A czy bałaganiarstwo to choroba?

[dlania]

I czy kuracja jest droga, bo ja juz mam chyba ostatnie stadium...

[rita75]

stan umyslu raczej...mam to samo chaos w glowie i chaos na biurku

[dlania]

Rita, a co z tymi, którzy mają sterylna pustkę na biurku?

[rita75]

> Rita, a co z tymi, którzy mają sterylna pustkę na biurku?

hhehe byl artykul na ten temat

[dorcia1234]

obawiam się że jest nieuleczalna i na dodatek zakaźna.
jedyne lekarstwo to zamówic kontener i ekipę sprzątającą która wyrzuci wszystko bez sentymentów. A potem siąść i płakać.
Jeśli cię to pociezy to ja też mam ostatnio stadium - ale wcale mi nie jest z tym źle chyba że goście mają przyjść

[beautywitch]

Dlania,trzeba byłoby zapytać moją mamę parę lat temu,kiedy chodziłam
do liceum TAK,to choroba i ja nie widzę Twojego domu,jak założysz
swoja rodzinę. O ile ktoś Cię zechceDDD

[dlania]

Na swoje nieszczęscie już zechciał....;-(

Justi

[dorcia1234]

a jak na święta jest się zaproszonym do teściowej i żadni goście nie przyjdą?? to i mobilizacji brak

[dlania]

dorcia1234 napisała:

> a jak na święta jest się zaproszonym do teściowej i żadni goście nie przyjdą??
> to i mobilizacji brak

A Święty MikołaJ!!!???? Przyjdzie, zobaczy że syf i Cie pastorałem po dupsku
zdzieli zamiast prezentu!!!!!

dlania

[dorcia1234]

to ja na tą okazję nowiusienkie gatki założę

[beautywitch]

Bosz...biedny chłopak A prasujesz mu koszuliny chociaż?

[dlania]

Owszem prasuje. Ale on zakłada koszule może z 3 razy w roku

[justi54]

Święta idą masz okazję się przełamać, wykazać i posprzatać. Wizja
pachnącej lasem zielonej choinki przy poplamionym białym wigilijnym
obrusie w startach kurzu.

[dlania]

Na świeta sie wezme do roboty. I dzis też sie wezme do roboty.
ogólnie to choroba objawia sie tym, że czasem, jak juz zaczne sprzatać, to
wszyscko jest na glanc, z odsuwaniem mebli i podnoszeniem dywanów włacznie. Ale
to "czasem" bywa tak rzadko... raz na miesiąc, czasem dwa...

[gardeniaa]

nie zastawiaj się chorobą leniuchu

[chipsi]

Jesteś pewna ze to ostatnie stadium? Za każdym razem gdy tam mi sie
wydawało okazywało sie że jednak może być gorzej

[croyance]

Zobaczylabys, jaki mamy bajzel w domu, od razu bys sie lepiej
poczula

U mnie to brak motywacji

[echtom]

Nie chce mi się samej sprzątać, jak w domu oprócz mnie 6 osób
bałagani i się nie poczuwa. Syzyfowa praca.

[moofka]

jakby bylo fajnie, gdyby to byla choroba
poleczyla syropkiem i juz blysk
ale, ne ne kochana
praca praca i jeszcze raz praca
bosz, jakbym chciala byc demonem czystosci )
doraznie inspiruje mnie anthea turner
i dziewczyny z forum WDPD
na codzien jednak filozofia przewrocilo sie niech lezy
jest mi blizsza
bo to nie chodzi o czystosciowe zrywy, tylko taki styl mieszkania
ktory nie gromadzi, nie odklada, nie rzuca i zmywa na bieżaco

[dirgone]

Myślę, że do ostatniego stadium to jeszcze wszystkim wam brakuje.
Ja je osiągnęłam w wieku 15 lat... I mam nadzieję, że już NIGDY do tego nie
wrócę. Bo jeśli wrócę, to następnym krokiem będzie już tylko szpital psychiatryczny.
Jak ktoś się żali na dorastające dzieci, to ja pewnie byłam tym przypadkiem, po
którym każdy normalny dziecięcy bałagan wydaje się istną pedanterią.

[dlania]

Dirgone, może jakies szczegóły, bo rozbudziłas moją ciekawośc?

[dirgone]

O rany...
Na samo wspomnienie aż się wzdrygam.
Miałam pokój na uboczu domu, bardzo duży. Zamykany na kilka zamków - przedtem
miało być tam biuro ojca, dlatego drzwi były solidne.

Stosunek do sprzątania miałam bardzo luzacki. Ogólnie sprzątałam raz na rok,
przed świętami bożonarodzeniowymi (3 dni non-stop mi to zajmowało). Moja mama w
pewnym momencie wrzuciła na luz, bo inaczej by się wykończyła chyba. Ja wtedy
byłam w bardzo grandżowych tematach, takoż też się ubierałam. Nawet dreda
jednego udało mi się wyhodować na głowie.

I żyłam w śmietniku. Na podłodze walało się WSZYSTKO. Jak się coś wylało, to
schło. Jak rozsypało, to nogą czasami zamiotłam. Sterty brudnych naczyń,
brudnych gaci itp. były wszędzie. W koszu na śmieci coś nawet wyrastało chyba.
Do tego jeden mój wielbiciel postanowił mnie zdobyć w "uroczy" sposób. Jego
dziadek wykopał na polu ludzkie kości (z wojny chyba) i kolega mi je dał w
torbie. I one tak u mnie leżały... Bez komentarza proszę tutaj, bo sama nie
wiem, co o sobie sądzić. Dlaczego ja tego na policję nie zaniosłam, to do tej
pory nie wiem, szczególnie że byłam zaczytana w literaturze wojennej. Eh, wstyd
się przyznawać...

A do tego wszystkiego miałam świnkę morską, płci męskiej. Drogi Zombiusz klatkę
miał, ale rzadko używaną. Najczęściej latał sobie po pokoju, sikając na dywan i
zostawiając wszędzie małe bobki. Śmierdziało w tym pokoju POTWORNIE.
A ja jeszcze malowałam ściany raz na kilka miesięcy, więc wszystko farbami było
uwalone. I puszki zeschnięte też tam stały. Obok szczątków nigdy nie podlewanych
kwiatów.
Wejście do mojego pokoju było ogromnym wyzwaniem. Zewsząd czyhały pułapki - a to
obraz olejny, świeżo namalowany, a to te kupy świnkowe, a go rzygi kota (lepiej
sprzątnąć wyschnięte, więc czekałam zawsze na to), fuj!

Przeszło mi, jak mój krąg znajomych się trochę rozszerzył, szczególnie o
przedstawicieli płci męskiej. Zaczęłam sprzątać w każdą sobotę, biedny Zombiusz
wylądował w klatce (mama mu dokupiła potem kobietę i z wolnego ducha zmienił się
w rozpładniacza), a z kościami długo nie wiedziałam, co zrobić. Pewnej nocy
zostawiłyśmy je z kuzynką pod drzwiami kościoła. Teraz własnie sobie to
przypomniałam i doszłam do wniosku, że chyba bym siebie samą chętnie po pysku
strzeliła za brak poszanowania ludzkich szczątków.

[dlania]

Dirgone, teraz to juz sie zakochałam w Tobie, a takze Twoim czadowym Zombiuszu
(pewnie już ś.p.) na zabój! U-ro-cze!
I od razu wena do sprzatania mi przeszła!))) No dobra, dobra, odkurze i umyje
podłogi. Zaściele łózka i sprawdzę, czy mi sie jakieś kości po podlodze nie
walają...)

[dirgone]

Mniej byłoby dla ciebie urocze, gdybyś to wtedy wąchnęła, hehehe.
Ja sprzątać nie cierpię nadal i robię tylko podstawę, coby w kloace nie żyć i
aby luby mnie nie zaciukał dnia pewnego z nerwów.

[nenia1]

Opis twojego pokoju skojarzył mi się z mieszkaniem mojej
koleżanki chorującej na silną depresję.

Czyli może się zdarzyć, że "zarastanie bałaganem" jest oznaką
choroby.

[croyance]

A mnie sie skojarzyl z moim wlasnym pokojem, kiedy mialam lat
nascie, z takim tylko dodatkiem, ze przez moj pokoj jeszcze
przewieszony byl sznurek, na ktorym wisialy kluczyki, sprezyny,
druty, dzwoneczki i rozne znalezione na smietniku zelastwa.

Moj problem polega na tym, ze nie lubie polsrodkow; czyli albo
totalny balagan, albo wszystko wypucowane. Nie chce mi sie jednego
kubka sprzatac, jakos nie mam wtedy satysfakcji. Lubie wziac i
zrobic generalne porzadki, jak juz jest bardzo zle.

[dlania]

Croyance, bo wtedy czlowiek widzi konkretny efekt swojej pracy i ma satysfakcję.
A jak ściera niewidzialne kurze czy myje wanne, na ktorej jeszcze kozucha prawie
nie widac, to jakby czas marnował.

[croyance]

Tak! Jaka to wtedy radosc, usiasc w czystym mieszkaniu z
herbatka, albo rano wstac i pokoju nie poznac

[joanna515]

A tam choroba! sprzatanie bardziej chorobowo wyglada, przeciez sie zaraz znowu
pobrudzi...gdzie tu sens, gdzie logika )

[mama007]

jesli tak to dopisze sie do watku 'czy macie jakies choroby
przewlekle/nieuleczalne' ...

to straszna choroba

[cielecinka]

jedyne lekarstwo zaprosic sfore gosci. Nic nie dziala tak mobilizujaco w moim
przypadku. (chociaz raz zdarzylo mi sie skasowac impreze, bo choroba byla
silniejsza)
Zapros gosci i pogon wszystkich domownikow do sprzatania.