sen niemowlaka

[bea4oliv]

POwtarzam ten post z rówieśników. Próbję zrozumieć mojego małęgo 9
miesięcznego wiercipiętę.
Wiecie co mój mały koszmarnie śpi w nocy. Zęby już były, kolki i inne
brzuszkowe historie też chyba mozna wykluczyć. Wpadłam na taką myśl, że chyba
przeżycia dnia codziennego nie pozwalają mu spać. Może przeżywa w tej swojej
sennej małej główce nowe doświadczenia, psy spotakne na spcerze, dzieciaczki
i inne tego typu atrakcje.Może tyle nowych bodźców to za dużo jak na taką
małą nie doświadczoną główkę. A może to jakaś inna przyczyna. Nerwowo i
stresująco nasz mały nie ma , oboje pracujemy w domku więc zawsze jak nas
potrzebuje albo tata albo mama jest na podorędzu ( nie każdy bąbel tak fajnie
się ma). To czemu zazulec mały nie daje w nocy spać!? Jak był mały przesypał
w nocy od 8 do 24, potem do 4 i do 9. A teraz jak wyśpi w całości od 8 do 23
to jest ok a potem potrafi co godzine, a czasem co pół kwęczeć.Niczego nie
zmienia spanie z nami. Nie wiem co o tym mysleć. A może to taka niemowlęca
norma a spące całą noc dzieciaczki to wyjątek ?

[blesia]

oj tak tak chyba dzieci dobrze śpiące to wyjątek, kiedys to myślałam, że może
Zuzy tak mają ale tu okazuje się, że nie...Moja jak ja biore dołożka to tak
przebiera nóżkami, że nas budzi...Może ma jakąś normę do przejścia hi hi..Monika

[wieczna-gosia]

Moze przyczyna jest po prostu nadmiar wrazen?
9 miesieczne dzieci pelzaja czy siadaja, nie spia przez caly spacer, gapia sie
gugaja, obserwuja reakcje... slowem maja tyle wrazen i bodzcow ze moga miec
klopoty ze snem.

To przejsciowe- minie )
Ty ze swej strony mozesz prowadzic obrzydliwie regularny tryb zycia oraz
wyciszac czlowieka na dluuugo rzed snem zawsze tym samym rytualem- moze
pomoze )))

[edziecko_edytam]

... tak, tak... najlepiej jest przyzwyczaić maluszka do stałego planu.
Kiedyś na stronach edziecka był poruszany temat spania dzieci, emamy
proponowały książkę "Każde dziecko można nauczyć spać" (poszukam w domku i
podam Ci autora).
Jest bardzo dobra... choć zastosowałam tylko jedną opcję: regularny tryb.
Kładłam maluszka (kiedy był taki malutki jak Twój: 2 razy w dzień) spać o tych
samych porach, starałam się to samo robić z karmieniem.
Nawet jak na początek nie chciało mu się spać, to go tylko na chwilę kładłam,
żeby się przyzwyczajał... po ok. tygodniu maluszek robił się senny w tych
godzinach i spokojnie zasypiał.

życzę przespanych nocy
Edyta

[gusiak_mama_kacperka]

Mój Kacperek przestał dobrze sypiać gdy skończył jakieś 7-8 miesięcy. Horror -
dziecko, które przesypiało noce w swoim łóżeczku nagle wylądowało u nas,
budziło się 3-4 razy i oczywiście - karmionko. Prowadziłam na maksa regularny
tryb życia, już mi się dni zlewały w jedno , te same rytuały, wszystko
identycznie każdego dnia i nic. Budził się - jadł - zasypiał - i znowu to samo.
Kiedy już chodziłam nie tylko niewyspana, ale i ścierpnięta od nocnego
karmienia po kilka razy, połamana i w ogóle w fatalnym nastroju, a Kacpi
skończył 11 i pół miesiąca, powiedziałam dość. I zaczęliśmy z mężem krucjatę.
Ponieważ wiem, że mój synek nie lubi dużych, gwałtownych zmian, więc wszystko
robiliśmy powoli, ale wystarczyły 2 tygodnie i mały śpi od 20.00 do 5.00 rano
ciurkiem (potem jeszcze zasypia), a czasem nawet do 7.00. Z dnia na dzień jest
lepiej i mam nadzieję, że juz niedługo będzie spał całą noc.
Nie korzystałam z książek, bo kiedy dziewczyny opisywały metody uczenia malucha
spać, to mi jakoś serce się kroiło - nie umiałabym zostawić synka płaczącego
bez wsparcia z mojej strony.
Więc jak? Najpierw przyzwyczaiłam go do jedzenia normalnej kolacji - kaszka,
kanapeczki, placuszki -coś, co skutecznie wypełniłoby brzuszek.
Krok drugi - najboleśniejszy - odmówiłam mu piersi w nocy. Oczywiście Kacpi
budził sie kilka razy, więc pierwszego dnia obiecałam sobie, że skończymy z
karmieniem w okolicach północy. Okazało się, po półgodzinnym płaczu, tuleniu
przytulanki i zawodzeniu, że mały zasnął bez piersi i... przespał do 5 rano.
Wtedy już cycusia dostał. Niestety od północy w naszym łóżku, ale nie chcę, aby
dziecko poczuło, że nagle rodzice go nie kochaja - odstawka od piersi i jeszcze
wyrzucenie z ciepłego łóżka - to by było za wiele...
Ale po uspaniu przy piersi mały ląduje w swoim łóżeczku. Kolejnej nocy nie
budził się już o północy (sama w to nie wierzyłam) tylko koło trzeciej rano -
więc znów przetrzymanie. Tym razem wystarczył tata i po 10 minutach mały znowu
spał - szybciej niż przy piersi. Obudził się dopiero po 7.00.
I tak każdego dnia budził sie coraz później w nocy. Aż przedwczoraj pierwszy
raz obudził się o 5.00 rano. Byłam niekonsekwentna i dostał cycusia . I spał
do 7.00, kiedy to wszyscy w domu wstają.
Dziś też spał od 20.30 do 5.00 w swoim łóżeczku. O piatej obudził mnie płacz -
mały wylądował u nas, ale cycusia już nie było. Dziecko po 10 minutach sie
uspokoiło, po 17 minutach - patrzyłam z tęsknotą na zegarek - zasnęło
wtulone w mój policzek i obudziło sie dopiero po siódmej.
Myślę, że dziś będzie lepiej, a jutro może prześpi całą noc u siebie?
Nie jest łatwo, kiedy płacze, mi się kroi serce, ale wiem, że on potrzebuje
ciepła i poczucia bezpieczeństwa i staram sie zastąpić cycusia szeptem i
przytulaniem. Dziś czułam się okropnie, kiedy widziałam (o piatej jest juz
szrawo) mój kochany pyszczek szukający na oslep piersi, ale powiedziało się
A... trzeba powiedzieć B. Cycusia mamy teraz tylko rano i wieczorem. Ale za to
chodzę wreszcie wypoczeta. Może jeszcze nie wyspana, ale wypoczeta na pewno.
Zresztą mały też ładniej zasypia w dzień, jest pogodniejszy (chyba też bardziej
wypoczety) i weselszy.

Trochę się rozpisałam, ale mi brakowało takiego "przewodnika po oduczaniu od
jedzenia w nocy", więc może moje wypociny Wam się przydadzą. Na pewno każdy
maluszek jest inny i każda mama znajdzie na niego swój sposób. Myślę, że warto
zaufać intuicji, a nie książkom. Bo Wy najlepiej znacie swoje maluszki.

Życzę dobrych i spokojnych nocy

[symeona]

Mój synek ma już prawie 3 lata (skończy w czerwcu) i kłopoty ze snem miał od
skończenia 1 roku. Nie były one spowodowane odstawianiem od piersi (skonczyłam
karmić w momencie powrotu do pracy, gdy mały miał 6 miesięcy) tylko jego dość
intensywnym rozwojem emocjonalnym (tak powiedziała mi również Pani doktor).
Jego wybudzenia z głośnym krzykiem i płaczem, trudne do opanowania dla nas
obojga, powtarzają się do dziś. Zauważyliśmy pewną regułę, że mały gorzej śpi w
nocy wówczas, gdy jego dzień był pełen wrażeń, spotykał się z dużą liczbą
dzieci, robił coś nowego po raz pierwszy (to są pozytywne emocje), ale również
wtedy, gdy dzień był nie bardzo udany, bo nie kupiiśmy mu pięćdziesiąt któregoś
z kolei auta w sklepie, który przypadkowo mijaliśmy (nieopatrznie zauważył auto
na wystawie), nie dostał czekolady lub loda itd. (zakazy podyktowane różnymi
względami). Nie mam recepty na to, jak wyeliminować takie nocne napady szału.
Ograniczamy mu bodźce (np. zrezygnowaliśmy z oglądania wieczorem TV, spacerów
wieczornych w okolicy, gdzie bawią się dzieci) ale z drugiej strony widzę, że
on potrzebuje kontaktu z dziećmi i kiedy próbujemy wybrać inną drogę spaceru -
efekt jest taki, że zaczyna krzyczeć , kłaśc sie na chodniku itd. Mam nadzieję,
że taki okres buntu jednak minie (???) Jestem w tej chwili w ciązy z drugim
dzieckiem i moja cierpliwość wystawiana jest na ogromną próbę. Cóż pozostaje
chwytać się nadziei, ze będzie lepiej. Pozdrawiam.

[bebejot]

Mam podobny problem. Szczerze mowiąc aktualnie jest to "mała niedogodność", ale
jak wrócę do pracy w połowie maja to będzie to prawdziwy problem!
Ludzik spał jak anioł do k-ca 5 tego miesiąca. Potem nastapił schemat:
19.00 - kapiel
19.30 - kaszka
19.30 - 20.45 - harce i zabawy, gurglanie i turlanie
20.45 - 21.00 - usypianie
0k. 22.00 - pobudka z okropnie żałosnym płaczem, noszenie wtulonego maluszka i
cyc.
Od 24.00 - mniej więcej 5 karmień do 6 rano, oczywiście u nas w łóżku
6.00 - 9.30 - błogi sen mamy i syna
Żyjemy bardzo regularnie od Pn do Pt, w weekendy z racji większej
dyspozycyjności taty nieco mniej regularnie ale za to weselej.Szczerze mówiąc
nie zauważam wpływu intensywnych przeżyć na zachowanie Malucha. Dla przykładu -
wczoraj po raz pierwszy byliśmy na spacerze spacerówką twarzą do kierunku
jazdy, po południu odwiedzały nas kandydatki na opiekunki, kąpiel spóźniła się
o godzinę, a Bąbel spał jak anioł i były tylko 2 karmienia w nocy.
Jako, że pierwsza jaskółka wiosny nie czyni, więc nie podniecam się perspektywą
przespanej nocy, tym bardziej, że przed chwilą właśnie nastąpiła pobudka, po
godzinie od zaśnięcia.
Myśleliśmy - może się nie najada, może, chce mu się pić, za ciepło nie jest,
kolek nie ma. O co chodzi? Ząbkowanie - też nie.
Intuicja mówi mi - czekać, obserwować, karmić cycem ile chce, brać do łóżka.
I mam w nosie co mówia książki i inni pseudo spece od "wychowywania" niemowląt.
Pewnie nie raz wstanę półżywa, zwłaszcza w drugiej połowie maja ( ciekawe co na
to szef? ), ale z drugiej strony naprawdę nie mam sumienia odstawiać małego
od cyca i siebie w 7 miesiącu.
A więc czekam i mam nadzieje na odrobinę miłosierdzia ze strony mojego Małolata.
Życzcie mi powodzenia
Beciek Night Milky Bar

[bea4oliv]

dzieki za listy. Zrobiło sie troche lepiej. Ale jeszce do pełni szczęscia
daleko. Marzy mi się tak przespać no 4 do 6 godzin w całości.No i swiadomość,że
pysio nie jest wyjątkiem w tej materii też jest ważna. Bo człowiek by popadał w
stany bezsensowne i wymagał bóg wie czego od tego biednego małego stworzonka.
Bo przyznam szczeze że drastyczne metody ( typu dziecko ryczy ale ma spać )
raczej mnie nie przekonuja.

[gusiak_mama_kacperka]

bea4oliv napisała:

> Bo przyznam szczeze że drastyczne metody ( typu dziecko ryczy ale ma spać )
> raczej mnie nie przekonuja.

Cóż kochana Beo, nie stosuję drastycznych metod. Nie uważam, bym robiła dziecku
krzywdę, tym bardziej, że jestem przy nim zawsze, gdy mnie potrzebuje. Nie
zostawiam synka z problemami samego, nie stosuje metod "usnij wreszcie", która
polega na zostawianiu płaczącego niemowlaka samego sobie w łóżeczku i
tylko "zaglądanie do niego". Przytulałam synka, śpiewałam mu, szeptałam do
uszka - czym to się różni od zapchania buzi piersią?
Chciałam, żebyśmy oboje sie wysypiali i udało się - Kacperek przesypia pieknie
całe noce - śpi od 20.00 do 7.00 rano, już cały czas w swoim łóżeczku, wstaje
wypoczety i radosny.

Nie wiem, czy Twój post był aluzją do tego, co napisałam szczęśliwa, że mój
maluszek ładnie śpi i pełna wiary, że pomogę innym niewyspanym mamom, czy
aluzją do metod opisywanych w książkach. Ja jestem bardzo zadowolona, że mój
synek przeszedł to w zasadzie bezboleśnie. Czego Wam wszystkim życzę

[bea4oliv]

Gusiak ! Tu nie ma żadnej aluzji. Poprostu jak słysze czasem komentarze ,
poryczy i przestanie to mnie skręca! Poprostu uważam ze jak mały ryczy to nie
bez powodu i zostawianie dziecka samemu sobie w takim momencie jest okrutne.
Fakt, tego typu komentarze sa coraz rzadsze. A mój mały ma dni że zasypia sam
bez problemów a czasem tak sie strasznie męczy żeby zasnąć że aż mi go szkoda.

[gusiak_mama_kacperka]

No to uffffff

Z tym co napisałaś "Poprostu jak słysze czasem komentarze, poryczy i przestanie
to mnie skręca! Poprostu uważam ze jak mały ryczy to nie bez powodu i
zostawianie dziecka samemu sobie w takim momencie jest okrutne." się zgadzam w
100%.

Nie umiałabym małego zostawić samemu sobie z jego żalem, rozpaczą i płaczem.

Oby nasze dziatki dobrze spały