zazdrościcie..

[adsa_21]

innym kobietom, ze maja mezow i pelne rodziny? (mowie o naprawde
szczesliwych malzenstwach,znam kilka takich).
Czuje, ze nie mam w nikim oparcia, psychicznego, finansowego.
Wszystko musze robic sama, wkladajac w to mnostwo wysilku a nie
zawsze efekt mnie zadowala. Rodzice troche pomagaja ale nie chce ich
nadmiernie obciazac (i tak to robie bo mieszkamy u nich). Tym
bardziej daze do usamodzielnienia sie ale pewnych rzeczy po prostu
nie jestem w stanie zreazlizowac (np. wynajac lub kupic mieszkania).
Jest mi zle z tym, ze nie potrafie zapewnic dziecku i sobie godnych
warunkow mieszkaniowych. Czuje sie gorsza przez to oraz z tego
wzgledu ze nie bylam w stanie stworzyc pelnej rodziny, jakbym byla
jakas ulomna. Nie ukrywam, ze mam kompleksy z tego powodu. Z drugiej
strony jest mi dobrze samej i nie chce/boje sie to zmianiac. Tak
szczelnie zamknelam sie w swojej skorupie, ze juz nie potrafie
inaczej.
wiem ze to jest watek marudzacy ale musialam z siebie to wyrzucic.

[ca.melia]

Nie.

Bo wiem, że umiem poradzić sobie ze wszystkim SAMA. Ta świadomość
jest najcenniejsza.

Czuje sie gorsza przez to oraz z tego
> wzgledu ze nie bylam w stanie stworzyc pelnej rodziny, jakbym byla
> jakas ulomna. Nie ukrywam, ze mam kompleksy z tego powodu.

no i właśnie z takiego nastawienia bierze się opinia, że samodzielne
matki to jakies życiowe niedołęgi, krzywdzące swoje dzieci.
Żal mi Twojego dziecka, bo jeśli nie zmienisz swoich poglądów, to
wszyskie swoje kompleksy zaszczepisz maluchowi.

Widzisz szczęście bierze się z samego siebie a nie z drugiej
osoby. Im szybciej do tego dojdziesz, tym lepiej dla Ciebie, a
przede wszystkim dla Twojego dziecka

[krolowanocy]

nie zazdroszczę, a jak mam jakieś wątpliwości to wchodzę na ematkę i czytam tam
wątki o mężach co nie pozwalają dziecku jeść za karę za przypalenie zupy i inne
takie i od razu mi lepiej .

jedynie jak widzę jakąś rodzinkę i ojca bawiącego sie z dziećmi to mi szkoda, że
moje nie mają tego męskiego pierwiastka w tak dużej ilości

[guderianka]

Czuje sie gorsza przez to oraz z tego
> wzgledu ze nie bylam w stanie stworzyc pelnej rodziny, jakbym byla
> jakas ulomna. Nie ukrywam, ze mam kompleksy z tego powodu.


to był jeden z etapów po rozstaniu z mężem
Wiesz-rozstanie można porównać do śmierci bliskiej osoby i okresu
żałoby. Najpierw jest smutek i cierpienie, potem przychodzi
refleksja, rozpamiętywanie, szukanie przyczyn , potem bunt i złość a
na samym końcu pogodzenie się.
Ja przynjamniej tak miałam. Gdy już wylałam wszelkie łzy i wzięłam
się w garść miałam poczucie,że to JA nawaliłam,że mogłam zrobić coś
by RODZINA nadal trwała, że jako WESTALKA domowego ogniska powinnam
stworzyć pełną, dającą poczucie bezpieczeństwa i miłość rodzinę.
TAk.TAK własnie myślałam
I nie uważam,że takie myślenie to coś złego, bo to naturalny odruch,
naturalna reakcja. Człowiek rozmyśla, rozpamiętuje, na chłodno
analizuje sytuacje, które rozgrywały się w ogromnych emocjach. I
dochodzi do różnych wniosków. Ważne jest to, by nie ZATRZYMAĆ się na
tym etapie, by iść dalej i być szcześliwym, by-jak napisano wyżej-
nie uzależniać swego szczęścia od innych osób
Czy zazdroszczę?-Teraz nie, bo ponownie wyszłam za mąż. Tworzymy
szczęśliwą rodzinę od ok 6lat.
Ale gdy byłam sama to zazdrościłam-ale nie zazdrością chorą i
zawiścią, ale z pragnieniem w sercu. Że też bym chciała mieć
rodzinę, w której jest mama,tata i dzieci, w której można wesprzec
się na drugim ramieniu i dzielić trudy życia, dzielić radości i
smutki, razem dorabiać się zmarszczeć, doświadczeń i fajnych chwil.
To nic złego pragnąć by było lepiej i lżej

[mama_ameleczki]

nie znam zadnego tak dobrego i szczesliwego malzenstwa ktoremu
moglabym zazdroscic( powaznie). Oczywiscie mowie tu o ludziach
bliskimch mi ktorych sytuacje dobrze znam, bo obcy ludzie czesto
obiektywnie wygladaja na szczesliwych ale czy sa w rzeczywistosci?
Dlatego moge powiedziec tylko o tych ktore dobrze znam, one na pozor
tez wygladaja dobrze ale tak naprawde niestety patrzac na nich
ciesze sie ze jestem wolna... w pelnym tego slowa znaczeniu

[adsa_21]

guderainka - masz racje.
I tak jak napisalas, nie zazdroszcze innym z nienawiscia, nie mam
ochoty wydlubywac oczu kazdej szczesliwej parze. Po prostu serducho
mnie pobolewa jak widze fajne, zgodne malzenstwo.
fajnie, ze udalo ci sie drugi raz

[adsa_21]

tez tak czasem robie. ale swiadomosc, ze niektorzy faceci tak sie
zachowuje napawa mnie przerazeniem.

[pelagaa]

Mysle, ze nikt w dziecinstwie nie marzyl o zostaniu samotna matka.
Czlowiek jest stworzony do zycia w rodzinie, czy to sie komus
podoba, czy nie i chocby nie wiem, jak bardzo dorabiac dupie uszy.
Jestem wiele lat po rozwodzie, przeszlam rozne etapy, ktore mozemy
obserwowac tutaj na forum. Mysle, ze rozwod/rozstanie z ojcem
dziecka, to jest wielka zyciowa porazka, chocbysmy z perspektywy
czasu oceniali te decyzje pozytywnie. Ja ciesze sie, ze sie
rozstalam, jednak mam swiadomosc, ze zle wybralam i to wlasnie
dlatego musialam sie rozstac.
Bylam w swoim zyciu uzalezniona od rodzicow, bylam samodzielna,
dumna i bardzo biedna, z czasem radzilam sobie coraz lepiej i teraz
juz nikomu nie musze udowadniac, ze potrafie. Wiedzie mi sie niezle,
potrafie sobie radzic w zyciu sama. Ale to nie wszystko.
Ale to nie znaczy, ze nie chcialabym miec normalnego partnera, byc
moze wspolnego dziecka, choc u mnie powoli robi sie za pozno. Mysle,
ze czesc problemow tkwi we mnie, jesli chodzi o ulozenie sobie zycia
rodzinnie. Nie czuje sie nieszczesliwa, baaa powiedzialabym, ze
ostatnio czuje sie nawet bardzo szczesliwa, ale jak wszyscy miewam
doly i te doly nie znikna wraz z drugim slubem, bo jakby ich nie
bylo, nie docenialibysmy chwil szczescia.
Znam kilka naprawde dobrych malzenstw.
Tak... ja im zazdroszcze, ze potrafia caly czas dbac o te milosc.

[mama_ameleczki]

pelagaa napisała:


> Tak... ja im zazdroszcze, ze potrafia caly czas dbac o te milosc.

oo to dobrze powiedzine. ja tez zazdroszcze czasami ale tylko
czasami ze ludzie potrafia dbac o milosc, czasami irracjonalnie,
jakby to byl ostatni facet na ziemi..

[adsa_21]

pelagaa..no wlasnie. Tez mam takie wrazenie, ze cos we mnie tkwi i
nie potrafie stworzyc normanego zwiazku, zdrowych relacji z
mezczyzna. Bylam juz w zwiazku (2,5 letnim) po rozwodzie, ale
zakonczyl on sie totalna porazka Nie potrafie na to wszystko
spojrzec obiektywnie, obwiniam sie za wiele rzeczy.

[tysia_i_ja]

Ja zazdrościłam koleżance męża - fajny facet, zawsze u nich było
miło i sympatycznie, jednak do czasu.
Raz byłam świadkiem awantury - dziecko coś rozlało ale się nie
pobrudziło i w zasadzie nic się nie stało a w zamian poleciały k.. i
ch.. i inne. Reakcja nieadekwatna do przewinienia. Raz puściły
hamulce i okazało się, że znajomi, których znam od lat 15 to nerwusi
i cholerycy, krzyczący za byle przewinienie na dzieciaki od krzywego
trzymania łyżki przy obiedzie do nieudolnego sznurowania bucików
przez trzylatkę
Niestety stosunki uległy gwałtownemy rozluźnieniu - nie chcę być
świadkiem awantur.
A ja im tyle lat zazdrościłam..........
Więcej rodzin szczęśliwych nie znam

[lacido]

a ja zazdroszczę, że kobieta mająca faceta w każdej chwili może powiedzieć:
zajmij się dzieckiem ja idę na basen

[izunia_milo]

lacido napisała:

> a ja zazdroszczę, że kobieta mająca faceta w każdej chwili może powiedzieć:
> zajmij się dzieckiem ja idę na basen



Padłam!!

[lacido]

poważnie piszę

[aniazavonlea]

Czyli wiesz jakbyś miala opiekunkę na godziny to własciwie byś nie potrzebowała
tego męza?

[lacido]

nie bo do opiekunki trzeba dzwonić nie możną wyjść sobie ot tak a jak sie
siedzi z facetem w domu to się mówi: dziecko dziś jest Twoje )) no
przynajmniej taki model zdarzyło mi się widzieć i bardzo mi się spodobał ))

[mama_ameleczki]

lacido napisała:

> a ja zazdroszczę, że kobieta mająca faceta w każdej chwili może
powiedzieć:
> zajmij się dzieckiem ja idę na basen

niom, tylko ze to wcale nie jest takie oczywiste ze taus ma ochote
albo czas zostac ze swoim dzieckiem haha

[lacido]

za to jak się mieszka samej to oczywiste że z dzieckiem nie zostanie nikt inny ;/
a tatuś może mieć ochotę bądź nie ale obowiązki ma te same

[mama_ameleczki]

w malzenstwie zawsze mezczyzna ma mniejsze obowiazki niz kobieta..

[guderianka]

A skąd wiesz?Z autopsji ?
Nie wypowiadaj się jeśli nie masz wiedzy albo masz wiedzę spaczoną
rodem z lat komuny (bo wtedy taki stereotyp był faktem )

[pelagaa]

mama_ameleczki napisala:
> w malzenstwie zawsze mezczyzna ma mniejsze obowiazki niz kobieta..

guderianka napisała:

> A skąd wiesz?Z autopsji ?
> Nie wypowiadaj się jeśli nie masz wiedzy albo masz wiedzę spaczoną
> rodem z lat komuny (bo wtedy taki stereotyp był faktem )

Nie wydajemi sie, zeby czasy znaczaco sie zmienily. Wedlug mnie
Mama_Ameleczki ma racje. A Twoja uwaga jest co najmniej nie na
miejscu, szczegolnie jako moderatora forum, ktory powienien zdaje
sie swiecic przykladem.

[guderianka]

A mi sie wydaje,że zmieniły się bardzo. Co widać i w wypowiedziach
forumowych i w przekazach medialnych.
W mojej uwadze nie widzę nic niestosownego, zwłaszcza że pisałam ją
jako użytkownik forum (na czarno)a nie jako moderator. Zostały w
niej zawarte moje prywatne przemyślenia, do których mam pełne prawo.

[pelagaa]

Taaak, zdanie

> Nie wypowiadaj się jeśli nie masz wiedzy albo masz wiedzę spaczoną
> rodem z lat komuny

to po prostu szczyt kultury.

A na forum publicznym wszyscy moga sie wypowiadac i zawierac swoje
przemyslenia, takze osoby, ktorym Ty, piszac "na czarno", tego prawa
starasz sie odmowic.

[guderianka]

A jaką ja mam moc pelagaa?No prosze Cię, przeceniasz mnie
Może faktycznie w sposób niezbyt przyjemny zawarłam skrót myślowy -
nie odbieram prawa do wypowiadania się w jakimkolwiek temacie
Ale dobrze że forumowe Anioły Stróże czuwają

[mama_ameleczki]

guderianka napisała:

> A skąd wiesz?Z autopsji ?


z życia, z zycia moja droga wiem.

> Nie wypowiadaj się jeśli nie masz wiedzy albo masz wiedzę spaczoną
> rodem z lat komuny (bo wtedy taki stereotyp był faktem )

ja nie zabraniam Tobie sie wypowiedac, wiec bylabym wdzieczna gdybys
Ty również nie zabraniala mi..

[guderianka]

Jak napisałam wyżej-niefortunny skrót myślowy

Jak powszechnie wiadoma, nie zawsze wiedza jaką mamy z życia jest
wiedzą , która faktycznie istnieje. Bo czesto bywa tak, że odbieramy
ową rzeczywistość przez pryzmat własnych doświadczeń , podchodzimy
do niej bardzo emocjonalnie, a emocje często przesłaniają zdrowy
rozsądek i właściwie zawsze-obiektywizm
Pozwoliłam sobie na niemiłą uwagę -może niepotrzebnie. Ale to pewnie
dlatego , że irytuje mnie przekonywanie na tym forum,że życie w
związku małżeńskim (partnerskim)jest do bani bo(i tu zostaje
wymienionych kilka powodów)

[mama_ameleczki]

guderianka napisała:

> Jak napisałam wyżej-niefortunny skrót myślowy
>
> Jak powszechnie wiadoma, nie zawsze wiedza jaką mamy z życia jest
> wiedzą , która faktycznie istnieje. Bo czesto bywa tak, że
odbieramy
> ową rzeczywistość przez pryzmat własnych doświadczeń , podchodzimy
> do niej bardzo emocjonalnie, a emocje często przesłaniają zdrowy
> rozsądek i właściwie zawsze-obiektywizm
> Pozwoliłam sobie na niemiłą uwagę -może niepotrzebnie. Ale to
pewnie
> dlatego , że irytuje mnie przekonywanie na tym forum,że życie w
> związku małżeńskim (partnerskim)jest do bani bo(i tu zostaje
> wymienionych kilka powodów)


ty mozesz miec inne zdanie a moje jest wlasnie takie, chyba mam do
tego prawo nawet jesi Ty sie z tym nie zgadzasz, pradwa??

[guderianka]

tak,tak,masz prawo

[mama_ameleczki]

guderianka napisała:

> tak,tak,masz prawo


dziekuje

[lacido]

chyba jak ma ograniczone prawa rodzicielskie ))

jeśli nie to jest pełnoprawnym rodzicem więc...

[braktalentu]

"innym kobietom, ze maja mezow i pelne rodziny?"

Jako szczęśliwa mężatka niniejszym oświadczam, że znoszenie męża i
ojca moich dzieci na codzień jest orką ponad siły. Szczęśliwe
małżeństwo to po prostu inna kategoria problemów, choć ich
rozwiązywanie wymaga tyle samo samozaparcia, cierpliwości i siły co
mierzenie się z samodzielnym rodzicielstwem. Dochodzi też aspekt
kompromisów. Nikt mi nie wmówi, że znoszenie w imię miłości mokrych
gaci przewieszonych przez prysznic to pikuś-.

"Jest mi zle z tym, ze nie potrafie zapewnic dziecku i sobie godnych
warunkow mieszkaniowych"

Znam wiele małżeństw, które też nie mogą sobie pozwolić na
samodzielne mieszkanie. Trudności lokalowe spotykają ludzi
samotnych, samodzielnych i tych w związkach. Jesteś w o tyle lepszej
sytuacji, że możesz sobie mieszkać w jakby nie było swoim domu
rodzinnym. A pomyśl o młodych mężatkach mieszkających w kawalerskich
pokojach swoich mężów - u teściów.

"nie bylam w stanie stworzyc pelnej rodziny"
Jedna z forumek napisała kiedyś przepięknie, że "pełna rodzina" to
rodzina pełna miłości, bez względu na jej stan osobowy.

[pelagaa]

> kompromisów. Nikt mi nie wmówi, że znoszenie w imię miłości
> mokrych gaci przewieszonych przez prysznic to pikuś-.

Hehe nieeeee nikt nie bedzie probowal ))

[adsa_21]

mieszkalam z tesciami 3 lata. Dosc traumatyczne to bylo i
upokazajace, szczegolnie jak tesciowa mowila wciaz, "ze to jest jej
dom i ona w nim rzadzi". ech. Lepiej mimo wszystko mieszkac z
rodzicami Niestety (albo i stety obracam sie w srodowisku
ludzi zamoznych, majacych wlasne, duze mieszkania, min. dwojka
dzieci, zagraniczne wyjazdy itd itp jednym slowem - sielanka
Czuje sie przy nich troche jak szara myszka, choc mam te swiadomosc
ze to ich moj "status spoleczny" a nie moj, odbiera od normy.

[adsa_21]

braktalentu - podnioslas mnie na duchu

Kazdy ma swojego trupa w szafie ;)

[madziulec]

I wlasciwie jak popatrzysz, to nei ma malzenstwa super szczesliwego.

Rozmawialam z kolezanka: jedno dzieko, drugioe w drodze, ona nie pracuej,
swietnie sie z mezem dogaduje.. Coz, problem w tym, ze meza prawie nie widuje,
bo maz zajety zarabianiem kasy na dom i zone...

Druga kolezanka: podobnie jak wyzej.

Z zewnatzr oba malzenstwa, super szczesliwe i nawet pamietam 5 lat temu, gdy
sama wydawalo mi sie, ze bylam w swoim zwiazku szczesliwa ocenialam te ich
zwiazki jako szczesliwe.
Dzis mysle, ze co to za zwiazek? Zaden.
Maz sms-owo???


I wlasciwie wiekszosc zwiazkow, ktore znam z zewnatrz sa super...
A potem si eokazuje ze zawsze "ten trup w szafie jest"...

[alabama8]

Ty chyba emamy nie czytujesz, he he. Te ich piekiełka z teściowymi,
bratowymi, stryjenkami, chrzestami, komuniami, to kupczenie i
dupczenie kto komu i ile pomaga, że temu więcej a temu mniej, że
teściowa krytykuje, a mąż nic nie robi ... tfu. Się odechciewa.

Owszem,zazdroszczę

[rybka.marcowa]

...ale nie ma w tej zazdrości grama zawiści,to taka "dobra zazdrosc" .Udało mi
sie stworzyc dzieciom naprawdę dobry,dostatni,spokojny dom,jednak nie wychowuje
ich biologiczny ojciec.
I tego własnie zazdroszecze-dobrej,pełnej,biologicznej rodziny.
Nie mam co narzekać bo drugie małzenstwo na każdej płaszczyznie bije na głowe
pierwsze,jednak wolałabym aby dzieci pochodziły z tego zwiazku.
Wolałabym żeby nie oglądały tego co wyprawiał ich ojciec(pijackich awantur
itp),nie musiały życ ze świadomoscia że tata miesiącami nie ma dla nich czasu,że
wychowuje je inny facet,że inne dzieci maja mame i prawdziwego tate ...
Oj nie jest łatwe to wszystko.

[kurczak1]

Eee, jak obcy facet jest przyjacielem dzieci to przeciez normalna
rodzina

[rybka.marcowa]

Tak też uważa wielu naszych znajomych,moja rodzina,jego...Najwyrażniej problem
istnieje przede wszystkim w mojej głowie-mam nadzieje że mi minie.

[lacido]

Rybko co Ty gadasz?

wychowuje je inny facet i to jest ważne nie stoi z boku, istnieje i bierze
czynny udział w ich życiu a biologia cóż, tylko geny i nic więcej.
Inne dzieci czasem mają mamę i tatę-widmo albo z cyklu: za siedmioma górami, za
siedmioma rzekami mieszka ktoś kto w 50% przyczynił się do stworzenia dziecka ;///

[rybka.marcowa]

Wiem,wiem to wszystko....
Moje dziewczynki teraz dopiero maja prawdziwego tate-takiego który odbiera ze
szkoły,odrabia lekcje,czyta bajke na dobranoc,chodzi na wywiadówki...
Czasem tylko troche boli tamto sp...e życie...świadomość że tak się wybrało...
Pewnie każda z nas tak miewa..

[lacido]

jejku dziewczyno nie myśl o tym co było ważne jest to co jest teraz )))
błędy się popełnia i koniec, nie ma co tego roztrząsać zwłaszcza jak się już
poukładało w życiu
Nie szukaj dziury w całym masz kolejną szansę i ciesz się nią ))

[braktalentu]

A ja tam jestem wdzięczna mamie, że znalazła nam nowego tatę. Mój
tata jest najlepszym tatą na świecie, a obecnie najwspanialszym
dziadkiem swoich wnuków. Mimo, że rodzice mieli wspólne
biologicznie dziecko, (a moja siostra jest najfantastyczniejszą
siostrą na świecie i super ciociusią) to nigdy przenigdy nie czułam
się mniej kochana niż Ona (a czasem to nawet bardziej-). Zapewniam
Cię Rybko.marcowa, że jeżeli Twój mąż to porządny facet, który
ojcuje Twoim biologicznym dzieciom, to dla nich jest PRAWDZIWYM tatą
i aż się zdziwisz jak któregoś dnia stwierdzą, że ich dzieci mają
niebieskie oczy po dziadku-))))))))))

[lacido]

jak miło coś takiego przeczytać

[rybka.marcowa]

Braktalentu,przywracasz mi wiarę w człowieka))
Pozdrawiam serdecznie!

autorko!

[mirabeela]

''A pomyśl o młodych mężatkach mieszkających w kawalerskich
pokojach swoich mężów - u teściów. ''

buahahahah


do autorki:
nie jestem samotna matką, ale osoba która zarabia tylko na siebie, i co zarobi
pakuje w kieszeń pt. mieszkanie. I mimo ze mogłabym je mieć, ja wciąż jednak
korzystam (śmiało) z pomocy najbliższych.

Na twoim miesjcu, starałabym się 'pobrać' swoja schedę trochę wcześniej i jednak
ciut od rodziny wyprosić i w końcu się usamodzielnić. Nie rozumiem oporów przed
posiłkowaniem sie pieniędzmi rodziny. Masz małe dziecko, i to powinno
najbardziej cie motywować.

Chodzi mi o standardy, nie o życie ponad stan.

[braktalentu]

"I mimo ze mogłabym je mieć, ja wciąż jednak korzystam (śmiało) z
pomocy najbliższych."

Kwestia kręgu kulturowego. Zakres "pomocy" określają możliwości i
CHĘCI pomagającego oraz tupet wspomaganego. Mnie byłoby wstyd
korzystać z pomocy najbliższych, gdyby nie była ona naprawdę
konieczna. Ale wiem, że dla niektórych rodziców usamodzielnienie się
dziecka jest tak dużym problemem, że wolą życie w fikcji i wspierają
pasożytnictwo własnego potomstwa.
A może mimo możliwości finansowych jesteś jeszcze bardzo młodziutka
lub/i niedojrzała i w Twoim wypadku słowo samodzielność oznaczałoby
jedynie zamieszkanie we własnym lokum, bo do przejęcia
odpowiedzialności za siebie i najbliższych najwyraźniej nie jesteś
jeszcze zdolna.



"Na twoim miesjcu, starałabym się 'pobrać' swoja schedę trochę
wcześniej"

Jaką schedę? A może rodzice mają ochotę SWÓJ majątek przetracić w
Monte Carlo? No chyba, że po trupach do celu...

"ciut od rodziny wyprosić i w końcu się usamodzielnić.
Nie rozumiem oporów przed posiłkowaniem sie pieniędzmi rodziny".

A ja rozumiem. Wyproszona (wyżebrana) samodzielność to dla mnie
dysonans. Albo się jest samodzielnym, albo się jest samodzielnym w
zakresie na który pozwalają warunki, albo się udaje samodzielność,
żyjąc na cudzy rachunek i nie poczuwając się do odpowiedzialności za
nikogo.

"Masz małe dziecko, i to powinno najbardziej cie motywować".

Do życia zgodnie z zasadami, które chciałabyś przekazać swojemu
dziecku. Do świecenia przykładem, bo jak napisała kiedyś Mrs_ka
wychowanie to orka na ugorze nas samych. Do korzystania z pomocy
rodziny w nie przekraczających przyzwoitości granicach.

[rrusauka]

Jak patrzę na takie pary to odzyskuję wiarę, że mi się też kiedyś uda.
Przecież to oznacza, że istnieją gdzieś fajni faceci.
Ktoś napisał tu o mokrych gaciach na prysznicu...
Już bardzo długo jestem sama i marzę o takich gaciach, porozrzucanych
skarpetkach, koszulach do prasowania i w ogóle...
Też przechodziłam różne etapy po rozwodzie. Teraz jestem na "źle wybrałam i to
była moja wina". Powoli, bardzo powoli, przechodzę do etapu "mogę znowu spróbować".
Jak byłam młodsza to uważałam, że faceci nas wykorzystują, że trzeba walczyć o
swoje prawa, że nie wolno być służącą i niewolnicą. Słowem byłam wojującą
feministką. Przez te (kilkanaście) lat, jakie spędziłam sama, musiałam przecież
i tak dbać sama o dom i dzieci.
Chyba już jestem gotowa, żeby docenić, że nie musiałabym wszystkiego sama.

[pelagaa]

> Już bardzo długo jestem sama i marzę o takich gaciach,
> porozrzucanych skarpetkach, koszulach do prasowania i w ogóle...

Dobry tekst )) Podziwiam, albo ja az tak nigdy nie bylam samotna,
albo moj prog tolerancji jest nizszy )))

> Też przechodziłam różne etapy po rozwodzie. Teraz jestem na "źle
> wybrałam i to była moja wina". Powoli, bardzo powoli, przechodzę
> do etapu "mogę znowu spróbować".

Mysle, ze dobrze jest przejsc etap "źle wybrałam i to była moja
wina". Dobrze sobie uswiadomic swoje bledy. To nas oczywiscie nie
ucvhroni w przyszlosci przed wszystkim, ale pomoze wyznaczyc
priorytety na przyszlosc.

> Jak byłam młodsza to uważałam, że faceci nas wykorzystują, że
> trzeba walczyć o swoje prawa, że nie wolno być służącą i
> niewolnicą. Słowem byłam wojującą feministką. Przez te
> (kilkanaście) lat, jakie spędziłam sama, musiałam przecież
> i tak dbać sama o dom i dzieci.
> Chyba już jestem gotowa, żeby docenić, że nie musiałabym
> wszystkiego sama.

Dokladnie tak Moze i w zwiazku z facetem dochodzi roznych
obowiazkow, uwazam tez, ze w prawie kazdym zwiazku to kobieta ma
wiecej obowiazkow. Jednak o ile moge przygotowac obiad, czy kolacje,
nastawic pranie, to podlaczenie kinkietu, czy zmiane opon w
samochodzie wole zlecic facetowi No i dobrze miec wsparcie
emocjonalne i nie czuc sie samotnym.
Trzaba po prostu zrobic swoj bilans zyskow i strat. I zycie ustawiac
wedlug swoich zasad i preferencji.