co do lekarza prowadzącego to polecam dr Dynowskiego - nie
jest za specjalnie rozmowny i wylewny ale bardzo rzeczowy i
konkretny. Ja chodziłam do niego na wizyty do CM LIM a podobno ma
jeszcze gabinet na Ursynowie.

Pozdrawiam

[mariapiet]

czy mogłabym prosić o namiary (telefon)do położnej Joanny
Pulkowskiej lub ew. innej położnej ze Szpitala Bielańskiego, która
prowadzi indywidualną opiekę podczas porodu (mam na myśli opłaconą
dodatkową opiekę).
niestety mam tylko kontakt do p. Strusińskiej, która prowadzi szkołę
rodzenia, ale nie chciała mi podać telefonu do położnej ponieważ
stwierdziła, ze mogę info o położnych oferujących indywidualną pomoc
znalezc w internecie - niestety nie udało mi się to.
moj e-mail: [e-mail]
Z góry serdecznie dziękuję, Maria

[stokrotka_28]

oto pamiętnik z pobytu w szpitalu Bielawskim

A więc wszystko zaczęło się dość tradycyjnie-zaszłam w ciążę. W
ciążę oczekiwaną i chcianą. Cieszyłam się jak głupia i wszystko
przeżywałam/przygotowywałam w najdrobniejszym szczególe. Nic nie
zapowiadało tragedii jaka się miała wydarzyć...
Chodziłam grzecznie na wizyty kontrolne, na USG i robiłam wszystkie
wymagane badania. Wszystko wg. lekarzy było idealnie, poza
podwyższonym stanem wód płodowych. Podwyższony stan wód nie wzbudził
jednak zbytniego ich zainteresowania, gdyż jak twierdzili dziecko
było zdrowe. Twierdzili tak na podstawie USG i nie zadawali sobie
trudu dalszego zgłębiania tematu.
Na przykład dr. Trasujka mówiła (prawie krzyczała) „to jest tylko
podwyższony stan wód płodowych, czyli jeszcze w normie, więc pani
się nie denerwuje, bo pani dziecku zaszkodzi”.Jako że dr. Trasujka
nie miała uprawnień, więc kierowała mnie na USG do innych lekarzy. W
efekcie drugi lekarz Dong (też z Enek-Medu), który robił USG
mówił: „pani mierzy centymetrem obwód brzucha i jak przyrośnie za
bardzo, to prosze się zgłaszac”, co dr. Trasujka od razu
zanegowała „bo przeciez jak dziecko rośnie to i brzuch rośnie”.
Dr. Dong jeszcze się asekurował i zaprosił mnie za miesiac na
ponowne badanie USG, dodając „że jakby coś było nie tak to można
jeszcze tę ciążę usunąć”, czyli coś biedakowi nie grało- wiedział,
że w którymś kościele dzwonią, ale nie wiedział w którym i w efekcie
zamiast skierować mnie na badania prenatalne (gdzie ewidentną
przesłanką był poziom wód płodowych na granicy wielowodzia)
zaspokoił się zaproszeniem mnie na USG za miesiąc. Za miesiąc nic
nie zobaczył....
Zatem byłam spokojna i pewna, że dziecko jest zdrowe :-)
Kolejny lekarz prowadzący ciążę (już z mojego ulubionego szpitala
Bielawskiego) -dr. Biznesowski, też nic nie widział, za to za USG
potrafił wziąść 300 złotych. Wizyty u doktora Biznesowskiego były
konieczne, bo szpital Bielawski (dalej zwany rzeźnią) przyjmuje
przede wszystkim pacjentów od swoich lekarzy i to już chyba wszyscy
wiedzą.... inaczej trzeba rodzić na ulicy albo w domu....Często na
drzwiach izby przyjęć wisi oficjalna karteczka, że brak miejsc,
ale „swoich” przyjmują... Taki prywatny folwark nic dodać nic ująć.
Wracając do przebiegu ciąży: pod koniec ciąży pan Biznesowski
zalecił, żebym poszła do rzeźni na kontrolę KTG (czyli kontrolę
zapisu tętna dziecka), a przypadało to na 3 tygodnie przed terminem
porodu (gdzie normą jest kontrola w planowanym terminie). A więc też
mu coś świtało, ale co to już wyjawić nie chciał. Skasował za to
kasę za wizytę i życzył powodzenia.
Niedługo potem zgłosiłam się do rzeźni, zgodnie z przykazaniem. Za
pierwszym razem „udało mi się” bo KTG wypadło dobrze i mogłam
przyjść za tydzień. W kolejnym tygodniu KTG codziennie było złe, bo
było mało reaktywne, czyli zachodziło podejrzenie że dziecko śpi lub
jest niedotlenione, ale miałam się najeść i wrócić na powtórne
badanie. Wieczorne KTG już lekarzy uspokajało, bo było bardziej
reaktywne... W konsekwencji wypuszczali mnie do domu i kazali
przyjść następnego dnia na ponowną kontrolę.
Po tygodniu już mnie samą tknęło, że dłużej tak przychodzić
dwukrotnie w ciągu dnia nie dam rady, zwłaszcza, że izba przyjęć
jest przepełniona. Pogodziłam się że zostanę zamknięta w szpitalu i
sama zaproponowałam to dyżurnej lekarce-zgodziła się. Zostałam
zamknięta w celu monitoringu KTG dziecka. Było to na 10 dni przed
terminem porodu. Byłam wykończona i psychicznie i fizycznie.
W rzeźni skrupulatnie odnotowano, że jestem pacjentką dr.
Biznesowskiego. W efekcie w ogóle mnie przyjęto i ofiarowano
dwuosobowy pokój. Niestety zapomniano wymienić pościeli, także
trochę tylko była zmiętolona...
No i zaczęła się gehenna jak na rzeźnię przystało...
Badań tam nie robiono prawie wcale, a już na pewno nie w weekendy-
bo co by się nie działo-to w weekendy na oddziale patologii ciaży
się po prostu odpoczywa. I warto o tym pamiętać.
Za to jak mi zrobiono pewnego razu USG to zapamietałam je na całe
życie. Mianowicie wykonywała je stażystka podpisująca się bezprawnie
za doświadczonego lekarza. W dodatku ten doświadczony lub po prostu
uprawniony do robienia USG lekarz nie był obecny. I ta dziewczyna
mogła mówić i pisać co chce...
Przede wszystkim wypowiadała się o stanie dziecka takimi
niedopowiedzeniami, że myślałam, że umrę ze strachu o dziecko
(pamiętajmy, że żyłam w przekonaniu że córka jest zdrowa).
Stwierdziła np.:
-że dziecko jest małe (a ważyło po urodzeniu ponad 3 kilo) takim
tonem jakby to był wyrok,
-że mam wielowodzie (żaden poprzedni lekarz tego nie stwierdził i co
najciekawsze 5 dni później doświadczony lekarz skorygował to i
dopiero jej pokazał jak się mierzy poziom wód płodowych)
i ze tylko prawidłowe przepływy krwi nas ratują a od czego to już
nie dodała...
Tak więc oszalała ze strachu zwróciłam się do dr. Biznesowskiego.
żeby mi wyjaśnił o co chodzi, a ten stwierdził że wszystko jest
dobrze i niepotrzebnie panikuję natomiast tą stażystkę podobno
opieprzył, że straszy jego pacjentki. Uspokoiłam się ale nie na
długo...
Mój spokój skutecznie zaburzały panie położne, które można porównać
do skorupiaków -tak twardą mają skorupę by być znieczulone na
nieszcześcia podopiecznych. Ogólnie zero empatii, za to 100%
lenistwa. Np. jednej z pacjentek pękł pęcherz płodowy i napełniała
przez całą noc baseny, których nie było komu wylać, bo panie
położne są przecież nie od tego, a salowej dziwnym trafem tej nocy
nie było. W efekcie smród dominował w sali i pozostałe pacjentki nie
mogły spać.... Swoją drogą ciekawe jak się spało w tym czasie paniom
położnym, które zamiast w nocy dyżurować, zazwyczaj spały na kanapie
w korytarzu.....Nieszczęśliwym zrządzeniem losu ta kanapa była
akurat naprzeciwko tego pokoju....
Lenistwo tych pań objawiało się też na różne inne sposoby np. rano
nie chciało im się przyjść po termometry (trzeba było samemu
odnosić), nie chciało się odpiąć KTG, nie chciało się zamknąć drzwi
do sali do której wchodziły, nie chciało się nawet powiedzieć dzień
dobry....
Panie te nie grzeszyły też uprzejmością: na przykład, gdy pewnego
razu po raz kolejny niechcący nacisnęłam przycisk alarmowy (bo
miałam za duży brzuch i nie mieściłam się w łazience), usłyszałam ze
nie jestem na wczasach i co ja w ogóle sobie wyobrażam! A przecież
przepraszałam ją za fatygę przejścia 10 metrów z dyżurki do mojej
sali....Innym razem jedna z tych pań użyła do jednej z pacjentek
zwrotu „przesuń się słonico”. Z pewnością „słonica” poczuła się
bardzo miło.
Zapamiętałam też odwiedziny mojej bratowej z bratankiem, którzy
weszli do mnie na oddział i zostali jeszcze szybciej wyproszeni niż
weszli, gdyż zgodnie z przepisami dzieci nie mogą wchodzić na
oddział. Jednocześnie pacjentki nie mogą wychodzić z oddziału, więc
trochę absurdalna sytuacja, ale ok, jak przepisy to przepisy. I
byłoby wszystko dobrze, gdyby ta sama pani nie pozwoliła przebywać
innemu dziecku na oddziale w tym samym czasie....
Ale był wyjątek - była jedna, dosłownie jedna położna -wspaniała
osoba rzeczywiście z powołaniem, która potrafiła z pacjentkami
porozmawiać-odpowiedzieć na wszystkie nurtujące pytania, wyjaśnić
tysiące niedopowiedzeń, które pozostawiali po sobie „lekarze” i
jeszcze pożartować. Nazwiska jej nie wymienię, bo ta sama pani
przyznała, że z całej ekipy „lekarzy” jeden jest tylko godzien
nazywania lekarzem, gdyż rzeczywiście bada pacjentki...
Zaangażowanie lekarzy w leczenie niech odzwierciedlą obchody, które
trwały od jednej do trzech minut i przede wszystkim polegały na
zaprezentowaniu się pani ordynator oddziału na czele peletonu
studentów. Zaś w następnej kolejności na pozdrowieniach typu: jak
się pani ma? d

[stokrotka_28]

nie musisz nic wiedzieć - idziemy dalej do następnej sali). Czasem
jakaś pacjentka zdążyła zadać pytanie, ale to było doprawdy
bezcelowe, bo odpowiedzią był zawsze jakiś tajemniczy ogólnik
typu „zobaczymy” „za dużo by pani chciała wiedzieć” itd. Także
sztukę zbywania pacjentek lekarze opanowali doskonale. W ten sposób
narastały domysły odnośnie stanu zdrowia (własnego lub dziecka) i
psychoza strachu. Co będzie? Jak się czuje dziecko?! Jakie badania
planują? Kiedy mnie wypiszą i czy w ogóle wypiszą? To były niestety
pytania retoryczne.
Podsumowując, obchody były krótkie i niestety mało treściwe -
przypominały pozdrowienia turystów w Turcji przez Turków, którzy
znali tylko jedno zdanie po polsku „jak się masz?” po czym nie
czekając na odpowiedź sami sobie odpowiadali „jako tako” i
zadowoleni odchodzili.
Śmiałam się do łez z jednego obchodu podczas którego lekarz wszedł i
otrzymał szybko przeze mnie zaserwowane pytanie (trzeba bylo się
spieszyć zanim wyjdzie) i tak się skupił na zdawkowej odpowiedzi i
szybkim odwrocie, że nie zauważył koleżanki obok, która jak
gepardzica szykująca się do skoku, czekała już z otwartymi ustami,
żeby zadać swoje pytanie, niestety nie zdążyła... Taka przyjemność
jak obchód przepadła mi niestety aż dwukrotnie: raz gdy wyszłam do
oddziałowej lodówki odnieść jedzenie (co wskazuje jak długo trwał
obchód) i drugi raz gdy byłam akurat zamknięta w łazience i ktoś
spytał jak się mam, a ja myśląc że to położna odpowiedziałam że
dobrze, a to był obchód którego więcej już nie zobaczyłam....
To był opis porannych obchodów, natomiast wieczorne były krótsze lub
wcale ich nie było. Jednakże jeden z wieczornych był i nawet bardzo
zapadł mi w pamięć. Mianowicie przyszedł doktor i spytał jak się
mam, na co ja powiedziałam że mam skurcze (były to lekkie skurcze
przepowiadające), ale on już w to nie wnikał i chyba dla nauczenia
mnie pokory zalecił mi no-spę domięśniowo. W efekcie bolał mnie
później mięsień w tyłku 2 tygodnie. Było to o tyle absurdalne, że
później miałam dużo silniejsze skurcze i nic takiego nie
dostawałam....Ale pokory trzeba pacjentki jakoś uczyć....
Nie mniej beztrosko przebiegał test oksytocynowy. Mianowicie w końcu
kogoś zaniepokoiło KTG dziecka (na kilka dni przed terminem porodu
naturalnego) i skierowano mnie na salę porodową na test
oksytocynowy. Nie wyjaśniając mi oczywiście niczego, tak aby
niepokój skwapliwie narastał. Na sali porodowej nie dane mi było
widzieć lekarza, jedynie położna dosłownie szarpała się z zapięciem
mi KTG i przesuwaniem go po brzuchu, bo dziecko dusząc się, bardzo
kopało. Ale to nie wzbudziło podejrzeń tej położnej. Dziecko skakało
niemiłosiernie, więc uznano to za dobry omen i zamiast wywołać poród
odesłano mnie z powrotem na patologię ciąży. A żeby było jeszcze
bardziej optymistycznie, trzy dni przed terminem porodu (!)
stwierdzono że wszystko jest ok i zaproponowano mi wyjście do
domu... Ale ja się wtedy uparłam i powiedziałam „nie! -ja wśród
takich miłych i wykwalifikowanych pań (i panów) chcę zostać”. Za to
następnego dnia usłyszałam od pani doktor X pytanie kiedy urodzę,
bo im (tj. szpitalowi) NFZ nie zwróci. Do dziś nie wiem czy to był
żart...

Jak się okazało pani doktor X nie mogła mieć żadnych pretensji, bo
dziecko postanowiło urodzić się idealnie w terminie i to jeszcze na
jej dyżurze. Skurcze porodowe rozpoczęły się około 9 rano. Pomimo,
iż leżałam na oddziale patologii z powodu konieczności obserwacji
KTG dziecka, tętno w dniu porodu zostało sprawdzone tylko rano a
potem o godzinie 16. Jak na patologię ciąży przystało, a dodatkowo
na weekend, zostałam pozostawiona sama sobie w zwykłej sali by
samotnie zwijać się z bólu od skurczów porodowych. Tymczasem
rozwarcie nie następowało, a dziecko od rana (tj.od początku porodu)
się nie ruszało. Ja oszalała z bólu nawet tego nie odnotowałam.
Dopiero o godzinie 19 sprowadzono mnie na salę porodową. Tam
zobaczyłam bardzo niezadowoloną twarz lekarza, że jeszcze jedna, (a
przecież szpital zamknięty z braku miejsc) którą trzeba co gorsze
przyjąć, bo była z patologii a nie z zewnątrz. Tak więc położono
mnie i podpięto KTG i zostawiono znowu samej sobie. Zwijałam się z
bólu ale na KTG patrzyłam. Gdy zobaczyłam szokująco niskie wartości
tętna, zaczęłam wołać o pomoc, ale nikomu nie chciało się podejść.
Wobec braku reakcji, zerwałam KTG i pobiegłam, a raczej podczołgałam
się, wijąc się z bólu pod stanowisko kawiarniane „dyżurujących” pań.
Efekt był taki, że jedna z tych pań nakrzyczała na mnie, że zrywam
KTG, a ten zapis to bylo moje tętno (czyli KTG było źle założone i w
efekcie nie mierzyło tętna dziecka chociaż powinno) i kazała się nie
ruszać. Na co ja wytłumaczyłam, że zanim się zerwałam- chcąc ratować
dziecko, wołałam, ale nie było reakcji, na co ta pani bo przecież
trudno ją nazwać lekarką, stwierdziła że przecież jest sama na
dyżurze. Potem już dojechała moja prywatna położna i od razu inne
panie też zrobiły się milsze i bardziej usłużne. Poród przebiegał
wg. tej pani wspaniale, KTG było doskonałe, szkoda tylko że dziecko
urodziło się ledwo żywe. Nie płakało i nie zapłacze oraz nie poruszy
się pewnie nigdy.
Aha, lekarza podczas porodu nie miałam przyjemności zobaczyć, a KTG
dziecka z godzin porodu jest tak dramatyczne, że nawet laik by
podjął jakieś kroki -zawołał lekarza, przyspieszył poród, ratował
jakoś dziecko.... Tymczasem nic, nic takiego nie miało miejsca.
Lekarz zjawił się by mnie zaszyć, ale tak się biedak zdenerwował tą
niestety nierutynową sytuacją, że źle mnie zeszył-szwy puściły po 6
dniach zamiast po 14.
Ale w papierach musi być porządek. Także w papierach z porodu
widnieją następujące zapiski: że poród rozpoczął się o 17 (nie o 9
rano), ze wody płodowe były czyste (a były wg. polożnej zielonkawe),
że dziecko urodziło się w stanie „średnio dobrym” potem chyba coś
jednak nie pasowało i zmieniono na stan „średnio ciężki”. W końcu co
to za różnica, średnio dobry a średnio ciężki, prawie żadna, nie?
2 dni później o bardzo, ale to bardzo ciężkim stanie dziecka
dowiedziałam się w korytarzu (!) żeby było weselej, ale chyba nie
mnie (bo mi było słabo i ledwo stałam na nogach) tylko innym matkom
ze zdrowymi dziećmi, które sobie stały i słuchały tego wyroku dla
mnie i dla mojej córki.
Następnego dnia też było jak w najlepszym dramacie, mianowicie moja
córka „zniknęła” z sali dla noworodków. Okazało się że wzieto ją na
badania nie powiadamiając mnie o tym, a ja widząc pusty inkubator
wywnioskowałam, że zmarła i odrętwiała czekałam, jak mąż przyjedzie,
bo sama nie miałam siły upewnić się, że nie żyje. W szoku wyszłam na
schody ewakuacyjne i usiadłam na krzesełku który okazał się palarnią
dla personelu (przy czym należy wspomnieć że palenie jest w całym
szpitalu zabronione), skąd zostałam bardzo brutalnie, niemal z
przekleństwami, wypędzona z powrotem na poporodówkę. Nikt się nie
zapytał co mi jest, i czy w ogóle mam siłę iść po schodach. Sposób
zachowania tej pani która mnie przepędzała ze schodów wskazywałby na
osobę z nizin społecznych, potem ku mojemu wielkiemu zdumieniu i
obrzydzeniu okazało się że była to pani ordynator. Także tak
wygląda wsparcie psychologiczne dla matek rodzących chore dzieci w
szpitalu bielawskim.
Aha, chyba jest to dość oczywiste ale jeszcze potwierdzę, że
prowadzący moją ciążę doktor Biznesowski, pomimo próśb, już się
więcej nie pojawił. Bo po co? Zarobiłby coś jeszcze?
Niestety wszystko co dobre szybko się kończy i po 4 dniach od porodu
zdecydowałam, że opuszczę rzeźnię. Wówczas przybiegła do mnie pani
prowadząca opiekę nad córką (ta sama co powiadamiała mnie o jej
stanie w korytarzu) i wręczyła kwitek dot. zobowiązania, że zabiorę
dziecko do domu ze słowami, że to

[stokrotka_28]

Podsumowując szpital bielawski to:
-przemiły, wykwalifikowany personel
-fachowa opieka nad nowo narodzonym dzieckiem (np. u mojej córki
wodogłowie narastało przez 9 dni po porodzie niszcząc mózg i nic z
tym nie zrobiono, bo nawet nie ma w szpitalu neurologa i
specjalistycznego sprzętu, żeby wstawić zastawkę, aż w końcu udało
się pozbyć problemu i przekazać dziecko do Centrum Zdrowia Dziecka)
-pełny dostęp do informacji nt. stanu zdrowia, (np.o wodogłowiu
córki dowiedziałam się dopiero Centrum Zdrowia Dziecka, informacje
nt. porodu zostały częściowo sfałszowane częściowo zniszczone, a z
położnikami po tragicznym porodzie nie było kontaktu-zawinęli ogony
i uciekli)
-higiena (polecam (!):można się zarazić bakterią Acinetobacter).

[asta6265]

Dziewczyny na razie od Bielańskiego z daleka. Zresztą oddział
położniczo - ginekologiczny zamknęli na jakiś czas bo mają gronkowca.

[greta118]

Brak mi słów, serdecznie współczuję. To się do sadu nadaje... Tylko dlaczego nie
używasz prawdziwych nazwisk lekarzy?

[magdziaa77]

Ja również współczuję. Niestety takie historie zdarzają sie w każdym
szpitalu.
Ja prowadzę ciążę u lekarki z Bielańskiego. Też chętnie bym się
dowiedziała o nazwiska tych lekarzy.

[stokrotka_28]

w sądzie to się znajdzie i wtedy będą używane prawdziwe nazwiska
lekarzy, a jak na razie po prostu się boję i tak mi życie już
dokopało, na razie muszę stanąć na nogi i nie mam ochoty się z nimi
użerać ale nazwiska są podobne do rzeczywistych z wyj. doktora
Biznesowskiego
pozdrawiam

[stokrotka_28]

generalnie chyba nie trudno domyślić się na podstawie pamietnika że
żaden dosłownie żaden lekarz nie jest kompetentny w tym szpitalu -
jak się coś dzieje. A wiedzę mam bo spędziłam tam 2 tygodnie.

Ale zawsze można mieć nadzieję że nic się nie wydarzy. Zaznaczam że
ja też tak myślałam i do końca na to wyglądało-że jest wszystko ok.
-uściski

do stokrotki

[juniorowa23]

temat tego forum To szpital Bielański w Warszawie a ty caly czas
używasz slowa szpital Bielawski - więc ktróry jest żeźnią