chrzest a Wasze dziecko

[samoski]

Witajcie Mausie.
W marcu chrzcimy nasza córeczkę.
I tego dotyczy moje pytanie.
Jak zniosły to Wasze dzieci. Chodzi mi o czas spędzony w kościele, gości,
całą tą atmosferę. My mamy chrzest w trakcie kiedy Karola powinna jeść
obiadek (o 14), córa nie znosi tłumów a na wszelkich imprezach rodzinnych ma
dosc po 15 minutach. Strasznie mnie to martwi.
Pozdrawiam Ania

[blamblam]

Rozumiem Twoje obawy. Wiele zależy od wieku dziecka. Po pierwsze dałabym
dziecku obiad wcześniej żeby nie bylo głodne (albo duze II śniadanie). Warto
ubrać dziecko juz po jedzeniu. W kościele jak bedzie marudzic mozesz zawsze na
chwilę wyjść na dwór. mój synek był już bardzo spiący (chrzest o 13) a spiewy
chóralne nie pozwalały mu usnąć. Wyszłam z nim na chwilę na dwór (już po samej
ceremonii chrzczenia) i jak usnął wróciłam do kościoła (większośc czasu był w
wózku). Po drugie jeśli dziecko nie lubi tłumów zrezygnowałabym z duzej ilości
gości (tylko najbliższa rodzina) i zrobiłabym przyjęcie w domu lub w poblizu
domu. Ciekawa jestem jednak doświadczen i opinii innych mam.

[renia_29]

Moja Joasia była ochrzczona gdy miala 2 miesiące. W kościele cały czas spała. W
domu też olała gości i poszła spać. Wołała mnie tylko na jedzonko.
Generalnie im młodsze dziecko tym lepiej znosi takie uroczystości

[agabartus]

Bartka chrzcilismy jak miał skończone 3m-ce.Był niespokojny, w kościele jak się
rozpłakał to delikatnie dmuchnęłam Go kilka razy w buzię i uspokoił się.Głośno
gruchał i śmiał sie do księdza.Na przyjęciu(nie było w domu-lokal)był marudny.
Teraz napewno dałabym czopek lekko uspakajający:Viburcol.
Sprawdził się w innych sytuacjach.
Zyczymy miłej atmosfery na tak ważnej uroczystości)

-----------------------------------------------------
Nasz Bartuś (03.09.2004)

[szyszunia75]

Majka miała 5 miesięcy i była zachwycona całą uroczystością. Nakarmiliśmy ją
wcześniej porządnie, chrzest był po mszy, więc podczas mszy jeździłam wózkiem
dookoła kościoła, a dziecko przysypiało, podczas chrztu rozglądała się
ciekawie, dała wszystko ze sobą zrobić, a podczas obiadu rodzinnego dawała się
przekładać z rąk do rąk przez ładnych parę godzin (sama byłam lekko przerażona,
a ona nic). Do knajpy, gdzie był obiad zabrałam ze sobą butlę, choć wypadała
akurat pora zupki, ale stwierdziłam, że zupą to się upaprze od stóp do głów, a
tu biała kiecka... Zaimponowała mi spokojem.