jutro kolejna (może ostatnia) rozprawa o alimenty

[mamazuczka]

Ciągle się denerwuję przed każdą sprawą. Było ich już chyba 6 czy 7. Adwokat
ojca Żuczka często podnosi głos, śmieje się ironicznie, robi osobiste
wycieczki no a ojciec mu wtóruje. Często i gęsto zapominam jak się nazywam,
zaczynam się plątać, jakby mnie ktoś przepytał z tabliczki mnożenia, to też
bym za każdym razem się myliła. Ciągle jest to gehenna i ciągle to w domu
potem odchorowuję ogólnym zmęczeniem, przybiciem, mdłościami, wymiotami -
syndrom jak przed egzaminem...

Oby jutro poszło szybciej, może mniej stresująco...
Żeby to się już skończyło...

jutro kolejna (może ostatnia) rozprawa o alim

[mamazuczka]

A najgorsze jest to, że już teraz mnie mdli, mam sensacje żołądkowe...

[pabloha]

Trzymam kciuki Jesteś silna, przetrwasz to, a teraz lepiej połóż się.
pozdrawiam

[justinka_s]

mamo Żuczka..nie przejmuj się tak i olej to
i tak sąd przyzna Ci alimenty więc nie masz nic do stracenia tylko
zyskania...ew. jak największa kwotę
a adwokat...raz mu chamsko odpowiedz, że nie bedziesz odpowiadała na jego
bezsensowne pytania czy zarzuty, i twardo się trzymaj
jak sad może tak przedłużac sprawy? masz już wyrok? przeciez na pierwszej
sprawie wydają wyrok, potem może być tylko odwołanie
a druga sprawa, jeżeli masz niewielką kwotę, której i tak Ci nie obniżą to
mozesz nie isć na sprawie bo zapewne we wniosku napisałaś o odbycie rozprawy
pod nieobecność powódki

[eaw]

A mi wydaje się, że ma dużo do stracenia. Im więcej uzyska na pierwszej
rozprawie tym wyższe alimenty bedzie dostawać Żuczek przez całe życie. Wnioski
o obniżenie raczej nie przechodzą (na szczęście), a wraz z wiekiem rosną
potrzeby dziecka i wtedy trzeba wnosić o podwyższenie, kwota jaką teraz uzyska
będzie niejako wyjściową... (ja tak myślę).
Nie radziłabym chamsko odpowiadać. To źle wygląda i nie wnosi nic
merytorycznego do rozprawy. Wydaje mi się, że trzeba ignorować osobiste
wycieczki (u mnie na szczęście takich nie było) pomyśl, że nie będziesz się
zniżać do ich poziomu. Nie daj się wytrącić z równowagi. Bądź rzeczowa.
Wypunktuj sobie w domu co chcesz powiedzieć, żeby potem nie zapomnieć w
ferworze walki (choć ja jak już sędzia zakończyła rozprawę poprosiłam o
dopisanie, że ponoszę jeszcze wydatki na leki w wysokości ok 70 zł m-cznie i
zostało to uwzględnione. Wydaje mi się, że osoby spokojne, rzeczowe, z klasą
mają większe szanse w sądzie niż pieniacze.
Justynko: rozpraw o alimenty może być baaardzo dużo zanim zapadnie wyrok.
Pozdrawiam i powodzenia!
Ewa

[justinka_s]

szczerze?? co to za powalony sąd, ze 6 rozpraw o jedną kwote, przecież dziecko
musi z czego życ a ile razy matka ma mówić o swoich wydatkach? dziwne, u nas
jest jedna i jedyna rozprawa

a stracić...faktycznie dużo może , sadzilam, ze jest po wyroku,
co też znaczy osobiste wycieczki?
a adwokatowi naprawde trzeba jasno i konkretnie powiedzieć, jeżeli wysuwa
wymyslone zarzuty, że nie ma się ochoty odpowiadać na brednie
ja sama tak zrobiłam i sądze, ze dla sędziny to bardzo dobrze zabrzmiało


ale faktycznie trzeba być konkretnym, tylko mnie dziwi zachowanie adwokata, u
mnie sędzina zadawała pytania konkretnie i rzeczowo
nie bylo chamskich przycinków adwokata bo raz spróbował i nici mu wyszły

ale powodzenia

[ankol]

czesc bardzo Ci wspolczuje mnie niedlugo tez to czeka za miesiac spodziewam sie
dzidziusia a pozniej katorga w sadzie tylko dlaczego az tyle spraw cie
czekalo???pozdrawiam i trzymam mocno kciuki aby ta byla juz ostatnia

chyba już po...

[mamazuczka]

Śpieszę Wam donieść jak było.

Oczywiście chamskie odzywki adwokata na porzadku dziennym. Gdy skierowałam
pytanie do Wys.Sądu, czy nie może spowodować by adwokat strony przeciwnej
zachowywał się bardziej wstrzemięźliwie, to usłyszałam w odpowiedzi, żebym
odpowiadała na jego (tegoż adwokata) pytania i nie komentowała. Ogólnie
odniosłam wrażenie, że na mnie Wys.Sąd patrzy jakby mniej przychylnie. Nie
zwracała adwokatowi tatusia uwagi na jego chamskie wycieczki, podśmiechiwanie,
pokrzykiwanie, ale gdy JA próbowałam się bronić, zwracając się do Sądu o
ukrócenie tych praktyk to słyszałam jak wyżej. (

Ponadto zarówno Sąd jak i adwokat tatusia wypytywali się o stan majątkowy mojej
najbliższej rodziny. Gdy oponowałam i mówiłam, że to jest sprawa o alimenty
które ma łożyć na swoje dziecko pozwany a nie moja rodzina, to dowiedziałam się
od sądu, że mam odpowiadać na pytanie.

I powiedzcie, czy sąd nie był przypadkiem stronniczy?

To jedna sprawa.

Druga sprawa, to stek pomówień, kłamstw - krotko mówiąc - pomyj ze strony
kochającego tatusia. Mówił takie rzeczy, że nie wierzyłam własnym uszom.
Oczywiście poza stwierdzeniami, że źle wychowuję dziecko (mówi to ktoś, kto
nawet chomika nie wychowywał), że chcę WYŁUDZIĆ od niego, pieniądze, bo dziecka
wcale nie trzeba leczyć, a z koślawości kolan się automatycznie wyrasta. Że nie
potrzebuję wydawać pieniędzy na leki i lekarzy, bo dziecko jest zdrowe. Że gdy
on tylko dzwoni, to ja po chamsku rzucam słuchawką. Że nie pozwalam mu widywać
się z dzieckiem itp. Że jego rodzina mnie nie lubi (a tymczasem nie dalej jak
wczoraj jego matka pytała mnie, kiedy mogłabym przyjść do niej z dzieckiem)....

Jestem cholernie zmęczona po tym dniu.

Na początku marca Sąd wyda wyrok. Nie wiem, czy można się od niego odwoływać
czy też nie, ale jeśli można, to jestem pewna, że ten koszmar będzie trwał
dalej.

Sama pani sędzia przyznała, że takiej trudnej sprawy jak ta, nie miała.


Kwestia jest taka, że tatuś (kochający, a jakże) MOŻE przeznaczyć na dziecko
jedynie 100 zł bo jest 'biedny' i 'schorowany' i sam potrzebuje pieniędzy.


Niedobrze mi się robi, gdy do tego wracam
pozdrawiam Was, bo już nie moge pisać
mama Żuczka

[mamazuczka]

Aha, adwokat po chamsku odzywał się również do Wys. Sądu i nie wiem, czy sędzia
się go bała czy co, ale nie reagowała na to i go udobruchiwała a po sprawie go
jeszcze przed nim samym tłumaczyła, że ona wie, że to jest jego forma bycia czy
coś w tym stylu...

[coppola1]

nie zdziwiłabym się gdyby okazało się, że ta sędzia i adwokat są parą! To
tłumaczyłoby to karygodne zachowanie i stronniczość sądu

[pabloha]

ja jeszcze w trakcie. Jedziemy na tym samym wózku, bo w sylwestra mój Syn
dostałod swego ojca wezwanie do sądu (czyli jednak pamięta o Nim!!!). Sprawa:
zmniejszenie alimentow do właśnie przysłowiowych 100 zł, bo co mozna za to
kupić?!!! Waciki chyba. Poza tym, sad przyznał 300 zł półtora roku temu, a 2,5
letnie dziecko ma zwiększajace się potrzeby, nieprawdaz? Chyba, że samodzielnie
wychowujac dziecko mam problemy z obiektywnym spojrzeniem (a raczej
wyliczeniem)? Dla mnie tez było chore, że musiałam spowiadać się z posiadanego
majatku, a nawet podać marke i rocznik samochodu!!! Miałam ochotę podać jeszcze
pojemnosc, przebieg i kolor! Ojciec oczywiście nic nie ma, nie chce mu sie
pracować, a sąd lituje sie nad takimi. Teraz cały czas jestem spięta i czekam
na ostatnia rozprawę. Spokojnego wieczoru

[mamazuczka]

Wiesz Pabloha, a ja teraz siedzę i ryczę nawet nie wiem dlaczego, być moze
odreagowuję? Jak to jest, ze właśnie takie coś jak kochający tatuś, nie musi
chcieć pracowac, może wykazywać i uzalać się nad sobą, że ma tylko grosze dla
siebie, łże jak pies a matka, która ponosi cały ciężar całkowitej
odpowiedzialności za wychowanie, nakarmienie, ubranie, zapewnienie spokoju i
bezpieczeństwa ciągana jest jak jakaś swołocz? Sorki za wyrażenia, ale nie
jestem w stanie inaczej. Jak to jest? Przecież do cholery tam za tym biurkiem z
łancuchem na szyi są też kobiety?

Nie będę miała spokojnego wieczoru, bo ciągle jestem spięta, ciągle winię
siebie, że dałam się podejść jak jakaś gówniara z tym stanem majątkowym
bliskich zamiast powiedzieć że odmawiam udzielenia odpowiedzi na to pytanie bo
moim zdaniem jest nie na temat. Moja wina. Wiem. Ale mnie zmuszono do tego. I
jego adwokat i sędzia. A co ma ktokolwiek do mojego dziecka? Przecież to
kochający TATUŚ ma na nie łożyć, a nie ciotki, wujki, bracia czy dziadkowie.

Wiem tylko jedno, jeśli chcesz coś osiągnąć musisz kłamać. Zwłaszcza w sądzie.
Bo tatuś jak kłamie to wszystko jest ok. Jak ja mówię prawdę, to nawet tego nie
ma w protokole. Tatusia wypowiedzi są...

I jeszcze jedno. Trzeba być kutym na 4 nogi. Tacy wygrywają. W sądzie też.
A ja kretynka wierzyłam w sprawiedliwość....

pozdrawiam i trzxymaj się
i staraj się być kuta na 4 nogi. nawet kłam, bo inaczej przegrasz z tatusiem i
jemu podobnymi
Brygida - mama Żuczka

ps.
za jeden błąd po 14-letnim pożyciu płaci się całe życie
(ten błąd to nie dziecko, tylko nadanie temu dziecku nazwiska tatusia)

[stynka]

Brygidko... ja tych kwitów dla Ciebie cały czas parę mam...

Gnój jeden, co za gnój!
Kurczę, jakiś Super Express na to napuścić! Na adwokata, sędzię... To jakaś
farsa, nie sąd z prawdziwego zdarzenia. Brak słów.

Przytulam Cię mocno! Nie załamuj się! I Żuczka ucałuj od nas.

stynka

[e.beata]

Czy na tym forum trzeba co miesiąc przypominać, że sąd niewiele ma wspólnego ze
sprawiedliwością.
Współczuję Brygida. Nawet jak wcześniej czytałaś wątki o tym co się dzieje na
salach sądowych, to wiadomo, że my kobiety łudzimy się, że w naszych
przypadkach inaczej będzie. Dlaczego nie miałaś adwokata z urzędu? Albo osoby
zaufania? Byłoby lżej.
Mój synek na szczęście ma moje nazwisko. Dzięki tatusiowi zresztą ), który
przegiął już mocniej przed sprawą. List dzienkczynny powinnam chyba do niego
napisać.

[justinka_s]

wiesz Mamo Żuczka, ja chyba dam Ci numer telefonu do takich panów, którzy
umieją nogi w kolanach łamać i tatusiowi i adwokacinie i sędzinie
co to za łajza na takim stanowisku? Matko Boska, 7 spraw o jedną kwotę? i za
czyją kase, pożal się ludu Boży))
przecież to jest śmieszne
a na dodatek tatuś schorowany jest? to niech przyniesie zaświadczenie lekarskie
i dowody leczenia, a jak nie ma to niech się do roboty bierze, robić dzieci to
umiał i wiecej nic? a jak biedny to skad na adwokacinę wytrzasnął?
wiecie...ja miałam już kilka spraw, alimenty rozwód, ale naprawdę to raz tylko
sędzina mnie wkurzyla, była przeciwko mnie ale jak doniesiono jej akta z
poprzedniej sprawy to zmieniła zdanie, wszedzie i zawsze było kulturalnie ze
strony sedziów, bardzo obiektywnie, zero stresu
pewnie ten gnoj ma jakieś znajomości bo naprawdę trudno uwierzyć w takie
odpowiedzi sądu

[maminka_wiktorynki]

Ja poproszę taki numer telefonu))

[olik7]

Mamożuczka!
Pozdrawiam Was gorąco! Trzymaj się! Mnie to wszystko czeka i jeszcze więcej, na
samą myśl robi mi się...
Przychylam się do opinii ebeatki, mnie adwokat na pierwszym spotkaniu
powiedział wprost, "do Sądu nie idzie się po sprawiedliwość, w sądzie wygrywa
się (albo przegrywa) sprawę, naszym celem jest wygrać, wszelkimi sposobami".
Także co do obiektywności złudzeń nie mam żadnych.
Pozdrawiam
Magda

[serengetti]

Droga Mamo Żuczka – muszę przyznać, że jestem zszokowana tym, co tu
przeczytałam i bardzo zdziwiona, dlaczego – wiedząc, że nie skończy się na
jednej sprawie – poszłaś na następne bezbronna. Tzn. bez adwokata. Ja do sądu
nigdy nie poszłam bez opieki adwokata – wiedziałam, że inaczej po prostu
wszystko mi wmówią, bo nie znam się na prawie. Kobieto – w ten sposób naprawdę
mogli zrobić z Tobą wszystko.
Poza tym dziwię się, dlaczego nie zażądałaś zmiany sędziego – to jest możliwe,
jeśli sędzia jest wyraźnie stronniczy. Myślę, że gdybyś miała adwokata, to by
Ci to poradził. Albo sędzia bardziej by się pilnował i nie doszłoby do takich
sytuacji. A i Ty zachowałabyś sporo nerwów. Dziewczyno, musisz wziąć się w
garść i po prostu walczyć o swoje racje. Walczysz przecież także o byt Twojego
synka. Nie możesz biernie poddawać się tyranii urzędników i byłego męża, bo to
nie zaprowadzi Cię nigdzie. Musisz podnieść głowę i powiedzieć: dosyć! Myślę,
że już najwyższa pora.
Teraz poczekaj na wyrok – jeśli będzie dla Ciebie niekorzystny – załóż
apelację. Weź dobrego adwokata – prywatnie, nie z urzędu (ja na każdą sprawę
zapożyczałam się u rodziny, ale każdą sprawę wygrywałam) – i ruszaj do boju.
Nie daj pieczeniarzowi się wykręcić – to jest najlepsza droga odegrania się na
nim. A jeżeli to Twój eks założy apelację – nie idź bezbronna i bezradna! Za
każdym razem weź adwokata – uwierz mi, ja to wszystko przeszłam i wyszłam
obronną ręką właśnie dzięki temu, że miałam przy sobie adwokata, który walczył
o moje prawa (i swoją gażę przy okazji).
I pamiętaj jeszcze o jednym – jeżeli jesteś rozdygotana i nerwowa na sprawie,
robisz złe wrażenie na sądzie. Musisz być spokojna, zdecydowana, mówić
przyciszonym głosem – to działa. Wiem to z własnego doświadczenia.
Trzymam za Ciebie kciuki, dziewczyno. Powodzenia!
Katarzyna

[olik7]

Dokładnie! I jeszcze tak poszukaj co by to nie byli kumple dmuchający w jedną
trąbę. Zresztą z tego co wiem już szukasz...
Osobiście znam jednego cwaniaka ale daleko od Warszawy, wyszłoby drogo.
Powodzenia!

[justinka_s]

Olik a skad ten cwaniak? może bliżej mnie to bym go chętnie zatrudniła) pytam
jednak serio

[olik7]

Z Gubina.

Pozdrawiam

[amfenix]

Ojej Mamożuczka wyrazy współczucia.Jak czytam te forum i słucham swojego prawie
ex męża to mam ochotę wymordować wszystkich facetów albo co drugiego
wykastrować.Choć z drugiej strony muszę przyznać że powinnam swojego na rękach
zacząć nosić bo nie śmiał zaproponować mi kwoty 100 zł tylko 300 no ostatecznie
mogę żądać 500 tak mi powiedział wczoraj podjeżdżając pod mój blok 2 letnim
oplem vektrą.100 złotych to ile to wychodzi dziennie?????!!!Trzy złote :mleko i
chlebek albo paczka ciastek albo para skarpetek.Skąd biorą się takie sędziny???
Dlaczego nie weryfikuje się warunków w jakich na prawdę żyją mężowie, zarobków
jakie na prawdę zarabiają.Mój w sądzie powiedział że zarabia 800 zł brutto.Mi
wczoraj żę 1000 na rękę.Pracuje u rodziców którzy mają 60 000 miesięcznego
dochodu i płacą mu 1000 zł rozumiecie?!!! Ale on się nie sprzeciwia bo
wybudowali mu właśnie dom na pięknej działce dali samochód i służbową
komórkę,więc oznajmił mi wczoraj że nie śmie prosić ich o podwyżkę,a co za tym
idzie ja nie mogę go prosić o większe pieniądze bo ich nie ma.I powinnam to
zrozumieć .On wprawdzie wie że 500 zł to nie są rzeczywiste koszty utrzymania
Filipa ale nic mi nie może pomóc.Śmieszne nie??.Wakacje spędził z narzeczoną w
LOndynie a potem na Żaglach na Mazurach, ale pieniędzy jako takich nie
ma........Na moje pytanie dlaczego jego rodzice przestali się interesować swoim
9 letnim wnuczkiem z chwilą jego odejścia z domu i przeprowadzki do nich
oznajmił że są zniechęceni do wnuka ponieważ jest dla nich
nieuprzejmy.......Ręce mi opadają.Dziecko którego tatuś po 10 latach wyszedł
sobie nagle z domu i wprowadził się do dziadków zachwyconych że wreszcie synek
poszedł po rozum do głowy, powinno być miłe, grzeczne i zadowolone z sytuacji i
jeszcvze dziękować dziadkom że zaopiekowali się tatusiem i szybko znależli mu
nową narzeczoną.Jad przeze mnie przemawia wiem ,ale wy to zrozumiecie,mam
nadzieję.A ja rozumiem że moje kłopoty przy waszych wcale nie są takie wielkie
100 zł na dziecko! Nawet śmiać się nie mogę, to przerażające.!!

[mamazuczka]

No właśnie na tym polega dowcip Amfemix. Matka MUSI się rozliczyć przed sądem
(wysokim zresztą, z łańcuchem na szyi) niemalże z każdego grosza, do tego
określić co posiadają jej najbliźsi, a tatus wystarczy że powie że nie ma.
Oczywiście dał zaświadczenie o zarobkach, ale wyliczył, że zostaje mu 8 zł
miesięcznie na 'inne' wydatki (po odjęciu wszystkich kosztów). Ja mam pytanie,
skąd wziął w związku z tym na adwokata? Ale to w sądzie nikogo nie interesuje.
Już mi się nawet nie chce pisać. Jest to żenujące, naprawdę żenujące. I nie
przemawia teraz przeze mnie gorycz czy subiektywizm, ale jeśli co 2 jego zdanie
jest protokoklowane a moich tylko 2 lub 3 w sumie, to coś chyba jest nie tak.

A w Twoim przypadku, to jeśli nie może dawać tatuś, to niech dadzą jego
zamożniejsi rodzice. Przecież dziecko im większe, tym większe wydatki... spytaj
w sądzie, czy nie ma takiej możliwości i opowiedz, w jakiej 'biedzie' żyją
rodzice tatusia i sam tatuś.

Wiem, teraz jestem mundra ale to dlatego, że nie mnie to dotyczy i nie
stoję na środku sali rozpraw. Bo inaczej miałabym blokadę na mózgu....

pozdrawiam
mama Żuczka

Dokąd ten świat pędzi?!

[amfenix]

Rozmawiałam przed chwilą o twojej sytuacji ze swoimi nienetowymi
znajomymi.Ludziom którzy nie czytają tego forum, tych wszystkich listów i
dramatów nawet nie mieszczą się w głowie takie sytuacje jak twoja i wiele
innych.Słuchają tego jak opowieści science fiction.Ja parę miesięcy temu także
wierzyłam w sprawiedliwość sądów bo o sprawiedliwość jako taką, w moralność i
etykę przestałam wierzyć już dawno.Zasady wpojone mi przez rodziców w
zetknięciu z rzeczywistością( czytaj w zetknięciu z rodzina mojego męża)okazały
się zbędnym balastem, niepotrzebnymi frazesami.Nie wiem dokąd ten świat zmierza
ale z pewnością nie jest to właściwy kierunek.Przeczytałam tu dziś że do sądu
nie idzie sie po sprawiedliwość.To samo powiedziałą mi dwa miesiące temu moja
znajoma sędzina kiedy przygotowywałam się do rozprawy pojednawczej.Do sądu
idzie się po wyrok - powiedziała.W sądzie trzeba kłamać byle przekonująco,w
sądzie nie ma żadnych regół wygrywa sprytniejszy, bardziej obłudny, z większą
kasą albo lepiej przygotowany.JA dostąpiłam zaszczytu wejścia do tego przybytku
po raz pierwszy na rozprawie pojednawczej.Dostałam szczegółowy instruktaż
zachowania: jak mówić, w które miejce patrzeć, jak wstawać, jak się ubrać, jaki
makijaż zrobić, co mówić i jakimi słowami, jak trzymać ręce itd.Tą batalię
wygrałam.I nie czuję satysfakcji.Sędzina zmieszała mojego męża z błotem i wcale
nie byłam z tego powodu szczęśliwa (poczytaj sobie moje posty już pisałam na
ten temat).NIe byłam szczęśliwa nie dlatego, że wreszcie ktoś dał mu popalić i
nie powiedział tak jak większość naszych znajomych że w zasadzie nie stało się
nic złego.Byłam zła bo sędzina nie była bezstronna.Bo wdeptała mojego męża w
podłogę.Bo wiedziałam że zawsze karta może się odwrócić i na jego miejscu
usiądę ja.I będę bezradna wobec ataku siły kt€ra powinna wykazać minimum
bezstronności i równowagi.I to jest przerażające.Upadek wszelkich autorytetów,
upadek moralności, brak zasad.Ludzie zmieniają partnerów jak rękawiczki, skaczą
sobie do gardeł, niszczą wszystko wokół bo mają takie widzimisię, każdy myśli
tylko o sobie.Przestałam wierzyć w Boga , w ludzi też.NIenawiodzę
mężczyzn.Kocham i nienawidzę swojego męża.Wierzę w miłość do swojego syna i
prawdę mówiąc w nosie mam ile dostanę alimentów.Ale ja mam ten konfort że nigdy
nie miałam wszystkiego i dalej wszystkiego mieć nie muszę a przede wszystkim
potrafię jak na razie zarobic na siebie i syna.Wiem że niewiele jest takich
osób jak ja.Wiem że innym jest bardzo ciężko.Mogę im tylko współczuć.I życzyć
wytrwałości i wiary we własne siły.Pamiętasz zasadę co cię nie zabije wzmocni
cię? Od półtora roku trzymam się jej.I żyję.Ty też się trzymaj.I bądź dumna z
siebie.Znajdż siłę w sobie.Jej ci nikt nie zabierze.

[chalsia]

Fajnie, że się odezwałaś Amfenix.

I masz dar do pisania.

Pozdrawiam,
Chalsia