Mój mąż nudzi się z dzieckiem

[mama_lapsika]

Powinnam chyba napisac znudził się dzieckiem. Maleńka ma dopiero 3 m-ce, a on
zachowuje sie jakby go nie obchodzila. Po powrocie ze szpitala (przez całą
ciąże tez) byl wniebowzięty. Nie odstępowal jej łóżeczka, karmił ją(ja
niestety jestem chora i od początku była butla), kąpał, itp. Ja mogłam leżeć i
własciwie nic nie robić(a właściwie tylko płakałam). Potem wrócil do pracy i
coś się zmieniło. Nie zauważyłam kiedy ja zajmuje się wszystkim. Kocham moja
córeczkę i właściwie nie chcę pomocy przy karmieniu, czy innych rzeczach, ale
boję się, ze jest nia tak mało zainteresowany. Bawi się z nia jak widzi, że ja
zaczynam kipieć. Nie pamietam kiedy zaproponował mi pomoc. Idzie do niej gdy
ja ide sie kapać albo posprzątać. Wiem, że pracuje ale ja też i to bez wolnych
weekendów! Mam wrażenie że trochę się jej boi, że zacznie płakać itp. Ciągle
sie pyta co z nia zrobic, czy ja uśpić, czy ją wyciszyć, czy ją zabawić.
Litości! Ja nie jestem wszechwiedząca, ja tez nie wiem czasem co robic,
przeciez to też jego dziecko. ja nie potrafie myslec o niczym innym tylko o
niej. Czy to sie zmieni? (tak przy okazji to do niego sie pierwszy raz
usmiechnęła, a wcziraj pierwszy raz zaśmiała - czy to nie ironia losu)Co
zrobic żeby go zmienic?

Mój mąż nudziŁ się z dzieckiem

[piegusie]

u mnie było podobnie. Już jak byłam w ciązy mąż stwierdził, że na pewno dziecko
bedzie sie uspokajało tylko u mnie.....Od razu po urodzeniu spędzał mnóstwo
czasu z małym, a później już coraz mniej i mniej.Doszło do tego, że wychodzac
na 2h po pół godzinie mialam tel, że mały "ma spazmy".....Wmawial mnie i sobie,
że mały za mna teskni i wlasnie dlatego marudzi przy tatusiu. Nie wiem jak u
Ciebie, ale u mnie podziałała terapia szokowa, tzn powiedziaąłm, że jeśli chce
być OJCEM, a nie SPONSOREM to powinien spedzać min 2 h dziennie SAM z
dzieckiem. Ze dojdzie do tego, że mały będzie płakał na jego widok itp itd.
Dodam, że od poczatku dawałam dużą dowolność jeżeli chodzi o opiekę nad
synkiem, tzn nigdy go nie poprawiam/upominałam jeśli to on zmienia pampersa,
przebiera, bawi sie czy cokolwiek innego z "obsługi" dziecka.Mąż przejął się
moja mową, a ja konsekwentnie wychodzę na 2 h, do kolezanki, sklepu,
fryzjera....Teraz obywa się już bez telefonów alarmowych i jest o niebo
lepiej.Mąż też pracuje po 10-11 h/dziennie, ale zaznaczyłam, że spędzajac
częsciej czas z młąym będzie to dla niego rozrywka/relaks a nie kara i przymus.

[mamajulki080506]

Może go trzeba bardziej zachęcić, albo powiedzieć wprost, co chciałabyś aby
zrobił...u mnie to działa, zreszta mój mąż powiedział, że nie jest duchem
świętym i nie wie, czego po nim oczekuję w danym momencie, jak coś chcę to mam
mówić...też walczyłam o to, że mógłby sam pomysleć o tym, żeby się z małą
pobawić, żeby ja przewinąć, czy uśpić...ale dałam spokój, jak coś chcę, to
proszę...
druga sprawa to taka, że czasami wydaje mi się, że tylko ja robię wszystko
najlepiej przy małej (bo pewnie tak jest ale walczę z tym)...przestałam go
ciągle poprawiać, jak zmieni pieluszkę, to tak jest...to co, że może krzywo,że
może przecieknie, to tylko pielucha...podobnie z kapielą, to co, że trzyma małą
może nie tak, jak ja bym to robiła, ważne, że mu to sprawia frajdę...i małej
też...
Może pyta, bo nie wie, czy Ty będziesz zadowolona z tego, co zrobi, mój mąż też
tak robił...doradź mu, Ty przecież wiesz więcej, bo cały dzień spedzasz z
maleństwem, powiedz, że np. jak trze oczka, czy nosek to jest śpiące...tak,
żeby on też rozpoznawał sygnały dawane przez malucha...

teraz moja mała ma 6 mcy, ale na początku, jak wszystkiego się uczylismy i ja i
mój mąż, to było bardzo ważne, żeby go za bardzo nie krytykować, chwalić, że
jest super tatą (no cóż, też twierdził, że jestem super mamą), że dobrze cos
zrobił, mówić, że my mamy też nie mamy patentu
na "wszystkowiedzenie"....zachęcać...mężczyźni nie mają takiego instynktu, jak
my...ale są bardzo ważni w życiu dzieci i fajnie jest, kiedy mają ze soba dobry
kontakt...
Na pewno wszystko sie ułoży, spokój to podstawa
powodzenia

[an_ni]

widac tak ustawilas podzial obowiazkow
nic dziwnego ze maz troche sie gubi bo nie widzi jej calymi dniami a dziecko
sie zmienia z dnia na dzien
musisz ulozyc podzial obowiazkow od nowa i zaangazowac meza i uczyc go
postepowania z dzieckiem

[aleksa51]

Z kolei mój mąż jest pracoholikiem. Nawet jak jest w domu to musi robić coś w podwórku czy przy samochodzie. To nie są jego wymówki- on naprawde ciężko pracuje na naszą przyszłość. Ale ja chciałabym czasem dostać dzień wolnego. Mieszkamy daleko od mojej rodziny i znajomych i nikt nas nie odwiedza z wyjątkiem teściowej, która mieszka w tym samym podwórku co my. Mąż nie ma czasu zająć się dzieckiem kiedy nie jest w pracy. Kiedy ja jadę na zjazd (studiuję zaocznie) to teściowa zajmuje się małą nawet jak on nie jest w pracy, bo on musi zajmować się w tym czasie czymś innym. Nie to żeby miał do niej dwie lewe ręce tylko ma zawsze coś ważniejszego. A ja chciałabym czasem spokojnie wyjść z domu i nie musieć się spieszyć, żeby teściowa mogła wrócić do swojch zajęć.

[debollica]

ty mu sie znudzilas a nie dziecko, nic dziwnego jak w domu ma kure domowa ciagle
nadeta i gadajaca

[anek130]

pasuje do Ciebie Twój nick

Ania

[dragon_fruit]

anek130 napisała:

> pasuje do Ciebie Twój nick
>
> Ania

no no debilica

[jakw]

Daj sobie pomóc po prostu. Może jemu się wydaje, że świetnie sobie ze wszystkim
radzisz? Nie spędza z małą tyle czasu, co ty, więc nie ma takiej wiedzy (choćby
nt rozkładu dnia małej) i pewnośći w zajmowaniu się małą - stąd pewnie te, Twoim
zdaniem, "durne" pytania.

[ewa_mewa]

Wydaje mi sie że to normalne u facetów. Mój maż też na początku chętnie Mareczka
przewijał, kąpał itd ale teraz gdy ma 5 m-cy już dawno mu przeszło i tylko kapie
(ale już wycieram i ubieram ja). Na początku zawsze jest euforia i zwyczana
ciekawość - w końcu takie Bobo w domu to coś nowego (przynajmniej u większosci z
nas). Facet widzi dziecko głownie rano i wieczorem i zupełnie inaczej je
odbiera. Na pewno go do niczego nie zmuszaj, nie opieprzaj ciągle, nie miej
pretensji bo choć masz rację to on i tak nie zrozumie a będzie miał Ciebie dość,
nie dziecka. Znam z autopsji.

[kasiap1981]

U nas czasem pomaga rozmowa,ale jedno jest pewne : MUSISZ przyzwyczajać męża do
zostawania z maluszkiem sam na sam. i to nie zadne mama w drugim pokoju tylko
po prostu trzeba wyjść z domu chociażby po bułki.
Mój mąż dużo pracuje i właścieiwe bywają tygodnie,że przychodzi do domu jak syn
juz śpi..ja siedzę na wychowawczym (teraz na zwolnieniu w związku z drugą
ciążą). Żeby się gdziekolwiek wybrać samej to zapisałam się na studia
podyplomowe. hm... pierwszy zjazd mąż przetrwał sam, drugi- zaangażował
sąsiadkę i teściową (czym mnie totalnie wkurzył, bo umowa była taka,że to on
musi sam sobie z synkiem poradzić, a nie wciągać innych). I niestety generalnie
jest tak,że to ja się synem zajmuję- karmię, zmieniam pieluchę, kąpię, a mąż
ewentualnie się z nim pobawi. zwykle też gdy mam iść na badania czy do lekarza
to pakuje nas wszystkich do samochodu i chłopaki na mnie czekają.
Wczoraj udalo mi się sprowokować sytuacje i wyjść wieczorem bez nich - efekt
taki,że jak wróciłam, to synek wrzeszczał w niebogłosy(przebudził się, bo ząbek
mu rośnie), a mąż stosował na nim metody uspokajania sprzed roku. Dało mi to
bardzo do myslenia i teraz faktycznie postanowiłam się częściej ich zostawiać
razem. Faeci nie są z innej planety i poza tym,że na dom zarobia to maja tez
inne obowiązki. im szybciej się o tym przekonają tym lepiej.

oj chyba zawsze ta jest

[mmalicka21]

mój tak samo
to nie znaczy że się znudził
po prostu ten pierwszy zachwyt minął: )))

[joan_collins]

Mój tylko śpi [duuuużo] i pracuje. Jak mała płacze to z drugiego końca pokoju krzyczy ciiiiiiiiiiiiii.A chyba nie o to chodzi. Czasem tylko weźmie ją na rączki. Karmi ją jeśli juz, to głównie na leżący[ w nocy nigdy sam od siebie nie wstał! , tylko po mojej wiązance raczył mi pomóc- tak, pomóc, bo jak mu mleko zrobie i naleję cieple w butelkę to jej poda.Dla mnie to nie rewelacja, bo i tak musze wstać i się wybudzić].Ogólnie widzę, że jąbardzo kocha, ale zajmować się nią zajmuje fatalnie, ale to wynika z lenistwa. Opiekuńczy nie jest niestety.Tylko jemu zrób śniadanie, uprasuj, pomóż, a on mi nic.

[mamulinka2]

ja pracuję, czasem tez w soboty, po pracy biegne do domu, po drodze kupując
tylko chleb, w domu wiadomo pranie sprzatanie obiad no i to co najcudowniejsze
czyli mój synek - nie widzę go cały dzień więc ciesze się że wreszcie moge się
nim zająć, Kubuś ma 10 miesięcy i nauczył sie chodzić więc niemożliwe jest żeby
zostawić go samego, a mój mąż przychodzi z pracy - czasem bardzo późno i od
progu słysze że jest zmęczony......ech szkoda gadać.....

[maja234]

A mój tak zachowuje się od samego poczatku - dziś córa ma prawie 1,5 roku i jak
dla mnie minimalne zainteresowanie dzieckiem. Owszem chodzi dumny jak paw, gdy
się mówi, że podobna do tatusia, że grzeczna, że spokojna. To wtedy go roznosi.
A prawda jest taka, że jego zabawa z dzieckiem wyglada na włączeniu
Teletubbisiów, ona ogląda, a on siedzi na swoim fotelu. Nieraz zabawa wyglada w
ten sposób, że tatuś ma włączony sport a mała bawi się sama - na jego szczęście
mamy dziecko, które potrafi się przez pewien czasu zając sobą. Gdy próbuję mu
tłumaczyć, że nie tak powinny wyglądać zabawy to dochodzi do kłótni i wtedy z
łaski siada na podłodze, żeby mieć kontakt z dzieckiem.
Jak tylko wyszłam ze szpitala (miałam cc) nie pomógł mi w niczym. Przez półtora
roku do dziecka w nocy wstał ok 5-6 razy. Teraz zreszta może jest to bez sensu,
ponieważ ona chce widzieć tylko mnie, zasypia ze słowem mama na ustach i jak
się obudzi to tez mówi mama. Kiedyś powiedziałam mu, żeby ją obudził po
poobiednie drzemce, jak go zobaczyła to był ryk. Niestety wszystko to ma na
własne żądanie, nigdy nie poświęcił aktywnie swego wolnego czasu. Córke
urodziłam w maju, to ani razu nie przyszedł z pracy szybciej - a ma takie
możliwości - żeby wyjść z nią na spacer. Wszystko było na mojej głowie, nigdy
nie wykąpał córki, zdarzało mu się na poczatku, że ją usypiał.
Gdy zaczynam mu o tym wszystkim mówić, że nie wyrabiam, że mam pracę. Że po
robocie wracam do domu to defakto jak do drugiej pracy, bo przecież trzeba
posprzątac, coś ugotować, i pobawić się to mówi żebym nie przesadzała, bo
zachowuje się jak bym była rozkapryszona panienka. Wszystkie kobiety mają cały
dom na głowie i nie jestem sama. Tak widzisz więc, że również mam przechlapane,
ale to szybk mści się, ponieważ już widzę jak wspaniały tatuś jest w pewien
sposób zazdrosny o to, że mała ciągnie tylko do mnie.

[edelka]

nie przeczytałam odpowiedzi innych mam, więc może już to ktos napisał. Wg mnie
to tatusiowie tak naprawdę zaczynają czuc sie tatusiami jak dziecko jest już
"bardziej kontaktowe". Mój mąz się niedawno przyznał, że tak w 100% poczuł się
tatą, gdy przez 2 tygodnie urlopu zajmował się Natalką, kiedy ja wróciłam do
pracy, czyli córka miał 5 miesięcy. Oczywiście wczesniej sie nia zajmował,
kąpał, przewijał itp. i kochał ale poczuł sie prawdziwym tatusiem własnie
wtedy Więc nie martw sie na zapas i Pozwól mu się zajmowac dzieckiem
Pozdrawiam

[mama_lapsika]

Dzieki za słowa otuchy, ale nie zalewa was krew,że to my mamy byc mądre,
przewidujące, a facetowi trzeba wszystko wybaczyc, bo to facet. Może faktycznie
trochę ja zawinilam, bo pozwoliłam mu myśleć, że sama mogę wszystko(nienawidze,
jak ktoś mi pomaga i faktycznie jestem zrzęda). Jestem do $#% za
równouprawnieniem i nie widze powodu żeby im ustępować, bo nie są domyślni. Dziś
niech sie wali, pali wychodze na dwie godz.(mam wizytę u lekarza). A jego
uspokajanie polega na tym:"cicho maleńka" sprzed komputera, a potem "no czego
ona placze przecież widzi że jestem"!?