Potrafiłybyście żyć samotnie?

[abecadlowa1]

Prawdziwa samotność w naszym świecie jest trudno dostępna. Chyba nie umiałabym sobie zorganizować tak życia żeby nie mieć kontaktu z innymi ludźmi.

[chatgris01]

Ale to nie chodzi o brak kontaktu z innymi ludźmi, tylko o portki w domu.

[boogiecat]

chatgris01 napisała:

> tylko o portki w domu.
>

To okreslenie jest pogardliwe😒

[chatgris01]

Przecież wiem 🙄

[milupaa]

A gdzie on to napisał?

[chatgris01]

Tu: forum.gazeta.pl/forum/w,567,177321627,177321627,Potrafilybyscie_zyc_samotnie_.html?p=177321682

[milupaa]

Aha. No to zmienia postać rzeczy bo muszę zmienić zeznania 😉

[alicia033]

abecadlowa1 napisała:

> Prawdziwa samotność w naszym świecie jest trudno dostępna.

akurat wręcz przeciwnie.
Dlatego mamy teraz pandemię depresji, inaczej zwaną chorobą samotności.

[claudel6]

samotnie w sensie sama - tak. tylko bym się dokociła. bardziej w sensie.
ale samotnie - nie. miło jest mieć kogoś do rozmów, seksu, wyjazdów, nawet jak się razem nie mieszka.

[bywalec.hoteli]

Nie. Ale od czasu do czasu tydzień w samotności nie zaszkodzi

[suki-z-godzin]

Jak szybko do wątku wjechały sprawy łóżkowe? 🤡

[milupaa]

Okazało się, że chodzi o "portki w domu" jak któraś napisała. No więc jeśli o to chodzi to nie uważam, że to jest samotność. Można nie mieć faceta w domu ale nie mieszkać samemu przecież. Bez faceta w domu doskonale sie obejdę i obywam. Czasami potrzebny tylko jakąś złota rączka typu przykręć, pomóż przy aucie, napraw, może być nawet uczynny sąsiad. A facet może być na odchodne do łóżka, na wyjście do restauracji czy kina 🙂 Całkowicie póki co mi wystarcza taka opcja. Może na starość zmienię zdanie.

[abecadlowa1]

milupaa napisała:

> Czasami potrzebny tylko jakąś złota rączka typu przykręć, pomóż przy aucie, napraw, może być nawet uczynny sąsiad.

To nie są kompetencje zależne od płci. Obsługi wiertarki czy klucza nastawnego nauczysz się z youtuba

[milupaa]

Ale czasami potrzeba większej sily, której mi brakuje.

[madame_edith]

Tak mi się życie ułożyło, że muszę i jest mi z tym bardzo smutno. Nadziei na zmianę nie widzę

[riki_i]

Głowa do góry! Czasem nawet podczas gradobicia wychodzi na chwilę słońce.

[konstancja16]

Uwielbiam być sama. przez wiele lat mieszkałam sama i byłam bardzo zadowolona z życia i szczęśliwa. A potem niechcący wpakowałam się w związek, który w ogólnie nie rokował, a ciągnie się już ... z piętnaście lat. Do tego jeszcze aktualnie jest trójka dzieci i pies na stanie więc pewnie jeszcze się pociągnie. Też jestem szczęśliwa, ale często też chciałabym pomieszkać sama. Najwyżej z psem.

Ale w ogóle to wyznaję filozofię, że szczęście nie zależy od tego gdzie i z kim jesteśmy. Szczęście jest w nas. Więc są osoby, które są szczęśliwe mimo wszystko. I inne które są zawsze nieszczęśliwe, imo że obiektywnie niczego im do szcześcia nie brak. Tak z grubsza ta filozofia potwierdza się na podstawie moich badań empirycznych. Pomijając oczywiście ekstremalne sytuacje związane ze śmiercią czy ciężką chorobą kogoś bliskiego.

[milupaa]

Się zgadzam. Szczęście to podejście do życia.

[kafana]

Ja tez

[majenkirr]

Nie wiem, jeszcze nigdy sama nie mieszkałam, ani bym nie chciała.

[igge]

I tak I nie.


W sumie tak zupełnie nigdy przenigdy już nie żyć z ( ukochanym) mężem?
To jednak nie umiałabym

[kafana]

Żyć sama na chacie? Bez pary czy rodziny ?
- na luzie
Bez kontaktów z ludźmi, przyjaciół, rodziny, znajomych?
- koszmar

[trampki-w-kwiatki]

Gdybym musiała żyć samotnie, w sensie że bez partnera, to bym żyła i potrafiła, bo jestem tą kobietą, która nosi tak zwane portki w domu i problem z organizacją życia na ta osoba, która musi opuścić mój dom.

Niemniej nie lubię żyć sama. Byłam w bardzo długim (7 lat) związku na odległość i to był mix bycia w związku z wolnością. Ale jednak wolę mieć partnera w domu. Przeszkadzałoby mi nawet, gdybyśmy mieli inne godziny pracy. Jestem gadułą, lubię mieć do kogo kierować te potoki słów, lubię codzienne czułości, lubię wspólne posiłki i dostęp do seksu. Dla mnie życie bez partnera byłoby o wiele gorszej jakości. Ale ja mam bardzo fajnego partnera, szanującego moją przestrzeń i moje granice, więc mnie jego obecność niczym w ogóle nie drażni.

[marta.graca]

Mamy wiele wspólnego, mój związek na odległość trwał tylko 3 lata, ale i tak było trudno, high five!

[trampki-w-kwiatki]

Bo to trudne, bardzo. Ma swoje jakieś tam plusy, bo człowiek ma mnóstwo własnej przestrzeni i czasu, ale ja po latach zrozumiałam, że wolę tę przestrzeń i czas jednak współdzielić. No ale mam fajnego towarzysza życia, bardzo niemęczącego. Gdyby był inny, to bym go wolała na odległość 😉

[marta.graca]

Mój też nie jest męczący, bardziej ja go męczę słowotokiem

[trampki-w-kwiatki]

O to, to! 😂 😜

[milin95]

Jak najbardziej. Właśnie wracam z pięciodniowego, samotnego wypadu na Mazury. Było świetnie.

[grruu2.0]

Nie i nie bardzo rozumiem, dlaczego w ogóle miałabym próbować. Przy czym zakładam, że masz na myśli samotność zupełną, a nie po prostu brak stałego związku z życiem pod jednym dachem. Bo to wiadomo - można bez tego dać radę.
Ale też w przeciwieństwie do części forumek uważam relację z ludźmi, zarówno te przyjacielskie, jak i romantyczne i erotyczne za ważny i wartościowy element życia istotnie wpływający na dobrostan, a nie za coś obciążającego.

[chatgris01]

Źle zakładasz, nie chodziło o samotność zupełną, tylko właśnie brak stałego związku z życiem pod jednym dachem.

[grruu2.0]

Ale że koniecznie z mieszkaniem czy jakieś FWB czy inne LAT może być?

[chatgris01]

Tutaj uściślił: forum.gazeta.pl/forum/w,567,177321627,177321627,Potrafilybyscie_zyc_samotnie_.html?p=177321682