Jak nie zwariować?

[mama_piotrusia1984]

A konkretnie jak nie zwariować przy tej codziennej rutynie,
codziennym dniu świstaka? Czasem sięłapię na tym że chodzę już jak
automat, trasa dawno ustalona, starszego do przedszkola, zajmowanie
się mała, sprzątanie gotowanie pranie, o 14 wraca starszy to kursuję
już między dwoma, 19 kąpanie młodej potem starszy itd. i tak dzień w
dzien. Mąż wraca 19-20 to w praktyce nic przy dzieciach nie robi a
ja juz czasem odpadam. Do tego samochód od dwóch misięcy w naprawie
więc nie mogę nawet gdzieś pojechać a u mnie na wsi nie ma sklepu
więc nawet jak mi chleba zabraknie to do wieczora (tak jak wczoraj)
jadę na makaronie. A z domu nie wyszłam od 3 miesięcy na więcej niż
30 minut bez któregoś dziecka. Z jednej strony wiem,że przy tak
małym dziecku brak niespodzianek to dobra wiadomość ale czasem nie
daję juz rady. Aż staram się nie myśleć o jutrze o wiem że będzie
wciąż i wciąż to samo. A jak wy radzicie sobie z taką rutyną? Macie
z tym problem, czy tylko ja tak marudzę?

[pagaa]

mój dba żeby nie było rutyny, teraz np. ząbkuje;P a na przykład, na spacerek
znalazłam sobie współtowarzyszkę też z dzieckiem w tym samym wieku i razem
łazimy i gadamy o wszystkim sobie i czas miło leci i zawsze jakaś odskocznia

[green_hill]

No wlasnie nie bardzo mamy patent

Ja mam tylko jedno dziecko, ale moge sie podpisac pod Twoim postem. Sama szukam sposobu. My do tego za granica, zero rodziny, ktorej mozna by podrzucic dziecia na pare godzin i odetchnac, bardzo nieliczni znajomi (niedzieciaci) potwornie zajeci ... (Swoja droga arogancko sie zapytam, jak ludzie, ktorzy nie maja malych dzieci moga twierdzic, ze nie maja czasu sie spotkac? Przeciez chodza tylko kolo siebie. Jak mam porownac siebie z czasow przeddzieciowych i teraz, to wtedy mialam cala mase czasu, mimo ze bardzo duzo pracowalam.)

U pediatry zagadnelam bardzo fajna babeczke i tez czasami chodzimy razem na spacery z dzieciakami, ale nie czesciej niz raz na tydzien, bo zawsze cos wypada (to jej dziecko chore, to wyjezdza, to deszcz pada), wiec rozrywki tej mam w sumie malo

Zdarzylo mi sie pare razy wieczorem pojsc na basen (ok. 20 00 - mlody juz spal, maz byl na posterunku) i powiem Ci, ze to dobry sposob na zakonczenie meczacego dnia. Tylko ze ja jestem raczej leniwa i wole sie na kanapie rozlozyc z ksiazka

[kasia.46]

Nie marudzisz, faktycznie dzieci przewalają życie do góry nogami
jeżeli jestś typem kobiety udomowionej, która nigdy nie pracowała za
specjalne nie wychodziła (prucz zakupów), zajmowała się
gospodarstwem domowym, gotowaniem,wychowaniem dzieci i sprzątaniem
nie powinno ci to robic problemu. Znam takie kobiety i powiem Ci, że
one naprawde są szczęśliwe i odpowiada im miano "kury domowej" Ja do
nich nie należe i tak jak i ty nie mogę pogodzic się z tym, że
stałam się niewolnicą moich podopiecznych mówią, że to przejściowe
i jak odchowam, zaczne życ' tak jak kiedyś, ale ja nie ulegam
złudzeniu, bo wiem, że już nigdy nie będzie tak jak dawniej. Dzieci
to naprawde wielkie szczęście, wiele radości i nieustająca
miłośc', ale też sporo kłopotów, wielka odpowiedzialnośc' i dużo
wyrzeczeń Jednak życie bez nich to jakaś cholerna wegetacja. Wiele
mam czasem popłacze w poduszkę, gdy pomyśli o rutynie i problemach z
którymi mierzy się właściwie sama. Taka nasza rola, ale nie będzemy
grac jej zawsze, nawet nie wiesz jak szybko minie czas w którym te
twoje urwisy przestaną byc od ciebie zależne, wtedy zatęsknisz za
chwilą gdy te wielkie oczyska i maleńkie nóżki biegną się do ciebie
przytulic i wypłakac w cycusia, bo misiowi urwała się rączka i
pomyślisz jak piękny choc' trudny był czas macierzyńskich zmagań
Pozdrawiam.

[mama_piotrusia1984]

Przed urodzeniem córeczki ale mając już synka studiowałam na
dziennych a potem poszłam do pracy, na a teraz juz od ponad roku
siedzę w domu i kota dostaje. Zapowiedzialam juz mężowi że od
przyszłegp października ide na zaoczne studia, żeby przynajmniej
czyś głowę zająć bo czuję że się uwsteczniam. Może to źle zabrzmi na
tym forum, ale nie przepadam za okresem niemowlęcym u dzieci i tylko
czekam aż mała z niego wyrośnie. To nie znaczy że się nie cieszę, że
jest taka malutka ale wiem że jako mama starszego dziecka sprawdzam
się lepiej. Z drugiej strony wiem jak ten czas w sumie szybko leci,
bo synek też tak szybko mi urósł, ale ten pierwszy rok był dla mnie
najtrudniejszy. Niestety mieszkam w maleńkiej wiosce (jakies 120
mieszkańców!) i jak wychodzę na spacer to często poprostu nikogo nie
spotykam a do jednej czy drugiej znajomej też staram się wchodzić
tylko od czasu do czasu żeby się nie narzucać. Ale zato jaka radość
jak po przysłowiowe bułki wyskocze! Cieszę się że na tym forum
mogę spotkać inne mamy, które także czują podobnie, bo zazwyczaj o
tych stronach macieżynstwa się nie rozmawia i naprawdę czasem czułam
się podle że tak myśle.

[kasia.46]

Uff to mamy podobnie bo ja również jako mama 2latka sprawdzam się
lepiej niż mama niemowlaka czuje podobnie i z wielkim utęsknieniem
czekam, aż moja terrorystka nauczy się chodzic', czasami mam jej
dośyc', co nie znaczy, że jej nie kocham również całe dnie jestem
sama bo mąż pracuje od rana do 18 00 soboty też Czasami forum bywa
lekarstwem na brzydką pogodę

[agick]

ja mieszkam w śródmieściu stolycy i zawsze ale to zawsze ktoś
wpadnie na kawkę, na chwilkę - czy to moja sisotra, przyjacołka,
moja mama jak wraca z pracy (a pracuje w centrum). nie codziennie,
ale dwa trzy razy w tyg ktos do mnie zagląda.
spacery tez z kimś, jedyny sensowny park w okolicy (park saski) jest
okupowany przez walesajace się mamusie z wózkami tak samo znudzone
jak ja zawsze z kimś pogadam. w ostatecznosci, po dwóch godzinach
spaceru zawsze mozna iść na kebaba do baru i zjeść na ławce - to też
jest nie lada atrakcja, żeby sie usmaorwać od stóp do głów.
wiecie co, mnie się w domu na macierzyńskim siedzi super.

[twitti]

Ja dopiero 2 miesiace jestem mama, ale ogolnie troche samotnosc mi
doskiewiera na spacerach.. Poniewaz jestem dosyc niesmiala nie mam z
kim chodzic na spacery Czesto mijam inne mamy, wiekszosc gada
przez komorki.. A czasem mam ochote z kims pogadac zdarzalo Wam
sie zaczepiac inne mamy na spacerach? Jak mozna zagadac, zeby nie
wyjsc na psychopatke

[kasia.46]

twitti napisała:

> zdarzalo Wam
> sie zaczepiac inne mamy na spacerach? Jak mozna zagadac, zeby nie
> wyjsc na psychopatke


No pewnie, zagdam w przchodni, w sklepie, w parku, w aptece, zawsze
jest wspólny temat jak są małe dzieci, w ten sposób możesz sobie
zyskac niezłą kompankę na wspólne spacery i wcale nie wyjdziesz na
psychopatkę

[kaska099]

hej u mnie tez rano starsza do szkoly odprowdzic w miare mozliwosci spzratanie
gotowanie czytanie forumi tak dzien za dniem a dodatkowo corcia mlodsza daje
popalic z zasypianiem i pozniejszym spaniem w nocy ,ze padam z niewyspania.....

twitti

[agick]

nie znam mamy (ja sie wliczam w to grono), do której jeśli sie
usmiechniesz i zagadasz o dziecko Cię zignoruje. pomysl sobie, że
pewnie dokładnie tak jak Ty jest trochę niewyspana, czasem ma
serdecznie dość popylania samotnie z wózkiem, ma ochote pogadać z
kimś w swoim wieku, a nie tylko z kilkumiesięcznym interlokutorem.
po drugie WSZYSTKIE mamy uwielbiaja rozmawiac i porównywać - a mój
to to, a moja to robi tak, a u mnie.... moze dlatego, ze mało kto
nas słucha (oprócz rodziny) bo raczej nie podziela ważności
tematu "kolor kupki, baczki, wodzenie oczkami etc".
zagaduj i nic sie bój - na zadną psychopatke nie wyjdzesz. wręcz
mamy stroniace od pogadania budzą podejrzenie

[twitti]

odwazylam sie zagadac sasiadke zaproponowalam spacer

[agick]

zuch dziewczyna
i co, zgodziła się?

[joshima]

Jak nie zacznie uciekać na twój widok to znaczy, że nie wyszłaś na psychopatkę

[twitti]

No tak na razie stwierdzila ze sie zgadamy tak wiec nie do konca
mi poszlo ale chociaz sie odwazylam

[joshima]

Tylko się nie zniechęcaj.

[nati.82]

Nie myślę o rutynie, bo nie mam czasu. Przy małym dziecku czas leci szybko,
nawet za szybko. Na razie mi nie brakuje wyjścia z domu, np. wieczorem.

[sabrina_30]

Ja też już kota dostaję w domu, ale żeby czasem nie zwariować od tego siedzenia
najpierw z synem a teraz z córką, zapisałam się na kurs bo tak jak mówi
poprzedniczka czułam, że sie uwstczniami tak 3 popołudnia w tygodniu należą do
mnie)).Musiałam coś zrobić inaczej widzę, że robiłam się nerwowa, a potem to
tylko krzyczałam na dzieciaczki jak coś zmalowały. Też mieszkam w niewielkiej
miejscowości gdzie najwiekszą atrakcja jest sklep)). Ale na szczeście mam też
koleżankę z małym dzieckiem, to się spotykamy na ploteczki raz u niej raz u mnie
i do tego jestem zadowolona, bo nie musze brać całego bagażu za mała)) gdzyż
większość rzeczy ma typu pieluchy zasypki ). No i zawsze zostaje forum do
wyżalenia sie ) Pozdrawiam wszystkie siedzące w domu mamusie)

[pagaa]

a jak mój zaczął przesypiac nmoce, to zostawiłam go z Tatusiem,a sama na imprezę
ze znajomymi:d oj wytańcowałam się, że hej a teraz przestał znów przesypiać
noce i o atrakcja;P heh ale już bym poszła do pracy, na studia wróciła, ech!
ale w większych miastach jest fajniej, moja znajoma chodzi na fitness z
dzieckiem, bo takie cosik zrobili, super sprawa

[pamplemousse1]

zapoznaj inne mamy na spacerze z dziećmi w podobnym wieku, 2-3 razy w tygodniu spotykamy się u jednej z mam a dzieci robią sajgon w domu w środy multibabykino, odwiedziny znajomych.
mam 7-mies. bliźniaki i jestem baaardzo mobilna! wystarczy chcieć!undefined

[pagaa]

bo mnie to już intryguje od dawna, co się dzieje w multibabykinie? tzn, jak to
wszystko wyglada z takimi maluchami?

[klubgogo]

Przede wszystkim pogoń mechanika (2 miesiące!!!???), załaduj dzieci w auto, odwieź do miejsca, które zajmuje się opieką na godziny, a sama spraw sobie przyjemnośc w postaci Tobie tylko wiadomej, bo faktycznie zaczniesz niedługo marudzic

[syswia]

Ja sobie zorganizowalam pomoc. Tez mieszkam za granica, ale na
szczescie rodzina meza tu jest. Bez skrupulow wykorzystuje tesciowa.
Przychodzi prawie codziennie na 2-3 godziny i kapie malego a potem
go lula. Fakt, karmie piersia, wiec musze "byc" w poblizu, ale mam
czas zeby obiad ugotowac, wyjsc na godzine na zakupy, dwa razy bylam
na masazu (fantastyczna rzecz).

Maz jest w domu przed 6ta - wtedy mu go wreczam i on sie nim zajmuje
do kolejnego karmienia. Ja ide spac po karmieniu o 8, on z nim sie
bawi do 10-11 i wtedy ja go przejmuje. Po karmienu z reguly spi do 4-
5, wiec chyba jestem szczesciara.

Na styczen zapisalam sie na zajecia z jogi - w soboty. Maz sie
zajmie dzieckiem. Umie i lubi.
Pierwszy raz wyszlismy z mezem na dluzej (do opery na 5 godzin)
kiedy maly mial 5 tygodni. Syn przezyl, a my mielismy frajde
niesamowita.

Poza tym w mojej okolicy dziala klub mam (www.momstown.ca). Jeszcze
sie do niego nie zapisalam, ale widze, ze fajne rzeczy robia razem i
to codziennie. Na pewno do nich dolacze, kiedy syn troszke
podrosnie, a tesciowej sie znudzi.

[oda100]

ja nie mam nikogo oprocz meza, wiec jego wykorzystuje- o 18 wraca i
zajmuje sie dziecmi, a w weekendy raczej mnie nie ma w domu. On
zadowolony, ze mu nad glowa nie stoje i lubi zajmowac sie dziecmi. W
ciagu tygodnia moglabym z corka szalec, bo syn jest w szkole, i
pieniadze sa i samochod, ale mi jakos czas szybko leci, i domatorka
sie zrobilam, wiec krecicmy sie troche blizej domu. Jak mala
podrosnie, pojde do pracy. To prawda, jest to troche monotonne, ale
jaki szczytny cel! nie wyobrazam sobie, zeby nianka zajmowala sie
moim maluszkiem, to tylko 2-3 lata. Staram sie cieszyc kazda chwila,
moze dlatego ze to ostatnie dziecko i dopiero przy drugim widze jak
czas szybko leci/ A tyle czasu ile mam dla siebei mnei zadowala.
ps Moj maz codziennie jezdzi do pracy i biadoli, ze w domu byloby mu
tak fajnie, a tak w kolko to samo robi - 7 pobudka, 7.10 herbata,
7.30 wychodzi, potem pracuje z tymi samymi ludzmi od 10 lat, 18 wraca
itp itd.