Czy warto????

[Gość: ewka2002]

zawsze z mezem marzylismy o dziecku,duzym domu ogrodzie dobrej pracy niestety realia Polskie sa inne .Ewa jest juz na swiecie a my nadal nie mamy domu ogrodu......nie jest tak zle starcza nam na przyzwoite zycie i na drobne szalenstwa.Ostatnio po przyjsciu do domu uslyszalam od meza zw wyjezdza do Australi .dostal propozycje pracy na pol roku...Wiem nie ma sie co zastanawiac mielibysmy nasz wlasny dom ogrod ale czy warto.....nie zobaczy jak Ewa stawia pierwsze kroki nie bedzie go na jej pierwszych świetach nie bedzie go na roczku.A jak ja sobie poradze nie mowie o kwesti finansowej bo ja pracuje a on bedzie przelewal mi wszystkie pieniadze ale jak ja sobie poradze sama czy Ewa go pozna po powrocie jak sobie damy rade.Gdy mysle o tych wielkich pieniadzach wiem ze musi jechac ze ewa bardziej teraz i tak poyrzebuje mnie ze jak wroci to zrobie taki roczek ze hej moze juz we wlasnym domu z ogrodem......mam rodzicow przyjaciolki nie bede sama...ale brak taty.co o tym myslicie?pozdrawiamASIA w rozterce

[Gość: Carmela]

eh doskonale cie rozumiem, maz dostal prace w holandii i do chwili kupienia biletu wachalismy sie. wiadomo pieniazki potrzebne, zreszta mamy to samo marzenie co i wy czyli DOM .No i dylemat jechac nie jechac w koncu ja stwierdzilam ze wrocic moze zawsze, na wygnanie nie jedzie a potem moze bic sie z mysla ze czegos nie wykorzystal ze jakas szansza uciekla. Wiem wiem chwile z malym tez umykaja, ale tez wiem ze jak juz bedzie mial dosyc to po prostu przyjedzie do domku. Tak ustalilismy, i obowoazuje to rowniez mnie, jak ja juz bede miala dosyc to jeden telefon i mezus wraca jak najszybciej. A samotnosc doskwiera mimo wszytsko.

[Gość: magdako]

asiu, rozumiem, mój mąż przebąkuje co jakiś czas o wyjeździe do USA do pracy ( ma możliwość to sobie załatwić) , ale ja się opieram rękami i nogami, z tych samych powodów co ty, a poza tym chcę żyć z nim i nie chcę rozstań, które nie są koniecznepozdrawiam magda

[Gość: Hermiona]

Asiu! To, co napiszę zabrzmi może cynicznie i chłodno, ale proszę, nie odbieraj tego w ten sposób. Mój mąż pływa i nie znam od kilkunastu lat innego życia niż to, w którym trzeba się co chwilę żegnać (ale i witać!).Wiem, że jest to sprawa przyzwyczajenia i takie częste wyjazdy jest znieść łatwiej, mimo, że czasem jest mi bardzo ciężko i nikt mi nie pomaga.Wydaje mi się, że propozycja wyjazdu jest bardzo kusząca i godna uwagi. Macie swoje marzenia i kto wie, czy jeśli mąż teraz zrezygnuje, za jakiś czas w rozgoryczeniu nie zaczniecie sobie nawzajem wypominać - Ty jemu, że nie pojechał, a on Tobie, że go na to nie namówiłaś.Wasza córeczka jest jeszcze mała i z własnego doświadczenia wiem, że takie maluchy aż tak bardzo nie przeżywają wyjazdu taty. Na pewno będzie czuła, że kogoś brakuje, ale i tak to Ty jesteś dla niej teraz najważniejsza. Masz wiele osób, które mogą Ci pomóc i na pewno będą starały się, żeby ta rozłąka była dla Ciebie jak najmniej bolesna.Macie swoje marzenia... Tak dobrze byłoby móc je spełnić, a czym jest pół roku wobec całego życia?... Monika

[Gość: Marina]

Niniejszym zaswiadczam ,ze to co napisala Hermiona jest zgodne z zyciem.Tez jestem zona nawigatora i pol roku raz w zyciu to bulka z maslem.Dzidzia teraz potrzebuje Ciebie , a tego rozstania z Tata nawet nie bedzie pamietala.Zawsze duzo dzieciom opowiadam o Tacie o wspolnych ich zabawach,pokazuje zdjecia.Zawsze mozesz sprobowac sfilmowac pierwsze kroczki i inne fajne momenty zycia Maludy.Pozdrowienia.M

[Gość: wiktoria]

To prawda , co pisze Hermiona. Im starsze dziecko , tym bardziej potrzebuje taty. Moi znajomi buduja dom i żeby na to zarobic , on spedza całe dnie poza domem , na wolne chwile na budowie. Dzieci za nim tęsknia i to jest dopiero odczuwalny brak ojca. Dodam , ze to juz sie ciągnie dłuzej jak pół roku , a do końca daleko. Gdyby mieli taka szansę jak Wy , nie zastanawialiby sie ani chwili.

[Gość: ewka2002]

dziekuje za rady i zdecydowalam maz pojedzie czekamy teraz na przyznanie wizy a o to trudno pozdrawiam ASIA