ach, jakie cudne święta będę miala....:/

[aniaje]

nie ma co, z matką wiecznie narzekającą i krzyczącą uważaj!Kinga tam
poleciala!uwazaj wysali sie!lec za nią! oboja mi szafki! skacze po lożku!idt
itp, potem po calym takim dniu i awanturach Kingi przyjedzie wieczorem
babcia,bo wlasie wróci od mojego wujka i cioci i brata ciotecznego, do
których nie jestem zaproszona ze względu na moje poczynania w związku z
exem.nic tylko paść ze szczęścia.Nie ma to jak kochająca rodzina...
a Wigilia?kochany wujek podchodzi z oplatkiem,kiwa glową i na tym koniec,zero
rozmów omijanie sie wzrokiem i to spojrzenie calej rodziny...jak ja moglam
sie z nim związać,jak moglam do niego wracać....czarna owca w rodzinie i do
tego panna z dzieckiem w Takiej rodzinie...prawników lekarzy ekonomistów...Po
prostu nie moge sie doczekać dzisiejszego dnia...wogóle calego życia
pelnego"wsparcia"i "milych slów i spojrzeń" z ich strony

Wszystkim Wesolych ŚwiątSamodzielnych ale nie samotnych

[labomba666]

Co to? Koniaczek był do śniadanka?

LaBomba

wiesz co???

[aniaje]

odczep się od wszystkich tutaj idź na inne forum zatruwac komuś życie ok?to nie
jest forum dla życiowych nieudaczników,którzy przy każdej okacji gnoją innych i
wyżywają sie za swoje nieudane życie.Masz podly charakter,szczycisz sie
placeniem za przelecenie zony, jesteś prosty i żalosny i naprawde,zajmij sie
lepiej swoim życiem bo TUTAJ o ile wiesz jest forum dla samodzielnych mam,a nie
cynicznych gnojków, od których wlasnie ucieklyśmy. Żegnam i nie życzę sobie
żebyś wipsywal sie pod jakimkolwiek moim postem !
Wspólczuję Ci...naprawdę, musisz miec bardzo smutne życie.

POZA TYM !!! ja mam DZIECKO, wiesz co to? chyba nie pije się koniaczka o 9 rano
mieszkając samotnie z dzieckiem. stuknij sie mocno czymś twardym leb i może sam
walnij flache,albo i skrzynkę, to może pojmiesz parę rzeczy.

Co tu sie dziwić,że tyle samodzielnych mam skoro po tym świecie chodzą tacy
faceci...przykre

[labomba666]

Tobie również Zdrowych i Wesłych Świąt.

LaBomba

[ansheila]

No cóż, to znajdź sobie lepsze towarzysto do spędzenia Świąt... Cóż innego
można napisać ?

[na_zakrecie]

ja siedzę sama przed kompem. Mała śpi. Jem właśnie żurek z paczki. Nic mi się
nie chce. Posypało się. Wesołych Swiąt.

[kini_m]

nie jesteś tak całkiem sama przed tym kompem

[mama_anuszy]

A swoją drogą to labomba musi być bardzo samotny skoro codziennie od świtu do
nocy siedzi tu i czyta, pisze, czyta, pisze... Nawet w taki dzień jak dziś...

jestem bydlakiem

[aniaje]

tak uslyszalam od matki dzis,bo kinga rzucila autkiem i obila jej szefe za 2
tysiace,i ze to moja wina, bo jej nie wychowalam,niewzzne ze wtedy bylam w zlym
stanie psychicznym przez ex,i nie umiaam sie sama nią zając, on mógl,ale tego
nie zrobil,wiec to i tak moja wina.zanosila sie placzem-matka-przez pol
godziny,i kucala przed tym obiciem,a kinga obila na samym dole , jakies 3
milimetrowe jasne kropki zrobila...potem sie nasluchalam ze nie dziwne ze sie
do mnie rodzina nie odzywa skoro sie tak zachowywalam, czytaj:bylam z ex, i
cud,ze wogole ktokolwiek z tej rodziny chce ze mną rozmawiać
życ nie umierać...żaluje ze nie zostalam sama w domu, ale przynajmniej mam
żarcia na 2 dni,co w mojej sytuacji finansowej jest dużym plusem.
poza tym dosc trudno jak ktoras pisala znależć lepsze towarzystwo,bo zazwyczaj
ludzie siedzą w swieta w gronie rodzinnym,a nie ze znajomymi.
Moja Gunia

[tsunami05]

ja siedze sama i dobrze mi z tym wyluzuj. Bydlakiem sie nie martw i glowa do
gory. I przestan wszystkich obwiniac o swoje niepowodzenia, bedzie ci latwiej!

nie obwiniam

[aniaje]

i nie wiem skąd ten wniosek

[tsunami05]

Wniosek stąd, że piszesz, że nie mogłas wychowywać swojego dziecka, bo
przeszkadzał ci w tym eks. Rozumiem, że na pewno dużo przeszłaś, ale nieudany
związek nie może przeszkadzać w wychowywaniu dziecka, zajmowaniu się nim,
poświęcaniu mu czasu.

nie o tym pisalam

[aniaje]

chodzilo mi o to,ze przez niego bralam silne prochy i ledwo bylam w stanie
wstac z lozka przez pewien czas,a w tym okresie on mogl zauwazyc ze kinga
zaczyna sie rzucac i awanturowac a nic niee zrobil.

[asiouek]

Mama jest be, bo Ci nie pomaga i krytykuje.
Wujek jest be, bo pokiwał głową zamiast Cię uściskać.
Ex jest be, bo zostałaś sama.
Dziecko jest be, bo przez nie się nudzisz i rzuca się na ziemię:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=571&w=27434349&v=2&s=0
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=571&w=32486479&v=2&s=0
Może faktycznie masz problem, ale argumenty, które podajesz (co z tego, że
rodzina patrzy i obgaduje? co z tego, że ON nie reagował na zachowanie dziecka?)
są jakoś mało przekonujące. Z Twoich postów faktycznie wionie jakąś pretensją do
całego świata, do ludzi, przy czym wg Ceibie głównym Twoim problemem jest nuda i
zazdroszczenie, że ex się nie nudzi i nie ma obowiązków.

Ja tak myślę, że mało kto Ci sprzyjająco odpowiada, bo większość osób na tym
forum borzka się z innego typu problemami niż złe spojrzenie wujka i brak zajęć
przy trzylatku...

[virtual_moth]

Pięknie, pięknie asiouek. Zapomniał wół jak cielęciem był, czy też od zawsze
świetnie sobie radziłaś jako "samodzielna" matka?

Po rozstaniu z ojcem dziecka czułam się podobnie jak autorka wątku. Samotność,
wyobcowanie, cały dzień składający się tylko z obowiązków, zależność finansowa
od rodziny. Pierwszy nóż w pelcy - odchodzący człowiek, z którym dzieliłam
życie i tworzyłam rodzinę, drugi, wbijany długo i powoli przez rodzinę, dla
której stałam się wrzodem na tyłku.

W takiej sytuacji człowiek ma prawo do żalu, sfrustrowania. Grunt to nie tkwić
w tym zbyt długo. Mr_ska ma rację - jesli się nie uzależnisz choc trochę
finansowo, to nadal będzie źle.
Dwulatka można już spokojnie zostawić w żłobku. Może Twoja mama mogłaby się nim
zaopiekować. Idż do jakiejkolwiek pracy, zobaczysz, po jakimś czasie lepiej się
poczujesz i staniesz na nogi.

Pzdr

[asiouek]

Nie virtual, nie zapomniałam.
Ale na pewno nie pisywałam wtedy, że moim problemem jest nuda.
Odbieram czasem posty anije jako wydżwiękiem, że dziecko jej przeszkadza, że
przez nie sie nudzi, że nie ma siły się nim zająć. I jeśli od pół roku ciągle
pisałabym w podobnym stylu - że nie mam siły sie opiekować dzieckiem, że wszyscy
wokół są nie tacy, to poszłabym to psychologa. Ja nie piszę tego złośliwie - JA
naprawdę tak robię.

Ania nie napisała też nic takiego świadczącego o wbijaniu jej noża w plecy przez
rodzinę. Opisała jedynie, że wujek pokiwał głową, mama nakrzyczała, a dziecko
zachowuje się jak każdy normalny trzylatek w fazie buntu i testowania granic.
Jak ja bym cholercia chciała mieć takie problemy...

a tak poważnie

[asiouek]

Może wypisz sobie, co mogłabyś zrobić - do każdego wymienianego problemu
postaraj się coś wymyślić - choćby najprostesz rozwiązanie.

Ja posłałam małą do przedszkola - finansując jej to ze swojego stypendium, bo
innych dochodów wtedy nie miałam. W czasie jak mała była w przedszkolu zaczęłam
szukać pracy - i pierwszą dostałam zupełnie przypadkiem - po wysłaniu CV do
szkoły, która właściwie nie szukała lektorów, ale skoro napisałam... to mnie
przyjęli. Dzięki poznanym w tej szkole osobom znalazłam drugą pracę.

Czułam się po rozstaniu bardzo źle, przez rok sklejałam się na terapii, bo mój
były stosował "mocne argumenty" i jakos się strasznie zapętliłam w tym związku.
Mi terapeutka, a właściwie wizyta u ter. pomaga - można się wygadać, spojrzenie
osoby "spoza" i jej komentarz pozwala mi realniej oceniać sytuację.

O ile kojarzę, to mieszkasz osobno - nie z rodzicami. Nie musisz więc mieć z
nimi kontaktu na codzień - moim zdaniem już to jest plusem w Twojej sytuacji.
Myślę też, że nie powinnaś oczekiwać od całej rodziny, że każdy będzie
akceptował Twoje wybory życiowe. Taki dystans do tego, co gadają inni bardzo
pomaga - uwierz.

Nie chcialam Cie urazić poprzednim postem, ale czasem po prostu drażni mnie
sposób, w jaki piszesz o swojej córce - że Ci się nudzi z nią, że się z nią
wstydzisz wychodzić - Twoje podejście do jej nadpobudliwego zachowania się (mało
działasz w tej kwestii, tylko piszesz, że jesteś bezradna). Jeżeli aż tak bardzo
niepokoi Cię jej zachowanie, to może porozmawiaj z psychologiem? Ona też na
pewno przeżywa to, co zaszło...

[virtual_moth]

asiouek napisała:

> Jak ja bym cholercia chciała mieć takie problemy...

To proste. Wyprowadź się od rodziców, wynajmij mieszkanie i "posiedź" z
dzieckiem kilka miesięcy w domu sam na sam z dwulatkiem. (Mamusia nie pomoże,
co najwyżej wypomni ile już na ciebie wydała).

Być może autorce wątku potrzebny jest kop w tyłek, ale nie jestem pewna czy to
ty asiouek jesteś najwłaściwszą osobą by go wymierzać.

Pzdr

[asiouek]

siedziałam niedość, że z dwulatkiem, to i z noworodkiem całymi dniami w mieście
oddalonym 200 km od najbliższych znajomych czy rodziny. Mamusia też mi nieraz
wypominała konieczność finansowania nie tylko zresztą moich studiów, ale i
utrzymywania exa, notorycznie bezrobotnego. Wiem, co to znaczy czuć się podle w
pustym mieszkaniu. Albo i w pełnym. Ale powtarzam - jeśli miałabym takie objawy
od grudnia do kwietnia, to bym się starała coś z tym zrobić.

> To proste. Wyprowadź się od rodziców, wynajmij mieszkanie i "posiedź" z
> dzieckiem kilka miesięcy w domu sam na sam z dwulatkiem.

To nie jest proste, bo takie mieszkanie trzeba utrzymać. Gdyby mi sznowna
mamusia - nawet wypominając to - wynajęła mieszkanie to bym była niepomiernie
szczęśliwa, bo nauczyłam się, że albo trzeba skorzystać z pomocy i olać tego
typu teksty albo trzeba się uczciwie zabrać do pracy i żyć skromnie ale
samodzielnie. Ja również miałam problem z wypominającymi / oczekującymi
wdzięczności rodzicami, ale z niego wylazłam, bo zaczęłam DZIAłAC, a w postach
ani tego działania nie widać.

Jeżeli jest osobą, która nie trwi siedzenia z dzieckiem, to czemu się czymś
innym nie zajmie. Ja z braku laku w wakacje po nocach robiłam za darmochę
tłumaczenia dla fundacji i stron internetowych, żeby mieć styczność z
jakąkolwiek formą działalności poza opieką nad dzieckiem. Samo się nie ułoży,
trzeba też trochę wysiłku, a nie tylko narzekania, że wszyscy źli...

A tu ciągle na nie: na przedszkole / żłobek nie mam i takie tam błędne kółka...
A rozwiązanie zawsze jakieś jest, może jesynie za cenę rezygnowania z niektórych
przyjemności...

[virtual_moth]

asiouek napisała:

> Wiem, co to znaczy czuć się podle w
> pustym mieszkaniu. Albo i w pełnym.

W takim razie nie wiem co cię aż tak gryzie asiouek, że dokopujesz tej
dziewczynie. Czyżby brak empatii był bolesny?

Tak czy inaczej nie ma o co kopii kruszyć, bo widzę że coś zrozumiałas i
spuściłaś z tonu.

Pzdr

---
Samodzielni rodzice

Virtual, czy Ty jestes Weryfikator?

[pesher]

Do Ciebie nalezy weryfikacja czy ktos pisze "slusznym" tonem czy powinien z
niego spuscic? Pomijam absolutnie tresc wypowiedzi Asiouka, ale to juz ktorys z
kolei post, w ktorym "ustawiasz" piszaca do pionu i zarzucasz brak empatii.
Straznik "poprawnosci politycznej" forum Samodzielna Mama?

[kini_m]

A nich stawia do "pionu".
Może częściej by tu się tak przydało.
Obie panie tu upuściły krytyki. Ale zdaje się że krytyka V_M bardziej zmierzała
do wsparcia osoby potrzebującej.

[kini_m]

...no i V_M opierała się o wspólny zakres doświadczeń, a nie wytykała różnice
(samochwała).

[virtual_moth]

pesher napisała:


> Straznik "poprawnosci politycznej" forum Samodzielna Mama?

Nie, wyrażam tylko swoją opinię.

[pesher]

virtual_moth napisała:

> Nie, wyrażam tylko swoją opinię.

Asiouek tez wyrazila swoja opinie.

[virtual_moth]

pesher napisała:

> Asiouek tez wyrazila swoja opinie.

I ty też, oczywiście. I szafa gra.

Może powinnaś sobie głębiej przeanalizować zasadę funkcjonowania for
internetowych?

[pelagaa]

Odgryzasz sie pesher za krytyke od Virtual w innym watku? Bo tak wlasnie to
wyglada.

[pesher]

Pelagaa,
Juz dawno przestalam "odgryzac" sie za krytyke. Jak kazda opinie - krytyke
przyjmuje, analizuje, wyciagam wnioski.
W mojej wypowiedzi napisalam o co mi konkretnie chodzi. Tym bardziej, ze to juz
nie pierwsza wypowiedz Virtual pt. "brak empatii" z "powinnas sie wstydzic" w
domysle. I nie chodzilo tu w zadnym wypadku o wypowiedz do mnie, a o
wczesniejsze wypowiedzi m.in do magdymaz i sara (z tego co pamietam, bo mi sie
w pamiec szczegolnie wryly).

[virtual_moth]

pesher napisała:

> Juz dawno przestalam "odgryzac" sie za krytyke.

Zatrzepotaj rzęsami, może ktoś ci uwierzy

---
Samodzielni rodzice

[pesher]

A moge nawet bioderkami zakrecic, co mi tam

[czerwone_korale]

Odbieram czasem posty anije jako wydżwiękiem, że dziecko jej przeszkadza, że
przez nie sie nudzi, że nie ma siły się nim zająć
___
czy to CIę najbardziej drażni asiouek?
dla mnie to zrozumiałe.KObieta porzucona, po depresji,siedząca sama 24h na dobę
z dzieckiem ma prawo do takich odczuć.
pozdrawiam

drażni to, że nic z tym nie robi od grudnia...

[asiouek]

[kini_m]

Haha, Asiouek jest taka mocna w gębie ale gdyby jej się przyjrzeć to sama nie
jest wiele lepsza. Oj bywało, bywało że dziecko jej tak przeszkadzało że umiała
je po prostu zepchnąć z kanapy bo mama musi się wyleżeć, albo znerwicowana tak
nakrzyczeć na córkę że mała zdębiała i nie umiała z siebie słowa wydobyć. Albo
jak matka Asiouka kazała małej schodzić ze schodów na tyłku, mimo że mała już
biegała i brykała w najlepsze. Taaa...
Dokładnie jak pisze V_M: zapomniał wół jak cielęciem był. Choć może należy
powiedzieć że ten wół jeszcze nie skończył być cielęciem, tylko sam nie zdaje
sobie sprawy ile z tego co pisze sama nie realizuje. Pouczać i wytykać innym
zawsze jest najłatwiej.

[kini_m]

Ania, a czy nie jest tak że: jesteś za mało zdecydowana?
Często tak bywa że inni (zwł. bliscy) "jeżdżą" sobie po kimś, o kim wiedzą że
niewiele się sprzeciwi.

[mrs_ka]

Przepraszam, ale jak można "wychować" niespełna dwuletnie dziecko? Czy raczej
jak można mówić o wychowaniu bądź niewychowaniu dwulatka?
IMHO najlepiej by Ci zrobiły telefoniczne kontakty z Twoją mamą. Początkowa
częstotliwość- raz na miesiąc.

a.

[kini_m]

mrs_ka napisała:
> Przepraszam, ale jak można "wychować" niespełna dwuletnie dziecko? Czy raczej
> jak można mówić o wychowaniu bądź niewychowaniu dwulatka?

Oczywiście, że można - zależy z jakiego punktu na to spojrzysz.
Jeśli z punktu właściciela mebli - to jest to możliwe.
Jeśli zaś rozumiesz że małe dziecko poznając dopiero świat nie nad wszystkim
panuje i nie mam jeszcze umiejętności przewidywania skutków - to niemożliwym
jest wyciąganie konsekwencji (choćby jako karcenie).
Ale ważną rzeczą jest zdanie sobie sprawy, że chyba ani pierwsza strona nie
przekona drugiej, ani druga nie przekona pierwszej. Bo inaczej wierząc że
jesteśmy w stanie przekonać drugą stronę i tracąc czas na dogadywanie czegoś co
druga strona nie może pojąć - tylko traci się nerwy, cierpliwość, którymi
powinniśmy zachowywać dla dziecka, a nie dla babci.
Jeśli mieszkasz razem z rodzicami - to niestety musisz jakoś szukać tymczasowo
tu możliwie kompromisowych sposobów bycia, dopóki nie usamodzielnisz się.
Jeśli mieszkasz oddzielnie - czas już się odpępnić psychicznie od rodziców, a
nawet na święta wpaść na niezbyt długo, bo widać że o nie służy dobrze.
Jeszcze jedna kwestia - jeśli ktoś robi awanturę o kilka kropek u dołu szafy,
to najwyraźniej ma zachwianą poczucie własnej wartości i takim idealnym
prowadzeniem domu stara to w sobie odbudować. Z tym nie wygrasz. Należy tylko
tutaj jak najmniej wchodzić w drogę (lub najprędzej usamodzielnić i
wyprowadzić).
pzdr

prosta rada.....

[johny_bravo2]

na drugi raz nie spędzać z nimi żadnych Świąt...sami zatęsknią i szybko zmieni
się do Was stosunek

nie zatęsknią, to taki typ ludzi,mam ich gdzies

[aniaje]

[mrs_ka]

"Przepraszam, ale jak można "wychować" niespełna dwuletnie dziecko? Czy raczej
jak można mówić o wychowaniu bądź niewychowaniu dwulatka?
IMHO najlepiej by Ci zrobiły telefoniczne kontakty z Twoją mamą. Początkowa
częstotliwość- raz na miesiąc."

Otóż nie można. MOżna mówić o WYCHOWYWANIU bądź NIEWYCHOWYWANIU dziecka,
albowiem jest to proces ciągły, a nie proces już dokonany. Jesli punkty
przyznaje się za brak logiki to jestem na minusie.
Jeżeli dwulatek porysuje meble to oznacza, że prawdopodobnie rodzic go nie
dopilnował, a nie, że dziecko jest niewychowane.
Każdy kto ma styczność z przeciętnym dwulatkiem wie też, że możliwe jest jego
niedopilnowanie, bo trudno zachowac rewolucyjną czujność 24h/7dni. Poza tym co
to jest wychowanie? Socjalizacja, inkulturacja i szereg innych "acji". O jakiej
socjalizacji mówimy więc w przypadku takiego malucha? Jesli już, to ma ona
bardzo ograniczony zasięg wyznaczany przez rozwój przeciętnego dwulatka, który
nawet nie ma opanowanego rozwoju myślenia abstrakcyjnego, a dostrzeganie
korelacji przyczyna- skutek dopiero zaczęło raczkować. I jeśli zrobi kupę w
majtki to nie ze złośliwości, a z powodu braku kontroli nad zwieraczami, którą
to umiejętność zyskuje około trzeciego roku życia.

Dla mnie argument o "niewychowaniu dwulatka" jest równorzędny ze "złośliwym
zrobieniem smółki przez noworodka".

Na marginesie: swoją porcję "oświeconych" komentarzy otoczenia też odebrałam.
Trzeba je ignorować i robić dalej swoje. Szczytem było stwierdzenie ojca
ośmiomiesięcznej dziewczynki, że owa dziewczynka "sika na złość tatusiowi" i że
"dyscyplinuje się dopiero pod wpływem klapsa".
Od tego typu racjonalizatorów- jak najdalej.

a.

[aniaje]

dobre to o tym tatusiu
a ja ciagle slysze ze jej nie wychowalam ale nie sądze zeby specjalnie rzucila
tym autkiem w drogocenne meble matki,zreszta juz kiedys tez jej porządnie obila
inne drogie meble-wniosek?nie przychodzic do matki

a co do "niego"juz poczynilam kroki,oby sie udaly

Kini - 10 punktów i szacunek! (b/t)

[labomba666]

[labomba666]

To jest akurat Twój wniosek, równie chybiony, jak większość Twoich wypowiedzi
na forum.
Charakter mojej aktywności zawodowej wymaga, żebym był dość często on-line, a
jeśli Tobie dostęp do Internetu kojarzy się z siermiężnym komputerem i kablami
kończącymi się w kuchennej ścianie, to powinnaś trochę poszerzyć swoją wiedzę.
Techniki łączności rozwijają się znacznie szybciej niż oferta Avonu.
Co do samego zjawiska pisania, to nie nastręcza mi ono większych trudności i
nie muszę się specjalnie zastanawiać nad przełożeniem swoich myśli na słowo
pisane.
Założę się, że Twoim zdaniem moje życie byłoby w pełni szczęśliwe, gdybym
spełniał się jako substytut zaliczki alimentacyjnej dla niesamodzielnej mamy.

Zdrowych i Wesołych

LaBomba

co??

[aniaje]

Labomba,to do mnie?ten ostatni wpis?jesli tak to kompletnie nie rozumiem o co
ci chodzi,nagle cos tam ci sie przypomialo?jak to sie ma do tego co napisalam ?
poza tym sprobowalbys choć RAZ nie byc zlosliwy,to nie takie trudne!!

do reszty Was:
mieszkam sama,ale ona mnie utrzymuje bo nie mam pracy,wczesniej nie musialam
jeszcze pracować.i ja ograniczam spotkania z nią jak moge do minimum,bo mnie
wykańcza.a dziecko jak dziecko,wkurzy sie i rzuci czyms co ma pod ręką,a że
matka ryczy z tego powodu?zostawie to bez komentarza...

i uwierzcie ja nie daje po sobie jeździc,inaczej nie byloby tylu
klótni,niektorzy chyba w ten sposób chcą sie dowartościować i zwalic wine za
swoje niepowodzenia

[labomba666]

Nie, nie do Ciebie. Jeśli nie widzisz komu odpisuję (po wcięciach tekstu), to
przyłóż sobie linijkę do monitora, albo najlepiej: mniej pij.

LaBomba

..

[aniaje]

czy mozesz ze mnie zejść???dlatego wlasnie pytalam bo nie zrozumialam o co
chodzi,bo nie pasowalo mi do zadnego wpisu,prosilam,nie umiesz sie zachować,to
nie odpisuj na moich watkach ok????????

naprawde mam dość takich ludzi jak ty ,czy naprawde tak ciężko byc
milym?????????????ręce opadają

[mrs_ka]

przepraszam, dopiero teraz doczytałam Twoje najnowsze wpisy. Niestety dopóki się
nie uniezależnisz finansowo od mamy, nie przerwiesz tego typu relacji. Na razie
ma Ci się prawo nie podobać Jej zachowanie, ale Jesteś zdana na Jej ekonomiczną
łaskę. I ta zależność się utrzyma, dopóki nie zaczniesz opłacać rachunków ze
swoich pieniędzy.
Nie ma czegoś takiego, jak bezinteresowne ofiarodawstwo. Ideałem jest oczywiście
bezinteresowność, w praktyce wdzięczność potrafi kosztować bardzo drogo. Dopóki
się z tych ofiar korzysta odbiera się sobie samemu prawo do powiedzenia "mam cię
w nosie, moje decyzje nie zależą od ciebie".
Emancypacja kobiet też zaczęła się od portfela i nic się pod tym względem nie
zmieniło. Z samotnymi matkami jest tak samo.

a.

[labomba666]

> naprawde mam dość takich ludzi jak ty ,czy naprawde tak ciężko byc
> milym?????????????

W niektórych wypadkach, to wręcz niewykonalne.

LaBomba

R

[aniaje]

ok,w takim razie co w moim przypadku okazalo sie konieczne do uzycia niemilych
slow?co takiego napisalam w 1 poście,ze mnie objechales?i w nastepnych?czy to
ze nie mam rodziny,bo traktuja mnie jak najgorsze gó.. i to ze chce o tym
napisac to powod zeby byc zlosliwym?naprawde nie pojmuje
poza tym w twoim przypadku,ty tak piszesz w 99% swoich postów,wiec to ty jestes
dziwny czy wszyscy na tym forum?
jesli ktos mowi mi,ze go zranilam jakos,to przynajmniej pytam czym i tlumacze
dlaczego i mysle co z tym zrobic z ty?ty masz to gdzieś i ze spokojem każdego
mieszasz z blotem.
to chybanie najlepszy sposób na życie

[labomba666]

> ok,w takim razie co w moim przypadku okazalo sie konieczne do uzycia niemilych
> slow?

Nie presadzaj z tymi niemiłymi słowami - nie było aż tak źle.
Co do reszty, to Twoje wypowiedzi są strasznie bełkotliwe i infantylne. Nie
czepiałbym się, gdybyś na tym poprzestawała. Ty natomiast zioniesz pretensją do
wszystkich, a przede wszystkim do własnych rodziców. Niezależnie od tego, czy
jest to uzasadnione, czy nie - dla mnie jest to niedpuszczalne. Stąd taka, a
nie inna reakcja na Twoje wypowiedzi.
Proste?

LaBomba

nie

[aniaje]

a dlaczego niedopuszczalne?mam sie dac traktowac jak smiec?bo to moja matka?i
nie mam do wszystkich pretencji,mam do rodziny ,bylego i do ciebie również.wiec
o co ci chodzi??????????i dla mnie bylo źle,bo nie lubie zlosliwosci nawet w
takiej postaci.przewrażliwiona?może i tak,ale taka wlasnie jestem.ja staram sie
byc dla kazdego dobra i tego samego oczekuję.nie pasuje?nie pisz!!!

[labomba666]

> ja staram sie byc dla kazdego dobra i tego samego oczekuję.nie pasuje?nie
pisz!!!

Problem w tym, że specjalnie Ci nie wychodzi bycie dobrą.
A decyzję o ewentualnym pisaniu zachowam dla siebie.

LaBomba

[aniaje]

wychodzi,ale nie w stosunku do chama,takiego jak ty,wiecej nie odpisuje na
twoje posty.ŻEGNAM !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1

[labomba666]

Otóż zauważ, że NIE wychodzi. Jeżeli Twoi rodzice nie mają wobec Ciebie (jako
matki samotnie wychowującej ich wnuczkę) większej cierpliwości, to oznacza, że
powinnaś zdecydowanie przyjrzeć się i zweryfikować własną postawę.
Obrażanie innych uczestników forum nie jest tu żadnym remedium. Może spróbujesz
terapii u psychologa? To żaden dyshonor.

LaBomba

WIECIE CO?

[aniaje]

moj wujek nie kiwa glową ale nienawidzi mnie od lat,nie patrzy na mnie nie
rozmawia,nie wita sie,krzyczy ,ostatnio pchnal mnie przy dziecku na sciane i
zagrozil,ze dostane od niego,matka od lat mnie wykancza psychicznie i zwala na
mnie swoje nieudane zycie oraz moje,za kazdym razem jak ją widze to to samo
slysze!!i nie mam sie czym przejmowac??to co teraz napisalam to jedna setna
tego,czego od nich doswiadczam.moj byly mnie od miesiecy zdradzal i zostawial
samą w domu non stop!byl chamski i oschly,klamal ciągle i olewal jak byl w
domu, o zdradach dowiedzialam sie przypadkiem,jak na gg napisalam do
jego "kolezanki" z zesplu,z ktorą sypial od miesiecy i do ktorej sie
wyprowadzil mowiąc ze spi w ośrodku dla bezdomnych!!!po tym dalam mu glupia
szanse ale skonczylam na lekach, i mieszkalam z dala od znajomych,a nikomu sie
nie chcialo czesto jechac 1,5 godziny do mnie ,wiec siedzialam sama z trudnym
dzieckiem, to NIE BYLO LATWE, bo wiedzialam ze on ciągle wychodzi,niby na
spotkania i proby a chodzil do NICH i nie pomagal mi nad nia zapanowac tylko
na wszystko pozwalal.
nie musialam pracowac bo utrzymywala mnie matka,stac ją bylo,a ja wychowywalam
dziecko.teraz zostalam sama,naprawde sama,mam tylko swoja przyjaciolke,teraz
blisko bo sie wyprowadzilam spowrotem na nasze osiedle, i nie moge znalezc od 3
miesiecy pracy,matka mi to wypomina przy kazdym spotkaniu,liczy kazdy grosz,
byly jest wredny.
czytając moje wyrywkowe posty mozecie myslec co chcecie,ale ja naprawde mialam
ch..owe zycie,a tyle to trwalo bo chcialam zbudowac rodzine ktorej nie
mialam,chcialam probowac a nie jak moja matka sie poddac i zyc sama,chcialam
ojca dla dziecka,bo kiedys cholernie go kochalam,czy to zle??matka jest ciezko
chora na serce od dawna i nie moze mi pomoc przy dziecku,ojca nie mam,rodziny
nie mam,jego rodzina mieszka 500km stąd, na opiekunke nie mam
co mam jeszcze napisać ??
ze mam kochac mamusie bo jest moją matka i rodzine i nie przejmowac sie tym co
mi robią?przejmuje sie bo to boli,bo nikt mnie z nich nawet nie probowal
zrozumiec ani porozmawiac,tylko spojrzenie jak na najgorszego czlowieka na
swiecie, na szmate,ktorej nie warto nawet powiedziec czesc(mieszkamy niestety
na jednym osiedlu).
zrobilam zle ze nie skonczylam najpierw szkoly i pragnelam cholernie dziecka z
tym czlowiekiem,ale ja wierzylam ze sie uda, ze to ten jedyny,dlatego robilam
to wszystko i czekalam tyle czasu, bo przepraszal a ja wierzylam raz za razem.
a ze nie jest mi teraz latwo??nie jest,bo po raz kolejny sie rozstalismy,bo
znowu robilam z siebie idiotke w styczniu i mu zaufalam ze sie zmieni,ale teraz
nie widze mozliwosci powrotu bo brzydze sie nim i doroslam po raz kolejny,juz
nie zlamie pewnych zasad.jest mi cięzko bo nie ma mi kto pomóc, nie mialam jak
pisac pracy bo mi komputer matka zabrala tlumacząc ze nagle kinga
zniszczy,zostalam wyklęta przez rodzine, bez grosza,bo uslyszalam od
matki,zebym rzodkiewek nie kupowala bo mam oszczędzac a ona nakupila
przedwczoraj kindze worek slodyczy, i gdzie tu konsewencja?najlatwiej kogos
oceniac jak sie nic nie wie.jest mi smutno i zle i chcialam sie wyżalic,bo
zostalam sama,bo nie mam rodziny,nie mam mężczyzny i ojca dla córeczki,bo ona
naprawde jest ciężkim dzieckiem,NAPRAWDE !,wiem ze to dla tego ze sie
klocilismy w domu,ale teraz musze to naprawic,a to trudne.Więc moge sie wyzalac
czy będe ochrzaniana za zwalanie winy na caly swiat??
owszem jest w tym moja wina, taka ze chcialam być kochana, i przez rodzine i
przez matke i przez mojego bylego.nie wyszlo.
a ze pisze chaotycznie?tak juz widocznie mam,mam duzo do powiedzenia anie chce
tu opisywac historii mojego zycia bo byscie do jutra nie przeczytali.

POZA TYM

[aniaje]

ja kocham kinge cholernie i ją uwielbiam bo jest nieprzeciętna duzo sie smieje
poza tymi wybrykami,niesamowicie tanczy,i nie jest tak ze nic z tym nie
robie,jak pracuje nad nia,rozmawiam tlumacze pokazuje co robić,a to ze sie
nudzilam?a co mialam tam robic siedząc non stop w domu?teraz sie nie nudze bo
mam prace do napisania i to za miesiąc,a wtedy nie moglam pracy podjąc bo
matka stracilaby podatek z calego roku,czyli ponad 10 tysięcy!teraz chodzi do
zlobka od niedawna ale ja tego nie finansuje ani byly bo nie ma kasy,placi na
swoje drugie dziecko i na dlugi,wiec moge sie wyzalac ze na nic nie mam
i ja nie mam zadnych przyjemności,oprocz palenia,co jest raczej ulgą
nie chodze do fryzjera mam podarte buty,stare swetry i spodnie,nie kupuje
kosmetykow,chybaze na wigilie jak kase dostane,bo zawsze dzielilam sie z bylym
bo nie mial,wiec sobie odmawialam.kupowalam jemu,bo w razie cego na spodnie
matka mi dala.wydawalam na Kinge i jej niczego nie zaluje.i ja robie duzo w
kwestii mojego uniezaleznienia sie , bo od 3 miesiecy szukam pracy,chodzilam na
kupe rozmow,chcialam zalozyc sklep internetowy ale nie moge znalezc
wspolnika,bo dwóm sie odechcialo, i nie mam kasy sama na wylozenie paru
tysiecy,a pomysl mam super opracowany jakie mam wyjscie?pojsc na kasjerke z
magistrem w reku,bo nigdzie na wet za 1000zl nie chcą mnie przyjąć bez
doswiadczenia.ale wczesniej mierzylam wyzej,ale jak widac za wysoko.ale
oczywiscie to też żle bo od początku moglam isc do Mcdonalda
Poza tym ja mialam prace w ręku ale ten ***** przelozyl prace ,pisalam o tym,i
w dniu mojego szkolenia obowiazkowego on zalatwil ze on bedzie pracowal,a
pracuje 24h i praca sie skonczyla...ja nie siedze na dupie i nie zrzędze,tak
wszystko wina wszystkich,nie leze bezczynnie ale dzialam,tylko co z tego skoro
nic nie wychodzi?wazne ze mam juz inne podejscie do zycia,staram sie trzymac i
nie przejmowac idiotami na okolo,ktorzy chca m i zatruc zycie i wykonczyc
psychcznie,wiecie ze matka dlugo powtarzala,ze mnie nikt nie przyjmie do pracy
bo sie nie nadaje,ze nigdzie nie zagrzeje miejsca bo mam taki charakter,a ja w
to w koncu uwierzylam, czlowiek ktoremu oddalam calą siebie i poswięcilam
naprawde duzo,olal mnie bez powodu, jego wytlumaczenie:ze bylo zle i ze byl
glupi. to wszystko! jedyna moja wina to taka,ze dawno temu raz czy 2 go
wyrzucilam z domu, za co przepraszalam go potem nie raz,bo bylo mi naprawde
glupio.dlatego nie jest latwo z tym zyc,szczeglnie bez wsparcia bliskich
osob,bez wsparcia to jeszcze ale z gnojeniem...

i jeszcze cos

[aniaje]

mowila ze duzo moze sie zejsc miejsca...czy to milo slyszec od wlasnej matki po
raz kolejny,juz nawet nie mowie ze w święta, ze jestem bydlakiem?bo kinga obila
szafke?ze to moja wina?tlumaczylam jej,ze przez pewien okres nie umialam sobie
ze soba poradzic a byly nie wychowal wtedy kingi,nie zajal sie jej zlym
zachowaniem,ale ona ma to w dupie,nie slucha,mowi ze ma zniszczone zycie przeze
mnie, ze to moja wina ze ona nie ma rodziny, i jeszcze ze ona byla na swieta
zaproszona...jak milo,ona byla ale ja juz nie, bo ja jestem niczym.
zresztą ja sie i tak ciesze ze jestem jaka jestem a troche mi to zajelo,bo
matka od poczatku stawiala na kase,nie na rozmowy ale kpowala mi co
chcialam,pracowala do pozna latami nie bylo jej w domu,ojca nie bylo,widzialam
jak pije jak zaprasza znajomych a pote idzie pijana do pokoj,a ja tlumaczylam
im ze mama zasnela,tak bylo nie raz,albo jak sie dobijalam bo tak sie nachlala
ze zamknela drzwi i nie mialam jak wejsc, albo jak sprowadzala jakichs
facetow,jak 13-15 letnie dziecko ma sobie z tym poradzic?jak ma zrozumiec ze
takie zachowanie jest zle?skoro nikt z nim nie rozmawia a kazdy krytykuje i
wytyka palcami?
dlatego jak poznalam bylego to wydal mi sie 8 cudem swiata,a ze glupia mu
ufalam i wybaczalam tyle czasu,tak tow ylącznie moja wina.ze chcialam z nim
dziecko mimo,ze juz klamal?ze nie skonczylam studiow i nie pracowalam?tak
moja,wina bo moglam sobie finansowo jakos na to pozwolic.bo
mialam "swoje"mieszkanie.chcialam milosci i zainteresowania moja osobą.czy
dlatego zasluguje na krytyke?moze lepiej byc zimną swinią, bez uczuc i niczym
sie nie przejmowac,stac twardo na ziemi jak matka i brac pod uwage tylko swoje
zdanie,isc do wszystkiego po trupach i sie nie zalamywac...myslec tylko o
pieniądzach,czyli to, co widzialam w mojej rodzinie...tego mnie uczyli.ale
wiem,ze wtedy skoncze jako stary i bardzo samotny czlowiek

[virtual_moth]

Aniaje, po pierwsze przeczytaj jeszcze raz bardzo uważnie post mr_skiej o
dwulatkach. Roczniaków czy dwulatków się nie wychowuje - ich zachowanie w
ogromnym procencie zależy od temperamentu. Poza tym ja jeszcze nie widziałam
małego dziecka, które by (niezależnie od temperamentu) nie niszczyło
wszystkiego w zasięgu chwytaków. "Nieposłuszeństwo" to też typowe zachowanie.

Druga sprawa - NIE PISZ o tym, że praca za tysiąc to mało. Ból rozrywa mi serce
gdy to czytam i naprawdę zaczynam żałować, że stanęłam po Twojej stronie (choć
owszem, kiedyś też biadoliłam, że tysiak to max na co stać pracodawców w moim
regionie, życie zweryfikowało mój pesymizm). Po prostu bierz co jest i tyle. Do
tego rozkęć jakiś handel na allegro i już masz więcej kasy.
Pracodawcy wbrew pozorom chętniej przyjmą do pracy studentkę z dzieckiem, które
ma zapewnioną opiekę niż młodą mężatkę po studiach.

Po trzecie nie mysl tyle o przeszłości, skup się na przyszłości.

Pzdr

[aniaje]

juz sie skupilam,pisze prace mgr,szukam pracy,ale chcialam opisac co i
dlaczego,ze nie jestem taka zla i bezczynna
i wiesz,jak mam utrzymac mieszkanie +rachunki to jest conajmniej 700zl,bez
kitu, +zlobek +dojazdy+jedzenie i bez jego alimentow,bo go nie stac. wiec moge
zarabiac 700, ok ale kto nas utrzyma jak zaplace czynsz-500zl +oplaty?

[asiouek]

Na pewno masz trudną sytuację, jeżeli nie masz osoby, na której mogłabyś
polegać, wsparcia. Ale to nie znaczy, że nie ma wyjścia. Popatrz: siedzisz z
małą w domu, masz dużo czasu, żeby jak napisałaś "ponaprawiać" zachowanie córki,
tzn poświęcić jej dużo cierpliwości, czasu. Masz toksyczną rodzinę - może warto
rozlużnić z nimi stosunki, nie spotykać się, nie odwiedzać. Masz czas - możesz
iść i z małą do psychologa, i sama pójść do terapeuty. Dla mnie od spotkań z
psychologiem rozpoczęło się zdrowienie z chorego związku, dzięki temu umiałam
podjąć małe decyzje, które sprawiają, że jest coraz lepiej. Ja na spotkania na
początku chodziłam nawet razem z małą, w takiej byłam kropce...

Wiesz najlepszym sposobem na takich ludzi jak Twoja mama jest totalny spokój,
kiwanie głową, tak masz rację i robienie swojego. Nie angażuj się tak
emocjonalnie w to, że jest niekonsekwentna, że Ci wypomina. To są słowa.
Przecież Ci jakoś pomaga, chociaż nie musi w zasadzie, to Twoje życie i Twoja
odpowiedzialność.

Jeśłi chcesz to napisz na priva, skąd jesteś, mogę Ci pomóc znaleźć jakis
ośrodek, gdzie psycholog udziela porad za darmo, gdzie mogłabyś się zgłosić -
jeżeli masz taką potrzebę.

Pozdrawiam i trzymaj się - małe kroczki przynoszą ze sobą duże efekty - czasem
po długim czasie, ale przynoszą

[aniaje]

dzieki za troske ale ja nie potrzebuję psychologaja wiem co robic ze swoim
zyciem
tylko chce znależć prace,zeby sama sie utrzymac,a reszta sie ulozy,psycholog
nie zrobi tego za mnie, a z kingą ucze sobie radzic i zaczynam sie smiac z jej
awanturi olewać

[asiouek]

jeśli wierzysz, że psycholog mówi ludziom, co mają zrobić ze swoim życiem, to
zawiodłabyś się

Może Ci pomóc uwolnić się z chorych relacji - a z Twoich postów wynika że jesteś
zapętlona na całego. Chciałaś do pracy, ale mama... Raz chcesz się uwolnić, ale
chyba masz niezłe finansowe perspektywy przy niej, może dlatego tak trudno?

Ale jeśli sobie radzisz to bardzo fajnie)
powodzenia
Asia

[aniaje]

juz nie mam perspektyw finansowych przy niej,poki co teraz placi za mieszkanie
i moje jedzenie przy rownoczesnym częstym wypominaniu...psycholog mi nie
potrzebny ja potrzebuje spokoku do pisania pracy i chce pracowac

a co do mojej matki,to cięzko cos wymyslic bo z 1 strony napada na mnie
psychicznie,ja sie nie ozdywam to potem narzeka ze mam ją gdzies ze co ona ma
za zycie...kolo zamkniete, juz jej powiedzialam ze za duzo narzekala i nie
chciala zrozumiec o co mi chodzi,ale jak widac nie dotarlo,wniosek?bede sie
odzywac i widywac to padne, nie bede?to ona padnie...i ja do bede wysluchiwac
jaka zla i egoistyczna corka jestemfajnie co

[asiouek]

każdy tkwi w takim układzie, na jaki się godzi...

[aniaje]

no to co mam zrobic?ona jest powaznie chora na serce,i na inne choroby sypie
sie bo zrujnowala sobie pracą i nerwami zycie,niszczy tez mnie,chce sie
odwrocic,ale to w koncu moja matka i musze sie czasem odezwac ,mimo,ze boli jak
tego slucham.musze sie czasem odezwac bo boli ją czesto serce i zwyczajnie boje
sie ze jak ją oleje to moze sie cos stac,to naprawde bardzo powazna choroba
wiec nie widze wyjscia,musze to puszczac drugim uchem,przynajmniej dopoki sie
nie usamodzielnie(bo w kazdej chwilki jak sie wkurzy moze mnie stąd wywalic,tak
jak to zrobila ostatnio w zime z dzieckiem), albo dopoki jej sie nie polepszy

[asiouek]

A ja bym nie szła chyba na taki układ. Jeżeli ktoś mnie rani, poniża - to zrywam
z nim kontakt, unikam. Moja mama była w stosunku do mnie bardzo krytykancka,
wypominająca. Kiedy wprowadziłam się do domu rodziców z małą też było mi pod tym
względem trudno.

Nie korzystałam z jej pomocy, córka zostawała z dziadkiem, kiedy musiałam gdzieś
wyjść, zapisałam ją do prezedszkola. Mojej mamie było przykro z tego powodu,
raniło ją to, że z nią nie rozmawiam. Poweidziałam jej po prostu, że ona rani
mnie zbyt często i że ze względu na to nie chcę jej pomocy, pieniędzy.

Po roku jej minęło Złego słowa na mnie nie powie - przynajmniej głośno.
Pozdrawiam i zmykam
Asia

[kini_m]

Jak na razie Ania ma szansę wyrwać się i nie utkwić w toksycznej rodzinie.
Niestety do tego lepiej w sposób jasny postawić granice rodzicom, a nie bawić
się w peany pochwalne na ich cześć - bo to grozi nie wyrwaniem i oddaniem
inicjatywy takim rodzicom. Czego przykładm asiouek (wspieranie w odgradzaniu
dziecka od drugiego rodzica, wspólne szkalowanie w sądzie, wytaczanie spraw
prze teściową którą wspiera exia)

do Asiouek

[aniaje]

a jak wygląda twoja sytuacja?gdzie jest ojciec dziecka??

[asiouek]

jak pisałam od pewnego czasu uczę się szanować siebie. Ojciec mojego dziecka
używał zbyt przekonywujących argumentów (głównie siłowych), więc uciekłam - tak
jak stałam - z dzieckiem. Było to w lipcu 2004. Wróciłam do rodziców, od których
nota bene z radością uciekałam cztery lata wcześniej, by założyć szczęśliwą
rodzinę... Ot ironia losu, który nauczył mnie pokory i doceniania pomocy rodziny.

[johny_bravo2]

aniaje napisała:

> ... gdzie jest ojciec dziecka??

z tego co mi wiadomo to tu na forum zaraz się zapewne do Ciebie odezwie,
ponadto tą "oszałamiającą" historię możesz poczytać na tym forum ... ale "jaja"
oczywiście wielkanocne

[aniaje]

ale w sensie jak jej stosunki z ojcem,widuje sie z dzieckiem?placi alimenty?czy
olewa?bo nie czytalam nigdy jej historii

[asiouek]

ojciec dziecka w ramach odwiedzin próbował nadal "trzymać rękę na pulsie" -
kontrolować i bardziej od zabwa z dzieckiem interesowało go dogryzanie i
przepychanie mnie. Wpływ tego na córkę był zły, dlatego walczę w sądzie o
ograniczone kontakty.

Płaci 200 zł alimentów i jest to jego pierwszy wkład w finansowanie dziecka, bo
przez 4 lata ja utrzymywałam go z pieniędzy na studia od moich rodziców.
Pieniążki, które mała dostawała od rodziny on skwapliwe "brał na przechowanie",
co zaowocowało paroma wycieczkami krajoznawczymi - dla niego, samotnymi.

Od rozstania ojciec udaje zainteresowanie dzieckiem. O ile wcześniej wyjeżdżał
na miesiąc wakacji albo do mamusi, jak mu było niewygodnie z płaczącym
dzieckiem, o tyle teraz twierdzi, że nie może dnia wytrzymać bez dziecka.

Ale nie chcę się rozpisywać, bo akurat w tym zakresie nasze problemy się nie
pokrywają. Ale magisterkę mam tak jak Ty do napisania))

ale

[aniaje]

czemu chcesz mu ograniczyc prawa?zle sie dzieckiem zajmuje?jak sie zachowuje
jak sie teraz spotykają?wogole często sie widzą?ma zly wplyw na dziecko?tobi mu
coś ze chcesz ich od siebie oddalic??tak zrobila ex mojego exa,chciala nawet go
pozbawic praw,ale nie miala powodow i sąd ją wyśmial,ale dopiela swego i mu
ograniczyla prawa, z tym,ze on mieszka 500km dalej i rzadko widzi corke...

Jesteś jak Chuck Norris

[natasza39]

W tych wyszukiwaniach nowych ników kini....

[zosiunia1]

Cześć,nie pochodzę z rodziny ludzi sukcesu. Ale mam dziecko 4 letnie któremu
usiłuję wpoić jakieś zasady Dokładnie w Wielkanoc rozstałam się po raz kolejny z
ojcem mojego dziecdkla i świąt w ogole nie miałam. Przepłakałam całe śniadanie.
Powrót do mamusi nie był zbyt łatwy, jest alkoholiczką, więc trafiłam z deszczu
pod rynnę. Ale tu nikt na mnie nie krzyczy. I nikt nie usiłuje mnie zastraszyć
tekstami w stylu "zamknij mordę bo ci przypie.." szkoda mi Zosi jeszczenie ma
4 lat i kocha mamusię i tatusia.Ale dziś wychodziłyśmy na spacer [ powiedziała,
że tam nie ma tatusia który na nas krzyczy

[aniaje]

...Kinga pewnie tez by coś powiedziala ale nie umie tak sie wypowieziec
straszne mi przykro,ze ją narazilam na te wszystkie stersy i klotnie z bylymi
za matke,wczoraj jak tak matka ryczala nad tą szafką to kinga tez porykiwala i
mowila,babcia nie plaćco tu sie dziwic ze jest nerwowa,musze sie porządnie
wziąc w garsc i zroic tak,zeby o wszystkim zapomniala i zeby to sie na niej nie
odbilo w przyszlosci,ale mi źlejak ona biedna miala wyrażać lęk jak nie takim
zachowaniem................

[tsunami05]

aniaje, czytam tę przepychankę i wniosek mam tylko jeden. Sama zresztą
napisałaś - trzeba się szybko brać w garść bo szkoda dziecka.
Ja się tu kiedyś też nawymądrzałam na tym forum jak to dam sobie radę i
dostałam po uszach. Jakoś daję radę, choć dziś mam już dość wszystkiego. Mam w
domu niemowlaka, mieszkam ponad 200 km od bliskich, caly czas od porodu - 3
miesiące - dorabiam do zasiłku macierzyńskiego i do tego kończę pisać doktorat.
Dziecko mam mega absorbujące, płaczące i nie śpiące w dzień. Na razie jestem
tym "cielęciem", ale wiem jedno - nie moge się na nikogo oglądać tylko iść do
przodu, wybierac najlepsze rozwiązania, które pozwolą mi przetrwac. Lekko nie
jest ale jestem sama i muszę dziecku zapewnić bezstresowe dzieciństwo. Na razie
jest malutkie, ale w końcu zacznie rozumieć. Pisze o sobie, żeby ci pokazać, że
wiele z nas ma ciężko.
Przestań myśleć co by mogło być, o tym, że święta mogly być cudowne ale nie są,
w ogóle nie myśl jak być powinno, tylko co możesz zrobić żeby było lepiej.
Skoro dziadkowie stresują dziecko, nie posyłaj jej tam. Pieprzyć szafkę, to nie
twoja wina, ze zniszczyła, babcia mogła jej pilnować. Dasz radę, w końcu kto ma
miec siłę, jeśli nie matka.

kolejna rewelacja od mojej rodzinki.......

[aniaje]

moj brat cioteczny,ten kroty przyjechal na swieta do mojej matki ma w sobote
urodziny, zaprosil mnie wczoraj i sie zgodzilam,ale nie wiedzialam jak
powidziec ze nie przyjde raczej ze wzgledu na jego ojca
wlasnie dostalam telefon od brata ze jego szanowny tatus nie chce zebym na te
urodziny przychodzila!!to sie po prostu w glowie nie miesci!to on mnie rzucil o
sciane jak szmate a teraz to on nie chce mnie widziec! cholernie zaluje ze
pierwsza nie zdobylam sie na powiedzenie ze nie przyjde, ale szkoda mi bylo
robic to wlasnemu bratu, kiedy miala byc tam cala jego rodzina.

cudnie po prostu, szkoda gadać,wszak rodzina najważniejsza

[labomba666]

> wlasnie dostalam telefon od brata ze jego szanowny tatus nie chce zebym na te
> urodziny przychodzila!!to sie po prostu w glowie nie miesci!to on mnie rzucil
> o sciane jak szmate a teraz to on nie chce mnie widziec!

A co, marzyłaś o powtórce?

LaBomba

[lilith76]

szkoda twojego zdrowia i życia na napędzanie się żalami i gniewem.
to nie rodzina rujnuje ci życie, tylko twoje bezustanne rozpamiętywanie o tym,
co oni ci robią.

ok wyjaśnie

[aniaje]

nie chodzi o to,ze chcialam powtorke z rozrywki,ale ze to ON sobie mnie nie
zyczy w domu,takie chamidlo i to na urodzinach nie swoich ale wlasnego syna i
to mnie wkurza ze to ja nie chcialam isc

i nie rozpamietywanie,ale uwierz ze ja to przezywam,bo to sie stalo dziś i nie
rozpamietywalam tylko napisalam co znowu milego zrobili w moim kierunku.
nikt nie pomyslal jak ja moge(nie poczulabym sie ale oni o tym nie wiedzą)
poczuc sie,ze na ostatnie swieta zaproszono calą rodzine,moją mame i tylko mnie
i Kingi nie?
a teraz po kilku dniach robią to samo i to z przyjęciem syna, nie swoim.jak ja
wyglądam w oczach reszty rodziny?na jakiegos potwora,a nie znosze jak ktos ma
bezpodstawnie o mnie zle zdanie,szcegolnie ze ich lubię,przeciez nie bede do
kazdego dzwonic i mowic ze ja bym przyszla owszem,gdyby mną nie cisnal o sciane
i nie zagrozil

aha i jest cos pocieszającego

[aniaje]

niedawno dzwonila do mnie matka,dowiedziala sie o sytuacji o powiedziala,ze w
takim razie ona tez nie przyjdzie,jedynie zlozyc zyczenia, milo z jej strony. w
sumie to tak samo zrobila na swieta,bo nie poszla,ale sie skonczyly wiadomo jak.
no wiec ja z matką i gunią bedziemy sie bawic na placu zabaw, ktory jest
zupelnie pod ich oknami,co matka sama zaproponowala(ale nie zlosliwie zeby im
sie pokazac), i dolączy do nas brat cioteczny i 2 jego siostry cioteczne,ktorzy
to samo zaproponowali,wiec jesli tez o 16 ,to sie okaze ze pierniki będą same w
domu siedzialy