Mama pedantka

[mysiam]

Jak to jest u Was?
Zawsze byłam ,no może nie pedantką ,ale osobą lubiącą mieć posprzątane.Nie
wyobrażałam sobie ,że ktoś mnie odwiedzi a ja mam nieporządek.Kiedy urodził
się Misio moja Mama powtarzała ,że powinnam się nie przejmować tak porządkiem-
dziecko jest naważniejsze(sama jest strasznie "sprzątająca")
I co? ja poprostu nie czuję się dobrze kiedy w domu bałagan-a jesteśmy sami z
Misiem całymi dniami -tata w pracy cały dzień .Więc okradam moje dziecko z
kilku chwil i pucuję domek-nie mam wyrzutów a i jestem szczęśliwsza kiedy
bawię się z Misiem w posrzątanym mieszkanku,czy to żle?

[mag_p]

Nie ma nic w tym zlego , jesli Ty i Twoje dziecko jestescie zadowleni!

Wazne jest zeby WAM bylo dobrze razem! I zebyscie byli ze soba szczesliwi i
zadowowleni.. .
Z tego co piszesz tak jest..
Wiec jak dla mnie OK
Pozdrawiam
MAg

[karatina]

Skąd ja to znam...
Uwielbiam porządek, strasznie źle się czuję jak coś nie jest na swoim
miejscu.Czasami aż się z tego śmieję, ale jakoś tak potrafię zorganizować czas,
że mam go i na sprzątnięcie (zresztą, jak robi się to regularnie, i odkłada
wszystko od razu na swoje miejsce to nie ma tego tak dużo) i na zabawę z
dziećmi (a przecież odkurzanie też jest fajną zabawą).
A najbardziej mnie śmieszy jak przychodzę do kogoś i z góry przeprasza mnie za
bałagan.Ha ha!

[maga102]

Choć sama nie jestem zbyt wielką pedantką tez lubię się bawić z dzieckiem w
posprzatanym domu.
Czasami nie mam czasu na sprżątanie i albo wychodzimy na pole zostawiając w
domu cały bałagan, który sprzątam jak synek już pójdzie spać albo bawimy się w
brudnym pokoju.
Myślę, ze skoro czujesz się szczęśliwsza, kiedy możesz posprzątać, skoro masz
na to ochotę, skoro nie padasz z nóg to bądż sobie pedantką. Możesz przecież
sprzątać wtedy gdzy dzidziuś śpi.
Choć ja gdy Filipek był malutki wolałam wykorzytsac ten czas również na sen.

Nie masz się co przejmować, tym bardziej, że (tak wynika z twojego postu) pod
bokiem masz mamę, która na pewno pomoże ci w sprzątaniu.

Pozdrowienia
Magda mama Filipka

[kari7]

Mam to samo - nie usiąde jak jest bałagan.Przyjemneij mijest jak jest
posprzątane.Jak mały był niemowlakiem to robiął wszystko jak spał, a ze spał
długo to miałam na to czas.A teraz mam w nim pomocnika - co prawda odkurzacz
juz jest lekko nadwyręzony , ponieważ mały jedział na nim aja odkurzałąm,
telewizor został zlany płynem do czyszecnia szyb itp.Ale on jest taki
szczęsliwy jak dimniemówi - ja ci pomagam mamo! Stara,m sie duzo rzeczy robić
jak mały zaśnie wieczorem, często o godz. 23 latam i sieram kurze, po to zeby
jak wróce z pracy mieć czas dla niego.Obiady wiczywisci tez gotuję ok. 23.I
niepołoze sie spać jak niemam porządku w domu- tak to uuż jest.Jestem padnieta
i szczęsliwa!Ten typ tak ma.

[karolina_g_k]

Misiam!
Skoro jestes szczęśliwa..
To mogę napisac tylko tyle:
SZCZĘŚLIWI RODZICE MAJĄ SZCZĘŚLIWE DZIECI .
Chciałabym byc taka uporządkowana...
Ale niestety należę do tych które wolą odłożyc na później
Gratuluję organizacji
Pozdrawiam
Karolina

[gwiazdka19]

Wrecz przeciwnie bo ja tez lubie ja w domu jest czysto, starty kurz
zapastowane podłogi , czysty dywan, okna itp.nie lubie tylko jak ktos mi kaze
sprzątc.To musi wyjsc samo ze mnie zrezta nic nie lubie robic pod
przymusem.Lubie miec porządek ale jak kazdemu czowiekowi nie zawsze mi sie
chce za niego zabrac

[gosia.mama.wojtusia]

a ja to już jestem przesadnie pedantyczna,bo jak widze choc jeden okruszek na
chodniku to zaraz lece po odkurzacz,mój mąż dostaje bialej gorączki i mówi ze
ja jak w "chwili prawdy" bedzie konkurencja z odkurzaczem to ja bym odrazu
wygrałąale wiecie co?mój synek tak mnie obserwuje zawsze ze sciereczka w
dłoni ,odkurzaczem itp i sam jets też ogromnym pedancikiem,ślicznie sklada
swoje zabawki,jak prasuje mu ubranka on niesie i sklada je na pułeczkach w
swoim pokoiku,jak coś się rozsypeei czy rozleje odrazu leci po
ściereczkę,uwielbia ze mną ścierać kurze,buciki zawsze wyciera na wycieraczce
bo"bedzie fuj" w domku jak wejdzie w ubrudzonych bucikach,takiego mam
skarba,pomoc mam w nim wiekszą niż w męzu bo mój maż jak wróci z pracy to
koszulkę odrazu buch na fotel zamiast do szfki a mój synek bierze tatę za rękę
i po swojemu karze mu odnieść koszulkę na miejsce,rośnie taki terrorysta jak
ja

[sojanka]

Lubię porządek, ale nie mam na jego punkcie obsesji. Wolę poczytać niż po raz
setny przeciągać odkurzaczem po dywanie. Moje dziecko częściej widzi mnie z
książką w ręku niż ze ścierą. Moze nie wyrośnie na wielkiego czyściocha, ale za
to będzie znało dużo bajek, będzie miało za sobą wizyty w ciekawych miejscach,
na dobrych wystawach itp.

[gosia.mama.wojtusia]

ja mam to szczęście ,że udaje mi się wszystko pogodzić,w domku posprzątane a i
dla synka zostaje mi dużo czasu który w całości mu poświęcam:]

[aniask_mama]

A jak myślicie, dlaczego zdarza mi się wstawać o 5.30-6.00??? Żeby posprzątać i
przygotować śniadanie, zanim "moi kolesie" wstaną ). Czasem nawet świeże
bułeczki przyniosę. I co? I nic, jestem zadowolona, bo mam porządek (nienawidzę
poobwieszanych ubraniami krzeseł, walających się kubków i szklanek, a
wytłuszona podkładka na stole doprowadza mnie do pasji...) Myślę, że taki
znalazłam sobie "złoty środek", bo jestem: wyspana, zadowolona i mam czas dla
dziecka. I tak lubię, a nikt na tym nie traci.

[sojanka]

Cóż, nie wszyscy Gosiu siedzą w domu. Ja pracuję zawodowo. Poza tym sprzątanie
to najmniej ważna sprawa. Zwłaszcza, że za kilka grosików może to zrobić
zaprzyjaźniona pani.

[gosia.mama.wojtusia]

dlatego właśnie mówię ,że amm to szczęście ze mogę z dzieckiem byc w domu i
wszystko pogodzić,niedługo moze pojawi się w mojej rodzinie mały człowiek i
bedę miała wtedy tyle roboty ze mania potrójnego odkurzania z pewnościa mi
przejdzie)pozdrawiam

[burza4]

Poczytałam sobie posty z zainteresowaniem; ba, nawet z podziwem - nie podszytym
chęcią naśladownictwa że tak to ujmę. Lubię porzadek ale nie podporządkowuję mu
życia - jeśli jesem zmęczona, to wolę klapnąć na fotel i odpocząć. Jasne, że
nie zostawię rozlanego soku na podłodze, ale np. okruchy na dywanie nie
wpędzają mnie w depresję. Niech sobie leżą - raz na tydzień przychodzi pani do
sprzątania i jakoś mi do tej pory nawet przez myśl nie przeszło, żeby sprzatać
w miedzyczasie... A już na pewno żadna ludzka siła nie zmusiłaby mnie do
wcześniejszego wstania w celu sprzatnięcia!

Nasz dom wygląda mimo wszystko czysto i schludnie - nie ma porozkładanych gazet
czy ubrań, bo mój maż nie dopuści do tego, żeby COKOLWIEK leżało na wierzchu, a
jeśli półka przez tydzień pokryje się lekkim kurzem - to trudno. Wolę poświęcić
smętne resztki mojego czasu wolnego na bardziej konstruktywne zajęcia.

A mysiam napisała:
Więc okradam moje dziecko z
> kilku chwil i pucuję domek-nie mam wyrzutów a i jestem szczęśliwsza kiedy
> bawię się z Misiem w posrzątanym mieszkanku,czy to żle?


To zależy czy INNI też są przez to szczęśliwsi? Bo jeśli przykładowo ty jesteś
szczęścliwsza, ale innym zatruwasz porządkami zycie to już nie jest fajne...
A tak z ciekawości - czy ktoś ci to sugerował czy to twoje przemyśliwania? Bo
brzmi to tak, jakbyś szukała odpowiedzi na czyjś zarzut?

A w twojej sytuacji sądzę, że wszystko zależy - bo rzadko kto potrafi
obiektywnie ocenić swoje postępowanie. Zależy np. od reakcji otoczenia - jak na
twoją pedanterię reaguje mąż, czy jak będzie reagować dziecko gdy będzie
starsze. Dla ciebie normą i "jedynie słuszną drogą" może być ścieranie kurzu 2
razy dziennie i przykładowo możesz być przkonana, że raz to stanowczo za mało.
A może dla twojego męza posprzątane mieszkanie jest rzeczą kompletnie bez
znaczenia, za to jak wraca to zastaje przemęczoną obowiązkami żonę, która nie
ma siły ani ochoty zajmować się jeszcze nim? Nie wiem jakie jest twoje
podejście, czy potrafisz wszystko rzucić po to, żeby np. wysłuchać co dziś było
w pracy, czy siedzisz nerwowo bo właśnie zauważyłaś okruszki pod stołem?

Życie z pedantem jest uciążliwe - nawet jeśli to on sam sprząta. Piszę to z
pozycji żony skądinąd bardzo kochanego pedanta...

[monikaus]

Ja mając jedno dziecię i w dodatku alergiczne( nie wiadomo na co czy jedzenie
czy kurz czy tysiące innych rzeczy) sprzątałam kiedy tylko się dało gdy mała
spała w dzień później wieczorem powtórka czego w dzień nie zdążyłam ale teraz
mająć dwójkę szkrabów przestałam. Ponieważ stwierdziłam że po całym dniu
biegania należy mi się chwila odpoczynku i wieczory są tylko dla mnie a że nie
zawsze wszystko błyszczy to trudno. Ale raz na jakiś czas wpadam w szał
sprzątania i latam po domu ze szmatką nadrabiając zaległości. Efekt tego jest
taki, że ja pół nocy sprzątam a rano póki wstanę(dzieci wstają wcześniej) to
dom wygląda jak po przejściu tornada. Pozdrawiam