Margaret Atwood

[kosmos_pierzasty_x]

Wzięłam się za nią i... Nie, nie przemawia do mnie. Zaczęłam od książki Oryks i Derkacz. No to jest dobrze napisane, jak najbardziej świeże i wcale nie rozczarowujące. Ale to tak strasznie nie moja bajka, nie moja poetyka, nie moja wrażliwość. Odłożyłam, szkoda mi czasu. Na Opowieści podręcznej chyba się nie porwę.

Często Wam się zdarza, że obiektywnie dobry pisarz, nawet popularny, taki, co to go wypada 😉 znać, absolutnie do Was nie trafia?

No i jak odbieracie twórczość samej Atwood? Czy tylko do mnie nie trafia? Raczej to niemożliwe 🙂

[malia]

Ja mam to samo co ty, doceniam, też widzę że napisane świetnie, Opowieści podręcznej czytałam, ale dopiero po obejrzeniu filmu i jeszcze Kobieta do zjedzenia, Pani wyrocznia i chyba jeszcze jakieś , ale nie pamiętam.
Usiłuję właśnie znaleźć wątek z tego roku o książkach, bo muszę coś w bibliotece zamówić.

[tinywee]

"...bo muszę coś w bibliotece zamówić."

może "Gubernatora" Roberta Penn Warrena? wiem, wiem, daleki strzał, ale dawno nie czytałam takiej powieści, w której jest tyle wszystkiego.

[paniusiapobuleczki]

Bardzo często sie tak zdarza. Najczęściej z noblistami Akurat ta trylogia mnie zachwyciła bo kocham dystopie. Widać po nich czego w danym okresie świat się obawiał.

[bi_scotti]

Moja ukochana MA to "Alias Grace", w drugiej kolejnosci "The Edible Woman". Dystopie z ostatnich lat doceniam ale znajac wlasciwie cala tworczosc MA, od nich akurat bym nie zaczynala przygody z jej tworczoscia Na poczatek to pewnie najlatwiej sie "zalapac" na MA przez np. "The Robber Bride" Warto dac szanse jeszcze raz - MA "wielka jest", honestly! Cheers.

[swinka-morska]

Atwood uwielbiam.
Spróbuj "Zbójecką narzeczoną" albo "Burza - Czarci pomiot".

[bi_scotti]

Ah, i dodam jeszcze, ze ksiazka, ktora zupelnie ale to zupelnie do mnie nie prezemowila to nagrodzony i bardzo respected "Blind Assassin" wiec tak mysle, ze gdybym akurat od niego zaczela, zniechecila sie, to tylu innych pieknych przygod czytelnicznych z tworczoscia MA sama bym sie pozbawila … I byloby szkoda Cheers.

[violent_green]

O jeżu, Blind Assasin jest świetna!

[memphis90]

Zgadam się, też jakoś nie mogłam się wciągnąć w Ślepego zabójcę.

[lellapolella]

Ja również- wymieniłaś moje ulubione+ Wynurzenie (ale czytałam jako pierwsze). Onyks i Derkacz mnie nie porwała, jakbym zaczęła od niej, to kto wie

[aandzia43]

Nie wszystko Atwood czytało mi sie dobrze, Podręczną i Kobietę do zjedzenia na pewno fajnie, Kocie oko tak sobie.

[duola77]

nie zniechecaj , te wczesne najlepsze , ja zeżre wszystko

[chococaffe]

Zaczęłam 'Opowiesc podręcznej" - nie skonczyłam. Nie mój klimat.

Często mi się tak zdarza z książkami, które " trzeba" przeczytać, które ktoś polecił.

Ale doceniam, że powstała i fajnie, że trafia do ludzi.

[lily_evans11]

Pewnych jej książek nie byłam w stanie skończyć. Uwielbiam za to: Kobietę do zjedzenia, Panią wyrocznię, Kocie oko i Zbójecką narzeczoną. Może spróbuj z którąś z tych, są bardzo klimatyczne.
Opowieść podręcznej przeczytałam jako późna nastolatka i wtedy do mnie nie trafiła, nie sądziłam, że za jakieś dwadzieścia parę lat będę żyła w Gileadzie.

[duola77]

Zbójecką narzeczoną. Może spróbuj z którąś z tych, są bardzo klimatyczne.
Opowieść podręcznej przeczytałam jako późna nastolatka i wtedy do mnie nie trafiła, nie sądziłam, że za jakieś dwadzieścia parę lat będę żyła w Gileadzie.

nie ma dretwego kręogslupa ? . z pre
rażenia czy whatever ?

[lily_evans11]

Jakiego kręgosłupa?

[potworia116]

Atwood lubiłam tak do siódmej przeczytanej książki. Ósma wydała mi się nużąca, nie przez powtarzalność, bo to autorka o dużej rozpiętości stylistyk i konceptów, ale... coś za tymi fajerwerkami pomysłów mnie znużyło.
Ale do Opowieści Podręcznej spróbuj podejść, to świetna literatura, o wielkiej sile rażenia.

[kosmos_pierzasty_x]

Czyli dać jej drugą szansę? Zastanowię się 🙂

[bi_scotti]

kosmos_pierzasty_x napisał:

> Czyli dać jej drugą szansę? Zastanowię się 🙂

Daj Ale wez pod uwage, ze jej tworczosc jest bardzo roznorodna/versatile, nie tylko powiesci ale i poezja, i rozprawki ekonomiczne, wiec poszukaj czegos, co akurat Ciebie interesuje tak bardziej ogolnie - jest szansa, ze i o "tym czyms" MA kiedys cos fajnego napisala Aczkolwiek, jak napisalam sama i pare osob tez nadmienilo, "The Robber Bride" jest easy read, poza tym da Ci mily obrazek Toronto Cheers.

[potworia116]

Atwood cierpliwie zaczeka😀

[nuclearwinter]

Mnie też nie zachwyca, z jednym wyjątkiem - "Zbójecką narzeczoną" przeczytałam dwa razy, bardzo mi się podobała. Miała klimat i świetne, wyraziste, charakterystyczne bohaterki (z pięknym wampem Zenią na czele 😉) - tak przynajmniej zapamiętałam tę książkę. W sumie czytałam ją dawno temu, chętnie sobie przypomnę.

[lellapolella]

A wiesz, że jest film? Nie dorasta do książki, ale z ciekawości można obejrzeć.
www.filmweb.pl/film/Z%C5%82odziejka-2007-402685

[nuclearwinter]

O, dzięki za info, nie wiedziałam!

[kanna]

Miałam tak z Ciemno, prawie noc Bator.
Zaczęłam czytać przed wszystkimi nagrodami, zainspirowana audycją w radiu.
Odpadłam w połowie.

No nie zachwyca i koniec. Nic nie poradzisz.

[duola77]

czasem glośnoi szkodzi

[kanna]

??

[lily_evans11]

Coś dziewczyna przedawkowała, bądźmy miłosierni .

[memphis90]

Pewnie coś na dretwy kręgosłup...

[fil.lo]

Oryks i Derkacz wg mnie jest słabą książką. Daj jej drugą szansę Spróbuj z Kobieta do zjedzenia, Kocim okiem albo Grace i Grace.

[kk345]

Czytałam Opowieść podręcznej wiele lat temu i wstrząsnęła mna na tyle, że pamiętam do dziś całe cytaty.

[zona_glusia]

Może akurat fantastyka w wydaniu Atwood Ci nie odpowiada. Osobiście jej twórczość bardzo lubię, ale oprócz zachwytu czasami wywołuje we mnie lekką irytację i uważam, że zakończenia jej książek są mało wyraziste. Najbardziej lubię "Kocie oko" i "Zbójecką narzeczoną".
Znalazłoby się kilku wielkich pisarzy czy tylko popularnych, którzy do mnie nie trafiają. Na przykład: Marquez.

[pani_tau]

Oryks i Derkacz jest najsłabszą częścią trylogii.
Napocznij część drugą Rok Potopu i zobaczysz jaka jest różnica. Za nią samą Atwood zasługuje na Nobla.

[pani_tau]

I polecam też "Serce umiera ostatnie", bo to genialna satyra społeczna, przy której płakałam ze śmiechu.

[memphis90]

No, wreszcie! Już myślałam, że tylko ja lubię tę powieść!

[pani_tau]

Pomysł, warsztat, maestria fabuły i języka, rozmach wyobraźni - wszystko to w tych dwóch powieściach rzuca mnie na kolana.

[joxanna1]

Czytałam Burzę i Panią Wyrocznię i ok.

Ale miałam takie same odczucia jak Ty po Alice Munro - wypada znać, a mnie nie leży. I Murakami. Nie lubię.

[memphis90]

Nie lubię Munro, bo nie lubię opowiadań. Ledwie się zapoznam z jakimś bohaterem, to bum, koniec opowieści, wchodzi następny chochol. Z tego samego powodu ciężko mi się czyta Tokarczuk, te fragmenty po pół strony mnie męczą i irytują.

[nuclearwinter]

Mam tak samo, też nie cierpię opowiadań, nawet fajnych i super napisanych. Lubię poczuć jak w książce klimat się rozwija, przyzwyczaić się do bohaterów, jakoś tam się zanurzyć w ich świecie. A opowiadanie ledwo się rozkręci i już koniec.

[pani_tau]

"Kronika Ptaka-Nakrecacza" - uwielbiam. Na długo zapamiętam numer jaki wyciął Murakami prowadząc mnie przez cudownie oniryczną historię abym w pewnym momencie zderzyła się z bardzo realną wojenną opowieścią, w której żołnierze obdzieraja ze skóry żywego jeńca wymieniając przy tym fachowe uwagi.

[homohominilupus]

pani_tau napisał(a):

> "Kronika Ptaka-Nakrecacza" - uwielbiam. Na długo zapamiętam numer jaki wyciął M
> urakami prowadząc mnie przez cudownie oniryczną historię abym w pewnym momencie
> zderzyła się z bardzo realną wojenną opowieścią, w której żołnierze obdzieraja
> ze skóry żywego jeńca wymieniając przy tym fachowe uwagi.

Rany boskie, ja tej sceny do końca życia nie zapomnę. Najbardziej drastyczny opis jaki czytałam.

[memphis90]

Dzięki za ostrzeżenie, nie zbliżę się nawet na 50m do tej książki!

[kafana]

Czytałam tylko podręczna i testamenty. Podręczna ( ksiazka zaznaczam bo serial świetny) podobała mi się srednio przez to, ze główna bohaterka była przedstawiona jako pogodzona z losem. Testamenty przeskoczyły za to i akcji było w nich sporo i podobały mi się bardzo. Ogólnie bardzo lubie taki typ narracji pamiętnikarskiego, reportażowo, pseudo naukowy Jedna z moich ulubionych książek jest World War Z i tez tak napisana.

[memphis90]

Spróbuj "Serce umiera ostatnie", jest w innym stylu i bardzo dobrze się czyta. Cykl MaddAddam czyli "Oryks i Derkacz", "Rok potopu" i "Madd Adam" jest dość ciężki i specyficzny, chyba "MaddAddam" (ta część po Armageddonie) po podobał mi się najbardziej, a najciężej wchodzil właśnie "Oryks"- tak trochę tracił myszką, szczególnie w kontekscie prowadzonej "gry" w zaginione gatunki.

[bialeem]

Tak. Houellebecq, Marquez, Dostojewski i Tokarczuk. Przepraszam

[chococaffe]

Houellebecq

Mnie pierwsza się spodobała, druga Ok, trzecia "no ile można"

[potworia116]

Czytałam kolejne bez przekonania, z niechętną przyjemnością i kręcąc nosem. Aż tu nagle, bach, "Mapa i terytorium". Niby ten sam stary Houellebecq, a jakby klasę wyżej, a może dojrzalej.

[chococaffe]

Ja mam wrażenie, że on cały czas pisze tę samą książkę.

[potworia116]

Też tak myślę - ale w ramach tej powieści, przyzwoitej, choć przewidywalnej przez tych kilka do upadłego piłowanych tez socjologicznych, zdarzają się fantastyczne rozdziały.

[kosmos_pierzasty_x]

Dzięki, Dziewczyny, zrobię więc drugie podejście, ale za chwilę, zrobię przerwę, a potem wrócę do tego wątku i wybiorę coś bardziej obiecującego 🙂

[anika772]

Daj jej jeszcze jedną szansę i przeczytaj Zbójecką Narzeczoną🙂

[memphis90]

>Często Wam się zdarza, że obiektywnie dobry >pisarz, nawet popularny, taki, co to go wypada >😉 znać, absolutnie do Was nie trafia?
Co chwilę Mój nr to "Szczygieł", autorka Pulitzera dostała, a dla mnie to jakiś koszmarny gniot, 1000stron o pijanych i nacpanych nastolatkach leżących na dywanie...

Poza tym wszystko, co ma plakietkę "bestseller". Ostatnio "Zmijowisko", "Ślepnąc od świateł", czy "Tatuażysta z A.", kiedyś "Wojna polsko-ruska"...

Ale z drugiej strony - cierpiąc przeokrutnie przedzierałam się przez "Genialną przyjaciółke" i wydawało mi się, że nie dam rady, że nuda, że osochodzi...? Po przeczytaniu natychmiast zaczęłam tom drugi 😁 Jednak wciągnęło...

[mamauleczki]

Donny Tart polecam "Tajemną historię". To jej debiut a jaki doskonały! Czytałam chyba z 5 razy . Uwielbiam!

[joxanna1]

Doskonała jest historia tajemna! świetnie napisana i ma coś co uwielbiam że jakby strescic historię to absurdalna, ale jest tak opisana, że staje się prawdziwa. Wspaniała powuesc. Potem przeczytałam Szczygła i jeszcze jedna, że nawet ich nie zapamietalam

[mamauleczki]

Dokładnie tak. A najbardziej niesamowite jest, że tak samo mnie zachwyciła gdy czytałam ją po raz pierwszy mając lat 17 a po raz ostatni będąc już sporo po 30stce. Mam też za sobą lekturę "Szczygła", ale nie zrobiła na mnie jakiegoś wielkiego wrażenia. Nie jest to zła książka, ale raczej do niej już nie wrócę. A "Mały przyjaciel"? Zapowiadał się tak interesująco, ale utknęłam gdzieś po przeczytaniu 1/3 i teraz stoi na półce obok "Czarodziejskiej Góry" Tomasza Manna- również przeczytanej w 1/3.

[asia_i_p]

"Mały przyjaciel" jest urzekający, odświeżam sobie co wakacje, ale nie licz na rozwiązanie wątku kryminalnego, bo się rozczarujesz. Ale atmosfera, język - można się upić. Co nie oznacza, że ci się spodoba, bo w sumie "Czarodziejską górę" kocham jeszcze bardziej.

[dvdva]

O, to samo. Tajemna historia bardzo dobra, Szczygla meczylam chyba dwa tygodnie, dotarlam tylko do polowy… az nie chce sie wierzyc, ze napisala obie ksiazki.

[homohominilupus]

mamauleczki napisała:

> Donny Tart polecam "Tajemną historię". To jej debiut a jaki doskonały! Czytałam
> chyba z 5 razy . Uwielbiam!

Ja też!

[mamauleczki]

A znasz może "Księcia Przypływów" Pata Conroya? Pamiętam, że na tylnej okładce mojego wydania "Tajemnej historii" wydawca zacytował Johna Grishama (tego od kryminałów prawniczych) "Od czasu >>Księcia Przypływów<< żadna powieść tak mi się nie podobała". Oczywiście sięgnęłam po "Księcia..." i przepadłam! Miłość od 1 strony! Bardzo polecam!

[homohominilupus]

mamauleczki napisała:

> A znasz może "Księcia Przypływów" Pata Conroya? Pamiętam, że na tylnej okł
> adce mojego wydania "Tajemnej historii" wydawca zacytował Johna Grishama (tego
> od kryminałów prawniczych) "Od czasu >>Księcia Przypływów<< żad
> na powieść tak mi się nie podobała". Oczywiście sięgnęłam po "Księcia..." i prz
> epadłam! Miłość od 1 strony! Bardzo polecam!

Tytuł jest mi znany ale nie czytałam, zerknę. Dzięki.

[brenya78]

Uwielbiam, uwielbiam Kocie Oko. Dla mnie to jest tak nostalgicznie, smutna książka. Wracam do niej raz na jakiś czas i wciąż to samo. Tylko zakończenie jest dość enigmatyczne i chyba nie do końca je rozumiem.
Lubię Ślepego Zabójcę, podobała mi się Alias Grace. Zbójeckiej Narzeczonej jakoś nie dałam rady ale spróbuję raz jeszcze zachęcona tym wątkiem.
Dobre były opowieści podręcznej, ale sequel czyli Testamenty to jest jakieś nieporozumienie - jakby jakąś młoda fanka to napisała. Niedorzeczność tej książki jest tak duża, że nie wierzyłam że to Atwood napisała. Myślałam że będzie jakieś dementi albo coś...

[homohominilupus]

Kupiłam sobie polecana tu na forum Gdzie śpiewają raki. Miłe czytadło ale spodziewałam się więcej.

[kosmos_pierzasty]

To właśnie jest problem z polecaniem książek. Mnie się Gdzie śpiewają raki podobało bardzo, chyba rodzaj pokrewieństwa dusz czułam z bohaterką Ale oczywiście to nie jest literackie wysokie C. Nie szkodzi Podobnie miałam z Matką ryżu. Spodziewałam się po forumowych opiniach buk-wie-czego, a to się świetnie czytało, fajnie pokazało kawałek historii i to by było na tyle. Ale i tak warto było przeczytać.

[homohominilupus]

Tu nawet nie chodzi o 'literackie wysokie C', nie czytam jakiejś mega ambitnej literatury, może na starość gust Mi się Po prostu zmienia.
Z łatwo czytających się książek polecam Pod Śniegiem Petry Soukopovej. Mariusz Szczygieł w którymś felietonów wymienił paru współczesnych czeskich pisarzy, wszystkie nazwiska zapisałam i z przyjemnością eksploruje czeska literaturę współczesną 😊

[bi_scotti]

homohominilupus napisała:

> z przyjemnością eksploruje czeska literaturę współczesną 😊
>

Juz nie taka "wspolczesna" (wydana chyba na przelomie lat 70tych i 80tych XX wieku) ale gdy mi zle, gdy swiat sie wali albo ogolnie everything sucks, to nieodmiennie siegam po:

Ksiazeczka juz zaczytana "for good" ale wciaz cieszy. Moja mala (Czech) guilty pleasure Cheers.

[boogiecat]

Ja tez mam taka czeska rozrywkowa ksiazeczke na poprawe humoru, lubie to czeskie madro-wesole pisanie o sobie z dystansem i zyczliwoscia.

[memphis90]

A czytałaś "Ostatnią arystokratkę"? Cudownie absurdalna. Swoją drogą czytałam też książkę "Życie seksualne kanibali" i cały czas miałam z tyłu głowy takie wrażenie czeskiego humoru - aż sprawdzilam i okazało się, że autor MA czeskie korzenie 😁

[bi_scotti]

To do tej milej listy czeskich perelek dorzuce maly romansik (tu sie czasem ematki dopytuja o cute romances, moze sie komus spodoba/przypomni …):

Enjoy Cheers.

[mamauleczki]

homohominilupus napisała:

> Tu nawet nie chodzi o 'literackie wysokie C', nie czytam jakiejś mega ambitnej
> literatury, może na starość gust Mi się Po prostu zmienia.
> Z łatwo czytających się książek polecam Pod Śniegiem Petry Soukopovej. Mariusz
> Szczygieł w którymś felietonów wymienił paru współczesnych czeskich pisarzy, ws
> zystkie nazwiska zapisałam i z przyjemnością eksploruje czeska literaturę współ
> czesną 😊
>

"Pod śniegiem"- świetna powieść, taka życiowa. Te relacje między siostrami i ich myśli - fajnie się to czytało. Nie mogłam się oderwać i pochłonęłam książkę w jeden dzień!

[memphis90]

Też przeczytałam "Raki" i było lepsze, niż się spodziewałam. Bardzo fajny był "Dom ptaków", polecany przez Morgen zdaje się, ale ja lubię takie częściowo (lub całkowicie) przyrodnicze.

[lily_evans11]

Kobiety, a w której był ten motyw dręczenia w szkole przez koleżanki?
W "Kocim oku", dobrze myślę? Coś mi się majaczy, że później bohaterka-malarka namalowała portret matki jednej z dręczycielek.

[brenya78]

Kocie oko.

[lily_evans11]

Dzięki.

[memphis90]

A co powiecie na "Pogrzebany olbrzym"? Bo z jednej strony czytało się cudnie, ta onirycznosc, ta basniowosc, ta tajemnica - ale finalnie zakończenie jest (jak napisał jeden z recenzentów, ja zapożyczam) otwarte tak szeroko, że w sumie go nie ma. I kompletnie gubi się sens tej książki - czy zapomnienie jest dobre czy złe? czy bez pamięci może istniec przebaczenie? czy prawdziwa miłość to ta, co wybacza i zapomina, czy tylko ta, która w ogóle wybaczać i zapominać nie musi...? Coz, odpowiedzi żadnej nie dostaniemy, autor nie zajmuje żadnego stanowiska, a całość finalnie nie budzi (we mnie) poczucia nadziei, tylko beznadziei właśnie.