Samotna dzieciata

[pegowska.m]

Dzisiaj w pracy usłyszałam, że kobieta ze zdrowym dzieckiem starszym niż niemowlak z założenia nie może być samotna, bo ktoś bliski zawsze fizycznie przy niej jest. A jak dziecko jest dorosłe, to również samotność nie jest problemem, bo zazwyczaj (pomijając patologię) to dziecko się do niej regularnie odzywa, a ona do dziecka. Nie mówiąc już o sytuacji, że są wnuki itp. Czyli takie uproszczenie, że dzieciata kobieta, niezależnie od wszystkiego (no może poza dzieckiem kalekim) po prostu z założenia samotna nie jest i nie będzie. Jak to się ma do faktu, że na forach i grupach na FB mnóstwo samotnych mam, a nawet mam w związkach, wylewa łzy, jakie to się one nie czują samotne?

[margerytka73]

Rozumiem to tak, ze czuja sie samotne, bo nie mają partnera. Dziecko to nie partner.

[kosmos_pierzasty]

Wydaje mi się, że relacja z dzieckiem jest szczególna. Jednak na całkowity luz jako rodzic sobie nie można pozwolić. Więc imo owszem, można jak najbardziej czuć się samotnym, w sensie nie mieć komu z czegoś tam zwierzyć np, mając tylko dziecko i nikogo innego obok.

[iberka]

Dziecko to nie partner. Nie trawię takiego gadania "przecież masz dzieci".

[margerytka73]

iberka napisała:

> Dziecko to nie partner. Nie trawię takiego gadania "przecież masz dzieci".
I zawsze odejdzie jak bedzie dorosłe, znajdzie sobie partnera, może założy rodzinę, wyjedzie do innego miasta, albo kraju, albo całkiem urwie kontakt jak niektóre forumowiczki.
Partner też może odejść, ale dziecko odejdzie zawsze.

[matacznik]

pegowska.m napisała:

> Dzisiaj w pracy usłyszałam, że kobieta ze zdrowym dzieckiem starszym
> niż niemowlak z założenia nie może być samotna,
>
Była kiedyś reklama słuchawek Sony z hasłem "sama nie znaczy samotna".
Jak widać nawet dziecka nie trzeba.

[str8.up]

Samotność to raczej subiektywne odczucie i zdanie osób trzecich nie ma na nie wpływu. Można czuć się samotnym mając dużą rodzinę.

[princesswhitewolf]

mam kolezanke mezatke ktora czuje sie ciagle samotna bo maz lekarz do pozna w pracy albo na dyzurach. Taki typ co to musi ja ktos ciagle za reke trzymac by czula sie komfortowo

[semihora]

Nie przesadzasz z tą surową oceną? Jeśli chłopa faktycznie ciągle przy niej nie ma, to może się czuć samotna i to nie oznacza, że wymaga stałego trzymania za rękę.

[princesswhitewolf]

no ale ja ja znam. Ona sie denerwuje jak maz sobie w garazu grzebie i narzeka ze z nia czasu nie spedza. Spedzanie razen czasu dla niej = aktywna rozmowa z nia o jej problemach.

[leosia-wspaniala]

Przecież termin "samotna matka" nie oznacza osoby samotnej, a osobę, która sama wychowuje dziecko. Może mieć kochanka, cudownych rodziców, wioskę przyjaciół, co nie zmieni faktu, że jest samotną matką.

[ludzikmichelin4245]

Myślę, że są różne rodzaje samotności.
Na przykład:
1) samotność pt. "mam rodzinę i wieloletnich przyjaciół, na których mogę polegać w trudnych chwilach, ale nie mam z kim wyjść na spontaniczną imprezę czy obiad na mieście"
2) samotność pt. "mam furę znajomych od życia towarzyskiego, ale nikogo zaufanego, z kim mogę porozmawiać o czymś trudniejszym czy bardziej osobistym"
3) samotność pandemiczna - "mam bliskich, ale nie mam codziennych, regularnych interakcji z ludźmi spoza malutkiej bańki"
4) samotność w związku partnerskim - czyli razem, ale mentalnie osobno
5) samotność emigracyjna - "mam relacje z lokalsami, ale czuję się z innej bajki"
6) samotność matczyna - funkcjonuję w świecie placu zabaw, lepienia z plasteliny i przecierania warzyw na zupkę, a potrzebuję interakcji z kimś dorosłym, poza dzieciowym kontekstem

Być może te matki, o których wspominasz, odczuwają któryś z tych rodzajów samotności, nawet jeżeli dziecko w pewnym stopniu zaspokaja potrzebę bliskości.

[margerytka73]

ludzikmichelin4245 napisał(a):


> Być może te matki, o których wspominasz, odczuwają któryś z tych rodzajów samot
> ności, nawet jeżeli dziecko w pewnym stopniu zaspokaja potrzebę bliskości.
>
>
Chodzi im chyba o brak faceta. Z dzieckiem nie porozmawiają o swoich problemach, marzeniach. Inaczej też spędza się czas z dzieckiem (lepienie z plasteliny, albo układanie Lego, nastolatki natomiast spędzają czas z rowiesnikami), niż z partnerem.
>

[cegehana]

Samotność to stan ducha, nie zależy bezpośrednio od tego ilu ludzi masz w otoczeniu, z iloma mieszkasz i jakie Was łączy pokrewieństwo. Założenie chyba zyczeniowe.