sa tu jeszcze jedynacy?:)

[maretina]

ostatnio wrzesniowki mnoza sie na potege. kto na razie ma tylko jedno
dziecko? a moze sa takiemamy, ktore planuja miec wlasnie jedno?
ja ciagle sie bije z myslami.
moze jest ktoras taka jak ja? mam dosc pieluch, dosc gtrzymania sie mojej
spodnicy i naprawde drugie dziecko jest teraz czyms co przy;rawiloby mnie o
lzy rozpaczy a nie radosci.
podziwiam mamy, ktore zdecydowaly sie na drugie dzxiecko tak szybko? z
kamienia jestescie? nie meczycie sie?
ja czesto nosem zawadzam o podloge z wyczerpania., mimo, ze mam super nianie
i meza, ktorymase obowiazkow wzial na siebie. jestem zmeczona placzem,
kupami, nieustannym pilnowaniem, hisgteriami, a ostatnio rzucaniem wszystkim
co wpadnie w lapki o podloge.

[moopsenia]

Jaś jest jedynakiem i przez najbliższe 9 miesięcy będzie nim z całą
pewnością...Czy będzie nim zawsze? Też się biję z myślami. Tylko u mnie nie
chodzi o zmęczenie. Zostałam mamą "po trzydziestce" i wcześniej miałam dużo
czasu dla siebie - teraz z chęcią poświęcam go małemu. I gdyby nasza sytuacja
materialna była na tyle dobra, że mogłabym zrezygnować z pracy na 2-3 lata i
powychowywać dzieci, nie zastanawiałabym się, tylko już starała o siostrzyczkę
dla Jasia...Żle mi, że tak mało mam Jaśka dla siebie, że woli babę - która się
nim opiekuje jak ja jestem w pracy- niż mnie, swoją mamę. A weekendy tak szybko
mijają...
A wiem, że im dłużej będę odwlekać decyzję o drugim dziecku - tym ciężej będzie
się na nie zdecydować

[maretina]

ja mam 30 lat. jesli nie zdecyduje sie w ciagu dwoch lat to daje sobie spokoj.
gorzej z moim mezem, czuje, ze on nie popusci mi latwo

[kuncwotek]

maretina napisała:

> ja mam 30 lat. jesli nie zdecyduje sie w ciagu dwoch lat to daje sobie spokoj.
> gorzej z moim mezem, czuje, ze on nie popusci mi latwo


Maretina to jest oczywiscie Twój wybór, ale jedynakowi jest strasznie smutno na
świecie, przynajmniej ja słysze takie opinie. Fajnie mieć dużą rodzinę. Ja to
najchętniej chciałabym mieć 3, ale mąż nosem kręci. Zreszą ja mam dwie siostry,
więc może dlatego, bo nie wyobrażam sobie życia bez Nich!

[kuncwotek]

Ja jeszcze mam jedno dziecko, ale bardzo bym chciała być znowu w ciąży! Nie
pracuję, więc sama zajmuje się Zuzką, ale jakoś nie padam ze zmęczenia.
Najgorzej jest jak wracam po dwóch dniach ze szkoły, wtedy rano do córki wstaje
mąż.Chyba Zuza to grzeczne dzecko, chociaż strasznie upierdliwe;DDD Tylko
ciągnie mnie wszędzie za palec Czasami prasuję późnymi wieczorami, bo za dnia
jest to niemożliwe.

[malgosia.w]

Mój Jaś na razie jedynak, podobnie jak kuncwotek chciałabym troje dzieci (sama
mam dwóch braci) ale to chyba nierealne. Mąż jedynak też chce rodzeństwo dla
Jasia, więc pewnie skończy się na dwójce.
Dylemat mam następujący: w tej chwili mam 32 lata, więc czasu nie mam za dużo.
Co prawda moja mama urodziła swoje ostatnie dziecko w wieku 38 lat
(nieplanowane oczywiście) ale widziałam że dużo więcej wysiłku musiała włożyć w
jego wychowanie, więcej lat, trochę mniej sił. A teraz jak ma gorszy dzień (ma
kłopoty ze zdrowiem) to boi się o jego przyszłość "Wy jesteście już dorośli,
ale on jeszcze bardzo potrzebuje rodziców". Fakt, że moja mam nie pracowała
mogła poświęcić nam dużo czasu, ja nie mam takiej możliwości.

Ustaliliśmy że będziemy się starać o następne dziecko za rok, góra za dwa. Mamy
nadzieję że się uda.

Z drugiej strony przeraża mnie ogrom pracy i kasy które trzeba włożyć w
wychowanie dziecka, a przecież prawdziwe wydatki zaczną się jak dzieciaki pójdą
do szkoły. Potem studia. Przecież chcemy dla swoich dzieci tego co najlepsze.
Ech chyba lepiej o tym nie myśleć (już teraz cienko z kaską).

[viki79]

Ja mam jedno dziecko,ale maze jeszcze o dwojce!Moz jest troche innego zdania,bo
chce miec parke.Mieszkam w małej miejscowosci,w której co trzeci dom nalezy do
mojej rodzinki,blizszej lub dalszej.Wszyscy zyjemy w zgodzie,w bardzo dobrych
stosunkach i niewyobrazam sobie ze moglabym sie kiedykolwiek z tej mojej
kochanej wioski przeprowadzic.Chcialabym miec duza rodzine,bo cudownie jest
miec kochajace osoby blisko siebie.
Opieka nad moim synkiem nie jest dla mnie wyczerpujaca,uwielbiam sie nim
zajmowac i przebywac z nim.Pracuje na pól etatu,w opiece pomaga mi mama,na meza
moge liczyc tylko w weekendy.
Przyznaje sie jednak,ze czasem maze aby sie oderwac choc na jeden dzien od tych
wszystkich obowiazkow.

[iva30]

Ania jest jedynaczką, ale chciałabym żeby miała rodzeństwo. Oczywiście te same
rozterki co Wy. Jak sobie damy radę z dwójką, jak ja pogodzę pracę, dom,
dzieci, podnoszenie kwalifikacji i jeszcze żeby maluchy na tym nie ucierpiały,
jak dać im tyle miłości, żeby wyrosły na dobrych ludzi? Skąd wziąć na to
wszystko czas? No ale są ludzie, którzy to wszystko godzą, więc może i nam się
uda. Ale z drugim jeszcze trochę poczekamy, chociaż ja mam 31 lat.

[maretina]

kurcze, jakie wy jestescie idealne. no po prostu w kompleksy glebokie zapadne.
ja czasami mam serdecznie dosc mojego dziecka. marze o spokojnym dniu, o
wyspaniu sie, o leniuchowaniu, o spokojnym wypiciu herbaty i sdamodzielnym
posilku, bez wiszenia kajtka na moich kolanach. teraz to juz luzik wporownaniu
z tym co bylo kiedys, tylko rece i czesc. po powrocie z pracy musialam go nosic
dopuki nie byl senny. jak sobie pomysle, ze znowu przez kilka miesiecy moje
zycie z maluchem mialoby wygladac tak samo, to mam ochote uciec do afryki.

[ula233]

napewno bedzie jedynakiem przez najbliże 4-5 lat. Tak sobie zakładamy
Nie moge małego zapisać do żłobka, gdyż ma problemy zdrowotne. Na nianie nas
nie stac a babcia pracuje.
Dużo wydajemy na prywatnych lekarzy i poki mały nie bedzie całkiem zdrowy nie
zdecydujemy sie kolejne dziecko. Mały potrzebuje dużo naszej uwagi.

[zuzannap3]

Ja mam jedynaka. Jak narazie tez nie wyobrazam sobie drugiej dzidzi- chociaz
oczywiscie planujemy jeszcze powiększenie rodziny. Nie chciałabym zeby moj synus
był jedynakiem. Sama mam brata i jest to dla mnie bardzo wazna osoba w zyciu.
Takze kiedys napewno - dzisiaj zdecydowanie nie.

[kama755]

Uważam, ze fajnie mieć rodzeństwo. Marzy mi się jeszcze dwójka, mężowi zresztą
też i moglibyśmy już sie starać. ALe mamy problemy rodzinne, nie wiem co będzie
z nami, więc mam dylemat, czy decydować się na kolejne dziecko. Czas biegnie
nieubłagalnie, mam 31 lat. Więc nie mogę długo zwlekać

[ninjo]

ja chcialabym miec drugie dziecko za jakies 3 lata. Nie jestem idealna: tez
czasami jestem zmeczona i chcialabym, zeby mala sie sama pobawila, zebym miala
chwile spokoju. Na razie nie ciagnie mnie do tego, zebym juz teraz miala drugie
dziecko, ale mysle, ze za kilka lat juz mnie biologia solidnie wezwie po raz
wtory. A temu wolaniu trudno mi bylo sie oprzec ))

[1a6]

maretina mam odczucia dokładnie takie same jak ty.podpisuje sie pod twoimi
postami obiema rekami.ja mam 28 lat(skończe w lutym)ale nie mysle narazie o
drugim dziecku,moze za 4 lata?? tez marze o odpoczynku, leniuchowaniu, wyspaniu
i wogóle.to prawda ze juz jest coraz łatwiej..czekam az mały skoczy 3
latka,wtedy mysle ze juz bedzie ok.(sam sie pobawi,moze wiecej zrozumie ze mama
chce odpoczac)- nie wiem tak mi sie wydaje, moze zle mysle-ale tak sie łudze.

[prakseda_ka]

są, są i maretina mam dokładnie takie odczucia jak ty - czasami mam ochotę zapaść w sen i nie budzic się przez najbliższe parę miesięcy. Dobija mnie to cholerne ząbkowanie - już 2 tydzień przebija się dopiero 6 ząb = najpier zapalenie migdałków a teraz bieguneczka z temp ( na szczęście mija) = trzeba z gnojkiem siedziec w domku, grrr. Bogu dziękuję, ze mam normalnego szefa
Ale mimo wszytsko drugie dziecko bym chciała mieć ale - ze względu na zagęszczenie mieszkania niestety mam dwa wyjścia 1. kupuję domek - przy obecnych cenach poza Poznaniem, i machniom drugie jak szybko się da 2. czekam nie wiem jak długo aż mieszkanie się odgęści ( 82 letnia babcia) ale mogę czekac i 10 lat więc chyba nie bardzo.... Podjęłam decyzję że wszystko rozstrzygnę w ciągu najbliższych 4 lat - tak, zeby drugi dzidek urodził się przed moim 35 r życia. No i na razie tego się trzymam, szukam domu, i czasem od niechcenia pytam jak się babcia czuje

[madelaine6]

Dwoje dzieci to dwa razy więcej pracy i stresu
związanego z wychowaniem.Podwójne choroby,troski,
ale i dwa razy więcej szczęścia,radości i miłości.
Jeśli macie jakieś wątpliwości,to radzę poczekać
aż miną.Maretina daj sobie jeszcze czas,masz dopiero
(a nie aż) 30 lat.Między moimi chłopcami jest
2 lata i 4 miesiące różnicy-zdążyłam odpocząć i nabrać
oddechu między jednym a drugim.

ale wiecie czego mi troche brakuje?

[maretina]

bycia w ciazyfajny stan, przynajmniej zwtedy kiedy sie w niej nie jest, bo
jak sobie moje mdlosci przypomne....

[kuncwotek]

dla mnie okres ciąży to jedne z najwspanialszych miesięcy w moim życiu! Ten
brzuszek, taki śliczny! Ja chcę mieć drugie dziecko!!!! Mężu zlituj się;D

[bonkreta]

A pamiętasz taki wątek "nienawidzę być w ciąży" ? )))

[maretina]

bonkreta napisała:

> A pamiętasz taki wątek "nienawidzę być w ciąży" ? )))

pewnie! i bylam wtedy wsciekla na meza i kolezanki, kbo oni cigle mi powtarzali
z usmieszkiem na ustach" zatesknisz do ciazy"

[asia_mod]

Chciałabym, chcielibyśmy mieć jeszcze jedno dziecko. Ale czy się zdecydujemy?
Na pewno nie przez najbliższe 3 lata. Zakładaliśmy różnicę wiekowa miedzy
dziećmi 4-5lat, ale teraz... Mieszkamy razem z mamą i narazie nie zanosi sie na
zmianę stanu rzeczy. Dopiero co zaczęłam pracę, więc to kolejny powód takiej
decyzji. Cóż...
Nie chciałabym, żeby Miłoszek był jedynakiem, już dzis widać jak świetny
kontakt ma ze swoimi kuzynami. Po cichutku marzę o córci...nawet za parę lat. Z
kolei mój mąż twierdzi, że za te pare lat to on już będzie za stary na pieluchy.
Mam jednak nadzieję, że życie da nam szansę i możliwości na powołanie do życia
kolejnego szczęścia.

[hautnah]

julka tez jest jedynaczka i na razie tak zostanie... a moze na zawsze?

tez mam dwoje rodzenstwa i jestem zdania, ze to ogromne szczescie.

ale sama nie wiem, czy chcialaby mi sie jeszcze raz przechodzic te ciezkie
pierwsze miesiace zycia maluszka: zarwane noce i zero normalnego zycia. wiem,
ze to brzmi okrutnie, ale zobaczymy, co bedzie za pare lat.

[malgosia.w]

a ja się nie boję tych pierwszych miesięcy życia nowego dzieciaczka, może
dlatego że Jaś był spokojnym niemowlakiem.
Boję się tego późniejszego okresu, żeby wyjść z pracy na tyle wcześnie aby
odebrać dzieci ze szkoły/świetlicy, po drodze zrobić zakupy, pomóc maluchom w
lekcjach, po prostu pobyć razem... znaleźć też czas dla siebie w tym wszystkim.

Coraz częściej myślę o tym żeby pracować w domu. Ale to nie takie łatwe.

[maretina]

malgosia.w napisała:

> a ja się nie boję tych pierwszych miesięcy życia nowego dzieciaczka, może
> dlatego że Jaś był spokojnym niemowlakiem.
kajtek tez byl spokojny, ale obawiam sie, ze drugi raz taki cud sie nie zdarzy

[monika9710]

pewnie że są! my planujemy ciążę w przyszłym roku, najpierw trzeba zmienić
lokum na większe. oby moja ciąża była tak bezproblemowa jak z sonią i drugie
wymarzone dzieko równie zdrowe.a czy znów bedę czekać na te dwie kreski aż rok?
i ciekawe jak ja będę wyglądać po drugiej dzidzi, jeszcze nie doszłam do swojej
wagi. pozdr.

[patoga]

ja i bym chciała i nie, chciałabym bo wiem że fajowo mieć rodzeństwo, mieć z kim
się poszturchać albo robić spiski chciałabym być jeszcze raz w ciąży, tak
sobie za nią wzdycham, może to śmieszne
ale nie chcę bo: kasa, znowu nieprzespane noce (teraz i tak nie są do końca
przespane), płacze, jęki i wszystkie te nieprzyjemne chwile kiedy padam na pysk
a nie ma rady i trzeba się zajmować dzieckiem. To że mój nie bardzo mi pomaga, z
dwójką chyba bym zwariowała.
On o drugim nie chce słyszeć.

[malina.majka]

Jak tak czytam te Wasze wypowiedzi,to zastanawiam sie,czy to sytuacja w Polsce
jest az tak tragiczna,czy po prostu u nas jest tak dobrze. My planujemy 5
dzieci,na razie jest tylko Maya,ja nie pracuje i moglabym byc juz w ciazy,ale
wpierw chcemy zmienic mieszkanie na dom i zaczac "produkcje" rok po roku. Nie
wiem czy kojarzycie z forum "mame5+"-babeczka ma 36lat i 6 dzieci,podziwiam ja
calym sercem,ma czas na wszystko,dzieci zajmuja sie soba i pomagaja w
domu.Marze o takiej duzej rodzinie i jak Bog da to bedziemy z mezem skakac z
radosci

[agnieszkaela]

Malina.majka ja przegapilam cos czy wczesniej sie mowialas o planach duzej
rodziny? 5 to juz nielada wyzwanie.
My jak juz pisalam staramy sie aby Filip nie byl jedynakiem. Mam nadzieje, ze
niedlugo bedze znow w ciazy. Planowalismy dwojke dzieci. Ale teraz sobie mysle,
ze o trojke byloby fajnie miec... Kiedys chcialam, zakladajac ze bedzie nas
stac, trzecie dziecko adoptowac. I kto wie czy tak nie zrobie, jesli drugi
bedzie chlopak Bardzo, bardzo chce miec tez coreczke.

[jadis76]

ja też na razie mam dosyć
chcialabym się wyspać )))
ale kiedyś chyba tak..
chociaż też bije się myślami
ale mam troje rodzeństwa,mąż dwoje i naprawdę w święta, jakieś większe imprezy
jest super

[robin2510]

Ja nie planuję przez najblizsze 3 lata. Sądzę, iż jak Kinga będzie mieć koło 3-
4 lat to pomyślę. Mąż chciałby teraz lub za rok, jednak ja nie dam sie
przekonać. Nie jestem Matką Polką, która dla idei poświęci się wychowaniu
kilkorga dzieci , które wiszą przy cycku do 3 roku życia, uwielbiam tempo,
pracę i przynajmniej w najbliższej przyszłości nie dam się zagrzebać ponownie w
pieluchy.
Za długo pracowałam na opinię jaką mam w pracy , zeby w jedenj chwili wszystko
stracić a dzisiejszy rynek jest okrutny i z jednej pensji raczej byśmy się nie
utrzymali, zwłaszcza przy stylu jaki prowadzimy-ale nie rozrzutnym, i do tego z
planami na budowę.

Kinga urodziła sie z wadami serca (ubytki między :komorami i przegrodami a
obecnie został tylko międzyprzegrodami) do tego jako wcześniak - za dużo
przeżyłam z nią, mimo iż niby ciaza była idealna, więc kolejną pewno w płowie
spędziłabym na zwolnieniu , a siedzieć w domu nie mogę , nie potrafię "nic nie
robić",w sensie zawodowym, i zajmować siętylko obowiązkami domowymi.
Pomimo trudnego początku nadgoniła rówieśników, nie miała kolek ząbki też w
miarę przechodzi nie jest beksą , a za to jest bardzo dzielną dziewczynką. Na
razie nie choruje(odpukać), chowa się dobrze, chociaż humorzasta z niej panna i
wszystkich ostatnio bije i wszystko jest "nie".

Moze moja odpowiedź wyda sie egoistyczna ale taka już jestem, wolę zapewnić
dobry byt jednemu dziecku , aby jej niczego nigdy nie zabrakło, spędzić fajne
wakacje w ukochanej Turcji z Kingą niż siedzieć w domu z 2 dzieci i ogladać
każdą złotówkę zanim ja wydam.

Pożyjemy zobaczymy....

[kuncwotek]

ale to, że ja chce mieć więcej dzieci nie znaczy, że poświęcam się dla jakiejś
idei! Chcę mieć dzieci, bo:
1. myślę o swoim dziecku, które zamiast mieś 1000 lalek do przytulania będzie
mogła się przytulić do siostry czy brata, a w przyszłości z Nimi porozmawiać,
spędzać wspólnie czas,
2. robię tez to dla siebie, bo kocham dzieci i po prostu chcę mieć dzieci i
patrzeć jak doratają, jestem ciekawa jak One będą wyglądały, jak śmiały,
rozrabiały.

Nie krytykuje Cię, ale nie mów że matki, które mają wielodzietną rodzinę robią
to dla jakieś cholernej idei.!

A ja wolałabym siedzieć z dwójką dzieci niż spędzać wakacje w Turcji. Dla mnie
nie jest ważne gdzie tylko z kim.

[robin2510]

nie czytałam twoich wypowiedzi , zresztą wielu nie czytałam, nie pisałam o
tobie ani o nikim. takie ja mam poglady , ty masz inne i je szanuje, twoja
sprawa czy będziesz mieć 1 czy kilkoro dzieci.

a jeśli chodzi o wakcaje czy inne rzeczy to chciałabym je spędzić z rodziną nie
miejsce się liczy jak napisałaś tylko osoby, z turcji mam najmilsze wspomnienia
i tych których kocham chciałbym tam zabrać, dlatego o tym kraju napisałam


nie wim może jesteś bardzo bogata i stać cię na niepracowanie i utrzymanie 3
czy więcej dzieci mnie na to nie stać, a nie wyznaję zasady ze jak Bóg dał
dziecko to i da na dziecko.
nie planuję teraz kolejnego malucha , pisałam ze może za kilka lat kinga będzie
mieć rodzeństwo.

nie oceniaj moich wypowiedzi jak nie znasz mojej sytuacji...

[kuncwotek]

ale jak mam nie oceniać skoro piszesz, że rodzenie dzieci robi się dla idei!
Nie jestem bogata i nie uważam, że jak Bóg dał to Bóg da na dziecko. Nie
pracuje i nie chodziło mi wogóle o pieniądze. Chodzi mi tylko o to zdanie o tą
jakąś wymyśloną idee.

[hanna26]

My mamy dwoje i chcemy mieć jeszcze co najmniej jedno.
Uwielbiam mieć dzieci, i właśnie gdy urodziła się nasza młodsza pociecha,
doszłam do wniosku, że duża rodznia to najcudowniejsza sprawa. Sama jestem
jedynaczką i teraz dopiero widzę, ile straciłam, nie mając rodzeństwa. A że mam
wolny zawód, który nie wymaga ode mnie wychodzenia z domu na ileś tam godzin,
będę więc mogła spędzać dużo czasu z naszą gromadką
To prawda, że wszyscy rodzice chcą wszystkiego co najlepsze, dla swoich
dzieci. Ale co jest najlepsze? My z mężem uwazamy, że najlepsze, co możemy
swoim dzieciom zapewnić, to nie dobrobyt w sensie materialnym, ale obecność
innych, kochających ludzi - braci i sióstr. Myślę, że właśnie kochające
rodzeństwo, to jedno z największych darów, jaki mogą rodzice ofiarować swojemu
dziecku. No i - przede wszystkim sobie.
Oczywiście nie chcę nikogo atakować, przekonywać, ani nawet specjalnie
dyskutować na ten temat. To przecież tak indywidualna, intymna sprawa. To co
dla nas jest najwiekszym szczęściem i radością, dla innego może wcale nim nie
być.

[bomba001]

hanna, zgadzam się z tabą całkowicie. ale swoja droga podziwiam was za wasze
decyzje dziewczyny. mały odstep pomiędzy dziećmi jest z jadnej strony fajny,
ale roboty co niemiara. ja mam dwójkę, ale chciałabym jeszcze jedno. pewnie nie
będę miała, bo jednak kasa, i latka lecą, moj mąż jest znacznie starszy ode
mnie.... trudno))u nas jest odstęp 4,5 letni i jest oki. znaczy pracy wiele,
ale radości co niemiara)) zdecydowaliśmy się włąśnie dlatego, że mój synek
nie będzie nigdy juz sam, (Tak mu zawsze mówimy jak sie wścieka, że mu
siostrzyczka budowle burzy). w końcu nie będziemy życ zawsze, a bardzo fajnie
jest mieć rodzinę. u nas reszta rodziny na 4 kontynentach, tak ich wiatr
zawiał. myślę, że maretina i dziewczyny iktóre nie moga sobie wyobrazic
nastepnego dzieciaka i pieluch jednak sie zdecydują. poza tym drugi raz jest
jednak dużo łatwiej: wiesz dokładnie co cię czeka, choc nie pamiętasz UCZUC z
tym związanych. tych negatywnych. wiem, że to decyzja indywidualna, i że osoby,
które zastana rodziccami jedynaków mowią, że to dla ich dobra i że są w stanie
zrekompensować brak rodzeństwa (każdy psycholog miałaby na ten temat inne
zdanie jednak), ale dla mnie pozostanie egoizmem. sama byłam pewna że mój synek
nie będzie miała rodzeństwa. nie mogłam sobie wyobrazić przechodzenia przez to
jeszcze raz, a mój syn był dzieckiem wyjątkowo trudnym. ale jednak...

[sani14]

my planowaliśmy że młody będzie miał rodzeństwo jak skończy ze 3 latka... ale
będzie miał 22 miesiące
zawsze wiedziałam że chcę mieć 2 dzieci i ostatnio doszłam do wniosku że im
szybciej przejdziemy okres wiszenia na cycu tym lepiej dla mojej kariery i
życia towarzyskiego
nie mam pojęcia jak to będzie i czy dam sobie radę... ale jak rodziłam pierwsze
dziecko też nie wiedziałam wielu rzeczy i przeżyłam a teraz jestem bogatsza w
doświadczenia boję się i cieszę jednocześnie

[moniquev]

pewnie ze sa jedynacy stasiu tez jeszcze jedynak i podejrzewam ze przez
najbizsze 3 lata nim bedzie (no chyba ze sie cos przydazy heh) ja nawet to bym
chciala juz byc w ciazy ,a potem takie malenstwo miec znowu w domku, ale maz
jak narazie ma dosc hehe stas jest lobuzem ja zreszta jak mam 4 noce z rzedu
nieprzespane (stas potrafi sie obudzic o 2 nad ranem i nie spac do 5!) to tez
odwlekam mysl o dziecku
no ale za ciaza tez tesknie i to barrrdzo taki brzuszek echhh
pozdrawiam

[on-na]

Mam więcej lat niż Maretina, więc czas przestał już byc moim sprzymierzeńcem. Po
cc muszę odczekać do wreśnia 2007,a potem... Cóż, potem to chyba anonimowy
dawca, bo mężowi, który zawsze głosił, że chciałby mieć dwoje, jakoś już po
jednym ochota przeszła! I to nie tylko na dzieci, na sex też

[wroba]

Synek nadal jest jedynakiem, niestety My staramy się o rodzeństwo dla niego
już od paru miesięcy, ale nic nam z tego nie wychodzi.
Ja chyba jestem typową matką Polką, nigdy nie byłam taka szczęśliwa jak teraz
kiedy mam dziecko. Oczywiście nie zawsze było kolorowo, ale jego jeden uśmiech
wynagradza wszystko. Marzę o trójce choć nie pod rząd, bo finansowo nie damy
rady. O trzeciej dzieci pomyślimy jak dwójka podrośnie

[kasiaa256]

Maretina ja też padam na zęby - mam dosyć ciągłego płaczu, zmiany pieluch,
wycierania fluczków, pilnowania kwiatków na parapetach itp. Marzę o pierwszym
samodzielnym wyjeździe mojego dziecka na pierwsze kolonie. Błagam o
przynajmniej 3 dni wolności. Jednak bardzo chciałabym miec drugie dziecko, mąż
jednak nie chce już więcej niemowlaków w domu i ja go rozumiem. świadomie
pewnie się nie zdecydujemy, ale jak zaliczymy wpadkę to świat się nie zawali.
Daję sobie czas do końca następnego roku, jak do tego czasu nie wpadniemy to
wracam do brania tabletek i koniec myślenia o rodzeństwie dla Oli.

[gocha34]

My już mamy dwoje dzieci/prawie 5 lat i 15 miesięcy/ i uważam ,że jest super.
Przyznam ,że też czasem mnie trafia,ale po chwili złości jak usłyszę ten
radosny śmiech dzieci wszystko mi mija. Dzieci przepadają za sobą,są naszym
szczęściem i przyznam ,że chciałabym mieć trzecie. Jednak to raczej nierealne.
Mam już prawie 34 lata.Miałam problemy z ciążami/3 poronienia/ i już świadomie
się nie zdecyduję.Jestem zmęczona czasem,ale bez przesady,w miarę szybko się
regeneruję.Nie mam wyjścia ,a rozczulanie się nad sobą nic mi nie daje. Oboje z
mężem pracujemy zawodowo,ja mam 1,5 etatu i dyżury.Wracam do domu ok 16-
16.30 ,4 noce w miesiącu spędzam w pracy na dyżurach/przy czym nie mam potem
dnia wolnego/.Czasu dla dzieci niestety nie mam zbyt wiele i boleję nad tym.
Jednak ten czas ,który jestem w domu spędzam z dziećmi najintensywniej jak się
da. Bawimy się z Małym,ze starszą córką robimy różne
prace,rysujemy,malujemy,teraz robimy na choinkę ozdoby,uczymy się
angielskiego ,czytamy itp itd Staram się ten czas wykorzystać jak najepiej i
chyba mi się udaje. Na sprzątanie ,gotowanie/sporo mrożę na kolejne dni/
prasowanie jest czas gdy dzieci śpią.,a jak coś nie jest zrobione to
trudno,świat się nie wali. Mąż mi sporo pomaga w domu i wracając też ok 17 robi
zakupy. Wydaje mi się ,że jakoś tak udało nam się jakoś zorganizować ,żeby w
tym całym pędzie mieć czas dla dzieci i siebie,przeciez to RODZINA JEST W ŻYCIU
NAJWAŻNIEJSZA. Ja staram się tego trzymać i chyba to daje mi napęd.

[azja811]

Ech przeczytałam wszystkie wypowiedzi i gdybym miala postąpić egoistycznie nie
zdecydowalabym sie już na kolejne dziecko z czystego lenistwa, wygody i mnostwa
innych poqwodów o których pisalyście wyzej, ale...za bardzo kocham moje dziecko
zeby je skrzwydzić poprzez pozostanie jedynkamiem bo uważam ze mimo wszystko to
dla dziecka krzywda, ja mam rodzeństwo, mąż tez i fajna jest taka duza rodzina
i nie wyobrażam sobie być sama na tym świecie bez nich.
Poza tym czasem o jendo dziecko wyjeżdża z kraju i na starość nawet niema kto
do nas wpaść, może to niektorych smieszyc ale w szpitalach jest pelno samotnych
starszych ludzi których współmałżonek juz zmarl a jedyne dziecko gdzieś
wyjechało i niema kto ich nawet w szpiatlu odwiedzić. Dlatego wierze ze te
wysilki które zamierzam wlożyć w spolodzenie, donoszenie i wychowanie kolejnego
potomka zaprocentuja w przyszlośći postokroć...

Pisze jak potrzaskana, ale ciężki dzień mialam (wlaściwie mam ciężko od
tygodnia) w każdym razie na koniec chcialbym jeszcze napisać ze doskonale
rozumie mamy które zmairzaja zostać przy jednym dziecku, pomimo tego ze ja nie
zamierzam...

Sorry za chaotyczność, pozdrawiam

[asmi7]

maretina napisała:
> podziwiam mamy, ktore zdecydowaly sie na drugie dzxiecko tak szybko? z
> kamienia jestescie? nie meczycie sie?

Pewnie, ze sie męczę, że czasem padam ze zmęczenia, niewyspania, że czasem mam
dosć, że obawiam sie jak sobie poradzę z dwójką skoro przy jednym mi ciężko.
Ale ten lęk i te obawy niegdy nie przerosną we mnie pragnienia doświadczania
tego cudu, jakim jest dla mnie pojawienie się nowego dziecka. To dla mnie
niezwykłe przeżycie wsłuchiwać sie w siebie i wiedzieć, że ktoś we mnie się
rozwija. Pewnie brzmi to troche sentymentalnie i emocjonalnie, ale w tym
wszystkim nie tracę też głowy. Obydwoje z meżem mamy pracę, mieszkamy "na
swoim" i wydaje mi sie, ze jesteśmy w stanie zapewnić to, co potrzebne.
Dlaczego tak szybko? Pewnie gdybym była młodsza poczekałabym jeszcze z pół
roku, ale czekanie w moim wieku chyba nie byłoby najlepszą decyzją.
Jako ciąg dalszy mojego postu o urokach macierzyństwa pomimo zmęczenia i trudu
jaki ono niesie, pozwolę sobie zacytować fragment Twojegho wątku "cos
przyjemnego" :
"swoimi gestami, slowami, spojrzeniami sprawiaja, ze
gdyby nie grawitacja to wylecialybysmy w kosmos ze szczescia, wzruszenia"
Mam nadzieję, że te właśnie momenty dodadzą mi siły w chwilach zmęczenia....