ortografia na forum

[Gość: polonista]

1. Czy tak trudno pisać beż błędów ortograficznych?
2. Czy błędy wynikają z nieznajomości ortografii?
3. Czy błędy to niechlujstwo piszących?
4. Czy nie warto sobie tym zaprzątać głowy?
W przypadkach 1.3.4. nie mamy szacunku do języka polskiego i go zaśmiecamy.
Wstyd.
Przypadek 2 to większy powód do wstydu, lub piszą dzieci jeszcze przed
szkołą i takich wpisów nie powinno się traktować poważnie.
Przecież zawsze można po napisaniu kilku słów zobaczyć czy gdzieś nie ma
"byków" z pośpiechu w trosce o szacunek dla czytających.

[Gość: Lenka]

Przeszkadza ? nie czytaj. Na forum ważna jest treść jeśli forma nie zakłóca jej
odbioru jest dobrze. Nie każdego tak jak ciebie stać na studia polonistyczne.
Nie każdy jest tak zdolny żeby wykuwać zasady i wyjątki. Polska ortografia jest
upierdliwa przez dwojaki zapis (praktycznie) identycznie brzmiących głosek. Czy
język stracił by gdyby było tylko jedno "ó"? Moim zdaniem to tylko jakieś
historyczne zaszłości które kiedyś znikną.

[Gość: x]

Przyganiał kocioł garnkowi. Sam napisałeś "beż błędów" więc nie sprawdziłeś swoich "byków" i literówek.

POlecam wszystkim opcję "podgląd" przed wysłaniem posta.

[Gość: polonista 2]

Popieram autora.

Dodam jeszcze, ze kultura i netykieta wymagaja pisania z wielkiej
litery zwrotow Ciebie, Tobie itp.

Widac jak kolezanka wyzej sie zwraca "Nie każdego tak jak ciebie
stać na studia polonistyczne"

Brak szacunku jak nic...

[Gość: polonistka]

U koleżanki to i interpunkcja nietęgo, a szkoda. Takimi patriotami jesteśmy od miesiąca, kraj kochamy, ojczyznę, a to ojczyzna nadłada na nas obowiązek dbałośi o język ojczysty poprzez ustawę o języku polskim.
Kultura w każdym wydaniu obowiązuje człowieka wszędzie, a jeśli kogoś nie obowiązuje, to znaczy, że jest cham.

[Gość: polonista]

Nie potrzeba kończyć studiów polonistycznych aby pisać bez błędów ortograficznych.
Wystarczy podstawowe wykształcenie.
Błąd typu "beż błędów" za który przepraszam, gdyż przeoczyłem, to co innego
raczej niż takie wyrazy jak np. lud, lut lub lód a i takie kwiatki się zdarzają.
"Polonista 2" zwrócił poza tym słuszną uwagę na pisanie z dużej litery imion
własnych, za którą Jemu dziękuję. Uczono Was tego w szkołach?
Skutek takiego nonszalanctwa jest póżniej taki, że tego typu knotów jest pełno w
pismach urzędowych, podaniach itd.......
Gdy ktoś np. spotka się z takim podaniem lub CV a ma zdecydować o przyjęciu do
pracy mając kilka ofert, raczej odłoży takie pismo bez zainteresowania. Warto o
tym pamiętać.
Jeszcze tylko na koniec przypomnę, że niewłaściwa interpunkcja potrafi wypaczyć
sens zdania. Ale to już chyba za duże wymagania.

[Gość: olof]

ponownie zacytuję - "<Polonista 2> zwrócił poza tym słuszną uwagę na pisanie z
dużej litery imion własnych, za którą Jemu dziękuję."

dużą lub wielką literą piszemy imiona i nazwy własne

[Gość: olof]

cytuję - "Przypadek 2 to większy powód do wstydu, lub piszą dzieci jeszcze przed
szkołą i takich wpisów nie powinno się traktować poważnie."
ortografia ortografią ale i jakaś składnia lepsza by się przydała u polonisty

[Gość: vip]

to gdzie polonista udziela korepetycji w realu ?

[Gość: polonista]

Szukanie tutaj drugiego dna to strata czasu.
Chodzi mi dokładnie o to samo co "polonistce".
Gdy widzę coś takiego jak np. "usunoł" zamiast "usunął" to skojarzenie mam jedno.
Do "olofa" - no może rzeczywiście. Trochę ta składnia, jak teraz czytam owo
zdanie, jest kontrowersyjna. Dziękuję za uwagę. Tak w sumie to jednak nie o
takie drobiazgi chodzi. Wyjaśnię przy okazji, że żadnym
polonistą nie jestem. To tylko "nick", który ma korespondować z tematem postu.
Skończyłem kiedyś Liceum Ogólnokształcące im. Zygmunta Krasińskiego w
Ciechanowie, gdzie dawniej, a mam nadzieję że i dziś, nie wypuszczono w świat
maturzysty z chociażby jednym błędem ortograficznym na maturze.

[Gość: :/]

Kiedyś dziatwa czytała więcej i nie było dysleksji ani dysortografii,
no może sporadycznie, a teraz lepiej imprezować i youtube oglądać.

[Gość: polonista]

Jest jeszcze jeden aspekt tego problemu.
Ktoś, bodajże "polonistka" słusznie zauważyła, że to jest przejaw braku szacunku
do najogólniej ujmując polskości, czyli m.in. do naszego języka, tradycji...
Uważam, że jeśli chcemy być szanowani w świecie jako naród, to przede wszystkim
powinniśmy szanować samych siebie. A z tym coraz gorzej i tylko czekać na skutki.
Zdaję sobie sprawę, ze kijem Wisły tym tematem nie zawrócę ale jeśli chociażby
jakiś wąski strumyczek, to też dużo.

[Gość: Lenka]

W I LO nie wypuszczają też nikogo bez nerwicy. Dla mnie zdrowie jest ważniejsze
od poprawnej polszczyzny.

[Gość: bez nerwicy]

to trzeba się leczyć, a nie pisać na forum. Moi koledzy z klasy, ja też,
kończymy bez nerwicy, a nawet z sentymentem i żalem, że to już minęlo.

[Gość: błąd celowy]

Ja podejrzewam, że wiele błędów może być popełnianych celowo żeby
odwrócić podejrzenia od piszących.
Jak na przykład urzędnicy z urzędu, którzy posiadają wyższe
wykształcenie, chcieliby napisać np. złośliwe bzdury na opozycyjnych
radnych niewygodnych dla bossa, to dla odwrócenia uwagi od siebie
jako wykształconych, oczywiście by celowo popełniali błędy. To
automatycznie miałoby sugerować, że takie złośliwe komentarze o
radnych, których boss nie lubi, piszą jakieś niewykształcone
osobniki, a tym samym piszący urzędnicy lokują się oczywiście poza
podejrzeniami.
Robienie błędów to może być sztuczka np. wykształconych urzędników.

[Gość: Lenka]

Mnie na szczęście ominęła ta przyjemność, wiem tylko z opowiadań znajomych.
Opowiadali też o takich co nic nie musieli na 5, i o takich którzy mimo, że
wiedzieli wszystko co trzeba, zasługiwali tylko na 2.

[Gość: figa]

są jeszcze tacy co za groma nie mogą się nauczyć ortografii czyli
osoby z dyslekcją,ja np robie błedy ktore po pewnym czasie widze ze
zrobiłam i się zastanawiam jak to mozliwe ...wiec nie wynika to
tylko z braku szacunku tylko moze z ... chwilowego zacmienia mozgu?

[Gość: polonistka]

Dosleksja, a właściwie dysortografia jest deficytem rozwojowym, a nie trwałą wadą. Mnóstwo ludzi ma różnego rodzaju deficyty, nie tylko rozwojowe. Jedynym lekarstwem na dysortografię, z której w 100% można wyjść, jest ćwiczenie. Tylko że nie wystarczy myśleć o ćwiczeniu, trzeba to robić. Przykro mi droga figo, wynika stąd, że istotnie nie jest to tylko brak szacunku, ale i zwyczajne lenistwo. Jeśli chodzi o LO nr 1, to całkowicie się zgadzam, że sprawiedliwości tam nie było, nie ma i pewnie nie będzie. Nie wiem tylko czy to na pewno jest problem. Jek tam uczęszczałam przed laty, to dostawałam dostateczny zawsze, ale na studiach dużo skorzystałam z wiedzy tam zdobytej. To w dużej mierze kwestia ucznia i jego chęci. Kiedy ich brakuje, najprościej jest złożyć winę na nauczyciela. Bardzo wygodne, ale nie przynosi rezultatów dla edukacji takiego człowieczka.

[Gość: Simply]

Niechlujstwo językowe to dziś rzecz powszechna i w tekstach pisanych, i w mowie. Ma to związek z tym, że ludzie mniej czytają i z tym, że mają wobec siebie mniejsze wymagania. Nie rozumiem rodziców, którzy tolerują wulgarne odzywki swoich dzieci. Od rzemyczka do koniczka, jak mawiał mój dziadek. Wyrosną z nich dorośli, którzy w codziennym życiu będą leceważyć język ojczysty i swoich rozmówców. Na forum, gdzie zaglądam od niedawna, poziom większości wypowiedzi jest żenujący. Kiepska i treść, i forma. Reasumując - polszczyzna grubo poniżej poziomu, agresja i polityczne zacietrzewienie - grubo powyżej.

[Gość: niepolonista]

kochani forumowicze, zwłaszcza poloniści. Sami macie niedostatki
językowe, ale o to nie miałbym pretensji, to język forum, daleki od
elegancji - gdybyście się nie mądrzyli. Zwłaszcza w sprawie
dyslekcji, ale nie tylko.

[Gość: Lenka]

Jeśli naprawdę tak Wam zależy na poprawnej polszczyźnie, to zróbcie dla dzieci
nieradzących sobie z gramatyką zajęcia pozalekcyjne. Efekt będzie dużo lepszy
niż forumowe odezwy, choć może nie tak spektakularnie widoczny.

[Gość: polonistaka]

szkoda słów....

[Gość: winter]

szkoda....
To wina otaczajacej nas elektronizacji.Pisząc na telefonie SMS-y
robimy to na skróty bo w treści można zamieścić tylko określona
ilość znaków a trzeba napisać dużo.
Pisząc na komputerze posługujemy się edytorami tekstu, które za nas
poprawiają to i owo.Ale niektórym ( z pośpiechu) nie chce się
włączać tych poprawiaczy lub ignorują podpowiedzi - nie zastanawiają
się nad błędami , które podkreśla nam komputer.
A w jezyku codziennym wyrazenia typu NARA, SPOKO itp. to już norma.
A najbardziej mnie denerwuje jak 50 latek mówi do 50 latka DZIĘKI.
I powstaje taki zwyczajowy językowy galimatias.Młodzi mówią swoim
językiem a starsi o zgrozo dziarsko ich niejednokrotnie naśladują.
Ortografia jest na samym końcu.
Takie czasy.Mnie to razi ale mam na to coraz mniejszy wpływ.

[Gość: figa]

O deficycie mozna mowic kiedy ktoś nie wie jak sie pisze dany
wyraz.Moj problem polega na tym ze wiedzac jak go napisać i uzywając
danego wyrazu milion razy za milion pierwszym zrobię błąd.Czy mozna
to nazwać lenistwem albo deficytem intelektualnym?

[Gość: Lenka]

Hm a może po prostu błędem? Też tak mam przy pisaniu "szcz" często zjadam 1 "z"
ale Firefox goni mnie za to :).

[Gość: Klamerka]

Droga Polonistko, dysleksja i dysortografia to dwie różne sprawy,
warto o tym pamiętać.
Drogi Polonisto, dajesz nam tu wykład na temat popełnianych przez
forumowiczów błędów ortograficznych. Słusznie, nie mam zastrzeżeń.
Może tylko jedno małe, że w dobrym tonie jest okazać chociaż odrobinę
tolerancji. Nie każdy od razu musi być prof. Miodkiem.
Jeśli zaś masz już czelność podpisywać się per "Polonista", to
polecam kupno książki "Gdzie postawić przecinek?"(szczególnie
fragment o zdaniach złożonych i przecinku przed "a", ponieważ masz z
tym bardzo wyraźne problemy. Mam nadzieję, że dla Polonisty nie są to
"za duże wymagania". Radzę też popracować odrobinkę nad stylem, bo
jeśli już stosujesz taktykę wypowiadania się z pozycji "autorytetu",
powinieneś świecić nienagannym przykładem. Takie zdania muszą odpaść:
[Przypadek 2 to większy powód do wstydu, lub piszą dzieci jeszcze
przed szkołą i takich wpisów nie powinno się traktować poważnie.]
Co do pisowni zwrotów grzecznościowych, to stosowanie dużej litery w
wyrazach typu "jemu", kiedy wypowiadasz się o przedmówcy, też jest
błędem. Może poza sytuacją, kiedy wspomniany "On" jest Bogiem,
ewentualnie osobą bardzo dla nas ważną lub gdy zwracasz się do kogoś
w osobie trzeciej (np. "Jego Ekscelencja wybaczy"). W pozostałych
sytuacjach zwroty grzecznościowe dotyczą drugiej osoby zarówno liczby
pojedynczej jak i mnogiej.

Osobiście szanuję język polski, dbam o poprawność wypowiedzi
formułowanych przeze mnie zarówno w mowie, jak i w piśmie. Jestem
jednak w stanie zrozumieć, że każdy ma inne priorytety. Wchodząc na
fora liczę, że teksty, na które trafię, będą jasne i klarowne. Nie
czepiam się przesadnie, każdy ma prawo do błędu. Ważne, by nie
zapominać, że piszemy po to, żeby ktoś przeczytał. Jeśli chcemy, by
traktowano nas w miarę poważnie, zadbajmy o przejrzystość wypowiedzi
(konieczne są tu przecinki i kropki) i jako taką ortografię.

[Gość: gosc]

Dla jasnosci: Dysleksja, a nie dyslekcja jak to niektorzy pisza.

[Gość: polonista]

Droga "Klamerko"!
Nie róbmy z tego tematu pracy doktorskiej. Po pierwsze - Ja nie jestem
polonistą. Podałem taki "nick" aby korespondował on z treścią. Może i
niezręcznie. Ale czyżbym w ten sposób przywłaszczył sobie bezczelnie tytuł?
Uważałem do tej pory, że nick jest po to aby móc dyskutować będąc rozpoznawalnym.
Po drugie - interpunkcja jest trochę wyższą szkołą jazdy w porównaniu do "byka"
typu "bżytki" zamiast "brzydki" i wprawdzie wspomniałem też o niej, ale w
kontekście takim, gdzie żle postawiony przecinek potrafi wypaczyć sens zdania.
A wracając do tematu ktoś wyżej napisał, że pisząc z "bykami" możemy od razu
zauważyć podkreślenia tych błędów przy odpowiednim ustawieniu opcji.
Więc wystarczyłoby mieć po prostu szacunek do czytających i poprawiać te
podkreślenia.
Cytujesz - Przypadek 2 to większy powód do wstydu, lub piszą dzieci jeszcze
> przed szkołą i takich wpisów nie powinno się traktować poważnie.]
Gdzie tu jest zła składnia zdania?
A jeśli nawet jest, to czy trudno zrozumieć jego sens?
Mnie tylko o takie przypadki chodzi, gdzie sensu trzeba się domyślać. Więc
jestem mniej wymagający niż się Tobie wydaje.
Są bowiem niektóre wpisy, gdzie o ile może błędów ortograficznych nawet nie ma,
to za nic nie mogę zrozumieć o co chodzi piszącemu.
Na koniec obiecuję, że postaram się przypomnieć czy przed a itp. stawia się
przecinek. Istotnie mam taki w tej chwili problem.

[Gość: polonistka]

Droga Klamerko! Otóż właśnie rozróżniłam dysleksję od dysortografii. Dysleksja to pojęcie ogólne, a np. dysortografia, dysgrafia, dyskalkulia, to pojęcia bardziej uszczególowione.
Figo, zasadniczo dysortograficy znają zasady ortograficzne idealnie, ale znajomość to zbyt mało. Trzeba ćwiczyć, a nie dziwić się, że po raz tysięczny popełnia się ten sam błąd. Natomiast pojęcie deficyt rozwojowy (nie intelektualny) informuje nas, że czegoś brak chwilowo, ale ciężką pracą można to zmienić. Najprościej porównałabym to z platfusem. Ma się go, bo niewłaściwie rozwinęła się stopa, ale jak będziesz chodziła na rehabilitację i ciężko ćwiczyła, to nóżka się wysklepi.

[Gość: Klamerka]

Drogi Polonisto,
1. Wnioskuję, że nie widziałeś nigdy prac doktorskich. Rozmiar mojej
wypowiedzi odpowiada raczej rozmiarom wypracowań uczniów starszych
klas szkół podstawowych.
2. We wspomnianym zdaniu występuje błąd polegający na wątpliwej
jakości skrócie składniowym.
3. Mam też zastrzeżenia co do zawartości treściowej fragmentu:
"takich wpisów 9autorstwa dzieci - przyp. Klamerka) nie powinno się
traktować poważnie". Jeśli dzieci i ich wypowiedzi przez nich
tworzonych nie będziemy traktować poważnie, to nie dziwmy się później
efektom takiej postawy.
4. Jeśli chodzi Ci tylko o przypadki, gdzie sensu wypowiedzi
trzeba się domyślać, to zamiast do ortografii, powinieneś przyczepić
się właśnie do składni i interpunkcji forumowiczów. Mam tu na myśli
cały wątek i Twój pierwszy post.

Droga Polonistko,
Otóż jesteś w błędzie - dysleksja nie jest pojęciem ogólnym, pod
które podpadają "pojęcia bardziej uszczegółowione" jak dysortografia,
dysgrafia, czy dyskalkulia. Jest to jeden z tych czterech typów
zaburzeń, a nie jakaś kategoria dla nich nadrzędna.
Nie rozumiem też Twojej wypowiedzi: "szkoda słów...". Zgadzam się z
Lenką - większe efekty przynosi rzeczywiste działanie, a nie tylko
czcza krytyka. Na samo gadanie faktycznie szkoda słów.

[Gość: oko]

To jak gadać bez słów? Na migi?

[Gość: polonistka]

Być może na moich studiach wszyscy naukowcy nie znali się na tym i źle mi przekazali, ale jest jeszcze wikipedia:
pl.wikipedia.org/wiki/Dysleksja
Wynika stąd, że termin dysleksja jest stosowany, jako szczerokie pojęcie dla zaburzeń rozwojowych, ale również, jako pojęcie określające specyficzne trudności w nauce czytania.
Oczywiście możesz się zgadzać z kim chcesz, a ja mam prawo do swojego zdania, przy którym z pewnością pozostanę. Istotnie, komunikatywność wypowiedzi ma znaczenie nadrzędne, ale kultura i szacunek dla ludzi, wymaga od nas również poprawności. Jeśli któś zwraca się do mnie i nie przestrzega żadnych norm poprawności wypowiedzi ustnej, czuję, że rozmówca nie traktuje mnie poważnie, dobitniej to ujmując - lekceważy mnie.

[Gość: polonista]

Droga Klamerko! Cytujesz -
<1. Wnioskuję, że nie widziałeś nigdy prac doktorskich>
Niepotrzebnie traktujesz każde zdanie dosłownie, gdyż robi się śmiesznie.
Przenośni używa się do podkreślenia jakichś cech zjawiska. Czy nie tak?
Tak przy okazji. Już wiem - przed a stawia się przecinek.

[Gość: polonistka]

Kolego, tylko ostrożnie, nie zawsze ten przecinek przed "a".

[Gość: Klamerka]

Rozumiem, każdy niech trzyma się własnych teorii. Pamiętam wypowiedź
sprzed dwóch lat jednej z prowadzących wykład podczas warszawskiej
konferencji logopedycznej. Zabawnie stwierdziła ona, że to tak, jakby
anginą nazywać wszystkie możliwe zapalenia dotyczące ciała człowieka.
Ale ok, klasyfikacje bywają zróżnicowane i każdy badacz, o ile ma
uzasadnienie, może wprowadzić swój podział. Przestrzegam jednak przed
przyjmowaniem Wikipedii jako ostatecznej wyroczni i autorytetu w
sprawach naukowych, ponieważ już na poziomie prac licealnych wygląda
to zabawnie, a przecież od osób wykształconych wymaga się więcej. :)

Polonisto, przyznam szczerze - nie chce mi się z Tobą dyskutować.
Wychodzisz od zarzutów pod adresem ortografii, by stwierdzić
ostatecznie, że chodzi Ci o sens wypowiedzi.
Moja uwaga, którą cytujesz, była jedynie złośliwością. Nie
spodziewałam się po prostu, że człowieka zakładającego wątek o
poprawności pisowni może zniechęcić czy zaskoczyć widok nieco
dłuższej wypowiedzi. Po to zakładamy wątki, by inni się
wypowiedzieli. I proszę, nie ucz mnie zastosowania środków
stylistycznych ;)
Co do ortografii i interpunkcji, moje zdanie jest trochę odmienne.
Podstawowa interpunkcja, czyli taka, o której nagminnie zapominają
forumowicze, nie jest wcale "wyższą szkołą jazdy" niż ortografia i
naprawdę łatwo jest nauczyć dzieci, gdzie powinny stawiać kropki, a
gdzie przecinki (cały czas mówię o podstawach), stosując zwykłą
metodę pauz w wypowiedziach, czyli metodę porządkowania własnych
myśli (bądź też taktykę zastosowaną przez Polonistę - skracania zdań
na tyle, by przecinki stały się zbędne). Natomiast nauka ortografii
na każdym poziomie jest nauką reguł i wyjątków, i może ona sprawić
dziecku pewne trudności.
Większość zwykłych (czyli nie wynikających z zaburzeń) problemów z
pisaniem i czytaniem ma swe źródło w dzieciństwie, ale nie mogę
powiedzieć, że są winą dziecka, tylko rodzica, opiekuna i
nauczyciela. Jeśli ktoś nie nauczy nas tego, kiedy jesteśmy dziećmi,
ani nie wpoi nam postaw polegających na chęci samodzielnego uczenia
się, sięgania po lekturę czy szacunku do języka, to nasze braki będą
ciągnęły się za nami przez lata. (Być może do chwili, kiedy pięknego
majowego dnia wejdziemy na forum Ciechanowa i oświeceni przez
wypowiedzi forumowiczów, postanowimy odmienić swój językowy żywot.)
Myślę, że Polonistka, jako osoba wykształcona w tym kierunku, zgodzi
się ze mną w tej kwestii. (Nadal nie mogę zrozumieć wypowiedzi
"szkoda słów").

I nie jestem przeciwna poprawności językowej - pod jej postulatem
"podpisuję się rękami i nogami". Mam jednak w sobie odrobinę
wyrozumiałości, ponieważ przyczyny zaniedbań językowych są różne i
nie wynikają zawsze z postawy "te, czytelnik, mam ciem w dópje".

Pozdrawiam i zachęcam do pracy z dziećmi, żeby za parę lat żaden
forumowy polonista nie musiał pod ich adresem redagować odezw do
[wtórnych] analfabetów!

[Gość: polonistka]

Wątek nie został zalożony przeze mnie. Miałam rację, że szkoda słów...
Pozdrawiam.

[Gość: polonistka]

www.ptd.edu.pl/o_dysleksji/co_to_jest_dysleksja_rozwojowa
www.dysleksja.pl/
www.dysleksja-poradnik.org/index.php?n=pages/informacje1