styczeń 2001 - niedługo będziemy mieć dwa lata.

[Gość: żona]

Od dłuższego czasu zastanawiam się czy są tu dzieci ze stycznia 2001r. Jeżeli tak, to napiszcie cos o nich, przecież niedługo drugie urodziny.Mój Adaś urodził się 23 stycznia 2001r. Ma 90 cm i 12 kg. Mówi niewiele i tylko wtedy kiedy chce, za to rozumie wszystko, choć czasami udaje, że nic nie słyszy. Okres złości już mu przeszedł za to próbuje żyć bez jedzenia. Usiłuje podskakiwać, ale nie bardzo mu to jeszcze wychodzi. Za to dobrze biega. Właściwie rusza się cały czas, nawet podczas snu. Tylko ulubiona bajka na video jest w stanie zatrzymać go na dłuższą chwilę. Ewentualnie zestaw narzędzi i możliwość ich użycia mogą usadzić Adasia w miejscu, chociaż to już bywa niebezpieczne.W zeszłym roku święta przeszły obok niego niezauważone (niespecjalnie go to interesowało) natomiast teraz poddaje się ich urokowi, a przy choinkach mółby stać cały czas, fascynują go szczególnie błyszczące gwiazdy i anielskie włosy. Nawet nie wiem kiedy te dwa lata minęły, jeszcze niedawno był taki maleńki, a teraz to już duzy chłopczyk.Napiszcie o swoich dzieciach.pozdrawiam wszystkie maluchy ze stycznia 2001 i ich rodzicówdanka

[Gość: Siunia]

Ja co prawda mam malucha z grudnia 2000 , ale z 27 grudnia, zatem prawie żadna między nimi róznica Moja córcia za dwa dni kończy dwa latka.Okres złości u nas trwa nadal.Mało mówi, choc ostatnie 2 tyg, coraz więcej, ale duzo sobie skraca i upraszcza.Równiez jak Twój synek ma słuch raczej wybiórczy Zatem wszystko w normie, bo to taki wiek.Skakać nnawet umie, ale robi to jak małe słoniatko, bo skacze dośc ciężko. Nie wiem po kim, bo mam (czyli ja) zawsze to robiła lekko jak sarenka Ma niesamowite pomysły i każdego niemalże dnia usiłuje "odebrac sobie życie" na najróżniejsze spposoby, zatem trzeba Ją miec na oku cały dzień a najlepiej nawet w nocy ;0Skąd ma takie pomysły ( czasem doprowadza mnie tym niemalże do zawału serca) to ja nie wiem... I trzpiotem jest nad trzpioty Pozdrawiam i życze cierpliwości - Siunia

[Gość: KATRINAK]

Bardzo się cieszę,"znalazły" się mamy dwulatków. Ja także napisałam post "maluszki ze stycznia 2001r",lecz nikt mi nie odpisał.A tu, proszę jaka niespodzianka.Okazuje się,że 2 latki jednak są. Moja Hania 3 stycznia ma swoje drugie urodzinki.Mówi już praktycznie wszystko,codziennie ma sto nowych pomysłów.Czasami zastanawiam się skąd ona ma tyle energii. Wstaje o 8.00 i potrafi cały dzień biegać,bawić się aż do 22.00.Oczywiście w dzień już nie śpi,ponieważ wtedy wieczorem poszła by chyba o 24.00.W pieluszkę już nie siusia od dawna,zakładam jej tylko na noc(nieątpliwie duża ulga w portfelu).Bardzo lubi bawić się różnego rodzaju klockami,lubi rysować,i słuchać jak czytam jej książeczki.Jej ulubioną bajką jest "Shrek".Obecnie waży ok. 12kg. i ma 90 cm. Aż nie chce mi się wierzyć,że jeszcze niedawno była takim bezradnym maluszkiem.Bo teraz to przecież "pannica". Pozdrawiam cieplutko wszystkie dwulatki,i przesyłam wraz z córcią dużo gorących buziaczków na drugie urodzinki. Kasia mama Hani.

[Gość: żona]

Z niewielkim wyprzedzeniem chciałam Wam złożyć życzenia urodzinowe. Wszystkiego najlepszego, słonecznych, ciepłych, pełnych radości dni, dużo zdrowia, wzajemnego uczucia. Żeby córcia rosła i była pociechą dla was i waszych najbliższych.danka

[Gość: Agula3]

Mamy dwulatków są zapewnie tak zaaferowane swoimi małymi łobuziakami, że nie mają czasu pisać Pawełek 20 stycznia kończy dwa latka i wszędzie jest go pełno. Jest już dużym chłopczykiem (13,5 kg 96 cm) jest bardzo ruchliwy i bardzo dużo mówi (większość po swojemu)najbardziej lubi rozmawiać przez telefon. Bierze aparat naciska na pamięć (już się nauczył) i dzwoni do babci. Niestety nie rozstał się jeszcze z pieluchami buuu i późno chodzi spać (ok 22,30 po ciężkich bojach)Poza tym jego okres buntu dwulatka trwa nadal - szczególnie jak go ubieram. A poza tym jest wspaniały i kochany -szczególnie jak nadstawia pysia i prosi "mamucia buzi"Pozdrawiam wszystkie mamy dwulatków.Aga

[Gość: żona]

Zazdroszczę, że wasze maluchy już mówią. Mój Adaś chyba wie, że bardzo mi na tym zależy i słowa dawkuje jak lekarstwo.Myslałam, że tylko u mnie jest takie późne wieczorne zasypianie, ale po waszych postach widzę, że to norma. Adaś jeszcze śpi w ciągu dnia ok.1,5 - 2 godz. Próbowałam go "przetrzymać", ale nie miało to sensu, bo ok.18 próbowal zasnąć. No i niestety sprawa pampersów. Próbowałam sprawdzić, czy jest gotowy do rozstania się z nimi. Nie ma mowy, jakoś nie chce skojarzyć parcia na pęcherz z mokrymi spodniami. Poczekam więc do wiosny.A czy któreś z waszych dzieci ma problem "smoczkowy"? Niestety, my go mamy i jakoś brak mi odwagi, żeby wyrzucić smoczka przez okno i usypiać Adasia bez "przyjaciela".A jak tam z jedzeniem? Bo ja mam wrażenie, że moje dziecko może żyć tylko powietrzem, makaronem i brokułami. No i oczywiście Nutramigenem. A poza tym jedzenie mogłoby dla niego nie istnieć.pozdrawiamdanka

[Gość: KATRINAK]

Nie martw się Danusiu, nawet nie zdążysz się obejrzeć,jak Twój Adaś zacznie mówić całymi zdaniami. Jeżeli chodzi o smoczek ,to Hania pożegnała go na stałe w październiku.Zachorowała na zapalenie jamy ustnej, także pierwsze co zrobiła, to odrzuciła wszystki smoki(łącznie z butelką).Nacierpiało się wtedy moje maleństwo nie mało,ale (o ile można tak powiedzieć) sprawa z "moniem"rozwiązana. Mam nadzieję,że Adaś i inne maluszki rozstaną się ze swoim "przyjacielem" w innych okolicznościach,bo choroby nikomu nie życzę!!!! Z jedzonkiem u mojej córci bywa różnie.Oczywiście ma swoje ulubione potrawy np.rosołek,kiełbaska,naleśniki. Jak widzi ulubione mandarynki to krzyczy "Hania godna,wiesz?" Ostatnio zaczęła się buntować przeciwko kaszkom.Po prostu nie chce i już! Ogólnie je w bardzo średnich ilościach,nie za mało, ani nie za dużo.Gdy nie ma ochoty na jedzonko,staram się nie "wciskać" jej na siłę.Później zupkę zjada z apetytem. Piszesz Danusiu,że Adaś pije nutramigen,czyżby był uczulony na mleko krowie? Hania właśnie z tego powodu była do tej pory na mleku sojowym. A jak wasze dzieciaczki bawią się za swoimi rówieśnikami? Czy chętnie dzielą się zabawkami? Bo moja Hanulka najchętniej oddałaby wszystkie. Napiszcie jakie zabaweczki najbardziej cieszą wasze maluszki(może jakiś pomysł na 2 urodzinki?).Hani ostatnio bardzo podpasowały różnego rodzaju klocki. Pozdrawiam wszystkie mamy. Kasia. Po

[Gość: żona]

Adaś niestety uczulony jest na krowę, stąd Nutramigen.Trudno powiedzieć czy potrafi bawić się z rówieśnikami. Bawi się raczej obok nich i nawet przebiega to w pokojowej atmosferze dopóki sprawa nie dotyczy jego ulubionego auta. Ale generalnie jest pokojowo nastawiony do dzieci. Natomiast uwielbia starsze dzieci. Nie mam szczególnego pomysłu na zorganizowanie drugich urodzin, myślę, że narazie będzie to jeszcze rodzinna uroczystość, a dopiero w przyszłym roku zrobię coś dla dzieci.A swoją drogą mam bardzo duży sentyment do imienia Hania.danka

[Gość: KATRINAK]

Na szczęście mojej u Hanuli, alergia powoli zanika.Do roku,to był koszmar.Wyobraź sobie,że wystarczyło pół łyżeczki danonka,a jej usta dosłownie puchły w oczach.Na twarzy pojawiała się swędząca wysypka ,utrudniająca spanie.Początkowo nie wiedziałam co jest przyczyną.Karmiłam piersią,posiłki jadłam jak matce karmiącej przystało(delikatne),a tu uczulało mleko krowie. Obecnie je serki,naleśniki itp.(wszystko oczywiście w rozsądnych ilościach),i...skutków ubocznych nie widać!!! Podobno dzieci do 3-ego roku z takiej alergii,wyrastają. Urodzinki Hani "wyprawiamy" 4-ego.Aż,boję się pomyśleć,co by było gdyby ta "impreza",była dla samych maluchów.Podzielam,Twoje zdanie,że w tym roku,to jeszcze za wcześnie. Hania ma 1,5 roczną kuzynkę,która uważa się za Panią całego świata,i wszystko dookoła należy do niej.Także ,podejrzewam,że święto Hani byłoby walką o przetrwanie. A jak, Adaś reaguje na śnieg.Bo Hańcia wniebowzięta krzyczy"ileee sieguuu" i bez końca prosi,abyśmy ulepiły bałwanka, któremu przyczepimy nosek,oczka. Chociaż,ostatnio ,gdy ogłądała siebie na kasecie,stwierdziła,że chce iść na piaskownicę robić babki! Pozdrawiam Was cieplutko! Kasia.

[Gość: KATRINAK]

Przepraszam za pomyłkę w tytule .Oczywiście winno być ŻONA-MAMA ADAMA!!!!!!! WIELKIE SORKI!!!! KASIA

[Gość: AaniaM]

Jak fajnie poczytać o rówieśnikach mojej Justynki My będziemy zdmuchiwać dwie świeczki 26 stycznia W naszej rodzinie w styczniu jest wielkie dmuchanie świeczek: najpierw mamusia, potem babcia, i Justynka z dziadziem.Często zastanawiam się kiedy ten czas minął: niedawno Justynka była malutką, spokojną kruszynką, a teraz jest przedsiębiorczą i bardzo samodzielną panną. Wszystko chce robić sama. Wczoraj udało jej się samodzielnie ubrać kurtkę, do tego wdziała czapkę i szalik, przyszła dać mi buziaka na pożegnanie i oświadczyła,że idzie a aa - czyli na spacer. W mówieniu jest bardzo wybiórcza, oprócz kilku słów po polsku i całych wypowiedzi w nikomu nie znanym języku, nie chce nic powiedzieć, no chyba , że chodzi o czekoladkę itp. to się postara i powie.Sisiusia i robi "bybmba" w pampersy -"ufff" moja kieszeń -ale po okresie buntu wraca jej zainteresowanie nocnikiem.Jest niejadkiem, choć uwielbia różne smaki. Czy wasze maluchy też wcinają szczypiorek na pęczki, przegryzają w wolnych chwilach cebulę, a cytrynę oblizują z upodobaniem?Ulubiona przekąska Justynki do oczywiście cyc. Postanowiłam, że po urodzinach odstawiamy.Do spania jest ostatnia i często ja uypiając małą wcześniej zasnę (tzn ok 23.00), rano za to lubi pospać do 9-10, ale o 7.00 jest pobudka - baardzo trudna, bo niestety musze iść do pracy.tak to u nas mniej więcej wygląda.100 lat naszym maluchom Ania

[Gość: żona]

Nie pomyliłaś się. Byłam mamą Hani i właściwie nadal się za nią uważam. Urodziła się 02.02.1993r. , zmarła 11.04.1998r. Stąd mój wielki sentyment do tego imienia.danka

[Gość: KATRINAK]

Danusiu,naprawdę nie wiem co mam Ci napisać.Różne myśli chodzą mi po głowie.Z całego serca Ci współczuję.Zdaję sobie sprawę,że pisanie o tym jest dla Ciebie bardzo przykre i bolesne.Dlatego też, nie chciałabym Cię narażać,na cierpienie. Mam nadzieję,że pisząc o swojej córeczce,w niczym Cię nie urażę. Trzymaj się ciepło. Kasia.

[Gość: żona]

Nie, nic się nie stało. Muszę ci się przyznać, że nazwanie mnie mamą Hani wywołało usmiech na mojej twarzy. Nikt od prawie pięciu lat tak o mnie nie powiedział. To juz tyle czasu i pewne emocje jakos sie "ułożyły". Cięzko, ale umiem już z tym żyć. A Hańcie to fajne dziewczyny.danka

[Gość: Lilly]

Witam w klubie styczniowych dzieci Swego czasu założyłam nawet taki wątek tu w tym podforum, zgłosiły się mamy, powymieniałyśmy się poglądami na dzieci i szybko skupiłyśmy swoją uwagę na pilnowaniu naszych żywych sreber Mój Piotruś też niedługo kończy dwa latka, podobnie jak Adam Dani nic prawie nie mówi, choć porozumiewa się z nami za pomocą gestów, min, ciągnięcia za palec i różnych monosylab wypowiadanych z rózną intonacją.Dalej chodzi w pampersach - coż, moja wina, bo teraz nie mam sumienia uczyć go korzystania z nocnika - czekam do wiosny Liczę też, że jak Piotruś zacznie wreszcie mówić trening czystości pójdzie nam jak z płatka.Piotruś ma swoje ulubione smaki, czasem dopisuje mu apetyt jak górnikowi na przodku, czasem się odchudza. Ma coś koło 87 cm i waży coś koło 12,5 kg. Po bilansie będę pewno dysponowała dokładniejszymi danymi.Piotruś kocha tańczyć, podskakuje, podgryguje w takt piosenek z Tik-taka czy Arki Noego, choć inną muzyką też nie wzgardzi.Z bajek uznaje na razie tylko teletubisie, choć z coraz większym zainteresowaniem zaczyna oglądać Puchatka. Nie lubi niestety jak mu się czyta, woli oglądać obrazki i pkazywać co jest gdzie. Jego ulubioną ksiązeczką jest "Reksio w ZOO".Zasypia ok 20;30 i ostatnio spi do 7:30, w ciągu dnia ma poobiedną sjestę ok 14, która zwykle trwa półtorej godziny. Sen to jedyny czas kiedy jest spokojny, tak przypomina istną trąbę powietrzną z perpetum mobile.Uwielbia chodzić na spacery, nie lubi wózka, ostatnio staje się typkiem wybitnie aspołecznym przynajmniej jeśli chodzi o rówieśników, bo za dziećmi starszymi wręcz przepada.Uff... A poza tym jest kochaną stokrotką Pozdrawiam Lilly

[Gość: żona]

Przeglądałam wcześniejsze posty n/t naszych dwulatków i tez pisałaś, że twój synek niewiele mówi. Napisz, jak jest teraz. Mój Adaś dalej uparcie odmawia mówienia i komunikuje się ze mną za pomocą gestów lub innych niewerbalnych sposobów. Jedyne co udało mi się "wywalczyć" - mówi "cita" gdy chce żebym przeczytała mu książeczkę i "choć" gdy chce żebym gdzieś z nim poszła. Poza tym łaskawie powtarza kilka nowych słów, ale robi to niechętnie. Wszędzie czytam o mówieniu "nie" u 2-latków, które najchętniej posługują się tym słowem, a Adaś po prostu nie robi tego czego nie chce nie mówiąc nie.No i co mam z tym robić?Czy u Twojego synka nastąpił już jakiś postęp?Chwilowo wstrzymuję się z pójściem do logopedy bo postęp co prawda niewielki - jednak nastapił, a poza tym to co mówi wymawia poprawnie - jak na swój wiek oczywiście.Napiszcie, co nowego w mówieniu u waszych dzieci.danka

[Gość: p.halup]

Danusiu moja mala co prawda jest z 31.05.2001,ale pozwole sobie odpisac na Twoj post bo coraz bardziej zauwazam jak zmienia sie w zbuntowanego dwulatka :ekk:nie-to jest jej ulubione slowko,ale znam chlopca ktory rozpoczal ten etap dwa miesiace po drugich urodzinach wiec chyba zalezy to od dzieckapozatym nie wiem ile w tym prawdy ze dziewczynki rozwija sie szybciej,moja mala wczesnie zacela mowic jak skonczyla 5 miesiecy-pojawilo sie pierwsze slowo-"baba",a pozniej juz coraz wiecej slowdzis ma 21 miesiecy i coraz czesciej zwraca sie do nas pelnymi zdaniamiale jej kuzynka pierwsze slowo powiedziala w wieku 8 miesiecy,do 2 latek nie mowila doslownie nic,za to po skonczeniu dwa i pol roku jak sie rozgadala to buzia nie zamyka sie jej do dzis takze nie martw sie,mysle ze Adas tak sie rozwija i napewno zaskoczy Was iloscia slow,to przychodzi z dnia na dzienmoze skupia sie teraz na czyms innym,np:nocniczku??albo ukladaniem klockow??moja mala nadal nie wie co to nocnik,ale jeszcze czekamypozatym to nie i wogole wpadanie w furie to cos okropnego wczoraj prawie zdemolowala mieszkanko swojej cioci,wpadla w zlosc,(co wczesniej nigdy jej sie nie zdarzalo)i doslownie w kilka minut zniszczyla sporo rzeczy Adas napewno juz niedlugo zaskoczy Cie iloscia slow,moze po prostu narazie tak jest mu wygodniejCarmen sobie ulatwia i miesza polski z niemieckim,to czego nie umie wymowic po polsku mowi po niemiecku i odwrotnie pozdrawiam i usciskaj Adasia

[Gość: p.halup]

z tym polskim i niemieckim chodzi mi o to ze idzie na latwizne cwaniaczek maly

[Gość: Lilly]

Danko - może Cię pocieszę, że mój Piotruś też nie przejawia żadnych większych chęci w stronę mówienia. Na razie czekam spokojnie, tym bardziej, że mąż też zaczął póżno werbalizować swoje myśli, a teraz mówi całkiem całkiem Poza tym widzę, że on wszystko rozumie co się do niego mówi. Mamy z mężem "zabawę w rozkaz", ja mówię Piotrusiowi na ucho jakieś polecenie np: "idz do taty i zdejmij mu papcie" i Piotruś to robi z ochotą. Potrafi się tak bawić no, powiedzmy, godzinami Może to trochę mojej winy (naszej) bo w lot chwytamy co Piotruś chce nam powiedzieć i w związku z tym rozleniwiamy go? A możę jest tak, że obecnie cała jego energia idzie na opanowanie innych umiejętności, a czas na mówienie dopiero przyjdzie? Nie wiem... W każdym razie, czekam i obserwuję i pomna nocnikowego sukcesu może i tym razem mój synek mnie zaskoczy nieoczekiwaną tyradą przy niedzielnym obiedzie? Pozdrawiam.

[Gość: cela]

Mój Filip urodziłs ię 16 stycznia. Ma ok 92 cm i 14 kg.Jest baaardzo żywym, zajmującym dzieckiem - uwielbia skupiać na sobie całą uwagę. A do tego gada jak nakręcony. Mówi w zasadzie wszystko (czasami jeszcze niewyraźnie), całymi zdaniami. Oczywiście bardzo się cieszymy z tego, ale czasami marzy mi się chwilka ciszy. Nawet gdy bawi się sam, to już za chwilę biegnie i woła "mamo choć, mamo zobacz... śnieg pada... miś chce spać.... daj mi kanapkę i piciu..." i tak na okrągło.Ulubione zabawki to oczywiście klocki (dostał cały worek od Mikołaja) i książeczki ma pokaźną kolekcję i już większość zna na pamięć (tzn. dokańcza i starsznie się denerwuje, gdy coś przez pomyłkę przeoczymy).Gdy pytamy czy zrobi siusiu na nacnik to odpowiada: "nie bardzo"Ale ciekawe jest to, że zawsze przed kąpielą, gdy juz stoi w wannie to oświadcza, że: "teraz będzie siusiu". Jednak wie o co chodzi - to ciekawe..No i ostatnio zrobił się strasznym skarżypytką. Jeśli rozrabia i tata mu czegoś zabrania, to natychniast z rykiem biegnie do mnie i mówi, że: "tata nie kazał" i sie żali.

[Gość: Amarina]

Mój Mateusz skończy dwa latka 29 stycznia. Jest wesołym i energicznym dzieckiem. Okres buntu jeszcze trwa (nie wiedziałam,że mam w sobie tyle cierpliwości). Do nocniczka się załatwi jak go posadzę, sam nie zawoła. Są dni,że je za dwóch i takie gdy żyje powietrzem. Nie mówi za wiele, za to gestykulację i mimikę opanował do perfekcji. Uwielbia Boba Budowniczego i czytanie książek. Bardzo lubi słuchać piosenek "Misia i Margolci". Pozdrawiam serdecznie wszystkie mamy (prawie)dwulatków i ich pociechyAmarina

[Gość: olaj]

Dominik vel Kuluś urodził się 18 stycznia - 3950/60, teraz 12,5/98.Wstaje rano o godzinie 7.00. Wypija mleczko - Bebilon Sojowy, uwielbia sobie poleżeć troszkę. Ok. 9.00 zjada danonki, cały czas się bawi. Ok. 12.00 zjada obiadek i kładzie się spać ( o nie, nie sam . Wstaje ok 15/16. Bawimy się do ... 19.00, kąpiel, niestety w łóżku szaleje do 22.00. Mówi niewiele: ciocia, dziadziu, PO Disi (Dipsi) Tiniłini - Teletubisie ; od jakiegos czasu codziennie nas czymś nowym zaskakuje, np. mami daj nono (mleko).Świetnie radzi sobie z dziadkami, wspaniele potrafi ich przekupić. Szczególnie dziadka, za całuska dostaje do polizania landrynka ( a mnie szlag trafia).Uwielbia budować "dom". "Rysuje" i wszędzie przystawia pieczątki. Kocha odkurzacz.Ogólnie jest grzeczny, nawet teraz kiedy ma zapalenie oskrzeli nie protestuje podczas podawania leków.Czasami jak już nie mam siły, to kiedy zasiada sobie przed TV, oglądając ukochane teletubisie, woła "mama cho" ... wtedy chce mnie się żyć.Fajowe te nasze dwulatki olaj

[Gość: olaj]

Jeszcze tylko 3 dni Już sie nie mogę doczekać. Moje Kochane Dziecko .

[Gość: YennaM]

Mam nadieję, ze tort będzie smakować I że dmuchanie będzie przetrenowane wielokrotnie (mysmy zdmuchiwali swieczki z 20 razy ).Wczoraj zbilansowaliśmy Michała. Częściowo, bo na tyle pozwolił. Uznałam, że bilans nie jest obowiązkowy i nic wbrew dziecku robić nie będę.Waga: 11,5 kilo. Wzrost 88 cm.Taki niewielki indyk z mojego dziecka Ostatnio jakby się przełamał. Każdego dnia odważa się mowić kolejne nowe słowo Bardzo się z tego cieszę. Niedługo będę mogła pogadać z tym młodym Czlowiekiem i dowiedzieć się, co też takiego się w tej małej główce dzieje.I wiecie co? Już sie nie mogę tego doczekać

[Gość: KATRINAK]

Z mojej Hańci ,podobny indyczek jak z Michasia. Waga 11kg. Wzrost 88 cm. Natomiast gadułka z niej niesamowita.Przez cały dzień buziaczek jej się nie zamyka. Gdy usłyszy jakikolwiek hałas za oknem,mówi"cielają na Nowy Jok! nie?"Najbardziej rozbraja mnie ,gdy leżymy razem w łóżku(spi ze mną),i robi wszystko ,aby nie spać.Wtedy mogłaby przegadać całą noc.Już wie,co jest moim najczulszym punktem i bez końca powtarza"mama kochana jest,wieś?",lub "O!Hanusia lezi siobie,moje cięście". A gdy tylko rano się obudzi krzyczy"tatuuulek, chć Hani buzi dać,ooo idzie!" Od wczoraj ja zostałam "moją kochaneczką",a tatuś "naszym kochaneczkiem". Gdy widzi jak rodzice się przytulają mówi"O kochają się jak wajaty" Mogłabym pisać i pisać.Codziennie nas czymś zaskakuje.Sama nie wiem skąd się tyle mieści w tej małej główeczce.Taki mały człowieczek!!! Widząc moje zaskoczenie, Hania po prostu stwierdza"mama w sioku jest" Pozdrawiamy cieplutko wszystkie dwulatki.Coś mi się wydaje,że już nie długo będą same z sobą korespondować.Czas przecież tak szybko ucieka!Kasia z Hanulką.

[Gość: YennaM]

Od kilku dni przymierzam się do napisania tego posta, ale jakos nie moge sie zabrac za pisanie.Nadrabiam więc zaległości:Michał urodził sie 5 stycznia 2001 w trakcie 37 hdb, z wagą 2560 i wzrostem 49 cm. Teraz wazy gdzies 10 kilo, nie wiem doklanie ile, moze uda mi sie zebrac wiecej danych pomiarowych na bilansie dwulatka (choc jakos nie bardzo w to wierze, bo Michal ostatnio nie dal sie ani zwazyc, ani zmierzyc).Moje dziecko jest strasznie zywe, wszedzie go pelno -niedawno jakas kobieta w parku zadala mi pytanie "jak sobie pani radzi z tą dwójką, jak to starsze jest TAKIE żywe?". Michał niewiele mowi, choc to, co potrafi powiedziec probuje juz łączyć w proste zdania. Nocnika nie uzywa, smoka ciągnie, w nocy je Lubi, gdy mu czytać książeczki (choć ostatnio jego pasja czytelnicza jakby przygasła), nieżle sobie radzi z konstrukcjami (nie wiezami, probuje juz ukłądac bardziej skomplikowane konstrukcje) z klockow lego. Lubi tez, gdy przychodze z zakupów, powybierac z toreb opakowania jednorodne garunkowo (np kubeczki z jogurtami) i ukladac je jeden na drugim. Jest b. sprawny motorycznie (pewnie dlatego z tym gadaniem tak kiepsko). Już jako roczne dziecko potrafił zrobić fikołka na łóżku, a jako poltoraroczny maluch robił pod rząd i 40 fikołkow (jak mu sie w tej łepetynie nie zakręci?).Rewelacyjnie wychodzi mu podstakiwanie na łożku i wszędzie indziej, sam potrafi wejsc i zejsc po schodach (choc wole zeby tego nie robił), bardzo chce sie sam ubierac (skutek różny).Ostatnie pasje: picie ze szklanki, przelewanie picia ze szklanki do szklanki i... włąśnie mówienie - tutaj jakby cos drgnęło, przedwczoraj powiedział nawet "mama oć" (mama chodź).No a poza tym alergik.I martwi mnie to bardzo. Może wyrosnie.Acha, od października Michał jest starszym bratem.Dzielnie to znosi, chociaż potrafi dać nam nieżle w kość. Facet odkrył, że jest autonomiczną osobą i probuje nas szantażować, histerie też przerabiamy. No i lęki separacyjne (dziecko ryczy jak oszalałe gdy ja, mąż, ciocia - bo ciocia z nami mieszka- wychodzimy z domu).Tyle w skrócie.Pozdrawiam cieploYennaM

[Gość: KATRINAK]

Nasza Hanulka, właśnie dziś miała swoje drugie urodzinki. Od samego rana była bardzo podekscytowana.Po przebudzeniu,gdy tylko otworzyła oczka ,zaśpiewaliśmy jej 100lat.Buziaczek od razu się uśmiechnął,po czym zaczęła wyliczać,co będzie dziś robiła,kto do niej przyjedzie itd. Najbardziej nie mogła się doczekać dmuchania świeczek.Codziennie dzielnie ćwiczyła ,co jej się bardzo podobało. Gdy zapukali pierwsi goście, już w drzwiach krzyczała "goście idą, Hania muchać bedzie".Oczywiście świeczki zdmuchnęła za pierwszym razem,po czym wszyscy zaśpiwali jej tradycyjne 100 lat.Nic więcej jej do szczęścia nie brakowało. Z torcika wyjadła galaretkę,wypiła dwa łyczki Picolo,i zajęła się prezentami. Spędzilismy,uroczy wieczór w miłej rodzinnej atmosferze,na którym gwiazdą nr.1 była oczywiście nasza Hanulka. PS.Dziękujemy serdecznie za życzenia żonie(Danusi),jest nam bardzo miło,że pamiętałaś!!!!!!!!!! Kasia z Hanulką.

[Gość: YennaM]

Wszystkiego najlepszego, Haniu Rośnij duza, zdrowa, mądra i niech sie spełniają wszystkie Twoje dziecięce marzenia YennaM & Michał (w niedzielę też solenizant)

[Gość: KATRINAK]

Dziękujemy serdecznie za życzenia. My z Hanulką,również życzymy Tobie Michasiu,dużo zdróweczka,abyś był szczęśliwy, oraz aby zawsze byli przy Tobie Ci,których najbardziej kochasz. Rośnij duży, dzielny, abyś był wzorem dla swojego młodszego braciszka. Pozdrawiamy i przesyłamy urodzinowe buziaczki. Kasia z Haneczką.

[Gość: agacz2905]

Dopisuję się do wątku. Szymon jest niezłym rozrabiaką, typowe dziecko-żywe srebro. Wiecznie w ruchu, biega, skacze, wspina się na krzesła, stół, blaty kuchenne, czasem ciężko upilnować i naprawdę strach popatrzeć na te jego ewolucje... Mówi bardzo mało, nie chce mu się powtarzać, trzeba naprawdę trafić u niego na dobry humorek - za to rozumie chyba wszystko co do niego mówimy. Uwielbia Shreka, teraz może bardziej na topie są Potwory i Spółka, telefon, komputer, płyty kompaktowe (tak, ma kilka swoich do zabawy, np. noszenia w zębach i co mu zrobić...)Tańczy i "śpiewa" przy muzyce.Raczej niejadek. Żywi się mlekiem modyfikowanym NAN Junior R lub smakowym, krakersami, paluszkami i jogurtami Bakuś. O przepraszam, dziś zjadł jeszcze 5 łyżek żurku i 3 frytki Nie cierpi ubierania w dwuczęściowy kombinezon. W pieluchy sika (i nie tylko) bez żenady, nocnik to największy wróg, dziecko odmawia współpracy, więc chwilowo 1:0 dla Szymona. Czyżbym od sierpnia była skazana na kupowanie podwójnych ilości pampersów? (w sierpniu bowiem Szymuś zyska konkurencję w postaci brata albo siostry) Bez względu na niecne postępowanie mojego Szymka, 16 stycznia robimy sobie rodzinną imprezkę. Oj, będzie się działo...Pozdrawiam wszystkie Dwulatki i ich RodzicówAgnieszka

[Gość: w]

Hej, dolaczam do klubu mam dwulatkow.Moj Piotrus 26-tego stycznia skonczy dwa lata. Mowic bardzo nie chce. Jak ma dobry humor to cos powtorzy, ale preferuje angielski. Biega i podskakuje caly dzien. Je dobrze, mleka nie lubi, ciagle uzywa pieluch, a smoczka nigdy nie uzywal.Choinka tak bardzo go interesowala, ze zaraz po Nowym Roku musielismy ja rozebrac, bo pobil polowe bombek i tak ja ciagnal, ze nawet wywrocil. Lubi bardzo rysowac, czego dowodem sa sciany w mieszkaniu. Uwielbia sie bawic pociagami i samochodami i nasladuje starszego brata, co nie zawsze wychodzi mu na dobre. Ostatnio postanowil zostac wokalista. Przysunal sobie taboret do pianina, zaczal grac i spiewac "mial, mial, mial......". Koncert byl pierwszej klasy.Pozdrowienia dla wszystki dwu- i prawie dwulatokow i ich rodzicow.

[Gość: cela]

Czy wasze dzieci też tak ciągle pytają.Mam wrażenie, że to jest ostatnio najpopularniejsze pytanie: "Mamo, co to"Nawet gdy doskonale wie o co pyta to i tak pyta "co to?": czy to jakiś piesek, czy dziecko spotkane na spacerze, czy samochód... zawsze jest "mamo co to?"Więc ja odpowiadam, czasami mówie "no przecież wiesz co to...no co to jest?" i wtedy oczywiście wie.

[Gość: YennaM]

cela, moje nie pyta "co to"Moje mało gada Ja od niedawna szczesliwa jestem, bo codziennie dochodzi nam kilka slów, na przykład taki "pakuk" (oczywiscie dla wszystkich jasne jest, ze to paproch/pająk)

[Gość: KATRINAK]

Moja Hańcia,raczej sama mówi, gdy zauważy coś nowego.Np.podczas spacerku stwierdza"o.. jakaś pani idzie siobie"lub "ziobać mamusio ptaszek leci"itp.Ale gdzieś nawet czytałam,że więkoszość dzieci zadaje to magiczne pytanie "co to?".Widocznie Twój synuś Celu jest właśnie na tym etapie.Podejrzewam,że wkrótce Hania też będzie miała taki okres. Pozdrawiam.Kasia

[Gość: AaniaM]

Drogie mamy, które już świętowały,pomóżcie .Jakie prezeny ucieszyły wasze dzielne dwulatki.My dmuchamy świeczki w niedzielę, a pomysłów na fajny prezent 0.Liczę na was.Ania

[Gość: plepla]

Przebojem drugich urodzin (03.01.2003 )mojej córci były (wcale nie lalka, myszka, wanienka itp zabawki)... sukienki (sztuk 3), w które na okrągło się przebierała przez 2 godziny! Od razu poznać, że elegacka z niej kobitka!!!Wspomnę w tym miejsca przebój gwiazdkowy - deska do prasowania z żelazkiem oraz przebój imieninowy (12.01) - mikser!!! Zabawki niedrogie, a pobiły mówiąca lalkę i inne.Pozdrawiam Plepla - mama Dagi - małej damy lat 2 (i Krystka szkodnika-szkolnika)

[Gość: KATRINAK]

U nas rewelacją okazały się drewniane klocki(rodzinka misiaczków).Są to klocki,którym można zmieniać ubranka,buźki,nóżki.Są w różnych wersjach np.tata miś,mama miś,i synek miś itp.Hania bardzo ładnie sie nimi bawi.Gdy tylko rano otworzy oczka,krzyczy "misiaczki ubelać!". Lubi także klocki lego. Układanie ich, nie sprawia jej zadnych trudności.No i oczywiście ,podobnie jak córcia Plepli,uwielbia się stroić(może dlatego że urodziły się tego samego dnia 3.01.01). Hmmn,co by Ci tu jeszcze poradzić?Acha, Hańcia dostała na urodzinki,słonika który śpiewa i rusza głową.Ta zbawka również przypadła jej do gustu.Bez końca ją włącza i tańczy w rytm melodi. Pozdrawiam ciepło,i życzę udanych prezentów. Kasia mama Hani.

[Gość: AaniaM]

dziewczyny, dzięki z podpowiedzi w sprawie prezentów.mam pytanie w sprawie klocków-misiów. gdzie je kupiłaś ?jestm z Wrocławia, ale może są w jakiejś sieci sklepów ??Pozdrawiam mamy i wszystkie dzielne dwulatki.Ania z Justynką (prawie dwulatką)

[Gość: żona]

A wydaje się, że to było tak niedawno. Pamiętam ten niepokój ostatniej nocy przed urodzeniem Adasia. Juz wiedziałam, że rano będzie na świecie - planowane cc.No i o 8.40 23 stycznia 2001r. zobaczyłam mojego synka. Owinięty zieloną chustą z długimi, cienkimi stopami i dłońmi. Właśnie to pierwsze rzuciło mi się w oczy. I płacząca buzia. Ktoś przysunął go bliżej - mogłam dotknąć mojego synka i przytulic się do niego. Wiedziałam, że wszystko jest dobrze. I tak już jesteśmy razem dwa lata. Długie smukłe dłonie i stopy pozostały a i w innych miejscach tłuszczyku przybyło niewiele. Ale jest moim największym szczęściem i darem od losu i Boga na który nigdy nie liczyłam. Jest wytęsknionym i wymarzonym dzieckiem o które nawet nie śmiałam prosić. Może jego siostra, której nigdy nie poznał wyprosiła go dla mnie. Ważne, że jest. I w tym dniu, jak w każdym innym chciałabym tylko żeby był zdrowy. I żeby dane mi było zobaczyć, jak wkracza w dorosłe życie. Kocham Cię Synku.mama

[Gość: KATRINAK]

Kochany Adasiu!W dniu Twych drugich urodzinek, składamy Ci moc serdecznych życzeń. Rośnij na pociechę rodzicom ,w zdrowiu, radości,szczęściu i miłości. Kasia z Haneczką

[Gość: magdaka]

Danusiu i AdasiuW tym dniu/i w kazdym innym/zycze Wam abyscie zawsze sie kochali ,zebyscie byli zdrowi i mogli cieszyc sie soba.Rosnij Adasiu zdrowiutki,na pocieche rodzicom.Magda z Zuzia i JasiemPrzesylamy Wam 1000 serduszek!

[Gość: w]

Wszystkiego naj, naj,naj-lepszego dla Adasia ad Wan i prawie dwuletniego Piotrusia (to juz za trzy dni).

[Gość: Magda_D]

Adasiu!Wszystkiego najlepszego z okazji drugich urodzinek i rośnij Rodzicom na pociechę.Pozdrawiają troszkę starsze koleżanki,Ewelinka i Zosia (no i ich mama, rzecz jasna, znacznie starsza)

[Gość: ninka]

Witam! Trochę stary ten post i pewnie nikt już nie zagląda, ale się dopiszę. Moja Marcelinka urodziła sie 18 stycznia o 19.35. Jest 100% koziorożcem, uparta i apodyktyczna. Bardzo ruchliwa, jak wiekszość dwulatków, ale w ostatni poniedziałek siadła ze mną i obejrzała cały odcinek "Przedszkolandii"! Następny sukces do kolekcji. Mówi tylko pare słów, bo po co sie wysilać, przecież i tak rodzice ją rozumieją) Wczorajszy dialog na dobranoc: ja- lubisz mamę?Maciejka- NIEja- lubisz tatę?M- NIEja- lubisz kotka?M- TAA teraz spi i tak pięknie wygląda, że wciąż nie mogę uwierzyć, że mamy takie wspaniałe dziecko.

[Gość: Bea075]

Witam drogie mamy!Dosyć późno trafiłam na strony eDziecka, ale myślę że to jeszcze nic straconego. Mój Przemuś urodził się 7 stycznia 2001 (w niedzielę) i jest cudownym urwiskiem. Wszędzie go pełno (ostatnio najczęściej na stołku przy oknie, bo jego pasją jest oglądanie czy na parkingu nie ma bum-bum), wszystko go interesuje (najbardziej komputer i telefon), a jak już zobaczy że ktos wróci z pracy zaczyna opowiadać jak mu minął dzień (w swoim uroczym plątanisku języka podobnego do polskiego i niemowlęcego). Jedno jest zawsze stałe - na pytanie:- Byłeś grzeczny?zawsze usłyszy się:- Nie. Zjobiłem kupę .... do majtek ....i ręce opadają.Zaakceptował nocnik, nie ma nic przeciwko siedzeniu na nim (zwłaszcza podczas bajki), jednak o wołaniu "Mama sikuuuuuuu" na razie mogę chyba zapomnieć. Dowiaduję się zawsze po fakcie. Zrezygnowałam już z zakładania mu pampersów na dzień (jeszcze tylko na noc) - w dzień biega w tetrze, jednak mokra pupa to dla niego nie jest żaden dyskomfort. Może któraś z Was ma jakiś sposób na przekonanie malucha do informowania o zaistniałych w pieluchach faktach? Podzielcie się. Ja na razie (jak część z Was) będę czekać do wiosny i lata, na cieplejsze dni i zrzucenie tych krępujących rajtuzów, spodni, itp. oraz na to, że Przemus dorośnie do tego....Pozdrawiam gorąco wszystkie mamy i ich dwuletnie pociechy, Trzymajcie sie ciepło przez te najbardziej grypowe miesiące, Sally z Przemusiem

[Gość: żona]

Mój Adaś jest z 23 stycznia i też siedzi czasami na nocniku ale nic z tego nie wynika. Czekam na wiosnę i w dzień pożegnamy się z pampersami. Mam nadzieję, że w biegając na czas albo jeżdżąc na rowerze zauważy że cos leje mu się po nogach. Innego wyjścia nie widzę. Ale twój synuś przynajmniej mówi, bo mój ma ciekawsze zajecia niż mówienie, nad czym boleję bardzo.Na szczęście nie mam żadnych problemów z nakarmieniem go - zestawy jedzeniowe ma dziwaczne, ale za to apetyt mu dopisuje.Z lekkim przerażeniem myslę o tym jak pozbawiony ciężkich zimowych ubrań dostanie wiatru w plecy i go nie dogonię.Ale w sumie fajnie być mama dwulatka.danka

[Gość: Bea075]

danusiu, cieszę się że wspólnie czekamy na wiosne i na rewolucję w kwestii korzystania z nocniczka - na dzień dzisiejszy wiem, że Przemusiowi to nawet mokre nóżki nie przeszkadzają w zabawie (juz próbowałam żeby chodził bez pieluchy - tylko majtki i spodnie - jednak oprócz mokrych plam na ubrankach i parkiecie niewiele z tego wynikło.ja też nie mam juz kłopotów żywieniowych z maluchem - jak nie chce to nie je, jak chce potrafi przyjśc i "Mama, Niunio godny" albo "Daj kanapke (parówke, picie)".Ja też mam obawy co do jego rączych ucieczek na wiosnę, tym bardziej że nie będę w stanie go gonić, bo w czerwcu czekamy wspólnie na kolejnego malucha - CZY KTÓRAŚ Z MAM MIAŁA 2,5 LETNIĄ RÓŻNICĘ MIĘDZY MALUCHAMI - JAK SIE ODNOSIŁY DO SIEBIE, JAK BYŁO Z "POMOCĄ" I AKCEPTACJĄ "NOWEGO" W RODZINIE? ODEZWIJCIE SIĘ.Pozdrawiam gorąco, Sally

[Gość: w]

Hej, mamy 2-latkow, a jak tam z samodzielnym ubieraniem. Nie wiem czy to juz czas, ale moj Piotrus nie wykazuje w tym kierunku zadnych zainteresowan. Co najwyzej sam sciagnie skarpetki. Co i kiedy powinien ubrac to wie, bo pokazuje nam zeby mu ubrac np. rekawiczki i czapke gdy szykujemy sie na spacer.A poza tym to sytuacje podabna jak u Was. Uzywa jeszcze pieluch i udaje, ze nie wie o co chodzi jak rozmowa schodzi na temat nocnika. Chociaz wydaje mi sie, ze juz wie kiedy chce mu sie siusiu lub kupke. Mowi niewile. Za to apetyt ma super, ze az czasem musze mu ograniczac jedzenie, bo mam wrazenie, ze peknie. Potrafi zjesc swoj obiad i dosiasc sie do taty i spalaszowac pol jego porcji.

[Gość: żona]

wan, ja to wolę nie przyznawać się od umiejętności a raczej ich braku u Adasia. Pampersy w ciągłym uzyciu, ubierać go trzeba, karmic go trzeba. Natomiast sam świetnie potrafi uciekać, biegać, wspinać się, szaleć w wannie i nie tylko, grzebac patykiem w ziemi, gonić po kałużach itd, itd. Natomiast na szkolenie podstawowych umiejętności niezbędnych do życia normalnemu człowiekowi szkoda mu czasu. jak nie musi to nie mówi, a jak musi to też niewiele, ot tyle żeby wyegzekwować to czego chce. A jak werbalnie się nie da, to uporem, krzykiem o różnej tonacji itp.Codziennie wieczorem jak wreszcie pójdzie spać to przez pół godziny siedzę w ciszy, żeby ochłonąć.pozdrawiam danka

[Gość: KATRINAK]

Witajcie Kobietki!Ech,te nasze dwulatki...przyznacie,to cudowne i kochane istotki! Jeżeli chodzi o samodzielne ubieranie,to owszem Hańcia stroi się,(najchętniej w ubrania rodziców).Załozy na siebie 3 bluzki,oczywiście tylko na szyję ,bo dalej nie wejdą,ze 2 czapki,do tego jeszcze korale i tak paraduje zachwycając się w lustrze jaka ona jest śliczna. Z jedzonkiem, bywa różnie.Są dni ,że apetyt jej dopisuje,ale do łasuchów raczej nie należy.Karmić musi oczywiście mamusia,bo inaczej niunia chyba by nic nie zjadła.Opory w jedzeniu nadrabia mówieniem,prawdziwa Hanka Bielicka,buźka jej się nie zamyka.Pampersiaka zakładam jej tylko na noc,jakoś nie potrfię jej oduczyć nocnego siusiania.Gdy rano wstajemy Hania krzyczy,"mamusia, zdejmiemy bombę"-chodzi oczywiście o "napompowaną" pieluszkę. A tak poza tym, jest kochanym,ciekawskim świata diabełkim,którego wszędzie jest pełno. Pozdrawiam cieplutko wszystkich dwulatków i ich mamy.Kasia

[Gość: Grabed]

Witam, Też mam dwulatkę - dokładnie 6 stycznia. Ciekawa jestem czy rówieśniczki Oli wybierają się od września po przedszkola?? Ja ciągle się waham - posłać czy nie. Narazie zajmują się nią na zmianę babcie, ale widzę, że trochę się już w domu nudzi i chętnie by poszła "do ludzi". Ale czy emocjonalnie to nie za wcześnie??Moja córka jest dość samodzielna, czasami ubierze się sama oczywiście pod warunkiem, że nie ma zbyt wielu utrudnień (luźne ubrania, brak guzików, rzepy, napy itp)- zdarza się, że tyłem do przodu lub lewy but na prawa nogę ale to coraz rzadziej. Jeśli chodzi o jedzenie to na ogół jest zbyt zajęta by usiąść przy stole. Właściwie to tylko obiad zjada na siedząco - radzi sobie z łyżką i widelcem, ostatnio podjęła próby = narazie baaardzo nieudolne- jedzenia nożem (plastikowy, z kompletu dla lalek). Jedzenie "ręczne" ignoruje, kanapki muszę jej podawać do gryzienia a najczęściej dawać kęsy na raz do buzi.Gada na okrągło w języku zazwyczaj rozumianym przez wszystkich. Nie miała etapu przekręcania wyrazów. Chodzimy na angielski (Helen Doron), który uwielbia.Niestety ciągle sika i robi kupę w pieluchy, przeszłam na cieniutkie pieluchomajtki Huggiesa ale nic to nie zmieniło. Ona wie, że ma mokro ale jej to zupełnie nie przeszkadza. Oczywiście ćwiczymy ten nieszczęsny nocnik ale udaje nam się to może na 30%. Zawsze jest to moja inicjatywa, sporadycznie zawoła "Sikuuuuu".Dwulatek to wspaniały wiek, widać niemal z godziny na godzinę jak mądrzeje, jak myśli,jak stara się poznawać świat. A nasza rola, żeby im w tym pomóc. Pozdrawiam wszystkie 2-latki i ich rodzicówGrazka

[Gość: w]

Danka, ja tez lubie sie chwalic dziecmi, tylko ze moja mlodsza pociecha to zapowiada sie na niezlego gagatka i ciezko bedzie cos super znalezc. I widze, ze Twoj Adam bylby niezlym kupmlem dla Piotrusia. Ostatnie odkrycie to kaluze. Wlasnie topnieje snieg, ktorego w tym roku mielismy sporo i on cwiczy przeplywanie najwiekszych kaluz w doslownym znaczeniu tego slowa. Bo tak jest wiecej zabawy. Albo sie przyczai, zeby ktos przechodzil obok kaluzy i robi skok do niej. Efekt prawie taki sam jakby wjechal rozpedzony samochod. A ja jak na czas sie nie zorientuje w jego zamiarach, po takim wybryku chwytam go pod pache i zwiewam coby nie byc zlinczowana przez przechodniow.

[rubi21]

Moje dziecko już skończyło dwa latka. Artur urodził się 12.01. Już bardzo
dobrze i wyraźnie mówi, nie umie chodzić tylko biega, wszędzie go pełno.
Niestety nie moze chodzić do żłobka bo jak idzie to mam jak w banku że zaraz
będzie chory. Jest naprawdę cudownym dzieckiem, ale to chyba moze powiedziec
każda mama o swoim dziecku. Pozdrawiam wszystkie styczniaki. Papa, Agnieszka

[stellunia]

Jeszcze My.Już mamy ponad dwa latka - Kacper urodził się 01-01-2001
Świeczuszki na torcie już dawno zdmuchniete i zycie biegnie jak szalone
dalej.Syneczek chodzi do żłoba-polecam mamom z Wrocławia żłobek 13 na
Sądowej,ku rozpaczy mojego portfela siusia w pamperki i nareszcie !!!! zaczął
mówic językiem zrozumiałym dla otoczenia.
Zaczynamy okres buntu-
Mamo Nie
Ja siam
Nie chcem
Rzucamy sie na podłogę............................
Wózek nie jest już naszym przyjacielem......................
Łóżeczko zaczeło być trochę ciasne..........................
Fajnie sie śpi z mamą i tata .............................
Jesteśmy fanami Kubusia.


a jak tam u Was styczniowe rodzeństwo?

[stynka]

Czas tak szybko leci! To już ponad 2 miesiące od 2. urodzin mojego Jacha (30-01-
2001). Zmienia się to moje dziecko ostatnimi czasy baaaaardzo szybko. Buntuje
się okrutnie. Wszystko "siam" i "tuftaf (zostaw) Jasia"! Ze względu na choroby
zakończyliśmy karierę żłobkowicza. Jachu jest pod opieką babci i opiekunki (po
1/2 etatu). Skacze, biega, uwielbia samochody. I te zabawkowe, i te prawdziwe.
W ogóle pasjonuje go wszystko, co jeździ i jeżdżąc wydaje odgłowy: "pociąg,
atobus, tlamwaj, auto, kopalka, wig" (dźwig).
Chodzimy na basen. Jachu świetnie radzi sobie w rękawkach. Dmuchamy, puszczam
go do basenu i wtedy jest spokój. Dla treningu urządzamy pływanie z nadmuchaną
tylko 1 komorą w rękawkach - przednią albo tylną. Napracować się trzeba
łapkami, ale nie jest źle!
Jachu coraz więcej mówi. Ostatnio, gdy przebierałam się przy nim na basen
poinformował mnie o następującej sprawie:
- Mamuśku, nie maś siusiaćka! Ja mam!
Poza tym przychodzi rano do mojego łóżka, przytula się i śpiewa mi...
kołysankę: "Siuuumi woooda w jezioooozieee....."
Ech, długo by opowiadać Niedługo zaktualizuję mu stronę i pojawi się tam
więcej informacji. Jakby co zapraszamy serdecznie na www.jachu.com

Całuski dla dwulatków i ich dzielnych rodziców!!!
stynka (& Jach)

[grazbed]

Mam pytanie do rodziców dzieci Styczeń 2001. Czy wybieracie się od września do
przedszkola?
Moja córka z 06.I.2001 jest zapisana i mam nadzieję, że sobie tam poradzi choć
liczę się z tym, że na początku może chorować. Jest jak na swój wiek
samodzielna.

Narazie siedzi w domu naprzemiennie z jedną lub drugą babcią. Ma kontakt z
innymi dziećmi bo chodzi raz w tygodniu na angielski (Helen Doron) i dwa razy w
tygodniu na zajęcia dla 2-3 latków rytmika + plastyka. W obu miejscach czuje
się świetnie.

Podzielcie się swoimi przemyśleniami nt. przedszkola dla naszych styczniaków.

Pozdr.
Grażka

[mamaadama4]

Do przedszkola się jeszcze nie wybieramy, może za rok. Z mówieniem są pewne
postepy. Za to dzisiaj Adaś zaczął przygodę z hulajongą. Wystarczyło kilka
minut i opanował sztuke jeżdżenia. Trzeba kupic kask, bo mimo wszystko wygląda
to niebezpiecznie. Szkoda, że tego nie uwieczniłam. Adaś w pampersie, kaloszach-
biedronkach, z bagażnikiem hulajnogowym zamiast kasku na głowie gna na
hulajnodze po domu. Było na co popatrzeć.
danka

[e-lilly]

Mamo Adama - widać nasze dzieci podazają jakims wspólnym torem bo Piotrusiowi
się buzia ostatnio nie zamyka i coraz częśćiej da się rozróżnić w tym
potoku "słów" słowa przypominające nasz język ojczysty.

Piotrusia mam zamiar posłac do przedszkola dopiero za rok, ale w tym roku na
pewno zapiszę go na jakies zajęcia podobne do tych, o których wspominała Grażka
(BTW - Grażaka skąd jesteś? czy nie przypadkiem z Poznania?). Mam jeszcze jeden
pomysł, który podsunęła mi znajoma przedszkolanka - otóz czasem moża sobie
wychodzic przyjęcie dziecka do przedszkola niekoniecznie we wrześniu, ale np w
lutym czy kwietniu. I kto wie, czy tak nie zrobię, jeśli okaże sie na tych
przed-przedszkolnych zajęciach, że Piotruś sobie całkiem przyzowicie radzi. W
styczniu skończy trzy latka i np w marcu dołaczy do grupy przedszkolnej.

Ano zobaczymy.

Pozdrawiam wszystkie mamy dwulatków

[grazbed]

E-Lilly hej,

Nie jestem niestety z Poznania a z Warszawy. Fajnie, że wątek trochę ożył bo
ostatnio było tu cicho. Widzę, że jestem w mniejszości wysyłajac córkę do
przedszkola ale myślę, że jest nad wiek samodzielna i powinna sobie poradzić.
Moja obawa dotyczy tylko tego czy zdoła wreszcie opanować trudną sztukę
nocnika. Korzystamy już z niego od jesieni i ciągle mamy nawroty sikania w
majtki. Cy inne dzieci też tak mają???

A z ostatnich osiągnięć Oli - zaczęła mówić literę R i teraz używa jej w
nadmiarze, jej ulubiona lala ma na imię Raura a ona sama Ora.

A jak wasze dzieci?

Pozdr.
Grażka

[stynka]

Ciekawa jestem, jaki rozmiar bucików noszą Wasze styczniaki 2001.
Mojemu Jachowi (30.01.2001) po powrocie z dwutygodniowego pobytu w górach
wielki palec wychodzi z sandałków nr 26... Pewnie będziemy musieli kupić
kolejne przed końcem lata. Najgorsze jest jednak to, że im większy rozmiar, tym
bucik szerszy, a Jach ma długą, ale dość wąską stópkę...

Pozdrowienia,
stynka

[stynka]

Co słychać u Waszych pociech?
Mój Jachu 1 września powędrował do przedszkola. Jest bardzo zadowolony, nie
płakał ani razu, chętnie zostaje. Uwielbia inne dzieci, zabawy i zabawki.
Dopiero w połowie sierpnia zaczął wołać siusiu, ale nauczył się bardzo szybko i
rzadko zdarzają się wpadki, nawet podczas dobrej zabawy.

Napiszcie, czy Wasze maluchy też już są przedszkolakami!

Pozdrowienia,
stynka

[sabrob1]

witam!mam trzech synow najstarszy ma skończone 13lat 23stycznia sie tez
urodził ,młodszy 2marca skończy 12lat a najmlodszy urwisek to niesamowity
Patryk urodzony 13.o1.2001 malutko także mówi ,ale rozumie co do niego sie
mowi chociaż coraz częsciej wydaje mi isę ,ze specjanie nie reaguje jest
uperciuszkiem ,żywym dzieckiem nawet przez sen:) tak samo jak Twoj synek
bardzo lubie kolorować,układać puzzle i lepic misie z plastelinki coraz
częściej zadaje pytania typu::co to? kto to? buzia non stop mu sie otwiera!!
wieczorami mam poprostu dośc!!ale naprawde jest bardzo pociesznym dzieckiem!
Więc nie tylko Twoj synek jest taki żywy!Mój takżeWaży 16kg i 100cm wzrostu!
Pozdrawiam maluszki ze stycznia i ich rodziców
Sabina