do mam przedszkolaków

[mama-zuza]

Co robicie ze swoimi dzieciakami po powrocie do domu?bawicie sie
razem z nimi czy same sie bawia?ja moja mala odbieram z przedszkola
o 16:30,jedziemy do domu robie obiad,mala jest wtedy ze mna w kuchni
i nadaje,zadaje tysiace pytan i co sekund piec chce czegos
innego.Glupio mi ale czasem ja wywalam z tej kuchni bo nie
wytrzymuje....chce zeby poszla sie pobawic do swojego pokoju na co
ona ze nie chce...Potem jemy obiad,mala caly czas gada(jej sie w
ogole nigdy buzia nie zamyka),Zjemy obiad tez gada,ja chce odpoczac
a mala gada,skacze po lozku,po ławie do swojego pokoju oczywiscie
nie chce isc i jest ryk jak ja tam zaniose.Czemu nie bawi sie u
siebie w pokoju??Wasze dzieciaki tez tak maja?Nasza mała cały czas
wisi na nas...potem ja sie wkurze,fukne cos i atmosfera do du...sie
robi...ehh....a moze to ja zle postepuje,bo za malo czasu jej
poswiecam?Mala jest strasznie energiczna kobietka,chcialam ja poslac
na jakies zajecia dodatkowe(typu rytmika) ale w pobliskim domu
kultury takie zajecia sa dopiero od 6 roku zycia!!a moja mala ma
3....

[bri]

Moja córka ostatnio wymyśliła zabawę w Kopciuszka, którą ja
wykorzystuję w następujący sposób. Ja jestem złą macochą a ona
Kopciuszkiem. Kopciuszek oczywiście chce iść na bal i prosi złą
macochę o zgode. Ja się zgadzam pod warunkiem, że posprząta swój
pokój - no i mam ją z głowy na pół godziny

[moofka]

bri, absolutnie doskonaly sposob na zabawe
ciekawe czy czteroletni spiderman da sie namowic
ewentualnie jakas meska odmiana kopciuszka w bajkach jest? ;D

[wegatka]

moofka napisała:

> ewentualnie jakas meska odmiana kopciuszka w bajkach jest? ;

Moofko, możesz być kopciuszkiem, a Zbynio królewiczem. Zapodziej gdzieś w domu
złoty pantofelek (najlepiej w niedostępnym dla niego miejscu i każ mu go
szukać. Przez jakiś czas powinnaś mieć odrobinę spokoju

[demarta]

hmmm, a jak znajdzie coś, czego znaleźc właściwie nie powienien, to
po zabawie... ryzykowne )

[e_r_i_n]

Dziecko potrzebuje kontaktu z Wami. Po prostu.
My dwa razy w tygodniu po przedszkolu mamy basen, wiec wracamy o 20 -
21 - wtedy tylko kolacja, kapiel i spanie.
W pozostale dni w domu jestesmy 17:30 - 18:00 i Mlody w koncu ma
czas na zabawe. Czasami sam, czasami ze mna (gry planszowe ostatnio
na topie). Przed snem czytanie, przytulanie.

[kraina.marzen]

Syna zaprowadzam do przedszkola ok 8:30 odbieram ok 15 -15:30. Jak
jest pogoda idziemy na spacer, jakies zakupy itp. w domu tez tysiące
pytań, syn opowiada co było w przedszkolu itp. Mam czas i ochote to
się z nim bawie- samochodami, układanie zamków, wież z klocków,
czytanie ksiązki. Gdy chce to oglada bajkę ja w tym czasie cos robie
w kuchni-odgrzewam obiad.
Ok 19 wraca mąż z pracy- mały stęskniony za tatą więc spędza wieczór
z nim-cos dłubią razem, lutują itp.
Ok 20 kompiel i kolacja, wieczorne czytanie i spanie.

[tropicielkaglupoty]

"kompiel"????
Chodzi o zabawe przy kompie?
O tej godzinie, Joasik!!!!!

[renkag]

Ja też tak mam. Ale mam o tyle lepiej, że mam 2 przedszkolaczki i one
najczęściej biegną na górę bawić się razem. Ale i tak mam wyrzuty, że może
powinnam wi,ęcej z nimi się bawić

[mama-zuza]

Jak ja żaluje ze nie zdecydowalam sie na drugie odrazu po malej,zeby
sie teraz bawily razem.... Jak mala pojdzie w koncu spac(o 20) i
tak slodziutko spi ja mam wyrzuty sumienia ze jestem niedobra
mama...tylko naprawde jestem zmeczona po pracy!i to jej wieczne
trajkotanie.....

[moofka]

ciesz sie, ze gada
za parenascie lat bedziesz sama chciala zeby ci wszystko gadala
ja uwielbiam kiedy maly tak plecie
chociaz fakt, ze czasem czlowiek marzy o chwili ciszy
jak chces zprzesle Ci ebook o cichych relaksacyjnych zabawach dla
malych dzieciaczkow
sa sposoby

[mama-zuza]

jak bys mogla przeslac to bym sie bardzo cieszyla
Moja mala jest strasznie roztrzepana i jestem ciekawa czy jej to
przejdzie z wiekiem czy tak juz zostanie.

[moofka]

powinno dojsc

Bawimy sie razem.

[krwawakornelia]

A potem razem gotujemy i sprzatamy itd.

[bea.bea]

mamy dość napięty plan popołudniowy.....w poniedziałki i czwartki po przedszkolu
jedziemy na judo...ćwiczymy razem..wiec można powiedzieć czynnie wspólnie
spędzony czas....we wtorek i środę idziemy na basen....
w piątek zwykle po przedszkolu przychodzi do nas jakiś kolega, albo koleżanka
mojego syna....

po zajęciach moje dziecko ma swoje 30 minut grania na komputerze,a ja nadrabia
szybkie sprzątanie...potem bawimy sie razem, albo coś razem gotujemy....

wszelkie domowe sprawy załatwiam wieczorem, jak młody idzie spać.....

jak jestem padnięta to kładziemy sie razem i oglądamy bajkę....

mój syn ma 4 lata...a ja nie mam tv

[mama-zuza]

do bea.bea.:W jakim miescie mieszkasz?Jas w poznaniu i szukam jakis
zajec dodatkowych dla mojej malej w domach kultury ale z marnym
rezultatem....a jak znajde to cholernie drogie.Na basen boje sie
zapisywac mala bo ciagle choruje

[moofka]

nie doszlo, mam komunikat
podaj mi inny adres niz gazetowy

[bea.bea]

niestety....jestem z trójmiasta...
ale jesli moge cos podpowiedziec, podzwoń po klubach sportowych...powinni ci pomóc

[hipopotamama]

Kreatywka ma sporo filii w całym Poznaniu więc i blisko Ciebie pewnie się coś
trafi. My odwiedzamy Pluszarnię na Strzeszynie, czasem DK Wierzbak.

[mozambique]

"chce zeby poszla sie pobawic do swojego pokoju na co
> ona ze nie chce"

zamiast dziecka tzra sobie byłosprawic chomika
tani, mało je, kupke robi w jedno miejsce , sam zajmuje sie sobą i
głwoy nie zawraca
a do tego ma ładne futerko

przeciez dziecko cie potrzebuje.

[krwawakornelia]

Bawilo sie samo bez mamy w przedszkolu ile mozna?
Teraz czas zeby mama znowu sie dzieckiem zajela.

[moofka]

krwawakornelia napisał:

> Bawilo sie samo bez mamy w przedszkolu ile mozna?
> Teraz czas zeby mama znowu sie dzieckiem zajela.

ee, przesadzasz
ja pracuje do czwartej, mam czteroletniego przedszkolaka
nie rzuca sie na mnie wyteskniony zeby nie zejsc az do wieczora
czasem robimy cos razem, albo ja gotuje obiad on siedzi w kuchni
rysuje, gada, lepi, czy cos tam
a najczesciej bawi sie w swoim pokoju
a co jakis czas przylazi i zagaduje
czy chwali sie nowa kontrukcja klockowa albo dzielem
sama jakby swiadomosc, ze jest w domu rodzicami mu starcza, a
bezustannego zabawiania nie wymaga
czasme nawet sama prosze, zeby przyszedl pogadac, a to on jest
wlasnie bardzo zajety
ale oczywiscie tez i gramy i sie wyglupiamy i na basen chodzimy, ale
nie caly czas
mam czas zajac sie tez soba i paznokcie zrobic i glupi film
obejrzec

moj syn tez duzo bawi sie sam,

[krwawakornelia]

po przedszkolu z reguky potrzebuje cuasu zeby dojsc do siebie, wtedy
koncentruje sie na nim i nie zajmuje pie..mi, a w pewnym momencie
czuje ze juz doszedl i idziemy gotowac, czesto nie ma juz nawet ochoty
na bycie ze mna i tylko siedzi w kuchni bawiac sie jakos tam , albo
idzie do pokoju sie sam bawic, ale ja nie odrzucam dzecka i nie dziwie
sie ze on czasem potrzebuje mnie bardziej a czasem mniej.
Czasem jest tak ze do wieczora mnie potrzebuje i najwyzej nic nie
gotuje tylko jemy cos z wczoraj albo zalatwiamy pizze.

[soemi]

U nas jest podobnie. Też wracamy przed 17-stą i córcia cały czas chciałaby
spędzać ze mną. Chciałabym sobie odpocząć w ciszy i spokoju ale nie mam jak.
Czasem mówię córce, że jestem bardzo zmęczona i dzisiaj się z nią nie pobawię,
ale jednocześnie staram się włączać ją w prace które wykonuję, tak by zaspokoić
jej tęsknotę za rodzicami. I przyznam, że nie zawsze mam ochotę bawić się
lalkami albo być lekarzem na pełnych obrotach. I mam z tego powodu wyrzuty
sumienia, że nie zapewniam córce wystarczająco dużo kontaktu ze mną ale z
drugiej strony ona sama tez powinna spędzać czas.

Odpoczac mozesz po polozeniu dziecka spac.

[krwawakornelia]

przeciez kazdy wie, ze bycie mamy to (przynajmniej do pewnego wieku)
praca 24 godziny na dobe.
I nie mozna od dziecka oczekiwac ze sobie sie sam soba zajmie i da ci
spokoj, dziecko ma prawo miec gleboko ze mamusia "pracowala" i teraz
nie ma dlatego ochoty na zabawe z nim.

[bri]

Jestem odmiennego zdania - moim zdaniem trzeba oczekiwać od dziecka,
że czasem samo się sobą zajmie. Oczywiście stosownie do wieku.
Ponadto dziecko trzeba uczyć, że inni ludzie (w tym rodzice) też
potrzebują czasu dla siebie.

[m.nikla]

mama- zuza- zanosisz na siłe dziecko do swojego pokoju-zeby Ci dało spokój?? ....

[m.nikla]

<do swojego pokoju oczywiscie
nie chce isc i jest ryk jak ja tam zaniose.Czemu nie bawi sie u
siebie w pokoju??>


rzecywiście trza było sobie chomika kupić...

[jablkowy.sad]

Odbieram syna z przedszkola o 16.30,po drodze do domu cały czas
rozmawiamy,mówię jak mi minął dzień,On opowiada o tym co wydarzyło
się w przedszkolu.Jak jest ciepło zmieniam tylko buty na wygodne i
idziemy na spacer,rower czy na plac zabaw.W domu poświecam mu cały
czas,razem coś układamy,czytamy,lepimy albo po prostu On się bawi,a
ja siedzę obok odpoczywam i zagaduje do niego co chwilę.Kolację
robimy razem,potem kąpiel i czytanie z przytulaniemGrubsze rzeczy
w domu typu prasowanie,mycie okien itp staram się robić w sobotę lub
w piątek,gdy wiem,że mogę sobie pozwolic na pójście spac
pózniej.Oczywiscie,że zdarzają się chwile,że jestem totalnie
wykończona czy też boli mnie głowa,ale jeśli tak nie jest to zawsze
czas po pracy poświęcam synowi i w zasadzie muszę powiedzieć,że to
jest dla mnie relaks i odpoczynek.

[jk3377]

wynika z tego ze nie spedzasz w ciagu tygodnia(bez weekendu) z
dzieckiem wcale czasu.do 16.30 jest w przedszkolu,potem ma sie bawic
sama a pewnie o 20 juz spac co? 3 godz moglabys jej poswiecic...to i
tak malo...a niech se gada...takie sa dzieci...taki wiek...za 5 lat
to ty bedziesz chciala z nia pogadac a ona wybierze
kolezanki...jesli jej tak pokazesz...

[karawana123]

Najlepiej by było, gdyby powstały przedszkola całodobowe. Mamusia miałaby czas
odpocząć po pracy, ewentualnie ok. 20 odebrałaby dziecko i te 5 minut przed snem
mogłaby mu poświęcić, żeby odwalić przykry i meczący obowiązek macierzyński. Na
weekendy do babci lub do innej opiekunki, bo przecież tydzień był taki ciężki.
Rzeczywiście chomik jest lepszym rozwiązaniem niż dziecko. A może rybki? Bo psa
to już trzeba czasem wyprowadzić....

[e_r_i_n]

Ech, jakaż merytoryczna odpowiedź.

[mama-zuza]

Dziekuje bardzo za odpowiedzi.....za to ze mnie wiekszosc zjechala
jaka to jestem beznadziejna i ze chomika moglam sobie kupic.Sorry
ale zapomnialam ze tu same idealne matki sa ktore po pracy nie robia
obiadow(bo przeciez teraz jest czas na to zeby sie zajac dzieckiem a
co tam głód),które sprzatają po nocach(bo w końcu co ciekawszego
moga robić-w końcu są mamusiami a mężuś o wieczornym seksie może już
tylko powspominać bo w końcu dziecko już spłodził a teraz to je
glowa boli) w weekendy nadrabiają zaległości w sprzataniu....ja wole
sie wyspać (wiem ze to karygodne bo mala bawi sie wtedy u siebie
w pokoju albo oglada bajki-sama!!) a potem iść z mała i niemezem na
spacer i do knajpki na goraca czekolade albo do rodzinki
pogadać .Nie chce mi sie spedzac weekendow na zapier...w domu.A
dziecko tez chyba musi sie nauczyc ze w domu mama tez ma obowiazki-
ze obiad sam sie nie zrobi,kwiaty sie same nie podleja a brudne
naczynia nie dostana nóżek i nie zawedruja same do zlewu.

[jk3377]

wiesz,nikt nie jest idealny....i nikt nie jest robotem...a dziecko
nie ma sie po to by miec tylko.....

obiad mozesz przygotowac w przeddzien wieczorem i to taki ze pasuje
do wielu zmian...zmywanie zostaw dla faceta-w koncu ty nie musisz
robic wszystkiego...podlewanie kwiatkow zajmuje ...minute?

a weekend jak sie razem zabierzecie za porzadki(moj trzylatek tez w
nich bierze udzial) to zrobicie to gora w dwie godziny i caly
pozniejszy czas macie dla siebie i na odpoczynek)))))))))

[m.nikla]

Nie jestem idealną matką- ale wiem ,ze dziecko nie jest po to żeby je hodowac w
pokoju obok....

[mama-zuza]

Ale moje dziecko w ogole u siebie w pokoju nie przebywa,dlatego
czasem ja tam wyprowadzam.....drzwi do jej pokoju wychodza z naszego
pokoju wiec nie jest odosobniona jakos wielce bo tez tych drzwi
nigdy nie zamykam.Ale nie uwazam ze jak ma sie dziecko to nalezy
zrezygnowac ze swojego zycia i ze trzeba sie w calosci dziecku
poswiecac(czyt.calutki swoj czas) i dziecko juz nie tak male bo 3
lata powinno wiedziec ze rodzice nie sa robotami ze tez sa czasem
chorzy,glowa ich boli,maja do zrobienia prace na studia

[kraina.marzen]

Niektóre z tych "idealnych" są "mocne w ujadaniu"

[moofka]

m.nikla napisała:

> Nie jestem idealną matką- ale wiem ,ze dziecko nie jest po to żeby
je hodowac w
> pokoju obok....

to niemowle wymaga bezustannej uwagi - a i to nie kazde
normalnie rozwiniety przedszkolak potrfai sam zajac sie soba, kiedy
matka jest zajeta
nie dostanie od tego choroby sierocej
przynajmniej inteligentne dziecko potrafi zorganizowac sobie rozrywke

[m.nikla]

<przynajmniej inteligentne dziecko potrafi zorganizowac sobie rozrywke>

nie przeginaj takimi aluzjami- ze jak dziecko same sobie całego czasu nie
organizuje- to nie jest inteligentne...

[moofka]

> nie przeginaj takimi aluzjami- ze jak dziecko same sobie całego
czasu nie
> organizuje- to nie jest inteligentne...
>

nie napisalam caly czas
z kolei kilkuletnie dziecko ktore caly czas absorbuje matke wyraznie
ma jakis problem i matka go ma
kilkulatek rozumie, ze mama musi cos zrobic, potrafi skupic sie
przynajmniej kilkanascie minut na samodzielnej pracy - rysowaniu,
lepieniu, budowaniu, zabawie - czymkolwiek
i wykonac zadanie od poczatku do satysfakcjonujacego go konca
powienien potrafic, jesli rozwija sie w normalnym tempie
pomysl, zeby gotowac wieczorami a sprzatac w soboty tez wydaje mi
sie absurdalny
normalne domowe zycie to dla wszytskich domownikow
po rowno - czas wspolny, czas tylko dla siebie, czas odpoczynku i
czas obowiazkow
mysle, ze przedszkolaka tez juz to dotyczy
spedzam z moim dzieckiem mase czasu, ze soba, obok siebie, wspolnie
cos robiac i wspolnie nic nie robiac
nie czuje sie w obowiazku zabawiac caly czas malego krolewicza jakos
to nie jest noworodek z kolką, sorry

[m.nikla]

Moje dziecko nie chodzi jeszcze do przedszkola--ale myślę ,ze mogę podciagnąć
sie pod ten temat..wydaje mi się, to zalezy od humoru- w wiekszosci
przypadków...tzn u mnie są dni kiedy sam bawi się przez godz, a są takie kiedy
wisi na mnie...ale nigdy go wtedy nie odpycham...nie wynosze do drugiego pokoju,
nie "wywalam" z kuchni do swojego pokoju...to jest nie fear...

[moofka]

oczywiscie, ze kiedy dziecko domaga sie obecnosci to zawsze mozna go
w swoje zajecie zaangazowac i z radoscia bedzie robilo to samo co
mama
z drugiej strony nie wydaje mi sie dobre nauczyc dziecko, ze na
kazde zajakniecie rzucasz wszytsko i lecisz budowac samolot
mozna byc matką i nie zwariowac

[m.nikla]

Ja odkryłam ,ze takiemu dzieciakowi bardzo łatwo dogodzic tak naprawde...nie
trzeba się go pozbywać...ja sprzatam-daje małemu szmatke małą- sprzata ze mną-ma
radoche i jest git

[kraina.marzen]

Tak bo 3-4 latek chętnie uczestniczy w zyciu codziennym domu
mój lubi ze mną gotować (robić ciasto na nalesniki) wycierać kurze
itp.

[soemi]

Zgadzam się z Tobą moofka w 100%. Może powinnyśmy założyć forum emam-rozsądnie
nierozsądnych.
Widzę, że tu część mam co tak zabawia dzieci, żeby tylko same chwili nie
spędziły, pozbawiają je samodzielnej inwencji twórczej. A potem rosną takie
niezdary co bez wskazówek mamusi nie umieją nic zrobić i czekają na "gwiazdkę z
nieba".
Nie widzę nic złego w tym, że zostawiam dziecku wolną rękę i pozwalam na
samodzielną zabawę.

[kraina.marzen]

moofka napisała:

> m.nikla napisała:
>
> > Nie jestem idealną matką- ale wiem ,ze dziecko nie jest po to
żeby
> je hodowac w
> > pokoju obok....
>
> to niemowle wymaga bezustannej uwagi - a i to nie kazde
> normalnie rozwiniety przedszkolak potrfai sam zajac sie soba,
kiedy
> matka jest zajeta
> nie dostanie od tego choroby sierocej
> przynajmniej inteligentne dziecko potrafi zorganizowac sobie
rozrywke
hahahahaha no tak ROZRYWKA u 4 latka samodzielna

moofka już lepiej zamilcz

[moofka]

asiu o nie nie ;D
taka glupia to ja nie jestem, zeby z toba znowu zaczynac dyskusje na
jakikolwiek temat ;P

[kraina.marzen]

???

Wiesz nie mam zamiaru wdawać się z Tobą w dyskusję, ponieważ
uważam,że jesteś nieodpowiednim partnerem do rozmów/negocjacji na
jakikolwiek temat. Ja dopuszczam do swojej świadomości,że ktoś ma
odmienne zdanie i nie mam problemu z akceptacja tego faktu. Z tego
co dziś prezentujesz (piszesz) wnioskuję,że masz kłopot z akceptacją
innych poglądów (bez względu na wagę sprawy).
Zresztą dochodzi 16 więc kończysz pracę

Tyle na temat dyskusji, jej przebiegu i sensu.

ps: coś imiona Ci się mylą

[moofka]

otusz ;P

[tropicielkaglupoty]

> Wiesz nie mam zamiaru wdawać się z Tobą w dyskusję, ponieważ
> uważam,że jesteś nieodpowiednim partnerem do rozmów/negocjacji na
> jakikolwiek temat.

Joasik, a co Ty kochana chcesz tu wynegocjowac??
Jesli patent na glupote, to bez zadnych negocjacji sie obejdzie,
zloty medal nalezy Ci sie od lat


> Tyle na temat dyskusji, jej przebiegu i sensu.

A tego to juz w ogole nie rozumiem....Joasik napusz jeszcze o
problemach w konunikacji i podkresl, ze uslyszalas, ogladnelas cos w
TVN24....
Biedulka.....pewnie myslisz, ze zaliczasz sie do
wyksztalciuchow.....o naiwnosci
Pozdrawiam Cie serdecznie kochana!
>
> ps: coś imiona Ci się mylą
>

"Kraina glupoty" byloby w sam raz, co myslisz kochana?))

[myelegans]

My we wtorki chodzimy na kolacje do znajomych z dzieckiem w wieku
mojego synka. My gotujemy, plotkujemy, dzieci sie bawia, pozniej
jemy wspolnie kolacje, czytamy maluchom, albo ukladamy z nimi
puzzle.
W czwartki inni znajomi przychodza do nas na kolacje i jest taki sam
scenariusz. Wilk syty i owca cala.
W pozostale dni tygodnia, jak maly chce mi towarzyszyc w
przygotowaniach obiadu, i robie to w pol godziny, to jest ze mna w
kuchni, daje mu cos do roboty. Pozniej nakrywa do stolu. Czasami
zaczne z nim jakis projekt przed kolacja np,, budowanie kolejnych
torow i tuneli, budowanie miast z klockow, albo pieczatki, albo
playdough, i jak juz jest wciagniety to ja sie wycofuje. Jak na
prawde nie chce go kolo siebie, to z minutnikiem idzie na komputer
na pol godziny.
U nas maz sprzata po kolacji, do niego nalezy kapiel, pizama i
wieczorne rytualy, ja moge troche odetchnac. I tyle.

[mama-zuza]

własnie znalazlam dom kultury w ktorym sa zajecia dla dzieci juz
nawet 3letnich i nie za 200zł miesiecznie Zapisze ja na tance,moze
karate i jakies zajecia plastyczne,poniewaz moja mala ma nadmiar
energii w sobie.Ona nie chce sie ze mna bawic tylko zazwyczaj
skacze,biega,wiesza sie na niemezu i chce zeby ja "meczyc"-czyli
wyglupianie sie z niemezem

[alicya]

Witam, ja tez jestem z tych mam, ktore nie poswiecaja swojego calego
czasu dziecku. Moja corka umie sie super sama bawic przez jakis
czas. Ja ten czas wykorzystuja dla siebie. Rozumiem jednak, ze
dziecko ma swoje potrzeby wiec prz ladnej pogodzie w drodze z
przedszkola staram sie zachaczyc o plac zabaw (30 - 60 min.) Poza
tym mam jeszcze taki sposob, ze raz / dwa razy w tygodniu zapraszam
do mojej corki kolezanke. One wtedy sie bawia w dzieciecym pokoju i
mna sie wogole nie interesuja.

A tak wogole, moze wiecej zrozumienia znajdziesz na innym forum dla
mam: forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=34708

Pozdrawiam

[chupachups1]

o dżizas, a ja myślałam, że dziecko dostaje choroby sierocej tylko
od tego jak wyrodna mamusia wraca do pracy zaraz po macierzyńskim i
zostawia bezbronną dzidzię na pastwę obcych osób. A tu jeszcze może
dostać choroby sierocej od tego, ze ta sama wyrodna mamusia (a
czegóż innego by się po niej spodziewać) nie spędza całego czasu po
przedszkolu ze swoja dzidzią.
Moja dzidzia w takim razie ma podwójną chorobę sierocą

[hipopotamama]

moofka napisała:

> to niemowle wymaga bezustannej uwagi - a i to nie kazde
> normalnie rozwiniety przedszkolak potrfai sam zajac sie soba, kiedy
> matka jest zajeta
Masz 100% rację.
Problem w tym, że akurat ta matka jest (jak wynika z jej opisu) CIAGLE zajęta.

[dlania]

mama-zuza napisała:

> Dziekuje bardzo za odpowiedzi.....za to ze mnie wiekszosc zjechala
> jaka to jestem beznadziejna i ze chomika moglam sobie kupic.Sorry
> ale zapomnialam ze tu same idealne matki sa

Większość Cie zrypała? A może policz jeszcze raz, bo mi tu ni chu chu wiekszośc
nie wychodzi.
Wiekszośc zrozumiała, o co Ci chodzi.
Mniejszośc sie dopierdzieliła.

[ania.silenter]

U mnie jest inaczej. Wracamy z mężem około 18.00, od 18.00 do 21.00
staramy się równocześnie ogarnąć dom, nakarmić dzieciaki i sami
zjeść (kolacja), pobawić się z nimi, wysłuchać co robiły przez cały
dzień, poczytać im, pooglądać z nimi bajkę, odpowiedzieć na tysiące
pytań. O tyle jest dobrze, że Ola ma 4 lata a Ada 2 lata i 9 m. więc
bawią się razem i dzięki temu mam czas na zrobienie czegokolwiek po
przyjściu z pracy...Wymieniamy się z mężem - raz on zajmuje się
dziewczynami a ja domem a potem odwrotnie.

[soemi]

to zależy od tego jak która opisze ile czasu spędza z dzieckiem. Można napisać,
że cały czas spędzamy z dzieckiem ale polega to na tym, że my robimy swoje a
dziecko chodzi za nami i rozmawiamy z nim to też poświęcamy mu uwagę. Można
również spędzać z dzieckiem cały wolny czas tj np 30min jak nam został po
zrobieniu i załatwieniu własnych spraw. Zastanawia mnie to.

mama-zuza

[reteczu]

A Twoja córka interesuje się czymś poza ględzeniem?
Moja starsza skończyła 4 i pół roku i od co najmniej półtora roku
namiętnie maluje, rysuje, wycina, gazetki ogląda, trzyma książkę i
udaje, że czyta. Bawi się lalkami, no cuda na kiju wydziwia z całym
szabrajstwem, którego w domu ma tony! Nie robi tego w swoim pokoju,
ale w tym, gdzie przebywamy razem.

W nosie mam, że w dużym pokoju tu jest kuchnia lalek, tam ich
łazienka, a na kanapie stacja benzynowa czy na przykład sypialnia.
Wychodzę z założenia,że dom to nie muzeum. Po zabawie Mała sprząta
jedno i wywleka drugie, np. kartki czy blok i kredki. W swoim pokoju
się nie bawi.Czasem mnie to jej trajkotanie irytuje, no ale nie
zakleję jej buzi taśmą. Cieszę się, że mam taką istotkę, która
trajkocze,gorzej byłoby, gdybym wracała po pracy do idelnie
wysprzątanych czterech kątów bez zabawek i dziecinnego trajkotania.

Moja chętnie angażuje się w pomoc mamie.Daję jej posolić coś, jajko
rozbić, wyrzucić pudełko. Czuje się wtedy taaaka doceniona i
potrzebna! A jeśli poproszę ją o zajęcie się 8-miesięczną siostrą,
to po prostu pęka z dumy!

Ja Cię rozumiem, bo pracuję i mam dom na głowie. Mąż od rana do nocy
w pracy, pomaga mi wieczorami i w weekendy.Ja w pracy od rana do
popołudnia. Tak naprawdę oboje jesteśmy zmęczeni, ale macierzyństwo
i tacierzyństwo to przede wszystkim obowiązki i choć zdarza się nam
czasem podpierać zębami, to staramy się tak organizować sobie życie,
żeby dzieci na tym nie ucierpiały.

Pewnie, że chciałabym pójść na basen, na fitness, objerzeć film,
potańczyć gdzieś, uwalić się na łóżku i w ciszy i w spokoju poczytać
książkę, ale na razie mogę sobie o tym pomarzyć.

Mama-zuza, spoko, za parę latek uwalimy się, a te, które teraz
ględzą nam nad uchem, przyniosą nam herbatkę, kawkę, ciasto, deser i
powiedzą: "Mamo, poleż sobie.Ja posprzątam." He,he

[jusytka]

Masz zupełnie normalne dziecko, dziwi mnie tylko twoje zachowanie.

[volta2]

ja tam bogu dziękuję, że moje dzieciaki fascynuje gotowanie, wracamy
z przedszkola i specjalnie czekam na nich z gotowaniem.
przyprawiają mi mięso, mieszają na patelni, lepią kluski
śląskie/kopytka, rozbijają jajko, solą wodę na makaron i ziemniaki.
jak sobie pogadają w tym czasie ze mną to tylko się cieszę

a też wracam zmęczona.

moja rada: zaproś córkę do kuchni na robienie obiadu, jak zobaczy że
jesteś zajęta to może sama spasuje i się wyniesie do pokoju, albo
jej się spodobają zajęcia kuchenne

dodam że ja mam synów, dwóch na szczęście, więc jak im nie odpowiada
gotowanie, albo jest obiad z dnia poprzedniego, to idą się bawić
najczęściej sami, bo są stęsknieni za swoimi zabawkami, ufff...

[kali_pso]

Zastanów sie co Cie wkurza najbardziej- to, że mała trajkocze czy
to, że wymaga wspólnej zabawy?

To, że duzo mówi nie jest dziwne- pomysl, że ona codziennie odkrywa
jakis fragment świata, który dla Ciebie jest oczywisty i
banalny. "Przyleciał ptaszek i usiadł na parapecie, Ola przyniosła
dzisiaj do przedszkola ulubiona lalkę"- to wszystko Twoja córka
uważa za tak ważne, że pragnie Cie o tym poinformować i dowiedzieć
sie co Ty o tym myslisz. Jeśli natomiast Ty po przyjściu z pracy nie
poświęcasz chociazby 15 minut na wysłuchanie tych wieści, tylko od
razu zabierasz sie za prace domowe, nie dziw sie, że ona
zagadywaniem próbuje zwrócic na siebie uwagę. Czy ten obiad jest
najwazniejszy, że nie możesz odpuścić chociażby na kilkanaście minut?
Pomysl, że i Ty miałabys chwile dla siebie na wytchnięcie i mała byc
może poczułaby sie dopieszczona.

Ona ma dopiero 3 lata, nie wymagaj od razu, aby bez treningu zaczęła
sie sama bawić. Dzieci w tym wieku zazwyczaj pragna widowni dla
swoich zabaw i uwazaja to, co robia dorosli za o wiele bardziej
ekscytujące. ja robiłam w ten sposób- brałam syna do naszego pokoju
razem z jego zabawkami, sama odpoczywałam leżąc, czytając, mały
bawił się, rysował, lepił itp. na moich oczach. Starałam się
tłumaczyć, że mama potrzebuje chwili dla siebie, że teraz
odpoczywam. Wiedział tez, że po odpoczynku przyjdzie czas na wspólna
zabawę. i trzymałam sie tego konsekwentnie. Może dobrym wyjściem
byłby tutaj minutnik- ustalenie z dzieckiem, że kiedy zadzwoni
przyjdzie czas na wspólna zabawę, a teraz bawi sie samam, ale tak,
aby Cie widziała.
U nas przejście do własnego pokoju przebiegło tak naturalnie, ze
nawet tego nie zauważyłam.
Pamiętaj, że masz prawo do odpoczynku po pracy- nie jestes cyborgiem.
Twoja córka jednak ma prawo do Ciebie, Twojej uwagi i zaintersowania
jej światem.

do kobiet ambitnych

[plisowanka]

To ograniczanie swojej aktywności do zajmowania się dzieckiem oraz gotowania i sprzątania po przyjściu z pracy jest według mnie możliwe jedynie w wypadku pracy mało ambitnej, tj. polegającej jedynie na odtwórczym wykonywaniu swoich obowiązków od-do, w której po wyjściu z pracy można sobie o niej zapomnieć.

Ale przecież są inne zawody, np. nauczyciel akademicki czy prawnik. Taka kobieta w domu musi przykładowo przeczytać w spokoju odpowiednią literaturę, przemyśleć ją, napisać uzasadnienie pozwu czy napisać artykuł do czasopisma itd. Tych rzeczy nie da się zrobić w ciągu 1-2 godzin jak dziecko uśnie, bo kobieta wieczorem jest już zmęczona.

Ciekawa jestem, czy są tu jakieś kobiety mające jakiś ambitny zawód (wymagający rozwoju naukowego), a nie tylko odwalania roboty w ciągu przepisowych 8 godzin pracy i z głowy. Bo wtedy to rzeczywiście resztę dnia można spędzić na układaniu klocków i gotowaniu obiadu.

[spacey1]

Plisowanko, może wg twojej definicji nie jestem "kobietą ambitną", pracuję w
wydawnictwie. Ale dwa lata temu obroniłam po wielkich bólach pracę magisterską,
a przedtem studiowałam 2 lata na studiach magisterskich (licencjat zrobiłam
przed urodzeniem dzieci). No i niestety, nie przychodziło mi do głowy, aby uczyć
się, czy pisać pracę w obecności dzieci, bo wiedziałam, że to po prostu
niemożliwe. Naprawdę chyba 1 dziecko na 20 (w wieku powiedzmy 3-5 lat) jest w
stanie pojąć, że teraz to ma przez godzinę bawić się cichutko samo, bo mamusia
uczy się czy pisze. Czasem oczywiście się zdarzają takie godziny, ale to
dlatego, że dziecko ma akurat taką wenę, a nie dlatego, że mu się każe. Uczyłam
sie i pisałam, kiedy dzieci już spały. A ponieważ kocham książki, to po
skończeniu pracy (tej uczelnianej) około 24:00 jeszcze musiałam przeczytać kilka
stron. To są koszty macierzyństwa niestety, nie trwa to wiecznie, dzieci w końcu
dorastają. Można oczywiście dziecku puścić bajkę w TV czy na DVD, żeby mieć
spokój, ale niestety obserwując mojego syna, to nawet bardzo nieszkodliwe bajki
zbyt często i w zbyt dużych dawkach są szkodliwe. Szkodzą mianowicie na rozwój
dziecka, jego zdolności kreatywne, wyobraźnię, umiejętność samodzielnej zabawy
właśnie. Popełniłam swego czasu ten błąd i teraz staram się go naprawić.

[agni71]

Przeciez nie ma obowiązku rodzenia i wychowywania dzieci. Mozna
zdecydować sie na karierę (w szerokim zrozumieniu tego słowa) i
uznać, ze w naszym zyciu nie ma miejsca na dziecko. a przynajmniej
do czasu, kiedy zdecydujemy przewartościować priorytety. Nic w tym
złego, a dla dziecka i dla kobiety chyba lepiej.

[perelkidwie]

Niestety też mam taki problem ze swoim synkiem.
Ale powoli już widać efekty zmian, które wprowadziłam.
Z przedszkola jesteśmy w domu przed 16 i czas do godziny 17 jest
przeznaczony na tzw obowiązki - w tym czasie ja przygotowuje coś do
jedzenia,sprzątam itp, syn natomiast ma również posprzątać swój
pokój, zająć się królikiem tzn dać mu jedzenie, wypuścić z klatki -
gdy jest bałagan w pokoju nie ma wspólnej zabawy.
Obowiązkowo razem jemy obiad, nawet gdy Kubuś nie jest głodny to
siedzimy razem i rozmawiamy, później myję naczynia, i oczywiście
robię popołudniową kawę - do 17 mam jakieś piętnaście minut na takie
wyciszenie, uwielbiam taką wieczorną kawę - syn ma zegarek w pokoju,
sam nastawia sobie budzik na 17 i z utęsknieniem czeka na tę godzinę.
Bawimy sie z godzinkę, później powoli szykujemy się do snu - zatem
kolacja, kąpiel, wieczorynka, czytanie książki i spanie.
W moim przypadku nie wchodzi w grę bym wieczór poświęcała na tzw
obowiązki domowe.
Piozdrawiam

[adsa_21]

moje dziecie tez z tych co wszedzie ich pelno. jest bardzo zywym
dzieckiem - siedzi tylko wtedy gdy je lub gra na kompie.
przez caly czas biega, skacze, krzyczy, chce walczyc.
Codziennie staram sie z nim wychodzic na spacer, nawet wtedy gdy
jest brzydko, by sie troche wybiegal.
Spac tez chodzi bardzo pozno bo po 23 kiedy ja juz padam

[jolusia20]

Ja też mam z tym problem. Po urodzeniu drugiego dziecka przeszłam na
pol etatu i synka obieram juz po 14. Ale zanim dojdziemy do domu,
zrobie obiad, posprzatam zajme sie malutką to jest 17, 18 i to
troche mało czasu na zabawe, no i jak ten czas rozdzielic pomiedzy
dwojkę? W dodatku pranie, prasowanie
Jak słysze ze ktos cały czas posiweca dziecku, to zastanwaiam ise
kiedy sprzata, gotuje pierze itd.
Ja tez bym chciala sie wiecej bawic, ale nie mam jak. Jedyne czego
nie lubie to zabawy zwierzątkami. Najbarzdiej lubie z nim grac w
rozne gry, ostatnio na topie sa pingwinki i spaghetti, a juz
absolutnym hiem okazało się zgadnij kto to i to w miniaurce od
mcdonalda

[spacey1]

Wiem jedno - dla dziecka bardzo ważne jest, że bawimy się z nim w JEGO zabawy,
uczestniczymy w JEGO zajęciach.W ten sposób nobilitujemy te czynności, które są
głównymi czynnościami, jakie dziecko wykonuje (zabawa). A to jest bardzo ważne
dla poczucia własnej wartości dziecka.
Ja też czasem oganiam się od moich dzieci, ale jednak często idę po rozum do
głowy i bawię się z nimi. bardzo mi pomógł odcinek Superniani, gdzie miałam
okazę obserwować z boku jak wygląda rozmowa matki z dzieckiem, które wciąż
słyszy "idź do swojego pokoju" na wszystkie możliwe nuty. To było straszne!
Jeśli chodzi o zajęcia domowe, to fakt, mam opiekunkę do dzieci, która także
pomaga w domu (zanim odbierze dzieci z przedszkola i szkoły). Ale np. obiadów w
ogóle nie gotujemy, tylko w weekendy - dzieci jedzą w szkole i przedszkolu, ja w
pracy, a mąż czasem wpadnie do mnie do pracy na obiad, a jak nie, to je jakąś
ciepłą kolację lub całkiem zwyczajną. Pełne obiady gotuję w weekendy.
Myślę, ze idealne byłoby połączenie wykonywania obowiązków z obecnością córki.
Ale widzę, że Tobie głównie przeszkadza jej gadanie i ja to nawet rozumiem, bo
mój syn jest bardzo gadatliwy (jak mu się nie włączy TV). Córka natomiast lubi
mi pomagać w kuchni i staram się to wykorzystywać.
Aha, a dlaczego nie przynieść jakichś zabawek z pokoju córki do kuchni czy
salonu, niech się bawi, rysuje, pod twoim okiem.
Ja rozumiem, że chcesz mieć chwilę spokoju, ale czasem trzeba tez dopuścić
rozsądek do głosu. Odpowiedzialność za potrzeby córki i za jej rozwój. Twoja
córka jest jeszcze bardzo mała, ona ma DOPIERO a nie AŻ 3 lata.
Nie znalazłam w twojej wypowiedzi nic na temat wspólnej zabawy, a to jest bardzo
ważne, trudne wręcz do przecenienia. Tylko trzeba znaleźć taką zabawę, która Was
obie wciągnie,żebyś się nie męczyła. Ja uwielbiam grać w domino, chińczyka,
farmera. Unikam tego, co mnie nudzi, bo to nie miałoby sensu. A tak - wszyscy są
zadowoleni. Ale uczestnictwo w zabawie dzieci jest super ważne.

pozdrawiam
agata

[gaskama]

Ja jestem matka-polka pracująca. Wracam, co ja piszę, gnam do domu
po pracy pełna wyrzutów sumienia. Wpadam o 17.30 do domu i w tym
momencie syn już wisi na mnie i drze się "w co się pobawimy?". A
bawimy się różnie. Budujemy czołgi z krzeseł i materacy, robię
przedstawienia teatralna (to uwielbia i ma obiecane co najmniej dwa
razy w tygodniu wymyślone przedstawienie), gramy w gry planszowe.
Róźnie to bywa, miewamy róźne "mody" na zabawy. Kiedyś tygodniami
lepiliśmy auta i domy z wielkich kartonów (po zakupach
internetowych). Czasem jednak nie mam siły i idę na łatwiznę, wtedy
gramy razem na ps3, albo na komputerze. Ale sam nie chce się bawić.
Podobno z nianią bawi się często sam.

[mama-zuza]

hhmm.....po dłuższym zastanowieniu stwierdzam ze najbardziej to
mnie "meczy" jej wieczne trajkotanie....i to nie jest tak ze ja z
nia nie rozmawiam,pytam sie jak tam w przedszkolu bylo,czy obiadek
jadla,z kim sie bawila itp. ale bywa tak ze jak chce cos powiedziec
do faceta to musze przekrzykiwac mala(a bo ona nie mowi tylko
krzyczy-tzn gada non stop i to glosno-powtarzam jej zeby mowila
ciszej).Moj dzien z mala:odbieramy ja i w szatni spedzamy kolo 15min
bo ona caly czas gada,skacze,spiewa a ja ją prosze by sie ubrała
(Pomagam jej w tym oczywiscie),jedziemy autem do domu to rozmawiamy
(temat rozmowy zmienia srednio co 1min),wracamy do domu,jeszcze
progu nie przekroczy a ta juz"ja chce piciu!!!mamaaaa ja chce
piciuuuu!!"to mowie jej ze dopiero weszlam i musze sie
rozebrac,zalozyc kapcie,rece umyc i ze ona ma zrobic to samo.Jak
jest dobrze to rozbierze sie itd oczywiscie caly czas gadajac przy
tym a jak ma gorszy dzien to zacznie sie wydzierac ze chce piciu co
zamienia sie w histerie....wtedy do kata albo do swojego pokoju zeby
sie uspokoic.potem robie(tzn podgrzewam) obiad,mala ze mna i caly
czas gada.Jemy obiad-mala caly czas gada,my juz zjemy obiad,ja
zaczynam po nim sprzatac a mala oczywisciejeszcze polowe obiadu ma
na talerzu i wcina i gada dalej.Jezuuu ona caly czas gada i tak po
pol godzinie to czlowieka glowa juz boli....Nawet jak siedzi na
kibelku to gada!!I wieczne wpadanie w histerie jak nie ma czegos
zaraz.....A ze nie jestem z jej tata to oczywiscie jego obwiniam za
to ze mala sie tak zachowuje-byly wrocil do mamy i jak mala idzie do
taty to jedzie do dziadkow,wujka i taty.Dziedkowie maja na jej
punkcie jobla i jej caly czas nadskakuja a tata jest od zabawy
wiecznej i jak wraca od nich to sa wieczne histerie"ALE JA
CHCEEEE!!!!"

[spacey1]

Oczywiście, to "ale ja chceęęę!" to należy wytępić jak najszybciej. Najlepiej
metodą - drzesz się, to nie dostaniesz. Będzie trochę histerii, ale w końcu załapie.
Natomiast trajkotanie - cóż, zdaje sie, że to kwestia charakteru i trudno będzie
to opanować. Możesz dawać napar z melisy (ja daję czasem dzieciom na noc,
zaczęło się kiedy syn miał problemy ze spanie, budził się i płakał, że nie może
zasnąć, a miał już 7 lat wtedy). Myślę, że to nie zbrodnia, a trochę wyciszy
dziecko. Natomiast tak generalnie to dzieci mają swoje temperamenty i naprawdę
trudno to przeskoczyć. ja też byłam strasznie gadatliwa jako dziecko, babcia
zawsze mówiła, że radia nie potrzebuje przy mnie
Aha, skoro Ci przeszkadza, że tata jest od zabawy, to ty też się baw! Cały czas
tylko piszesz o gotowaniu obiadu, nie dowiedzieliśmy się niczego o waszych
wspólnych zajęciach.

[mama-zuza]

nasze zabawy:
spacerki(ale tylko jak jest ładnie,bo mala czesto choruje)
naklejanki(mala uwielbia a przy okazji ucze ja cyferek)
czytanie bajek
zabawa piłką
"wariowanie" z niemezem
ale najwiecej to rozmawiamy popijając herbatke przy tym
ale w sumie to ostatnio rzeczywiscie mialam mniej czasu dla niej
bo:sesja,wiecej pracy przynoszonej do domu na kompie i remont
łazienki.....Ciężko jest to wszystko pogodzic ;/ Ale na szczescie
studia juz koncze