MACOCHA dlugo mi wyjdzie :((((

[fflorentyna]

Kochane, do napisania tego watku skusil mnie pewien post na forum Macochy,
ktorego nie jestem jeszcze uzytkowiczka, wiec nie moge tamze odpowiadac...
Poznalam mojego M, kiedy jego syn z pierwszego zwiazku (nie malzenstwa) mial
6 lat. Na poczatku, przez jakies 2 tyg nie wiedzialam, ze ma dziecko. Te 2
tyg wystarczyly, bysmy oboje zakochali sie w sobie bez pamieci. Poznalam Go w
styczniu, a 14 lutego w Walentynki ze wszystkimi rygorami na swiecie moj M
oswiadczyl mi sie, dodajac, ze beze mnie zycia dla niego nie ma. O ja glupia :
((. Bylam akurat 2 lata po zakonczeniu super toksycznego zwiazku, ktory
zapadl mi w pamiec jak malo ktory. Uwazalam, ze zlapalam Pana Boga za Nogi...
Ze to jest wlasnie Ten, Jedyny... Ten, z ktorym stworze RODZINE... przez
SUPER WIELKIE M, taka jaka mialam w DOMU RODZINNYM. Juz na poczatku powinno
sie we mnie zapalic czerwone swiatelko, kiedy na bodajze 6 randce moj M
oznajmil, ze spoznil sie (bagatela 1 godz.) ale przeciez jest
usprawiedliwiony, bo widzial sie akurat z synem. Ale oczywiscie nic sie nie
zapallo, wrecz przeciewnie, myslalam: jaki to wspanialy Ojciec, oddany,
cieply, odpowiedzialny... Wiec zakochana po uszy wyszlam za niego, kolejne
trzy lata spedzilismy na staraniu sie o wlasne potomstwo (z Jego "winy")i
stal sie cud: NARODZILY SIE BLIZNIAKI. Idelane, cudne, dziewczynka i
chlopiec, zdrowe, wspaniale, fenomenelne. I co sie okazalo???? Otoz zostalam
poinformowana, ze moje 10-miesieczne dzieci powinny juz potrafic usypiac
same, bo tatus ma sport na ktory nie moze sie spoznic. Bo jego pierworodny
bylo co prawda przez niego uspypiany (sic!) do 10-tego roku zycia, ale to
byla inna sytuacja... bal sie biedaczek drzewa za oknem.... etc, etc.... Wiem
dzisiaj, ze mam wspaniale dzieci rowniez dzieki temu, z odziedziczyly geny po
moim M, ale wiem tez, ze dzisiaj nie zdecdydowalabym sie na posiadanie dzieci
z kims tak zaangazowanym wzwiazek z dzieckiem z poprzedniego zwiazku. Nie
wiem czy pisze to ku przestrodze, czy raczej ku samooczyszczeniu... JEGO SYN
jest ZAWSZE na I miejscu... Nawet kiedy pisalam SMS'a ze musimy z nasza
owczesnie roczna corka pilnie jechac do szpitala, bo ma powazny uraz glowy,
otrzymalam odpowiedz od M, ze jest obecnie na zebraniu szkolnym u SYNA i czy
naprawde jest to aaaazzzzz taaaaak piiiilllneeeee. Pojechalam do szpitala
sama... W zyciu nie bylo mi tak przykro.... zwlaszcza ze wzgledu na corke...
juz wiedzialam, ze nie bedzie miala takiego DOMU

[fflorentyna]

za wczesnie minsie wyslalo, sorry...
ze nie bedzzie miala takiego domu jaki ja mialam... (((( i to wszystko moja
wina ((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((

[mamaemmy]

Ej.może nie bedzie tak zle...
Myslę,że dla kazdego faceta pierworodny jest baardzo wazny-to raz.
A dwa-facet nie czuje więzi z tak małymi dziecmi jak ze starszym synem który
widzi w nim idola..
Zobaczysz,ja myślę,że potrzeba czasu.
Ale o tamtego chłopca nie bądz zazdrosna-moze on mu chce zrekompensowac brak
rodziny?Wasze blizniaki rodzine mają..

[fflorentyna]

to nie do konca tak... Moj M widuje sie z SYNEM codziennie!!!! Spedzaja ze
soba wiecej czsu niz czesto dzieciz tzw "pelnych rodzin". Na domiar zlego caly
czas liczylam na to, ze im bedzie starszy tym mniej bedzie Ojca absorbowal, a
tymczasem jest odwrotnie. Nawet kiedy wie, ze caly dzien mamy dla siebie
potrafi zaabsorbowac "nagle" mojego M, na tyle, ze nasze wspolne plany legna w
gruzach... a ma juz 16 lat, wiec nie jest mala dzidzia,ktora nie rozumie
pewnych spraw...

[mamaemmy]

16 lat..
to nawet
i dobrze,bo konczy się ten okres kiedy jego syn bedzie z nim chciał spędzac
tyle czasu.Może wtedy sobie przypomni,że ma tez inne dzieci..Oby to było jak
najszybciej!
Bo z tego co piszesz to przeszłas z nim przez to troche...

[acorns]

fflorentyna napisała:

> Juz na poczatku powinno
> sie we mnie zapalic czerwone swiatelko, kiedy na bodajze 6 randce moj M
> oznajmil, ze spoznil sie (bagatela 1 godz.) ale przeciez jest
> usprawiedliwiony, bo widzial sie akurat z synem.

Moim zdaniem robisz z igły widły i podchodzisz zbyt egoistycznie do tematu. Ja
jako ojciec samotnie wychowujący córkę również wielokrotnie olałem spotkania z
laskami jak akurat córka mnie w tym momencie potrzebowała. Na początku myślałaś
bardzo dobrze, teraz niestety już nie.

> Otoz zostalam
> poinformowana, ze moje 10-miesieczne dzieci powinny juz potrafic usypiac
> same, bo tatus ma sport na ktory nie moze sie spoznic. Bo jego pierworodny
> bylo co prawda przez niego uspypiany (sic!) do 10-tego roku zycia, ale to
> byla inna sytuacja... bal sie biedaczek drzewa za oknem.... etc, etc....

Miał rację. Powinny usypiać same i jest to jak najbardziej możliwe i wskazane.
Może popełnił błąd w przypadku syna i nie chciał go powtarzać?

> Nawet kiedy pisalam SMS'a ze musimy z nasza
> owczesnie roczna corka pilnie jechac do szpitala, bo ma powazny uraz glowy,
> otrzymalam odpowiedz od M, ze jest obecnie na zebraniu szkolnym u SYNA i czy
> naprawde jest to aaaazzzzz taaaaak piiiilllneeeee. Pojechalam do szpitala
> sama... W zyciu nie bylo mi tak przykro.... zwlaszcza ze wzgledu na corke...

Jeśli uraz głowy był poważny, należało do szpitala jechać NIEZWŁOCZNIE a nie
pisać SMSy i czekać na chłopa. Bo jak się okazało, mogłaś pojechać sama. To, że
był akurat na zebraniu u swojego syna nie jest argumentem na jego niekorzyść.
Przecież już na tym zebraniu był, a nie pojechał na nie pomimo tego, że córka
właśnie rozwaliła sobie głowę.

do acorns

[mamaemmy]

Wiesz,nie napadaj tak na nią..Rozumiem,że jako mężczyzna bronisz faceta(mój
mąż tez miałby podobne zdanie jak Ty pewnie)...
Ona ma troche racji,gdybys wczytał się w tekst zrozumiałbyś,że jej nie chodzi o
to naprawde ile czasu spędza z tamtym chłopcem,ale,ze przez to zaniedbuje swoją
obecną rodzinę...

[fflorentyna]

> jako ojciec samotnie wychowujący córkę również wielokrotnie olałem spotkania
z laskami jak akurat córka mnie w tym momencie potrzebowała.

to super, musi być z Ciebie fajny gość, skoro nie przychodzisz na umówione
wcześniej spotkania bez uprzedzenia. To tłumaczy powód, dla którego spotykasz
się z tzw. laskami, które nie mają problemu z faktem bycia "olaną".
Ja w takim wypadku oczekuję telefonu, lub wcześniejszego uprzedzenia, że nie
możemy się umówić na konkretną godzinę.


> Miał rację. Powinny usypiać same i jest to jak najbardziej możliwe i
wskazane. Może popełnił błąd w przypadku syna i nie chciał go powtarzać?

Tak, zgadzam się z twierdzeniem, że większość dzieci w tym wieku pewnie usypia
sama. Wiem też, że często jest to okupione mniejszym lub większym stresem dla
rodziców i dziecka, ale można to przeżyć. Wiem też, że są przypadki, kiedy
żadne cywilizowane metody nie skutkują i choćby nie wiem co, dziecko nie uśnie
samo. Mój syn w trakcie silnego płaczu wymiotował - czy to mnie tłumaczy??? Że
nie chciałam by 10-miesięczne dziecko się zadławiło???? Odkąd dzieci skończyły
1,5 roku zasypiają same i śpią same. Czy to był taki wielki problem dać im
trochę więcej czasu????? Ale cóż Tatuś nie mógł usypiać dzieci, bo biedaczek
nie zdążyłby na sport ze swoim SYNEM...

> Jeśli uraz głowy był poważny, należało do szpitala jechać NIEZWŁOCZNIE a nie
> pisać SMSy i czekać na chłopa. Bo jak się okazało, mogłaś pojechać sama.

Wiesz, rozumując w ten sposób to ja wszystko mogę sama zrobić i nie czekać na
chłopa. Pewnie, że mogłam wieczorem nie czekać na opiekę do drugiego dziecka
tylko zapakować dwoje dzieci do samochodu (bo rozumiem, że się zgadzamy co do
tego, że syn również musiałby pojechać ze mną a nie zostać sam w domu).

W kontekście powyższego mam pytanie, jak Ty byś się zachował będąc na zebraniu
w szkole / przedszkolu u córki w trakce którego dostałbyś SMS'a, że córka w
trakcie zabawy w domu na tyle poważnie uderzyła się w głowę, że musi być
zbadana w szpitalu?????
Baaaaaardzo bym chciała poznać odpowiedź na to pytanie.

[anka1]

ja co prawda nie jestem zona ale tez mamy dziecko, ktore wlasciwie ojca nie
widuje, bo syn z malzenstwa jest ponad wszystko ...

[acorns]

fflorentyna napisała:
> Wiem też, że są przypadki, kiedy
> żadne cywilizowane metody nie skutkują i choćby nie wiem co, dziecko nie
uśnie
> samo. Mój syn w trakcie silnego płaczu wymiotował - czy to mnie tłumaczy???
Że
> nie chciałam by 10-miesięczne dziecko się zadławiło????

Podstawowym błędem jest usypianie dzieci w ogóle kiedyakolwiek i chodzenie na
paluszkach bo dziecko śpi. Moja córka nie była noszona na rękach ani kołysana a
będąc kilkumiesięcznym niemowlakiem zasypiała podczas gdy w mieszkaniu była
impreza. Przyciszaliśmy tylko trochę muzykę i unikaliśmy zbyt głośnych wrzasków
i Młoda się nie budziła.

> W kontekście powyższego mam pytanie, jak Ty byś się zachował będąc na
zebraniu
> w szkole / przedszkolu u córki w trakce którego dostałbyś SMS'a, że córka w
> trakcie zabawy w domu na tyle poważnie uderzyła się w głowę, że musi być
> zbadana w szpitalu?????
> Baaaaaardzo bym chciała poznać odpowiedź na to pytanie.

Kazałbym żonie zapakować dzieciaki w taksówkę i jechać do szpitala bo przecież
trzeba jechać niezwłocznie a ja jestem w innym punkcie miasta. Wyszedłbym z
zebrania wcześniej i pojechał prosto do szpitala. Albo bym poprosił któregoś
kumpla o pomoc.

[fflorentyna]

jedny, slowem nie czekalbys az zostanie ustalona skladka na komitet
rodzicielski, sklad rady rodzicow, wyczytane najlepsze i najgorsze osoby w
klasie itp. Wyszedlbys, moj M tego nie zrobil ((

Co do usypiania - jak wczesniej napisala Erin kazdy ma swoja metode. Kazde
dziecko jest inne. Corka wlasciwie nigdy nie miala problemow ze snem, syn wrecz
przeciwnie, mimo, ze urodzily sie tego samego dnia i tak samo sa chowane. Zatem
nalezy pogodzic sie z faktem, ze nie ma zlotych rad - to co moglo sie sprawdzac
u Twojej corki nie koniecznie musi miec zastosowanie do moich dzieci i
odwrotnie.

[e_r_i_n]

acorns napisał:

> Ja jako ojciec samotnie wychowujący córkę również wielokrotnie olałem
> spotkania z laskami jak akurat córka mnie w tym momencie potrzebowała. Na
> początku myślałaś bardzo dobrze, teraz niestety już nie.

Ale tu pewnie mniej chodzi o spotkania, gdy byli sami, a bardziej o dziwna
rozbieznosc w stosunkach ojciec - syn i ojciec - blizniaki.

> Miał rację. Powinny usypiać same i jest to jak najbardziej możliwe i
> wskazane. Może popełnił błąd w przypadku syna i nie chciał go powtarzać?

To, co jest bledem wg Ciebie, nie musi byc wg innych. Moj syn ma 4 lata i nadal
jest usypiany. Bo ja tak chce, a to ja decyduje, co sie dziac z moim dzieckiem
powinno.

> Jeśli uraz głowy był poważny, należało do szpitala jechać NIEZWŁOCZNIE a nie
> pisać SMSy i czekać na chłopa. Bo jak się okazało, mogłaś pojechać sama. To,
> ze był akurat na zebraniu u swojego syna nie jest argumentem na jego
> niekorzyść.
> Przecież już na tym zebraniu był, a nie pojechał na nie pomimo tego, że córka
> właśnie rozwaliła sobie głowę.

W takiej sytuacji powinien odpisac zonie, ze ma jechac i spotkaja sie na
miejsu. I niezwlocznie wyjsc z zebrania. Gdyby moj maz tak nie zrobil (tez
jestem 'macocha'), to wiory by polecialy.
Podejrzewam tez, ze w sytuacji odwrotnej (jest na zebraniu blizniakow, syn
rozbija sobie glowe) watpliwosci co do priorytetow by nie mial.

Nie uwazam, ze tu ma znaczenie wiek dzieci czy to, czy jest pierworodny
czy kolejny. Dzieci powinny byc traktowane stosownie do wieku, ale nie jedno
kosztem drugiego. W pelnych rodzinach daje sie to pogodzic, w 'zlozonych' tez
powinno sie chociaz probowac. Tu proporcje sa zachwiane. I to jest chore, moim
zdaniem.

PS Sciskam Cie, Florentyno i z tego, co pisze 'szefowa', juz jestes
na 'macochach'.

[nangaparbat3]

Powinien był zostawić zebranie i jechać do szpitala, gdzie by się spotkali.
Jechać, zeby zobaczyc dziecko, któremu coś zlego i groźnego sie stało, zeby
przy nim byc. To znaczy - normalny (wg mnie) ojciec po prostu czułby taką
potrzebe.

[cubus1]

Po pierwsze znajac tylko jedna wersje trudno jest ocenic sytuacje.
Jednak wewnetrznie staje po stronie ojca i syny( choc jestem kobieta ).
To dobrze ze 16 letni chlopiec ma dobry kontakt z ojcem,ze ojciec chodzi na
jego zebrania.
Z opisu taka sytuacja trwa 10 lat, dzieci maja ponizej roku,tak ? Czyli 9 lat
wszystko bylo OK?

[e_r_i_n]

cubus1 napisał:

> Z opisu taka sytuacja trwa 10 lat, dzieci maja ponizej roku,tak ? Czyli 9
> lat wszystko bylo OK?

Bylo ok, poki nie bylo dzieci (jak rozumiem z opisu autorki) i nie bylo
dysproporcji w emocjach w stosunku do owych dzieci az tak widac.
Kobieta w takim zwiazku rozumie, ze facet musi spedzac czas
z dzieckiem 'kosztem' czasu z nia. Ale jesli na tych spotkaniach tak
drastycznie cierpia wspolne dzieci, to juz zaczyna byc niefajnie.

I oczywiscie, ze dobrze, ze ojciec ma z synem dobre relacje - wrecz
rewelacyjnie. Ciekawe, czy blizniaki na takie relacje maja chociaz szanse...
A w koncu to takie same dzieci tego ojca.

[fflorentyna]

dziekuje Erin, nic dodac nic ujac. Nie mam nic przeciwko bliskim kontaktom
mojego M z synem, oczekuje jednak, ze rownie wiele czasu bedzie poswiecal
naszym dzieciom. Jak napisalam wczesniej, nie oczekiwalam ze z czasem ich
wzajemne stosunki ulegna ochlodzeniu, raczej sadzilam, ze Mlody bedzie mial
wlasna grupe przyjaciol, znajomych, zainteresowania, zw w tym wieku bedzie juz
wolal spedzac czas z rowniesnikami. Tak sie jednak nie dzieje. Mlody uwaza M za
najleszego kumpla - i z jednej strony takie zachowanie jest bardzo ok. Ale jest
tez druga strona medalu, a wlasciwie jest i trzecia )) MLody KAZDA wolna
chwile spedza z M, nie ma wlasciwie zadnej bliskiej osoby wsrod rowniesnikow -
jakos nie wydaje mi sie to normalne. Mysle, ze wlasnie dlatego jest tak bardzo
o M zazdrosny i zaborczy wobec niego, oczekujac, ze M bedzie na kazde jego
zawolanie. I tak sie wlasnie dzieje. Wiem, ze "wina" nie lezy po stronie
Mlodego, raczej (jesli mowimy w takiej kategorii) upatruje nie do konca dobrej
woli ze strony M, ktory jakos nie potrafi wywazyc pewnych spraw.

pozdrawiam
florka

[nangaparbat3]

A ja myslę, ze garnie sie do ojca, bo ma nie za dobre kontakty z matką. Albo
nawet nie złe, ale nie wystarcza mu matka, bo chłopak bardzo potrzebuje mieć
dla siebie faceta.
Z kolei męza mogą meczyć bliźniaki (nie zebym pochwalała, ale po prostu moze
tak być) i ucieka do starszego syna. A moze we dwóch by sie troche zajęli
małymi?