jak myślicie...?

[Gość: anna]

o czym według Was myśli samobójca przed śmiercią? żeby sprecyzować,
samobójca, który rzuca się z wysokości? czy żałuje że się rzucił? czy ma w
sobie myśl, "ale Wam pokazałem"? czy myśli o tym jak przyjemnie się leci i
kontempluje lot? czy dostaje zawału serca w locie?
czy ktoś z Was skakał na bungi, myślicie, że można porównać te dwa przypadki?

[francuz_el]

Samobojca czeka na komende: hop! ;P

[thewiant]

wczoraj skoczyłem/miałem skrzydła jak ptak/raz jeden w życiu każdy chyba to
czuł/ktoś nagle krzyknął:tak to każdy by chciał/coś pochwyciło i sciągnęło
mnie w dół. Lady Punk. a co myśli jak leci?może:motylem jestem

[student_el]

Samobójca mysli (podczas lotu) o sprawie za która skoczył lub o swoim całym
zyciu lub czy bedzie bolec jak uderzy w ziemię.

a co chcesz skoczyć?

[thewiant]

>gdy ci się życie znudzi i stanie się piekłem,wsadź łeb do kibla walnij się
deklem

[Gość: anna]

NIE, nie mam problemów ze sobą, ale interesuje mnie to, dlaczego ktoś decyduje
się na tak desperacki czyn, i to jeszcz skok, który trwa...jakbym miała
popełniać samobójstwo to wolałabym przedawkować, szybkie zejście bezbolesne
(chyba)
co to muszą być za problemy, żeby się zabić, co to musi być za wychowanie, co
to muszą być za rodzice, co to musi być za rozchwiana psychika...nie umiem
sobie tego wyobrazić...
czy skok na bungi może być jakąś namiastką uczuć i myśli, jakie przewalają się
w głowie samobójcy podczas lotu??

[Gość: Alicja]

Z kilkoma obawami przeczytalam Twoje pytanie. Chyba nie masz zamiaru... Mam
nadzieje, ze jednak wolisz skoki na bungi. Co do "latania" to nic Ci nie
odpowiem, bo juz sama mysl o kilku metrach wysokosci jest dla mnie smiertelna!
Lek wysokosci i nic na to nie poradze!

[Gość: anna]

NIE, nie chcę się zabić, cudownie mi się żyje, jestem bardzo szczęśliwa, ale od
czasu do czasu zastanawiam się nad takimi dziwnymi rzeczami, typu samobójstwo,
co może popchnąć człowieka do takiego czynu, czy to, że nie dostał promocji do
następnej klasy, to, że nie zdał matury, to, że dziewczyna go rzuciała, to, że
nie ma pieniędzy...to straszne, że ludzie są tak wychowani, że nie potrafią
radzic sobie w ciężkich sytuacjach...myslisz, że winą poniekąd można obarczyć
rodziców?

[Gość: Alicja]

Czy jest to wina rodzicow? Moim zdaniem nie w calosci. Nawet w mniejszej
polowie. Juz cos takiego w kazdym z nas siedzi, ze otoczenie nigdy nie bedzie
mialo na to wplywu. Jak to znalesc, jak odgadnac? Nie wiem. Psychologia ludzka
jest zbyt skomplikowana, by dobrze ja "rozgrysc". Czego jednak jestem pewna, to
fakt, ze jakakolwiek porazka zyciowa nie jest warta takiego kroku.

[thewiant]

skok jest nieodwracalny.lepiej stosować terror psychiczny np:najeść się
nieszkodliwych tabletek,pociąć się na pół godziny przed przyjściem domowników
(ale przy tym sposobie trzeba uważać bo domownicy mogą się spóźnić)itp.nie
wiem co myślą samobójcy,bo ci co skakali z WTC nie powiem,że byli
uradowani,ale wybrali lepszą śmierć.A jak wybrali lepszą śmierć to na swój
sposób jednak byli szczęśliwi

[Gość: Alicja]

thewiant napisał:

>A jak wybrali lepszą śmierć to na swój
> sposób jednak byli szczęśliwi

No to ile mieli czasu na zaznanie tego szczescia? 10 sekund, moze 15-scie?
Zalezalo od ilosci pieter. Taka mala uwaga, bo moim zdaniem szczescie, to cos
co trzeba przezyc, a nie "przesmiercic".

[Gość: anna]

wybrali lepszą śmierć?
Może i tak, ale wydaje mi się ,że w ich głowach kołatała jednak myśl, "albo
wybrać śmierć w płomieniach, bolesną, albo skok" (myslicie, że mogli mieć
nadzieję, że przeżyją- absurdalne, ale może...)myslę, że jak lecieli dostawali
zawału serca i spadali już martwi, poza tym to była ich jedyna "droga wyjścia"
patrząc z perspektywy życia