Trudny okres jak sobie poradzić....

[filmonrob3]

Dziewczyny odrazu na poczatku chce was przeprosci za to że wyskakuje
z takim tematem.
Wiele z was przechodziło chwile stresu na poczatku ciazy obawiajac
sie komplikacji , które towarzyszyl wam w poprzednich ciążach i
odetchneliscie z ulga bo ten cieżki czas macie juz za soba.
A ja własnie teraz zaczynam ten okres.... Paradoks 25 maja rok temu
straciłam synka w 22tc.
Straszni sie boje , kazdy ból czy twardnienie brzucha powoduje u
mnie wybuch paniki , nie moge spac sprawdzam co chwile czy brzuch
sie nie napina jak pojawiaja sie jakies bóle a ostatni sie zdarzaja
to po prosty dostaje gesiej skórki, lece do łazienki i patrze czy
nie ma krwi, przypominam sobie wszystko to co zdarzyłao sie przed
rokiem ,
paradoks tej sytułacji polega na tym ze to nawet ten sam okres.
Rok temu 25.05 stonczyłam 22 tc, teraz skoncze 22tc,- 27.05
Boze zeby nie zwariowac do tej pory .
Strasznie sie boje i nie wiem co robic wizyte mam na 30.05 u gin ale
chyba zadzwonie bo sie strasznie niepokoje ......
Musiała sie wygadac, nie chce mówic o moich lekach z mężem ,
bo pamietam jak bardzo on wtedy przezywal strate naszego synka
dlatego podzieliłam sie tym z wami
tak bym chcialaby był juz 30.05 a najlepiej końcówka wrzesnia .....

[izabela_adam]

Twój niepokój jest całkowicie normalny po tym co przeszłaś. Ale
pamiętaj że narwy i stres nie przyniosą Ci nic dobrego. I co ma byc
to będzie. I napewno uodzisz śliczne i zdrowe dziecię. Jeśli cos
bardzo Cie niepokoi idź na wizytę lub zadzwońi powiedz swojemu
lekarzowi o swoich obawach. I przede wszystkim postaraj sie
uspokoić. Znajdź sobie jakieś relaksujące zajęcie- wyszywanie lub
cos w tym rodzaju. Coś co zajmie Ci czas i nie pozwoli myślec o
najgorszym. I głowa do góry. Na pewno będzie dobrze. Myśl
pozytywnie.

[filmonrob3]

cięzko mi sie zając czym kolwiek ale wiem ze newry nie pomagaja,
dzieki za zrozumienie

[kikusia123]

Izabela ma rację. Trzeba myśleć pozytywnie. Niepotrzebnie się
stresujesz. Będzie dobrze. Musisz się czymś zająć koniecznie i nie
mysleć źle.

[kikusia123]

Izabela ma rację. Trzeba myśleć pozytywnie. Niepotrzebnie się
stresujesz. Będzie dobrze. Musisz się czymś zająć koniecznie i nie
mysleć źle.

[iw80]

bardzo ci współczuję z powodu tego co się stało....ale nie znaczy
to, że sytuacja się powtórzy. bądź dobrej myśli, bo stres tylko
pogarsza sytuację. trzymam kciuki za twojego bobaska i jeszcze raz
nie martw się!!! wszystko będzie dobrze.

[dragica]

Balam sie i boje tak samo jak ty. Na szczescie-minal pechowy dla
mnie 12tc-nic sie tym razem nie stalo...Teraz-jeszcze 15tygodni i
znowu strach-przyjdzie 35tc-a wtedy stracilam synka...
Moj lekarz , na pytanie czy np w tym 12tc mam szczegolnie na siebie
uwazac, powiedzial, ze kobiety za wielek uwagi przywiazuja do takich
dat...Jeden porod pwczesny albo 1 poronienie wcale nie znaczy, ze
sytuacja sie ponowi...
Ja probuje nie myslec o tym, co bylo.Fakt, kazda wizyta w toalecie
jest jakims tam strachem , bo sprawdzam, czy na wkladce nie ma
krwi...Boje sie, ty takze sie boisz i to jest normalne. Nie pozwol
jedynie, aby ten strach stal sie na tyle obsesyjny, ze stracisz cala
radosc tej ciazy.
U mnie takze daty podobne-ciaza ktora poronilam-miesiaczka
13.01.2006-tp-19.10.2006, a teraz-om 10.01.2008 - tp 16.10.2008-

[filmonrob3]

Dragica dzieki ze jestes w stanie mnie zrozumiec ,
Ja mam za soba i poród przedwczesny w 28tc mój synek radosc moich
dnima teraz 6 lat i tak sie bałam ze to sie powtórzy ze czekałam az
5 lat z decyzja o nastepnej ciazy która straciłam rok temu w 22tc.
moje obaw byly słuszne . Teraz odrazu mi powiedzial mój gin ze
bedzie trudno ale sa szanse i tej szansy sie uczepiłam nie mogłam
inaczeja pogodzic sie ze strata symka . Wtedy mówiłam ze jakos to
bedzi i kiedy ten okres był dalek dawałam sobie rade , ale teraz
wymiekam boje sie najgorsze ze ni mam z kim porozmawiac o moich
lekach, przyjaciela i maz przezywali to ze mna raok temu i nie mam
sił znowu im to przypominac a ja sama sobie nie radze dlatego musze
sie wam wygadac bo zwarjuje ..... Boje sie tak bym chciala aby byl
juz 32 tc wtedy poczuła bym sie bezpieczniej,
co do radosci z ciazy , jest ona cały czas pomieszana ze strachem
nie potrafie sie tak w pełni cieszyc chyba na poczatku a teraz
jestem szczesliwa jak mija kadzy dzien spokojnie do przodu,
nie wiem jak długo to wytrzymam ,nie zawsze jest tak żle mysle ze
teraz sie wszystko komuluje aby minoł tej 22 tc.

[krispii]

Moniu, słońce Ty moje przytulam Cię z całych sił!
To przykre co Cię spotkało, bardzo Ci współczuję. Rozumiem Twój niepokój pomimo,
że mnie to nie dotknęło.
Iza ma racje, że powinnaś teraz tak się czymś zająć, żeby o tym nie myśleć w
ogóle. Musisz być teraz radosna szczęśliwa...w końcu jest dobrze i ciesz się
kochana!
Nie myśl, że może być tak samo...źle. Nie wolno Ci teraz tak myśleć. Nie
przyciągaj myślami złego.
Kochana na pewno wszystko będzie dobrze. Nie denerwuj już się bo i dzidzia
się wtedy denerwuje.
Buziaczki

[frodolong]

nie powiem, że rozumiem twój strach, bo nie przeszłam czegoś
takieog, po prostu ściskam cię mocno, trzeba wierzyć, na pewno
będzie dobrze !!!! jeśli by cokolwiek mogłocie uspokoić skorzystaj z
tego, mnie lekarz trochę zaniepokoił kwestią tego obniżonego łożyska
zachodzacego na ujście, ponieważ za parę dni jade na urlop poszłam
dziś do bioenergoterapeuty, do którego chodziłam przed pierwszą
ciążą. Naładował mnie pozytywną energią i uspokoił - zalecił
oczywiście oszczędzac się ale powiedział, że nie ma powodu do
zmartwień. Trzymam kciuczki... i ściskam

[bazialive]

Przepraszam ,że to piszę .Oczywiście bardzo Wam wspołczuje - sama jestem po stracie dziecka ale nie pisze o tym na forum . Może zaznaczajcie w temacie swojego wątku np"wchodzisz na własną h odpowiedzialnośc "itp.Pomyślcie o Nas wszytkich kobietach które teraz bardzo będą sie bały - tym bardziej ,że nasze forum jest mniej więcej w okresie 20 - 22 tyg.PROSZE NIE MYŚLCIE TYLKO O SOBIE

[dragica]

Moze najlpeija nas zbanowac-bo takie pechowe jestesmy.
Chcialam pomoc filmonrob, ale po raz drugi na tym forum komus
przeszkadza to, ze napisalam o smierci dwojego dziecka.
Milego zycia w swiecie iluzji.

[dragica]

Przypuszcza, ze powinnam kasowac czesc sygnaturki-bo tam sa 2
swiatelka dla moich dzieci.
A czytalam wiadomosci o zakatowanym dziecku?Jesli tak-nie bylo
napisane-Ciezarne czytaja na wlasna odpowiedzialnosc-watke
drastyczny...
Wiesz-sama stracilas dziecka-*tak piszesz-wiec moze powinnas
zrozumiec kobiete, kotra przeszla przez takie same pieklo.
Dzieki takim osobom jak Ty w tym momencie, czuje sie jak tredowata
osoba.Jak ktos, kto przeszkadza i niszcy idealny, rozowo-blekitny
swiat dzidzi,brzuszka itd.
Czasem moze lepiej wiedziec, ze ciaza takze-o dziwo-moze zakonczyc
sie niepowodzeniem, ze mozliwe sa komplikacje...Moze jedna z
dziewczyn , wlasnie dzieki takim postom, zauwazy u siebie
niepokojace objawy i tym samym uratuje swoje dziecko...
Bylo naprawde milo czytac to forum, jednak-chyba nie ma miejsca
tutaj dla kogos, kto nosi na sobie znamie matki martwego dziecka.

...

[e_rubi]

jest dla Ciebie miejsce na tym forum. ja osobiscie uwazam, ze wszystkie mamy prawo pisac o swoim bolu i strachu. chyba ze to ma byc forum o kupkach i dupkach - wtedy rzeczywiscie chyba to nie miejsce rowniez i dla mnie.

wkurza mnie, ze niektorzy probuja unikac trudnych tematow - ale to sie dzieje tak samo w necie jak i w prawdziwym zyciu. przynajmniej mnie to spotkalo i tu i tu
po raz drugi urazil mnie tutaj taki post, smutne

zycie nie jest rozowo-blekitne. ja juz dawno sie nauczylam, ze trudne, straszne rzeczy nie przydarzaja sie tylko innym ludziom, gdzies daleko, ale rowniez nam samym i naszym najblizym. i tragedie nas nie omina, bo nie nie bedziemy o nich czytac. moze to brutalne, ale tak jest i juz. w zyciu sa i narodziny i smierc. taka prawda.

szkoda, ze autorka postu nie pomyslala, jak poczuja sie mamy, ktore maja za soba tragedie i strate dziecka, szczegolnie autorka watku, ktora probowala tu znalezc pocieczenie i zrozumienie...

sama stracilam wczesna ciaze, a wlasnie teraz opiekuje sie kims bardzo bliskim po stracie miesiecznego ciezko chorego synka. i temat bardzo mocno mnie dotyczy. przeraza mnie jak ludzie reaguja. a E. pomalu zaczyna myslec, ze faktycznie jest tredowata.

[czarna_kota]

Bardzo Ci wspolczuje tych strasznych przezyc i doskonale rozumiem
Twoj strach! Wiem, ze trudno Ci jest zajac swoje mysli czyms innym.
Ale dobrze, ze tutaj nam sie wygadalas.
Kochana, na pewno wszystko tym razem bedzie dobrze! Wierze w to
mocno i zycze Ci tego z calego serca!!!
Ta zbierznosc dat i terminow jest dla Ciebie bardzo ciezka, ale nic
nie znaczy! Nic sie nie stanie! Niebawet troszke stres zmaleje a po
32 tygodniu odetchniesz z ulga i bedziesz czekac na dzidziusia!
I, wiem ze to trudne, ale pozytywne myslenie jest bardzo wazne!!
Trzymaj sie i gdy tylko potrzebujesz sie wygadac to pisz smialo!!

Pozdrawiam goraco!

[olensia]

Wspolczuje Ci bardzo, wspolczuje kazdemu kto stracil malenstwo... Wiem ze to dla
Ciebie trudne i wiem ze ja tez panikowalabym tak samo. Nie mozesz myslec
kategorioami ze to znow sie stanie, trzeba wierzyc w to ze bedzie dobrze...
Historia nie lubi sie powtarzac, a ja trzymam kciuki z calych sil i zycze Ci z
calego serca slicznego maluszka w terminie . Zawsze mozesz sie tutaj wygadac
wkoncu po to jest to forum. A kto Ciebie bardziej zrozumie jak nie my, kobiety w
ciazy ), ktore tez mamy rozne obawy ale trzeba sie cieszyc kazdym dniem i nie
zamartwiac tym co moze sie wydarzyc, bo tak naprwade co ma byc to bedzie i przed
tym nie uciekniemy

[paulina0412]

witam wiem co przechodzisz bo oczuwam ten lek codziennie i niestety mysle ze
dopoki nie bedziemy mialy pociach przy sobie dopoty ten lek bedzie z nami ja
stracilam w 16 tyg w lipcu ubieglego roku i tez myslalam ze jak przejdzie ten
tydzien bedzie latwiej a le niestety to lezy w naszej podswiadomosci kazda
wilgoc wyczuta sprawia ze ogladam wkladke wieczne bieganie do lazienki a okres
ciazy mial byc najpiekniejszym i zycze nam tego pozdrawiam serdecznie

[filmonrob3]

dziewczyn , jestescie kochane naprawde , dzieki ,chyba rzeczywiscie
potrzebuje usłyszec od kogos ze bedzie dobrze, ze w to wierzy , mam
nadzieje ze jutro juz bedzie lepiej i czas niepokoju szybko minie..
dziekuje ze chcieliscie mnie wysluchac, że mogłam się tu wam
wyryczec...
a nie zycze takich przeżyć nikomu, nikomu , nie ma na świecie takiej
osoby której bym życzyla podobnych przeżyć a nie jestem kobieta
która wszystkich uważa za aniołów,
nikogo nie chciałam straszyć , chciałam tylko podzielic sie lekim
jaki odczuwam na mysl o wydareniach z zeszłego roku
przepraszałam ze wyskakuje z takim tematem na samym poczatku mojego
watku i od razau pisałam o czy bedzie wiec bazialive trzeba było ni
czytac tylko odrazu wyjsc a nie doszukiwac sie sensacj a potem
wyskakiwac o straszeni , ja na pewno wiem co to strach , na kazdej
wizycie u gin słysze ze musimy wierzyc ze bedzie dobrze...ale tym
miała swiadomośc ryzyka...wiec wiem co to niepewnośc i strach.

a wam dziewczyny dziekuje jeszcze raz za wysłuchanie i dobre słowa

[fania25]

dziewczyny, myślcie pozytywnie spokojnie przeczekajcie trudny czas, żeby
później cieszyć się macierzyństwem. dość czarnych myśli!

[agasobczak]

Dziewczyny piszcie o tym co czujecie to nasze forum i mamy sie na nim wygadac -
a jak ktos nie jest tego zniesc to do cholerki niech nie czyta... mnie buduja
takie swiadectwa bo wiem ze ktos przez to przeszedl i zyje... ja nie stracilam
tak pozno ciaz - zawsze na poczatku ale ciaze mialam bardzo zagrozona - liczylam
tygodnie i balam sie tych ktore przychodza... potem jeszcze cholestaza...i teraz
dzis gorszy dzien bo wizja ze ona znow sie moze pojawic. Kurcze dziewczyny
piszccie o tym bo to nas wzbogaca napradwe. A czy mamy prawo do czarnych mysli -
jaknajbardziej bo sie cos zlego przydalzylo i nie da sie usunac tego znaszej
pamieci ale powiem wam ze to cud ze jestemy znow w ciazy. Ze to wielki dar ze
sie znow odwazylysmy dar naszego serca i trzeba ufac.. bo co innego nam
pozostalo
A te ktorym sie nie podoba ze takie rzeczy piszemy to tez niech nie mysla TYLKo
o sobie...

[huczusia]

To forum jest po to, żeby się wygadać.
I pisać o wszytskim.
Ja Wam dziewczyny bardzo dziękuję, bo dzięki temu, że piszecie o
tych swoich lękach, nie czuję się dziwolągiem. Ja też się boję o
moje maleństwo. W pierwszej ciąży miałam silne krwawienie w 11
tygodniu, ginka powiedziała mi, że chyba już "po wszystkim", ale
wysłała mnie na USG i okazałao się, że moje dziecko się nie poddało
i walczy, później musiałyśmy długo leżeć, ale UDAŁO się.
Teraz musiałm położyć się już w 7 tygodniu, bo miałam krwiaka,
później plamienia, wyleżałam i wszystko na razie jest OK, ale jak
zbliżał się ten 11 tydzień, to budziłam się w nocy z płaczem, tak
bardzo się bałam. Teraz jestem w 18 tygodniu i od czasu do czasu
dopadają mnie lęki i myślę, że tak już będzie do porodu.
Kto chce niech uważa mnie za histeryczkę, trudno, ale wolę z Wam o
tym napisać, niż dusić to w sobie.
Trzymajcie się dziewczyny, musimy wierzyć, ze będzie dobrze.
I jeszcze raz dziękuję ))

[izabela_adam]

Dragica masz racje!!!! Popieram chociaż mi na szczęście nie
przytrafiła się taka tragedia. I nawet bez waszych opowiadań o dziwo
wiem że takie rzeczy się zdarzają i nie żyje w przeświadczeniu że
życie jest kolorowe i codowne. Buziaki dla was wszystkich i bądźcie
twarde! Nie poddamy się

[djablica1]

Starać się o tym nie myśleć,chociaż wiem,że tylko łatwo się mówi
Sama nie przeżyłam nic podobnego,ale to nie znaczy,że się nie
martwię,że nie myślę o tym,że COŚ może sie wydarzyć.
Znam z otoczenia takie smutne i tragiczne przypadki.Poroniła moja
siostra,teraz jest w kolejnej ciąży(30tydz.).Jej koleżanka poroniła
dwa razy,trzecie dzieciątko pochowała ale nie poddała się i od kilku
miesięcy cieszy się macierzyństwem.Leżąc w szpitalu poznałam
dziewczynę,która straciła bliźniaki w 34tyg.,teraz urodziła
ślicznego synka.
Nie możemy "udawać",że takie rzeczy się nie zdarzają!
Starajmy się nie dopuszczać takich myśli,bądźmy silne,czekajmy na
nasze maleństwa.
Wszystkim życzę siły i wytrwałości.Damy rade!

do wszystkich oburzonych !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[bazialive]

Dziewczyny (a przede wszystkim filmonrob3)naprawde nie chciałam nikogo urazić i nie szukam żadnej sensacji - bo nie ma z czego jej robić .jestem pielegniarką pracuje w szpitalu połozniczym .Nie dosyc ,że sama jestem po stracie dziecka to widzialam wile tragedii - wierz mi gorsze niz Twoje filmonrob3.Poprostu Mnie nie zrozumiałyście - tylko odrazu krytyka.Nie powiedziałam ,żeby nie pisać o swoim bólu i żalu.Nie wiem ile byśmy o tym nie mówiły to do końca zycia będzie w NAS.Ja poprostu pomyslalam zaraz o tych dziewczynach u których układa sie wszystko dobrze lub mniej dobrze.Pomyslałam o tym jak sie boją jeszcze bardziej.nie wierze ,że po przeczytaniu takiego rodzxajy watku żadna z Nas bie pomyślała o sobie o=i nie zlapała sie w tym momencie za brzuszek w obawie o dziecko!!!!!Poprostu Mnie nie zrozumiałyście !!!!NIKOGO NIE CHCIAAM URAZIĆ

[filmonrob3]

zadzoniłam do swojego gin i jutro podjade na jego dyżur aby sie
przekonac tak dla spokoju ducha czy wszystko jest w porzadku,
dziekuje wam jeszcze raz za wsparcie i zrozumienie bo tego naprawde
bardzo mi brakowało wczoraj sie wyryczałam i wyżalilam wam a dzis
rano chce myślec pozytywnie , jutro jak wróce to dam znać.

i jeszcze raz przepraszam jak mój watek kogos przestraszyła, nie
miałam tego na myśli ale strach był nie do zniesienia w samotności .

Filmonrob - nie wolno wspominać złych rzeczy teraz

[evaeller]

Myśl o dzidzi, połóż się , wsłuchaj się, poczuj jak sie wywraca w Twoim
brzuszku, gadam do swojego brzucha jak najęta i serwuję mu galaretki z
brzoskwiniami jak sie nie rusza przez pół dnia . To bardzo pomaga, ja też
cały czas walczę z odganianiem złych myśli, bo dla każedego tragedia jest tylko
jego i dla niego najważniejsza, ale zaraz ide po rozum do głowy i je odganiam,
zeby dziecko nie wpadło mi w melancholię . Głowa do góry i ściskam mocno.

[tonia_1]

Ja na szczescie nie przezylam takiej tragedii, jak strata dziecka.
Ale zarowno moja pierwsza ciaza, jak i ta obecna nie przebiegaja
calkiem prawidlowo i strach jest caly czas obecny w moim zyciu.
Tydzien temu przezylam kilkugodzinne silne skurcze tak, ze
wyladowalam w szpitalu, ale na szczescie leki, ktore mi zalecono do
domu na razie dzialaja i obylo sie bez hospitalizacji.
Tak ze po czesci, pewnie w bardzo malej czesci, rozumiem Twoj strach
i obawy. Zwlaszcza ze daty sa takie symboliczne... Ale podobnie jak
moje poprzedniczki mysle, ze powinnas wypierac takie myslenie, ze
teraz sie historia moze powtorzyc. Pozne poronienie/przedwczesny
porod raczej sie nie powtarzaja tak jak wczesne poronienia. Dbaj o
siebie, jak masz potrzebe kontaktu z lekarzem, to dzwon do niego,
umawiaj sie na wizyte, na pewno Cie zrozumie, bo Twoja sytuacja jest
szczegolna. Ale ja wierze, ze szczesliwie donosisz malenstwo. Dbaj o
siebie i stosuj sie do zalecen lekarza, a na pewno wszystko zakonczy
sie pomyslnie.
Co do trudnych tematow - bo rozgorzala dyskusja: Jestem zdania, ze
nie nalezy ich unikac. Wydaje mi sie, ze ten watek zostal na tyle
jednoznacznie zatytulowany, ze osoby, ktore nie chca sie stresowac i
nie maja ochoty czytac o problemach, po prostu do niego nie beda
zagladac. I tyle. Nie chcialabym wchodzic na to forum ze
swiadomoscia, ze nie o wszystkim moge tutaj napisac. Wydaje mi sie,
ze powinno wystarczyc, ze bedziemy tytulowac watek np. nie dla
wrazliwych. A jak ktos do niego zajrzy z czystej ciekawosci i potem
sie bedzie denerwowac, to juz jego ryzyko.

[poemi123]

Kochana, nic na to nie poradzisz, ten strach już zawsze będzie.
Trzeba go tylko jakoś od siebie odsunąć, jakoś starać się nie
myśleć.
Dla mnie koszmarem był przełom maja/kwietnia. Wtedy miał urodzić się
mój aniołek. Minęło... Ale nadal się boję.
Na mnie działa myślenie o tym, co będzie po narodzinach - wybór
wózka, segregowanie ubranek, itp., itd. Tak to przeżywam, że złe
myśli odchodzą gdzieś w bok. Jakbym chciała zaklinać przyszłość.
Żeby było pozytywne i bez problemów.
Zawsze jak się maksymalnie niepokoisz jedź na Izbę przyjęć, bądź do
lekarza. Choc na chwilę się wtedy uspokoisz.

[poemi123]

A tak w ogóle to skup się na tej ciąży i tym maluchu. Teraz będzie
wszystko ok. Głowa do góry

[inka1970]

Kochana Filmonrob jestem całym sercem z Tobą, rozumiem Twój strach i
obawy, a nawet myśli te smutne, powracające. To normalne (wg mnie),
że jako kochająca matka myślisz o tym co było bolesne. Te myśli
wracają jak bumerang. Kochana czasem trzeba jeszcze wspominając,
uronić łzę ale jak powiedziała mi sąsiadka (matka po przejściach):
wreszcie musi być dobrze i musi się wreszcie udać...i udało się I
tobie się uda i mnie i wszystkim tu obecnym Moim zdaniem właśnie
to forum jest dla kobiet otwartych i szczerych, dojrzałych. Wcale
nie uważam, że kogoś ranisz, czy straszysz, bo mnie wspierają Twoje
wypowiedzi i ta myślisz, że ktoś ma w sercu te same myśli-ależ
jestem samolubna o fuj, fuj ;P Kochana Ty wiesz, że zawsze o was
pamiętam i całym sercem jestem z Wami Całuski, Inka.

[medialenaok]

W pelni podpisuje sie pod wypowiedzia Inki.
I zycze Ci Kochana samych dobrych mysli...Ja jak mi sie wszystko wali
albo czegos sie boje powtarzam sobie: Zwyciestwo jest nie
uniknione...Bo w to bardzo wierze!
sciskam,m