Dlaczego warto mieć dzieci?

[figrut]

Bo czasami przychodzi taki moment w życiu człowieka, że nic nie jest już takie
fascynujące i ekscytujące jak było kiedyś, że brakuje takiego dążenia do celu
który może być wielką niespodzianką. To jest początek. Później przychodzi taka
chwila, że człowiek nie ma czasu na nic, a jednak za nic w świecie nie
zamieniłby tego małego pożeracza czasu na wolność absolutną, bo ten pożeracz
czasu kocha nas bezinteresownie, rozczula bezzębnym uśmiechem i częściej
wywołuje w nas opiekuńcze uczucia gdy wyje wniebogłosy, zamiast doprowadzić nas
do ostateczności. Jeszcze później zaczynamy widzieć w tym małym ludziku kogoś,
kogo niby uformowaliśmy naszymi genami, naszym wychowaniem, a kto jednak może
nas niesamowicie zaskoczyć i całe życie później czekamy na to, co jeszcze
niesamowitego wydarzy się w życiu, co jeszcze może nas spotkać ze strony twora,
który kiedyś był od nas całkowicie zależny, a z biegiem czasu nabiera
charakteru, niezależności, a mimo wszystko nadal jest nasz. Świadomość, że ten
nasz twór będzie częścią dalszej historii tego świata.

[slonko1335]

Co można gdy się nie ma dzieci? Na przykład: w niedzielę spać choćby cały dzień;
iść samotnie do toalety; nie kapać się w pośpiechu; zjeść w spokoju śniadanie;
wypić kawkę oglądając telewizję; mierzyć w przymierzalni choćby 50 rzeczy a nie
kupować na szybko tą która wydaje się mi, że będzie dobra a potem dobra nie
jest; czytać duuużo książek; kilka razy w roku jeździć na wycieczkę w ciepłe
kraje; nie trzeba latać ciągle po lekarzach i tracić tam długich godzin i
koszmarnych pieniędzy; spać całą noc; nie trzeba zastanawiać się czy pójdę na
imprezę bo nie wiadomo co zrobić z dzieckiem, mieć niepomazane ściany i
niepozalewane soczkiem meble, i tak dalej...wychodzi, że dzieci to strata czasu
i pieniędzy chyba więc nie warto... dlaczego w takim razie je mam? przed
pierwszym mogłam tego wszystkiego nie wiedzieć ale dlaczego u licha na drugie
się zdecydowałam?

[zimka_s]

Nie wnikam w poprawność pytania. Każdy może je zinterpretować jak
chce.
Ale dla mnie warto było, przejść przez te 9 nie zawsze słodkich
miesięcy i poród, żeby widzieć rano uśmiech Bartka na dzień dobry. I
warto było bo wzbogaciło się moje życie uczuciowe. Emocji związanych
z posiadaniem dziecka nie da się wycenić, ale śmiało można
powiedzieć, że warto było.

Jednak muszę przy okazji powiedzieć, że do szału mnie doprowadzają
teksty (o dziwo mojej babci), żebym robiła dzieci bo nie będzie miał
kto na mnie zarabiać, a przy okazji mówi mi się ile tych dzieci
powinnam mieć.
Jeśli już coś warto, to warto samemu decydować, po to żeby dać
dzieciom to czego potrzebują.
Warto mieć dzieci dla niezapomnianych chwil spędzonych z nimi,
miłości i radości.

[przeciwcialo]

Nie wyobrażam sobie zycia bez dzieci. Mam ich troje. Trzecie było
takim puzlem który dokończył układanke pt. rodzina.

[ledzeppelin3]

Dwa aspekty:
instynkt rozmnażania, nie do opanowania
powołanie zyciowe żeby wychowywać szczęśliwych ludzi (nie wiem, na
ile to się uda)

[cathy1976]

Na dzieci zdecydowałam się na wszelki wypadek. Z pełną premedytacja
i bez żadnych emocji. Nie czułam potrzeby posiadania dziecka, ale
zaczęłam się obawiać, że jeśli nie urodzę, mogę kiedyś żałować.
Postanowiłam nie pozbawiac się takiego doświadczenia. I już.

Potem urodziła się Emilka a jeszcze bardziej potem Ignaś. Jestem
niewyspana i zmęczona, ale nigdy nie byłam tak szczęśliwa. Wcześniej
byłam egocentryczną panną skupioną tylko na sobie. Teraz nawet
gdybym chciałą taką być, to nie mam na to szans. Z musu zrobiłam się
więc ciepłą i kochaną osobą, dla której najważniejsze jest dobro
dzieci. Ponieważ jestem chorobliwie ambitna i staram się być
najlepsza we wszytskim, walczę, żeby być jak najlepszą mamą. Choć
czasem mam ochotę zniknąć z powierzchni świata na jakieś 10 lat.

warto mieć dzieci, bo przywracają emocjonalną równowagę światu
posiadacza dzieci.

codziennie mówię losowi po cichu 'dziękuję'.

[atowlasnieja]

żeby całe życie mieć o co pluć sobie w brodę

[anew3]

Patrze na moja corke i mysle sobie , ze rosnie nastepne pokolenie,
uwielbiam patrzec jak sie cieszy smieje, raczkuje, na poczatku
wyrocila nasz swiat do gory nogami ale teraz wszystko wrocilo na
miejsce.Teraz jestzesmy 3 osobowa rodzina, po prostu.Dlaczego warto?
Nie umiem odpowiedziec na to pytanie, dla mnie to naturalna kolej
rzeczy.

"bo jak nie,...

[anorektycznazdzira]

... to na starość nie będzie miał ci kto szklanki wody podać"

[camel_3d]

> ... to na starość nie będzie miał ci kto szklanki wody podać"
>


to pozostaje ci nadzieje, ze nie wyemigruje i zostanie w tym samym miescie
przynajmniej..

[epreis]

JA się zmieniłam...
już nie jestem dzieckiem, teraz jestem matką..
świadomą siebie kobietą...

[mama_misi]

Jestem mamą od prawie 6 lat. Moja córka to całe moje życie a walka o nią
nauczyła mnie wielu rzeczy... Z cichej, skrytej, małomównej kobiety stałam się
groźną lwicą, dla której nie ma rzeczy nie możliwych. Stałam się bardzo otwarta,
odważna, pewna siebie, dla mojej córeczki jestem w stanie zrobić wszystko i
robię to bez wahania. A to wszystko po to by poczuć małe łapki na szyi i jej
"kocham Cię mamusiu" - właśnie po to "warto" mieć dzieci...

[delfinek1409]

A po to, żeby mieć cud i szczęście w domu

[m_laczynska]

To, co mam na myśli to nie istota sprawy, nie sól mojej radości z bycia mamą,
ale ważna rzecz. Ja dostałam w prezencie "okulary", którymi inaczej patrzę na
świat. Bo czy ktoś kiedyś pokazał mi z takim przejęciem i zaciekawieniem, że nad
dachem krąży stado gawronów (one tam były od lat, ale ja nie byłam tego
świadoma). Wcześniej nie widziałam, że ktoś pomalował farbami kamień stojący na
trawniku przy śmietniku, a on jest czerwono, niebiesko, żółty! Nigdy z taką
precyzją nie oglądałam każdego okruszka, który podnoszą z ziemi małe łapki i mi
podają (rany ile rzeczy nam spada na ziemię). Nigdy nie zdawałam sobie sprawy,
że pies szczeka w bloku, kiedy koło niego przechodzę - teraz wiem (chachacha
czyt. chał-chał wykrzykuje pogodny głosik) . A w kałuży odbijają się gałęzie
bezlistnych drzew.
Pełen impresjonizm.

[mamakrzysia4]

uświadomiłam sobie że wcale na mnie i moich potrzebach nie kończy
się ani nie zaczyna niczyj świat-wydoroślałam i nabrałam dystansu do
wielu spraw. Ale jednocześnie zaczęłam bać się o ich życie, zdrowie,
przyszłość i to jest taki lęk którego nie da się oswoić i spać
spokojnie-ja nie moge. Nauczyłam się też planować wydatki,
organizować czas dzieciom, wymyślać zabawy, planować wycieczki i
inne atrakcje pod ich kątem nie swoim. Przez co ja kompletnie
zdziczałam i raczej nie gadam z dorosłymi.... poza tym stałam się
niecierpliwa i nikt nie potrafi mnie tak wnerwić jak moje dzieci a
jeszcze nie moge sobie ulżyć i rzucić mięsem bo te małe ancymony w
mig powtarzają
naprawde nie przypuszczałam że bycie mamą to taka katorżnicza praca
24 h na dobe

no wlasnie,

[mruwa9]

tez sie czasem zastanawiam: dlaczego? Po jaka cholere bylo mi to
potrzebne? Chyba po to, zeby sobie moc od czasu do czasu uswiadomic,
jak piekne i wygodne potrafi byc zycie bez dzieci

mruwa9

[camel_3d]

a kto bedzie tyral na twoja rente? )

[mruwa9]

nie dozyje emerytury. Podatnik zaoszczedzi

[camel_3d]

> nie dozyje emerytury. Podatnik zaoszczedzi


aha no to faktycznie...
przyznaje bez bicia, ze mnei tez brakuje czasem dawnej wolnosci) szczegolnie
w weekendy.

[mama-ola]

> Zapraszamy Was do podzielenia się z nami swoimi przemyśleniami.
> Co zmieniło się - na lepsze - w Waszym życiu, odkąd macie dzieci?
> Co tak naprawdę jest w tym najcenniejsze, najpiękniejsze? Co Was
> najbardziej zaskoczyło?

www.youtube.com/watch?v=PMFPUqLnN-4

Ze mną i moim synkiem jest właśnie tak jak w tej piosence. Mnie się
cholernie nie chce z nim bawić, męczą mnie te różne takie strażaki i
ratowniki, i całą swoją postawą to wyrażam: ziewam, pokładam się na
dywanie, zaczyna mnie boleć brzuch... Aż przychodzi taki moment,
kiedy "chwała ci dobry Boże...", że synek tego nie zauważył, że
wciąż mu się chce, że nie stracił entuzjazmu, że policzki mu pałają,
a wyobraźnia podsuwa ciągle nowe wersje scenariusza, jak mnie
ratować z topieli bądź pożaru. I zaczynam się dobrze bawić i czuję,
że kocham to moje dziecko i za nic w świecie nie chciałabym go
stracić.

[joanna35]

Zawsze chciałam mieć dzieci, dokładnie dwóch synów. Wyobrażałam
sobie jak po pracy wracam do domu, coś tam przygotowuję w kuchni, a
moje dwa dryblasy( mąż jest wysoki to raz, a dwa nigdy nie
wyobrażałam sobie ich jako małe dzieci)wpychają się tam za mną, w
czymś pomagają i gadają, gadają. Mam dwóch synów. I w zasadzie tylko
tyle się spełniło jeżeli chodzi o wyobrażenie mojej macierzyńskiej
przyszłości. Moje dzieci raczej razem nie wejdą do kuchni, a już na
pewno nie będą się przekrzykiwać opowiadając o tym co zdarzyło się w
szkole, na treningu itp. Moje dzieci są chore. A jednak nie żałuję
ani jednej minuty, ani jednego dnia i żadnej podjętej w związku z
tym decyzji. Dla mnie dzieci nie są sensem życia, bo gdybym ich nie
miała też bym go znalazła. Już bardziej są radością. Kocham ich,
uwielbiam na nich patrzeć i z nimi być. Dla mnie moi chłopcy są
najcudowniejsi na świecie. Co nie znaczy, że czasami nie mam ich
dość.Dzięki nim i związanymi z nimi naprawdę trudnymi sytuacjami
dowiedziałam się, że jestem silną psychicznie "babą", która
znakomicie sprawdza się w sytuacjach kryzysowych, nie tracąc przy
tym optymistycznego spojrzenia w przyszłość i poczucia humoru.

[camel_3d]

ktos musi pracowac na nasze renty i emerytury

[yrenka84]

Warto każdego dnia doznawać cudu.

[oli.nek]

odkad mam dzieci czuje sie dla siebie bardziej kobieca, wartosciowa,
moja pewnosc siebie wzrosla. dojrzalam. fizycznie wypieknialam.

[ollik83]

Nigdy nie zastanawiałam się dlaczego. Potrzeba posiadania dziecka była tak
wielka,że podporządkowaliśmy temu wszystkie inne rzeczy.Teraz też nie potrafie w
100% wyjaśnić dlaczego warto. Na pewno dla doświadczenia bezwarunkowej miłości,
ale o tym juz ktoś pisał, o uśmiechach też już byłoMi mój synek oddał
dzieciństwo, a to bardzo cenne. Świeta znowu stały sie magiczne, a nie tylko
zabiegane. Na nowo odkryłam przyrodę i zmieniające sie pory roku. Przy dziecku
też idealnie widać wszystkie nasze słabosci, więc z mężem musimy sie bardziej
starać. Mam też więcej energii do pracy,doszkalania się itd, bo juz wiem po co
to robię. Zupełnie też zmieniła sie moja wrażliwość i podejście do życia.
Nauczyłam się też odpowiadać na pytania w stylu: gdzie miś ma ptaszka

[yenna_m]

idiotyczne pytanie

tak jak kazde pytanie o zachowanie instynktowne (dlaczego warto uprawiac seks,
jeść, wchodzic w interakcje spoleczne i te pe,i te de)

oj redakcjo, redakcjo...

[na_pustyni]

hehe, siostro

[na_pustyni]

idiotycznie sformułowane pytanie w temacie

ktos musi pracowac na nasze renty:)))

[camel_3d]

po to sa dzieci)

no i zeby ktos nam na starosc podal herbate...a to juz nadzieja

[wakacyjna_iguana]

Hmmm... czy warto się decydować...sama nie wiem. Życie się przewraca do góry
nogami - to fakt.
Jak dzieci dorosną i będą wartościowymi ludźmi, to wtedy dowiem się czy było
warto ponosić te wszystkie trudy Póki co uczę się i uczę cierpliwości i
zwolniłam tempo życia do poziomu malucha. A moja słodka córeczka-przylepka, to
mały kłębek miłości. Uświadomiłam sobie kiedyś, że ona jest taka zależna od nas
rodziców, taka bezbronna, że trzeba tak uważać aby jej nie zranić, nie zranić
jej uczuć. Że gdyby ktoś chciał ją skrzywdzić byłabym gotowa zabić.

[lk777]

Zeby widziec codziennie ten piekny usmiech))))

[forata]

zmienilo sie wszystko...priorytety o 100%..nie przejmuje sie juz tak
bardzo drobiazgami..zmeczona, zabiegana pomiedzy praca i
przedszkolem...brak czasu dla siebie chociaz potrafie tez
zorganizowac weekend z mezem...a potem brakuje nam malego..wiecej
sie smiejemy, wzruszamy ...nie szukam w tym sensu...chlone i zyje

[elza78]

warto bo swoje wspaniale geny trzeba przekazac

[agnieszka_i_dzieci]

Żeby słyszeć przez pół dnia: "mamo, kocham Cię najbardziej na świecie", patrzeć
i słuchać coraz mądrzejszej osóbki (mając na dodatek wpływ na tą mądrość),
toczyć filozoficzne rozmowy ("mamo, a czy bóg ma czasem katar?"), wdychać słodki
zapach przytulanego maluszka...
Żeby zrozumieć czemu ludzie chcą mieć dzieci