co się z nami dzieje

[mbajka]

Drogie mamy co się z nami dzieje?
Jestem przerażona tym wszytkim co czytam na forum (mam na mysli rozpady
związków). Jak się to dzieje że jeszcze niedawno zakochani obydwoje patrzymy
sobie w oczy mówiąc czułe słówka, a za kika miesięcy toczymy boje, ranimy się
na wzajem, czujemy że uczucie wygasa? Ja też niedawno byłam zakochana w
mężu , ale mam wrażenie że mój mąż robi wszystko by nasze małżeństwo było
przeszłością. Od momentu jak się urodził nasz synek a jemu przybyło
obowiązków jest już "zmęczony"byciem tatusiem. CZęsto bywa nim jak jestemy u
rodziców, u znajomych, tak na pokaz. Tęskni do wolności....
Zastanawiam się czy my kobietki jesteśmy ślepe, albo tak zakochane, a może
naiwne. Na pewno ja taka byłam....

[carri]

Pogadaj z nim chocby nie wiem co. Sprobuj ratowac malzenstwo poki jeszcze
pamietacie, co Was laczylo. Jesli nie chce gadac lub Tobie jest trudno mu to
wszystko powiedziec, to napisz list. Wyjedzcie gdzies razem, moze bez dziecka,
jak macie taka mozliwosc i sprobujcie sie odnalezc na nowo. Moze robcie razem
nowe, interesujace rzeczy (nowy sport, hobby). Powodzenia

[joanna.luczynska]

Popieram carri! Jeśli łączyła Was kiedyś miłość, to na pewno uczucie nie zgasło
całkowicie, tylko w obliczu innych spraw odsunęło się w cień. Może da się
wszystko naprawić i będziecie jeszcze szczęśliwą rodziną, szczęśliwymi rodzicami
i małżonkami. Warto spróbować, bo bycie samodzielną mamą i życie w samotności
wcale nie jest łatwe ani przyjemne. Przyjemne jest macierzyństwo, a reszta to
ogromny ciężar. Ja nie miałam możliwości ratowania związku, bo nie było w nim
miłości, nie było żadnego związku, tylko próba ratowania swoich emocji.
Życzę powodzenia, Asia i Mateuszek, który dziś skończył 10 miesięcy

[burza4]

Kochana, urodzenie dziecka to pierwszy powazny kryzys w większości związków.
Niektórzy radzą sobie z tym lepiej, inni gorzej, jedni dojrzewają do
rodzicielstwa, inni nie.

A co do rozwodów - cóż - nie pocieszę cię zbytnio. Ze WSZYSTKICH moich
znajomych małżeństw - z paczki osiedlowej przetrwało 1 (słownie: jedno)
małżeństwo, z paczki szkolnej tez jedno. W dodatku w obu przypadkach dochodzą
mnie słuchy o hmmm, jak by to nazwać - zainteresowaniach panów tatusiów i
przykładnych mężów różnymi innymi paniami. Koleżanki małżonki są rzecz jasna
nieświadome sytuacji. Wśród akutalnych znajomych na palcach jednej ręki mogę
zliczyć małżeństwa (pierwsze i jedyne) - reszta to albo nieformalne związki,
albo małżeństwa z odzysku. Nie wypada to zbyt optymistycznie, w dodatku własnie
dowiedziałam się, że kolejne dwie pary są w przededniu rozwodu. Niech to
szlag...