Dodaj do ulubionych

Co byście zrobiły ....

    • chalsia BOŻE, co byście zrobiły .... 12.09.03, 23:41
      Stoję przed podjęciem najtrudniejszej decyzji w życiu. Wybór mam między złem a
      złem. Trudno mi ocenić, czy któraś z dwóch opcji, jakie mam, jest mniej zła od
      drugiej dla dziecka (bo jeśli chodzi o mnie, to wiem, że obydwie mają swoje
      plusy, ale jedna z nich trochę więcej i większych plusów).
      Dla mnie to tak, jak by wybierać między odjęciem mojemu dziecku lewej albo
      prawej ręki.

      Ale od początku.

      Byłam z małym u psychologa dziecięcego (ojca nie było, bo wielokrotnie odrzucał
      taką propozycję, i nawet nie wiedział, że poszłam. Powiedział również - ale
      później - że nie życzy sobie by mały był u psychologa, bo jest zdrowy a ja chcę
      z dziecka zrobic chore, i że NIGDY nie pójdzie ze mną czy z dzieckiem do
      psychologa).
      Podsumowanie opinii psychologa:
      1.- sobota z nocą co tydzień - nie wskazana,
      2.- weekend co 2 tygodnie - nie wskazany,
      (punkt 1 i 2 ogólnie dotyczą dzieci poniżej 3-go roku życia)
      3.- sam pobyt przez cały dzień u ojca jest OK (i ja to też wiem, bo eks
      powiedział mi, że mały u niego był pogodny, nie wspominał mnie, dobrze spał i
      się czuł), ale to co wpływa negatywnie to zmiana (dom + mama / nowe miejsce u
      ojca + ojciec). Jest OK zmieniać miejsce jeśli osoba/y, z którą łączy dziecko
      najsilniejsza więź są razem z dzieckiem.
      Ale zmiana miejsca na nowe z osobą inną niż matka jest stresogenne i "złe"
      (czyli podrzucanie tak malego dziecka babci by sie wyrwać na noc też nie jest
      dobre, zwłaszcza jak zdarza się regularnie).
      4.- tak małe dziecko nie ma jeszcze świadomości co to sen, i fakt, że mamy nie
      ma rano, jak zwykle (choć nawet nie wspomina o mamie) to nie jest dobrze.
      ZWŁASZCZA w innym, niż własny dom, miejscu (czyli nawet dwudniowe podróże
      służbowe matki, nawet, gdy dziecko pozostaje w tym czasie w swoim domu, mogą
      się negatywnie na dziecku odbić).
      5.-opisywane przeze mnie zachowania małego po powrocie świadczą o tym, że
      dziecko silnie odreagowuje brak kontaktu ze mną, chce się mną nasycić i boi
      się, że mu zniknę. Jak już mnie nie ma (widzi, że wychodzę z domu albo jak
      siedzi w foteliku samochodowym w ojca samochodzie), to się uspokaja, bo wie, że
      nic na to nie może poradzić.
      6.- potencjalne konsekwencje kontynuowania "nocnych" wizyt u ojca: zaburzenie
      poczucia bezpieczeństwa oraz osłabienie/zerwanie więzi z matką. Długofalowo
      obie rzeczy mogą prowadzić do mnóstwa negatywnych skutków (np. dziecko zamknie
      się uczuciowo i stanie się nieczułym i zimnym człowiekiem).
      (Mój psychoterapeuta potwierdził,że synek jest za mały na zabieranie go z domu
      na noc co tydzień czy co 2 tygodnie).

      Ja wielokrotnie eksowi mówiłam wszystko co powyżej (może nie tak dokładnie),
      ale on nie widzi związku między pobytem i noclegiem u niego a zachowaniem
      dziecka po powrocie do domu (uważa, że to ja mam problem i dziecko widocznie ze
      mną i w domu gorzej się czuje niż u niego). Dla niego nie ma problemu, wszystko
      jest OK z dzieckiem u niego.

      Prosiłam go, by w soboty przywoził go na noc do domu. Mówiłam, że nie zgadzam
      się na noclegi dziecka po za domem z powodów jak wyżej.

      A dylemat?
      Albo zaakceptuję aktualny stan rzeczy (czyli zabieranie małego na sobotę i noc
      co tydzień albo na weekend co 2 tygodnie) albo eks zrezygnuje z bycia ojcem i
      zerwie wszelkie kontakty.
      Stwierdził, że jakiekolwiek kroki zmierzające do uniemożliwienia mu zabieranie
      małego na noc będzie traktował jako wypowiedzenie wojny, a wojna znaczy
      niemożność porozumienia się (= niemożność współpracy między rodzicami) i on się
      z tego w takim razie wypisuje.

      Będę wdzięczna za opinie. Im więcej punktów widzenia, tym więcej argumentów za
      i przeciw każdej z dwóch opcji.

      Pozdrawiam,
      (totalnie zdołowana) Chalsia
      • badia Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 13.09.03, 09:54
        Chalsia,

        moją opinie już znasz, ale tym razem napiszę jeszcze raz szczerze, co o tym
        myślę.
        Myślę, że twojego ex nie interesuje dobro dziecka i dlatego nie chce o tym
        dziecku rozmawiać i nie szuka rozwiązań, tylko ma swoją "idealną" wizję. Jest
        to wizja jego jako "idealnego ojca" i tak na prawdę w d... ma to, że realizując
        się jako "idealny ojciec" czyli robiąc sobie dobrze, może krzywdzić dziecko.
        Szantaż albo biorę dziecko na MOICH ZASADACH albo znikam, jest nie do przyjęcia
        i fatalnie świadczy o szantarzyście.
        Rodzice powinni wspólnie zastanawiać się, jakie zasady są właściwe dla tego
        konkretnego ich dziecka a nie dla dobrego samopoczucia matki czy ojca. Choć
        pewnie na dobro dziecka także samopoczucie rozdiców się przekłada ale w dalszej
        kolejności.
        A Twój mąż sprawia wrażenie totalnego egocetryka. Jemu ma być dobrze, jego
        mają wszyscy chwalić, jaki jest wspaniały, bo przez tyle czasu jest cudownym
        tatusiem. Będzie też przekazywał dziecku wizję, że wspaniałe ojcostwo polega na
        eoizmie i nie liczeniu się z nikim, ani z matką ani z uczuciami tego dziecka.
        Zastanów się, jakim człowiekiem będzie Twoje dziecko mając takiego ojca...
        I to nie chodzi o fakt bycia ojcem, bo on ojcem jest i nic tego nie zmieni, ale
        moim zdaniem nie możesz zgodzić się aby szantarze, groźby były uznawane za
        wspaniałomyślność...
        Sama pytałam na forum, czy walczyć z rodzicem, jeśli mając pełną gembę frazesów
        o dobru dziecka, tak na prawdę wyrządza temu dziecku krzywdę. Ty na to pytanie
        odpowiedziałaś - walczyć, bo o dziecko chodzi.
        Więc ja teraz tylko powtarzam - walczyć, bo to o dziecko chodzi.
        Chodzi także o to, żeby dziecko widziało, że trzeba wszystkich szanować, mamę,
        tatę i ono również powinno być szanowane. Więc jeśli masz wątpliwości to zadaj
        sobie pytanie, na jakiego dorosłego chcesz to dziecko wychować. Jakim dorosłym
        stanie się, jeśli podporządkujesz sie ojcu i uznasz jego reguły gry, i jakim
        człowiekiem stanie się jeśli nazwiesz te reguły po mimieniu. Oczywiscie nie
        możesz powiedzieć dziecku, że ma egoistycznego ojca, który chciał je krzywdzić,
        ale możesz przekazać, że tata się mylił, bo przecież dorośli się czasem mylą.
        A jeśli nie ugniesz sie pod groźbą szantarzu, to ten Twój jeśli chce być ojcem
        i na prawdę zależy mu na dziecku to i tak bedzie się z dzieckiem widywał.
        Więc moim zdaniem mówiąc NIE na szantarz, NIE ZGADZASZ SIĘ BY RELACJE TWOJEGO
        DZIECKA Z OJCEM opierały sie na szantarzu. I to jest na prawdę OK. A jak on te
        swoje głupawe groźby zrealizuje, to dowiedzie czarno na białym, że dziecko i
        jego dobro zawsze miał gdzieś...
        Moim zdaniem nie podddawanie sie szantarzowi ma same plusy (choć oczywiście
        sytuacja będzie dalej trudna)


        PS. Dzięki za post o potrzebach małego dziecka, chyba przyjdzie mi zweryfikować
        poglądy na temat psychologówwink bo ja dotychczas znałam samych popaprańcówwink, a
        to co napisałaś to po prostu jest mądre. I tylko się uczyć.
        • badia Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 13.09.03, 10:00
          List był emocjonalny i teraz się zastanawiam, jak to się pisze, szantarz czy
          szantaż, sorki za błędy....
          • chalsia Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 13.09.03, 11:37
            No co Ty, Badia. Po postach Mag już nic nie dziwi smile)
            Dzięki za szczerość.
            W tym tygodniu będę gadać z psychologami na temat konsekwencji emocjonalnych (i
            potencjalnych problemów wychowawczych) całkowitego braku kontaktu z ojcem dla
            chłopca.
            A co do psychologów i tego, że sami też mają popaprane życia - po prostu szewc
            bez butów chodzi. Pamietam jednego z bardzo znanych lekarzy weterynarii,
            którego własne psy ciagle miały pchły i były strasznie zapasione.
            Pozdrawiam,
            Chalsia
      • mosia.k Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 15.09.03, 11:38
        Chalsiu!Dlaczego po prostu nie złożysz w sądzie wniosku o uregulowanie
        kontaktów z dzieckiem? To jak wypowiedział się psycholog, u którego byłaś z
        małym, potwierdzają moi "doradcy". A więc poniżej 3 roku życia (a nawet 4tego)
        zabieranie dziecka z domu (a już w ogóle na noc) jest wykluczone. Z tych
        wszystkich powodów, które wymieniłaś.
        Dlaczego więc szarpiecie się?
        Ty się spalasz (wiem coś o tym) tłumacząc "tatusiowi" psychologiczne aspekty i
        fatalne konsekwencje, jakie takie jego postępowanie może wywrzeć na psychice
        Waszego synka. On niczego nie rozumie (lub nie chce, bo tak mu wygodniej)
        Ciebie obarczając winą za to, że mały jest "nieswój", bo przecież u niego jest
        super spokojny i pogodny!
        Takie "dogadywanie się" do niczego nie prowadzi, a już ultimatum "tatusia" -
        albo zaakceptujesz jego warunki (co sobota na noc lub co 2 weekend) albo on
        rezygnuje z bycia ojcem dla mnie należy pozostawić w ogóle bez komentarza.
        Szczerze mówiąc, gdybym ja miała taki wybór jak Ty, oszczędziłabym mojemu
        dziecka takiego "tatusia". Bo przecież tak naprawdę, Chalsiu, nawet gdybyś
        teraz przystała na jego "propozycję", a tym samym "dała" swojemu synkowi ojca,
        to nigdy nie będziesz mieć pewności, w którym momencie tenże tatuś wycofa się
        ze swojej roli lub zmieni w stosunku do Ciebie warunki, na których może być
        ojcem...
        Ustalenie kontaktów przez sąd wyjaśniłoby wszystkie sporne kwestie i
        wątpliwości między Wami. Ty nie musiałabyś niczego więcej tłumaczyć, a on jakby
        chciał to korzystałby z możliwości widywania dziecka, a jak nie, to nie.
        Miałabyś jasną sytuację, Chalsiu. Pozdrawiam
      • zillka Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 15.09.03, 11:58
        Chalsia, ja tylko powtórzę to co pisały dziewczyny.

        Nie zgadzaj sie na takie ultimatum. Jak będzie chciał być ojcem to będzie na
        waszych wspólnych zasadach a to jest jakieś chore odgrywanie się. I dzięki za
        ten wywód o noclegach małego dziecka, pewnie się w końcu przejdę do psychologa
        ale zaoszczędziłas mi pośpiechu!

        pozdrawiam, nie daj się dziewczyno!

        zilka
      • chalsia Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 26.09.03, 23:14
        Ciąg dalszy.

        Pokazałam eksowi opinię od psychologa dziecięcego. No cóż..... Był BARDZO
        NIEZADOWOLONY, że poszłam z małym do psychologa pomimo jego (eksa) braku na to
        zgody. Jak ja w ogóle mogłam !!!??? Ciekawe, nie? (zwłaszcza w świetle
        zabierania dziecka do siebie przez niego na noc pomimo mojej na to niezgody). I
        co on ma zrobić z tą opinią - podrzeć? wyrzucić?
        No i że taką opinię sobie można kupić, że jest stronnicza, że zbieram na niego
        dowody i kwity (bo opinia miała stempel psychologa i lecznicy ???), że jak by
        on z małym poszedł do psychologa to też by taką opinię dostał (co prawda nie
        wiem o co mu chodziło, ale powiedziałam, że bym się bardzo z tego ucieszyła, bo
        stało by tam jak byk, że dziecko do ok. 3 lat nie powinno nocować po za domem).

        No i podtrzymał swoje ultimatum - albo uznaję jego pełne prawa jako ojca (i
        mały w zwiazku z tym jeździ do niego na noce teraz) albo, jesli zrobię
        cokolwiek by przeciwdziałać noclegom po za domem - to on rezygnuje z kontaktów
        z dzieckiem.

        Był tak potwornie wściekły i wzburzony, że musiał to na kimś wylać (oprócz
        wysłania mi bardzo raniącego SMSa) - no i wylał - na mojego ojca (z którym
        własciwie od naszego rozstania tylko kilka razy zamienił pare zdań na
        tematy "nieobojetne").
        Nie wiem, mam wrażenie (i nie ja jedna), że mimo powtarzanych deklaracji co do
        zabierania dziecka do siebie i zwiekszających się żądań co do ilości kontaktów
        z dzieckiem, eks "szuka" usprawiedliwienia / możliwości zwalenia na kogoś
        (czytaj: mnie) winy za zerwanie przez niego kontaktów z synkiem (a za miesiąc
        urodzi mu się 2-gie dziecko z jego partnerką).
        Może on nawet nie jest tego świadomy?

        A jeśli się tak stanie (mały nie będzie miał ojca), to co mam począć w sprawie
        dziadków od strony ojca? Zerwać kontakty???? czy też podtrzymać (eks teściowa
        przyjeżdżała do wnuczka, czyli do mnie, na kilka dni 3 razy w roku)????
        Czy za jakis czas powiedzieć synkowi, ze ma przyrodnie rodzeństwo???

        Pozdrawiam,
        Chalsia
        • darcia73 Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 29.09.03, 09:47
          Droga Chalsiu, nie daj się zastraszyć. To twój eks będzie winny osłabienia
          więzi z synem, jeżeli nie potrafi iść na rozsądny kompromis. Ja osobiście
          uważam, ze lepiej, aby dziecko nie miało kontaktu z ojcem, niż żeby te kontakty
          miały na nie negatywny wpływ. Mysle, ze takim przypadku stosunki z babcią, mamą
          eks sa jak najbardziej wskazane. Oczywiście, jezeli kobieta nie będzie za
          bardzo wtrącała się w Wasze zycie.
          Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie, trzymaj się!
          • ona_26 Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 29.09.03, 10:20
            Witam
            Widzę problem bardzo podobny do mojego, może troszkę inny ponieważ ojciec mojej
            córki widzi ją średnio raz na 3-4 miesiące jest to moze ze 2 dni tak po 2
            godzinki. Ostatnio wziął ją z przedszkola na dosłownie 10 min poszedł do sklepu
            kupił jej cukierki oddał do przedszkola i poszedł sobie.......dziecko w
            przedszkolu płakało za nim, ale jego zdaniem oczywiście nic się nie stało, dla
            niego to jest normalne że może sobie przychodzic do dziecka kiedy mu sie
            podoba. Prosiłam i mówiłam że jak tylko chce się z nią zobaczyć niech zadzwoni
            powie kiedy przyjedzie i zobaczymy, moze znajdziemy jakiś kompromis. Do niego
            kompletnie nic nie dociera, jego zdaniem wszystko robi najlepiej a ja no
            cóż..przeciez jestem tylko matką. Widzę że większość facetów jest taka sama i
            ja nigdy dopóki sama nie będzie decydowała za siebie nie dam jej ojcu, jest
            nieodpowiedzialny i żadne argumenty z jego strony mnie nie przekonują. Proszę
            powiedzcie co mogę zrobić.......
    • ashan Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 13.09.03, 11:16
      Chalsiu, jeszcze jedno... Bo nie dopisałam w liście końcówki...
      Walcz o dziecko i o jego dobro, nawet kosztem tego, że tata się "wypnie"
      (przepraszam za kolokwializm). Z mojego listu wiesz, dlaczego tak uważam.
      jeszcze raz pozdrawiam
      ashan
      • chalsia Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 13.09.03, 11:55
        Ashan,
        ta poczta gazetowa to jakiś szajs. Albo ja mam jakiegoś pecha (Mikawi też nie
        dała rady wysłać na mój gazetowy, ale ja na jej gazetowy mogłam).
        Proszę spróbuj jeszcze raz i daj znać. Jak znowu nie dojdzie to Ci na Twój
        gazetowy wyślę priva priva. A potem poprosze Stynkę by wycięła posty o mailach.
        Pozdrawiam,
        Chalsia
    • mamaadama4 Re: BOŻE, co byście zrobiły ....- DO STYNKI 13.09.03, 20:59
      Chalsia ja bym zaryzykowała i nie zgodziła się na dawanie dziecka. Jeżeli mu na
      dziecku zalezy i czuje się ojcem, to nawet po jakims okresie wzburzenia czy
      złości na ciebie znowu będzie chciał się widzieć z małym. Jeżeli natomiast mu
      nie zalezy to tym bardziej nie ma się co szarpać.
      Ja myslę, że powiedział tak chcąc ci "dowalić" (sorry) - jak ty się nie
      zgodzisz, to on ci w niczym nie pomoże - licząc że zmiękniesz.
      Ja tak raz zrobiłam z ojcem mojej córki - po 3 miesiącach to on zmiękł.

      danka

    • agatled Re: Co byście zrobiły .... 30.09.03, 14:41
      Zgadzam się z Mosią i Rzeną w 100%. Po co komu taki tata? Niech spada. Mój
      Maciuś ma 17 miesięcy i z tatą widuje się raz w tygodniu ale w mojej obecności.
      Nie wyobrażam sobie innej opcji. Tu nie ma się nad czym zastanawiać. Do 4 lat
      tylko mama, jasne jak słońce. Dopiero od trzeciego roku życia dziecko
      rozpoznaje inne relacje uczuciowe jakie łączą go z matka i ojcem, wtedy tak
      naprawdę mówimy o kontaktach z ojcem czy z matką. Do tego czasu, a dobrze dla
      dobra dziecka przedłużyć ten czas do ukonczenia 4 lat, dziecku nie potrzeba
      nikogo innego poza mamą. Niczego sobie nie wyrzucaj, a przedłużenie sprawy
      rozwodowej to chyba nie może równac się ze zmianami, nieodwracalnymi, w
      psychice Twojego dziecka. Tylko ono sie liczy.
      Agata
      • e.beata Re: Co byście zrobiły .... 30.09.03, 15:16
        >No i podtrzymał swoje ultimatum - albo uznaję jego pełne prawa jako ojca (i
        mały w zwiazku z tym jeździ do niego na noce teraz) albo, jesli zrobię
        cokolwiek by przeciwdziałać noclegom po za domem - to on rezygnuje z
        kontaktów z dzieckiem.


        To na takie ultimatum odpowiedziałabym - dobrze. Zrezygnuj z kontaktów z
        dzieckiem. Tylko daj mi to na piśmie wink.


        A jż. opinia psychologa mu się nie podoba... jest tak wielu lekarzy,
        ośrodków... może się przejść porozmawiać wink.
        Ja jestem za tym aby mądry ojciec mógł się z dzieckiem widywać, aby maluch u
        odpowiedzialnego taty mógł sypiać. Ale twój to jakis nerwus. Jeżeli sam
        dobrowolnie chce zrezygnować z kontaktów z synem... to gdzie tutaj deklarowana
        miłość. Nawet w największej kłótni kobiecie do głowy takie zdanie by nie
        przyszło.

    • ekasia Re: Co byście zrobiły .... 18.10.03, 14:02
      Pamiętaj ,ze to Ty wychowujesz dziedzko, ty decydujesz i nie musisz ulegac
      naciskom ze strony kogokolwiek. Słowa o dobrym kontakcie ładnie brzmią, ale
      nocna wizyta 1,5 rocznego dziecka w obcym domu bez mamy, to raczej zły pomysł.
      mam córkę w tym samym wieku i nie wyobrazam sobie takiej nocy, pewnie cały czas
      by płakała. Jesli ojcu naprawdę zależy , to zrozumie. Przeciez kiedy synek
      będzie starszy, bedzie mógł u niego zoastać. 1,5 -roczne dziecko źle znosi
      rozłąkę z mamą, niezależnie os wojej sytuacji rodzinnej.
    • chalsia Re: Co byście zrobiły .... 20.12.03, 22:47
      No i stało się.
      Odmówiłam eksowi zabrania 2-letniego synka na 2 doby i eks zdecydowal się
      zerwać kontakt z synkiem (choć mały już kilka razy u niego nocował, ale wbrew
      mojej woli z powodu efektów w postaci budzenia się z płaczem w dzień w ciągu
      tygodnia po noclegu u ojca + klejenie się do mnie i niani), obarczając mnie za
      to winą. Na zakończenie usłyszałam, że jestem głupia, wredna k...a co nic po za
      swoim pępkiem nie widzi. Na odjezdnym specjalnie rozwalił mi bramę wjazdową
      tak, że ją 3 godziny naprawiali (łącznie ze spawaniem).

      Na szczęście mały nie był świadkiem tego wszystkiego.

      Poczucia winy za zerwanie kontaktu nie mam, ale czuję się kijowo, myśląc o
      synusiu .......... Jak on będzie potwornie cierpiał !!! Patrząc dziś na niego
      kłuło mnie w środku - taki piękny, inteligentny, radosny i fajny chłopaczek i
      będzie tęsknił, cierpiał, będzie smutny.
      I jak ja mam mu tłumaczyć, że tata nie przyjeżdża albo że on już do taty nie
      jeździ? WIem, że mogę mu tylko powiedzieć, że tata podjął taką decyzję i że mam
      nadzieję, że tata go kocha.
      I czy mam usunąć z albumów zdjęcia, na których jest z ojcem?

      Buuuu sad(((

      Nie mam siły więcej pisać.

      Pozdrawiam,
      Chalsia
      • kasiajulia Re: Co byście zrobiły .... 21.12.03, 00:36
        Kochana Chalsiu.
        Bardzo współczuję Ci przeżyć, to wszystko taki trudne, za trudne dla naszych
        dzieci. Fotografii nie wyrzucaj, może schowaj „na później”. Jesteś fantastyczną
        kobietą, więc dla smutnego syna będziesz wspaniałym oparciem.
        Przede mną fatalne święta, opiszę po wyciszeniu emocji dotyczących mojego
        nowego życia.
        Uściskaj swojego syna cieplutko.
        Spokojnych świąt, obfitego Mikołaja.
        Kasia.
      • kkokos I dobrze!!! 22.12.03, 11:06
        Chalsiu, bardzo ci współczuję, że będziesz musiała teraz patrzeć na smutek
        swojego synka, i żal mi małego. ALE ZERWANIE KONTKAKTÓW PRZEZ OJCA TO NIE JEST
        ŻYCIOWA TRAGEDIA. Mały to przeżyje, oczywiście. Nie panikuj jednak z tego
        powodu. Będzie będzie tęsknił, będzie zraniony. Ale wszystko wskazywało na to,
        że i tak zostałby zraniony. Twojemu eks w ogóle nie chodziło o dziecko.
        Chodziło o zranioną ambicję. Olej go i tyle (co z tym rozwodem? gdzieś mi
        umknęło, czy już go masz?). Czy lepiej byłoby, gdyby twój synek przeżył
        odrzucenie bezpośrednio, tam u ojca, przy drugim dziecku, gdy przeszkadzałby
        tylko przy niemowlaku, gdy jego potrzeby byłyby spychane na drugi plan, bo to
        drugie dziecko byłoby ważniejsze ("idź się pobaw sam", "nie hałasuj")? Czy
        lepsze było by odrzucenie później, gdy już by rozumiał, że jest odrzucony
        (teraz by to tylko poczuł, do starszego dziecka by to dotarło i emocjonalnie, i
        rozumowo)? Twój eks lubi zdaje się, jak reszta świata zachowuje się zgodnie z
        jego wymaganiami - a co byłoby, gdyby starsze już dziecko zachowywałoby się po
        swojemu? Może lepiej, że mu to będzie oszczędzone.
        Twoje dziecko ma ciebie, ma kochających dziadków. Nie będzie miał wzorca ojca.
        Ale to nie znaczy, że nie będzie miał męskich autorytetów - ma przecież
        dziadka, nie wiem, czy masz braci czy szwagrów, a może wybierze sobie któregoś
        z twoich przyjaciół. Tak, wiem, że to nie to samo, co ojciec, ale natura nie
        znosi próżni i twój syn w naturalny sposób sobie taki męski wzorzec znajdzie.
        Naprawdę lepiej się stało. Tobie też będzie trudno początkowo przestawić się na
        inny tryb myślenia. Kiedyś "my" to byłaś ty, eks i syn. Potem "my" to ty, syn i
        eks gdzieś w tle, na dochodne. Przed tobą bolesne "ty, syn i poczucie straty,
        że nie ma już ojca", patrzęc na dziecko będziesz myśleć o tym, że ojciec
        naprawdę odszedł z jego życia. A potem po prostu przestaniesz o tym
        myśleć. "My" to będziesz ty i syn. I tyle.
        To wszystko daje się przeżyć, naprawdę. A wbrew temu, czego się spodziewasz,
        może się okazać, ze twój syn nie będzie wcale aż tak tęsknił!!! Jeśli ty nie
        przekażesz mu swojego cierpienia z powodu zachowania eksa, on może tego wcale
        tak bardzo nie odczuć...
        Jestem w identycznej sytuacji z jednym wyjątkiem - mój syn ma prawie osiem lat.
        Przed miesiącem pytałam na forum o radę - ojciec zerwał kontakty z synem w
        lipcu, po tym, jak nie zgodziłam się na ich wspólne wakacje. Bo bałam się, po
        złych doświadczeniach z poprzednich wakacji. Odezwał się do mnie w listopadzie,
        że chce wziąć dziecko na ferie, też się nie zgodziłam. Wszystkie mnie
        poparłyście. Też usłyszałam od eksa, że jestem głupia, wredna i robię krzywdę
        dziecku. No i na mikołajki ojciec się do dziecka nie odezwał, na święta też się
        telefonu nie spodziewam. Uważam, że potraktował całą sprawę jako pretekst do
        zerwania kontaktów. Teraz już nie ma wobec dziecka żadnych obowiązków (poza
        płaceniem) i ma święty spokój, żadnego naginania swego kalendarza czy nawyków.
        I jeszcze może chodzić w glorii i chwale tego, który cierpi z powodu mojej
        wredoty...
        Chalsiu, gdy chodzę po tym forum (po obu forach), widzę mnóstwo twoich bardzo
        mądrych, wyważonych, spokojnych postów. Jesteś mądrą, wspaniałą kobietą, dasz
        sobie z tym wszystkim radę. ściskam cię bardzo gorąco i serdecznie, także
        świątecznie.
        kkokos
        • chalsia Re: I dobrze!!! 22.12.03, 19:03
          Kkokos,

          bardzo Ci dziękuję za ciepłe, wspierające i mądre słowa. I Tobie i synkowi
          wszytkiego dobrego życzę.
          I OBY ZOSTAŁO JAK JEST W TEJ CHWILI !!!

          Pozdrawiam,
          Chalsia
      • aska_f Re: Co byście zrobiły .... 22.12.03, 19:11
        Kochana Chalsiu,

        Strasznie Ci współczuję, takie rzeczy nie powinny się dziać. Dorośli nie
        powinni swoich negatywnych emocji przelewać na dzieci. Twój eks postępuje
        niepoważnie swą złość wyładowując na synku, choć z tego co się zorientowałam w
        sytuacji - zdaje mi się że to prędzej czy później by nastąpiło. On po prostu
        szukał pretekstu do zerwania kontaktów - w ten sposób będzie mu łatwiej,
        szczególnie jak urodzi się jego kolejne dziecko. Faceci są bardzo wygodni...

        Jedyne co mogę Ci poradzić to nie wyrzucaj zdjęć synka z tatą. On nie rozumie
        co się dzieje, dla niego wspomnienia będą kiedyś ważne. Mam kolegę którego
        ojceic odszedł jak on był mały i mama uniemożliwiła im kontakty. POwyrzucała
        wszystkie zdjęcia, wszystko co kojarzyło się z nim. I teraz prawie
        trzydziestoletni facet jako najwspanialszy skarb przechowuje jedno swoje
        zdjęcie, które pamięta że było zrobione przez ukochanego tatę. I bardzo cierpi
        z powodu rozłąki.

        Myślę że jak Twój synek podrośnie to sam zdecyduje czy ma ochotę na szukanie
        kontaktu z takim ojcem, a może do tego czasu również postawa Twojego eks się
        zmieni?
        I myślę też że coby się nie działo dzieciom należy mówić że tata (mama) który
        odszedł i tak kocha je bardzo. Że nie przyjeżdża z innego powodu, żeby maluch
        nie myślał że coś zawinił.

        Pozdrawiam Cię serdecznie, trzymaj się jakoś i ucałuj synka.

        Wesołych Świąt,
        Aśka

        ps. I wszystkiego najlepszego dla Twojego synka z okazji zbliżających się
        urodzin!
      • serengetti Re: Co byście zrobiły .... 23.12.03, 11:59
        Chalsiu, szczerze współczuję eksa i rozumiem Cię dobrze. Ale wierz mi – ta
        sytuacja się zmieni kiedyś, bo on się opamięta. Może jeszcze nie teraz, może za
        parę lat, ale zjawi się i zażąda kontaktów z synem. Sama miałam podobną
        sytuację, dopóki moja córeczka była mała, mąż nie interesował się nią zbytnio,
        ale jak wyrosła, można było się nią pochwalić i porozmawiać – o, wtedy jego
        zainteresowanie gwałtownie wzrosło. I teraz zjawia się systematycznie, wozi ją
        dumnie do swoich rodziców i chwali się na prawo i lewo. Tacy są mężczyźni,
        niestety – dopóki dziecko wymaga stałej opieki, uciekają, gdzie pieprz rośnie.
        Ale jak już jest samodzielne, do tego podobne do nich i można z nim pogadać –
        o, to sytuacja diametralnie się zmienia. Więc nie trać nadziei. A na razie
        schowaj zdjęcia Twojego synka z tatą i pokazuj mu je wtedy, kiedy sam zapyta.
        Nie wyrzucaj – Twój synek ma prawo wiedzieć, jak wygląda jego tata.
        Pozdrawiam serdecznie, trzymaj się i nie poddawaj
        Kasia

        PS. A co do bramy wjazdowej - rachunek za naprawę szybko bym wysłała eksowi do
        zapłacenia.
        • chalsia Re: Co byście zrobiły .... 23.12.03, 12:47
          Rachunku mu nie będę wysyłać. Szkoda mi nerwów. Do niczego to nie prowadzi, a
          tylko zaognia sytuację. Znam go i wiem, że nie zapłaci. A do sądu go za to
          ciągać nie będę.

          Pozdrawiam,
          Chalsia
          • serengetti Re: Co byście zrobiły .... 23.12.03, 13:18
            Pewnie masz rację. Ale zatrzymaj ten rachunek. W razie czego - będziesz miała
            podkładkę. Wiem z doświadczenia, że z czasem takie drobiazgi nabierają
            ogromnego znaczenia. Ja o wszystko musiałam się z moim eksem przez sąd
            wykłócać - nawet o paszport dla dziecka. O alimentach nie wspominając...
            Pozdrawiam
            Kasia
      • chalsia Re: Co byście zrobiły .... 23.12.03, 22:37
        He he, ciekawa jestem co eks zrobi z prezentami gwiazdkowymi (od siebie i
        dziadków) dla synka ???

        Pozdrawiam świątecznie z cudownie zimowych, z ośniezonymi drzewami Mazur.
        Chalsia
        • konkubinka Re: Co byście zrobiły .... 29.12.03, 11:41
          Chalsiu
          Nie zmienisz exa chocbys bardzo sie starala.Widac to typ podobny do ojca
          Bartka , ktory przezywa druga mlodosc i nie zamierza dorosnac do roli
          rodzica.Podobnie bedzie z tym drugim dzieckiem.Nie ma sie co ludzic jego nowa
          partnerka , ze to ty bylas i jestes zla matka i zona.Sama przekona sie na
          wlasnej skorze.
          Co do obelg pod Twoim adresem - no , coz chamy tak maja.Moj eks swego czasu
          pozyczyl mi na swieta abym zdechla na raka.Nasz synek mial wtedy tyle co twoj.A
          wszystko dlatgeo ze nie chcialam aby po pijaku nosil go na reku.
          Niestety taka rola matek w naszym polozeniu - musimy dbac o kondycje psychiczna
          naszych ukochanych dzieci , dbac aby sytuacja miedzy rodzicami wplywala na nie
          jak najmniej niekorzystnie a itak musisz spodziewac sie ze dostaniesz nie raz
          za swa dobroc po tylku.Ja juz dostaje od mojego szesciolatka.To boli gdy
          dziecko ktoremu poswiecilas tak wiele straszy cie tatusiem.A ja wiem dobrze ze
          tatus nie potrzebuje wiecej kontaktu z dzieckiem niz raz na dwa tygodnie i az
          prosi sie wytlumaczyc to synkowi - gdybys byl u niego czesciej byloby ci gorzej
          jak z mama.
          Ale zezwolilam na kontakty bez ograniczen , na kontakty dziadkow , ciotek , na
          chwalenie sie synkiem przy okazji imprez rodzinnych.I mam czyste sumienie wobec
          dziecka i siebie.Rozumiem cie Chalsiu , nawet nie wiesz jak bardzo...
      • ann_mart Re: Co byście zrobiły .... 30.12.03, 12:43
        Wiesz Chalsiu, to chyba był pretekst, no bo powiedz jaki normalny, kochający
        kogoś człowiek zrywa kontakty z kimś kogo kocha tylko dlatego, że ktoś
        kogo "nie znosiwink)" "zrobił mu na złość"?
        A co do tego które z Was robi krzywdę dziecku - no comments.

        Ale zdjęc nie wyrzucaj! Po pierwsze - może zmieni zdanie (może nawet jak mały
        będzie starsz, a Ty zobaczysz, że tego potrzebuje, sama zaczniesz zmierzać do
        ponownego nawiązania kontaktów? Po drugie - to część przeszłości synka i jemu
        te zdjęcia będą potrzebne. Po trzecie - są jeszcze dziadkowie, którzy być może
        nie zerwą kontaktów.

        A poza tym - mama mojej koleżanki została sama z dziećmi jak miały 10 i 16 lat.
        Wiem, że Twój synek jaes znaaacznie młodszy, ale dorosła już siostra
        koleżanki , a miała 10 lat jak ojciec odszedł, jako najpiękniejsze chwile
        wspomina to jak jej matka opowiadała jej o dzieciństwie ojca, o jego rodzicach
        i rodziniei przez następne dziesięć nawet go niewidziała. Te opowieści pomogły
        im nawiązać kontakt po latach i to dobry kontakt.

        Ale szkoda, że Twojego synka to spotkało, jakby mój mąż odchodząc ode mnie
        zerwał kontakty z Michałem, to bym mu naprawdę uprzykrzyła życie.
        Pozdrawiam Was, trzymajcie się ciepło
        Anka
    • chalsia Koniec ???? 13.01.04, 00:07
      Niedawno mój synek miał drugie urodziny.

      Eks nie dał znaku życia. Co mnie nie dziwi, zważywszy, że zdecydował się na
      zerwanie kontaktów z synkiem (choć ma jeszcze na tyle przyzwoitości / poczucia
      obowiązku / boi się konsekwencji prawnych, że płaci alimenty. Chyba, że nie
      miał do tej pory czasu, by odwołać zlecenia stałego przelewu w banku smile)) )

      Co mnie zraziło, to fakt, że dziadkowie (rodzice eksa) również nie dali znaku
      zycia - nawet nie zadzwonili (czy wysłali kartki z zyczeniami czy prezentu) do
      wnuka w dzień jego urodzin. No ale teraz przecież mają młodszą wnusię.

      Smutne to, bolesne i przykre.

      Zdjęć nie ruszam - będą tam gdzie były.

      Serce mi się kroi, gdy słyszę jak mały opowiada, co robił z tatą, że tata
      pewnie jest daleko, że on by chciał na wycieczkę do domu (i tu wymienia w
      kolejności) siostry (po imieniu), taty i next (po imieniu). Jak prosi by pisac
      słowo tata. Babcię też dość często wspomina - wcześniej nawet częściej niż tatę
      (ale wydaje mi się to naturalne, bo chyba zdawał sobie już sprawę, że moje
      kontakty z babcią były lepsze niż z jego ojcem).
      Oczywiście to się zdarza od czasu do czasu, ale w ciągu ostatniego tygodnia (a
      mijają 3 tygodnie od ich ostatniego spotkania) prawie codziennie jest coś o
      tacie. Widać, że tęsknota coraz silniejsza.

      Mówię mu, ze tata nie jest daleko, że jest u siebie w domu, z jego siostrą i
      next i że podjął decyzję, że mały nie bedzie do niego jeździł ani on do małego
      przyjeżdżał. I że mam nadzieję, że ojciec go kocha.
      I tulę go. I mówię, że jak mu smutno i tęskno, to zawsze może do mamy się
      tulić, mówić, etc.
      I jak coś opowiada o ojcu, to słucham, potakuję, coś sama dopowiadam. Czasami
      sama cos o ojcu wspomnę przy okazji (że np. cos potrafi dobrze robić).
      Mam nadzieję, że w miarę dobrze się zachowuję w takiej sytuacji.

      Ale jeśli ta tęsknota będzie sie nasilać, albo przybierze formę, która będzie
      świadczyła, że z małym coś się dzieje, to nie wiem, czy jednak nie zadzwonić do
      eksa i powiedzieć, że i jak mały tęsknić i poprosic go o zobaczenie sie z małym.

      Tylko obawiam się, że usłyszę tekst " ma być tak jak mówiłem, inaczej nie
      przyjadę, nie będę się z nim widywał". I znowu będę w punkcie wyjścia czyli
      szantażu. Może lepiej, zeby zostało, jak jest.

      Pozdrawiam,
      Chalsia

      • ann_mart Re: Koniec ???? 13.01.04, 07:55
        Smutne to bardzo, może jednak Twojemu eksowi samo przejdzie. A jeżeli nie, a
        będziesz widziała, że synkowi to potrzebne, możesz (jeżeli będziesz się czuła
        na siłach) nawiązać stosunki chociaż z dziadkami.
        Qrczę nie mogę tego pojąć, żeby w imię "mojego na wierzchu" tak krzywdzić
        malucha. Już chyba lepiej, żeby wcześniej tak zrobił, przynajmniej mały nie
        tęskniłby "za konkretami".

        Swoją drogą trochę Ci zazdroszczęwink))) Mój skończy dwa lata za miesiąc, ale nie
        opowiada nic co można by zrozumieć.
        Trzymajcie się ciepło
        Anka
      • kkokos Re: Koniec ???? 15.01.04, 15:02
        Zachowanie eksa jest absurdalne, ale co z dziadkami? Zwłaszcza że jak mówiłaś
        twoje kontakty z matką eksa były dobre. Nie próbowałaś się z nimi skontaktować?
        Czy też boisz się, ze to eks im "zabronił" (piszę to w cudzysłowie, bo przecież
        rozmawiamy o osobach dorosłych i nieubezwłasnowolnionych) kontaktów z tobą/ich
        wnukiem? Myślę, że jeśli chcesz mieć zupełnie jasną sytuację i poczucie, ze
        zrobiłaś, co mogłaś, to może jednak warto by zadzwonić do tej babci...
        Trzymaj się ciepło
        k
        • chalsia Re: Koniec ???? 15.01.04, 15:35
          Pewnie będę dzwonić przy okazji Dnia Babci.

          Pozdrawiam,
          Chalsia

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka