zazdroszcze mamom, ktore pracuja poza domem...

[janowa]

Niedlugo zwariuje
Mam 2-latka, ktory mnie wykancza. Najprostsza czynnosc, jak ubieranie,
karmienie, przewijanie, kapiel wlecze sie godzinami! Nic nie zdaje egzaminu,
nie umiem do niego dotrzec - ani tlumaczenie, ani grozby nic nie daja.
Jak pomysle, ze za pare miesiecy blizniaki wejda w ta faze to chce mi sie
krzyzczec.
Moze ktos mial podobnie i sobie poradzil? Pomozcie, bo wyladuje w wariatkowie...
Naprawde zaczynam zazdroscic mamom, ktore oddaja dzieci do zlobka i "maja z
glowy", ida do pracy i moga chociaz pare godzin myslec o czyms innym...

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[aw271]

Nie martw sie najgorzej z pierwszym potem matka sie uodparnia. Moj mlodszy ma
2,2 lata, darcie i histeria na porzadku dziennym.Ale szczerze mowiac mam to
gdzies, jakos po pierwszym sie uodpornilam)Jak sie drze, bo cos chce to go
olewam. jak nie chce sie ubrac to ubieram starszego i wychodzimy, mlody zaraz
zmienia zdanie. Po czasie wypracujesz sposob na malucha)

[janowa]

Problem w tym, ze ja nie mam tyle czasu, zeby czekac godzinami, az laskawie da
sie ubrac, bo mam jeszcze roczne blizniaki... Nie widze na razie, zebym sie
uodparniala, ani o jote...

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[76kitka]

Może niech je samodzielnie, nawet jeśli będzie to trwało długo, w kąpieli nalej na łapkę kroplę mydełka w płynie dla dzieci i niech sam myje łapki, albo nóżki, jeśli nie chce się ubierać, zacznij ubierać młodsze dzieci może w odwrotną stronę to też działa. Mój mały jedzie do wanny traktorem, to znaczy niesie Go tata, warczy i udaje traktor, na mojego synka to działa, ale On lubi kąpiel, nie lubi tego, że kapiel oznacza koniec zabawy i spanie.

[janowa]

Problem w tym, ze ostatnio "cofnal sie w rozwoju". Jadl sam jak mial roczek, i
to calkiem szybko. A teraz nie chce, musze go karmic, bo nic nie bedzie jadl. O
dziwo, w przedszkolu je sam i nie ma z nim zadnych problemow (ale chodzi tam
tylko 3 razy w tygodniu na pol dnia). Kapac tez sie lubil (myl sie sam), ale
teraz nie da sie rozebrac wieczorem Jeszcze tata ma na niego czasem jakis
wplyw, ale ostatnio jest w domu tylko w weekendy W dodatku zazcal sie budzic
w nocy i musze go brac do naszego lozka, bo inaczej budzi caly dom.
Osiwieje niedlugo...

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[aw271]

Mysle, ze zwraca na siebie uwage. Cofniecie w rozwoju to przejaw zazdrosci o
rodzenstwo. Jak urodzil mi sie drugi syn, to starszy (wtedy 2 lata) o zgrozo
wrocil do pieluch. A dzisiaj jako 4-latek robi do nocnika, bo on tez maly.
Ciagle sie pyta kiedy bedzie taki maly jak brat. Nie dziw sie, jesli ubierasz
mlodsze i karmisz to to starsze tez tak chce.

[ada_zie]

Pracuję - synek jest w tym czasie z nianią. Ze mną spędza czas od 15 do
zaśniecia, czasami to tylko 5 godzin, w ciągu których potarfi mnie
wykończyć ))
Idzie wiosna - powinno być lepiej - 2latek wyszaleje się na powietrzu i w domu
bedzie spokojniejszy.

[grzalka]

ja mam może o tyle łatwiej, że między starszą a bliźniakami jest 3 lata, ale
generalnie wiem o czym piszesz

powiem Ci, że dla mnie powrót do pracy był wybawieniem- wróciłam jak bliźniaki
miały 10.5 m-ca i odżyłam, zregenerowałam się psychicznie i wyszłam z dołka

po 3 dniach spędzonych z całą trójką samotnie (tak jak w ostatni weekend) nadaje
sie do szpitala psychiatrycznego

[gruba-buba]

Przydałby Ci się do pomocy ktoś w rodzaju babci, niani, koleżanki, sasiadki. We
dwie łatwiej ogarnąć sytuację przy trójce drobiazgu, czy nawet spokojnie pójść
do łazienki lub po chleb do sklepu. Jakby Ci się udało tak nawet te trzy godz
choć dwa razy w tygodniu. No i zawsze jest z kim pogadać.

Niestety wiem, że to kosztuje, wiem, że trudno o kogoś zaufanego, ale warto
popróbować, może się uda. Może jakaś sąsiadka na emeryturze? Zawsze to jakaś
pomoc i odmiana.

[renka14]

oj, to co my chcielibyśmy mieć ma ktoś inny akurat, ja właśnie w przyszłym
tygodniu wracam do pracy na pełny etat i już tęsknię za tą moją małą rozbrykaną
dwulatką

[janowa]

Ja mam nianie, teoretycznie - bo wlasnie ostatnia (juz czwarta) rzucila prace z
dnia na dzien. Teraz pomaga mi mama, ale jest schorowana i nie ma tyle sily
Bez tego nie moglabym w ogole wyjsc z domu, ani odwiezc Leona do przedszkola,
ani zrobic zakupow. Ale i tak na dwie osoby to jest praca na okraglo.
Organizacyjnie sobie radze, ale nie wiem jak mam dotrzec do starszego, bo nie
chce z nim walczyc o wszystko. Moze cos zle robie, ale nie mam pojecia co, bo
probowalam juz wszystkiego... Moze jest jakis sposob, o ktorym nie wiem. Nie
chce go na sile rozbierac, myc itd. bo on wtedy wrzeszczy a mi sie potem zbiera
na placz Po prostu psychicznie juz nie wyrabiam...

---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[izabela_741]

2 latek faktycznie moze miec jeszcze takie odruchy. Moze chciec, zeby go
opiekowano. Radze Ci rozgladnac sie za jakas dodatkowa, chocby dorywcza pomoca.
Moze jakis student moglby Ci pomoc? Moi znajomi tak zalatwili sprawe i mieli
opiekuna do dziecka a dla siebie wiekszy luz.

[blou1]

Oj wiem o czym mówisz. Mam 4 latka i 2 w domu. Jedno okropnie rozwyte, drugie
mamusiuje cały dzień i na rękach!!! Też chcę do pracy! Małego chcę posłać do
przedszkola i myślę sobie niech one sobie radzą jak chcą. To dopiero straszne!
Kierat mnie wykańcza, każdy dzień taki sam, wszystko w tym samym czasie. Tylko
ja się starzeję i oczy zapuchnięte i zmarszczki już widać! I z kąd u lich biorą
się te uśmiechnięte, zadowolone, wypielęgnowane mamy do jasnej anielki?

[janowa]

Najgorsze jest to, ze o fajnej pracy na dlugo moge zapomniec, bo ciagle sie
przeprowadzamy, co 2-3 lata w innym kraju. W sumie to ma swoje plusy, ale praca
odpada, chyba ze w domu. A w domu wiadomo jak jest - trudno sie zamknac na pare
godzin. Czekam z utesknieniem na moment kiedy wszystkie pojda do przedszkola.
Chociaz kocham ich strasznie i bede tesknic, ale musze odzyskac troche swojego
zycia. Moze nie byloby tak zle, gdybym wiedziala jak mam dotrzec do Leona. Na
razie mam wrazenie, ze wszystko robie zle, ale nie wiem jak to zmienic...
---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl

[blou1]

Też bym sobie tak kraje pozwiedzała! Każda mama ma problemy ze swoimi młodymi.
Mój wieczny płaczek, wstaje płacze, coś mu nie wychodzi płacze, podniosę na
niego głos płacze itp.... jest jakiś przewrażliwiony chyba facet z niego ma
być!!! Mała z kolei przeciwieństwo brata, z tym że nie zchodzi mi z rąk
ostatnio. Zła jestem na siebie bo puszczają mi nerwy i wyżywam się na nich a
wiem że to bardzo źle! Mówisz o dobrej pracy. Dobrze że w jakiejś perspektywie
wogóle masz szanse, bo ja utknęłam w domu, żadnego doświadczenia, studiów a
latak niestety lecą. Traz są w obiegu dwudziestolatki nie trzydziestolatki. No
to kończę jęczeć pa!

Do Blou 1

[aw271]

No to chyba ja mam cudowne dzieci! Tez mam 4 i 2 latka w domu(chlopcy) z tym ze
oni bawia sie sami. Ja siedze przed komputerem 2 godziny z przerwami na danie
jedzenia, picia, no i spacer, obiad, ale w sumie zaczynam sie juz nudzic. Sami
jedza, sprzataja, a wieczorem razem sie kapia,a potem wrzucam do lozek i sami
zasypiaja. Oj musze zaczac doceniac moje bable)

[blou1]

No to zazdroszczę, ale mam nadzieję że doczekam takiego stanu u mnie.

[janowa]

Nie sadzilam, ze w ogole istnieja takie dzieci!
Pozazdroscic
---
"Pogląd, że mężczyzna nie może stale kochać tej samej kobiety, jest tak samo
fałszywy jak pogląd, że skrzypek dla odegrania tego samego utworu musi mieć
kilka instrumentów" Aleksander Spoerl