Twoje rodzicielskie zmagania - konkurs LOVI

[jola2752]

Największym wyzwaniem dla rodzica jest nauczyć dziecko
samodzielności. O ile jedzenie łyżeczką to pikuś, to odejscie od
pieluszek staje się dla rodzica dużym problemem. Jedną z rad
babcinych było puścić dziecko na dwór bez pieluszki - jak poczuje
mokre majteczki to nauczy się samo wołać. Taką radę można sprawdzić
w okresie letnim, a co kiedy chcemy nauczyć dziecko siusiania do
nocnika zimą? Moja córka w styczniu kończyła dwa latka, a dla mnie
oznaczalo to przejście małej na nocnik. Pierwsze próby to bylo
sadzanie małej na nocniku w pieluszce, żeby się przyzwyczaiła do
samego nocnika. Potem przed każdą kąpielą, ja nalewałam wodę do
wanny a Zuza siedziała na nocniku - z różnym skutkiem. Raz się
udalo, raz nie. Następny etap to było częstsze chodzenie do
łazienki, aby posiedziec na nocniku. Jak zrobiła siusiu to razem
biłyśmy brawo, a ja ją chwaliłam, że już jest dużą dziewczynką.
Bardzo szybko załapała o co w tym wszystkim chodzi. Kiedy nadeszło
lato Zuzia sama wołała siusiu.

[meganfollows]

Moją największą porażką w nauce samodzielności mojego synka Huberta
był brak mojej cierpliwości i słowa „zrobię to szybciej i lepiej”!.
Efekt jest taki, iż 4 letni dziś Hubcio nieporadnie się ubiera, nie
sprząta zabawek oraz muszę go karmić! Oczywiście w przedszkolu Panie
Wychowawczynie twierdzą, iż z synkiem nie ma najmniejszego problemu
z wykonywaniem tych czynności, ale w domu przechodzimy z Mężem po
prostu koszmar! Każdego ranka Hubert nie chce się sam ubierać i jeść
śniadania. W rezultacie, po krzykach i płaczu pomagam mu się ubierać
i karmię go. Po powrocie z przedszkola jest całkiem podobnie z
dodatkową atrakcją, iż po wieczornych „hulankach i swawolach” w
pokoju Hubcia mam górę zabawek do sprzątania.
Teraz dopiero widzę, jak duży popełniłam błąd, kiedy Hubert miała
1,5-2 lat i chętnie chciał wkładać zabawki do kosza czy łyżeczkę do
buzi, ja …. no cóż przeoczyłam ten etap w życiu mojego dziecka,
etap chęci do nauki dosłownie wszystkiego! Owszem wtedy może i było
mi prościej, czyściej i szybciej, ale dziś jest mi po prostu siebie
żal! Teraz to chyba tylko pomógłby nam Program NIANIA, bo stosowane
przeze mnie metody wyszukiwane w poradnikach dla mam niestety
zawodzą w naszym przypadku.
Mam tylko nadzieję, że w końcu to się zmieni na lepsze i Hubert
nauczy się samodzielności także w tych dziedzinach życia!
Dlatego niech moje doświadczenie będzie przestrogą dla mam, iż warto
poświęcić trochę więcej czasu, cierpliwości a często nawet kosztem
pochlapanej ściany czy podłogi od kolejnej próby samodzielnego
jedzenia malucha, aby w niedalekiej przyszłości być dumnym, że nasze
dziecko samo się ubiera, je posiłki czy sprząta zabawki!

[ekspert_aktywnerodzicielstwo]

Będąc rodzicem popełnia się wiele błędów i jest to nieuniknione. Jednak bardzo ważne jest to aby umieć je zauważać i wyciągać wnioski.

Aby zachęcać dzieci do samodzielności można prosić je o pomoc w sprawach, które dla nas nie stanowią problemu i dla dziecka nie będą zbyt trudne do wykonania a jednocześnie mogą być związane z tym co dziecko lubi robić. Można np. dziecko poprosić o pomoc w wycieraniu kurzów, czy zamieceniu podłogi. Kolejna rzecz można być związana z podaniem jakiejś rzeczy bo my z jakiegoś powodu nie możemy je wziąć sami. Aby rozwijać u dziecka umiejętność samodzielnego jedzenia można zabawić się w karmienie misia, później mama może pokazać jak miś „samodzielnie je” (rodzic chwyta za łyżkę rączką misia i udaje że misio sam je).

Rodzice często mają problem, aby dziecko posprzątało swoje zabawki. Ale można poprosić go o pomoc w sprzątaniu i rozpocząć od tego aby podało jedną czy dwie zabawki, aby jakoś dziecko zaangażować. Można też wymyślić jakąś zabawę np. że pudełko na zabawki ma niewidzialną trampolinę i zabawki skaczą po niej do pudełka wydając śmieszne okrzyki. Może dziecko też będzie chciało poprowadzić zabawkę po trampolinie

Ważne jest chwalenie i konsekwencja w zachowaniu rodzica i nie uleganie dziecku mimo jego złości. Jeśli będziemy zachowywać się konsekwentnie to złość z dnia na dzień będzie szybciej mijała.

Pozdrawiam serdecznie,
Marta Cholewińska-Dacka

[jola2752]

Mając dwoje małych dzieci trzeba mieć oczy dookoła głowy. Pora
obiadowa. Starsza córka je sama (3 latka), młodszą ja karmię (1
rok). Obiad zbliża się ku końcowi. Młodsza córka już spaceruje po
kuchni, ale starsza jeszcze siedzi przy stole i męczy ziemniaki. Ja
zaczynam już zmywać talerze i jestem tyłem do dziewczynek. Jednak
coś jest nie tak. Odwracam się do dzieci i widzę jak mała siedzi pod
stołem, głowę wychyla przy krześle starszej siostry. A ta karmi ją
ziemniakami. Patrzę tak na nie i spokojnie się pytam starszej córki:
co robi? A ona na to: Mamusiu Ala była glodna, dałam jej już trzy
łyżeczki ziemniaczków ! W ten oto sposób zobaczyłam jak zaradne są
moje córki

[annschaechter]

Mój 8 m-czny synek to mały łakomczuszek. Jednym z pierwszych deserków jakie dostał łyżeczką były jabłuszka z jagodami. Finał całego zajścia zarejestrował nasz aparat. Michał wygląda jak po ciężkiej walce wręcz Cała buzia jest wysmarowana czerwoną papką... nawet z nosa wylatuje zawartość słoiczka...
Po kilku miesiącach jedzenia łyżeczką, buzia wygląda już znacznie lepiej, ale Michał ma obecnie zwyczaj wkładania rączek i nóżek do buzi pomiędzy jedną a drugą porcją !!!

[Gość: Aricia78]

Pewnego dnia o świcie, obudziłam się o 4 rano z powodu dziwnych dźwięków
dochodzących z kuchni. Mieszkaliśmy na parterze więc pomyślałam że ktoś się
włamał. Obudziłam męża: - wstawaj ktoś nam wszedł do domu! Mąż zerwał się z
posłania. Od razu zajrzałam do sypialni dzieci, zobaczyłam dwa spokojne
zawiniątka, więc oboje ruszyliśmy do kuchni. Mąż gwałtownie zapalił światło....
a na podłodze siedziała nasza 14 miesięczna córeczka nad pudełkiem margaryny.
Wokół podłoga była usmarowana grubą warstwą, ona sama też cała była usmarowana.
Zaskoczona i półprzytomna zapytałam : Córeczko co ty robisz??! - Niam! Niam!
Odpowiedziała z uśmiechem. Do dzisiaj jest tajemnicą jak zdołała wyjąć
samodzielnie margarynę z lodówki.

[ikromka]

Mój roczny synek Mikołajek z dnia na dzień przestał lubić kąpiel. Przez kilka dni próbowaliśmy przeróżnych sposobów aby wszedł dobrowolnie do wanienki, nic nie skutkowało, a mycie główki stało się horrorem i dla nas i dla niego. Aż pewnego dnia dostał w prezencie zestaw zabawek do piaskownicy, od razu zakochał się w malutkiej koneweczce. Wpadłam więc na pomysł aby ją wykorzystać do … kąpieli i to był strzał w 10! Synek sam napełnia konewkę, pozwala się nią polewać i bez problemu możemy mu umyć główkę. Uwielbia tą zabawę i teraz nie chce wychodzić z wanny!

[ekspert_aktywnerodzicielstwo]

Jeśli taka bardzo dobra i prosta metoda nie poskutkuje to można też zakupić kolorową piankę do mycia ciałka i robienia śmiesznych rogów na głowie czy kupić koło do mycia głowy. Zakłada się ją na głowę na czas mycia głowy tak aby woda nie dostawała się do uszu, czego wiele dzieci bardzo nie lubi. W sklepach dostępnych jest również wiele zabawek do kąpieli np. takie ze specjalnej pianki, która pływa na wodzie i można na niej coś położyć (np. z motywem zwierzątek czy samochodowym z ulicami po których mogą jeździć samochody). Można do kąpieli wykorzystać bańki które dzieciaki uwielbiają czy bawić się przygotowanymi wcześniej kostkami lodu w ciekawym kształcie, patrząc jak się roztapia. Te wszystkie zabiegi mają sprawić że kąpiel będzie się kojarzyła z przyjemnie i będzie czasem nie tylko mycia ale również świetnej zabawy.

pozdrawiam serdecznie,
Marta Cholewińska-Dacka

[aricia78]

Pewnego dnia o świcie, obudziłam się o 4 rano z powodu dziwnych dźwięków
dochodzących z kuchni. Mieszkaliśmy na parterze więc pomyślałam że ktoś się
włamał. Obudziłam męża: - wstawaj ktoś nam wszedł do domu! Mąż zerwał się z
posłania. Od razu zajrzałam do sypialni dzieci, zobaczyłam dwa spokojne
zawiniątka, więc oboje ruszyliśmy do kuchni. Mąż gwałtownie zapalił światło....
a na podłodze siedziała nasza 14 miesięczna córeczka nad pudełkiem margaryny.
Wokół podłoga była usmarowana grubą warstwą, ona sama też cała była usmarowana.
Zaskoczona i półprzytomna zapytałam : Córeczko co ty robisz??! - Niam! Niam!
Odpowiedziała z uśmiechem. Do dzisiaj jest tajemnicą jak zdołała wyjąć
samodzielnie margarynę z lodówki.

[marcelino2008]

Mój 2 letni synek jest bardzo pomysłowym dzieckiem. A mianowicie
pewnego wieczoru wyszłam na chwilkę na balkon i nagle usłyszałam jak
drzwi balkonowe się zamykają. Patrzę a mój synek stanął na wersalce
i przekręcił klamę do połowy. Patrzy się na mnie i śmieje. Ja
zaczęłam tłumaczyć żeby wziął klamę go góry a on jeszcze bardziej na
dół i drzwi zamknęły się całkowicie. Nie miałam pojęcia co robić,
tym bardziej że byłam sama w domu. Stałam tak na balkonie i szukałam
ludzi, którzy by mi pomogli. Szła dziewczyna i poprosiłam ją żeby
weszła na klatę, otworzyła drzwi wejściowe a później balon, ale
niestety drzwi były zamknięte. Robiło się coraz ciemniej a ja nadal
stałam na balkonie a mój synek leżał sobie spokojnie na wersalne i
jadł paluszki. W końcu poprosiłam ta dziewczynę żeby zadzwoniła do
moich rodziców, na szczęście rodzice mieli klucze od mojego
mieszkania i przez około 20 minut dostali się do mojego bloku i
mieszkania. Wszystko skończyło się dobrze ale już wicej sama na
balon nie wyjdę

Moja mala coreczka- konkurs LOVI

[Gość: kasia1991]

Moja coreczka ma 9 miesiecy, pomimo swojego bardzo mlodego wieku ma juz kilka
wybrykow i ciekawych hisorii na swoim "kacie". Pewnego dnia jedzac zupke
wsadzila mi raczke do miseczki i wysmarowala cala buzke po czym nie chciala
sie umyc Mam takze malego pieska i moja coreczka Zuzia biegajac po podlodze
zaszla sobie do miseczki z jedzeniem Lory i kosztowala jej jedzenie. w kazdym
badz razie chyba jej smakowalo gdy odeszla juz od miseczki wziela sobie
smoczka i wsadzala do pyszczka pieskowi (bo piesek to tez mala dzidzia ma
dopiero 6 tygodni) Bedac na zakupach oczywiscie probuje zwrocic na siebie
uwage poprzez bardzo glosne krzyczenie w sklepie.. i np jak tylko zobaczy ,ze
kupuje jej lizaczka to tak krzyczy ,ze musze jej go dac odrazu..
Mysle ,ze to dopiero poczatek "Zuzi Lobuziary"

[betin82]

Mądra mama przeczytała w mądrej książce, że gdy dziecko skończy 6
miesięcy, to można zacząć naukę samodzielnego jedzenia
Więc długo nie myśląc zaczełam robić wszystko ściśle według
wskazówek, czyli:
- miałam naszykować dwie łyżeczkido jedzenia, jedną miałam sama
karmić małego, a drugą dać mu do rączki i pokazywać mu jak nabierać
zupkę i jak sobie kierować do buzi.
Gdy przyszło do karmienia naszykowałam dwie łyżeczki i zrobiłąm tak
jak napisali.
Moje dziecko nie miało problemu z trafieniem do buzi, ale na łyżece
nie było ani grama pokarmu.
Zupka, którą mu przygotowałam, była wszędzie, na stoliku, na mnie,
na śliniaku, ponieważ mój Szymonek zanim trafił łyżeczką do buzi to
machal sobie tą łyżeczką na wszystkie strony.
Ubaw miał po pachy i jemu bardziej się podobało niż mi, dla tego to
był mój ostatni raz nauki jedzenia w tak młodym wieku

[ekspert_aktywnerodzicielstwo]

Nauka samodzielnego jedzenia zwykle związana jest z „brudną” zabawą, ale jest to bardzo ważna zabawa. Dzieci bardzo ją lubią, rodzice może nieco mniej bo jest po niej trochę pracy Ale wysiłek się opłaca i trzeba w pewnym momencie dać dziecku możliwość aby stawało się coraz bardziej samodzielne. Bałagan jest niemal zawsze nieunikniony bo dzieci muszą wyrobić w sobie umiejętność precyzji ruchów.

Przy nauce jedzenia można wykorzystywać różne zabawy i prowadzić ją w różny sposób. Można zachęcać dziecko do jedzenia łyżeczką płatków kukurydzianych (to ta forma czystsza), można zaproponować też kaszkę czy ugotowany ryż. Możemy również zaproponować zabawę z wodą: dajemy dwie miseczki i łyżeczkę (dla siebie też mamy łyżeczkę) i zachęcamy dziecko żeby przelewało wodę łyżeczką z jednej miski do drugiej, piło również wodę łyżeczką. Plusem takiej zabawy jest to, że woda jeśli się rozleje to łatwo ją zetrzeć lub sama wyschnie w porównaniu do kaszki, która porozrzucana zaczyna się kleić do wszystkiego. Jednocześnie jest to trudniejszy wariant w porównaniu do dość dobrze trzymającej się łyżeczki kaszki. Warto zabezpieczyć przestrzeń dookoła. Może być w tym pomocna cerata, którą położymy na podłogę lub na meble lub proponować naukę jedzenia w takim miejscu, w którym nie będzie zbyt dużego problemu aby doprowadzić je do porządku.

Można też ćwiczyć umiejętności manualne potrzebne do nauki samodzielnego jedzenia poprzez zabawy w „przesypywanki”. Dajemy dziecku dwa pojemniczki oraz łyżeczkę. Do jednego pojemniczka wsypujemy fasolę typu Jaś i zachęcamy dziecko do przesypywania z jednego pojemniczka do drugiego z użyciem łyżeczki. Z czasem fasole zastępujemy grochem, kaszą jęczmienną, ryżem a na końcu wodą. Dzięki też zwiększamy stopień trudności poprzez wprowadzanie coraz to drobniejszych produktów, których przełożenie wymaga większej precyzji. Ta opcja nie nadaje się do jedzenia, ponieważ produkty są nieugotowane, służy jedynie ćwiczeniu rączek. Nie chciałabym jednak ograniczać pomysłowości rodziców i zachęcam do kreatywności

To co robiła mama opisująca swoje zmagania również jest bardzo ważne czyli dawanie dziecku łyżeczki, tak aby mogło ją trzymać i od czasu do czasu podjąć próbę samodzielnego jedzenia, podczas gdy mama karmi drugą.

W tej nauce potrzebna jest cierpliwość, wyrozumiałość, pozwalanie dziecku na samodzielność ze świadomością, że wszystko dookoła może być brudne.

Pozdrawiam,
Marta Cholewińska-Dacka

[aniutka184]

Synek od dłuższego czasu bardzo chciał sam ubierać buty.Ciągle wołał"ja sam,ja
sam".Jednak często trwało to bardzo długo,jak chciałam pomóc to słyszałam"nie ja
chce sam".Oboje byliśmy bardzo cierpliwi,synek bardzo szybko się nauczył
zakładania własnych bucików.Teraz jesteśmy na etapie samodzielnego ubierania się
i mycia.

[kasiaplusgrzespluseryk]

Problemy żywieniowe naszego 8 miesięcznego Eryczka przyprawiały mnie od dłuższego czasu o ból głowy. Zamartwiałam sie faktem że każda próba zbliżenia sie z łyżeczka lub butelka jakiegoś pokarmu kończyła sie fiaskiem. Próbowaliśmy wszystkiego; zupek ze słoiczków, kaszek, zupek specjalnie gotowanych, najróżniejszych odmian mleka modyfikowanego. Eryczek konsekwentnie zasłaniał buzie i wymachiwał energicznie rączkami i nóżkami w celu zniechęcenia mnie do karmienia. Pokarm najczęściej lądował wszędzie tylko nie w buzi.Kiedy postanawiałam być „twarda” i przetrwać bunt Eryczek zalewał sie morzem łez i wtedy poddawałam sie a synek pił z mojej piersi. Kolejni lekarze kręcili głowami i kreślili katastroficzne wizje. Pewnej niedzieli zostawiłam szkraba na chwilę u babci. Wracając żeby go odebrać i nakarmić zastalam zdumiewającą scenę; Mały z wielkim zapałem zajadał (na swój sposób) od Babci ziemniaki ze schabem ze śliwką Nigdy nie proponowałam mu takiego dorosłego jedzenia a to właśnie to okazało sie Jego pierwszym przysmakiem .

[kasiaplusgrzespluseryk]

Problemy żywieniowe naszego 8 miesięcznego Eryczka przyprawiały mnie od
dłuższego czasu o ból głowy. Zamartwiałam sie faktem że każda próba zbliżenia
sie z łyżeczka lub butelka jakiegoś pokarmu kończyła sie fiaskiem. Próbowaliśmy
wszystkiego; zupek ze słoiczków, kaszek, zupek specjalnie gotowanych,
najróżniejszych odmian mleka modyfikowanego. Eryczek konsekwentnie zasłaniał
buzie i wymachiwał energicznie rączkami i nóżkami w celu zniechęcenia mnie do
karmienia. Pokarm najczęściej lądował wszędzie tylko nie w buzi.Kiedy
postanawiałam być „twarda” i przetrwać bunt Eryczek zalewał sie morzem łez i
wtedy poddawałam sie a synek pił z mojej piersi. Kolejni lekarze kręcili głowami
i kreślili katastroficzne wizje. Pewnej niedzieli zostawiłam szkraba na chwilę u
babci. Wracając żeby go odebrać i nakarmić zastalam zdumiewającą scenę; Mały z
wielkim zapałem zajadał (na swój sposób) od Babci ziemniaki ze schabem ze śliwką
Nigdy nie proponowałam mu takiego dorosłego jedzenia a to właśnie to okazało
sie Jego pierwszym przysmakiem .

Mopy dwa

[baszi]

Natka chce brać czynny udział w niemal wszystkich zajęciach domowych. Od
podawania mi ubrań, które wieszam na suszarce, po wrzucanie do miski
pokrojonych przeze mnie warzyw na sałatkę.
Szczególnie jednak upodobała sobie mycie podłóg i mopa - no cóż gdzie woda
tam Nataszka. Ponieważ mój sprzęt jest dla niej za duży i za ciężki a do tego
istnieje ogromne prawdopodobieństwo różnych "wypadków" przy takiej pracy,
kupiłam jej dziecięcy zestaw do sprzątania. Od tej pory mycie podłóg to super
zabawa, ja macham swoim mopem a Natka obok mnie swoim. Ona szczęśliwa, że robi
to co mamusia a mamusia spokojna, że dziecko nie zaleje ścian czy sąsiada. W
zestawie jest jeszcze miotełka, którą moja Niunia ściąga z wyższych półek regału
interesujące ją rzeczy i ściereczka, którą wyciera kurz z telewizora i biblioteczki.
Postanowiłam pójść dalej i w większym stopniu wykorzystać chęci mojej córeczki
do pomagania. Któregoś dnia zbierając po raz enty zabawki porozrzucane w całym
mieszkaniu, powiedziałam dość! Poprosiłam Natkę o pomoc w układaniu zabawek na
miejsce i to kolejny strzał w dziesiątkę. Choć ma dopiero 21 miesięcy umie
posprzątać po zabawie z moją niewielka pomocą a do tego obie traktujemy tę dla
innych przykrą czynność jak super grę „wszystko na miejsce”.

[ekspert_aktywnerodzicielstwo]

Witam,
Warto angażować dzieci w prace domowe, tym bardziej że one (w przeciwieństwie do nas) traktują je jako zabawę. I jest to bardzo pożyteczna zabawa, bo uczy samodzielności, podnosi samoocenę (bo dzieci mają poczucie, że są angażowane w robienie ważnych rzeczy oraz że mają na coś wpływ). Dzieci lubią być pomocne i warto rozwijać w nich tą cechę, poza tym uczą się od nas naśladując nasze zachowania. Jesteśmy ich pierwszymi nauczycielami. A zwykle segregowanie wyschniętych skarpetek może być świetną zabawą, która ćwiczy min.: koncentracje, spostrzegawczość, klasyfikowanie, wykonywanie poleceń oraz rozwija inteligencje logiczno – matematyczną. I to wszystko przy zwykłym segregowaniu prania

Pozdrawiam serdecznie i zachęcam rodziców do angażowania swoje pociechy w proste prace domowe,

Marta Cholewińska-Dacka

[bratgrzegorz]

Dziecko bardzo lubi poznawać nowe rzeczy, smaki i umiejętności.
Pamiętam naszą córeczkę jak zajadała się czereśniami. Buzia umazana,
rączki, krzesełko do karmienia i okoliczne sprzęty wybrudzone od
owoców. Wyglądała rozkosznie ze swoim mizernym jeszcze uzębieniem.
Pierwszy rok życia był bardzo ciekawy. Obserwowałam jak córeczka uczy
się stopniowo nowych umiejętności, unosi główkę obraca się na
brzuszek, plecki siada i wreszcie zaczyna chodzić. Wydaje się teraz
już taka duża już tyle potrafi a zarazem taka zabawna w swoich
mądrościach. Wszystko wie najlepiej i jest bardzo ciekawa świata.
Jestem z Niej dumna gdy sama siusia już do nocnika, a pieluszki
pożegnała przed ukończeniem 2 latek. Był to dla nas ogromny sukces :-
), teraz czekamy na kolejne wyzwania...

[ginger-ek]

Maj to oczywiście komunie. Wybraliśmy się ostatnio na komunię mojej bratanicy. Antek całą drogę nie spał, ku naszemu przerażeniu. Wiemy nie od dziś, że niewyspany Antek to marudny Antek. Z przerażeniem myśleliśmy o czekającej nas mszy komunijnej. Jak my go upilnujemy?
Ponieważ pogoda nie dopisywała, doszliśmy do wniosku, że ja z Antkiem jadę do mieszkania brata i tam spróbuję go chociaż na chwilę uśpić, a mój mąż pojedzie reprezentować nas w kościele.
Mój brat ma kotkę - Zuzię. Antek oczywiście był oczarowany kotkiem i nowym, ciekawym miejscem do zwiedzania. O spaniu nie było mowy. Dreptał sobie wesoło na czworaka i poznawał nowe otoczenie. Po chwili z przerażeniem stwierdziłam, że zapanowała podejrzana cisza. Wyruszyłam na poszukiwania mojego ciekawskiego dziecka i znalazłam go ... w kuchni ... gdzie degustował ... kocie żarcie
oto co ujrzałam
ANTEK I KOCIE ŻARCIE
radość z małego psikusa była nieziemska

[bacha20b]

JESTEM MAMĄ PO RAZ PIERWSZY. MOJE RODZICIELSKIE ZMAGANIA ROZPOCZEŁY
SIE W DNIU NARODZIN KIEDY NASTĄPIŁO PIERWSZE KARMIENIE. TO BYŁO
CUDOWNE DOZNANIE, PONIEWAŻ KONTAKT Z TAK MAŁĄ ISTOTĄ, KTÓRA PRZEZ 9
MIESIĘCY BYŁA POD MOIM SERDUCHEM PRZYPRAWIAŁ MNIE DO ŁEZ-KTÓRE BYŁY
WYRAZEM SZCZĘŚCIA. TAK Z DNIA NA DZIEŃ KACPEREK RÓSŁ I MIAŁ CORAZ
WIĘKSZY APETYT TERAZ MA SKOŃCZONE 3 MIESIĄCE I CORAZ CZĘŚCIEJ CHCE
POKAZAĆ ŻE JEDZENIE DLA NIEGO TO TERAZ NIEZŁA ZABAWA ZAMIST JEŚĆ
NP. Z BUTELKI MLEKO TO GRYZIE SMOKA I "SZCZELA NIM" A W TAKIM
MOMENCIE ZAWARTOŚĆ SMOCZKA CHLAPIE GO PO BUZI I SIĘ W TEDY GŁOŚNO
ŚMIEJE. GDY SKOŃCZY JEŚĆ A NIE ZDĄŻE JESZCZE WYTRZEĆ MU BUZI JEGO
RĄCZKI SZYBCIUTKO WĘDRUJĄ KU BUZI I ROZSMAROWUJE POZOSTAŁOŚCI MLEKA
PO CAŁEJ TWARZY I RĄCZKACH. NAJŚMIEŚNIEJSZY MOMENT BYŁ KIEDY PORAZ
PIERWSZY MUSIAŁAM KACPERKOWI PODAĆ WITAMINY. COŚ MU NIE ZASMAKOWAŁO
I ZACZĄŁ KICHAĆ. W EFEKCIE WSZĘDZIE ZNAJDOWAŁY SIĘ WITAMINY, ALE NIE
W JEGO BRZUSZKUI POCZĄWSZY OD ŁOŻKI I MNIE BYŁO KOLOROWO
NAPEWNO KIEDY OSIĄGNIE ATAP 4 MIESIĄCA ZYCIA BĘDZIE DOPIERO WESOŁO
KIEDY ZACZNIE JEŚĆ ZAWARTOŚĆ SŁOICZKÓW. TYLKO BRAĆ APARAT I ROBIĆ
CUDOWNE ZDJĘCIA. POZDRAWIAM WSZYSTKIE MAMY barbara żydek
[e-mail]

[Gość: Kingusia]

Witajcie!!! Hmmm moje pierwsze zmaganie rodzicielskie było kiedy jeszcze byłam w
ciąży. Otóż w połowie ciąży lekarz robiący USG zauważył taśmę owodniową,
zupełnie nie wiedziałam co to takiego ale sądząc po minie lekarza i jego
asystentki to nie było nic dobrego! okazało się że ta taśma może się owinąć
wokół kończyny dziecka co może grozić amputacją To było straszne, tyle łez
wylanych... a tu 23 listopada przyszła na świat Moja ukochana córeczka ZDROWA
JAK RYBKA!!! dostała 10 punktów i jest bardzo kochanym, wesołym urwiskiem za
którym czasem ciężko nadążyć)) Pozostałe moje zmagania to teraz pestka...Buziaki

[kingusia72]

Witajcie!!! Hmmm moje pierwsze zmaganie rodzicielskie było kiedy jeszcze byłam w
ciąży. Otóż w połowie ciąży lekarz robiący USG zauważył taśmę owodniową,
zupełnie nie wiedziałam co to takiego ale sądząc po minie lekarza i jego
asystentki to nie było nic dobrego! okazało się że ta taśma może się owinąć
wokół kończyny dziecka co może grozić amputacją To było straszne, tyle łez
wylanych... a tu 23 listopada przyszła na świat Moja ukochana córeczka ZDROWA
JAK RYBKA!!! dostała 10 punktów i jest bardzo kochanym, wesołym urwiskiem za
którym czasem ciężko nadążyć)) Pozostałe moje zmagania to teraz
pestka...Buziaki

[morgit]

Jestem mamą, której nie przeraża brudna bluzka, rączki i wszystko
dookoła podczas jedzenia spaghetti. Która stara się - raz z lepszym,
raz z gorszym skutkiem - porzucić myśl, że sama zrobię coś lepiej i
szybciej (choć oczywiście zrobię i lepiej, i szybciej ). Dlatego
Zosia, od kiedy tylko przyjęła pionową pozycję dzielnie pomaga w
domu. To Zosia sypie psu karmę do miski, wrzuca pranie do pralki,
wyciera kurze, pomaga przy nakrywaniu do stołu – czasem nieporadnie,
czasem są przy tym straty w sprzęcie (i tak lepiej, że nie w
ludziach - ale przecież żeby dojść kiedyś do perfekcji, trzeba
próbować! Nie od razu Rzym zbudowano - i kiedy czasem mi się
spieszy, kiedy mam ochotę powiedzieć „daj córeczko, sama to zrobię”
staram się o tym pamiętać.
Do dziś z rozrzewnieniem i uśmiechem na ustach wspominam, jak
kilkunastomiesięczna Zosia pomagała mi przy wyjmowaniu prania z
pralki – wystarczyła dosłownie chwila mojej nieuwagi, by całe świeżo
zrobione pranie wylądowało... w toalecie! Zosia uznała, że należy je
jeszcze raz wypłukać . Taką mam samodzielną gospodynię domową!

[rorita]

Jestem mamą po raz pierwszy od prawie 12 m-cy Od początku synek wymagał stałej opieki, Naszej uwagi... Pierwszą kolkę wspominam ze łzami w oczach ,tak biedny się męczył,a ja nie umiałam mu pomóc. Nic nie pomagało... krople, proszki, butelki...Do trzech miesięcy była męczarnia. Przyznam, że kilka razy przy 2 h z rzędu płaczu puszczały mi nerwy i musiałam wyjść na chwilę z pokoju się uspokoić. Potem było już tylko lepiej Nowe umiejetności synka przyjmowaliśmy z radością jak nigdy, każdy gest z jego strony, uśmiech... Wszystko to było nowe dla nas ,ale jakże piękne i dające taką niesamowitą radość Dzisiaj synek sam raczkuję, staję przy wszystkim ,"maltretuję" naszego owczarka niemieckiego Oj tak psiaka to on ubóstwia Jak tylko go zobaczy od razu biegnie do niego na czterech i tarmosi I najlepsza zabawa to mieszanie w psiej misce oczywiście Także nasze dziecko umorusane jest praktycznie każdego dnia, nie mam z tym zbytnio problemu. Mam wyznaczone ciuszki na co dzień ,na wyjścia i do zabaw, także ze spokojem maluch może oddawać się swoim szaleństwom z pupilem

[ekspert_aktywnerodzicielstwo]

Witam,
Dla każdego rodzica sytuacje, w których dziecko cierpi i nie zawsze wiadomo jak mu pomóc są ciężkie. Gdy dziecko ma kolki to jest to trudny okres dla wszystkich domowników. Cieszę się, że macie to już za sobą i możecie w pełni cieszyć się z osiągnięć waszego Maluszka. W okresie niemowlęcym zmiany są najbardziej spektakularne, pojawiają się z niemalże z dnia na dzień. Po 12 miesiącu częstotliwość zmian maleje, ale dzieciaki cały czas zaskakują swoich rodziców dając im wiele powodów do radości i do dumy.

Pozdrawiam serdecznie,
Marta Cholewińska-Dacka

[Gość: GosiaDobosz]

Witam. Chciałam opowiedzieć pewną historię o śpiącym chłpczyku
Bartusiu.
Jak co dzień rano 13 miesięczny Bartuś wstał o 7. wtedy też zaczyna
swoją zabawę i poznawanie świata. Godzina 9 to pora na śniadanko,
zjadł pyszną kaszkę i wypił kubeczek pysznego soczku, a późnij to
tylko zabawa, najpier gonił się mamą po całym pokoju, następnie na
około fotela, gdy już go nogi bolały zabrał się za rozrzucnie płyt
cd , dvd i swoich zabawek. W międzyczasie mama robiła porządki w
półkach i szafie. Była już 12 a o tej godzinie malutki już zawsze
dawno spał. Tego dnia był pełen energii i ani razu nie ziewnoł.W tym
czasie robiłam zupkę dla całej rodziny,nawet nie wiem kiedy już
niesłyszałam bawiącego się Bartusia, zaciekawiło mnie to więc
poszłam zobaczyć co mój synek robi. Obeszłam wszystkie pokoje i nie
umiałam go znaleźć, zobczyłam jak nas kot Rudek wchodzi do uchylonej
szafy i się kładzie. Pozłam go przegonić i patrzę.....a to moje małe
sczeście zasneło na kocach w szafie i razem z kotem spali jeszcze
dwie godziny.

[gusia00001]

Witam. Chciałambym opowiedzieć pewną historię o śpiącym chłpczyku
Bartusiu.
Jak co dzień rano 13 miesięczny Bartuś wstał o 7. wtedy też zaczyna
swoją zabawę i poznawanie świata. Godzina 9 to pora na śniadanko,
zjadł pyszną kaszkę i wypił kubeczek pysznego soczku, a późnij to
tylko zabawa, najpier gonił się mamą po całym pokoju, następnie na
około fotela, gdy już go nogi bolały zabrał się za rozrzucnie płyt
cd , dvd i swoich zabawek. W międzyczasie mama robiła porządki w
półkach i szafie. Była już 12 a o tej godzinie malutki już zawsze
dawno spał. Tego dnia był pełen energii i ani razu nie ziewnoł.W tym
czasie robiłam zupkę dla całej rodziny,nawet nie wiem kiedy już
niesłyszałam bawiącego się Bartusia, zaciekawiło mnie to więc
poszłam zobaczyć co mój synek robi. Obeszłam wszystkie pokoje i nie
umiałam go znaleźć, zobczyłam jak nas kot Rudek wchodzi do uchylonej
szafy i się kładzie. Pozłam go przegonić i patrzę.....a to moje małe
sczeście zasneło na kocach w szafie i razem z kotem spali jeszcze
dwie godziny.

[max_marcin]

Poranek jak co dzień. Majka obudziła się o 5:30 kończąc w ten sposób błogi sen rodziców. Dwugodzinna drzemka około 11.00. Około godziny 14 przyszła pora na codzienny obiadek. Majka już usadzona w bujaczku, na którym zawsze spożywa obiadki. Zadowolony z siebie tatuś przynosi podgrzany słoiczek z obiadkiem. Córcia cała już szczęśliwa wyciąga rączki. Szczęśliwy od ucha do uch i dumny z siebie jak dobrze mi idzie karmienie nie spodziewałem się nadchodzącej niespodzianki. Pół słoiczka poszło łatwo i rozpoczęły się schody. Moja perełka zaczęła się wypinać jakby dając znaki, że jest jej niewygodnie. Nie zważając na konsekwencje odpiąłem ją. Gwiazdeczka, cała w skowronkach zeszła sobie z bujaczka i usiadła przy mnie na podłodze. Kilka kolejnych łyżeczek i znów opór. Mała spryciula chce trzymać słoiczek w którym jest obiadek. No więc co miał robić Super Tata, dałem malutkiej słoiczek. Trzy następne łyżeczki bez problemu, a tu malutkie rączki zaczynają sięgać do środka słoiczka. Próby odebrania słoiczka spotkały się z bardzo stanowczym oporem. Nie chcąc dopuścić do ubrudzenia czegokolwiek szybko pobiegłem po chusteczki, żeby przetrzeć rączki mojej małej niuni. To była chwila, która przesądziła o zwrocie akcji. Majka ruszyła za mną na czworaka jedną rączką brudząc dywan i gubiąc część obiadku, który trzymała w drugiej rączce. Oczywiście nie omieszkała kolankami przejść po tym wszystkim. Nie zważając na to wszystko postanowiłem zabawić się w łapanie mojego szkraba i wtedy to dowiedziałem się, że moja księżniczka wie jak instynktownie zareagować na słowa: "Ja cię złapię...". Ślicznotka zatrzymała się obróciła do mnie tyłem i w nogi. Na początku byłem w szoku jak zobaczyłem jak szybko się przemieszcza, później jednak zacząłem ją naprawdę łapać, ponieważ 1/3 obiadku jaka była jeszcze w słoiczku z impetem małego biegacza zaczęła pokrywać losowo wybrane powierzchnie dywanu. Mała miała super ubaw, a jej radość z uciekania jak sobie przypomnę wywołuje u mnie uśmiech.

[Gość: owea]

Mamy 4 miesiące i zaczynamy jeść łyżeczką, najpierw trochę zjemy potem synuś je
sam i nie zapomina o niczym, nakarmi oczko, uszko, włoski i misia na śliniaku.

[malutka441]

Zostawić małę dziecko na chwilę samo- każda mama wie co to oznacza, zwłaszcza
kiedy maluch samodzielnie umie się poruszać. Nikola również dostarczyła mi parę
ekscytujących momentów. Jednym z nich było pragnienie spróbowania pieskiego
jedzonka, na szczęście w samą porę udało mi się powstrzymać ją od tego czynu.
Innym razem zostawiona sam na sam z kubeczkiem jogurtu naprawdę pokazała co
można zrobić. Kiedy przyszła do mnie po jakiejś chwili swoim chwiejnym jeszcze
krokiem moim oczom ukazała się całkiem nowa fryzura jogurtowa, włosy sztywne
ułożone w fantazyjnym kształcie. Kto powiedział że tylko pianka czy lakier tak
usztywniają włosy?

[katarzyna11]

Kiedy mój synek (obecnie dumny i dorosły siedmiolatek) miał trzy latka, mąż postanowił go "nauczyć" podrywania. Parę dni wcześniej oglądaliśmy wspólnie jakiś przegląd kabaretów w telewizji i był tam skecz o "podrywaniu lachonów na dyskotece" i mądry tatuś nauczył synka, że ładna dziewczyna to lachon względnie lachonek. Prosiłam żeby nie uczył syna takich głupot, bo to się wcześniej czy później zemści, ale mąż uważał że przesadzam. Pojechaliśmy na wakacje. Któregoś popołudnia, wracając z obiadu, syna rozbolały nogi i kazał się wziąć "na barana". Mąż chcąc nie chcąc spełnił prośbę i już po chwili dumny syn górował nad resztą spacerowiczów. Obok deptaku którym szliśmy był parking samochodowy. Jakieś 20m przed nami, z zaparkowanego matiza wysiadły dwie kobiety w typie rubensowskim, a w wieku balzakowskim, ubrane dość... skąpo. I nagle mój syn w wyżyn wrzeszczy: Tata, tata, patrz jakie lachony!! Mój spurpurowiały mąż nie wiedział co ma ze sobą zrobić, bo nagle wszyscy spacerowicze jak na komendę zaczęli spoglądać na nas dziwnie, zdążył tylko wydukać: cicho synek, to nie są żadne lachony. Na co nasza latorośl jeszcze głośniej: No jak nie, przecież widzę że lachony i jeszcze jakie wypasine te lachony są... Uciekaliśmy jak mogliśmy najszybciej, a nauką podrywania dziewczyn mężuś nieprędko zawracał synusiowi głowę.

[lukaszek9991]

chcialabym podzielic sie moim doswiadczeniem z odstawianiem dziecka
od piersi i nauka samodzielnego picia.Julcia byla dlugo oczekiwanym
dzieckiem bo dopiero po 10 latach udalo nam sie i na swiat przyszla
upragniona coreczka wiec wiadomo bylo ze dostanie od nas wszystko co
najlepsze a wiec rowniez postanowilam karmic ja jak najdluzej
piersia bo wiadomo jest ze to najwlasciwszy i nazdrowszy sposb
karmienia dziecka i nie do przecenienia.problemow bylo z tym co
niemiara czeste zapalenia piersi guzy zrosty ale nie poddalam sie i
do 1,5 roku mala byla karmiona i pojona z jednej niestety tylko
piersi.ale nadszedl czas kiedy trzeba bylo powiedziec dosc i uczyc
ja picia z kubeczka tym bardziej ze szybko nauczyla sie jesc z
lyzeczki nie akceptujac smoczkow butelek ani nic co mialoby zastapic
jej piers.od razu z lyzeczki jadla wiec na pewno uda mi sie nauczyc
ja pici tu zaczely sie schody.mala za nic nie chciala zrezygnowac
z piersi mowy nie bylo o zasnieciu bez porcji maminego mleczka a
kubeczki wszelkiego rodzaju "nedzne" substytuty piersi odrzucala
albo traktowala jak zabawki dla laleczek.ilez ja ich kupowalam
przeroznych marek wzorow i kolorow bez liku.....az pewnego dnia
bedac na zakupach z Julcia w aptece mala zauwazyla nowe kubeczki
LOVI 360 i tak jej sie spodobaly ze az raczki do nic
wyciagala .pomyslalam _kolejna zabaka ktora znajdzie sie w kacie-ale
mala nie dawala za wygrana i kubeczek z polki powedrowal do raczek
Julci.kupilam soczek i przelalam do kubeczka i tu uwierzcie mi stala
sie rzecz dziwna mala jakby nigdy nic zaczela pic z kubeczka
najpierw nieporadnie probujac ale kolejne wysilki oplacane byly
powodzeniem .po prostu przyjela go jak najbardziej naturalna rzecz
na swiecie i obserwujac doroslych wiedziala jak pije sie z kubka a
ze dzieci to mali nasladowcy doroslych wiec nauka i obserwacje nie
poszly w las.bylam zdziwiona podobnie maz ale z radoscia obserwujemy
jak mala pije z kubeczka i musze przyznac ze pomalu udalo mi sie
ostawic ja od piersi na rzecz kubeczka Lovi.dzieci chca robic to co
dorosli wiec rowniez pic chca z kubkow"doroslych"i tego nalezy ich
uczyc.pozdrawiam wszystkie mamy kibicujac w nauce picia swoich
pociech.Edyta

[lukaszek9991]

chcialabym podzielic sie moim doswiadczeniem z odstawianiem dziecka
od piersi i nauka samodzielnego picia.Julcia byla dlugo oczekiwanym
dzieckiem bo dopiero po 10 latach udalo nam sie i na swiat przyszla
upragniona coreczka wiec wiadomo bylo ze dostanie od nas wszystko co
najlepsze a wiec rowniez postanowilam karmic ja jak najdluzej
piersia bo wiadomo jest ze to najwlasciwszy i nazdrowszy sposb
karmienia dziecka i nie do przecenienia.problemow bylo z tym co
niemiara czeste zapalenia piersi guzy zrosty ale nie poddalam sie i
do 1,5 roku mala byla karmiona i pojona z jednej niestety tylko
piersi.ale nadszedl czas kiedy trzeba bylo powiedziec dosc i uczyc
ja picia z kubeczka tym bardziej ze szybko nauczyla sie jesc z
lyzeczki nie akceptujac smoczkow butelek ani nic co mialoby zastapic
jej piers.od razu z lyzeczki jadla wiec na pewno uda mi sie nauczyc
ja pici tu zaczely sie schody.mala za nic nie chciala zrezygnowac
z piersi mowy nie bylo o zasnieciu bez porcji maminego mleczka a
kubeczki wszelkiego rodzaju "nedzne" substytuty piersi odrzucala
albo traktowala jak zabawki dla laleczek.ilez ja ich kupowalam
przeroznych marek wzorow i kolorow bez liku.....az pewnego dnia
bedac na zakupach z Julcia w aptece mala zauwazyla nowe kubeczki
LOVI 360 i tak jej sie spodobaly ze az raczki do nic
wyciagala .pomyslalam _kolejna zabaka ktora znajdzie sie w kacie-ale
mala nie dawala za wygrana i kubeczek z polki powedrowal do raczek
Julci.kupilam soczek i przelalam do kubeczka i tu uwierzcie mi stala
sie rzecz dziwna mala jakby nigdy nic zaczela pic z kubeczka
najpierw nieporadnie probujac ale kolejne wysilki oplacane byly
powodzeniem .po prostu przyjela go jak najbardziej naturalna rzecz
na swiecie i obserwujac doroslych wiedziala jak pije sie z kubka a
ze dzieci to mali nasladowcy doroslych wiec nauka i obserwacje nie
poszly w las.bylam zdziwiona podobnie maz ale z radoscia obserwujemy
jak mala pije z kubeczka i musze przyznac ze pomalu udalo mi sie
ostawic ja od piersi na rzecz kubeczka Lovi.dzieci chca robic to co
dorosli wiec rowniez pic chca z kubkow"doroslych"i tego nalezy ich
uczyc.pozdrawiam wszystkie mamy kibicujac w nauce picia swoich
pociech.Edyta