Rzucanie przedmiotami

[izabelai1]

Witam wszystkich,
Moj 2 letni synek ostatnio zaczal rzucac wszystkim co mu wpadnie do reki.
Dopoki sa to pluszowe misie to nie problem, ale ostatnio chcial rzucic
metalowym samolotem w telewizor. Nie wiem jak sobie z tym poradzic, bo
argumenty slowne do niego nie przemawiaja, wrecz przeciwnie. Czy ktoras z mam
miala do czynienia z podobnym problem. Prosze o rady.
Iza

[natiss]

czesc,
moj 4 letni synek tez rzuca czym popadnie, roznica polega na tym, ze rzuca w
ludzi. Gdy sie zdenerwuje, bo na przyklad czegos mu zabronie, bierze co ma pod
reka, moze to byc np. widelec, metalowe autko i rzuca we mnie. Obrywa tez tata,
babcia. Tlumaczenie, ze robi komus krzywde nie pomaga. Widze ze robi to
bezmyslnie w chwili zlosci, potem przeprasza i wie ze zrobil zle, ale jak go
tego oduczyc nie mam pojecia, co robic?
pozdrowienia
natiss

[kajami1]

Ja też to znam. Mój mały (2 lata) oprócz rzucania wszystkim we wszystko
pasjonuje się także wyrzucaniem zabawek z balkonu.
Właśnie wpadłam na pomysł i kupiłam mu tarczę i piłeczki z rzepami. Na razie
dopiero testujemy ale chyba troszkę zmniejszyła się ilość latających
niezidentyfikowanych obiektów pierwotnie nie służących do latania.

Jak będę pewna wyniku mojego "eksperymentu" to dam znać.

Pozdrawiam.
Kasia

[granna]

Hej
Na łamach Dziecka czytałam kiedys w jednym z felietonów pani Magdy
Szczypiorskiej - Mutor jak to jej Jaś wyładowuje złośc i negatywne emocje na..
mini worku bokserskim. Moze to jest pomysł ??
Pozdrawiam
granna

[aniask_mama]

Hm... mam dokładnie ten sam problem z moim 3,5-latkiem, i to w stopniu
najwyższym - otóż rzuca wszystkim. Nie robi tego jednak ze złości, lecz.... dla
zabawy. Chęć rzucenia jest u niego większa niż ewentualna kara za rzucenie.
Rzuca i śmieje się do rozpuku. Po prostu setnie się bawi. Problem w tym, że
rzuca czym popadnie: butem o ścianę, zabawką w wazon, sokiem w lodówkę, a że
rzuca celnie moje biedne sprzęty są w baardzo nieciekawym stanie. Nic nie
pomaga: tłumaczenie, kara, kupienie planszy z kulkami (tez na to wpadłam ).
No i czekam... może z tego wyrośnie, jak nie to chyba powinnam zacząć zbierać
na odbudowę domu

[anecia73]

ooo, skąd ja to znam. mam córke (26 m-cy) i może nie tyle że rzuca rzeczami co
bardziej mnie niepokoi to że bije swoją buzie albo gryzie swoje paluszki.

[steffa]

Hmm. Moje 17 miesięczne dziecko też rzuca czym popadnie i nie widzę, żeby się
to jakoś zmieniało, na lepsze w każdym razie. Do tego uśmiecha się szelmowsko
i czeka na reakcję. Niezależnie od mojej reakcji rzecz i tak ląduje na ziemi.
Rozbija: telefony, piloty, kasety, miski i kubki itp itd. Rzuca jedzeniem. O
dziwno nie rzuca miękkimi zabawkami... Moje sposoby nie działają. I też bym
się z chęcią dowiedziała co robić, ale obawiam się, że nie ma rozwiązania....

[antonina_74]

Witaj,
moj syn (4,5) rzuca rzeczami w zlosci, nigdy tlukacymi i nigdy w kogos, ale to
efekt dlugiego tlumaczenia zwykle np. kapciem w podloge. Uznalam ze to jego
sposob wyrazania gniewu i zlosci i absolutnie go nie karze (co innego gdyby
rzucil wazonikiem albo we mnie, albo np. kopnal kota). Mialam zreszta o to
dluga scysje z moja Mama ktora uwaza ze w tej sytuacji dziecko powinno dostac w
tylek i pojsc do kata bo inaczej w wieku 20 lat rzuci we mnie kamieniem i
zabije... nie zgadzam sie z tym, jedni w zlosci krzycza inni rzucaja, jeszcze
inni bija worek bokserski, dopoki nie krzywdza innych i nie niszcza jest OK. Ja
w takiej sytuacji czekam az zlosc przejdzie i prosze o podniesienie rzeczy.
Dziala a atmosfera jest oczyszczona

I tak sobie mysle... moze twoj synek sie zlosci a moze musi wyladowac nadmiar
energii ktory mozna by rozladowac np. rzucaniem kamykow do stawu albo bitwa na
poduszki?

pzdr,
Antonina mama Kuby (4,5) i Zosi (6 m-cy)

[mmmd]

Mialam tez ten problem i faktycznie nic nie pomagalo. Wyznaczylismy nawet
specjalne miejsce, gdzie WOLNO bylo rzucac. Tez nie pomoglo, bo nie mialo juz
charakteru 'zakazanego owocu'. Az w koncu zapowiedzialam, ze kazda rzecz jaka
dziecko rzuci, ja wyrzuce do kosza. Po 2 ostrzezeniach (=przypomnieniach),
nastepowala realizacja. Rzucanie skonczylo sie po utracie 3 zabawek.
Nie wiem jednak co zrobilabym, gdyby synus rzucil pilotem? Tez bym pilota
wyrzucila? Pewnie nie, ale jakas jego (nieistotna) zabawke....
Rzucanie faktycznie jest efektem frustracji. Uczylam chlopcow, ze gdy sa zli
moga np. skakac na jednej nodze lub bardzo mocno wydymac usta. Tak im to
zapadlo w glowie, ze nawet obecnie 10-latek, tez skacze na jednej nodze, aby
zapowiedziec swoj nastroj.
A swoja droga pewna refleksja - jak czesto mowimy dzieciom czego im nie wolno,
jednoczesnie odbierajac im prawo do zlych emocji? Ilez z nas uczy aktywnie
swoje dzieci 'cywilizowanych' form pozbywania sie tych negatywnych emocji?

[izabelai1]

Bardzo wszystkim dziekuje za rady. Ostatnio troche sie uspokoilo wiec mam
nadzieje, ze byl to tylko etap przejsciowy. Staramy sie rozladowywyac nadmiar
energii wiec jestem dobrej mysli.