spanie w łóżeczku

[gorzelak1]

Moja 14 miesieczna coreczka nie chce sapc w lozeczku. Szczerze mowic coraz
bardziej zaczynam tesknic za swoboda w naszym malzenskim lozku... Czy jestem
wyrodna matka? Czy powinnam poczekac jeszcze, czy za wszelka cene
przyzwyczajac ja do lozeczka - niektorzy mowia, ze jak sie przyzwyczai to
bedzie chciala spac z nami nawet do 5-6 roku zycia. Co wy, mamy, sadzicie na
ten temat?

[olaj10]

Nasz syn też spał z nami, teraz (3latka) śpi w soim pokoju, a ja ... na
podłodze. Jeszcze kilka dni, żeby czuł się bezpiecznie i wracam do małżeńskiego
łóżka .
A Twoja córka, to już się pewnie przyzwyczaiła i jeśli czujesz, to zacznij
odzwyczajać.
Pozdrawiam
Ola

[domali]

Mój synek spał z nami całe dwa lata, a potem praktycznei z dnia na dzień
przeniósł się do swojego.
Zdecydowanie nie jestes wyrodną matka Każdy potrzebuje trochę swobody

[naja71]

tak to zwykle jest, kiedy dziecko się przyzwyczai, też uważam, że dziecko
powinno spać samo. Mnie udało się odzwyczaić Małą od spania w naszym łózku
dopiero jak skończyła dwa latka (teraz ma skończone trzy) i śpi od tej pory
sama, ale w tym samym pokoju co my. Niestety zdaża się czasami, że w nocy
przychodzi do nas, kiedy coś złego jej się śni, ale wtedy staram się ją uśpić i
przenieść z powrotem do łóżeczka, no chyba, że sama zasnę i wtedy wszyscy razem
śpimy az do rana. Wydaje mi się że to najlepszy moment na próby odstwienia
dziecka od wspólnego łóżka, próbuj, choć myślę, że na początku może być ciężko.
Dla mojej Małej najgorsze w samodzielnym zasypianiu było to że nie przytulała
się do mnie i nie głaskała po włosach (taki miała nawyk przed zaśnięciem)
rozwiązałyśmy to w ten sposób, że przez szczebelki podaję jej obie ręce i do
nich się przytula, staram się też ją głaskać zanim nie zaśnie. Pozdrawiam i
życzę powodzenia, Naja

[saba76]

DZiewczyny wiem że jak karmicie to wygodniej wam spać razem z dzieckiem. Moje
dzieci w wieku 3 mc były przyzwyczajane do spania w łóżeczku. Teraz obydwie
śpią w pokoju u siebie. Kwestia spania dziecka powinna być rozpatrzona chyba
dość szybko bo z tego co mówiły mi koleżanki to te które przyzwyczaiły dziecko
wczesnie do samodzielnego spania fakt pomęczyły się z wstawaniem, może bardziej
niewyspane były ale teraz nie maja problemów.
Pzdrawiam i radze aby odstawianie do łóżeczka byłó stopniowe. Może pierw
postawcie je kopło swojego łóżka a potem inny kont i wreszcie swój pokój

[anek.anek]

Mój synek wylądował w naszym łózku kilka dni po urodzeniu, ponieważ jadł
średnio co godzinę i naprawdę nie dawałam rady. Później było wiele prób, ale
niestety po prostu nie byłam w stanie fizycznie przez ponad rok bez ani jednej
przeleżanej całej nocy w łózku - bo o przespanej to do tej pory mogę sobie
pomarzyć (antoś przez pierwsze pół roku budził się w nocy na karmienie równo co
godzinę, a przez następne pół średnio co 3 godziny.
teraz ma 2,5 roku i nadal pozostał problem. Nauczył już się sam zasypiać w
swoim łózku, ale codziennie ok. 1 w nocy przychodzi do naszego łózka i nie ma
siły żeby go przenieśc, cy np. samemu się wynieść do innego pokoju - po prostu
kiedy w drugiej połowie nocy nie czuje naszej obecności to się budzi i chodzi
po domu żeby nas znaleźć. Koniec kropka. Nie chcę go na siłe wyganiać, bo byłby
płacz, i zupełnie by tego nie zrozumiał. Poczekam jeszcze jakieś pół roku, rok
i wtedy go kategorycznie będę wypraszać z własnego łóżka.
Niestety najprostsz metodą jest to żeby uczy dziecko spać u siebie od
niemowlaka, ale ja wiem, że jeśli moje następne tez będzie takim głodomorem, to
znowu sytuacja się powtórzy.

[asik1313]

Moja córcia ma 22 miesiące i nie dość że wciąż śpi z nami to do tego ciągnie
cyca. Uważam że na wszystko przychodzi pora, na samodzielne spanie, siusianie
na nocnik, mówienie. Nie można robić nic na siłę, w końcu maluszek zechce być
tak jak mama i tata i samodzielnie spać, a że jedno wczesniej inne później. Cóż.
Pozdrawiam. Asik

[mama_kacperka]

Mój 13 miesięczny Kacperek też uwielbia spać z nami.W nocy budzi sie około 3
razy na cycusia.Za każdym razem staram sie go odnosić do łóżeczka,ale jak zasne
to śpi z nami.Nasze łóżko niestety nie jest za duże,my z mężem śpimy po kątach
a królewicz rozłożony na całej szerokości.Cały czas skopuje kołdre bo nie lubi
być przykryty,a my marzniemy.Czasem mam dość.Ale szkoda mi tego pędraka
przeganiać
Pozdrawiam

[i2h2]

Pewnie Was zasmucę, ale najwięcej zależy, moim zdaniem, od charakteru i
usposobienia dziecka. Mam dwoje dzieci- przez pierwszy rok życia obydwoje byli
traktowani mniej więcej tak samo(jest 5,5 roku różnicy)- z nami w sytuacjach
wyjątkowych(choroba, szczepienie etc.), generalnie w łóżeczku w swoim pokoju.
Kiedy po ok. roku zjęte zostały szczebelki, syn zaczął do nas przychodzić i był
wynoszony po zaśnięciu z powrotem (tak z pięć razy każdej nocy). Przy córce ten
manewr nie przeszedł- budziła się z krzykiem już na pierwszym zakręcie. Mamy
jak na razie na koncie tylko jedno małe zwycięstwo: na dictum "albo smoczek
albo nasze łóżko" zrezygnowała natychmiast ze smoka...
Teraz ma 26 miesięcy, a my co jakiś czas podejmujemy kolejną próbę albo
zachęcenia do własnego łóżeczka, albo zniechęcenia do naszego Zasypia w
swoim, a do nas przychodzi koło północy.
Ostatnio mama i tatuś- sadyści czytają długo w łóżku, a jak przychodzi i
marudzi, że światło, to słyszy"to idź do siebie, tam możesz wygodniej pospać".

[martapolocz]

witam, jeszcze do niedawna mialam podobne obawy co do wspolnego spania w łóżku
z dzieckiem, gdyz emilka spała z nami dosyc dlugo(22 miesiace), ale zaczęlo nam
sie robic coraz ciasniej wiec postanowilismy zrobic cos z tym problemem. I nie
bylo nawet tak trudno jak sie tego spodziewalismy. teraz od miesiaca spi sama w
łóżeczku, a my nareszcie mamy całe łóżko dla siebie.Najwazniejsza w tym jest
konsekwencja.

[noie]

Moj prawie 5 letni syn jeszcze z nami spi Co jest oczy<wiscie meczace
ale....przyznam szczerze, ze to jest jedyny moment kiedy moge sie do niego
przytulic. Za dnia niestety jest " prawdziwym " facetem i scos takeigo jak
przytulanie lub calowanie nie wchodzi u niego w rachube. Mielismy juz setki
prob przyzwyczajenia do spania w jego lozku. Niestety. Doszlam juz nawet do
tego ze szedl do siebie ale dopoki nie zasnal musialam siedziec w pokoju. Potem
tak jak juz inne mamy sie wypowiady...okolo polnocy ( raczej kolo 1 )
przychodzil do nas.Teraz niestety ( niestety bo jest mi wygodniej ) idzie spac
juz prosto do nas do lozka i musi leciec TV ( jesli ma byc sam ) lub ja musze
siedziec i czekac az zasnie. Boi sie mowi zawsze.....Mam jednak nadzieje ze
najpozniej w lato przez wakacje uda mi sie go znowu do jego lozka przyzwyczaic.
Pozdrawiam
noie

[judytak]

to, czy dziecko śpi samo czy rodzicami, nie jest żadnym
wyznacznikiem "dobrości" czy "wyrodności" matki :o)

poza skrajnymi przypadkami
(np. dziecko ma silne lęki, matka śpi na środkach nasennych itp.)
zależy to od decyzji rodziców
ważne tylko, żeby swoją decyzję przeprowadzić konsekwentnie, spokojnie i z
miłością :o)

pozdrawiam
Judyta