Dzieci się biją.

[nunu16]

Co zrobić gdy dzieci się biją? 4 - latek bije 1,5 -latkę. A mała go denerwuje bo wszystko zabiera. Tłumaczenie, że zrobi jej krzywdę nic nie daje, Kara też. Nie mogę sobie poradzić z tym problemem. Co wy robicie w takiej sytuacji?

[el_elefante]

Odpowiedź jest w pytaniu. Dlaczego bije? Bo go złości że mała mu wszystko zabiera. Zamiast beznadziejnie zwalczać efekt, usuń przyczynę.

[slonko1335]

zaraz,zaraz widzisz tutaj tylko winę czterolatka? zdajesz sobie sprawę, że według niego ukarałaś go za to, że siostra mu zabierała jego rzecz? to prosta droga do tego aby jej nie znosił...

[yula]

Zabrać młodszą od starszaka i nauczyć ją że jego rzeczy są nietykalne. Już nie jest aż taka mała. U nas w podobnej sytuacji sprawdził sie podział zabawek. To co należy do innego dziecka jest nietykalne.

[zoskaonly]

Generalnie to się zgadzam z przedmówczyniami.
Ale: ja też stosowałam te zasady, a i tak moi chłopcy zawsze znajdą powód żeby się lać.
A jak nie ma powodu to urządzają sobie zapasy na niby
Więc już się pogodziłam z faktem, że rodzeństwo się bije. My się biliśmy, nasze dzieci się biją i wnuki też się będą bić

[yula]

ALeż tak, biją sie, a jak widać w podpisie mam parkę i też im sie zdarza. JA napisałam do tego konkretnego problemu jaki opisała autorka

[nunu16]

Dzięki. Wiem, że ją bije za to, że mu zabiera zabawki i jest zazdrosny. Staram się aby nie dotykała tego na czym mu najbardziej zależy, tą zabawkę którą najbardziej lubi. Gdy bierze mu coś innego często go pytam za nią czy może się ona tym pobawić. Ale i tak bywają sytuacje gdy ją bije lub popycha czy przygniata.

[verdana]

Możesz albo zwariować, albo przywyknąć
Trzeba starszaka, a i młodszą nauczyć, co wolno, a czego nie. Nie wpolno się bić z użyciem przedmiotów, nie wolno dać w twarz, nie wolno popychać (nie wiadomo na co popychany wpadnia), trzeba przerwać przy pierwszej prośbie przeciwnika. Tylko w ten sposób możesz sprawić, ze dzieci sie nie pozabijają. Natomiast próba sprawienia, by się w ogóle nie biły, zazwyczaj kończy sie niebezpiecznymi bójkami, gdy rodzice nie widzą.

[mylwia]

świetne

[slonko1335]

Reaguj stanowczo, wkraczaj zawsze gdy dochodzi do rękoczynów ale też nie wymagaj od czterolatka żeby nie reagował jak dzieje mu sie krzywda. Musi tylko nauczyć się, że są na to inne sposoby niż bicie a bicie nie wchodzi w grę. Tłumacz to nie tylko jemu ale i siostrze, niech starszy widzi, że także reagujesz gdy siostra chce wziąć jego rzecz albo robi coś innego niewłaściwego.

[ichi51e]

Masz swiadomosc ze jak ty prosisz w jej imieniu to de facto kazesz mu oddac?

[mona-212]

Spróbuj załagodzić problem,tłumacz ale i tak rodzeństwo się bije.Moi chłopcy się biją,a gdy próbuję ich ukarać to ja staję się wrogiem a oni są wtedy najlepszymi kumplami.Często się nie wtrącam tylko u mnie jest mała różnica wieku-19mies.

[takchce83]

Nie rozumiem dlaczego ma karać.?Starszak wcale nie musi dawać swoich zabawek młodszemu rodzeństwu.A poza tym co tłumaczyć?To rodzice chcieli dziecko a nie starszak rodzeństwo.Dziwni rodzice.

[kanna]

Mam dwa lata różnicy.
Kiedy mała zaczęła być mobilna, kupiłam kojec, żeby starszak miał dla siebie miejsce, gdzie może wejść i spokojnie się bawić.

[mmoniczkaa1]

Przede wszystkim należy zbadać źródło problemu (np. przemoc pojawia się w czasie walki o zabawkę). Tylko obserwacje i dokładne dane mogą sprawić, że będziemy w stanie rozwiązać twój problem.

[paulina.oliwier]

Moi też się biją. Z tą różnicą że młodszy przygniata starszego, bo jest cięższy : )
Najgorszy problem to gryzienie. Starszy gryzie młodszego, młodszy podłapał.. Mam nadzieję że się nie zagryzą

[cora21]

U mnie było podobnie . Jak sie okazało wynikało to z zazdrości o młodszą siostrę, że więcej czasu jej poświęcamy. Jak to odkryliśmy to wszystko się uspokoiło. Zaczęliśmy chwalić bardziej starsze dziecko przy znajomych i podkreślać jak pięknie zajmuje się młodszą siostrą. Pomogło.

[jakw]

A karzesz młodszą za zabieranie mu jego rzeczy? Bo inaczej to jawna niesprawiedliwość: młoda zabiera mu zabawki, on się broni i jeszcze dostaje karę.

[kamar125]

Witam,
jeśli taka sytuacja pojawia się tylko w chwili, gdy młodsza siostra zabiera chłopcu zabawkę, powinnaś ustalić jasne zasady dla obojga rodzeństwa. Zgadzam się z powyższymi komentarzami i także uważam, że powinnaś podzielić zabawki i nauczyć dzieci, które rzeczy do kogo należą. Jednak ważne jest również, żeby dzieci potrafiły bawić się razem. Aranżuj gry i zabawy, które zainteresują dzieci, baw się razem z nimi. Pokaż, że rodzeństwo jest ważne, "przydatne" na przykład podczas zabawy. Bądź sprawiedliwa, nie karaj tylko starszego dziecka za bicie, ale również młodsze za zabieranie zabawek. Pamiętaj, że w tym wieku dziecko nie potrafi jeszcze przyjąć perspektywy drugiego, a najbardziej atrakcyjne jest właśnie to, czym bawi się ta druga osoba.
Gdy już dojdzie do konfliktu między rodzeństwem, zawsze reaguj, nie lekceważ ich zachowania, bo to bicie i zabieranie z czasem może zacząć się przejawiać w relacjach z innymi dziećmi.
Jeśli chciałabyś dowiedzieć się czegoś więcej, to J.Korzeniewska w książce pt. "Kłopotliwe zachowania dzieci. Mądre reakcje w trudnych sytuacjach" prezentuje w sposób ciekawy i przystępny zachowania rodzeństwa. Szczególnie polecam rozdział pt. "Relacja z rodzeństwem".
Pozdrawiam

[mikiqqq]

Witam,

Dzieci w Pani wieku wpadają w złość, odczuwają gniew, krzyczą, biją i tupią nogami, gdyż przeżywają negatywne emocje i nie wiedzą, jak w konstruktywny sposób sobie z nimi poradzić. Przede wszystkim potrzebna jest cierpliwość. W sytuacjach, gdy dzieci podczas zabawy zaczynają krzyczeć, słyszysz podniesione głowy, nie reaguj. Odczekaj, zajmij się swoimi sprawami. Jednak, gdy usłyszysz, że hałas robi się coraz większy a pomiędzy dziećmi zaczyna się awantura, wejdź do pokoju, gdzie się bawią i skomentuj zachowanie: "Słyszę, że coraz głośniej na siebie krzyczycie, a Twoja siostra płacze. Widzę, że wyrywacie sobie zabawkę. Wasze krzyki przeszkadzają mi w pracy. Oczekuję, że dogadasz się w sprawie tej zabawki i pozwolisz siostrze przez chwilkę się pobawić".
Jeżeli ta metoda nie przyniesie skutku i dzieci zaczynają jeszcze głośniej krzyczeć, bić się, krzyczeć lub jedno z nich zaczyna płakać, zakończ zabawę, rozdziel dzieci bez wnikania kto zaczął kłótnie. Dzieci powinny być w innych pokojach, poinformuj, że wrócą do zabawy, kiedy się uspokoją. Później możesz zaproponować, że wszyscy razem wymyślicie zabawę, przed ustal reguły, zapytaj w co chciałby pobawić się syn, na pewno wpadnie na ciekawy pomysł
Pamiętaj również, że dzieci bardzo szybko uczą się, jak wiele mogą ugrać od rodziców, jeśli pokażą się im jako cierpiący i pokrzywdzeni przez brata lub siostrę. Ukarane dziecko pozostaje w odczuciu niesprawiedliwości i krzywdy, złości i buntu. Wtedy najczęściej szuka okazji do rozładowania napięcia i na pewno odegra się na bracie lub siostrze. Gdy dzieci się biją, nie udawaj, że nic się nie dzieje: powiedz atakującemu maluchowi, że nie wolno krzywdzić innych i że takie postępowanie ściągnie na niego pewne konsekwencje, choćby zakaz oglądania dobranocki, odebranie ulubionej zabawki. Postaraj się także poświęcić dzieciom tyle samo uwagi. Zaproponuj, że jedno z nich spędzi z Tobą czas, a w tym czasie np. córka będzie spędzała czas z ojcem. A później zamiana.
Poważnym błędem, jaki popełniają rodzice, to próby wtrącania się w każdy konflikt, co często powoduje jego eskalację i niczego nie uczy dzieci. Tu nie chodzi o to, kto ma przeprosić, kto zaczął, a tym samym danie dzieciom powodu do myślenia, że sprawcy będzie wymierzona kara i jeśli to nie ja zacząłem, to mi się upiecze. Dzieci są bardzo sprytne i szybko uczą się, że aby nie zostać uznanym za sprawcę, wystarczy tylko sprowokować. Tu chodzi o to, aby znaleźć powód tych wojen i nauczyć dzieci, jak sobie radzić z takimi sytuacjami w przyszłości. Oczywiście kiedy widzimy, że zaczyna się zwykła jatka, pora wszelkie argumenty zawiesić i reagować.