Dodaj do ulubionych

Przewijakowe dramaty

30.12.10, 12:04
Olcia ma niespełna 7 miesięcy. Na początku kochała przewijanie, wręcz położenie jej na przewijak było jednym ze sposobów jej uspokajania. Od ok. 2 miesięcy coś się zmieniło. Coraz częściej przewijanie jest powodem dzikiego wrzasku (aż w uszach świdruje, tak piszczy), kopania, wyginania się i rozpaczliwego płaczu łzami jak grochy. Jakbym ją ze skóry obdzierała, a nie z brudnej pieluchy. Przy czym nie dotyczy to każdego kontaktu z przewijakiem, tylko mniej więcej co drugiego, więc odrzucam teorie, że jej niewygodnie, że pieluszka podrażnia itp., bo to by skutkowało zawsze, a nie tylko czasami.
Jak zaczyna scenę od razu po zaniesieniu na komodę, a sprawa nie jest pilna, to zwykle odpuszczam jej zmianę pieluchy i próbuję ponownie na spokojnie za jakiś kwadrans. Ale czasem po prostu muszę (wylewa się górą, przed wyjściem itp.) albo dziecko zaczyna wrzeszczeć jak opętane dopiero w połowie procedury. Wtedy chce mi się płakać z bezsilności, mam ochotę ją uderzyć (zdroworozsądkowo wiem, że to by nie pomogło, ale zaskakujące, jak silny jest ten emocjonalny odruch - spokojnie, nigdy jej nie uderzyłam).
Czy miałyście takie doświadczenia? Czy jest na to jakiś patent, czy trzeba przeczekać? Może macie pomysły, skąd mogła się wziąć taka niechęć do tej miłej skądinąd operacji (nie, nie miała żadnych traumatycznych przeżyć związanych z przewijaniem)?
Obserwuj wątek
    • fasol-inka Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 12:31
      u nas to samo od jakiegoś czasu
      ja mojemu daję na czas przewijania coś, czego zazwyczaj nie dostaje - pudełko na chusteczki, opakowanie paklanek, dezodorant - zajmuje się tym chwilę, a ja się wyszkoliłam w przewijaniu qpy w 15 sekund uncertain
    • syswia Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 16:07
      zawies nad przewijakiem na dlugiej gumce cos ciekawego: grzechotke/zabawke albo daj dziecku do reki zanim zacznie wrzeszczec
      alternatywnie: przestan przwijac na przewijaku tylko zacznij w lazience na stojaco: zdejmij spodnia czesc garderoby, umyj pupe w umywalce, wysusz recznikiem i ubierz dziecko na stojaka - sie da a dziecko ma urozmaicenie
    • kawka74 Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 16:19
      Przeżywam te rozkoszne chwile od dłuższego czasu, bez względu na to, czy przewijam córkę na tapczanie, kanapie, podłodze czy przewijaku. Samo przewijanie jest powodem do straszliwej rozpaczy, szlag mnie trafia, kiedy muszę ścigać uciekiniera świecącego gołym tyłkiem, a złapany uciekinier ryczy jak opętany i za nic nie daje się położyć.
      Jedynym sposobem jest podanie jakiejś zabawki czy książeczki, względnie paczki mokrych chusteczek (na paczce widnieje foto jakiegoś malucha, które jest obstukiwane palcem, obcmokiwane i generalnie cieszy się ogromnym zainteresowaniem) czy pilota do TV, jednak to też nie zawsze działa.
      Spróbuj odwrócić uwagę córki jakąś zabawką, maskotką czy czymś, co ją interesuje.
    • 28majka Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 16:59
      Przede wszystkim zrezygnuj z tego przewijaka. Spróbuj ją powoli sadzać na nocniku (pewnie już siedzi). Później załóż pieluchę na stojaka albo na dywanie. Niestety dzieci mają takie zagrania. Ale musimy jakoś dawać radę. Trzymaj się
      • fasol-inka Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 17:09
        po co 7miesięczne dziecko na nocnik?
        • zohama Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 22:24
          bo niemowlęta potrafią korzystać z nocników, ja zaczęłam jak miałam ok. 10 miechów i już nie nosiłam pieluch smile
          • fasol-inka Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 22:51
            i wołałaś? czy raczej Twoja mama umiała odczytywać sygnały nadchodzącego wypróżnienia czy siusiu?
            wiesz, kiedyś rodzice byli bardziej zdeterminowani - po miesiącach prania i gotowania pieluch... tylko to nie miało nic wspólnego z kontrolowaniem zwieraczy przez dziecko
          • memphis90 Re: Przewijakowe dramaty 31.12.10, 08:38
            Jaaaasne... A mama latała z nocnikiem i wysadzała Cię co pół godziny.
          • sueellen Re: Przewijakowe dramaty 01.01.11, 19:47
            > bo niemowlęta potrafią korzystać z nocników, ja zaczęłam jak miałam ok. 10 miec
            > hów i już nie nosiłam pieluch smile

            Taaaaa

            Najlepszy czas na rozpoczecie odpieluchowywania to okolo 1,5 roku, wczesniej nie ma to wiekszego sensu.
      • siisiiii Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 17:19
        A może nie siedzi? Moja np sama jeszcze nie usiadła, więc nie siedzi. A poza tym jak dziecko 7m zakomunikuje ze chce siku?? Nie skomentuję już zakładania pieluchy na stojąco u dziecka, które jeszcze nie stoi...

        Do autorki: Spróbuj właśnie dawać jakieś inne rzeczy którymi zazwyczaj się nie bawi i przewijać np na dywanie czy łóżku. U nas to pomaga. I nawet opanowałam do perfekcji przewijanie małej podczas raczkowaniawink
        • glizda2000 Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 17:34
          Ja może nie podpowiem co zrobić, ale myślę że warto spróbować podsunąć jakąś zabawkę. Natomiast moja 3 miesięczna wrzeszczała tak od samego początku ( nie przypominam sobie tak krzyczącego dziecka w szpitalu a parę ładnych dni tam spędziłyśmy). U nas problem pojawiał się i przy przewijaniu i przy kąpieli zawsze przy rozbieraniu. Na szczęście samo jakoś jej przeszło ale rozumiem Cię doskonale moja krzyczała tak, że miałam wrażenie że rozsadza mi bębenki w uszach i trudno było mi ją na rękach przez to utrzymać. Też miałam ochotę czasem potrząsnąć bo przecież wiedziałam że krzywda jej się nie dzieje, pamiętam że płakała już podczas pierwszej kąpieli przez położną w szpitalu.
          Żeby nie było za wesoło teraz podobne histerie pojawiają się 2-3 razy dziennie przed karmieniem brrr.
          Trzymaj się i cierpliwości życzę smile
    • titerlitury Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 17:34
      jak już wyżej pisano - odwrócić uwagę delikwentki, to po pierwsze, a po drugie zamiast długotrwałego zapinania pieluch zwykłych, które jest strasznie nudne z punktu widzenia młodej osoby żądnej wrażeń (karzesz takiej głodnej ruchu i szaleństwa osósbce leżeć nieruchomo przez parę minut, przewijak jest dla niej jak karcer!) użyuwaj więc pieluch typu pull-ups (takie wciagane majty) lub, zapinaj pieluchę (to patent memphis) i wciągaj małej na 4 litery jak majtki - będzie szybciej
      po trzecie odpuśc sobie ten przewijak po prostu, przewijaj ją na łóżku, na podłodze, na kolanach, słowem tam gdzie wam obu będzie wygodnie
      • fasol-inka Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 17:43
        hyh ja nie jestem w stanie sama pantsów założyć małemu - za dużo nóg się nagle robi, co dwie włożę to wierzg i od nowa uncertain
    • joalma Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 19:55
      może jej zimno? mój synek tak się wydzierał straszliwie zaraz po urodzeniu, nie pozwolił się przewinąć jeśli małż nie stał z boku i nie wiuchał na niego ciepłym powietrzem z suszarki wink

      teraz u nas przewijanie to raczej super zabawa dla małego, wywijanie nogami, robienie mostka, i łapanie w locie dziecka które wyczynia sztuki lepiej niż cyrkowe wink ale mamy za to problem z zakładaniem kurtki/kombinezonu, synek nienawidzi wkładania rączek i mamy przy tym mega wrzask, staram się go zająć czymś, śpiewam czy schylam się i daję do zabawy włosy czy gilam go nimi po buzi w ostateczności daję coś, co małego chwilowo zatka/zajmie czyli smoka. ciekawe bo jak już rączki są w rękawkach to dalej jest krzyk, dziecko zmienia się w aniołka jak tylko go wezmę na ręce. ćwiczę więc ubieranie na czas i z dodatkowymi atrakcjami wink
    • czaarodziejka Re: Przewijakowe dramaty 30.12.10, 19:58
      Poczekaj aż zacznie chodzić i na widok pieluchy uciekaćsmile Ja się czasem namęczę z przebieraniem i jeszcze brzucha muszę pilnować,żeby nie skopała.Czasem ratunkiem jest coś ciekawego co jej dam do ręki i w zamian za to pozwala przebrać pieluchę zajęta oglądaniem nowego przedmiotu,np. pomadki ochronnej.
    • atrapcia Re: Przewijakowe dramaty 31.12.10, 19:38
      A moja tak się darła bo drażniły ją nowe chusteczki. Też się zastanawiałam o co chodzi, aż któregoś dnia wytarłam sobie jedną z nich twarz, która po tym zaczęła mnie piec żywym ogniem. Do oczu też się dostał płyn z chusteczki i ledwo mogłam je otworzyć. Po tym oprzytomniałam i sama się jedną podtarłam, ot dla pewności... Masakra, od razu podstawiłam tyłek pod prysznic ;p Zmieniłam chusteczki na dawne i było już ok... Poza tym, że akurat zaczął się etap spierniczania z przewijaka i musiałam z niego zrezygnować (co zresztą wiele nie zmieniło i do tej pory wyrywa się przy przewijaniu i przebieraniu wink).
      • fasol-inka Re: Przewijakowe dramaty 31.12.10, 19:41
        czyżby chusteczki firmy na J? ja też się kiedyś zdziwiłam chcąc nimi twarz sobie odświeżyć w upalny dzień... cała twarz mi zapłonęła
        • atrapcia Re: Przewijakowe dramaty 02.01.11, 01:22
          Nie jestem pewna bo trochę czasu minęło, ale albo te, albo Aro, czy jakoś tak... Wypróbowałam na sobie też Dada lawendowe i było prawie to samo, ale Dada niebieskie są już ok i tych używamy smile
    • sueellen Re: Przewijakowe dramaty 01.01.11, 19:44
      Jak bym o swoim dziecku czytala. Od 7-8 miesiaca przewijam ja... na stojaco bo nie polozy sie bez walki! A walczy zaciecie jakby to byla sprawa zycia i smierci, robi mostki, przekreca sie natychmiast na brzuch - nie sposob jej utrzymac.
      • dagmara-k Re: Przewijakowe dramaty 01.01.11, 20:44
        mam to samo, a drugie przy wkladaniu do fotelika, wozka,krzeselka do karmienia - nie wiem jakim cudem jej nogi sa silniejsze ode mnie
    • lidek0 Re: Przewijakowe dramaty 01.01.11, 20:49
      A nie możesz przewijać gdzie indziej? Np. na łóżku? Nie wiem po co męczyć dziecko, z przewijaka akurat można zrezygnować.
    • lucyna_1980 Re: Przewijakowe dramaty 01.01.11, 22:58
      Tez tak było.. moja się darła na przewijaku, nie wiem co jej nie przypasowało.
      Kup podkłady do przewijania i przewijaj gdzie się da- na łóżku z sypialni, na kanapie w salonie, na podłodze, na dywanie, na stole. Moja metoda na pełzającego wrzaskuna to smok do dzioba, w rękę pieluchę którą będę zakładała i mówię jej że ma przygotować pieluszkę sobie (tzn ją rozłożyć, a co tam za obrazek na pieluszce?? jak piesek to hau, hau, owieczka beeee, kotek miaaaaał itd... pierdzioszki w pępuszek, łaskotki w stópki itd... w imię świętego spokoju i błogiej ciszy...
      Normalnie komedia jak ktoś patrzy z boku. Później zamiana, oddaje pieluchę która ląduje pod tyłkiem w nagrodę dostaje chusteczki, krem do pupy lub cokolwiek innego co mam pod ręką jak chusteczki akurat nie wzbudzają zainteresowania.

      A na koniec myśl...udało się....

      Powodzenia i więcej cierpliwości.
    • matka_karmiaca Re: Przewijakowe dramaty 25.01.11, 00:04
      Minął miesiąc.
      Jest gorzej.
      Zeszłyśmy z komody na podłogę, bo się bałam, że mi spadnie. Zabawianie, dawanie czegoś do rączki działa czasem, ale tylko do chwili podłożenia pod pupę pieluchy. Wtedy włącza się wycie i wyginanie się.
      Najgorzej jak jest usmarowana kupą, wtedy nie mogę jej pozwolić na uciekanie...
      Dziś jak na nią wrzasnęłam, to aż się sama popłakałam, że mnie tak poniosło... Po walce, bo inaczej tego nazwać nie można, przez pół godziny nie mogłyśmy się uspokoić.
      Masakra, bo to się przecież nakręca - obu nam zmiana pieluchy coraz gorzej się kojarzy...
      • cancellaria538 Re: Przewijakowe dramaty 25.01.11, 00:25
        hehe, ja dzisiaj tez krzyknelam, bo nie wytrzymalam (znany ci watek o ryczacym dziecku) i poskutkowalo: mala myslala ze to jakas nowa zabawa i zaczela sie smiac!!!A ja taka zdenerwowana bylam, moze sie ze mnie wysmiewala, ze mie tak ponosismile Oj, a klapsika tez chcialoby sie czasami dac i wyrzucic przez plot do sasiada....ale psss, nie wolno....jeszcze teraz mi w uszach piszczy,zzzzzzzzzz
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka