Jestem matką, ale mnie to nie ogranicza.

[nisar]

Powyższy pogląd werbalizuje coraz więcej matek w moim otoczeniu.
Zastanawiam się nad jego pojmowaniem. Bo z jednej strony: nie ogranicza mnie
może oznaczać, że po urodzeniu dziecka moje życie nie sprowadziło się tylko
do bycia mamą, że nadal się rozwijam, chcę pracować czy studiować, dużo
czytam itp.
Z drugiej strony taki pogląd wydaje się być często wytłumaczeniem prowadzenia
niewiele zmienionego trybu życia - wypadów z dzieckiem do restauracji,
wyjazdów i zwiedzania z maleństwem w nosidełku, łażenia po galeriach
handlowych itd.
Wyjaśnienie: mam tu na myśli dzieci od 0 do jednego roku, potem oczywiście
stopniowo dziecko zaczyna potrzebować innych bodźców i poznawania świata
poza "swoim podwórkiem", ale niemowlę wydaje mi się istotą potrzebującą
przede wszystkim spokoju, ustabilizowanego porządku dnia, niezmienianego
radykalnie klimatu itp.

Co dla Was oznacza "dziecko mnie nie ogranicza"? Czy też uważacie, że dziecko
w znaczący sposób zmienia życie rodziców i rodzicielstwo polega na wielu
ograniczeniach w dotychczasowym trybie życia, które dojrzała matka znosi z
radością na rzecz obserwowania swojego dziecka i towarzyszenia mu w rozwoju?

[dagmama]

Nie wiem czy jestem ograniczona przez dziecko.
Przestałam chodzić do pubów i grać w RPG. Ale jakoś tak już mi na tym nie
zależało.
Mały ma trzy lata, a jeszcze się ze mną nie rozstał dłużej niż 10 godzin.
I jakoś tak mi to pasuje.
Przez lata szalałam, aż zapragnęłam dziecka i liczyłam się z "ograniczeniami".

[echtom]

Ja też przestałam imprezować po urodzeniu dziecka - ile można. Towarzyszenie
maluchowi w rozwoju jest znacznie ciekawszą i bardziej twórczą przygodą niż
chlanie w pubach. A ze starszym dzieckiem można juz sporo rzeczy robić razem.

[e_r_i_n]

Dla mnie 'dziecko mnie nie ogranicza' oznacza nie rezygnowanie całkwoicie ze
swoich potrzeb. Oznacza przewartościowanie priorytetów i ustalenie ich tak,
żeby można było robić to, co dla nas (jako kobiet) wazne, bez szkody dla
dziecka.
W moim przypadku była to roczna przerwa w studiach (dziekanka).
Ograniczenie wieczornych wyjść (przez spory czas w ogóle rezygnacja) - bo młody
rok był na piersi.
Dostosowanie rytmu dnia do rytmu dziecka.
Wybieranie takich form spędzania czasu, zeby dziecko mogło w nich bez problemu
uczestniczyć (łażenie po galeriach odpadało).

[iwoniaw]

> Z drugiej strony taki pogląd wydaje się być często wytłumaczeniem prowadzenia
> niewiele zmienionego trybu życia - wypadów z dzieckiem do restauracji,
> wyjazdów i zwiedzania z maleństwem w nosidełku, łażenia po galeriach
> handlowych itd.

Od niemowlęctwa nosiłam młodego w nosidełku wszędzie, dokąd miałam chęć i
potrzebę pójść. Zrezygnowałam z zadymionych knajp (tzn. nie zabrałabym w takie
miejsce dziecka także i starszego) i to chyba tyle. Nie widzę powodu, żeby nie
iść z dzieckiem do restauracji, nie jechać na wycieczkę/wakacje czy nie zrobić
zakupów.
Powiem nawet, że teraz, gdy dziecko ma prawie 3 lata, trzeba bardziej pod jego
kątem dobierać rozrywki i planować czas niż gdy było oseskiem karmionym piersią
i śpiącym w chuście-nosidełku lub wózku równie chętnie w domowych pieleszach jak
i w każdym innym miejscu, a obudzone interesowało się głównie tym, by mieć matkę
w zasięgu.

Przybij piątkę :) nt

[lila1974]

[ledzeppelin3]

Oczywiście, że dzieci ograniczają moje życie w rozmaity sposób.
Nie bzykam się na stole w kuchni, kiedy tylko przyjdzie mi ochota. Nie daję w
palnik/palę petów/przypalam zioła kiedy przyjdzie mi ochota. Nie wychodzę na
spacer nocą. Nie baluję do 3 nad ranem. I tak dalej.
Natomiast, gdyby pojawił się wątek typu "Co dają ci dzieci", mogłabym napisac,
że dają od groma- więcej, niż zabierają.

[ledzeppelin3]

...ale najbardziej ograniczający jest lęk o nie. Taka troska, która w trakcie
najdzikszego łykendu bezdzieciowego każe się zastanawiać, czy aby wszystko ok.
i czy będą w życiu szczęśliwe.

[bri]

Tja, nasza córka była przez pięć dni u teściów a ja czwartego dnia popłakałam
się bez powodu.

[dagmama]

Tak
Ja pomyślałam, że już nigdy nie będę wolna.

Led, zgadzam się w 100 % n/t

[anna-pia]

[triss_merigold6]

Pozwolisz, że się podpiszę.

[net79]

Mam to samo, o wiele łatwiej było mi się dopasować z niemowlakiem, byliśmy 10
godz. po za domem, nie koniecznie na zakupach i to mnie nie ograniczało, teraz
owszem, czasem czuję się ograniczona, bo możliwości fizyczne moich dzieci też
są ograniczone i nie mogę załatwić wszystkiego co chę. Ja z tych
niezmotoryzowanych, może z autkiem wygląda to zupełnie inaczej, bo starówka,
pobliskie place zabaw już mnie troszkę nudzą, ale ten typ tak ma.

[bri]

Zazdroszczę tym matkom, bo mnie jakoś dziecko jednak w pewnym stopniu
ogranicza. Albo może nie dziecko, ale moje pojmowanie macierzyństwa. Zanim się
urodziło - miałam wolne łykendy i wieczory; mogłam łazić po knajpach, sklepach
itp. ile chciałam; wyjeżdżać gdzie chcę biorąc tylko majtki na zmianę itp.
Mogłam nie robić żadnych spożywczych zakupów do domu i w razie czego zamawiać
pizzę albo iść na kebab. Teraz biorę pod uwagę też potrzeby córki - zależy mi,
żeby miała w miarę regularne godziny snu i posiłków, żeby zdrowo się odżywiała,
żeby regularnie przebywała na świeżym powietrzu, i żeby spędzała ze mną jak
najwięcej czasu co nie jest łatwe wziąwszy pod uwagę, że pracuję na pełen etat.
Poza tym bywa, że jest chora np. przez dwa tygodnie, co się zdarza dość często,
i wtedy ja praktycznie nie mogę się ruszyć z domu. Uwielbiam wakacje na
żeglówce na Mazurach ale z moją dwulatką takie wakacje jak na razie nie wchodzą
w grę. Uwielbiam jeździć na nartach ale córka też jest jeszcze za mała, żeby mi
towarzyszyć więc nawet jeśli pojedziemy w góry to trzeba się dzielić jakoś
opieką nad nią. Samotna jazda na nartach nie należy do najprzyjemniejszych ani
najbezpieczniejszych więc chwilowo daliśmy sobie spokój z takimi wyjazdami. Z
oczywistych względów seks możemy uprawiać tylko jak mała śpi; w dodatku trzeba
się zachowywać względnie cicho. Nie mogę sobie nawet spokojnie położyć
kosmetyczki w łazience bo na 100% jej zawartość zostanie zaraz wypróbowana. Nie
mogę umyć podłogi kiedy córka jest w domu chyba, żebym ja zamknęła na klucz w
pokoju bo uwielbia rozlewać wodę. Odkąd się urodziła na palcach jednej ręki
mogę policzyć ile razy byłam w kinie, choć to bardzo lubię. I tak dalej

[shamsa]

wiesz, moze to taka afirmacja, bo sie czuja stlamszone?

To BARDZO różne sprawy

[sir.vimes]

"Z drugiej strony taki pogląd wydaje się być często wytłumaczeniem prowadzenia
niewiele zmienionego trybu życia - wypadów z dzieckiem do restauracji,
wyjazdów i zwiedzania z maleństwem w nosidełku, łażenia po galeriach
handlowych itd. "

Trzeba odróżnić wyjazd na działkę czy zwiedzanie wiejskiego kościółka, cichej
galerii, herbat z przyjaciółką w kameralnej kawiarni od spacerowania po huczącym
kiepską muzyką centrum handlowym, podróży do krajów z kompletnie odmiennym klimatem.
Między nie ruszaniem się z domu a ciąganiem niemowlaka na Syberię lub
wielogodzinne zakupy jest jeszcze złoty środek.

[echtom]

Cały ten sztuczny problem mógł powstać tylko w naszej chorej, "nowoczesnej"
kulturze, w której macierzyństwo stało się wstydem, a nie źródłem spełnienia i
szczęścia. Najgorsze, co może się przytrafić kobiecie, to epizod "bycia tylko
mamą" - bez oszałamiającej kariery zawodowej, całonocnych imprez, łażenia po
Uralu i Syberii oraz innych rzeczy niezbędnych do szczęścia. Prawda jest taka,
że pierwsze miesiące opieki nad dzieckiem pochłaniają matkę c a ł k o w i c i e
i jeżeli młoda matka mówi, że macierzyństwo jej nie ogranicza, to albo kłamie,
albo nie jest matką, tylko kobietą, która urodziła dziecko i oddała je na
wychowanie innym ludziom. Pewnie, że nie trzeba siedzieć z niemowlęciem w domu
24x7 tygodniowo, ale udawanie, że nic się w życiu nie zmieniło, jest niepoważne.

[czarny.kot997]

to, ze ciebie opieka nad dzieckiem pochlania calkowicie, to nieznaczy, ze
innych tez. mnie macierzynstwo nie ogranicza w zaden sposob, wrecz przeciwnie-
dodaje mi sily i daje takiego kopa w pracy (taki sztuczny doping ), ze az
milo. oprocz dzieci chce miec oszalamiajaca kariere zawodowa (na ktora ciezko
pracuje), calonocne imprezy (sa opiekunki lub imprezy odbywaja sie u nas),
lazenia po Uralu to moze niekoniecznie, ale uwielbiam podrozowac, zwiedzac,
lazic po gorach, jezdzic na nartach, chodzic na wystawy itp- no i dzieci sa
wszedzie z nami. moze twoim zdaniem jestem niepowazna, ale ja mam jedno zycie i
chce je przezyc w pelni.Po za tym zwracam uwage, ze dzieci oprocz mamy maja tez
tate (a czasem z doskoku i babcie), a wszystko jest kwestia checi i dobrej
organizacji. wcale nie mowie, ze w moim zyciu sie nic nie zmienilo-sa przeciez
dzieci i one daja nam mnostwo szczescia, natomiast z pewnoscia nie wplynely
negatywnie na nasze zycie, prace, hobby i zainteresowania. pozdrawiam

[echtom]

Przecież wyraźnie napisałam o p i e r w s z y c h m i e s i ą c a c h życia
dziecka. Dla mnie to prehistoria, bo mam dzieci nastoletnie, ale coś jeszcze
pamiętam. Tata ani babcia piersią nie nakarmią, a szkoda z tego rezygnować dla
jakichś imprez. Na karierę zawodową zostaje potem kilkadziesiąt lat, więc nie
warto się szarpać o te parę miesięcy czy rok, który można spędzić z dzieckiem.
Znam zresztą kilka kobiet, ustawionych zawodowo i dobrze zarabiających, które
po urodzeniu dziecka brały urlop wychowawczy, by nacieszyć się macierzyństwem i
przy tym nudnym, ogłupiającym siedzeniu z niemowlakiem promieniały szczęściem
jak nigdy przedtem. To też jest przeżywanie życia w pełni. Po latach
intensywnych studiów, imprez i podróży spędziłam rok, zajmując się niemal
wyłącznie dzieckiem, i jedyne, czego żałuję, to to, że nie udało mi się tego
powtórzyć przy następnych. Pozdrawiam.

[rotera]

ograniczona sie czulam przy pierwszym dziecku
przy drugim absolutnie nie wiem co to znaczy

przy pierwszym mialam 'pretensje' o wszystko, o brak czasu dla siebie, o brak
czasu na ksiazki, poranna prase, spokojne obejrzenie wiadomosci, o fryzjera,
wyjscia kina, nie bycie na biezaco

przy drugim nie wiem skad ale mam na to czas z dwojka,
czuje sie ograniczona dentysta ze znow musze do niego jechac w sobote, zamiast
latac po lesie z dzieciakami
a na imprezy jezdzimy razem cala czworka, starszy lata z reszta dzieci,
mlodszy spi w wozku badz w samochodzie (jak na ostatnich grilach), cale
szczescie znajomi tez maja dzieci, wiek podobny wiec nie ma problemu
a knajpy mi zbrzydly szczerze mowiac, impry tez bo wszedzie techno itp to nie
dla mnie, kino lubie ale czasem tak tesknie za pogaduchami z wlasnym mezem ze
wydaje mi sie to strata czasu jak oboje mamy siedziec obok siebie 3h, a
moglibysmy sie nagadac
na teatr mam malo czasu, na kabret i faktycznie tu sie czuje ograniczona, ale
mlodszy ma prawie 7 mies, bedzie teraz przerwa wakacyjna, a na jesieni roczniak
i prawie czterolatek to z radoscia z dziadkami zostana, zreszt i tak nie ma
narazie biletow na fredry...

[echtom]

To normalne - przy pierwszym dziecku nie ma się doświadczenia i pewności
siebie, traci czas na masę higienicznych pier.dół, o których piszą w książkach,
a jak śpi, to się patrzy, czy oddycha. Drugi niemowlak to rutyna, wiadomo już,
co jest ważne, a co spokojnie można sobie odpuścić. Ja przy pierwszym noworodku
byłam zupełnie rozmemłana i wykończona, a potem mając naraz noworodka i
półtoraroczniaka świetnie się organizowałam i nawet miałam czas na odpoczynek.

[galia29]

Ja moje dzieciaki targam ze sobą na wycieczki, na wakacje, do
restauracji.Młodszy (14 miesięcy) mniej, ale starszy od oseska uwielbiał jadać w
knajpach- zachowywał się w nich rewelacyjnie.Jak młodszy miał 2,5 miesiąca
wkurzyłam się na pogodę w Polsce, zabrałam dzieci i wywiozłam do Egiptu- mały
uwielbia ciepełko i był najszczęśliwszym niemowlakiem na świecie.I nie myślcie
,że wychowuje małe cyganiątka- nacodzień mają swoje zwyczaje i rytuały ale
uwielbiają wszelkie od nich odstępstwa od czasu do czasu.Nawet do kina parę razy
zabrałam młodego za niemowlęcia.I nie mam potrzeby usprawiedliwiania niczego i
jeszcze uważam ,że dla macierzyństwa zrezygnowałam z wielu rzeczy, a że totalnie
warto to już inna sprawa. I nawet wyrodna nie jestem

[oxygen100]

O to macie B-O-S-K-O!!
u mnie we lbie nadal gniezdzi sie mysl ze malzenstwo+dziecko=smierc
to ja wybieram zycie

[gaskama]

Tak na zdrowy rozsądek, to coś w tym jest. Wcześniej siłka, angielski,
imprezki, wyjazdy spontaniczne, seks kiedy ma się ochotę. Teraz ... wolę nie
wchodzić w szczegóły. Za pieniądze przeznaczone na dziecko (5 lata niania, 1
rok prywatne przedszkole, itd. itp) można by kupić kawalerkę w Warszawie.
Dziecko to jedno wielke ograniczenie! I zupełnie nie wiem czemu, ale chcę mieć
drugie!

[wieczna-gosia]

> Co dla Was oznacza "dziecko mnie nie ogranicza"? Czy też uważacie, że dziecko
> w znaczący sposób zmienia życie rodziców i rodzicielstwo polega na wielu
> ograniczeniach w dotychczasowym trybie życia, które dojrzała matka znosi z
> radością na rzecz obserwowania swojego dziecka i towarzyszenia mu w rozwoju?

tak moglabym sie podpisac. Ale w moim zyciu akurat ja towarzysze dzieciom a one
towarzysza mi. Ogromnie wiele radosci daje mi pokazywanie im mojego swiata.
Pokazywanie swiata w ogole a szczegolnie pokazywanie rzeczy mi drogich.
Oczywiscie wymaga to ode mnie jakiejs tam organizacji, chociaz ze zdziwieniem
stwierdzam ze duzo mniej niz bym sie spodziewala. Ale nie odbieram tego jako
ograniczenie. Raczej jako wyzwanie i frajde.

mam tu na myśli dzieci od 0 do jednego roku, potem oczywiście
> stopniowo dziecko zaczyna potrzebować innych bodźców i poznawania świata
> poza "swoim podwórkiem", ale niemowlę wydaje mi się istotą potrzebującą
> przede wszystkim spokoju, ustabilizowanego porządku dnia, niezmienianego
> radykalnie klimatu itp.
dla mnie niemowle potrzebuje glownie matki. Wiec raczej jestem taka matka
szwendajaca. Powiem wiecej etap totalnego niemowlaka preferuje bardziej niz etap
kolejny gdy dziecko domaga sie autonomii, gdy faktycznie galeria moze byc scena
histerii. Z dzidziusiem przyklejonym do brzusia lub w wozku robilam naprawde
wiele i mysle ze na samo dziecko owe rzeczy mialy wplyw niewielki zas na mnie
zbawienny.

[ledzeppelin3]

tak moglabym sie podpisac. Ale w moim zyciu akurat ja towarzysze dzieciom a one
> towarzysza mi. Ogromnie wiele radosci daje mi pokazywanie im mojego swiata.
> Pokazywanie swiata w ogole a szczegolnie pokazywanie rzeczy mi drogich.
> Oczywiscie wymaga to ode mnie jakiejs tam organizacji, chociaz ze zdziwieniem
> stwierdzam ze duzo mniej niz bym sie spodziewala. Ale nie odbieram tego jako
> ograniczenie.

Taaaa, więźniowie, którym kończy się odsiadka po 25 latach, też woleliby zostać
w pierdlu, bo nie znają życia na wolności

[anik801]

Ja wszędzie "targałam" ze sobą córkę.Nie miałabym jej z kim zostawić,więc
wszędzie mi towarzyszyła.Tylko,że wtedy byłam nastawiona tylko na opiekę nad
dzieckiem,więc i tak w niczym by mnie nie ograniczała.Teraz po przeprowadzce
mam już z kim ją zostawiać(ale tylko w niedzelę).Studiuję i to oczywiste,że nie
zabiorę jej ze sobąJak robiłam prawo jazdy też miałam problem ze znalezieniem
opieki,ale jakoś poszłoMoje dziecko od początku jest "włóczykijem".Jak miała
miesiąc pojechaliśmy w pierwszą długą podróż.Potem to już bardzo często
wypuszczaliśmy się daleko.Wakacje spędzamy tam gdzie chcemy(nie odrzucamy
czegoś,bo mamy dziecko).Jakieś tam ograniczenie zawsze jest,bo człowiek nie
może myśleć już tylko o sobie.Jednak nie są to jakieś ogromne wyrzeczenia!

[mijaczek]

nigdy sie nad tym nie zastanawialam.
bo to dla mnie takie oczywiste.
tak samo jak nigdy nie myslalam o tym czy szkola mnie ogranicza, praca, to, ze
trzeba w sobote sprzatac, a na 60-tke babci zaliczyc sped rodziny i usmiechac
sie do cioc i wujkow kazdemu odpowiadajac na ta sama serie pytan.
zycie jest zyciem i sami decydujemy o tym co z nim chcemy zrobic.
dlaczego w ogole mam sie nad tym zastanawiac i ewentualnie winic dziecko za to,
ze mi zycie ograniczylo, albo byc mu wdziecznym, ze jest grzeczne/niewymgajace
wystarczajaco, zebym mogla sobie wiesc swoj zywot.
idac dalej to moglabym zastanowic sie czy malzenstwo przypadkiem mnie nie
ogranicza... albo heteroseksualizm...
nie szukajmy problemow tam, gdzie ich nie ma...

[igge]

Finansowo mnie dzieci ograniczyły bo mnóstwo kasy wydaję na nie zamiast na
jeszcze większe/wygodniejsze mieszkanie, lepszy/kolejny samochód, dom na wsi,
częste/ dalekie/ egzotyczne podróże. Ale zdecydowanie wolę wydawać na nie niż
na powyższe przyjemności i nawet mój czas z nimi jest dużo cenniejszy niż
niebotyczna nawet pensja w czasochłonnej pracy. Dzieciaki to straszna frajda i
chyba ludzie, których kocham i dzięki którym jestem strasznie szczęśliwa
rzeczywiście w jakiś sposób nas ograniczają ale to naturalne. Mąż też w podobny
sposób mnie ogranicza bo zamiast sama pojechać do ulubionego Londynu -
zafundowałam urodzinową wycieczkę mężowi i synowi.

[syla113]

jak dziecko moze nie ograniczac? ogranicza z bardzo wielu wzgledow a
najwazniejszy z nich to czas czy pzy studiowaniu czy przy czym kolwiek innym.
jesli ktos decyduje sie na dziecko chyba liczy sie z tym ze spokojnego
sniadanka trwajacego 2 godziny nie zje prze znajblizsze 5 lat a spac spokojnie
to juz nigdy nie bedzie .....a targanie niemowlakow po galeriach? - bez
komentarza

[lucerka]

To bardzo wzgledne stwierdzenie, ze dziecko ogranicza. Dziecko ogranicza tak
samo jak mus tankowania auta, sprzatania w domu, chodzenia do pracy.

Mnie dziecko nie ogranicza - ogranicza jedynie brak pomyslowosci w
zorganizowaniu sobie czasu tak jak bysmy tego chcieli.

[maultier1]

Oczywiscie ze dziecko ogranicza.Nie robie juz tego na co mam ochote.Wyjscia
raczej odpadaja bo nie mam go z kim zostawic.Czasami pojdzie z nami do knajpki
na jakis obiad czy piwko (nie mowie zeby sie upic).Ciagam go wszedzie bo
musze.Innej opcji nie ma.Jestem pol dnia albo czasem i caly sama z nim wiec
koniecznosc zabierania dziecka na zakupy, do banku itp.Ale trzeba pamietac
dziecko kiedys dorosnie i wtedy bedzie czas na imprezowanie.

[mathiola]

Ale trzeba pamietac
dziecko kiedys dorosnie i wtedy bedzie czas na imprezowanie.

Wtedy już ci się nie będzie chciało )

Dziecko ograniczałoby mnie wtedy, gdybym bardzo cierpiała, że nie mogę wyjść na
imprezę, czy wyjechać pod namiot z kumplami Na szczęście młodosć dość
burzliwą miałam, wyszumiałam się i już nie czuję potrzeby nagłego wyrwania się
z domu. A jak już bardzo mnie nosi, pakujemy całe towarzystwo i robimy szalony
wypad. I wystarczy.