dziecko mi się wściekło

[mia_siochi]

Tytułem wstępu: nie wykorzystujemy babć, odwiedzamy obie, a jedna z nich ma nieraz marzenie (tak to określa) żeby wnuczek trochę u niej pobył. Nieraz to marzenie spełniamy, kilka dni temu spełniliśmy kolejne-został na noc.
NA PEWNO :
-nie ma tam przemocy, dziadkowie skrajnie opiekuńczy i skaczący nad wnukiem
-nie jest puszczony samopas ani odganiany, cały dzień się z nim bawią
-nie zerwiemy z nimi kontaktów ani nie ograniczymy wizyt

W czym problem? Dziecko po takich wizytach przez kilka zachowuje się jakby opanował je poltergeist: rzuca w ludzi (w nas też) przedmiotami, podbiega i ugryzie, zrzuca co popadnie z półek, jęczy i stęka.
Nic mu tam złego nie robią, uwielbia tam jeździć.
Ale coś musi się wydarzać jednak, bo normalnie się tak nie zachowuje.
Nie mamy pomysłu co- więc nie wiemy co skorygować ewentualnie.


Jakieś pomysły?

[verdana]

Może po prostu tęskni? Tak zachowują sie dzieci, które mają nieuświadomiona pretensję do rodziców, ze zostały zostawione. Niby same chciały być, nic się nie dzieje, a czują się "porzucone".
W takim wypadku może pomogłoby z 15 minut codziennie na skype.
Przy czym oczywiście wcale tak nie musi być - moze po prostu dziecko stale pilnowane przez dziadków musi odreagować kontrolę.

[mia_siochi]

Nie zostaje tam na długo, na kilka godzin, teraz była pierwsza noc, nie doba nawet.

[joana.mz]

Moje dzieci czasem po pobycie u babci (rozpuszczającej, mało asertywnej) też zachowują się dziwnie - właśnie tak jakby były niezadowolone, że w domu z rodzicami na tyle nie mogą sobie pozwolić. Może to coś w tym stylu?

[lelija05]

Niektóre dzieci tak reagują na nadmiar słodyczy i za dużo swobody.

[zurekgirl]

Zgadzam sie z Lelija w 100%. Moja cudowna corka po wizycie u najkochanszych na swiecie dziadkow musi dojsc do siebie. Jak jest u nich, ona jest szefem, a jest na to za mala.

[peggy_su]

Nie wiem ile Twoje dziecko ma lat ale to wygląda na odreagowywanie emocji, których dziecko jeszcze nie potrafi nazwać i wyrazić inaczej. Powodem może być wszystko: radość z pobytu u dziadków, radość z powrotu do domu i tego że Was widzi, ekscytacja z powodu nadmiaru wrażeń (bo jednak wyjazd do dziadków nie jest codziennością), złość że musi wracać, cokolwiek innego.
Moja bratanica tak miewa. Jak np usłyszy że przyjeżdzamy do nich od rana jest podekscytowana i wymysla co bedziemy robic, w południe zaczyna sie niecierpliwic, popołudniu zaczyna byc nieznosna, wieczorem jak w koncu przyjedziemy biega, krzyczy, dokucza, ogólnie masakra. Dopiero następnego dnia jest ok.

Może spróbujcie znaleźć jakąś aktywność zaraz po powrocie żeby dziecko mogło odreagować. No i pomóżcie mu zrozumieć co czuje.

[mia_siochi]

2,5 roku.
Pewnie masz racje z tymi emocjami...

[sanrio]

no c'mon, taki maluch! Wiadomo, że nie radzi sobie z emocjami.

[rozaly]

Może dziecko jest po prostu zmęczone, piszesz że dziadkowie zajmują się nim bardzo aktywnie. Mój syn tak reagował np. jak zaczął chodzić do przedszkola, wracał do domu a my zadawaliśmy mu pytania, coś chcieliśmy z nim robić itp, a on reagował taką podobną agresją o jakiej piszesz. Daliśmy spokój. Do dzisiaj jak wraca skądś zmęczony (szkoła, urodziny, dodatkowe zajęcia) siada sobie przed TV (wiem niewychowawcze) i się resetuje na jakiejś bajce. Dopiero potem można z nim nawiązać jakiś kontakt

[malwa51]

Moje tez sie wscieka Powodem pewnie jest to, ze musi miec rutyny, jasno postawione granice itp. - u tesciowej robi co chce. Ale moj to szesciolatek "z problemami", jesli Twoj to okolodwulatek, to dojsc moga emocje ktrore trudno poukladac.

[eo_n]

Rany, moja ma takiego kolegę, że jak od niego wraca to nijak z nią do ładu dojść nie można. Krzyczy z byle powodu, płacze, głupieje... 4,5 roku ma. Może taki wiek?

[run_away83]

Nadmiar atrakcji i rozrywek u dziadków połączony ze zmianą schematu dnia i brakiem codziennej rutyny. Mój dwuipółlatek dostaje nieziemskiej głupawki po spędzeniu pod opieką dziadków choćby dwóch-trzech godzin.

Możesz popytać dziadków jak organizują młodemu ten czas który u nich spędza i w razie potrzeby zasugeruj spokojniejsze zabawy i ograniczenie dodatkowych atrakcji. Moi teściowie w tej kwestii niereformowalni, dlatego unikam zostawiania z nimi młodszego (2.5) bo po kilku godzinach z nimi jest tak pobudzony że kompletnie nie można sobie z nim dać rady. Starszy (6.5) nieźle sobie z dziadkami radzi ale on już jest w pewnych sprawach tak wyszkolony że np. o 21 sam stwierdza że pora spać, albo potrafi im powiedzieć żeby wyłączyli mu już tv bo mama i tata nie pozwalają oglądać tak dużo bajek

[morsk2]

Pewnie po pierwsze kwestia emocji, których maluch nie potrafi nazwać. Może też nadmiar bodźców? Może to wynik zabaw, w jakie bawi się u dziadków? Może pozwalają mu np skakać po kanapach i wyć, bo to takie zabawne, kiedy z dziadkiem udają małpy albo walczą na poduchy? Nie każdy umie bawić się z maluchem i wygłupy wydają im się najlepsze, bo mama w domu zabrania, a dziadkowie są przecież od rozpuszczania?