Jak nakłonić dziecko do sprzątania w swoim pokoju?

[mingshu]

Najbardziej rozwala mnie odpowiedź w stylu: "To jest mój bałagan, ja go
lubię. Ty przecież nie musisz tu siedzieć i na to patrzeć jak tak bardzo nie
lubisz".

[anatemka]

w zasadzie ma rację. Możesz wypracowac tez jakis kompromis, na zasadzie:
wynosisz rzeczy do prania, ja piore. Nie wynosisz , nie piore.

[verdana]

Nie da się... Ja ostatni raz do pokoju córki weszłam 10 miesiecy temu. dzieki
temu zachowuję spokój ducha.

[kruszynka301]

ja staram się w miarę często zapraszać gości z dziećmi -wtedy Agusia (4) MUSI zrobić jako taki porządek, aby się dało wejść do pokoiku. Inna sprawa, że po zabawie maluchów pokoik wygląda podobnie....
Aby się nie denerwować, po prostu zamykam drzwi - i nie widzę.

Acha, ostatnio proszę męża: "odkurz w swoim pokoiku i przedpokoju" - na to z oddali "i w moim teś! i w moim teś!" - niestety, nie dało się wjechać odkurzaczem)).

[agatka_s]

tak sobie czytam te Wasze posty i stwierdzam,że ja to mam jakiegoś farta. Moje
dziecko ma zawsze porządek w pokoju (z wyjatkiem sytuacji gdy sie bawi i
wyrzuca wszystko na podłogę), ale jak kończy to automatycznie sprząta, ja nic
nie muszę mówić, to jak odruch Pawłowa. U nas zawsze była zasada (obowiązująca
wszystkich domowników), że nie przystepuje sie do nowej czynności dopóki nie
uporzadkuje się po poprzedniej, i dzieciak robi to automatycznie i nawet mu do
głowy nie przyjdzie, aby mogło być inaczej (chyba że jest tzw "Dzień Dziecka"
nawet niekoniecznie 1 czerwca, kiedy przymykamy oczy na jakieś tam odstępstwa
typu nieumyte uszy..). Jak przychodzi ze szkoły to rozpakowywuje tornister i
układa zeszyty z pracą domową na biurku, bez zadanych lekcji do szafki, po
odrobieniu lekcji chowa. Weżmie ksiazke, skończy czytać, połozy na miejscu.
Zje, odstawi talerze do zlewu (ja potem do zmywarki). Nie zacznie obiadu, czy
gry na komputerze póki nie jest porzadek w pokoju (i poki cos mu nie wisi nad
głową np odrabianie lekcji, albo ćwiczenia korekcyjne).

o samo zresztą dotyczy higieny osobistej, jak wchodzi do domu to leci myć ręce,
nie zdarzyło mu się aby nie umył zębów czy nie wziął prysznicu wieczorem, nie
muszę mówić nawet jednego słowa.

Dużym sprzątaniem zajmuje sie u nas pani, ale i tak za bardzo nie ma co
sprzątać bo zawsze jest porządek. Ale jak trzeba to syn też i odkurzy (choć
akurat nie za chętnie), ale to jak go specjalnie poproszę.

No nie wiem, ja też tak robie i dziecko tez sie tak nauczyło, choć samo z
siebie takie znowu porządne nie jest (bo ja akurat jestem i zawsze byłam, syn
sie trochę "wyrodził" ale został "spacyfikowany"). Teraz sprzątanie to poprostu
taki nawyk domowy (ale poza domem, np na obozie to "Hulaj Dusza piekła nie ma"
w życiu nie widziałam takiego bałaganu jak miał mój syn...)

Odpowiadając na pytanie w moim przypadku nakłanianie do porządku zaczęło sie od
samego początku i tylko poprzez własny przykład i ustalenie obowiązujących
wszystkich zasad w domu.

Pozdrawiam

[noie]

Ja mialam tez z moja srednia duze problemy. A poniewaz nic nie
skutkowalo...przyszedl jej ulubiony nauczyciel z klasa ( u nas to normalka ze w
zerowce nauczyciel chodzi z cala klasa po wszystkich domach by pokazac kto i
gdzie mieszka). myslalam ze cos da...nic Doszlo do tego stopnia ze nie
wychodzila na podworko jak nie bylo posprzatane...myslicie ze to cos dalo ?
siedzial zadowolona caly dzien w pokoju i robila jeszcze wiecej balaganu. teraz
8 ma juz 11 lat) dalej musze przypilnowac by sprzatal ale musze przyznac ze jej
starsza siostra ma wiekszy balagan jak ona. jestem z niej zadowolona
pozdrawiam
noie

[wieczna-gosia]

Moja mamusia jest pedantka.
Przez wiele lat nie nauczyla mnie porzadku
za to kiedy wyszlam za maz i stalam sie pania domu- nauczylo mnie go zycie
Nie stalam sie idealna ale wzgledny klar umiem utrzymac

Nauczona wlasnymi doswiadczeniami mam tak:
maluchy sprzatac musza swoje zabawki codziennie wieczorem bo im w tym pomagam
Starsze musza sprzatac w tzw. przestyrzeni publicznej- nie ma porozstawianych
talerzykow, rzuconych recznikow itp (tzn sa ale tepione...)
Ich pokoj- ich biznes. Zasada jest taka ze wchodze tam czasami. Jak jest
porzadek i odlozone sa rzeczy do prania, czy zpstawiony zeszyt z wypracowaniem
do sprawdzenia czyli- jest porzadek i jest do mnie interes- to spelniam ten
interes jesli jest pieprznik- wchodze i wychodze a jak miely do mnie biznes
to sie trzeba bylo postarac ) System dziala- ja sie nie wkurzam a one
sprzataja czasami )
Ostatnio tlumaczylam to mojej mamie (przypominam pedantce) kiedy weszla do ich
pokoju. Stwierdzila ze zdumieniem- ty w ich wieku mialas taki sam bajzel
chociaz tak cie trzymalam za twarz ) no wlasnie ) dlatego uwazam moj system
za lepszy )

[wieczna-gosia]

aaa... no wlasnie- dzieci maja obowiazek odkurzania. Jesli chca pry okazji
odkurzania w mieszkaniu odkurzyc swoj pokoj to musza troche go odgruzowac. A z
reguly chca bo i tak co tydzien sie musza umeczyc ) wiec trzeba cos z tego
miec )

W tygodniu wymagam od syna 12-latka,

[bebepep]

zeby w pokoju nie bylo resztek zywnosci, opakowan po jedzeniu i brudnych majtek
na srodku dywanu. Zeszyty i podreczniki tez musza jako tako byc na kupce.

W weekend pokoj jest odsmiecany i odkurzany, jesli to nie jest zrobione, to nie
ma filmu. Skutkuje.

Jak przychodza goscie, zamykam drzwi. Poza tym przechodzac kolo pokoju, patrze
w inna strone.

Sama pamietam jeszcze, jaki smietnik mialam w tapczanie. A polowa genow ode
mnie ))

Beata

Może tak

[kasiaczekroza]

Radzę zastosowac taką oto metodę, kupujemy karteczki samoprzylepne,
diagnozujemy sytuację w pokoju dziecka, potem przygotowujemy karteczki tego
typu tresci:
"Lubie byc złozona!Twoja koszulka"
"Chce wisiec na wieszaku.Twój szlafrok"
itp.
Dobra metoda jest równiez sygnalizowanie to znaczy: nie mówimy tak:"Ty zawsze
masz porozrzucane kredki!"Wystarczy powiedziec"Kredki" itd itd
Metody wymagają od nas ogromu cierpliwości i samozaparcia ale skutkują!
Mama Kasia

[verdana]

Po pierwsze - musiałabym wykupić hurtownię papierniczą. Po drugie - ciężko się
napracować (na moje oko koło 200 karteczek byłoby w sam raz). Po trzecie,
serio - taka metoda jest dla dziecka zabawna raz czy dwa. Potem może bardziej
zdenerwować, niż awantura. Wyobraxcie sobie faceta, ktory przylepia wam
karteczkę - "lubię być osolona - zupa" - po raz dziesiaty. Prawda, że już
lepiej brzmi "Dlaczego ty nigdy nie solisz zupy?" - przynajmniej dla mnie.

[kapy1]

No to na gorąco.
Nie zdzierżyłam. Jakieś 10 minut temu zwaliłam Mu wszystko na kupę na środku
pokoju. Są tam: pościel, piżama, szlafrok, brudne ubrania z 3 dni (majtki,
skarpetki, koszulki, bluzy, dżinsy), tenisówki szkolne, plecak, zeszyty,
książki, hokejka, 3 piłki do "nogi" w różnym stadium zużycia, jakieś 30 modeli
samolotów, karty do gry, cała seria Harrego Pottera, wszystkie numery CD-action
z dwóch lat, lego, puzzle, monopoly, połowa "wagonika" zużytych chusteczek
higienicznych (alergia), opakowania po jogurtach, butelka po mineralnej, ok.
kilograma jakiejś makulatury, i chyba jeszcze parę rzeczy. Powstrzymałam się od
umieszczenia na szczycie tej piramidy doniczki z połamaną - w trakcie ostrego
treningu futbolowego - draceną (jakiś metr wysokości). Uwierzcie mi: żadna, ale
to żadna z wymienionych rzeczy nie zajmowała miejsca choć w przybliżeniu
odpowiadającego wyobrażeniom porządkowym matki nie-pedantki. Choć, biję się w
piersi, wiszącego na uchwycie od szafki podkoszulka można się było nie czepiać.
Ostateczny termnin odgruzowania pierdzielnika (jak słusznie rzecz nazwała
Wieczna Gosia) upływa jutro o godz. 5.00 (rano) - wstaję wtedy do pracy. Jak to
zrobi - nie wiem, siedzi tam teraz i dramatycznie szlocha. Bo w razie
niedotrzymania terminu - żegnaj EURO (to piłkarskie).
Rzecz by się nie zdarzyła, gdybym nie wymyśliła, że trzeba nieszczęsną dracenę
podlać. Tylko że drzwi się przyblokowały rzuconą artystycznie na podłogę parą
zwiniętych sobotnich skarpetek (wiem, wiem - zaraz mi powiecie że w ogóle nie
powinnam się czepiać skoro tak ślicznie samodzielnie je zwinął), przy
wyszarpywaniu których solidnie "gwizdnęłam" się drzwiami w głowę.
Awanturkę, a jakże, okrasiłam też odpowiednim komentarzem. Że raz w miesiącu
musi być przygotowany na egipskie prace archeologiczne.
Proszę, dajcie mi chociaż cień nadziei, że poskutkuje. A jeśli uznacie,żem zbyt
srogo albo i niewychowawczo się obeszła z moim ukochanym dzieckiem, z pokorą
przyjmę Waszą krytykę na moją siwą acz farbowaną głowę. Może choć guz się
spłaszczy?

Dobranoc, do jutra - samam ciekawa co zastanę o poranku w miejscu zwanym
pokojem 11-sto latka. Rozeźlona Katarzyna.

Ps. A może ktoś wie co zrobić z zapalonym kibicem piłki nożnej w wieku
szkolnopodstawowym, terroryzującym otoczenie swą pasją? Do pubu Go przecież nie
poślę?!

[kapy1]

Zajrzałam, zaraz po piątej.
Piramida zniknęła. I chociaż spod fotela wystają karty i monopoly, na krześle
przy biurku skład makulatury, a ubrania leżą w łazience obok kosza na brudną
bieliznę, to mogę uznać, że JEST POSPRZĄTANE (do szafek nie zaglądałam, żeby
nie zejść na zawał przed pójściem do pracy, i chyba nie będę zaglądać).
Ciekawe, na ile skuteczna okaże sie wczorajsza akcja?

A swoją drogą - budować piramidy w moim wieku... Fascynujących przygód mi się
zachciało.
Pozdrawiam - juz nie taka zła - Katarzyna.

[wieczna-gosia]

do szafek nie zaglądałam, żeby
> nie zejść na zawał przed pójściem do pracy, i chyba nie będę zaglądać).
i to jest bardzo madra decyzja )

[ada16]

Stosuję podobną metodę jak Kapy1 ( od czasu do czasu) - skutkuje na krótko,
czasami zaglądam so szaf i albo wygarniam na środek jak leci, albo pouczam,
albo - i to chyba nie jest zbyt pedagogiczne , ale taki matczyne - układam.

[agatka_s]

Hej Kapy,

Chętnie się podzielę doświadczeniami z małym osobnikiem który ma fioła na
punkcie futbolu, bo ja tak mam już od kilku lat. Skoro wyplenić się tego nie
da to staram się tego fioła wykorzystywać dla zbożnych celów. No ale to chyba
temat na inny wątek.

Pozdrawiam i gratuluję sukcesu w sprawach porządkowych !

Kapy - moich tez nie moge nauczyc porzadku..

[dafnezielona]

Niestety prawda jest taka, ze to my swoja niekonsekwencja czy po prostu
pominieciem pewnych etapow wychowawczych powodujemy, ze dzieci nie umieja
sprzatac i nie maja nawyku utrzymywania porzadku.
Ja sama nie umiem miec zawsze ladnie i czysto. Za to moj maz uwielbia porzadek,
a ze od dluzszego czasu widujemy go przecietnie tylko dwa razy w miesiacu,
sprzatamy przed jego przyjazdem.. potem on stwierdza ze jest tragiczny syf i
pol wspolnego, z utesknieniem oczekiwanego weekendu spedzamy na gruntownym
sprzataniu..
Po ostatnim weekendzie umowilismy sie, ze co drugi dzien robimy zdjecie pokoju
dzieci wieczorem ( elektroniczne..), ja to rano wysylam mu mailem i potem jak
rozmawiamy przez telefon, on dzieciom komentuje, co i jak powinno byc
zmienione.. To dopiero jeden tydzien, ale dziala swietnie ( "mamo, mozesz juz
zrobic zdjecie"), a ja mam swiety spokoj!
Ach, ta technika

[mamma2]

Zgadzam się z dafnezielona. Sama jestem bałaganiarą i bardzo mnie to męczy.
Na pomysł, że to już "ten" etap wychowawczy wpadłam jakieś pół roku temu,
kiedym moim głównym zajęciem domowym stało się sprzątanie stert zabawek po
moich córciach (7 i 4,5 roku). Po pierwsze ograniczyłam liczbę zabawek do
połowy - druga pojechała do dziadków.
Po drugie kilka razy dziennie na parę minut zamieniam się w straszliwą babę
jędzę która wymaga aby
-przed dobranocką był porządek
-jeśli nie - to nie ma dobranocki
-jeśli czas dobranocki minął "bałagan" ląduje u mnie w szafie do czasu "poprawy"
-ubrania przed kąpielą wrzucamy do kosza z brudną bielizną ewentualnie na
krzesło "na jutro"
-wieczorem razem szykujemy rzeczy na jutro

Początkowo to było piekło - szczególnie gdy ukochana lala rzucona w kąt pokoju
lądowała u mnie w szafie. Były łzy, bunty i krzyki. Na szczęście trwało to dość
krótko - teraz wystarczy powiedziedzieć: za 10 minut dobranocka, sprzątamy!

Nie wiem jakie będą skutki tej tresury, mam nadzieję, że lepsze niż całodzienne
gderanie mojej mamy w stylu "Posprzątaj pokój! Jak można mieć taki bałagan!
itd."

[judytak]

mingshu napisała:

> Najbardziej rozwala mnie odpowiedź w stylu: "To jest mój bałagan, ja go
> lubię. Ty przecież nie musisz tu siedzieć i na to patrzeć jak tak bardzo nie
> lubisz".

ja bym na to
"to jest moje mieszkanie, i życzę sobie, żeby w nim było czysto i higienicznie"

pozdrawiam
Judyta

P.S.
ja też lubię swój bałagan ;o)
ale też nauczyłam się sprawić, żeby mieszkanie udawało, że jest
posprzątane ;o))) i tego uczę swoich dzieci...
J.

[magosiak]

Własnie zaraz czeka mnie ta robota. W pokoju bajzel taki , ze nie ma jak wejsc.
Caly zawalony klockami i innymi cudami. Zawsze jet odpowiedz, ze jest zmeczony,
ze chce spac. I ze nie da sam rady. Potrafi tak jeczec godzinami. Ja czasem
pomagam, ale czasem mowie, ze nie pomoge, bo on sam tak narozwalal. Czasem
siedzi godzine i zbiera, czasem miauczy i jeczy.
Juz mialam rózne strategie. Raz nawet schowalam za kare klocki na szafe.
Poskutkowalo przez tydzien, potem znowu to samo. A najgorsze są rozsypane LEGO.

[aga_piet]

Dzięki za pocieszenie, że nie tylko ja mam problem z pokojem dzieci.
Pomysł z piramidą na środku pokoju wbrew pozorom jest dużym ułatwieniem. Mam
troje dzieci (11, 4, 6 mies.) i jak była „tylko” najstarsza córka (wówczas
jeszcze mała) nie miałam wyjścia i pomagałam w sprzątaniu. Sterta na środku
pozwlała na DOKŁADNĄ czystkę. Nie zostawały resztki po kątach.
A teraz śmieszna rzecz. Kiedyś w przypływie wściekłości zgarnęłam cały bajzel
do wielkiej siatki i wyniosłam niby do śmietnika. Awantura była straszna.
Rozpacz też. Ale wiecie jaka była radocha jak po kilku miesiącach córka
odzyskała te rzeczy od Św. Mikołaja? (W stanie nienaruszonym, czyli smieci były
tam również).