dziecko na pogrzebie

[olimpia_b81]

chodzi mi o dzieci do wieku okolo 5-6 lat,
osobiscie nie ciagam dziecka na pogrzeby czlonkow rodziny(dalszej jak narazie odpukac) i zdjecia dzieci przy trumnie np babci(otwartej) uwazam za debilizm
nie uwazam aby trzeba bylo ta mala glowe ladowac takimi rzeczami, nie mowie,ze nie oswajac ze smiercia ale widok wyjacych ciotek i zmarlej osoby nie jest dla mnie odpowiedni dla dziecka w tym wieku
????

[tabakierka2]

dziecko przy otwartej trumnie - jestem na nie
dziecko na pogrzebie - zdecydowanie tak.

[e_r_i_n]

Tak samo

[hellious]

Ja osobiscie nie rozumiem tego obfotografowywania sie przy trumnie... I temu
mowie nie, czy to dziecko czy dorosly.
Dziecko na pogrzebie-tak. Nie mozna chronic dziecka przed emocjami. A zal i
smutek to przeciez emocje/.

[tolka11]

Dla mnie zdjęcia na pogrzebie, czy przy trumnie to jakieś chore jest.
Natomiast w rodzinie mojego męża jest tak, że ludzie starsi/chorzy
odchodzą w domu w otoczeniu rodziny. czyli dzieci też uczestniczą w
byciu przy umierajacym. Odwiedzają prababcie, widzą, ze jest coraz
słabsza (zazwyczaj to trwa miesiącami - ostatni etap), rozmawiaja z
rodzicami o tym, co się dzieje.
człowiek umierający jest otoczony rodziną, w tym dziecmi.
I to dla mnie jest normalne i zwyczajne.

[tabakierka2]

tolka11 napisała:

> Dla mnie zdjęcia na pogrzebie, czy przy trumnie to jakieś chore
jest.
> Natomiast w rodzinie mojego męża jest tak, że ludzie starsi/chorzy
> odchodzą w domu w otoczeniu rodziny. czyli dzieci też uczestniczą
w
> byciu przy umierajacym. Odwiedzają prababcie, widzą, ze jest coraz
> słabsza (zazwyczaj to trwa miesiącami - ostatni etap), rozmawiaja
z
> rodzicami o tym, co się dzieje.
> człowiek umierający jest otoczony rodziną, w tym dziecmi.
> I to dla mnie jest normalne i zwyczajne.

podpisuję sie pod Twoją wypowiedzią, ale z drugiej strony pamietam
proces umierania mojej cioci i mojej babci (jedna na mukowiscydozę,
druga na nowotwór). Nie mogłam dojśc do siebie przez wiele lat
(ciocia), a z perspektywy czasu myślę, że wolałabym zapamiętać
babcią taką, jaką była za życia nadal mam przed oczami moją
martwą babcią, która zupełnie nie przypominała siebie za życia
Dlatego nie jestem do końca przekonana czy dziecko powinno
uczestniczyć w 'umieraniu' Ja miałam kilkanaście lat, a zapamiętam
to chyba do końca życia

[irytator]

tolka11 masz wspaniałą rodzinę.

tabakierka2 Twoje wspomnienia są takie może przez reakcję otoczenia.
Moja mama umierała w domu (nowotwór). Pamiętam jej ostatnie dwa
tygodnie i nie uważam że tata popełnił błąd pozwalając mi zostać z
nimi razem, nawet jeśli wiek 13 lat to niewiele na takie
doświadczenie. Nie pokazywano mi jej ciała. Kiedy on dwadziescia lat
później odchodził nie było we mnie lęku a raczej pewność jak go
wesprzeć.

Inna zupełnie sprawą jest opieka nad takim odchodzącym człowiekiem.
Jedno wiem, nie wolno zrzucić tego na barki jednej osoby. Ale to już
zupełnie inny wątek.

[lacitadelle]

Byłam przy moim pradziadku, dosłownie w chwili, kiedy umierał. Miałam wtedy 15
lat. To jedno z najważniejszych i najpiękniejszych przeżyć w moim życiu.

[mariolka55]

> Byłam przy moim pradziadku, dosłownie w chwili, kiedy umierał. Miałam wtedy 15
> lat. To jedno z najważniejszych i najpiękniejszych przeżyć w moim życiu.

najpiękniejszych???? myślałam ze najsmutniejszych przeżyć.....

[lacitadelle]

A czy smutne nie może być piękne?

[olimpia_b81]

nawet 2-3 latka dla ktorej moze to byc wydarzenie conajmniej traumatyczne?
wiecie placzac mama, ludzie zawodzacy,krzyczacy(zdarza sie)
ja bym sie nie odwazyla zaserwowac to dziecku

[marsupilami25]

Bylam jako dziecko na takim pogrzebie z otwarta trumna. Jedyne co pamietam to ze byl straszny upal i ze chowana byla bardzo niesympatyczna bardzo daleka ciotka (szczegolnie wredna dla dzieci) i ze wujkowie straszyli sie "trupim jadem". Taka frajda "uraczyla" mnie Babcia (to osobny temat), moi rodzice nie byli na tym pogrzebie. Jestem na NIE w sprawie dzieci na pogrzebach, chyba ze to pogrzeb rodzicow/dziadkow.

[bri]

Myślę, że dziecko w takim wieku powinno się zabrać na pogrzeb
bliskiej mu osoby.

[xxe-lka]

ja tez raczej nie jestem zwolenniczką małych dzieci na pogrzebach
w tym roku zmarła moja babcia i kuzyn wziął na pogrzeb swojego 7-
letniego syna który był z babcią bardzo związany, mały zachowywał
się spokojnie zadawał trochę pytań, rodzice go dobrze przygotowali i
potem zdaje się większych problemów nie było
zależy od dziecka
mój czteroletek zna slowo umrzeć, ale jeszcze nie bardzo wie co to
tak naprawdę oznacza

[super.kolo]

Córka znajomej na widok konduktu żałobnego (miała 2 latka) cieszyła się (bo tłum ludzi,którzy śpiewają,muzyka)-biła brawo i śmiała się

[lady_nina]

2-latek moze rzeczywiscie miec problem ze zrozumieniem powagi
wydarzenia. 5-6 latka mozna spokojnie na takie wydarzenie i
uczestnictwo w nim wczesniej przygotowac. I osobiscie zabralabym
moja 5-latke na pogrzeb. Do tej pory nie uczestniczyla w zadnym
pogrzebie, ale jest oswojona z tematem smierci, odwiedza ze mna grob
mojej mamy (ktorej nie znala) i czesto o niej rozmawiamy, z
uwzglednieniem tematu choroby, odejscia, smierci.
Sama pamietam, jak majac ok. 6 lat uczestniczylam wraz z kuzynami w
podobnym wiekku w pozegnaniu (umarl w domu)i pogrzebie pradziadka.
Wszyscy zniesli to dobrze.

[mynia0]

pozostawiając już na boku sprawe fotografii trumny / debilizm -
zgadza się!/ powiem tak. śmierć to element zycia. dziecko wcześniej
czy później się ze śmiercią zetknie. trzeba tylko mądrze i
stosownie do wieku dziecku wytłumaczyć, co się dzieje.

moja 5-latka była niedawno na pogrzebie. rozmawiałam z nią
wcześniej, tłumaczyłam, że ludzie w pewnym momencie odchodzą do
innego świata, nie ma ich tutaj, ale trzeba ich pożegnać. i tym
pożegnaniem z nami jest właśnie pogrzeb. dziecko to wszystko
przyjęło do wiadomości, popytało p swojemu, ja wyjaśniałam - i było
ok. żadnej traumy, nic. po prostu - zwyczajny element życia.

[aurita]

> i zdjecia dzieci przy trumnie np babci(otwartej) uwazam za debilizm

a ja mam takie zdjecie zrobione w wieku lat 4 i slodko sie usmiecham na nim (jak
robia zdjecie to trzeba sie usmiechac).

Kiedys zupelnie inaczej podchodzono do smierci i np modne byly tzw portrety
trumienne: malowano w zywych kolorach trupa na desce (mozna obejrzec w
Willanowie)...W USA robiono zdjecia trupow w sytuacji codziennej (Calamity Jane
na koniu mi sie kojarzy). Na Madagaskarze wykopuja trupy robia bibe i ponownie
grzebia. W Meksyku na swieto zmarlych robia szopke...
co kraj to obyczaj. Zdjec z trumna wprawdzie nie rozumiem (czy to sie wogole
jeszcze praktykuje?) natomiast debilizmem jest wydawanie osadow ktore swiadcza o
malej wiedzy.
Nie umiesz uzyc argumentow w dyskusji? musisz miesem rzucac?

[olimpia_b81]

aurita napisała:
Zdjec z trumna wprawdzie nie rozumiem (czy to sie wogole
> jeszcze praktykuje?) natomiast debilizmem jest wydawanie osadow ktore swiadcza
> o
> malej wiedzy.
> Nie umiesz uzyc argumentow w dyskusji? musisz miesem rzucac?


jaki osad?jakie argumenty?
widzialam dzis zdjecia dziecka znajomej,lat 2,5 przy otwartej trumnie babci stad moj post
czym mam to argumentowac?debilizm dla mnie i tyle,
po co sie rozwodzic,moja zdanie i mala wiedza na temat zwyczajow w INNYCH krajach nie ma tu nic do tego,
a miesem rzucac hmmm......potrafie,tu tego nie zrobilam,wierz mi lub nie

a ty aurito to chyba mnie atakujesz ot tak,dla zasady bo ton twojej wypowiedzi jest conajmniej wyniosly i nieuprzejmy a tu taki prosty temat: dziecko na pogrzebie

[morgen_stern]

Cytata ja mam takie zdjecie zrobione w wieku lat 4 i slodko sie usmiecham na
nim (ja
> k
> robia zdjecie to trzeba sie usmiechac).


Ja mam też takie zdjęcie jako sześciolatka(przy otwartej trumnie z dziadkiem) i
również się uśmiecham no bo przeciez do zdjęcia trzeba się uśmiechać, nie?
Cała rodzina polewała z tego zdjęcia.

[franczii]

bylam na pogrzebie bliskiego czlonka rodziny z synem niespelna 3letnim. nie
widze w tym nic zlego. Moje dziecko znalo slowo "umrzec" i wiedzialo ze umarlych
sie "chowa". w domu sa zdjecia jego dziadka zmarlego na dlugo przed jego
urodzeniem. Kiedy powiedzialam mu, ze umarla moja ciocia B. on odpowiedzial mi
"Mama, to teraz ja pochowaja". Wiedzial tez, ze kiedy ktos umiera to bliscy
placza bo sie smuca, to z bajki o Krolewnie Sniezce Disneya, wiec reakcje
zalobnikow go nie przestraszyly, oczywiscie nie bylo scen drastycznych a ja
trzymalam sie lekko na uboczu orszaku zalobnego zeby w razie czego nie zaklocic
przebiegu ceremonii. Myslalam, ze takie male dziecko nie zrozumie niczego z
tego, co sie stalo a tymczasem dziecko czasami mi przypomina, ze umarla moja
ciocia i ze jechalismy na pogrzeb.
Nigdy sie nie spotkalam z robieniem fotek przy trumnie.

[wieczna-gosia]

zalezy- generalnie ciagam. Smierc jest elementem zycia- rozpacz bliskich takze.
Mojej tesciowej zmarl nagle ukochany brat. Ona ledwie sie trzymala na tym
pogrzebie otoczona wiernym wianuszkiem swoich ukochanych wnuczek- ktore ja
tulily, podawaly chusteczki i robily to co wnusie umieja robic. Uwazam ze obu
stronom to zrobilo dobrze- empatii tez trzeba sie nauczyc tego sie nie wysysa.

[hugollina]

dziecko na pogrzebie bliskiej osoby- jak najbardziej tak.
dla mnie otwoeranie trumny to jakis poganski zwyczaj, to jeszcze egzystuje???
pierwsze slysze, a jakies zdjecia??? to juz kosmos!

moj syn ok 5 letni był na pogrzebi emojego dziadka- inaczej sobie nie wyobrazam

[angazetka]

> dla mnie otwoeranie trumny to jakis poganski zwyczaj, to jeszcze
egzystuje???
> pierwsze slysze, a jakies zdjecia??? to juz kosmos!

Zdjęcia, owszem, kosmos, ale co dziwnego w otwartej trumnie? Na
pogrzebach, na których byłam, zawsze przed uroczystością trumna
pozostawała otwarta (chyba że zmarłego np. przewieziono z innego
kraju i czas od zgonu upłynął znaczny). Zamykają ją panowie, którzy
niosą trumnę do kościoła. Wydawało mi się to oczywiste.

[katia.seitz]

Ja byłam na pogrzebie ukochanego wujka, osoby bardzo mi bliskiej, w wieku 5 lat.
Rozumiałam o co chodzi, zachowywałam się właściwie. Rodzina wspomina, że w
momencie gdy składano trumnę do ziemi, machałam rączką na pożegnanie - ja
osobiście tego nie pamiętam. Nie mam żadnej traumy. Zresztą, w dzieciństwie
wierzyłam bez zwątpienia w to, że wszyscy dobrzy ludzie idą po śmierci do nieba
i znów się z nimi spotkamy, więc aż tak strasznie mnie śmierć nie przerażała.

[figrut]

Uważam, że małe dzieci na pogrzebie osób bliskich być powinny. Nie mam tu na
myśli niemowlaka, bo takie małe dziecko niczego nie zrozumie, więc lepiej go
zostawić po czyjąś opieką jeśli jest to możliwe w domu. Moi (5 i 6,5 latek) byli
na pogrzebie swojego dziadka. Traumy żadnej nie mają, żegnali się z dziadkiem
jak jeszcze żył i wiedzieli, że umiera. Mnie było jednak łatwo im wytłumaczyć co
to jest śmierć, bo jestem wierząca.

[figrut]

Nie dodałam, że jestem przeciwna nakazowi żegnania się z nieboszczykiem w
trumnie. Jak ktoś ma ochotę, proszę bardzo, ale nie wolno zmuszać do tego
dzieci. Po za tym zdjęcia w trumnie to dla mnie jakaś makabra.

[ola_motocyklistka]

Nigdy dziecko na pogrzebie do minimum 5 lat. ( A jak córkę będę miała w tym
wieku być może zweryfikuję swoje poglądy). Dlaczego? Moja 3latka niedawno
przeżyła pożar naszej firmy-zamieszanie, straż, krzyki, mój strach, moje
zemdlenie, i zabranie mnie przez karetkę pogotowia, i pozostawienie jej ze
znajomym. Do tej pory wieczorami jak jej się przypomni to płacze ze strachu, że
jej się dom spali, łóżeczko, itp.
To było wydarzenie nagłe. Pogrzeb jest z reguły konkretnego dnia, i albo nie idę
albo zostawiam córkę z teściową.

Robienie zdjęć przy trumnie, zdjeć ciała to dla mnie szczyt niesmaku, brrr...
A spotykam się z tym zjawiskiem w rodzinie mojego męża. Pierwszy raz wprawił
mnie w osłupienie. Na spotkaniu popogrzebowym siedzą i oglądają wszyscy zdjęcia
głośno je komentując. Staram się żeby w tych sytuacjach "mnie nie było", albo
nie patrzę na zdjęcie i podaje je dalej. Okropność jak dla mnie, ale zależy co
kto lubi.

[thaures]

Moje dziecko ma juz 9 lat, miesiac temu nagle zmarl jego chrzestny. Bylismy na
pogrzebie, wczesniej w domu, gdzie stala trumna- moj syn bardzo chcial pozegnac
wujka-ale maz, ktory zrobil to wczesniej nie pozwolil, poniewaz wujek wygladal
nieco inaczej niz zawsze.
Wczesniej, gdyby trzeba bylo tez poszedlby na pogrzeb. Starszy syn mial 6 lat
podczas pogrzebu swojego dziadka.
Nie wyobrazam sobie, ze sama ustawiam kogos przy trumnie i robie zdjecia ze
zmarlym lub zmarlemu. Ale pisanie o kims,kto tak robi, ze to debilizm ,jest jak
dla mnie, niestosowne. W roznych regionach Polski sa rozne zwyczaje, poza tym
jezeli ktos z bliskiej rodziny ma taka chec to dlaczego nie.

[jojoelcia]

Dzieci są różne tzn. mają różną psychikę i to rodzice/opiekunowie muszą "wyczuć"
czy zabierając malucha na pogrzeb nie zrobią mu tym samym krzywdy. Jeszcze
niedawno byłam zupełnie przeciwna dzieciom na pogrzebie ale stanęłam wobec
sytuacji, która zmusiła mnie do zmiany poglądu. Dwa lata temu zmarł mój wujek i
choć syn (wtedy miał 4,5 roku) widział go z dnia na dzień coraz słabszego, na
pogrzeb go nie zabrałam. Pół roku temu zmarła moja babcia i młody wtedy też nie
był na pogrzebie. Wydawało mi się po prostu, że jeszcze nie czas. Miesiąc temu
zmarł mój teść a jego jedyny i ukochany dziadek. Wiedział, że dziadek był
poważnie chory, że się leczył, wiedział, że istnieje takie ryzyko, że dziadek
umrze bo raka nie zawsze można wyleczyć. Tym razem wzięłam go na pogrzeb.
Oczywiście wiele rozmawialiśmy, zadawał dużo pytań, a ja starałam się mu
przybliżyć jak to będzie wyglądało. Na jego życzenie poszliśmy pożegnać dziadka
w trumnie. Młody był uprzedzony, że dziadek może wyglądać inaczej niż go
pamiętamy, że może nie być do siebie podobny. Szczerze mówiąc byłam zaskoczona,
że tak normalnie przeżył ten pogrzeb.

[antyka]

Wez dziecko tylko do kosciola
- pod warunkiem, ze bedzie zamknieta trumna.

Gdy moja corka miala 8 miesiecy byla na pogrzebie swojej babci -
mimo, ze trumna byla otwarta, malo z tego rozumiala, wiec nie
widzialam potrzeby zostawiania jej w domu (250 km od miej
sca pogrzebu).

Nie pozwalalam jednak innym dotykac dziecka, bo zegnali sie ze
zmarla babcia, dotykajac jej reki, ew, calujac. Sama tez jej nie
dotykalam.

Wzielam dzieciaka mimo, ze niemal cale bardzo wydawaloby sie
nowoczesne w pogladach forum, odradzalo mi to. Wzielam i nie zaluje.

[mariolka55]

dla 8-miesięcznego dziecka to raczej bez różnicy,czy jest na pogrzebie czy na
weselu.

ja miałam 7-8 lat jak byłam na pogrzebie wujka ,pogrzeb ok. pamietam jak
staliśmy przy otwartej trumnie i tez ok.
ale traumą było dla mnie to,że wszyscy żegnali wujka całując go i mi też kazali

ja mam synka 5-letniego i trzy miesiące temu zmarł jego ulubiony wujek/chrzestny
,nie zabralam go na pogrzeb strasznie przezywał śmierć wujka (niestety
doskonale rozumie co to śmierć,bo wczesniej babcia mu zmarła) i chciałam mu
oszczędzić dodatkowych jeszcze emocji

[uran_ti]

Droga olimpio_b81,

Ja również nie byłam zwolenniczką ciągania dzieci na pogrzeby.
Jednak jak to zazwyczaj bywa, myśleć to jedno - a życie samo
sprostuje poglądy. Nie tak dawno musiałam wziąć moją niespełna 3-
letnią córkę na pogrzeb teścia - z jednej prozaicznej przyczyny -
nie miał się kto nią w tym czasie zająć. Więc czasem droga e-mamo,
pomyśl i nie osądzaj zbyt pochopnie, co jest niestety bardzo częstym
zjawiskiem na tym forum. Śmierć jest nieodłączną sferą życia i nic
tego nie zmieni. Natomiast zdjęcia dzieci przy otwartej trumnie..no
coż...bez komentarza. Pozdraiwam U.

[mariolka55]

> Jednak jak to zazwyczaj bywa, myśleć to jedno - a życie samo
> sprostuje poglądy

dokładnie
myslec to jedno, a zycie to drugie.

[olimpia_b81]

droga uran_ti
zapytalam, nie osadzam
forum jest miejscem do dyskusji, ktora bierze sie przeciez z roznych
pogladow

[smerfetka8801]

na 100 procent nie robiłabym dziecku fotek przy trumnie-fakt to debilizm.na
pogrzeby dalszej rodziny też bym nie zabierała,ale gdyby to był ktoś bliski typu
babcia czy dziadek-zabrałabym dziecko.

[fajnyjagodka88]

Pamiętam, że jak miałam 3 latka zmarł mój prapradziadek (94 lata), pamiętam tylko pogrzeb i pożegnanie go w domu. Jednak w wieku 4,5 lat zmarł mój pradziadek ze strony mamy i na cmentarzu krzyczałam, płakałam że go do ziemi chowają. Strasznie to wtedy przeżyłam... Ale traumy jako takiej nie mam...

[marsjanka1999]

zabieram moje dzieci na pogrzeby najbliższej rodziny (córki mają 3 i 10 lata) -
taka kolej rzeczy jest, że ludzie umierają - ale fakt, do otwartej trumny nie
zaciągam, i na robienie takich fotek też nie wpadłam

[83kimi]

A ja uważam, że dzieci na pogrzeby powinny chodzić, należy je oswajać z życiem.
Nie można dziecka przez kilka/kilkanaście lat chronić przed wszystkim, co złe,
smutne, przykre i potem nagle uznać, że jest w odpowiednim wieku na to wszystko,
bo wtedy dziecko może przeżyć szok.
Moja 4 letnia siostrzenica uczestniczyła w pogrzebie mojego dziadka i dobrze to
zniosła.
A robienie zdjęć przy trumnie to chory pomysł, nie spotkalam się z takim czymś
nigdy i nie sądzę, aby to było normalne.

[czar_bajry]

Jak młody miał 1,9 zmarł mój teść, nie mieliśmy co zrobić z dzieckiem i
musieliśmy go wziąć ze sobą na pogrzeb to była porażka.
Niby byli moi rodzice, były też starsze córki ale młody tak darł ryło że chce
mamy że moja mama oddała mi wózek i w panice uciekła twierdząc że wstydzi się iż
wnuczek nie chce z nią być.
Nie miałam innego wyjścia i plątałam się z młodym na obrzeżach konduktu
pogrzebowego a następnie z daleka od grobu gdyż nie chciałam aby zakłócał tę
przykrą ceremonię, byłam po prostu wściekła i chciało mi się wyć i nie miało to
nic wspólnego z pogrzebem, było mi przykro że tak naprawdę nie mogłam w pełni w
nim uczestniczyć.
Ale dzieci 4-5 letnie już takie bardziej rozumne są.

A i jeszcze dodam że była mojego m, w pełni wykorzystała sytuację i grała
pogrążoną w żałobie synową, jedyne co w tym momencie by mnie usatysfakcjonowało
to wepchnąć ją do grobu i na takich właśnie rozmyślaniach, kłótni w myślach z
matką i uspokajaniu potomka minęła cała ceremonia.

[aurita]

> A robienie zdjęć przy trumnie to chory pomysł, nie spotkalam się z takim czymś
> nigdy i nie sądzę, aby to było normalne.

www.flickr.com/photos/netzanette/139249698/in/pool-32438663@N00/
to zapewne jedyne zdjecia dziecka ktore mieli...
kto ma prawo to oceniac?

[karra-mia]

[karra-mia]

zdjęcia na pogrzebie to w ogóle dla mnie jest idiotyzm

ale dziecko na pogrzebie kogoś bliskiego uważam za nomalne zjawisko.
No bo niby dllaczego nie? Ja sama miałam niecałe 6 lat na pogrzebie
mojego taty.