CZEMU BIJE SIĘ PO GŁÓWCE?

[famiglia]

mam takie pytanie troszkę zabawne, ale mnie jednak ten problem nurtuje. otóż
mój sześciomiesięczny synek dosyć mocno bije się po głowie i to często.
przeważnie robi to w pozycji leżącej, lub przy piersi. nie mogę tego
opanować. bije się dość mocno i często. czy to objaw nadpobudliwości, czy
nerwicy? neurolog powiedział mi, jak kubuś miał miesiąc, że jest trochę
nadpobudliwy. jeśli któreś z Was mają ten sam problem to proszę o odpowiedź!
Gosia i Kubuś

[aniakisangiri]

kuzyn mojego synka (obecnie prawie 8miesieczny_ten kuzyn) tez bil sie po
glowce, i innych jak mu sie udalo! a jak siedzial przy scianie to specjalnie
uderzal glowa w sciane, a potem plakal, bo go bolalo oczywiscie. teraz troche
przestal,obecnie chetniej bije innych! za to moj wklada sobie palce do oka
gdy jest spiacy, za kazdym razem dostaje zawalu ze moze sobie zrobic krzywde
pozdrawiam, calusy dla Kubusia!
Ania i Mojzesz

[mradawiec]

moja corci tez bije sie po glowce (ma prawie 10 m)ale ja mysle, ze to zabawa i
chyba nie ma sie co martwic
pozdrawiam
mama Agatki

[texus]

A z koleji moja córcia bije się po brzuszku. Czasami tak mocno że aż ma
zaczerwienienia. Też myślę, że to forma swoistej zabawy ... dziecko, które
prawie cały czas tylko leży, ewentualnie jest noszone musi jakoś spalić
energię, która w nim wzbiera.
pozdrawiam

[asior7]

Franciszek za to... szarpie uszka))
I nie, ze go bola lub swedza, robi to wlasnie przy karmieniu- wyglada to tak-
dwa razy szarpniecia za ucho (tak z calej sily- na bank boli!), sciagniecie
skarpetki, ewentualnie poszarpanie stopki w spioszkach, potem uszko- drapnac
sie do krwi, potem 3 razy bec bec lapka w butle i znowu od poczatku...
Chyba rzeczywiscie go energia roznosi, ale po 5 minutach juz slodko spi!
Maluszek moj )

[ann007]

Mój synek (6mies.) jest kwintesencją opisywanych przez Was objawów (z wyjątkiem
walenia głową w ścianę). Jak jest na rękach w pozycji chociaż zbliżonej do
poziomej, to ręce lataja mu jak u helikoptera, młóci nimi jak cepami, gdzie
popadnie (z reguły popada na niego samego, ale obrywa się nam przy okazji). Jak
uda się złapać cokolwiek, to natychmiast ciągnie (własne uszy, nos ubranko,
nasze wystające części twarzy), wkłada palce do oczu etc. Zjawisko występowało
jednak najsilniej, podczas usypiania (połączone z wielkim krzykiem, jakby się
bał zasypiać. Znajomy neurolog powiedział, że może to byc po prostu taki
niezbyt rozsądny rytuał zasypiania, który dziecko sobie wypracowało. Kilka
dni podawaliśmy mu przed snem lekkie środki wyciszające, żeby zasypiał
spokojnie i zapomniał o swoich "metodach zasypiania". Pomogło. Jest
zdecydowanie lepiej, chociaż nie do końca, bo ręce nadal latają, ale nie tal
destrukcyjnie... Pozdrawiam.