chalsia BOŻE, co byście zrobiły .... 12.09.03, 23:41 Stoję przed podjęciem najtrudniejszej decyzji w życiu. Wybór mam między złem a złem. Trudno mi ocenić, czy któraś z dwóch opcji, jakie mam, jest mniej zła od drugiej dla dziecka (bo jeśli chodzi o mnie, to wiem, że obydwie mają swoje plusy, ale jedna z nich trochę więcej i większych plusów). Dla mnie to tak, jak by wybierać między odjęciem mojemu dziecku lewej albo prawej ręki. Ale od początku. Byłam z małym u psychologa dziecięcego (ojca nie było, bo wielokrotnie odrzucał taką propozycję, i nawet nie wiedział, że poszłam. Powiedział również - ale później - że nie życzy sobie by mały był u psychologa, bo jest zdrowy a ja chcę z dziecka zrobic chore, i że NIGDY nie pójdzie ze mną czy z dzieckiem do psychologa). Podsumowanie opinii psychologa: 1.- sobota z nocą co tydzień - nie wskazana, 2.- weekend co 2 tygodnie - nie wskazany, (punkt 1 i 2 ogólnie dotyczą dzieci poniżej 3-go roku życia) 3.- sam pobyt przez cały dzień u ojca jest OK (i ja to też wiem, bo eks powiedział mi, że mały u niego był pogodny, nie wspominał mnie, dobrze spał i się czuł), ale to co wpływa negatywnie to zmiana (dom + mama / nowe miejsce u ojca + ojciec). Jest OK zmieniać miejsce jeśli osoba/y, z którą łączy dziecko najsilniejsza więź są razem z dzieckiem. Ale zmiana miejsca na nowe z osobą inną niż matka jest stresogenne i "złe" (czyli podrzucanie tak malego dziecka babci by sie wyrwać na noc też nie jest dobre, zwłaszcza jak zdarza się regularnie). 4.- tak małe dziecko nie ma jeszcze świadomości co to sen, i fakt, że mamy nie ma rano, jak zwykle (choć nawet nie wspomina o mamie) to nie jest dobrze. ZWŁASZCZA w innym, niż własny dom, miejscu (czyli nawet dwudniowe podróże służbowe matki, nawet, gdy dziecko pozostaje w tym czasie w swoim domu, mogą się negatywnie na dziecku odbić). 5.-opisywane przeze mnie zachowania małego po powrocie świadczą o tym, że dziecko silnie odreagowuje brak kontaktu ze mną, chce się mną nasycić i boi się, że mu zniknę. Jak już mnie nie ma (widzi, że wychodzę z domu albo jak siedzi w foteliku samochodowym w ojca samochodzie), to się uspokaja, bo wie, że nic na to nie może poradzić. 6.- potencjalne konsekwencje kontynuowania "nocnych" wizyt u ojca: zaburzenie poczucia bezpieczeństwa oraz osłabienie/zerwanie więzi z matką. Długofalowo obie rzeczy mogą prowadzić do mnóstwa negatywnych skutków (np. dziecko zamknie się uczuciowo i stanie się nieczułym i zimnym człowiekiem). (Mój psychoterapeuta potwierdził,że synek jest za mały na zabieranie go z domu na noc co tydzień czy co 2 tygodnie). Ja wielokrotnie eksowi mówiłam wszystko co powyżej (może nie tak dokładnie), ale on nie widzi związku między pobytem i noclegiem u niego a zachowaniem dziecka po powrocie do domu (uważa, że to ja mam problem i dziecko widocznie ze mną i w domu gorzej się czuje niż u niego). Dla niego nie ma problemu, wszystko jest OK z dzieckiem u niego. Prosiłam go, by w soboty przywoził go na noc do domu. Mówiłam, że nie zgadzam się na noclegi dziecka po za domem z powodów jak wyżej. A dylemat? Albo zaakceptuję aktualny stan rzeczy (czyli zabieranie małego na sobotę i noc co tydzień albo na weekend co 2 tygodnie) albo eks zrezygnuje z bycia ojcem i zerwie wszelkie kontakty. Stwierdził, że jakiekolwiek kroki zmierzające do uniemożliwienia mu zabieranie małego na noc będzie traktował jako wypowiedzenie wojny, a wojna znaczy niemożność porozumienia się (= niemożność współpracy między rodzicami) i on się z tego w takim razie wypisuje. Będę wdzięczna za opinie. Im więcej punktów widzenia, tym więcej argumentów za i przeciw każdej z dwóch opcji. Pozdrawiam, (totalnie zdołowana) Chalsia Odpowiedz Link Zgłoś
badia Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 13.09.03, 09:54 Chalsia, moją opinie już znasz, ale tym razem napiszę jeszcze raz szczerze, co o tym myślę. Myślę, że twojego ex nie interesuje dobro dziecka i dlatego nie chce o tym dziecku rozmawiać i nie szuka rozwiązań, tylko ma swoją "idealną" wizję. Jest to wizja jego jako "idealnego ojca" i tak na prawdę w d... ma to, że realizując się jako "idealny ojciec" czyli robiąc sobie dobrze, może krzywdzić dziecko. Szantaż albo biorę dziecko na MOICH ZASADACH albo znikam, jest nie do przyjęcia i fatalnie świadczy o szantarzyście. Rodzice powinni wspólnie zastanawiać się, jakie zasady są właściwe dla tego konkretnego ich dziecka a nie dla dobrego samopoczucia matki czy ojca. Choć pewnie na dobro dziecka także samopoczucie rozdiców się przekłada ale w dalszej kolejności. A Twój mąż sprawia wrażenie totalnego egocetryka. Jemu ma być dobrze, jego mają wszyscy chwalić, jaki jest wspaniały, bo przez tyle czasu jest cudownym tatusiem. Będzie też przekazywał dziecku wizję, że wspaniałe ojcostwo polega na eoizmie i nie liczeniu się z nikim, ani z matką ani z uczuciami tego dziecka. Zastanów się, jakim człowiekiem będzie Twoje dziecko mając takiego ojca... I to nie chodzi o fakt bycia ojcem, bo on ojcem jest i nic tego nie zmieni, ale moim zdaniem nie możesz zgodzić się aby szantarze, groźby były uznawane za wspaniałomyślność... Sama pytałam na forum, czy walczyć z rodzicem, jeśli mając pełną gembę frazesów o dobru dziecka, tak na prawdę wyrządza temu dziecku krzywdę. Ty na to pytanie odpowiedziałaś - walczyć, bo o dziecko chodzi. Więc ja teraz tylko powtarzam - walczyć, bo to o dziecko chodzi. Chodzi także o to, żeby dziecko widziało, że trzeba wszystkich szanować, mamę, tatę i ono również powinno być szanowane. Więc jeśli masz wątpliwości to zadaj sobie pytanie, na jakiego dorosłego chcesz to dziecko wychować. Jakim dorosłym stanie się, jeśli podporządkujesz sie ojcu i uznasz jego reguły gry, i jakim człowiekiem stanie się jeśli nazwiesz te reguły po mimieniu. Oczywiscie nie możesz powiedzieć dziecku, że ma egoistycznego ojca, który chciał je krzywdzić, ale możesz przekazać, że tata się mylił, bo przecież dorośli się czasem mylą. A jeśli nie ugniesz sie pod groźbą szantarzu, to ten Twój jeśli chce być ojcem i na prawdę zależy mu na dziecku to i tak bedzie się z dzieckiem widywał. Więc moim zdaniem mówiąc NIE na szantarz, NIE ZGADZASZ SIĘ BY RELACJE TWOJEGO DZIECKA Z OJCEM opierały sie na szantarzu. I to jest na prawdę OK. A jak on te swoje głupawe groźby zrealizuje, to dowiedzie czarno na białym, że dziecko i jego dobro zawsze miał gdzieś... Moim zdaniem nie podddawanie sie szantarzowi ma same plusy (choć oczywiście sytuacja będzie dalej trudna) PS. Dzięki za post o potrzebach małego dziecka, chyba przyjdzie mi zweryfikować poglądy na temat psychologów bo ja dotychczas znałam samych popaprańców, a to co napisałaś to po prostu jest mądre. I tylko się uczyć. Odpowiedz Link Zgłoś
badia Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 13.09.03, 10:00 List był emocjonalny i teraz się zastanawiam, jak to się pisze, szantarz czy szantaż, sorki za błędy.... Odpowiedz Link Zgłoś
chalsia Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 13.09.03, 11:37 No co Ty, Badia. Po postach Mag już nic nie dziwi ) Dzięki za szczerość. W tym tygodniu będę gadać z psychologami na temat konsekwencji emocjonalnych (i potencjalnych problemów wychowawczych) całkowitego braku kontaktu z ojcem dla chłopca. A co do psychologów i tego, że sami też mają popaprane życia - po prostu szewc bez butów chodzi. Pamietam jednego z bardzo znanych lekarzy weterynarii, którego własne psy ciagle miały pchły i były strasznie zapasione. Pozdrawiam, Chalsia Odpowiedz Link Zgłoś
mosia.k Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 15.09.03, 11:38 Chalsiu!Dlaczego po prostu nie złożysz w sądzie wniosku o uregulowanie kontaktów z dzieckiem? To jak wypowiedział się psycholog, u którego byłaś z małym, potwierdzają moi "doradcy". A więc poniżej 3 roku życia (a nawet 4tego) zabieranie dziecka z domu (a już w ogóle na noc) jest wykluczone. Z tych wszystkich powodów, które wymieniłaś. Dlaczego więc szarpiecie się? Ty się spalasz (wiem coś o tym) tłumacząc "tatusiowi" psychologiczne aspekty i fatalne konsekwencje, jakie takie jego postępowanie może wywrzeć na psychice Waszego synka. On niczego nie rozumie (lub nie chce, bo tak mu wygodniej) Ciebie obarczając winą za to, że mały jest "nieswój", bo przecież u niego jest super spokojny i pogodny! Takie "dogadywanie się" do niczego nie prowadzi, a już ultimatum "tatusia" - albo zaakceptujesz jego warunki (co sobota na noc lub co 2 weekend) albo on rezygnuje z bycia ojcem dla mnie należy pozostawić w ogóle bez komentarza. Szczerze mówiąc, gdybym ja miała taki wybór jak Ty, oszczędziłabym mojemu dziecka takiego "tatusia". Bo przecież tak naprawdę, Chalsiu, nawet gdybyś teraz przystała na jego "propozycję", a tym samym "dała" swojemu synkowi ojca, to nigdy nie będziesz mieć pewności, w którym momencie tenże tatuś wycofa się ze swojej roli lub zmieni w stosunku do Ciebie warunki, na których może być ojcem... Ustalenie kontaktów przez sąd wyjaśniłoby wszystkie sporne kwestie i wątpliwości między Wami. Ty nie musiałabyś niczego więcej tłumaczyć, a on jakby chciał to korzystałby z możliwości widywania dziecka, a jak nie, to nie. Miałabyś jasną sytuację, Chalsiu. Pozdrawiam Odpowiedz Link Zgłoś
zillka Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 15.09.03, 11:58 Chalsia, ja tylko powtórzę to co pisały dziewczyny. Nie zgadzaj sie na takie ultimatum. Jak będzie chciał być ojcem to będzie na waszych wspólnych zasadach a to jest jakieś chore odgrywanie się. I dzięki za ten wywód o noclegach małego dziecka, pewnie się w końcu przejdę do psychologa ale zaoszczędziłas mi pośpiechu! pozdrawiam, nie daj się dziewczyno! zilka Odpowiedz Link Zgłoś
chalsia Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 26.09.03, 23:14 Ciąg dalszy. Pokazałam eksowi opinię od psychologa dziecięcego. No cóż..... Był BARDZO NIEZADOWOLONY, że poszłam z małym do psychologa pomimo jego (eksa) braku na to zgody. Jak ja w ogóle mogłam !!!??? Ciekawe, nie? (zwłaszcza w świetle zabierania dziecka do siebie przez niego na noc pomimo mojej na to niezgody). I co on ma zrobić z tą opinią - podrzeć? wyrzucić? No i że taką opinię sobie można kupić, że jest stronnicza, że zbieram na niego dowody i kwity (bo opinia miała stempel psychologa i lecznicy ???), że jak by on z małym poszedł do psychologa to też by taką opinię dostał (co prawda nie wiem o co mu chodziło, ale powiedziałam, że bym się bardzo z tego ucieszyła, bo stało by tam jak byk, że dziecko do ok. 3 lat nie powinno nocować po za domem). No i podtrzymał swoje ultimatum - albo uznaję jego pełne prawa jako ojca (i mały w zwiazku z tym jeździ do niego na noce teraz) albo, jesli zrobię cokolwiek by przeciwdziałać noclegom po za domem - to on rezygnuje z kontaktów z dzieckiem. Był tak potwornie wściekły i wzburzony, że musiał to na kimś wylać (oprócz wysłania mi bardzo raniącego SMSa) - no i wylał - na mojego ojca (z którym własciwie od naszego rozstania tylko kilka razy zamienił pare zdań na tematy "nieobojetne"). Nie wiem, mam wrażenie (i nie ja jedna), że mimo powtarzanych deklaracji co do zabierania dziecka do siebie i zwiekszających się żądań co do ilości kontaktów z dzieckiem, eks "szuka" usprawiedliwienia / możliwości zwalenia na kogoś (czytaj: mnie) winy za zerwanie przez niego kontaktów z synkiem (a za miesiąc urodzi mu się 2-gie dziecko z jego partnerką). Może on nawet nie jest tego świadomy? A jeśli się tak stanie (mały nie będzie miał ojca), to co mam począć w sprawie dziadków od strony ojca? Zerwać kontakty???? czy też podtrzymać (eks teściowa przyjeżdżała do wnuczka, czyli do mnie, na kilka dni 3 razy w roku)???? Czy za jakis czas powiedzieć synkowi, ze ma przyrodnie rodzeństwo??? Pozdrawiam, Chalsia Odpowiedz Link Zgłoś
darcia73 Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 29.09.03, 09:47 Droga Chalsiu, nie daj się zastraszyć. To twój eks będzie winny osłabienia więzi z synem, jeżeli nie potrafi iść na rozsądny kompromis. Ja osobiście uważam, ze lepiej, aby dziecko nie miało kontaktu z ojcem, niż żeby te kontakty miały na nie negatywny wpływ. Mysle, ze takim przypadku stosunki z babcią, mamą eks sa jak najbardziej wskazane. Oczywiście, jezeli kobieta nie będzie za bardzo wtrącała się w Wasze zycie. Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie, trzymaj się! Odpowiedz Link Zgłoś
ona_26 Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 29.09.03, 10:20 Witam Widzę problem bardzo podobny do mojego, może troszkę inny ponieważ ojciec mojej córki widzi ją średnio raz na 3-4 miesiące jest to moze ze 2 dni tak po 2 godzinki. Ostatnio wziął ją z przedszkola na dosłownie 10 min poszedł do sklepu kupił jej cukierki oddał do przedszkola i poszedł sobie.......dziecko w przedszkolu płakało za nim, ale jego zdaniem oczywiście nic się nie stało, dla niego to jest normalne że może sobie przychodzic do dziecka kiedy mu sie podoba. Prosiłam i mówiłam że jak tylko chce się z nią zobaczyć niech zadzwoni powie kiedy przyjedzie i zobaczymy, moze znajdziemy jakiś kompromis. Do niego kompletnie nic nie dociera, jego zdaniem wszystko robi najlepiej a ja no cóż..przeciez jestem tylko matką. Widzę że większość facetów jest taka sama i ja nigdy dopóki sama nie będzie decydowała za siebie nie dam jej ojcu, jest nieodpowiedzialny i żadne argumenty z jego strony mnie nie przekonują. Proszę powiedzcie co mogę zrobić....... Odpowiedz Link Zgłoś
ashan Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 13.09.03, 11:16 Chalsiu, jeszcze jedno... Bo nie dopisałam w liście końcówki... Walcz o dziecko i o jego dobro, nawet kosztem tego, że tata się "wypnie" (przepraszam za kolokwializm). Z mojego listu wiesz, dlaczego tak uważam. jeszcze raz pozdrawiam ashan Odpowiedz Link Zgłoś
chalsia Re: BOŻE, co byście zrobiły .... 13.09.03, 11:55 Ashan, ta poczta gazetowa to jakiś szajs. Albo ja mam jakiegoś pecha (Mikawi też nie dała rady wysłać na mój gazetowy, ale ja na jej gazetowy mogłam). Proszę spróbuj jeszcze raz i daj znać. Jak znowu nie dojdzie to Ci na Twój gazetowy wyślę priva priva. A potem poprosze Stynkę by wycięła posty o mailach. Pozdrawiam, Chalsia Odpowiedz Link Zgłoś
mamaadama4 Re: BOŻE, co byście zrobiły ....- DO STYNKI 13.09.03, 20:59 Chalsia ja bym zaryzykowała i nie zgodziła się na dawanie dziecka. Jeżeli mu na dziecku zalezy i czuje się ojcem, to nawet po jakims okresie wzburzenia czy złości na ciebie znowu będzie chciał się widzieć z małym. Jeżeli natomiast mu nie zalezy to tym bardziej nie ma się co szarpać. Ja myslę, że powiedział tak chcąc ci "dowalić" (sorry) - jak ty się nie zgodzisz, to on ci w niczym nie pomoże - licząc że zmiękniesz. Ja tak raz zrobiłam z ojcem mojej córki - po 3 miesiącach to on zmiękł. danka Odpowiedz Link Zgłoś
agatled Re: Co byście zrobiły .... 30.09.03, 14:41 Zgadzam się z Mosią i Rzeną w 100%. Po co komu taki tata? Niech spada. Mój Maciuś ma 17 miesięcy i z tatą widuje się raz w tygodniu ale w mojej obecności. Nie wyobrażam sobie innej opcji. Tu nie ma się nad czym zastanawiać. Do 4 lat tylko mama, jasne jak słońce. Dopiero od trzeciego roku życia dziecko rozpoznaje inne relacje uczuciowe jakie łączą go z matka i ojcem, wtedy tak naprawdę mówimy o kontaktach z ojcem czy z matką. Do tego czasu, a dobrze dla dobra dziecka przedłużyć ten czas do ukonczenia 4 lat, dziecku nie potrzeba nikogo innego poza mamą. Niczego sobie nie wyrzucaj, a przedłużenie sprawy rozwodowej to chyba nie może równac się ze zmianami, nieodwracalnymi, w psychice Twojego dziecka. Tylko ono sie liczy. Agata Odpowiedz Link Zgłoś
e.beata Re: Co byście zrobiły .... 30.09.03, 15:16 >No i podtrzymał swoje ultimatum - albo uznaję jego pełne prawa jako ojca (i mały w zwiazku z tym jeździ do niego na noce teraz) albo, jesli zrobię cokolwiek by przeciwdziałać noclegom po za domem - to on rezygnuje z kontaktów z dzieckiem. To na takie ultimatum odpowiedziałabym - dobrze. Zrezygnuj z kontaktów z dzieckiem. Tylko daj mi to na piśmie . A jż. opinia psychologa mu się nie podoba... jest tak wielu lekarzy, ośrodków... może się przejść porozmawiać . Ja jestem za tym aby mądry ojciec mógł się z dzieckiem widywać, aby maluch u odpowiedzialnego taty mógł sypiać. Ale twój to jakis nerwus. Jeżeli sam dobrowolnie chce zrezygnować z kontaktów z synem... to gdzie tutaj deklarowana miłość. Nawet w największej kłótni kobiecie do głowy takie zdanie by nie przyszło. Odpowiedz Link Zgłoś
ekasia Re: Co byście zrobiły .... 18.10.03, 14:02 Pamiętaj ,ze to Ty wychowujesz dziedzko, ty decydujesz i nie musisz ulegac naciskom ze strony kogokolwiek. Słowa o dobrym kontakcie ładnie brzmią, ale nocna wizyta 1,5 rocznego dziecka w obcym domu bez mamy, to raczej zły pomysł. mam córkę w tym samym wieku i nie wyobrazam sobie takiej nocy, pewnie cały czas by płakała. Jesli ojcu naprawdę zależy , to zrozumie. Przeciez kiedy synek będzie starszy, bedzie mógł u niego zoastać. 1,5 -roczne dziecko źle znosi rozłąkę z mamą, niezależnie os wojej sytuacji rodzinnej. Odpowiedz Link Zgłoś
chalsia Re: Co byście zrobiły .... 20.12.03, 22:47 No i stało się. Odmówiłam eksowi zabrania 2-letniego synka na 2 doby i eks zdecydowal się zerwać kontakt z synkiem (choć mały już kilka razy u niego nocował, ale wbrew mojej woli z powodu efektów w postaci budzenia się z płaczem w dzień w ciągu tygodnia po noclegu u ojca + klejenie się do mnie i niani), obarczając mnie za to winą. Na zakończenie usłyszałam, że jestem głupia, wredna k...a co nic po za swoim pępkiem nie widzi. Na odjezdnym specjalnie rozwalił mi bramę wjazdową tak, że ją 3 godziny naprawiali (łącznie ze spawaniem). Na szczęście mały nie był świadkiem tego wszystkiego. Poczucia winy za zerwanie kontaktu nie mam, ale czuję się kijowo, myśląc o synusiu .......... Jak on będzie potwornie cierpiał !!! Patrząc dziś na niego kłuło mnie w środku - taki piękny, inteligentny, radosny i fajny chłopaczek i będzie tęsknił, cierpiał, będzie smutny. I jak ja mam mu tłumaczyć, że tata nie przyjeżdża albo że on już do taty nie jeździ? WIem, że mogę mu tylko powiedzieć, że tata podjął taką decyzję i że mam nadzieję, że tata go kocha. I czy mam usunąć z albumów zdjęcia, na których jest z ojcem? Buuuu ((( Nie mam siły więcej pisać. Pozdrawiam, Chalsia Odpowiedz Link Zgłoś
kasiajulia Re: Co byście zrobiły .... 21.12.03, 00:36 Kochana Chalsiu. Bardzo współczuję Ci przeżyć, to wszystko taki trudne, za trudne dla naszych dzieci. Fotografii nie wyrzucaj, może schowaj „na później”. Jesteś fantastyczną kobietą, więc dla smutnego syna będziesz wspaniałym oparciem. Przede mną fatalne święta, opiszę po wyciszeniu emocji dotyczących mojego nowego życia. Uściskaj swojego syna cieplutko. Spokojnych świąt, obfitego Mikołaja. Kasia. Odpowiedz Link Zgłoś
kkokos I dobrze!!! 22.12.03, 11:06 Chalsiu, bardzo ci współczuję, że będziesz musiała teraz patrzeć na smutek swojego synka, i żal mi małego. ALE ZERWANIE KONTKAKTÓW PRZEZ OJCA TO NIE JEST ŻYCIOWA TRAGEDIA. Mały to przeżyje, oczywiście. Nie panikuj jednak z tego powodu. Będzie będzie tęsknił, będzie zraniony. Ale wszystko wskazywało na to, że i tak zostałby zraniony. Twojemu eks w ogóle nie chodziło o dziecko. Chodziło o zranioną ambicję. Olej go i tyle (co z tym rozwodem? gdzieś mi umknęło, czy już go masz?). Czy lepiej byłoby, gdyby twój synek przeżył odrzucenie bezpośrednio, tam u ojca, przy drugim dziecku, gdy przeszkadzałby tylko przy niemowlaku, gdy jego potrzeby byłyby spychane na drugi plan, bo to drugie dziecko byłoby ważniejsze ("idź się pobaw sam", "nie hałasuj")? Czy lepsze było by odrzucenie później, gdy już by rozumiał, że jest odrzucony (teraz by to tylko poczuł, do starszego dziecka by to dotarło i emocjonalnie, i rozumowo)? Twój eks lubi zdaje się, jak reszta świata zachowuje się zgodnie z jego wymaganiami - a co byłoby, gdyby starsze już dziecko zachowywałoby się po swojemu? Może lepiej, że mu to będzie oszczędzone. Twoje dziecko ma ciebie, ma kochających dziadków. Nie będzie miał wzorca ojca. Ale to nie znaczy, że nie będzie miał męskich autorytetów - ma przecież dziadka, nie wiem, czy masz braci czy szwagrów, a może wybierze sobie któregoś z twoich przyjaciół. Tak, wiem, że to nie to samo, co ojciec, ale natura nie znosi próżni i twój syn w naturalny sposób sobie taki męski wzorzec znajdzie. Naprawdę lepiej się stało. Tobie też będzie trudno początkowo przestawić się na inny tryb myślenia. Kiedyś "my" to byłaś ty, eks i syn. Potem "my" to ty, syn i eks gdzieś w tle, na dochodne. Przed tobą bolesne "ty, syn i poczucie straty, że nie ma już ojca", patrzęc na dziecko będziesz myśleć o tym, że ojciec naprawdę odszedł z jego życia. A potem po prostu przestaniesz o tym myśleć. "My" to będziesz ty i syn. I tyle. To wszystko daje się przeżyć, naprawdę. A wbrew temu, czego się spodziewasz, może się okazać, ze twój syn nie będzie wcale aż tak tęsknił!!! Jeśli ty nie przekażesz mu swojego cierpienia z powodu zachowania eksa, on może tego wcale tak bardzo nie odczuć... Jestem w identycznej sytuacji z jednym wyjątkiem - mój syn ma prawie osiem lat. Przed miesiącem pytałam na forum o radę - ojciec zerwał kontakty z synem w lipcu, po tym, jak nie zgodziłam się na ich wspólne wakacje. Bo bałam się, po złych doświadczeniach z poprzednich wakacji. Odezwał się do mnie w listopadzie, że chce wziąć dziecko na ferie, też się nie zgodziłam. Wszystkie mnie poparłyście. Też usłyszałam od eksa, że jestem głupia, wredna i robię krzywdę dziecku. No i na mikołajki ojciec się do dziecka nie odezwał, na święta też się telefonu nie spodziewam. Uważam, że potraktował całą sprawę jako pretekst do zerwania kontaktów. Teraz już nie ma wobec dziecka żadnych obowiązków (poza płaceniem) i ma święty spokój, żadnego naginania swego kalendarza czy nawyków. I jeszcze może chodzić w glorii i chwale tego, który cierpi z powodu mojej wredoty... Chalsiu, gdy chodzę po tym forum (po obu forach), widzę mnóstwo twoich bardzo mądrych, wyważonych, spokojnych postów. Jesteś mądrą, wspaniałą kobietą, dasz sobie z tym wszystkim radę. ściskam cię bardzo gorąco i serdecznie, także świątecznie. kkokos Odpowiedz Link Zgłoś
chalsia Re: I dobrze!!! 22.12.03, 19:03 Kkokos, bardzo Ci dziękuję za ciepłe, wspierające i mądre słowa. I Tobie i synkowi wszytkiego dobrego życzę. I OBY ZOSTAŁO JAK JEST W TEJ CHWILI !!! Pozdrawiam, Chalsia Odpowiedz Link Zgłoś
aska_f Re: Co byście zrobiły .... 22.12.03, 19:11 Kochana Chalsiu, Strasznie Ci współczuję, takie rzeczy nie powinny się dziać. Dorośli nie powinni swoich negatywnych emocji przelewać na dzieci. Twój eks postępuje niepoważnie swą złość wyładowując na synku, choć z tego co się zorientowałam w sytuacji - zdaje mi się że to prędzej czy później by nastąpiło. On po prostu szukał pretekstu do zerwania kontaktów - w ten sposób będzie mu łatwiej, szczególnie jak urodzi się jego kolejne dziecko. Faceci są bardzo wygodni... Jedyne co mogę Ci poradzić to nie wyrzucaj zdjęć synka z tatą. On nie rozumie co się dzieje, dla niego wspomnienia będą kiedyś ważne. Mam kolegę którego ojceic odszedł jak on był mały i mama uniemożliwiła im kontakty. POwyrzucała wszystkie zdjęcia, wszystko co kojarzyło się z nim. I teraz prawie trzydziestoletni facet jako najwspanialszy skarb przechowuje jedno swoje zdjęcie, które pamięta że było zrobione przez ukochanego tatę. I bardzo cierpi z powodu rozłąki. Myślę że jak Twój synek podrośnie to sam zdecyduje czy ma ochotę na szukanie kontaktu z takim ojcem, a może do tego czasu również postawa Twojego eks się zmieni? I myślę też że coby się nie działo dzieciom należy mówić że tata (mama) który odszedł i tak kocha je bardzo. Że nie przyjeżdża z innego powodu, żeby maluch nie myślał że coś zawinił. Pozdrawiam Cię serdecznie, trzymaj się jakoś i ucałuj synka. Wesołych Świąt, Aśka ps. I wszystkiego najlepszego dla Twojego synka z okazji zbliżających się urodzin! Odpowiedz Link Zgłoś
serengetti Re: Co byście zrobiły .... 23.12.03, 11:59 Chalsiu, szczerze współczuję eksa i rozumiem Cię dobrze. Ale wierz mi – ta sytuacja się zmieni kiedyś, bo on się opamięta. Może jeszcze nie teraz, może za parę lat, ale zjawi się i zażąda kontaktów z synem. Sama miałam podobną sytuację, dopóki moja córeczka była mała, mąż nie interesował się nią zbytnio, ale jak wyrosła, można było się nią pochwalić i porozmawiać – o, wtedy jego zainteresowanie gwałtownie wzrosło. I teraz zjawia się systematycznie, wozi ją dumnie do swoich rodziców i chwali się na prawo i lewo. Tacy są mężczyźni, niestety – dopóki dziecko wymaga stałej opieki, uciekają, gdzie pieprz rośnie. Ale jak już jest samodzielne, do tego podobne do nich i można z nim pogadać – o, to sytuacja diametralnie się zmienia. Więc nie trać nadziei. A na razie schowaj zdjęcia Twojego synka z tatą i pokazuj mu je wtedy, kiedy sam zapyta. Nie wyrzucaj – Twój synek ma prawo wiedzieć, jak wygląda jego tata. Pozdrawiam serdecznie, trzymaj się i nie poddawaj Kasia PS. A co do bramy wjazdowej - rachunek za naprawę szybko bym wysłała eksowi do zapłacenia. Odpowiedz Link Zgłoś
chalsia Re: Co byście zrobiły .... 23.12.03, 12:47 Rachunku mu nie będę wysyłać. Szkoda mi nerwów. Do niczego to nie prowadzi, a tylko zaognia sytuację. Znam go i wiem, że nie zapłaci. A do sądu go za to ciągać nie będę. Pozdrawiam, Chalsia Odpowiedz Link Zgłoś
serengetti Re: Co byście zrobiły .... 23.12.03, 13:18 Pewnie masz rację. Ale zatrzymaj ten rachunek. W razie czego - będziesz miała podkładkę. Wiem z doświadczenia, że z czasem takie drobiazgi nabierają ogromnego znaczenia. Ja o wszystko musiałam się z moim eksem przez sąd wykłócać - nawet o paszport dla dziecka. O alimentach nie wspominając... Pozdrawiam Kasia Odpowiedz Link Zgłoś
chalsia Re: Co byście zrobiły .... 23.12.03, 22:37 He he, ciekawa jestem co eks zrobi z prezentami gwiazdkowymi (od siebie i dziadków) dla synka ??? Pozdrawiam świątecznie z cudownie zimowych, z ośniezonymi drzewami Mazur. Chalsia Odpowiedz Link Zgłoś
konkubinka Re: Co byście zrobiły .... 29.12.03, 11:41 Chalsiu Nie zmienisz exa chocbys bardzo sie starala.Widac to typ podobny do ojca Bartka , ktory przezywa druga mlodosc i nie zamierza dorosnac do roli rodzica.Podobnie bedzie z tym drugim dzieckiem.Nie ma sie co ludzic jego nowa partnerka , ze to ty bylas i jestes zla matka i zona.Sama przekona sie na wlasnej skorze. Co do obelg pod Twoim adresem - no , coz chamy tak maja.Moj eks swego czasu pozyczyl mi na swieta abym zdechla na raka.Nasz synek mial wtedy tyle co twoj.A wszystko dlatgeo ze nie chcialam aby po pijaku nosil go na reku. Niestety taka rola matek w naszym polozeniu - musimy dbac o kondycje psychiczna naszych ukochanych dzieci , dbac aby sytuacja miedzy rodzicami wplywala na nie jak najmniej niekorzystnie a itak musisz spodziewac sie ze dostaniesz nie raz za swa dobroc po tylku.Ja juz dostaje od mojego szesciolatka.To boli gdy dziecko ktoremu poswiecilas tak wiele straszy cie tatusiem.A ja wiem dobrze ze tatus nie potrzebuje wiecej kontaktu z dzieckiem niz raz na dwa tygodnie i az prosi sie wytlumaczyc to synkowi - gdybys byl u niego czesciej byloby ci gorzej jak z mama. Ale zezwolilam na kontakty bez ograniczen , na kontakty dziadkow , ciotek , na chwalenie sie synkiem przy okazji imprez rodzinnych.I mam czyste sumienie wobec dziecka i siebie.Rozumiem cie Chalsiu , nawet nie wiesz jak bardzo... Odpowiedz Link Zgłoś
ann_mart Re: Co byście zrobiły .... 30.12.03, 12:43 Wiesz Chalsiu, to chyba był pretekst, no bo powiedz jaki normalny, kochający kogoś człowiek zrywa kontakty z kimś kogo kocha tylko dlatego, że ktoś kogo "nie znosi)" "zrobił mu na złość"? A co do tego które z Was robi krzywdę dziecku - no comments. Ale zdjęc nie wyrzucaj! Po pierwsze - może zmieni zdanie (może nawet jak mały będzie starsz, a Ty zobaczysz, że tego potrzebuje, sama zaczniesz zmierzać do ponownego nawiązania kontaktów? Po drugie - to część przeszłości synka i jemu te zdjęcia będą potrzebne. Po trzecie - są jeszcze dziadkowie, którzy być może nie zerwą kontaktów. A poza tym - mama mojej koleżanki została sama z dziećmi jak miały 10 i 16 lat. Wiem, że Twój synek jaes znaaacznie młodszy, ale dorosła już siostra koleżanki , a miała 10 lat jak ojciec odszedł, jako najpiękniejsze chwile wspomina to jak jej matka opowiadała jej o dzieciństwie ojca, o jego rodzicach i rodziniei przez następne dziesięć nawet go niewidziała. Te opowieści pomogły im nawiązać kontakt po latach i to dobry kontakt. Ale szkoda, że Twojego synka to spotkało, jakby mój mąż odchodząc ode mnie zerwał kontakty z Michałem, to bym mu naprawdę uprzykrzyła życie. Pozdrawiam Was, trzymajcie się ciepło Anka Odpowiedz Link Zgłoś
chalsia Koniec ???? 13.01.04, 00:07 Niedawno mój synek miał drugie urodziny. Eks nie dał znaku życia. Co mnie nie dziwi, zważywszy, że zdecydował się na zerwanie kontaktów z synkiem (choć ma jeszcze na tyle przyzwoitości / poczucia obowiązku / boi się konsekwencji prawnych, że płaci alimenty. Chyba, że nie miał do tej pory czasu, by odwołać zlecenia stałego przelewu w banku )) ) Co mnie zraziło, to fakt, że dziadkowie (rodzice eksa) również nie dali znaku zycia - nawet nie zadzwonili (czy wysłali kartki z zyczeniami czy prezentu) do wnuka w dzień jego urodzin. No ale teraz przecież mają młodszą wnusię. Smutne to, bolesne i przykre. Zdjęć nie ruszam - będą tam gdzie były. Serce mi się kroi, gdy słyszę jak mały opowiada, co robił z tatą, że tata pewnie jest daleko, że on by chciał na wycieczkę do domu (i tu wymienia w kolejności) siostry (po imieniu), taty i next (po imieniu). Jak prosi by pisac słowo tata. Babcię też dość często wspomina - wcześniej nawet częściej niż tatę (ale wydaje mi się to naturalne, bo chyba zdawał sobie już sprawę, że moje kontakty z babcią były lepsze niż z jego ojcem). Oczywiście to się zdarza od czasu do czasu, ale w ciągu ostatniego tygodnia (a mijają 3 tygodnie od ich ostatniego spotkania) prawie codziennie jest coś o tacie. Widać, że tęsknota coraz silniejsza. Mówię mu, ze tata nie jest daleko, że jest u siebie w domu, z jego siostrą i next i że podjął decyzję, że mały nie bedzie do niego jeździł ani on do małego przyjeżdżał. I że mam nadzieję, że ojciec go kocha. I tulę go. I mówię, że jak mu smutno i tęskno, to zawsze może do mamy się tulić, mówić, etc. I jak coś opowiada o ojcu, to słucham, potakuję, coś sama dopowiadam. Czasami sama cos o ojcu wspomnę przy okazji (że np. cos potrafi dobrze robić). Mam nadzieję, że w miarę dobrze się zachowuję w takiej sytuacji. Ale jeśli ta tęsknota będzie sie nasilać, albo przybierze formę, która będzie świadczyła, że z małym coś się dzieje, to nie wiem, czy jednak nie zadzwonić do eksa i powiedzieć, że i jak mały tęsknić i poprosic go o zobaczenie sie z małym. Tylko obawiam się, że usłyszę tekst " ma być tak jak mówiłem, inaczej nie przyjadę, nie będę się z nim widywał". I znowu będę w punkcie wyjścia czyli szantażu. Może lepiej, zeby zostało, jak jest. Pozdrawiam, Chalsia Odpowiedz Link Zgłoś
ann_mart Re: Koniec ???? 13.01.04, 07:55 Smutne to bardzo, może jednak Twojemu eksowi samo przejdzie. A jeżeli nie, a będziesz widziała, że synkowi to potrzebne, możesz (jeżeli będziesz się czuła na siłach) nawiązać stosunki chociaż z dziadkami. Qrczę nie mogę tego pojąć, żeby w imię "mojego na wierzchu" tak krzywdzić malucha. Już chyba lepiej, żeby wcześniej tak zrobił, przynajmniej mały nie tęskniłby "za konkretami". Swoją drogą trochę Ci zazdroszczę))) Mój skończy dwa lata za miesiąc, ale nie opowiada nic co można by zrozumieć. Trzymajcie się ciepło Anka Odpowiedz Link Zgłoś
kkokos Re: Koniec ???? 15.01.04, 15:02 Zachowanie eksa jest absurdalne, ale co z dziadkami? Zwłaszcza że jak mówiłaś twoje kontakty z matką eksa były dobre. Nie próbowałaś się z nimi skontaktować? Czy też boisz się, ze to eks im "zabronił" (piszę to w cudzysłowie, bo przecież rozmawiamy o osobach dorosłych i nieubezwłasnowolnionych) kontaktów z tobą/ich wnukiem? Myślę, że jeśli chcesz mieć zupełnie jasną sytuację i poczucie, ze zrobiłaś, co mogłaś, to może jednak warto by zadzwonić do tej babci... Trzymaj się ciepło k Odpowiedz Link Zgłoś
chalsia Re: Koniec ???? 15.01.04, 15:35 Pewnie będę dzwonić przy okazji Dnia Babci. Pozdrawiam, Chalsia Odpowiedz Link Zgłoś