Czas mi ucieka

[kosmos_pierzasty]

Śpimy długo, śniadanka w południe, na tarasie, jeśli pogoda pozwala, więcej siedzę w necie, bo wiadomości śledzę, a przy okazji i na forum wchodzę ... I przez to dni takie krótkie mi się zrobiły.
Wziąć się w karby czy korzystać, nie przejmować się rozleniwieniem, bo czas jest specyficzny i zawsze przecież tak nie będzie? Oto jest pytanie Jak byście zrobiły?

[gryzelda71]

To zależy kiedy wracasz do normalności.

[kosmos_pierzasty]

Moja normalność, to jak dziecko idzie do szkoły... Wtedy umiem sobie czas tak zorganizować, żeby nie przelatywał mi przez palce. A tak to raz, co wymieniłam wyżej, dwa że jednak z rodziną w domu to wszystko inaczej się układa, bo trudniej wykroić mi np. godzinę na coś co wymaga skupienia i nieprzerywania...

[gryzelda71]

Z tą szkołą to niewiadomokiedy..... starsznie mnie to wkurza.Dzieciaka tez.

[hanusinamama]

Dziecko ci przeciez nad lekcjami siedzi, psiałaś ze samodzielnie...nie masz w domu 2latka z tego co pamietam.
Jakbym tak jak ty spedzała okres zarazy, majac zaplecze finansowe i nie marwtiąc sie o środki to tez bym nie chciała wielkiego powtrotu do normalności.

[kosmos_pierzasty]

No samodzielnie się uczy, ale ma też inne potrzeby i oczekiwania Jak to dziecko Nie przeszkadza mi to, ale sprawia, że nie mogę się na 100 proc. oddać jakiejś bardziej absorbującej czynności.

[hanusinamama]

Ja rozumiem. Chodziło mi o to ze jak ona sie uczy to wtedy ty masz czas dla siebie...to nie 1 klasa podstawówki wiec chyba robi wiecej niz godzina pisania i liczenia.

[kosmos_pierzasty_x]

Lekcje są, zanim z łóżka wyjdę 😉

[mona-taran]

Ja bym chciała mieć kilka dni na długie spanie.. chociaż ze dwa :p ale ostatnio młoda była łaskawa i zamiast mnie, przyszła obudzić tatę, dzięki czemu pierwszy raz od ok 2 lat wstałam o 7:30 i było mi dziwnie :p

[kosmos_pierzasty]

Jeszcze nie zapomniałam, jak to było. Moja jakoś nigdy nie chciała budzić taty... Pocieszające jest, że ten wiek mija

[mona-taran]

Moja też nie, głównie dlatego, że tata nie ma piersi.. ale ostatnio jest bardzo tatusiowa, więc jest nadzieja, że zostawi mnie w spokoju w weekendy :p

[hanusinamama]

MOna jeszcze sie dziecko nie odcyckowiło?

[mona-taran]

Nie:p a ostatnie dwa dni wisiała na cycku prawie non stop, w dzień i noc, bo gorączkę miała...

[hanusinamama]

Czyli jeszcze nie ten czas. A jak miała gorączke tym lepiej ze na cycu MOja wczoraj powiedziała "idę do siebie do pokoju na górę". No to ja za nią. A ona "mamo ja sama" i poszła...a ja siedziałam tak na kanapie z głupią miną

[kosmos_pierzasty]

Cudowne. Moja tak nigdy nie miała. Dopiero całkiem niedługo przed 10. urodzinami zaczęła się zajmować sobą, kiedy ja byłam w domu, a tak to non stop domagała się uwagi. No ok, nauczyła się, że jak pracuję, to jakby mnie nie było, ale nic ponadto.

[hanusinamama]

MOja starsza jak miała 4 lata i przyszły do niej sąsiadki pamietam powiedziała "mama to idziemy an góre, nie musisz iśc z nami". Siedziałam na kanapie i mi głupio było. Młodsza od jakiegos czasu umie sie sama sobą zająć dobre pół godziny. Tzn wezmie puzle i sama układa albo własnie poszła do pokoju i bawiła sie domkiem dla lalek Mam stracha jak schodzi ale tez chce sama

[mona-taran]

Moja zaczyna odkrywać uroki samotności jeszcze niedawno jak się chciała bawić w swoim pokoju, to ktoś tam musiał z nią siedzieć. Nawet nie po to, żeby brać czynny udział w zabawie, wystarczyło siedzieć z książką czy forum i po prostu być obecnym ciałem :p
Teraz coraz częściej idzie do siebie sama, włazi do namiotu że swoimi " amici" ( wielka pluszowa krowa Amuchina, szop Procio i leniwiec Pilu) , gada z nimi, gotuje im itp ja tylko zaglądam zza rogu żeby się upewnić że nic nie kombinuje;p

[hanusinamama]

NO tez dlatego trudno mi b yło siedzieć na kanapie na dole (dzieci maja pokoje na górze) ale wiem, ze kiedyś trzeba wiec siedziałam.

[mona-taran]

Dlatego jak kilka miesięcy temu szukałam mieszkania, skupiłam się na jednopoziomówkach:p

[hanusinamama]

My sie budowalismy jak starsza sie urodziła. Nauczyła sie chodzić po schodach szybko (tyle ze są pełne). Jakos to nigdy nie stanowiło dla mnie problemu. Młodszą tez szybko nauczyłam samodzielnie chodzić po schodach i szybko bramke na schodach zdjeliśmy. Ma 2 i 9 mcy i łazi sobie sama w góre i dół.

[mona-taran]

Ja bardziej o sobie myślałam 😂

[hanusinamama]

A to masz racje. Aczkolwiek zrzucenie expresem pociązowych kg za drugim razem przypisuje schodom. Wchodzenie na nie i schodzenie pierdyliard razy z małym bobo na rękach miało swój znaczący wkład.

[mona-taran]

Do 1,5 roku młodej mieliśmy schody w domu ale mi to nijak nie pomogło. Dlatego stwierdziłam, że są bezużyteczne i ich nie chcę:p

[turzyca]

A co będzie, jak pójdziesz spać na kanapę? Obudzi ojca i będzie się od niego domagać śniadania?

[mona-taran]

Nie wiem, nie zdarza mi się przespać całej nocy na kanapie..

[leyla76]

To tak jak ja, no ale w poniedziałek powrót do jako takiej normalnej rutyny.
Szkoły otwierają, narazie co drugi dzień. Moi ze swoją połowa klasy zaczynaja w poniedziałek.
My tez otwieramy w końcu restauracje.

[lellapolella]

Nigdy nie słyszałam, żeby komuś dłuższy sen zaszkodził, podobnie jak celebrowanie posiłków z rodziną Osobiście tylko z netem staram się pilnować.

[cauliflowerpl]

U mnie różnie, na początku byłam bardzo zdyscyplinowana, teraz już jestem w trybie czekania na kolejne stopnie wolności i to sprawia czasami, że na niczym nie mogę się skoncentrować, tylko czekam, co powiedzą.

Dziś na przykład jestem bez apetytu, miałam do wyjaśnienia pewną sytuację zawodową, i choć ustaliliśmy wszystko dokładnie tak, jak chciałam, to nerwy zostały. I czekam, znów czekam, tym razem na godzinę 15 kiedy to wybiorę się po duże zakupy.

Ale wybaczam to sobie dopóki robię jakąś tam część planu i nie wszystkie dni są takie rozmymłane, bo czasy są dziwne.
Trzeba było iść w góry z rana, człowiek by się uchetał przyjemnie to by nie myślał za dużo.

[kosmos_pierzasty]

O, właśnie. Wstać o 7, iść na rower, albo poczytać coś poważnego, póki nikt nie przeszkadza. To byłby plan! tylko samozaparcia brak

[cauliflowerpl]

Mnie też dziś brakło. Możemy się poruszać tyko wewnątrz gminy, gmina mała, wczoraj byłam na rowerze, przedwczoraj byłam... no nie chce mi się trzy dni z rzędu jechać w to samo miejsce.
Ale jutro już pojadę a w sobotę sobie obiecałam na nogach, poobczajać nowe ścieżki.

[nenia1]

Dni się robią krótkie bo są podobne do siebie, takie wrażenie szybszego upływu czasu wiąże się głównie z monotonią, mózg nie ma czego zapamiętywać, nie gromadzi wspomnień, doświadcza codziennie tego samego, stąd odczucie krótkich dni.

[kosmos_pierzasty]

O, ciekawe spostrzeżenie.
Nawet czasu podzwonić do ludzi za bardzo nie mam. Tzn. takie mam wrażenie. Pies już czeka na spacer, potem chcę się wziąć za ogród. W międzyczasie obiad i paczkomat. A potem się okaże, że wieczór... Kiedy tu spokojnie pogadać?

[z_lasu]

Mam ten sam problem. Rodzina dzwoni z pretensjami, że "przez cały weekend nie miałam czasu zadzwonić". No, kurna, nie miałam. W tygodniu normalnie pracuję, więc w weekend piorę, sprzątam, gotuję, piekę, robię w ogródku, pomagam dziecku w lekcjach, idę na dłuższy spacer (albo z dzieckiem na rower) i po weekendzie.

[chococaffe]

Ciekawa obserwacja. Muszę pomyśleć.

[starczy_tego]

Weź nie wk##^* ludzi, ja nie mam w co rąk włożyć, praca zdalna pełną para w trudniejszych okolicznościach niż normalnie. Mam dosyć

[afro.ninja]

Mnie sie wydaje, ze przed pandemią więcej tutaj się produkowałaś.

[kosmos_pierzasty_x]

Ale może poza tym byłam bardziej ogarnięta 😊

[chatgris01]

No ale to chyba dobrze, bo dzięki temu ten upierdliwy okres szybciej przeleci. Wyobraź sobie, że by się dłużył...

[kosmos_pierzasty_x]

Fakt.

[pitupitt]

Pradoksalnie mam większy młyn niż w normalnych czasach. Codziennie praca od 8 do 16,od 18 maszyna do szycia i maseczki albo kolejne zlecenie. O połnocy kierunek: łóżko, a na drugi dzień to samo. I tak od kilku tygodni, i końca nie widać...

[sumire]

Nie wiem. W życiu nie byłam w takiej sytuacji.

[kobietazpolnocy]

Nie rozumiem do końca, żadne z was nie pracuje, choćby zdalnie? Dziecko nie ma lekcji online?

[mum2004]

No właśnie. Chyba że kury domowe -no ale one powinny być przyzwyczajone.

[kosmos_pierzasty_x]

Pracujemy oboje, ale godzin zwykle nam nikt nie narzuca. Ja w ogóle na część etatu, mąż w niektóre dni ma telekonferencje, ale poza tym sam decyduje co kiedy. Do południa śpi 😎

[trampki-w-kwiatki]

Dziwnie mi. Od 1 maja nie mam etatu, została mi tylko moja działalność, która jest teraz w dużej mierze zamknięta i którą powinnam ogarniać, ale nie mam jak, bo dziecko (przedszkole nieczynne). Bardzo szybko wypadłam z kieratu i wpadłam w tryb "jeszcze nie wstaję", "ojej, już dwunasta!", "kiedy ten dzień się skończył?!".
Jak już dotarło do mnie, że nie mam na nic wpływu w tym momencie i że nic ode mnie nie zależy, wpadłam w tryb jakiegoś dziwnego chillu, który przypomina mi trans długotrwale bezrobotnego. Chciałabym się cieszyć tym stanem chwilowej pauzy, ale jakoś nie umiem. Nie mogę nawet wyjść do Zoo, ani zabrać dziecka do fajnego parku rozrywki, żeby mi zupełnie nie zdziczało od tych samotnych zabaw pośród pól i lasów.
Ech.

[z_lasu]

Odpuściłam na całej linii. Zaraz na początku. Mimo, że pracuję normalnie (zdalnie) to przestałam nastawiać budzik (zadzwoni klient, to mnie obudzi), przestałam pilnować diety (przytyłam jakieś 6 kilo), dałam dzieciakowi luz z komputerem, sobie też. Bardzo, ale to bardzo było mi to potrzebne. Ale, że to już prawie 2 miesiące, a ja przestałam się mieścić w siebie więc uznałam, że wystarczy tych wakacji. Po majówce ustaliłam dziecku godziny grania (więc i mnie zmusi do wstania od kompa), przeszłam na dietę, budzik nastawiłam na 7.00 (a czasami na 8.00, przed epidemią to była 5.00) i w ten sposób uzyskałam "nowa normalność".

[lot_w_kosmos]

Mi tak ucieka na pracy zdalnej.
Zamiast każdą wolną chwilę wykorzystać na dom,robotę, sprzątanie, to wykorzystuję na ematkę.
Na forum można zauważyć, kiedy mam dzień pracy zdalnej