Brak kupki u noworodka

[marzenalasek]

Mam problem moja coreczka ma 11 dni i od 6 dni nie zrobila
kupki.Smierdzaco pryka troche w dzen placze a noce przesypia. Karmie
ja od 2 dni mlekiem modyfikowanym wczesniej karmilam ja raz piersia
raz mlekiem modyfikowanym. Jak przystawialam ja do piersi to sie
bardzo denerwowala i zrezygnowalam z piersi i przeszlam na butelke.
Prosze o pomoc mnie wiem co mam robic!

[sinceramente]

Na początek spróbuj podać jej na czczo (czyli przed posiłkiem) kilka
łyżeczek (2-3 wystarczą) wody przegotowanej.
U mojej córki zawsze działało.

Moim zdaniem czopek jest ostatecznością dla takiego maluszka.

[pitu_finka]

No niestety problemy z kupkami sa czeste u butelkowych dzieci, tutaj
jednak niewiele kobiet ma doswiadczenia z takimi sytuacjami bo
wiekszosc karmi piersia. U dzieci piersiowych brak kupki nie
stanowi problemu bo mleko ludzkie moze sie trawic bezresztkowo.
Ja rowniez maialm na poczatku problemy z laktacja i rowniez
dokarmialam corke mlekiem modyfikowanym. Zjadala mleka
modyfikowanego bardzo male ilosci, a problemy z kupami pojawily sie
od razu. Nie robila, a jak juz zrobila to kupa byla zielona i bardzo
smierdzaca.
Nie wiem jak bardzo zalezy Ci na karmieniu piersia (zakladam ze
zalezy skoro trafilas na to forum), ale pozwole sobie jeszcze dodac,
ze moim zdaniem za wczesniej odpuscilas. To ze dziecko kilkudniowe
denerwuje sie przy piersi jest absolutnie nirmalne, dziecko musi
przy tej piersi spedzac jak najwiecej czasu, zwykle wrecz sie od
niej nie odkleja zeby sobie laktacje rozkrecic. To czesto nie jest
tak, ze mleko nagle pojawia sie znikad. Twoja coreczka jest tak
malutka, ze jeszcze nie jest za pozno. Ja tez w zasadzie zaczelam
cala laktacyjna "walke" jak corka miala 12 dni. Jesli bedziesz
chciala karmic piersia, to mysle ze tutaj wiele osob doradzi Ci jak
osiagnac pelen sukces.

[sinceramente]

Racja, zapomniałam dopisać - może jednak postaraj się wrócić do
karmienia tylko piersią? Może dacie radę? Jeszcze jest szansa.

Moja córka też w pierwszym miesiącu swego życia różne cuda
wyprawiała przy piersi, niby chciała jeść, ale rzucała się i
złościła straszliwie. Trudno mi było nad nią kiedy zapanować, więc
kiedy w tej złości nie umiała złapać sutka, to pomagał mi mąż, ja ją
przytrzymywałam, a on leciutko nakierowywał jej główkę w kierunku
mojej piersi...
Po jakimś czasie wszystko się uspokoiło. Naprawdę warto przeczekać
trudne chwile.