Dyskusja z nauczycielem o metodach nauczania...

[kocianna]

W życiu bym nie pomyślała, że mogę mieć taki problem.
Mam pogadać z koleżanką po fachu. Z anglistką. Doświadczoną, pewnie bardziej, niż ja, zwłaszcza, że z dziećmi w wieku 7-9 pracowałam tylko dwa lata. Która zadaje III klasie co tydzień 10-zdaniowe czytanki do nauczenia się na pamięć.

Czytanki są tego typu: My friend is big and strong. She isn't lazy. She can jump and dance. Her eyes are dark. She likes to play chess (i tak dalej). Może coś ze mną nie tak, ale nawet ja nie jestem w stanie tego opanować, a moja córka zaczyna nienawidzić lekcje i ma blokadę na samą myśl o języku. Powtarza fonetycznie i nic a nic nie rozumie, chociaż jeśli w kontekście pozaczytankowym odpytuję ją w ramach zabawy ze słówek, to zna wszystkie, jest w stanie sformułować proste zdanie, chętnie robi uzupełnianki i rozsypanki - jeśli uczymy się czytanki, nie wie, co znaczy "she".
Rok temu Młoda miała piątkę na koniec roku, w tym roku trójka za trójką.

Nie spodziewałam się rewelacji w tym względzie w rosyjskiej szkole, poza tym jestem przeciwniczką uczenia języka tak małych dzieci, więc mi długi czas wisiały jej stopnie, ale boję się, że poza przerażającym rosyjskim akcentem Młodej zostanie potężna bariera językowa.

Pytanie 1: czy próbować w ogóle rozmawiać z nauczycielką? Jeśli tak, to o czym? Wątpię, żeby chciała zmieniać metody, które stosuje od lat...
Pytanie 2: jak pomóc dziecku? Ona się angielskiego zaczęła bać.

[inguszetia_2006]

Witam,
To jest bardzo dobra metoda. Metodyka anglosaska. Dziecko nie musi rozumieć tekstu, nie o to chodzi wcale;-P Tak się uczyła moja córka i są efekty.
Pzdr.
Ing

[kocianna]

Miałam glottodydaktykę krótko, tylko dwa lata, i 10 lat się dokształcałam, jak każdy porządny nauczyciel, ale o metodyce anglosaskiej słyszę po raz pierwszy. Może się za mało dokształcałam Jak udawało się córce opanowywać takie długie formy? Ile czasu jej to zajmowało? Rymowanki Młoda zapamiętuje z miejsca, ale czytanek nie jest w stanie ugryźć.

[inguszetia_2006]

Witam,
Mojej córze krótko, bo dobrze zapamiętuje, to jest jej atut w ogóle. I teraz "lysyn tu mi";-P Moja córka dostawała nie takie teksty jak twoja, tylko od razu 10 zdań z Doriana Graya, Wilde'a albo 10 zdań z Opowieści wigilijnej. Miała wtedy 7 lat. Najpierw powiedziała, że nie rozumie, więc poszłam do nauczyciela i pytam, czy ma rozumieć, czy ma zapamiętywać bezmyślnie? Bezmyślnie ma. Taka to metoda;-D Raczej chwalić trzeba twoją szkołę i nauczycielkę. Za takie cuda muszę płacić prywatnej szkole ciężkie pieniądze. Może spróbuj nagrywać te teksty i niech odsłuchuje. Tu pies może być pogrzebany. Jeden popatrzy, przeczyta i zapamięta, drugi musi posłuchać. Ale metoda, uwierz mi, jest bardzo skuteczna.
Pzdr.
Ing

[bri]

Moja córka jest w trzeciej klasie. Drugi rok uczy się angielskiego prywatnie. Już pod koniec zeszłego roku uczyli się na pamięć takich czytanek. Dzieci zapamiętywały je bez problemu, ale doskonale wszystko rozumieli, i umieli to przeczytać. Obok tekstu pisanego były ilustrujące obrazki, a powtarzając tekst dzieci pokazywały co robią. Pierwsze teksty "przerabiali" na lekcjach moja córka w domu już tylko sobie je przypominała, w gruncie rzeczy umiała je już na pamięć.

ale bzdura!

[violent_green]

Aż się z wrażenia zalogowałam. "Dziecko nie musi rozumieć tekstu..." Pierwszy raz słyszę, żeby uczyć się języka bezmyślnie, powtarzać jak papuga. Dużo książek metodycznych z nauki j.obcych czytałam, ale takie coś pierwszy raz widzę.

[inguszetia_2006]

Witam,
Dlaczego bzdura? Przecież to tylko dodatek do nauki języka, nie podstawa. Jedno z narzędzi.
Z tego, co mi nauczyciel tłumaczył, to taka lekcja załapania melodyki języka, ćwiczenie całego aparatu gębowego (nie wiem, jak to nazwać fachowo) i trochę takie automatyczne ćwiczenia z kolokacji, czy jak to tam zwał. Mogłam coś przekręcić;-P
Pzdr.
Ing

[violent_green]

W ciągu całego życia uczyłam się 5 języków obcych - w szkołach, indywidualnie, prywatnie, na uniwersytecie, w Polsce i nie tylko. Teraz sama uczę dwóch języków - jestem filologiem, więc teorię też znam. Nigdy nie czytałam ani nie słyszałam o tym, żeby uczenie się całych tekstów (nie będących krótką piosenką, rymowanką lub wierszykiem) było jakąkolwiek "metodą" ani nawet "narzędziem".
Po prostu się zdziwiłam, że ktoś tak uczy języka obcego i to jeszcze w dodatku dzieci.

[fogito]

violent_green napisała:

>
> Po prostu się zdziwiłam, że ktoś tak uczy języka obcego i to jeszcze w dodatku
> dzieci.

Ja też zadziwiona jestem. I jeszcze nazywanie tego metodą anglosaską
Dla mnie to metoda kiepskich nauczycieli, którzy nie umieją uczyć i nie mają pojęcia o tym.

[ichi51e]

Raczej dziwi mnie wasze zdziwienie. To bardzo klasyczna metoda nauki

[kocianna]

Aż za bardzo klasyczna Exegi monumentum.... a i to wiersz...

[fogito]

ichi51e napisała:

> Raczej dziwi mnie wasze zdziwienie. To bardzo klasyczna metoda nauki

A z jakiego kanonu się wywodzi skoro taka klasyczna? Jakieś źródła?

[joa66]

U nas były podobny problem, tylko na odwrót - niektórzy rodzice uważali, że jest za duzo zabawy za mało "prawdziwej" nauki. Ci rodzice zdecydowali się na rozmowę i nic nie osiągneli (szkoła społeczna). Po latach okazało się, że nauczycielka miała rację.

W Twoim przypadku? Trudno powiedzieć jak zareaguje nauczycielka. Podobnej "metody" podobno używał Broniarek jako dziecko, ale on miał mały wybór.

Największym problemem jest ewentualna niechęć do angielskiego.. Jak inne dzieci/rodzice zapatrują się na ten problem?


Jeżeli nie będziesz mogła nic zmienić, to jedyne co Ci pozostanie to przekonywać córkę, że to nie angielski jest zły tylko metody.

Nie pamiętam ile Twója córka ma lat, ale mój był w 4 klasie kiedy łyknął bakcyla angielskiego dzięki..Monty Pytonowi, a konkretnie "Jak wkurzać ludzi" Najpierw ogladał z napisami, a potem prawie na pamięć znał (nic dziwnego jeżeli się ogląda tysiąc razy) dialogi po angielsku.

[polifonia1983]

> Pytanie 1: czy próbować w ogóle rozmawiać z nauczycielką? Jeśli tak, to o czym?
> Wątpię, żeby chciała zmieniać metody, które stosuje od lat...
Tak, chociażby dlatego, żeby wytrącić jej argument, że "wszyscy rodzice są zadowoleni". Opowiedz jej o kłopotach młodej, poproś o wspólne wypracowanie metody na blokadę młodej i módl się, że zrozumie żaluzyjkę.
> Pytanie 2: jak pomóc dziecku? Ona się angielskiego zaczęła bać.
A masz w pobliżu jakieś zajęcia-zabawy po angielsku? Np. kurs gotowania dla dzieci, który jest jednocześnie kursem językowym. Nauczyć się nie nauczy, ale zobaczy, że można inaczej i że można się na lekcjach angielskiego też nieźle bawić, a nie tylko wkuwać pierdoły.

[asia_i_p]

Pogadać na pewno, choć może się nie udać.
Próbowałaś nagrywać i puszczać w tle do innych zajęć? Albo uczyć się od tyłu - ostatnie słowo, ostatnie zdanie, itd. Dwa zdania dziennie, nie całość naraz. Jeżeli wzrokowiec, narysować kolejne rysunki i mówić patrząc na nie. Jeżeli kinestetyk, pokazywać.

[owianka]

Kocham tę metodę, choć rzeczywiście jest kompletnie nie na czasie. W ten sposób nauczyła mnie angielskiego moja nauczycielka od lekcji prywatnych. Tyle że było to już w liceum.

Wolałabyś,żeby dziecko kuło gołe słówka, big- duży, lazy - leniwy? Przecież o wiele lepiej jest nauczyć się ich w zdaniach.

[kocianna]

Nie chcę dyskutować nad słusznością metody - dla mnie standardem jest podejście komunikacyjne uzupełnione w pracy z dziećmi o TPR, ale ktoś może mieć inne doświadczenia, nie znaczy, że gorsze, tylko może ja ich nie ogarniam albo nie pasują do tego konkretnego dziecka. Chcę rozwiązać problem bariery językowej, której jako żywo w tym wieku nie powinno być, zwłaszcza u dziecka dwujęzycznego.

[olena.s]

Kocianna, Moskwa metropolia, inostrańców od groma, może uda ci się przytrafić anglojęzyczne dziecko?
A z nauczycielką bym pogadała.

[kocianna]

Problem polega na tym, że większość znanych nam anglojęzycznych jest jednocześnie rosyjskojęzyczne w mniejszym lub większym stopniu Rodzice w jednym pokoju nawijają w mowie Szekspira, dzieci w drugim kaleczą, albo i nie, lingua franca. Ona słyszy angielski, bo BBC u nas często leci, Disney Channel mamy tylko w angielskiej wersji językowej (rosyjską i polską wyłączyłam), ogląda, jeśli akurat ma czas, i nawet za bardzo nie protestuje... Nie chciałam jakoś specjalnie skupiać się na angielskim, chcę maksymalnie rozwijać rosyjski, bo żal będzie stracić za chwilę dwujęzyczność A tu takie buty

[fogito]

Uczenie czytanek na pamięć to ma być niby metoda anglosaska? Mam syna od 3 lat w szkole brytyjskiej i on się żadnych czytanek na pamięć nie uczy. Czytanki są do czytania. Na pamięć to się wierszyków lub piosenek uczą. Jakaś totalna bzdura, którą pamiętam ze studiów. Kazano nam wtedy na pamięć teksty z książki wkuwać.
Nie dziwię się, ze dziecko zniechęcone. Nauczyciel z kosmosu jak dla mnie. Dzieci niech się uczą czytać proste teksty z książeczek przeznaczonych dla wieku i poziomu - miliony po angielsku - a nie wkuwają bez sensu na pamięć całe zdania. I niech jak najwięcej mówią na lekcji. Ale pewnie ta nauczycielka nie jest w stanie tego osiągnąć.

[verdana]

Uczenie wierszy, dialogów - tak, to rozumiem, rzeczywiście może działać. Ale uczenie czytanek z praktycznie niepowiązanym zdaniami? Bez sensu. Bo dziecko zaczyna naukę od tego, że jest trudno i niezrozumiale. Mała część dzieci się nauczy (może), większość zniechęci.
Tak, tekst na pamięć nie są złe, o ile sa logiczne - nielogicznych spora część dzieci zwyczajnie nie nauczy sie na pamięć nigdy.

[makurokurosek]

Do tej pory myślałam, że moja młoda jest bardzo słaba językowo gdyż wolno przyswaja nowe słownictwo. Po przeczytaniu jednak twojego postu moja opinia chyba była bardzo na wyrost. Młoda co prawda wolno łapie słówka ale jak już załapie to zarówno wymowę, znaczenie jak i pisownie tak więc nie ma problemu z przeczytaniem i zrozumieniem tekstu zawierającego znane jej słownictwo.

"Powtarza fonetyc
> znie i nic a nic nie rozumie, chociaż jeśli w kontekście pozaczytankowym odpytu
> ję ją w ramach zabawy ze słówek"

Może tu jest problem, że twoja córka uczyła sie do tej pory pojedynczych słów zamiast całych konstrukcji.

[kocianna]

OK, skoro przyczyna w niepowodzeniu mojej córki leży w tym, że nauczono ją słówek metodą gramatyczno-tłumaczeniową (co jest nieprawdą), to jak wytłumaczyć fakt, że czynna zawodowo tłumaczka ustna, czyli ja, również nie jest w stanie zapamiętać tych cholernych czytanek bez skomplikowanych sztuczek mnemotechnicznych? Widocznie jesteśmy jakieś ułomne i to jest dziedziczne.
Muszę zapytać nauczycielkę o cel, który chce osiągnąć, bo szkoda mi czasu na coś, co teraz wydaje mi się umiarkowanie sensowne. Ale nie bardzo wiem, jak to zrobić, żeby nie podważać jej kompetencji.

[inguszetia_2006]

Witam,
Kocianna, po prostu, powiedz jej, że dzieciak ma problemy z zapamiętaniem tych tekstów i niech ona ci podrzuci jakieś rozwiązanie. Poproś ją o wskazówki, jak należałoby uczyć się tych tekstów na pamięć, bo nie wchodzą do głowy. Może zna jakieś sztuczki. Zwyczajnie i po ludzku poproś ją o pomoc, nie odpytuj z celów, nie mów, że to bezsensowne, bo się weźmiecie za łby;-P
Pzdr.
Ing

[kocianna]

O toto, dzięki

[makurokurosek]

Metoda którą przytoczyłaś przypomina mi trochę Callana. Mimo wszystko dziwi mnie, ze twoja córka mimo znajomości słownictwa nie jest go w stanie przeczytać w zdaniu i zrozumieć sensu zdania utworzonego ze znanego słownictwa.

[kocianna]

Umie. Ona te czytanki rozumie. Potrafi samodzielnie podobny tekst stworzyć.
Rozumienie się kończy w momencie uczenia się ich na pamięć. Nie wiem, na czym to polega, jakaś blokada, na zasadzie "i tak się tego nigdy nie nauczę". Myślenie jej się nagle wyłącza, może tylko powtarzać jak automat. To chyba troszeczkę tak, jak kiedy pierwszoklasista czyta na głos i tak jest pochłonięty samym procesem, że treść już nie dociera.

[bri]

W szkole mojej córki dają im do zapamiętania tesksty dotyczące procedur: np. Take a piece of paper and a pencil. Draw a butterfly. Color the butterfly. Take the sissors and cut out the butterfly. Go to the window. Open the window . Blow softly on the butterfly, watch it fly away.
Inny, który kojarzę dotyczył wybierania się na plażę.
I to faktycznie jest łatwiejsze do zapamiętania niż nie związane ze sobą logicznie zdania, stanowiące np. opis postaci.

[daisy]

TPR chyba już dawno zdyskredytowano jako metodę nauczania EFL? O ile dobrze pamiętam, ostatnio zalecano tzw. "comprehensive approach", czyli wszystkiego po trochu, ale na pewno bez uczenia się fonetycznie dłuższych tekstów na pamięć.
Albo pozwolisz dziecku się męczyć, albo pójdziesz do nauczycielki i na początek spróbujesz wysondować sprawę. W końcu sytuacja oznacza dokładnie tyle, że stosowana przez nią metoda nie działa. Chyba nie będzie upierać się, że uczeń ma się dostosować do metody, nie odwrotnie - więc musi zaproponować jakieś rozwiązanie, bo de facto to ona ma problem. I z tym nastawieniem z nią porozmawiaj, nie że to twoja córka jest felerna.

[daisy]

* communicative approach, sorry

[kocianna]

Przecież napisałam, że podejście komunikacyjne I TPR jako dodatek, jedno z narzędzi. Nie wiem, czy zdyskredytowane, 80% podręczników dla tej kategorii wiekowej zawiera elementy TPR.

[makurokurosek]

Popraw mnie jeżeli źle zrozumiałam, bo już powoli się zamotałam.
Twoja córka zna słówka , potrafi je wykorzystać do stworzenia własnej wypowiedzi , ale nie potrafi zrozumieć wypowiadanego do niej zdania zawierające znane jej słownictwo.

[kocianna]

Wygląda to mniej więcej tak:
Czytamy "she is brave and strong". Proszę: "show me brave and strong". Młoda odgrywa pantonimę, prawidłowo. Potem ja odgrywam (różne słówka, niekoniecznie akurat te ze zdania, żeby nie było za łatwo), ona zgaduje, zgaduje dobrze. Potem ona czyta na głos, czyta dobrze. Potem ma powtórzyć i robi się coś takiego:
"szy iz brejwiend dalej nie pamiętam nigdy się tego nie nauczę!".
Niezależnie od tego, czy tekst rysujemy, wyobrażamy sobie, czy ja go czytam parę razy, czy bawimy się w "kulę śniegową" (w kuli pamięta ciągi do 20 słów, ale nie zdań).
Czterech zwrotek Puszkina uczyła się dzisiaj rano 25 minut. 45 taktów zapisu nutowego - sześć godzin. Nie wiem, o co chodzi.

[daisy]

Kocianna, może spróbuj z córką robić to metodą zwykłego powtarzania, skandowania, najlepiej z lekką melodią. Jako zabawę. Jest wtedy jakaś szansa na lepszy akcent (na marginesie - to by mnie szczerze mówiąc dobijało!). Może z elementami ruchowymi, żeby jej się lepiej zapamiętywało.
Nie skupiajcie się na znaczeniu, powiedz jej, że nie musi rozumieć, że to taka zabawa na zapamiętywanie.

[berdebul]

Świetnie rozumiem Młodą (znowu ). Porozmawiaj z panią, może zna jakiś sposób. Ale jeżeli dziecko rozumie, odgrywa i posługuje się, to po kant koła ma to kuć na pamięć? U mnie w angielskim w ogóle nie sprawdziła się ta metoda. Długo pracowałam nad tym żeby czytać po angielsku i rozumieć, a nie czytać w sensie odpaplać to co napisane nie rozumiejąc ani słowa - może to warto powiedzieć nauczycielce, że dzieciak się blokuje, zniechęca a nie o to przecież chodzi...
Metoda sprawdziła się w rosyjskim - od początku nauczycielka do nas mówiła TYLKO w tym języku, zadawała różne rzeczy na pamięć (bajka o złotej rybce...), po 3 latach swobodnie czytałam książki i "Mistrza i Małgorzatę" połknęłam w oryginale. Nie wiem, od czego to zależy. Niechętnie się go uczyłam, ale było skutecznie.

[daisy]

Metoda sprawdziła się w rosyjskim
Niechętnie się go uczyłam, ale było skutecznie

Dlatego, że rosyjski jest na tyle podobny do polskiego, że rozumiałaś przynajmniej strukturę tego co mówisz - kiedy podmiot, kiedy orzeczenie, kiedy inne części zdania, kiedy opis, kiedy akcja. To w ogóle już połowa sukcesu.
Z angielskim to jest już niemożliwe i dlatego powstaje poczucie bezsensu i dezorientacji, bardzo źle znoszone przez pewne typy osobowości.

[daisy]

No bo jedną z cech communicative approach jest to, że jest właśnie comprehensive.
Elementy TPR (rote learning) były zawsze i wszędzie (zanim wymyślono TPR), bo się przydają. No ale właśnie elementy: uczenie się piosenki czy wierszyka ze zrozumieniem - nie dłuższych kawałków tekstu bez zrozumienia.
Tak czy siak metoda okazuje się dla twojej córki niedobra i teraz pora na ruch nauczycielki. Chyba nawet najgorszy metodyczny beton nie będzie twierdził, że ucznia należy przykrawać do metody, nie odwrotnie... Oczywiście w teorii, bo w praktyce nie takie rzeczy się na lektoratach dzieją.

[luska1973]

Mnie tak uczono rosyjskiego za co byłam wdzięczna bardzo, bo te wykute opowiadania bardzo się przydały przy późniejszych konwersacjach.
To, że córka teraz nie rozumie nie znaczy, ze nie zrozumie za miesiąc, dwa, trzy, a nauczywszy się gotowych zdań nie będzie się później zastanawiać - jak ułożyć wypowiedź, tylko "poleci gotowcami".
Ja bym nie kwestionowała tej metody nauczania na twoim miejscu, a żeby córce pomóc ... jeśli jest słuchowcem, warto nagrać tekst do opanowania i puszczać w czasie zabawy zamiast muzyki.
Moje dzieci słuchają (od niechcenia, przy zabawie, w tle) płyt z j. ang. od dawna (zanim zaczęli się uczyć w szkole) i wiele zdań potrafili powtórzyć nie znając ich znaczenia. Dopiero teraz zaczynają rozumieć o czym mówią, a efekt jest taki, że nie mają problemów z wymową i poznając nowe słówko - przypominają sobie całe zdanie z płyty.

[kanga_roo]

niestety, to jest tak, że nawet dobra metoda może się w pewnych okolicznościach nie sprawdzać. na przykład, kiedy tekst jest fatalny.
ja jakoś zwykle rozumiem moje dziecko, kiedy zgłasza obiekcje co do zadań domowych. w ubiegłym roku kolorował obrazki w książce do religii z taką niechęcią, że sama mu zaproponowałam kreatywne podejście do tematu - w wyniku czego obrazek został pokolorowany, ale kolory były zupełnie odjazdowe. odreagował frustrację i już go kolorowanki nie wkurzają, choć nadal nie poświęca im wiele uwagi (no nie dziwię się).
gdyby mi płakał nad tekstem typu "my friend is big and strong" pewnie próbowałabym rozładować sytuację, np pokazując mu zdjęcie goryla i prosząc, żeby opisywał tę konkretna postać (zdaniami z czytanki). przecież niekoniecznie trzeba do takich tematów podchodzić śmiertelnie poważnie i z namaszczeniem, szczególnie, że sama przyznajesz, że nie nastawiasz się na nie wiadomo jakie wyniki córki z ang. nic się nie stanie, jeśli we dwie pośmiejecie się z głupiej czytanki (a córce możesz wytłumaczyć, że w sumie metoda uczenia zastosowana przez panią jest uważana za efektywną).

Mnie też tak uczony rosyjskiego, tzn. początków

[iwoniaw]

Zanim jeszcze zaczęliśmy cokolwiek pisać, czytać, czy - tym bardziej - budować własne konstrukcje, mieliśmy książki z samymi obrazkami i uczyliśmy się do upojenia gotowych tekstów. Do dziś mam wżarte w mózg "ja wstaju w siem cziasow, djełaju utrieniuju zariadku, patom ja mojus' i adjewajus' " itd.
Na pewno wyrabia to pewne nawyki językowe, zaszczepia na wieki całe konstrukcje wraz z melodią wypowiedzi i generalnie nie zaszkodziło mi na pewno.
Pogadać z nauczycielką zawsze możesz, może ci powie coś, co cię przekona, może zresztą te teksty to tylko początek i zaraz się skończą (jak te na naszym rosyjskim).

[guderianka]

Córka w zerówce miała wychowawczynię, która uczyła w USA i spędzała tam każdą wolną chwilę. Uczyła ich po angielsku-zaczynała tak lekcję, opowiadała a potem tłumaczyła, uczyła piosenek. Dzieci w ciągu miesiąca miały opanowane kilka piosenek z długimi, nie rymującymi się strofami (np. pisze fonetycznie córka dyktuje :fajv litle mankys jumpin onthe bed łan fel of and bam his hed, mama kol de doktor and de doktor sad no mor monki jumpin on the bed, for litle monkis itd. itd.) Dochodziło do tego, że córa w domu odpowiadała mi po angielsku, nieświadomie np. wołając : Łejt! Na koniec roku maluchy zrobiły przedstawienie o zwierzętach -całe po angielsku, mnóstwo dialogów, trwało ok 20 min!-miały fantastyczny akcent.
Więc-chyba metoda tej nauczycielki ma sens-bo podświadomość utrwala sobie wymowę, słownictwo, szyk-zrozumienie przyjdzie z czasem

[daisy]

Są ludzie, dla których ta metoda się nie nadaje; ma to związek z typem umysłowości. Sama do nich należę i współczuję córce Kocianny. Z takimi osobami trzeba po prostu pracować inaczej, zmuszanie ich do czynności, które są dla nich przykre, męczące i przede wszystkim bezsensowne niczego dobrego w nauce języka nie przynosi.
Uczenie się języka to zupełnie inny proces niż nabywanie wiedzy np. z geografii czy innego przedmiotu - to pewnego rodzaju modyfikowanie osobowości. Dlatego wymaga większych/odmiennych kwalifikacji (i talentu) od nauczyciela.

[daisy]

Zresztą pani chyba się kiepsko do tego zabrała, jeśli każe dzieciom uczyć się tych tekstów samodzielnie w domu. Jeszcze uszłoby wspólne skandowanie w klasie (jak to zdaje się robią na zajęciach metodą Callana), to nawet może być traktowane jako zabawa. Może Kocianno podsuń jej takie wyjście?

[turzyca]

> Więc-chyba metoda tej nauczycielki ma sens-bo podświadomość utrwala sobie wymow
> ę, słownictwo, szyk-zrozumienie przyjdzie z czasem


Niekoniecznie.

Bo ja widze roznice miedzy opisywanymi w tym watku metodami, a tym co Kocianna opisala:
1) uczenie sie na pamiec dobrej literatury vs. uczenie durnej czytanki - dobra literatura to dobry jezyk, durna czytanka tej wartosci nie ma.
2) uczenie sie czytanki o sekwencjach czynnosci vs. uczenie sie oderwanego opisu postaci - sekwencje sa latwe, jestem teraz w stanie powtorzyc historyjke z motylem wycinanym z papieru, zapamietanie kolejnosci zdan nie jest problemem, opis wlasnego poranka jest jeszcze latwiejszy, bo tu wzor mam zinternalizowany do imentu. W przypadku luznego opisu postaci mamy kilkanascie oderwanych od siebie informacji. Dlaczego ta przyjaciolka jest duza i silna, umie tanczyc i lubi grac w szachy?
Informacje powiazane we wzor zapamietuja sie duzo lepiej, czemu ta dziewczynka nie moze byc duza i silna i umiec daleko biegac? Nie jest leniwa, wiec pobiegla przez ciemny las, zeby pomoc babci?
3) Uczenie suchych tekstow vs. uczenie piosenek. Piosenki zostaja w glowie na dluzej, slowa i melodia sie ze soba wiaza, rytm takze sporo podpowiada.
(Btw. cytowana przez Ciebie piosenka ma rym bed-head-said)
Wydawaloby sie, ze sa to drobne roznice, ale kolosalnie wplywaja na efekt.



Ja tam bym poszla do nauczycielki, powiedziala, ze jest problem, powiedziala, ze sama nie umiem pomoc, bo tez nie jestem w stanie opanowac tych czytanek i poprosila o pomoc. Przy okazji sprobowalabym sie dowiedziec, jaki jest cel tego zadania. Bo inaczej pomaga sie dziecku, ktore ma opanowac 10 zdan i napisac je w dowolnej kolejnosci, a inaczej dziecku, ktore ma oddac je w okreslonej kolejnosci. Pomysl z gorylem bardzo mi sie podoba. Pantomima tez by sie mogla sprawdzic (pokazywanie, ze jest duza i silna, krecenie glowa na lenistwo, podskakiwanie i tanczenie, pokazywanie palcem na oczy - rany! zeby to napisac, co i rusz musze zagladac do pierwszego postu. A tego motylka to bym mogla od reki narysowac, wyciac z papieru i wypuscic przez okno...)

A i jeszcze

[turzyca]

4) Mechaniczne uczenie sie zwrotow vs. uczenie sie takiej czytanki.
W jezyku mamy zwroty, ktorych uzywamy automatycznie. I je trzeba faktycznie opanowac w okreslonej kolejnosci i umiec w tej kolejnosci powtorzyc. Bo jest roznica, czy dzwoniac najpierw sie przywitam, przedstawie, a potem powiem, w jakiej sprawie dzwonie,, czy zrobie dokladnie na odwrot. Ale czy w opisie przyjaciolki najpierw powiemy, ze lubi tanczyc, a potem ze nie jest leniwa, czy na odwrot, to nie ma znaczenia. Przyjaciolki sa rozne, ich opisy tez.

[guderianka]

Zwróć uwagę, że ja piszę o dziecku 6 letnim-córka kocianny jest dużo starsza i na całkiem innym etapie rozwoju jest w chwili obecnej-widzi/czyta-to bardzo ważne!
Poza tym-ćwiczenia takie-niby bezsensu, suche -uczą koncentracji, ćwiczą pamięć i szare komórki, uczą pewnej dyscypliny, utrwalają wymowę i akcent. Można być wzrokowcem ale to nie znaczy, że nie należy próbować rozwijać innych zmysłów.

[kocianna]

Moja córka jest raptem dwa lata starsza Ćwiczy pamięć i szare komórki i dyscyplinę i inne zmysły na innych zajęciach, zrobię wszystko, żeby nie utrwaliła szkolnej wymowy i akcentu.

[guderianka]

Na tym etapie rozumienia i wyobraźni 2 lata to masa czasu

[vilez]

Metoda jak metoda (acz ja ja uważam za wydajną). Ale nie jest dobra dla wszystkich. skoro córka jest "innometodowa", to trzeba negocjować z nauczycielką. Nie na zasadzie krytyki metody jako takiej, ale uświadomienia jej, że to nie jest odpowiednia metoda dla Twojej córki.

Nie rozumiem natomiast kompletnie, dlaczego uważasz wczesną naukę języka obcego za złą.

[daisy]

Nie rozumiem natomiast kompletnie, dlaczego uważasz wczesną naukę języka obcego za złą.

Na przykład dlatego, że to, co sześciolatkowi zajmie pół roku, piętnastolatkowi zajmie pół godziny (albo mniej).

[joa66]

Tylko, że ten 15 latek może poświęcic te pół godziny drugiemu językowi obcemu. A pierwszy szlifować

Wszystko zależy od tego jaki cel chcemy osiągnąć.

[vilez]

Im mniejsze dziecko, tym szybciej przyswaja (nieświadomie) struktury gramatyczne, fonetykę, akcent, leksykę. I na zawsze zyskuje inny- naturalny- i wszechstronny- dostęp do tego języka- jak do rodzimego. Rodzimego też- im prędzej sie uczy, tym lepiej.

[daisy]

Mówimy tutaj o nauczaniu języka w szkole. Nie o "nabywaniu języka" w jakimśtam otoczeniu językowym. To zupełnie różne procesy.

[vilez]

Sądziłam, ze to działa w odniesieniu do szkoły też- że im wcześniej, tym lepiej z taką nauką. Ale może się mylę.

language acquisition vs learning

[violent_green]

No właśnie się Vilez mylisz.
A konkretnie - mylisz language acquisition z language learning.

[joa66]

Różnica oczywiscie jest. Co nie znaczy, że nie ma sensu nauka języka obcego już w dzieciństwie (nie mam na myśli niemowlaków oczywiście).

[violent_green]

Ja tylko chciałam się odnieść do tego, co napisała Vilez:

"Im mniejsze dziecko, tym szybciej przyswaja (nieświadomie) struktury gramatyczne, fonetykę, akcent, leksykę. I na zawsze zyskuje inny- naturalny- i wszechstronny- dostęp do tego języka- jak do rodzimego."

"Nieświadome przyswajanie" to akwizycja, nauka już jednak wymaga pracy. I tyle.

[kocianna]

Moje dziecko już jest dwujęzyczne. Na tym etapie mam inne priorytety, niż małoefektywne poznawanie drugiego języka obcego w warunkach dwóch godzin lekcyjnych tygodniowo. Nie zależy mi specjalnie na angielskim teraz. Ale zupełnie niepotrzebne mi wdrukowywanie strachu przed uczeniem się języka.

[barbibarbi]

Wydrukuj jej tłumaczenie tego tekstu po polsku, niech wie czego się uczy. Porozmawiaj z nauczycielką, to jest bez sensu uczyć się na pamięć tekstu którego się nie rozumie. Zapisz dziecko na dodatkowe zajęcia, może tam się poduczy i szkoła będzie mniejszym stresem. Sama możesz spróbować uczyć dziecko w domu, tak aby poznawało słówka z zadawanych czytanek.

Moje dziecko po kilku latach angielskiego w szkole, zna słówko "lizard", a nie wie jak powiedzieć "ja jestem" albo "ja mam". Paranoja! Ostatnio odkryłam, że nie zna też podstawowych słów boy, girl - no ale może ja głupia jestem i słówka typu "lizard" są bardziej niezbędne w codziennej komunikacji. Postanowiłam uczyć dziecko sama w domu, bo na szkolnych nauczycieli nie ma co liczyć, poziom angielskiego w szkołach jest żenujący.

Wczesna nauka języka w szkole

[alfa36]

Moje dziecko jest w II klasie i mamy ogromny problem z nauką angielskiego. Słówek, moim zdaniem, za dużo, słówka pojedyncze, dopiero teraz, w II klasie, zaczynają się zwroty. I tak w wierszy młody ze zwrotami sobie radzi, a jak przychodzi do nauki słowek/.pojedynczych zwrotow, to nie wie o co chodzi. Doszło do tego pisanie, z którym dziecko radzi sobie tylko dzięki temu, ze z nim siedzę i uczymy się wspólnie na zasadzie skojarzeń. Bardzo chciałam uniknąć kojarzenia nauki z mamą, ale niestety już tak jest. Młody kompletnie nie poradziłby sobie z angielskim gdyby nie moja pomoc. Dlatego właśnie (mimo, że już październik) rozważam prywatne lekcje ewentualnie szkołę językową. Tyle, że spotkałam się z opinią (opinia nauczycielki mającej szkołę językową), że języka warto dodatkowo (lekcje prywatne/ szkoła językowa) uczyć się od 4 klasy szkoły podstawowej. Co sądzicie?

[joa66]

Ja sądzę, że przede wszystkim języka warto się uczyć z dobrym (naprawdę dobrym) nauczycielem. Im dziecko młodsze tym lepszym.

I w sensownych warunkach - dlatego nauka szkolna bywa farsą (np 25 ośmiolatków w grupie 2x 45 minut w tygodniu, w tym sprawdzanie listy, itp)

[ida771]

Spotkałam się z taką metodą nauczania rosyjskiego. Mój brat w liceum miał do nauczenia na pamięc kilkadziesiąt całych zdań o różnej tematyce. Prawdopodobnie uczy to zarazem słownictwa jak i budowy zdania, wszystkie ważne problemy gramatyczne były zawarte w tych kilkudziesięciu. I w oparciu o to uczeń budował potem dowolne zdania. Jako przysłuchująca się młodsza siostra zapamiętałam kilka mimochodem. Przytoczę jedno fonetycznie: "wrac sprasil jejo nie bolela li ana anginoj grippom ili wospoleniem ljokkich" Więc jakas to metoda jest bo w końcu nie moja to nauka była a coś pamiętam
Swoją drogą wpadłam w zachwyt że trzecioklasiści mają już ten poziom co przytoczyłaś (zakładając że rozumieją każde słowo) to pięknie, zazdroszczę.