jak radzicie sobie z 2 latkiem u dentysty?

[pszczolka]

Witam,
mam prawie 2 letnią córeczkę i powinnam iść z nią na pierwszą kontrolną
wizytę do dentysty, ale nie wiem jak sie do tego zabrać bo mała jest bardzo
ruchliwa, energiczna.
Napiszcie jak zosiły wizytę u stomatologa wasze pociech i jak sobie
poradziliście.
Pozdrawiam serdecznie.
Maja i Julia.

[alpepe]

nie byliśmy jeszcze, moja córcia ma wszystkie ząbki idealnie białe. I nie
wyobrażam sobie takiej wizyty, bo ona nawet chirurgowi nie chciała wywalić
jężyka, więc dentystka też by nic nie zobaczyła...

[pszczolka]

my też narazie nie mamy problemu z ząbkami, ale podobno powinno się iść do
dentysty i tak by przyzwyczaić dziecko do wizyty, fotela itp. Mamy ten sam
problem- jeśli Julia ma pokazać lekarzowi język to pokazuje, ale jk lekarz ma
już zajrzeć do gardłą to horror- zaciska szczęki i koniec.

[alpepe]

ja olałam sprawę, jakby małej się coś działo, to pewnie skocyzłabym tam z nią
na jednej nodze, ale tak, to poczekam, aż skońcyz 3 lata.

[dagbe]

Ze starszym synem byłam pierwszy raz u dentystki, gdy miał około 3 lata i
niestety już kilka ząbków do leczenia. Zaprowadziłam go do mojej dentystki,
jednak nawet nie chciał tam usiąść na fotel. Od mojej dentystki dostałam namiar
na stomatologa dziecięcego. Rewelacja! Pani ma bardzo dobre podejście do
dzieci - pierwsze trzy wizyty (bezpłatne) to było pokazywanie sprzętu i takie
tam pogaduszki. Dopiero podczas czwartej wizyty pani doktor obejrzała ząbki a
na kolejnej zaczęła leczyć. Chodzimy do tej pani stomatolog już chyba ósmy rok.
Młodszy syn poszedł z nami, gdy skończył roczek. Bez problemu pokazał ząbki i
pokazuje nadal. Na szczęście jeszcze nie potrzebuje leczenia.

Polecam znaleźć stomatologa o specjalnoścji "stomatologia dziecięca". Służę
namiarami w Trójmieście.

Pozdrawiam,
Dagmara

[black-cat]

Jeżeli ma zdrowe zęby to bardzo dobrze. Pierwsza wizyta nie będzie jej się źle
kojarzyć. Obejrzy sobie sprzęt, pojeździ na fotelu, pokaże ząbki, dostanie
prezent i do domu. Z reguły nawet jeżeli okaże się, że jest próchnica, nie
leczy się zebów na pierwszej wizycie. Mój szwagier jest stomatologiem i często
opowiada, że ma dzieci, które panicznie boją się nawet usiąść na fotelu, co tam
usiąść, one wogóle nie chcą wejść do gabinetu. W trakcie rozmowy z rodzicami
najczęściej okazuje się, dziecko było straszone dentystą (np. jak będziesz jadł
dużo słodyczy to będziemy musieli iść do dentysty).

do Dagbe

[mama-patrycji]

witaj Dagmaro,my jestesmy z Trójmiasta.Napisałam na adres
gazetowy.Pozdrowionka!

[dagbe]

Odpisałam.

Pozdrawiam,
Dagmara

[dzidziamamusi]

Pierwsza wizyta tzw. adaptacyjna powinna mieć miejsce w wieku 18 m-cy i polega
jedynie na zaznajomieniu dziecka ze specyfiką gabinetu i stosowanymi
narzędziami. Ogromne znaczenie w zmniejszaniu lęku przed nieznanym ma
przygotowanie dziecka przez rodziców. Rodzice powinni w prosty sposób, używając
przystępnych sformułowań, poinformować dziecko o planowanej wizycie u
stomatologa i jej celu – dokonaniu przeglądu zębów i uzyskaniu wskazówek
odnośnie nawyków higienicznych.. Należy wykształcić w dziecku przekonanie, że
wizyta będzie miała charakter jedynie poznawczy i może być ciekawym
doświadczeniem. Błędem jest zapewnianie dziecka, że dentysta nie wyrządzi mu
krzywdy lub nie będzie przeprowadzał bolesnych zabiegów, gdyż sugeruje to, iż
leczenie stomatologiczne może być nieprzyjemne. Metodą przygotowującą dziecko
do roli pacjenta może być nauka przez obserwację. Głównym wzorem zachowań w tym
okresie są rodzice. Towarzyszenie im podczas wizyt u dentysty pozwala dziecku
zapoznać się ze środowiskiem gabinetu, a co najważniejsze pozwala na przejęcie
właściwego modelu zachowania w sytuacji stomatologicznej.

[izia30]

bardzo fajnie to brzmi poinformować dziecko w przystępny sposób o planowanej
wizycie. mam wrażenie że rozmawiamy tu o 5latku. moja ma 21mcy, wybieram się z
nią do dentysty na wiosne, i nie wiem co będzie, a raczej wiem bo ona dostaje
histerii na widok jakiegokolwiek lekarza i jego gabinetu, ma ktoś jakiś pomysł?
dodam że kolorowy kitel niczego tu nie zmienia

[dzidziamamusi]

Zgodnie z dziecięcą psychologią wiek poniemowlęcy (od 1 do 3 lat)charakteryzuje
się m.in. silną potrzebą zaznaczania własnej odrębności, co sprawia, że u
dzieci w tym wieku obserwuje się często reakcje buntu i przekory. Szczególnie
ważna jest w tym okresie konsekwencja wychowawcza. Dziecko wypróbowuje różne
formy zachowań i zapamiętuje te, które pozwoliły mu uzyskać cel. Jeżeli dziecko
doświadczy, iż dzięki reakcjom gniewu możliwe jest uniknięcie sytuacji
frustrującej, w przyszłości już świadomie i celowo będzie reagowało wybuchami
gniwu.

[alpepe]

a można spytac, ile dzidzia mamusi ma kokretnie lat?

[izia30]

tego co się dzieje u lekarza raczej nie nazwałabym buntem, bunty to my
zwalczamy indywidualnie i raczej nam się to udaje....bardzo pięknie
mamadzidziusia wypisuje teorie, tylko do praktyki jakoś one się nijak mają...

[edytka73]

No to poopowiadam. Mały ma 3;2 a do dentysty chodzimy od kiedy skończył 1;6, bo
wtedy cos zaczęło sie dziać z jedynką - taka mała plamka, z której później
zrobiła się dziurka. Odwiedziliśmy chyba 6 różnych dentystów, na których
namiary dostałam od znajomych - czyli polecanych.
Najmniej sprawdziły się - uwaga! - panie od stomatologii dziecięcej. Nie wiem,
może były przekonane, że taki tytuł powoduje automatyczną sympatię dziecka?
Chciały się generalnie za szybko zaprzyjaźnić, takie "ciociowate" z fałszywym
usmiechem. Jedna z nich zaproponowała leczenie na siłę: "przyjdzie pani z mężem
i potrzymacie syna przez 3 minuty". Koszmar!!!
Ostatecznie skończylismy na dentystce dla dorosłych, do której ja zaczęłam
chodzić. Młoda, usmiechnięta, spokojna, cierpliwa, matka dwójki przedszkolaków
więc zna się na rozmowie z nimi. Dzisiaj zaplombowała Małemu drugiego zęba -
dobrowolnie, bez płaczu.

Jak nastawiam Małego?
Opowiadałam o fotelu, którym można jechać do góry, o tym, że dentysta zna się
na ząbkach i potrafi wyłapać bakcyle (hasło z filmu "Kropelka, przygody z
wodą"), robi to taka malutką szczoteczką, która zmieści się w dziurce zęba
(taka domowa oczywiście się nie mieści), no i potrafi ząbka zakleić, czego
mamusia niestety nie potrafi.
W gabinecie - luzik, oglądanie sprzętu, jeżdżenie na fotelu, hit ze
ślinociągiem, który "pije" wodę z kubeczka. Jesli umawiasz się na konkretną
godzinę to masz pół godziny dla siebie w gabinecie. I na pierwszej wizycie nie
robi się nic buzi, chyba, ze dziecko się zgadza. Potem nagrody, naklejki i co
tam jeszcze sama wymyslisz. Mały dostał dzisiaj ode mnie "dorosłą" gumę do
żucia, nierozpuszczalną.
Generalnie - żadnego straszenia, szantazowania, pochwały za to zawsze - choćby
za to, że usiadła na fotelu, że otworzyła buzię, pozwoliła wlożyc do buzi
lustereczko.

Życzę powodzenia.
Jestem z Tychów, gdyby ktos potzrebował bardziej szczegółowych informacji.

[izia30]

dzięki za rady, spróbujemy się zastosować

[korniszo_on]

Ja jestem w komfortowej sytuacji, bo mam bliźniaki. Wszędzie chodzimy razem,
jeździmy razem..., ale do dentysty zabrałam je osobno (bo co zrobić z tą drugą,
gdy ta pierwsza siedzi na mnie na fotelu dentystycznym). I stał się cud! Zero
krzyku, problemów... (Płakała najwyżej ta co musiała zostać w domu.) Potem
jeszcze wspólne zakupy, jakiś drobiazg z dzielną postawę i już. Teraz bardzo
chętnie chodzą do dentysty i największa rozpacz jest wtedy, gdy jedna ma
dziurę, a druga nie. Może trzeba po prostu zrobić coś niecodziennego,
odmiennego od rutyny dnia powszedniego.

[ingeborga]

Moja corka skonczy 2 lata za kilka dni, tydzien temu pierwszy raz bylysmy u
dentysty - u tej samej pani ktora leczy mnie od lat. I uwazam, ze najwazniejsza
sprawa to wybor odpowiedniego dentysty. nasza pani tak corke zagadala, tak ja
zabawila dajac jej do zabawy kolorowe zakretki, ze bez problemu zajrzala jej do
buzi (ja siedzialam nafotelu dentystycznym, a cora u mnei na kolanach). na
szczescie z zebami wszytsko ok, wiec dluzszej relacji nie napisze.