Wstyd mi.

[marzannasz]

NIE przejmuj sie , nie jestes zla matka, postaw sie w sytacje swoje matki i
siebie jak bylas dzieckiem np. moja mama, dla ktorej dzieci byly najwiekszym
szczesciem ziemskiej egzystencji, kiedys nie wytrzymala i sprala mi tylek
pokrzywa, siedziec potem nie moglam, pewnie bylam nieszczesliwa przez reszte
dnia, a teraz gdy to wspominam ( mam 30 lat) nie mam do niej pretencji, zalu
itd. wiem ze potrafilam byc nieznosna i nawet ona - taka dobra i oanowana - nie
wytrzymala, najwazniejsze zeby dziecko czulo do ciebie respekt i wiedzialo ze je
kochasz, jedyne co bym ci radzila nastepnym razem gdy stracisz cierpliwosc
zastosowanie innych kar - rownie skutecznych, bicie jest ostatecznoscia, z tym
zasadniczym wyjatkiem ze nie w twarz czy glowe ale po pupie, glowa do gory,
jestes dobra osoba)

[mama-123]

Abstrahujac juz od tego, ze to watek pic na wode, czy to normalne,
zeby poklepywac kogos po ramieniu piszac, ze niemowle mozna w
nerwach walic po pupie??!! Az nie moge uwierzyc, ze ktos daje
przyzwolenie na takie cos. Jak mozna uderzyc niemowle, ktore
niewiele rozumie! Kolejna matka - agresorka.

[jacek226315]

czy Polacy nie umieja czytac ,przeciez ten caly watek to jedne
wielkie oszustwo,autorka sie przyznala z tydzien temu a jeszcze sa
tacy co ja karmia swymi radami

[radziejowa]

Konewko,
Dużo się pisze tu, ale chyba zwracasz się z pytaniem o pomoc, bo szukasz wyjścia
z sytuacji. Nie potępienia. już sama się potępiłaś. Jest świetna organizacja,
która prowadzi za darmo porady, terapię indywidualną i grupową. To Uniwersytet
dla Rodziców. Przesyłam link. www.sppp-udr.org/
Tam szukaj pomocy. Z pewnością ktoś ci jej udzieli. Musisz tylko chcieć pomóc
sobie, by twoje dziecko było roześmianym, inteligentnym kochanym bobasem. Moja
córcia ma już 2 lata. Szybko ten czas minął. Gdy nie można zrozumieć dziecka i
jego potrzeb człowiek czuje się zagubiony, zdezorientowany. I paradoksalnie,
chcąc dla dziecka dobrze, czasem wyrządza mu krzywdę. Bo przecież wszyscy
wiedzą, że dziecko nie chce skrzywdzić matki. Jedynie potrzebuje jej
rozpaczliwie, o czym równie rozpaczliwie informuje świat o tym. A z tą
rozpaczliwością matka sobie nie radzi. Ale tego przecież chce - chce być potrzebna.
Powodzenia Konewko,
Wciąż Samoudoskonalająca się Mama

[emigrantka34]

radziejowa, ale doczytalas do konca posty? Bo jakies kilka dni temu
sie okazalo, ze panna robila badania do pracy magisterskiej
(rzekomo...)

[radziejowa]

Faktycznie, doczytałam po zamieszczeniu posta. Jeśli faktycznie robiła badania,
to nie tym, komu powinna... Jeżeli jednak była to ta kobieta-matka, mogła tak
zareagować po przeczytaniu tych wszystkich huzia-na-józia tekstów. Nie wiem jak
zareagować. Pozostawiam rzecz jej sumieniu. Gdybym ja chciała się komuś zwierzyć
i ten by mi napisał, że doniósł na mnie do prokuratury za pobicie dziecka i że
znajdzie mnie po moim ID, nie wiem jak bym zareagowała. Bo matka która bije by
zrobić krzywdę, nie szuka pomocy.

[mama-123]

Mam nadzieje, ze dowiemy sie jak sie sprawa skonczyla.

Moje RADY, bez krytyki

[mszab1]

Czytając ten wątek jestem załamana co do niektórych wypowiedzi. Moim
zdaniem złożanie tego wątku przez konewkę było prośbą o POMOC! a nie
o oskarżanie i dyskusję na temat bicia dzieci (autorka ewidentnie
wie,że to co się zdarzyło było złe!) Kobiety, pomagajmy sobie a nie
oczerniajmy, forum jest po to chyba by dostac dobre rady.
Konewko5: sądząc po dacie twojego postu pewnie juz dawno problemy ze
swoim dzieckiem masz rozwiązane i pewnie juz sie lepiej dogadujecie
i wiecej rozumiesz co chce Ci ono przekazać, ale odpowiadam Ci bo
może inne młode matki ( niemajace tyle odwagi co Ty by sie przyznać )
czytaja ten wątek w celu znalezienia jakieś rady. W zupełności Cię
rozumiem, jestem matką 4mies synka, na poczatku bylo strasznie, nie
rozumialam o co mu chodzi i ciagle plakal, bylam o krok od zrobienia
tego co Ty, na szczescie nie uderzylam go, ale rozumiem to uczucie,
i nastepnie to przerazenie, ze sie o tym pomyslalo! Nie oszukujmy
sie kobiety! Placzace dziecko, bolace krocze, palacy bol kregoslupa,
zniechecenie do calodobowego trudu, niespanie od 24 h, poczucie, ze
sie jest grubasem po ciazy, niezrozumienie męża, brak czasu zeby
chociaz siku zrobic (o umyciu głowy nie wspomnę)- a maly sie drze -
każda , najlepsza nawet matka, ma chwile slabosci, i w takim
momencie moze sie załamać!
Moje rady, mi pomogło:
Gdy dziecko placze:
Najpierw sprawdzam:
- czy ma suchą pieluchę (banał, ale zadziwiające ile razy próbowałam
go uspokoić, a zapomniałam o pieluszce! i jak sobie przypomniałam,
to było to!) - jak tak zmieniam
- myśle, kiedy ostatnio go karmiłam, czy nie jest głodny - (moj
akurat je ok co 3 h - karmię)
- myśle ,kiedy ostatnio spał, czy nie potrzebuje wyciszenia i snu -
kładę na drzemkę - u mnie przy uzyciu smoka (nie bede tu zaczynac
nowej dyskusji, dla mnie smok jest ok)
- kiedy była kupa, czy nie boli go po prostu brzuszek (jezeli od
tygodnia, a mały podciąga nóżki, puszcza brzydkie bąki - masaż lub
czopek glicerynowy)
Jezeli na wszystkie odpowiedzi mam negetywne,lub wykonałam co trzeba
i nic to nie dało, to mysle trudno - nie wiem co mu jest, w
przyszlosci sie bedziemy lepiej dogadywac, TO NORMALNE ZE NIE WIEM O
CO MU CHODZI I NIE JESTEM PRZEZ TO ZLA MATKA!
zatem biore go na rece i tulę lub noszę w chuscie, gdy placze dalej
a mi nerwy siadaja, to:
- zostawiam bezpiecznie w łóżeczku i wychodze do drugiego pokoju -
tam liczę do 10, jak trzeba to do 100, jak trzeba to do 1000 - od
płaczu jeszcze żadne dziecko nie umarło! Jak masz do wyboru 1)
doprowadzić się do stanu w ktorym mozesz uderzyć dziecko albo 2)
zostawic je placzace, wyjdz z pokoju, niech placze, wrocisz jak sie
uspokoisz!
Jezeli juz sie to zdarzyło, uderzyłaś, trudno nie ma co płakać nad
rozlanym mlekiem, stało sie źle , nie rozpamietuj tego w kółko, a na
przyszłość obiecaj sobie, że się już do takiego stanu nie
doprowadzisz.
I jeszcze... Mi bardzo pomogła książka "język niemowlat" Tracy Hogg.
Jestem osobą, która wogóle nie miała przekonania do wszelkich
książek poradników - sięgnęłam po nią w akcie desperacji, pomyślałam
co mi szkodzi zobaczyć, przeczytać i tak już nie mam pomysłu jak sie
dogadać ze swoim wiecznie płaczacym dzieckiem - i to było to! Bardzo
polecam! Nasze życie zmieniło się o 180 stopni i wreszcie jestem
szczęśliwą mamą , a to przekłada się na to, że dziecko też jest
szczęśliwe! Oczywiście zdarzają się gorsze dni, ale wtedy myślę
sobie, że jeszcze tylko kilka godzin i jutro będzie nowy może akurat
ten dobry dzień, a że dziś na obiad zamówię pizze, albo ugotuje sie
sam makaron, szafy nie sprzatnę, nie przeczytam ksiazki to trudno,
dzis jest dzien noszenia i tyle.
Mam nadzieję, że troche pomogłam. Pozdrawiam wszystkie mamy.
Magda.

Załamka

[mszab1]

No to się załamałam, teraz doczytałam, że to było badanie jakieś
studentki psychologii. Ech...
A ja pół dnia straciłam na pisanie odpowiedzi, w przerwach pomiedzy
zabawa, karmieniem, praniem i gotowaniem. Przejelam sie kobietą,
jeszcze ze spaceu szybciej wróciłam, żeby jej odpisać,a cały spacer
myślałam jak jej pomóc. No załamka. Poddaję się.

[annubis74]

a wystarczyło przeczytac cały watek + spojrzec na date jego założenia

[b.bujak]

mszab1
witaj w forumowej rzeczywistości
niestety.... czasem często oddzielić tu prawdę od imaginacji....

[bukmacherka34]

tylko czemu w głowę???nie mogłaś w pupę,nie mogę tego czytać,rozumiem ,że ci
wstyd,ale nie pojmę,jak można uderzyć dziecko,sorry,ale ja cię nie
pocieszę,powinnaś zostawić je na chwile i ochłonąć,to ty podobno jesteś dorosła!

[zdzicha.tramwajara]

Ciesz sie, kobieto, że mnie tam nie było, bo bym Ci pewnie posunęła z liścia.
Następnym razem dzieciaka do łóżeczka i wyjdź tak daleko, żeby go nie słyszeć. Wróć jak ochłoniesz.
I uświadom sobie, że w ten sposób możesz BARDZO skrzywdzić dziecko; od koziczka do koniczka

zdzira

[w_miare_normalna]

-watrek jest sprzed roku
autorka przyznala sie ze klamala piszac ten post bo jest studentka
psychologii,potrzebowala przeprowadzic badanie
-
fotoforum.gazeta.pl/3,0,1836743,2,1.html
Mama Roxanki-16/06/2008

zdzicha

[w_miare_normalna]

zdzicha.tramwajara napisała:

> Ciesz sie, kobieto, że mnie tam nie było, bo bym Ci pewnie posunęła
z liścia.
> Następnym razem dzieciaka do łóżeczka i wyjdź tak daleko, żeby go
nie słyszeć.
> Wróć jak ochłoniesz.
> I uświadom sobie, że w ten sposób możesz BARDZO skrzywdzić dziecko;
od koziczka
> do koniczka
>
sORKI ZE PRZEKSZTAŁCENIE NIKU

odmow zdrowaske...

[camel_3d]

i zapomniej o tym co zrobilas.
i nie rob tego nigdy wiecej.... to najlepsze co mozesz zrobic.

[agag.2]

mysle ze moze potrzebujesz pomocy jakiegos psychologa? moze masz
depresje czy cos ? ja rozumiem ze dziecko moze wyprowadzic z
rownowagi ale zeby bic po głowie taką mała bezbronna istotke? a
jesli uderzysz raz jeszcze? moim zdaniem powinnas porozmawiac z
psychologiem moze odpocząc

[Gość: gienia]

Hmmm...mam nadzieję, że nie zrobiłaś tego zbyt mocno Ja się na szczęście
zatrzymałam na rzucaniu do niego przez łzy ku...mi i krzyczeniu, acz nie za
głośno, żeby się zamknęło. Jest mi równie wstyd,ale zrozumiałam, że można czasem
stracić cierpliwość: ciągły płacz, a właściwie wrzask dziecka, nieprzespane
noce, ciążowe hormony, które jeszcze nie przestały pracować...to trudny okres.
Teraz jednak wiem jedno: każdej nam zdarzyło się coś podobnego: krzyk na
noworodka, przeklenstwa, i tym podobne...matki, które twierdzą, że nigdy tego
nie zrobiły prawdopodobnie nie są szczere,albo wstydzą się przyznać do tego same
przed sobą. A jeśli rzeczywiście takie są, to zazdroszczę im cierpliwości.
P.S. Kocham swojego maluszka najmocniej na świecie! - żeby nie było wątpliwości.