kiedy wasze dzieci nauczyły się spać?

[dysann]

Moje pierwsze dziecko zaczęło spać samo, względnie bez budzenia się w nocy
kiedy miało 3 lata.
Z młodszą pociechą (pewnie jak większość rodziców) męczymy się z zasypianiem
na noc (około 2-3 godzin) zbyt częstymi pobudkami nocnymi, czasem z w całości
nieprzespanymi nocami.
Jak to było u Was, rodzice dzieci mających trudności ze spaniem? Kiedy Wasze
pociechy zaczęły w miarę szybko i wcześnie zasypiać, przesypiać względnie
dobrze noce?
Proszę o wypowiedzi rodziców po "sennych przejściach". Wypowiedzi typu "od
zawsze zasypia o 20, budzi się o 3 na mleko a potem o 7 rano" czy "od
urodzenia odkładałam do łóżeczka i mam efekty" nie interesują mnie i są
całkowicie nie na miejscu

[mruwa9]

od momentu zakonczenia karmienia piersia, jak nozem ucial, skonczyly
sie nocne pobudki (ale dzieci mialy wowczas po 1.5-2 lata).
Samodzielne zasypianie wieczorem to byla jeszcze inna historia,
stanowiaca kolejny zaplanowany etap i to byl juz przedzial wiekowy 3-
4 lata.

[agicze]

podłączam się do pytania.
mój roczny synek od 'zawsze' spi bardzo różńie , a to kolki, a to zęby, a nawet
jak nic się nie dzieje, to też sporo pobudek zaliczamy. jest na piersi
jeszcze.próbujemy 'ustawiac' drzemki w dzień, ale to trudne bardzo.liczę się z
takimi trudnościami co najmniej do końca karmienia.
chętnie posłucham historii innych mam.

pozdrawiam

aga

[deela]

jak mial 2 m-ce
z okresowymi pogorszeniami typu: choroba, zeby, skok rozwojowy
sam sie nie nauczyl, ja go nauczylam metoda Tracy Hogg, tylko wtedy nie
wiedzialam ze to ta metoda, zastosowalam ja intuicyjnie
dziecko spi w swoim lozeczku i ABSOLUTNIE NIGDY nie odkladalam go spiacego do
lozeczka, zawsze byl wyciszony, uspokojony i lezal tak dlugo az uznal za
stosowne zasnac
jak zaczal wstawac w lozeczku - oczywiscie polozyc go nie szlo i nawet nie
probowalam to w porze spania byl wkladany do lozeczka i mogl sobie w nim robic
co chce: szarpac miskami, gadac wstawac itd, ogolnie wszystko oprocz wycia, jak
wyl to oczywiscie go uspokajalam, zasypial kiedy chcial, uwazam ze ma do tego
prawo, od zawsze
i nie wierze ze sie nie da dziecka nauczyc, tylko to nie kosztuje dnia czy dwoch
pracy tylko ok 2-3 tyg
no ale jak ktos w imie "usypiania" woli miec przesrane 2-3 lata zycia to jego bol

deela

[marysia.piekos]

"Proszę o wypowiedzi rodziców po "sennych przejściach". Wypowiedzi typu "od
zawsze zasypia o 20, budzi się o 3 na mleko a potem o 7 rano" czy "od
urodzenia odkładałam do łóżeczka i mam efekty" nie interesują mnie i są
całkowicie nie na miejscu tongue_out"

Ciesz się Deela że masz dziecko które mogło nauczyć się samo spać. Są dzieci
które osiągają tą umiejętność dopiero w drugim lub trzecim roku życia i żadne
poradniki, sposoby, metody itd. nie poskutkują wcześniej niż wtedy kiedy dziecko
jest na to gotowe.

[deela]

bo dziecko trzeba NAUCZYC a nie uczyc z efektem:
a) po trzech dniach odpuscilam bo nie dawalam rady
b) nie moge sluchac jego placzu (przy tej metodzie dziecko placze tyle ile
zajmuje czlowiekowi dojscie do lozeczka wiec nie jakos strasznie dlugo)
c) bo zasypia przy cycu i tak jest mi wygodniej
wymowek jest mnostwo jednak wiekszosc dzieci DA sie nauczyc
tylko nie chce sie prawda?

[marysia.piekos]

nie próbuj deptać deela,
nie każde dziecko może nauczyć się samodzielnie spać
skontaktuj się z ośrodkiem leczenia zaburzeń snu u dzieci w celu zdobycia
cennych informacji
a z resztą ten wątek jest chyba o czymś innym

[deela]

nie wiem o co ci chodzi
autorka pyta wiec odpowiadam ze nauczylAM skutecznie dziecko spac jak mialo 2 m-ce

[tika.1980]

Deela po tym jak zostałas potraktowana, trochę strach odpowiadać. Jednak się
odważę i podpiszę pod Twoją wypowiedzią. Dziecko trzeba uczyć zasypiania,
wyciszenia się. Pomaga w tym rutyna, przewidywalność i dużo cierpliwości. Mam
dwoje dzieci. młodszy synek ma 6,5 miesiąca. Oboje od pierwszych dni życia
zasypiali w swoich łóżeczkach, nie przy piersi. Włączam karuzelkę, gaszę światło
i po 10 minutach maluch śpi. To jest możliwe i warto czasem przemęczyć się kilka
nocy, by przez kolejne miesiące nie padać ze zmęczenia na twarz. Takie jest moje
zdanie, oparte na obsewacji różnych dzieci i ich rodziców.

[mruwa9]

to skonkretyzj, co mqasz na mysli, piszac "przemeczyc sie kilka
nocy". I ciesz sie, ze masz dzieci latwe w obsludze, ale majac takie
dzieci, nie uwierzysz, ze iektore niemowleta nie pozwalaja sie
odlozyc ani na minute do lozeczka, ze momentalnie wpadaja w
przerazliwy wrzask i ze nie ma mowy o jakimkolwiek wyciszaniu w
takim momencie. Pozostaje wowczas albo zaakceptowac temperament i
potrzeby diecka, a proces nauki zasypiania odlozyc w czasie, gdy
dziecko bedzie gotowe do tego, albo uskutecznic probe sil, pojsc na
wojne z wlasnym dzieckiem , stosujac metody na wyplakanie,
niezaleznie od tego, jakim nazwiskiem bylaby owa metoda firmowana.
Syty nigdy nie zrozumie glodnego...

[makurokurosek]

Tylko widzisz mruwa ty nie stosujesz smoczka, więc masz o wiele trudniej. Znałam
dziecko które reagowało tak jak twoje, malec wisiał cały dzień i noc na piersi,
odłożony na 10 minut przez cały czas płakał ( delikatnie mówiąc), matka po 1,5
dniach od porodu wykończona, niewyspana, zniechęcona, wręcz załamana i tak
naprawdę pozostawiona sama sobie. Nie wiem jak obsługiwać takie dziecko ale przy
takim dziecku nie zdecydowałabym się na wychowywanie bez smoczka, po prostu nie
wyrobiłabym psychicznie. Ty masz pewne, zasady i się ich trzymasz kurczowo,
wszystkie środki zastępcze traktując jako niedopuszczalne zło, jednym słowem
chcesz być męczennica to nią bądź

[marysia.piekos]

marysia.piekos napisała:


> nie każde dziecko może nauczyć się samodzielnie spać

w wieku niemowlęcym, rzecz jasna

[memphis90]

> b) nie moge sluchac jego placzu (przy tej metodzie dziecko placze tyle ile
> zajmuje czlowiekowi dojscie do lozeczka wiec nie jakos strasznie dlugo)
To zależy jakie dziecko. Moja mała najdalej po drugiej próbie odłozenia wpadała
z totalną histerię...

[deela]

no to znowu na rece
i tak ze 200 razy

[mruwa9]

deela napisała:

> no to znowu na rece
> i tak ze 200 razy


..a dziecko tak gdzies od 4. razu jest sine z placzu i nie potrafi
zlapac tchu....

[deela]

jakim cudem? w ciagu pol sekundy?

[mruwa9]

Tak! w pol sekundy! sa takie niemowleta.

[deela]

nie spotkalam sie z takimi, ty masz chyba jakies dziwne

[agrafka781]

Napisałaś,że "przy tej metodzie dziecko placze tyle ile
zajmuje czlowiekowi dojscie do lozeczka wiec nie jakos strasznie
dlugo". Masz szczęście. Moje dziecko zaczynało drzeć się w
niebogłosy jak tylko odchodziłam od łóżeczka, jak podchodziłam nie
przestawało, jak brałam na ręce też nie przestawało, po ok 10
minutach uspokajało się na rękach, odkładałm znowu- odchodziłam od
łóżeczka - ryk, podchodziłam brałam na ręce- kolejne 10 minut
uspokajania. I tak w kółko. Po trzech godzinach dałam za wygraną.
W końcu uznałam,że na początek dobrze będzie jak nauczy się zasypiać
w łóżeczku - ja będę stała nad łóżeczkiem , cały czas będzie mnie
widziała- gdzie tam, zaczynała się drzeć minutę po włożeniu do
łóżeczka, mimo,że byłam cały czas obok.

[joannaiwa]

nie rozumiem po co w ogóle dyskutujecie z taką osobą jak deela, do której nic nie dociera, której metoda jest jedyna słuszna, a płacz niemowlęcia to dla niej tyle co splunąć. Jej dzieci podziękują jej w swoim czasie za tę tresurę, wystarczy trochę poczekać. mam nadzieję, że jak będą starsze urządzą jej nie gorszą tresurę niż ona im. I to tyle w temacie.

[gryzun]

dwa i pół miesiącą (idiotka ja) stosowałam zalecenia zawarte w książce p. Hogg.
Skapitulowałam kiedy doszliśmy do 8 (ośmiu) godzin dziennie płaczu przerywanego
jedynie na jedzenie (podczas jedzenia nie usypiał, ponieważ tak go "nauczyłam").
Ja mało nie osiwiałam/ wyłysiałam, a moje maleństwo przeżyło sporo tresury.
Jeszcze niedawno (po prawie 6 m-cach od porzucenia METODY) na jakiekolwiek
szumienie/klepanie po plecach reagował szałem. Tyle do Deela. Do autorki wątku -
jestem po jednym (prawie) idealnym dziecku jeśli chodzi o spanie teraz mam
drugie zupełnie inne i co udało mi się przez prawie 9 m-cy zauważyć to to, że
chyba muszę mu dać trochę czasu, ale np. w nocy moje maleństwo od pewnego czasu
- pomiędzy karmieniami - budzi się w nocy i zasypia samo (bez zastosowania
przeze mnie jakiejkolwiek tresury), więc to nie jest tak, że jak nie nauczysz
to samo nie posiądzie tej umiejętności.

[makurokurosek]

To chyba faktycznie jesteś idiotką, skoro nie tylko nie przeczytałaś dla jakiego
przedziału wiekowego jest ta metoda, a po drugie że przez dwa miesiące znęcałeś
sie nad dzieckiem. Jeżeli twoje dziecko ma teraz 9 miesięcy to naukę rozpoczęłaś
gdy miało trzy miesiące. Trzeba nie mieć serca albo być totalną idiotką by
zafundować dziecku taką traumę. Metoda dotyczy dzieci CO NAJMNIEJ 6
miesięcznych, a nie trzymiesięcznych, natomiast ja osobiście uważam że nawet te
6 miesięcy to za mało.

[oda100]

syn ma 3,5 roku, troche lepiej zaczal spac po 3 roku zycia, o ile
nie jest chory, nie ma jakiegos stresu, snow itp. Noce lepsze to
standardowa pobudka dwa razy, cos powie, siadzie na lozku, chce zeby
sie kolo niego polozyc. Noce gorsze, lepiej nie pytaj. W kazdym
razie nocy nie przespal jeszcze..... . Od 3 roku zycia usypia go
tata i idzie calkie sprawnie, ksiazka, poglaskanie chwile poleza
razem, spi w ciagu 10 minut. Na ot tak samodzielne klepniecie sie do
lozka i zasniecie bez naszej obecnosci na razie nei ma widokow.

mam 4 miesieczna corke, jeszcze bardziej nie lubi spania i
zasypiania niz braciszek.
Takze ciesz sie ze choc jedno mialas z glowy)))

[mama-123]

dysann, to co napisze bedzie dziwne, ale moze CI sie jakos tam
przyda. Pisalam juz o tym kilka razy, ale jeszcze raz napisze.
Dzieci sa rozne, jedne spokojniejsze, inne mniej. Zdecydowana
wiekszosc dzieci jednak potrafi spac w miare bezproblemowo
powiedzmy, gdy maja roczek. MOze warto przygladnac sie temu, co
bicie w domu, bo moze akurat moznaby cos zmienic tak, zeby Wasze
zycie bylo latwiejsze.
Pamietam znajoma Koreanka opowiadala mi, ze jej coreczka nie chciala
spac nigdy przed polnoca. Pomyslalam, ze no moze takie dziecko , ze
akurat cos tam mu lepiej pasuje po polnocy niz wieczorem isc spac.
Ta sama jednak mama kilka lat pozniej zalila sie, ze jej druga corka
tez nie lubi spac przed polnoca. Dla mnie odpowiedz byla jedna:
rodzice gdzies popelnili blad.
MOze popatrz wstecz jakie TY i Twoj partner macie wzorce z domu.
Popatrz na to, czy u Ciebie w domu tez dzieci mialy problemy ze
spaniem, czy w Twoim domu tez sie budzilas? A moze jednak jest to
jakis brak umiejetnego zorganizowania zycia w rodzinie (prosze
przyjmij to li tylko jako jeden z wariantow, bo oczywiscie ja Ciebie
nie znam). Wiesz, moja mama tez cale zycie nas usypiala (a bylo nas
spora gromadka) i zawsze mowila, ze kazde z nas nie spalo przez
pierwsze 2 lata zycia tak, jak powinno. Moja siostra prowadzi
dokladnie takie samo zycie, jak moja mama. Tak samo usypia kazde
dziecko, bo nie ma innych wzorcow, bo w POlsce jeszcze nagminnie sie
dzieci usypia (niby nic w tym zlego, dopoki rodzicom to nie
przeszkadza chociazby w zwyklym odpoczynku po calym dniu pracy). Ja
mbylam au-pair poza POlska i widzialam, ze dzieci moga isc do lozka
bez problemu, bez placzu, grymasu, a nawet z radoscia. Tego samego
nauczylam moje dzieci. Widzialam, ze mozna pojscie do lozka
zorganizowac tak, zeby bylo spokojnie i bez placzow. NIe zawsze to
jednak wychodzilo bez przeszkod. Czasami trzeba bylo cos odlozyc na
za kilka tygodni i powrocic np do nauki samodzielnego usypiania
pozniej. Obecnie na Wychowaniu jest watek o samodzielnym chodzeniu
spac przez dzieci i jesli masz ochote, to zerknij tam, bo juz sporo
tam napisalysmy.
Dizeci czasem zabkuja i wtedy sie budza. Czasem mialy dzien obfity
we wrazenia i nie moga latwo zasnac. Czasem za duzo TValbo jeszcze
co innego. Czasem maja bujna wyobraznie i sie budza, bo w nocy
przezywaja to, co widzialy albo slyszaly. Ogolnie jest jednak tak,
ze my przekazujemy dzieciom nasz spokoj. Jesli potrafimy utrzymac
nerwy pod kontrola, to dzieciom tez latwiej byc spokojnym. Mnie tez
bardzo pomogla ksiazka Elizabeth Fenwick - to zdaje sie tam duzo
przeczytalam o nauce samodzielnego usypiania.
NIe wiem czemu moje dzieci po urodzeniu i przyjsciu ze szpitala nie
chcialy spac pierwsza noc. Wtedy lezaly na mezu, cialo do ciala,
pewnie sluchajac bicia jego serca, ale na druga noc juz
probowalismy, by spaly w swoim lozeczku. Czasem to nie wychodzilo.
Czasem bralam do naszego lozka, ale w koncu zawsze probowalismy je
przeniesc do ich lozeczka. Ogolnie staralismy sie utrzymac taki
wlasnie rytm. Gdy jest potrzeba to trzeba dziecku pokazac czulosc,
maluszkowi nawet jeszcze wiecej, ale noc jest od spania i wtedy
mowienie, czy zabawe nalezy ograniczyc. Wazne tez, by dziecko nie
spalo zbyt duzo w dzien. W Anglii np dwulatkowie juz czesto nie spia
w dzien. MOj trzylatek jeszcze spi, ale i to staram sie ograniczac
do godziny najwyzej.
NIe wiem, czy cos z tych moich wypocin Tobie sie przyda, ale moze
choc cos. ZYcze poprawy w spaniu zebyscie oboje mieli sily na
radowanie sie rodzicielstwem (wiem ,ze po niektorych zarwanych
nocach, gdy np maluchy chorowaly, nie moglam dojsc do siebie przez
caly dzien).

[dysann]

Dzięki mama-123.
Zaczęłam ten wątek żeby poczytać o doświadczeniach mam, których dzieci uparcie
protestowały przed nauką samodzielnego zasypiania. Oczywiście tak jak piszesz -
czasem trzeba przełożyć naukę o parę tygodni. Parę miesięcy.
Moje pierwsze dziecko od początku uczyliśmy zasypiania w łóżeczku. A ono nic
sobie z tego nie robiąc spało max po 6 godzin na dobę, z przerwami. Na początku
było to tylko dziwne, udręki żadnej bo maluch leżał w nocy w łóżeczku nie spał,
ale i nie płakał. Im był starszy tym bardziej nas potrzebował w swoim
"niespaniu". Przerobiliśmy bardzo konsekwentnie różne poradniki, po kilka
tygodni na każdym. Ponieważ każde dziecko może nauczyć się spać samo, noce
większości pierwszego półrocza były przepłakane. W dzień też mała nie spała ale
nie płakała, bo byliśmy razem z nią. Tego samego chciała w nocy. Pediatrzy nie
chcieli nam wierzyć. Aż w końcu trafiliśmy na kogoś bardziej dokształconego,
skierowanie, obserwacja i diagnoza - zaburzenia snu wieku wczesnodziecięcego.
Porozmawiałam tam z doktorką, popłakałam na myśl ile zafundowaliśmy stresu
naszej małej. Bo jej układ nerwowy nie "kodował" fazy na sen jako potrzebną.
Powoli, powoli i od trzeciego roku życia śpi w miarę. Jeszcze zdarza się że się
rzuca przez sen, albo płacze i nie można jej uspokoić. Taka pozostałość. Coś jak
neuro-atak. I nie po filmach, bo akurat przy tego typu zaburzeniach TV w ogóle
jest zabroniony. Komputer też.
A nasze nowe dziecko jest zdrowe, cały czas konsekwentnie uczymy ją zasypiania.
Powolutku, małymi krokami. Masz rację Deela, nie pozwalam się jej rozpłakać na
dobre (dopóki marudzi i popłakuje nie reaguję, ale do spazmów niemowlęcia więcej
w życiu nie dopuszczę). I jest to moja decyzja. Tak, wolę się bujać z
usypianiem. I dlatego zaczęłam ten wątek. Dowiedzieć się od doświadczonych mam,
kiedy, jak to było z ich dziećmi. Z dziećmi które miały silny charakterek i
niezmordowany potencjał Z dziećmi, których czas na nauczenie się zasypiania,
nawet za pomocą radykalnych metod, przypadał trochę później niż na samym
początku ich życia.
Szczęśliwego Nowego Roku.

[franczii]

Moj syn zaczal przesypiac wzglednie cala noc dopiero w okolicach 1
urodzin, czyli po zakonczeniu karmienia piersia. Natomiast nigdy nie
nauczyl sie zasypiac w lozeczku, dostawal histerii, kiedy go kladlam
do lozeczka. Nie pamietam ile trwaly proby nauczenia go, mnie sie to
wydawalo wiecznoscia i nameczylismy sie strasznie. Prawda jest tez,
ze poniewaz w nocy kilka razy go przystawialam do piersi,
zasypialismy sobie razem wiec niechec do lozeczka byla troche
zrozumiala. Potem to nieszczesne lozeczko wymienilismy na dorosle
lozko we wlasnym pokoju, i maly w wieku 1,5 roku nadzwyczaj dobrze
je przyjal i bez protestow sie na nie przeniosl juz pierwszej nocy i
sam sie na nim kladzie. Do tej pory (ma teraz 2,5 roku) przespana
calkowicie noc nalezy do rzadkosci bo zawsze cos przeszkodzi np.
ostatnio wstaje na siku ok. 2 lub 3 w nocy i potem ma trudnosci z
ponownym zasnieciem ale w porownaniu z tym, co mielismy wczesniej
jest fantastycznie.

[joannaiwa]

dodam jeszcze że zinteresowanym polecam poniższy link - jest tam też sporo o problemach z zasypianiem i sposobach radzenia sobie z tymi problemami (innych niż w pseudoporadnikach)

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=21000&w=84789727&v=2&s=0

[ik_ecc]

Pierwsza przespana noc miesiac przed 3 urodzinami. U nas zbieglo sie
to z 'wyrosnieciem' z kilku alergii.

[marysia.piekos]

co do poradników i ich gorrrących zwolenniczek, odważę się zażartować.
Gdyby Jezus urodził się dzisiaj, to nie byłoby połowy pięknych, czułych kolęd.
Jakie lililaj? Jakie syna kołysanie i czuwanie nad snem? Poklepać Go po pleckach
i wyjść ze stajenki...
Chociaż pewnie Mały Jezusek spał po anielsku