Kłamiące dziecko

[6danusia123]

Witam. Mam problem z dzieckiem. Moja córka kłamie, żeby nie zostać ukaraną. Ma 5lat, a notorycznie zdarza jej się kłamstwo, nie ona zepsuła zabawkę brata, nie ona kopnęła dziecko w przedszkolu, wszystko nie ona. Macie jakieś pomysły jak sobie z tym radzić?

[markuchara]

Dzieciom często zdarzać się kłamać. Sama napisałaś, że Twoja córka kłamie, żeby uniknąć kary, więc już masz powód. Przede wszystkim trzeba zwracać uwagę, że kłamstwo ma krótkie nogi i zawsze wyjdzie na jaw. Poza tym, córka musi wiedzieć, że kłamstwo jest złe. Skoro kłamie, żeby unikać kary, zrozumiała, że bardziej opłaca jej się nie mówienie prawdy, bo np. dzięki temu nikt na nią nie nakrzyczy. Gdy zaistnieje jakaś sytuacja z udziałem Twojej córki, trzeba od razu wyjaśniać problem, jeśli kłamie, trzeba na spokojnie jej tłumaczyć, co robi źle. Ważne jest w tym przypadku, żeby spokojnie, cierpliwie jej to tłumaczyć, żeby rozumiała, gdzie robi błąd. Powinnaś chwalić ją za mówienie prawdy, nawet jeśli ta prawda boli, bo np. uderzyła brata, ale istotne jest to, że się przyznała, można delikatnie zwrócić uwagę, ale też podziękować za to, że powiedziała prawdę. Jeśli Twoja córka nie będzie bała powiedzieć się prawdy, przestanie kłamać. Powinnaś popracować z córką nad tym, aby mówiła prawdę, ponieważ dłuższe nie zwracanie uwagi na takie występki, może doprowadzić do tego, że dziecku zacznie wchodzić w nawyk mówienie kłamstw i nie będzie już widziało w tym nic złego. Należy w każdej sytuacji, kiedy skłamie rozmawiać z nim na temat tego, że jest to złe. Możesz też zwrócić uwagę, czy byłoby jej miło, gdyby to ją ktoś tak okłamał.

Polecam lekturę ?Kłamstwo u dziecka? D. Dalloz, V. Rolland. Jest w niej opisane jakie są powody kłamstw dzieci oraz są opisane rady, w jaki sposób radzić sobie z kłamstwem dziecka. Poza tym polecam książkę dla dzieci ?Czy warto kłamać ? czyli o tym, że prawda zawsze wychodzi na jaw?, jest to opowiadanie o tym , jakie konsekwencje ma kłamstwo, Twojej córce może się spodobać przedstawienie czym jest kłamstwo w takiej formie.

[markuchara]

Dzieciom często zdarzać się kłamać. Sama napisałaś, że Twoja córka kłamie, żeby uniknąć kary, więc już masz powód. Przede wszystkim trzeba zwracać uwagę, że kłamstwo ma krótkie nogi i zawsze wyjdzie na jaw. Poza tym, córka musi wiedzieć, że kłamstwo jest złe. Skoro kłamie, żeby unikać kary, zrozumiała, że bardziej opłaca jej się nie mówienie prawdy, bo np. dzięki temu nikt na nią nie nakrzyczy. Gdy zaistnieje jakaś sytuacja z udziałem Twojej córki, trzeba od razu wyjaśniać problem, jeśli kłamie, trzeba na spokojnie jej tłumaczyć, co robi źle. Ważne jest w tym przypadku, żeby spokojnie, cierpliwie jej to tłumaczyć, żeby rozumiała, gdzie robi błąd. Powinnaś chwalić ją za mówienie prawdy, nawet jeśli ta prawda boli, bo np. uderzyła brata, ale istotne jest to, że się przyznała, można delikatnie zwrócić uwagę, ale też podziękować za to, że powiedziała prawdę. Jeśli Twoja córka nie będzie bała powiedzieć się prawdy, przestanie kłamać. Powinnaś popracować z córką nad tym, aby mówiła prawdę, ponieważ dłuższe nie zwracanie uwagi na takie występki, może doprowadzić do tego, że dziecku zacznie wchodzić w nawyk mówienie kłamstw i nie będzie już widziało w tym nic złego. Należy w każdej sytuacji, kiedy skłamie rozmawiać z nim na temat tego, że jest to złe. Możesz też zwrócić uwagę, czy byłoby jej miło, gdyby to ją ktoś tak okłamał.

Polecam lekturę "Kłamstwo u dziecka" D. Dalloz, V. Rolland. Jest w niej opisane jakie są powody kłamstw dzieci oraz są opisane rady, w jaki sposób radzić sobie z kłamstwem dziecka. Poza tym polecam książkę dla dzieci N. Most "Czy warto kłamać ? czyli o tym, że prawda zawsze wychodzi na jaw", jest to opowiadanie o tym , jakie konsekwencje ma kłamstwo, Twojej córce może się spodobać przedstawienie czym jest kłamstwo w takiej formie.

[dianka_82]

Witaj.
Czy bardzo często córka dostaje kary? To może powodować, że córka boi się cokolwiek zrobić, bo będzie to niezgodne z Pani oczekiwaniami i dostanie karę, nie rozumiejąc czemu nie podoba się Pani jej zachowanie i co zrobiła źle. Może warto nastawić się na spokojne rozmowy zamiast wymierzania kar, skoro sama Pani zauważyła, że strach przed karą tylko nasila jej kłamstwo.

[kanna]

Przestań ją karać.

Wszystko co pięciolatek robi ma sens i czemus - wg niego służy. Twoja postępuje bardzo logicznie - kłamie, żeby uniknąć kary.

[alekss1231]

Dlaczego ma przestać je karać?
Myślę, że żadne dziecko nie lubi być karane ale to nie znaczy, że należy z tego rezygnować.
Jeżeli dziecko zobaczy, że nagle przestaje być karane to zauważy, że jak zwykle wszystko jest po jego myśli.
Warto również dowiedzieć się jakiego rodzaju są te kary- różni rodzice karzą w różne sposoby:
jedni karzą fizycznie, inni rozsądnie a jeszcze inni po prostu głupio (dziecko cieszy się z otrzymanej kary)
Musisz oduczyć dziecko kłamania. Na początek proponuje włączenie dziecku bajki Pinokio, być może ta bajka na nią zadziała. Rozmawiaj z dzieckiem często, tłumacząc, jak źle czujesz się z tym, że kłamie.

[panik000]

Dzieci kłamią, ponieważ boją się powiedzieć o czymś rodzicom i zdają sobie sprawę z tego, że źle zrobiły.
Jeśli stosuje Pani kary wobec córki, to będzie ona kłamać po to, aby uniknąć kar.
Kolejną sprawą jest to, że autorytetem dzieci są ich rodzice. Często świadomie lub nie świadomie okłamujemy innych ludzi w obecności dzieci. Jeśli zdarzyły się Pani takie sytuacje to może być tak, że córka wyrobiła sobie zdanie iż kłamstwo jest czymś naturalnym.
Uważam, że najważniejsza jest rozmowa z córką. Musi wiedzieć, że może polegać na Pani w każdej sytuacji, niezależnie od konsekwencji swoich czynów. Proszę wytłumaczyć, że dla Pani ważniejsze jest przyznanie się do najgorszej prawdy od kłamstwa. Niech spróbuje Pani nie karać córki, tylko dokładnie wytłumaczyć jej dlaczego tak bardzo zależy Pani na tym, aby mówiła prawdę.

[maja265]

Witam. Myśląc o Pani wypowiedzi zastanawiam się nad Pani stosunkiem w momencie gdy dziecko kłamie ,może ona boi się tak kary za swoje zachowanie albo po prostu brak kary sprawia ,że dziecko czuje przyzwolenie na takie zachowanie . Dziecko może także naśladować rodzeństwo czy rodziców jeśli przyłapało ich na kłamstwie i uważa, że to jest coś normalnego. Znakomitą metodą na tego typu zachowania u dzieci w tym wieku jest bajko terapia. Uważam, że jest to odpowiedni i najskuteczniejszy pomysł aby uświadomić w doskonały sposób dziecku czym jest kłamstwo i jakie mogą być jego konsekwencję. Polecam Pani bajkę z morałem znana nam wszystkim „Pinokio” Carla Collodiego.
Pozdrawiam .

[akgosc]

Witam,
Pojawienie się kłamstwa jest sygnałem, że proces wychowawczy nie przebiega pomyślnie. Nie zostało powiedziane jaka jest reakcja na kłamstwo ze strony rodzica. Rodzice są zazwyczaj bezradni wobec kłamstwa dziecka i często reagują na nie w niewłaściwy sposób, grożąc biciem i karami. Tam gdzie pojawia się kłamstwo, zazwyczaj ulegają zachwianiu stosunki uczuciowe, jakie panują między wychowującymi a wychowywanymi, zaś dalsze postępowanie staje się coraz trudniejsze. Kłamstwo ogranicza wzajemne zrozumienie i zaufanie, niszczy harmonijne współżycie, wzbudza żal rodziców do dziecka, które za nieufność i podejrzliwość odpłaca uporem, niechęciom, wrogością i dalszym okłamywaniem.
Kłamstwo pojawia się także wtedy gdy dziecko odczuwa lęk, czegoś bardzo się boi. Często powodem tego są kary cielesne, których nie skąpi mu porywczy ojciec. Dziecko ukrywa swoje wykroczenia za pomocą kłamstwa. Dziecko stosuje kłamstwo prawie zawsze wobec tych osób, które budzą w nim uczucie żalu i lęku. Kłamstwo bywa także swoistym rodzajem samoobrony wobec przemocy i bezwzględności wobec dorosłych. Polecam książkę "Problemy wychowawcze wieku przedszkolnego" Danuta Siemek gdzie jest dużo cennych porad.

[yoma]

Czy na tym forum leci moderator?

[myszka_55]

Trudno ocenić sytuację po tak krótkim wyjaśnieniu problemu. Obawiam się, że może to być tzw. kłamstwo obronne, które pojawia się u dzieci często karanych przez rodziców. Maluch w braku poczucia bezpieczeństwa nie przyznaje się do winy, aby chociaż przez chwile czuć się bezpiecznie. Proszę porozmawiać z dzieckiem i spróbować zrozumieć te przejawy agresji występujące w zachowaniu. Może przyczyna tkwi w małym kontakcie z dzieckiem i brakiem jego akceptacji? Może okazuje mu Pani zbyt mało ciepła i zaangażowania. Maluch też musi wiedzieć, że nie akceptuje Pani takich zachowań.

[bozena24021995]

Moim zdaniem wiarygodność rodziców ma w tej sytuacji duże znaczenie, rodzic, który sam kłamie nie może od dziecka żądać prawdomówności. Rodzice mogą nawet nie zdawać sobie sprawy, gdzie popełniają błąd, podczas gdy dziecko cały czas słucha i obserwuje ich. Należy się zastanowić czy nie występują w domu sytuacje, w których rodzic przy dziecku np. obgaduje daną osobę za plecami, następnie traktuje ja z fałszywa uprzejmością. Dziecko może być zagubione taką sytuacją, myśli ze w porządku jest kiedy jedno się mówi, a drugie robi. Jakiś czas później rodzice mogą zorientować się, że sami są oszukiwani przez własne dziecko. Na pewno tłumaczą dziecku, ze kłamstwo jest złe, ale rodzic jest wzorem do naśladowania i to jego czyny liczą się najbardziej. Dlatego też, to co mówi rodzic musi iść w parze z tym, co robi, inaczej dziecko nic nie wyniesie z takiej nauki.

[verdana]

Troll nie troll, resztki rozsądku mieć trzeba.
Rodzic, który nie kłamie ma bardzo ciężką postać autyzmu, albo głębokie upośledzenie umysłowe. Wszyscy nie dotknięci tymi przypadłościami kłamią. Przeciętnie ok. 18 razy dziennie, jeśli są bardzo prawdomówni.