jestem zmęczona

[jufalka]

jestem samą mamą, czuję się zmęczona, każdy dzień podobny, ciągła opieka nad dzieckiem... na dodatek mam studia, ale nie za bardzo
wyrabiam się z nimi, i stresuje się tym, nie mam włascwie czasu na jakieś przyjemności tylko dla siebie, ciagle z dzieckiem, i
mam jeszcze wyrzuty, że tak jest, czy to źle na dziecko nie wpływa...

[ybarra70]

witaj ja też jestem czasami zmęczona mimo że mam pomoc rodzicow, ale nie wiem
co jest lepsz ponieważ czuje sie w pewnym stopniu ograniczona zawsze słysze jak
juz mam jakies przyjemnosci tylko dla siebie NIE KOSZTEM DZIECI a ja nic
takiego złego nie robię i na pewno nie ich kosztem.Ja przecież jeszcze chcę życ
i funkcjonować jak czlowiek i kobieta ito mnie strasznie męczy i czasami zle
nastawia w stosunku do dzieci i właśnie stad moje wyrzyty sumienia

[jufalka]

Mi też pomagają trochę rodzice, ale wtedy ja się przygotowuje do studiów, hm ja też czuję się podobnie z ich pomocą, też podobne teksty słyszę np miałam niezłą depresję i zaczęłam chodzić do psychologa, żeby chociaż pogadać, a moja matka na to, że tylko myślę o własnej d..., a przecież to w dużej mierze robię dla dziecka... rozumiem co czujesz... musimy ciągle zajmować się dziećmi, nie możemy często nawet odpocząć, ciągle do dyspozycji... nie dzielimy tego z partnerem, stąd możemy czuć do dzieci te negatywne uczucia, choć to nie ich wina...

[ona_niepokorna]

jufalka napisała:

> jestem samą mamą, czuję się zmęczona, każdy dzień podobny, ciągła opieka nad dz
> ieckiem... na dodatek mam studia, ale nie za bardzo
> wyrabiam się z nimi, i stresuje się tym, nie mam włascwie czasu na jakieś przyj
> emności tylko dla siebie, ciagle z dzieckiem, i
> mam jeszcze wyrzuty, że tak jest, czy to źle na dziecko nie wpływa...

Rozumiem Cię doskonale...też jestem samotna.......zmęczona i mam czasami dośc.
Najbliższą rodzinę mam 300 km stad , więc u mnie wyjście samej gdzieś graniczy
z cudem
Trzymaj się jakoś...a ile ma Twój dzieciaczek?
Pozdrowionka
B

[jufalka]

ma ponad 5 miesięcy, dobrze wiedzieć, że nie tylko ja... Wy też się trzymajcie...

[jarena2]

No właśnie, nasze życie to nasze dzieci, żyjemy dla nich, praktycznie nie mamy
swoich 5 minut, i wiecie co jest najgorsze w tym wszystkim, że za chwilę
dzieci dorosną, odejdą z domu, a my zostaniemy z niczym, bez własnego życia.. I
co wtedy dalej?

[ona_niepokorna]

jarena2 napisała:

> No właśnie, nasze życie to nasze dzieci, żyjemy dla nich, praktycznie nie mamy
> swoich 5 minut, i wiecie co jest najgorsze w tym wszystkim, że za chwilę
> dzieci dorosną, odejdą z domu, a my zostaniemy z niczym, bez własnego życia.. I
>
> co wtedy dalej?

Tego najbardziej się boję ...mój synek ma 6 lat...nie potrzebuje mnie już tak
bardzo.....strasznie się boję że będę sama......że nigdy nie będę miała
rodzinki, nie będę szczęśliwa((. Strasznie mi źle samej......radzę sobie
doskonale........ale brakuje mi ciepła , rozmów i po prostu bycia z ta drugą osobą