Czy już coś do niego czujecie?

[filimoni]

Powiedzcie mi szczerze babeczki czy czujecie coś do dzidziusiów ,które
nosicie pod sercem, czy już je kochacie? Ja się sobą trochę niepokoję, mam
już 6 -letniego synka, którego kocham nad życie a do tego w środku mam raczej
obojętny stosunek, może ze mną coś nie tak? Czy ktoś ma podobne wątpliwości?
Pozdrawiam-Ania

[kaminia76]

hej
nie wiem jak to jest z drugim dzieckiem bo to bedzie moje pierwsze wyczekane i
juz kochane..
oboje z mezem niecierpliwie czekamy na jego przyjscie i kochamy je bardziej z
dnia na dzien... przemawiamy czule, dotykamy brzuszka a apogeum milosci do
niego przezywamy po usg kiedy to mozemy go obejrzec w calej okazalosci)))
potem w domu ogladamy jescze wiele razy kasete z badania..
moze jak poczujesz ruchy bedzie ok bo ja to wtedy juz chyba oszaleje ze
szczescia))))))
pozdrawiam pa
k&j 15 tc

[aniusza]

Cieszę sie, że poruszyłaś ten temat.
Narazie apogeum euforii i uczuć przezyłam,
gdy zobaczyłam 2 kreski na teście.
Teraz wydaje mi się, że lada dzień zapomnę, że jestem w ciąży.
Nie dręczą mnie objawy ciążowe, zupełnie przestałam się zamartwiać czy wszystko
ok. Pełen luz i w sumie ambiwalentne odczucia, co do dzidziusia. A taki był
wyczekany ! Na szczęście w czwatrek idę na USG i moje szczęście się
zmaterializuje.
Pozdrawiam A.

[sdomitrz]

A ja zupełnie odwrotnie - jakoś nic nie czułam przez te 12 tyg., natomiast jak
zrobiłam USG w 13 tyg. i zobaczyłam już nie fasolkę, a dzieciątko z rączkami
nóżkami, którego profil jest identyczny do profilu mojego pierwszego synka, to
zaczęłam myśleć zupełnie inaczej - nabrałam jakiegoś ciepła macierzyńskiego do
tej kruszynki we mnie, chociaż nawet nie wiem, czy to chłopak, czy dziewczynka

[aniusza]

Dlatego juz nie mogę doczekać się czwartku i USG.
Idę z mężem. Mam nadzieję, że będzie to popołudnie pełne wrażeń.

Pozdrawiam. Ania.

[kika_kika]

Ja kocham swoje maleństwo całym sercem. Nie wyobrażam sobie, że coś mogłoby mu
się stac. Czekam na dzień, w ktorym wezmę go w ramiona i pocałuje. Nawet myśl o
porodzie jakaś mniej straszna się zrobiła. Przyłapuję się na tym, że trzymam
rękę na brzuchu - którego prawie nie widać

[isia_50]

W pierwszej ciąży jakoś trudno było mi wyobrazić sobie jak ten mój dzidziuś
będzie wyglądał po porodzie. Córę właściwie pokochałam w momencie kiedy
znalazła się na moim brzuchu (te olbrzymie zdziwione oczy i śliczna buźka).
Teraz jakoś łatwiej utożsamić mi to dzieciątko w brzuchu z realnym człowiekiem,
ale choć wiem, że może wygladać zupełnie inaczej wyobrażam ją sobie podobną do
pierwszej córy... Wiem, że będę je też kochać (lubię głaskać mój mały brzuszek,
lubię gdy córeczka gada do mojego brzucha), ale kocham moją starszą córę nad
życie i najbardziej boję się czy będę w stanie być sprawiedliwa, czy któregoś z
dzieci nie skrzywdzę, wiem, że to małe będzie miało większe potrzeby, ale nie
chcę też by starsza poczuła się mniej ważna.

[filimoni]

Isiu, ja mam podobne obawy albo wręcz lęki. Strasznie się boję, że mój synek ,
który akurat będzie szedł do szkoły poczuje się odrzucony, mniej
kochany ,będzie mnie potrzebował bardziej niż zwykle a ja nie będę mogła
poświęcić mu całego swojego czasu. Te obawy mam wrażenie blokują u mnie rozwój
uczuć do maleństwa w środku .Mam nadzieję, że to sie zmieni...
Pozdrawiam-Ania

[filimoni]

Dzięki za wypowiedzi, choć szczerze mówiąc nie pocieszyłyście mnie. Mam
nadzieję, że też wcześniej lub później pokocham fasolkę.
Pozdrawiam-Ania

[aniapatryk]

Ja na dzien dzisiejszy nie czuje tez tej miłosci, jako tako, ale podobnie
mialam z moim pierwszym dzieckiem. Zaczeło sie od momentu jego ruchów, wtedy
tak naprawde poczułam miłość, i tak pewno bedzie teraz.

[leefka]

Przy Tosi długo przyzwyczajałam się myśli, że będę mamą - trochę z obawy,
że "po drodze" coś się jeszcze może przydarzyć, trochę z nieumiejętności
wyobrażenia sobie tego nowego stanu. Nigdy nie należałam do kobiet o mocno
rozwiniętym instynkcie macierzyńskim i bałam się, że nie będę umiała pokochać
maleństwa. Z czasem i wzrostem brzucha uczucie we mnie rosło i jakoś tak
naturalnie się rozwijało. A Maleńką pokochałam tak całym sercem chyba dopiero
trzeciego dnia po porodzie. Jak widać, trochę mi to zajęło.
Teraz jest o tyle trudniej, że Mała jest mocno absorbująca i często się łapię
na tym, że w ogóle nie myślę o Juniorze. Też mam obawy czy to Maleństwo zdołam
pokochać tak mocno jak Tosię, ale pewnie - jak zwykle - natura zrobi swoje i
miłość przyjdzie sama

[martusia251]

Witaj, oczekuje mojego pierwszedo dzidziusia, na początku żle przyjełam
wiadomość i bałam się że nie będę potrafiła nic czuć, do tej pory byłam
niezależna, robiłam co chciała, a tu nagle pojawia się coś co zmieni moje
życie. Ciągle myslała czego nie będę mogła robić po urodzeniu dziecka, istnie
głupoty np. wyjście na rower,ale to się zmieniło po pierwszym USG. Nie byłam
przygotowana na to co zobaczę (robiłam w 8t), bardziej wyobrażałam sobie że
zobacze tak jakiś punkt i nic więcej, ale jak zobaczyłam swoje maleństwo, tą
główeczke, rączke, zdałam sobie dopiero sprawe jak bardzo kocham tego
dzidziusia i zaczełam strasznie płakać. Teraz wiem że maleństwo które noszę
jest darem dla mnie.

[gocha34]

Przy pierwszym dziecku najchętniej cały czas siedziałabym pod usg ,żeby patrzeć
jak rośnie i czy nic złego się nie dzieje /to była 3cia ciaza/miłość przyszła
b.szybko.Teraz na początku broniłam się przed uczuciem,bo nie wierzyłam
własnemu szczęściu/po tym wszystkim co przeszłam-jest to 5-ta ciaza/.Był moment
że byłam przekonana że Mala będzie jedynaczką!Jednak gdy ujrzałam bijące
serduszko w 6tym tyg zrobiło mi się ciepło wokoł serca.Z tygodnia na tydzień
nabierałam pewnosci że może jednak będzie jeszcze dobrze.Teraz jest
15tyg.Głaszczę się po rosnącym brzuszku i Marysi szepczę do uszka że kocham
nasze dwa Skarby,Ona już wie o co chodzi i też przytula się do
dzidziusia.Ostatnio zaczynam już czuć ruchy,bardzo delikatne,ale to na pewno to!
Po prostu się tym uczuciem upajam!Nie mogę się już doczekać jak założę ciążowe
spodnie i będę się chwalić brzuszkiem.Modlę się tylko żeby nic złego się nie
wydarzyło i nie zburzyło naszego szczęścia i naprawdę macierzyństwo uważam za
coś najpiękniejszego co tylko może się zdarzyć kobiecie.Mężczyżni chyba to
odbierają trochę inaczej,ale mąż też bardzo czeka,od pierwszej wizyty chodzi ze
mną do lekarza i uważa to za naturalne ,z Marysią też tak było.Nie wyobrażam
też sobie ,że mogłoby Go zabraknąć przy porodzie,ostatnio zapytałam czy pójdzie
to zdziwił się skąd to pytanie,On to przecież uważa za oczywiste!Pozdrawiam!

[sani14]

pierwszy raz zrobiło mi się jakoś miło na sercu jak na usg zobaczyłam migającą
plamkę a gin powiedział że to serce mojego dziecka!!! ale potem zmów nic nie
czułam, nie docierało do mnie że jestem w ciąży - nie mogłam w to uwierzyć
moja przyjaciółka mówi że uwierzyła dopiero jak zobaczyła dziecko więc
przestałam myśleć że coś ze mną nie tak ale tydzień temu byłam na usg i moje
maleństwo machało rączkami i nóżkami i coś we mnie pękło)) od tego czasu
czuję że jestem "podwójna"
Ania i dzidzia 14tc

[aniusza]

Hej Dziewczyny,

Po wczorajszym USG dużo sie zmieniło.
Zobaczyliśmy naszą Niunieczkę, serduszko, nozki, rączki, glówkę.
Nie mogłam wyjść z podziwu,
że moje maleństwo ma już 4,27 cm i się żwawo rusza.
W nocy nie mogłam zasnąć ze szczęścia.
Jestem spokojna , a serce mam pełne miłości.
Wszystkie parametry dzidziusia są w porządku.
Jest mi taraz błogo i przyjemnie.
Pozdrawiam Ania