Wyladuje u wariatow!!! Pomocy!

[janowa]

Dziewczyny pomozcie! Moze ktoras mama miala taki problem i wie co zrobic.
Moj 11-mmiesieczny synek od 2 tygodni ciagle sie drze. Nie placze tylko
wlasnie wrzeszczy! Nic mu nie jest... Juz nie wiem co mam robic. Probowalam
nie reagowac ostatnio, ale to tez nic nie daje. Po prostu wrzaskiem wymusza,
zeby sie z nim non-stop bawic. A przeciez wiadomo, ze to niemozliwe! Ja musze
chocby zjesc od czasu do czasu!
Jestem zdesperowana. Poza tym przy przewijaniu odstawia prawdziwy cyrk z
placzem i wyginaniem sie - to jest prawdziwa walka! Przeciez nie moze byc w
jednej pieluszce caly dzien! Nie ma zadnych odparzen, ale dolegliwosci...

Pomozcie mi, bo jestem na skraju i boje sie, ze sama zaczne bez przerwy
wrzeszczec! A to nikomu nie pomoze.

Pozdrawiam,
Dorota



---
"Tylko niewielu ludzi, którzy cierpią na kaszel, idzie do lekarza. Większość
idzie do teatru."
Alec Guiness

[nazgul2]

On Ciebie poprostu wychowuje. I juz osiągnął pierwsze sukcesy. Brawo maluch!

Bardzo smieszne

[janowa]

Dziekuje za pomoc.

[ka1311]

Ale tak jest faktycznie. Dziecko, które ma prawie rok jest już bardzo sprytne i
naparwdę umie zmusić mamę do pożądanego zachowania. Niestety teraz już nie
będzie tak prosto, ajk było z małym niemowlaczkiem, który płakał jak mu było
smutno, albo był głodny. Wymagania rosną zw iekiem i albo teraz wyznaczysz
jasne granice, albo będzie coraz weselej. Za rok oczekuj ataku NIE na wszystko,
a potem jeszcze innych atrakcji.

[danwik]

Dorota nie wiem czy Ci pomogę ale przynajmniej spróbuję )
Co prawda moja mała etap wrzasku przechodziła ciut później ale ja próbowałam
kilka sposobów:
- odwrócenie uwagi malucha od przedmiotu wrzasku,
- pozostawienie dziecka samego i "przeczekanie z boku" - u nas to najbardziej
skutkowało, bo gdy próbowałam Ją uspokoić to efekt był zupełnie odwrotny.

Wcześniej gdy Wiktoria marudziła a ja akurat musiałam coś zrobić np. w kuchni
to zabierałam ją ze sobą, rozkładałam kocyk i dawałam do zabawy w miare
bezpieczne kuchenne gadżety. Albo gdy zostawiałam ją samą w kojcu to głośno do
niej non-stop mówiłam (oczywiście to dot. zajęć nie dłuższych niż jakieś 5-10
min
Pampersy - o taaak Wiki tez przeszła okres cyrku przy przewijaniu. Pomogło
odstąpienie od przewijania na leżącą i poprostu zakładałam jej pampa na stojąco.
pzdr i życzę cierpliwości i wytrwałości ))) Agnieszka
ps. To przejdzie !!!!!!!!!!!!!!

[magduniar3]

Jeśli chodzi o przewijanie to w naszym przypadku pomagało śpiewanie piosenki
stary niedźwiedź mocno śpi. Specjalnie przeciągałam piosenkę, głośno chrapałam
i sapałam, a na koniec gdy pielucha była założona mówiłam - niedzwiedź łapie i
gilgotałam, łaskotałam malucha, dawałam mu buziaczki. Po pewnym czasie czekał
na zakończenie więc bez problemu mi się udawało go ubrać.
Magda

[ankapo]

My też to niestety przechodziliśmy, ale jeżeli Cię to pocieszy to ten etap
mija, i to chyba stosunkowo szybko w porównaniu do innych etapów rozwoju
dziecka))))))
Też mieliśmy wrzaski, prężenia, wyrywanie się, na wrzaski u nas pomagała
włączona non stop muzyka, mały słuchał i przestawał krzyczeć, podczas
przewijania, dawałam mu do rączki jakiś przedmiot którym na co dzień się nie
mógł bawić, np. pudełeczko z lekami (zeby grzechotało) albo, pudełko z
chusteczkami, albo opakowanie chusteczek higenicznych, albo klucze, do wyboru
jest dużo rzeczy, tylko po przewinięciu trzeba to umiejętnie zabrać odwracając
uwagę dziecka))))))
Kiedy mały się prężył i wyginał jak był na rękach delikatnie odkładałam go na
pustą podłogę i odchodziłam kilka kroków, obserwując czy oczywiście nie zrobi
sobie krzywdy. No i rzeczywiście jak napisała też jedna z poprzedniczek
zabierałam go wszędzie ze sobą, do kuchni, do łazienki jak się myłam. Synek
obserwował co ja robie i nie płakał. Sporo rzeczy można robić w pokoju w
obecności dziecka, np. obierać ziemniaki na obiad, czy prasować, może wtedy do
niego mówić czy mu śpiewać.
U nas takie metody się sprawdzały i w tej chwili synek ma 13 miesięcy i
właściwie wszystko wróciło do normy)) Nadal troszkę wierci się przy
przewijaniu ale jest to do opanowania))Dobrzy jest też sposób przewijania na
stojąco o ile twoje dziecko już pewnie stoi samo))
Jeżeli troszke pomogłam to bardzo się cieszę. Pozdrawiam serdecznie


Anna i Mikołaj 08.09.2003r.

SPOKOJNIE!!!!

[lafemka]

sprobuj wyprzedzic checi dziecka, czyli zanim zacznie wrzeszczec ze chce sie bawic sama zaproponuj ze idziemy i bedziemy TYM lub w to sie bawic. Poswiecenie dziecku wiecej czasu wbrew pozorom ugruntuje bezpieczenstwo. Sam sie pozniej zacznie bawic jak sie nasyci towarzystwem mamy.
Drugie rozwiazanie to absolutnie nie zwracac uwagi na krzyki. i nie chodzi o to zeby robic co On chce tylko zostawic do chwili kiedy sie SAM uspokoi. Wiem. to nie jest proste ale skuteczne.
Mojego syna przetrenowalam juz w tym temacie i choc nie wrzeszczy ma inne szalenstwa. w ramach kary ma wyjsc do pokoju, popłacze, przychodzi, pytam czy bedzie grzeczny i ze nalezy przeprosic. Glaszcze mnie wtedy po policzku i jest ok.
Moj syna ma poltora roku, jest pogodnym dzieckiem ktore jak kazde ma swoje slabsze strony. On chce tylko duzo milosci.

Wyglada na to, ze musze przetrzymac...

[janowa]

Dzieki za odpowiedzi. Pociesza mnie tylko to, ze moze to szybko minie.
Probowalam zabierania ze soba wszedzie, mowienia non-stop kiedy jest w kojcu
itp. - ale mojemu malemu zlosnikowi to nie wystarcza. Wczoraj za kazdym razem
liczylam w mysli z zacisnietymi zebami - na chwile przerywal, a za pare minut
znowu sie darl.
Przy przewijaniu tez mu daje rozne rzeczy z komody, ktorymi normalnie by sie nie
bawil - czasem pomaga, czasem nie.
Jezeli to nie bedzie trwalo tygodniami to moze jakos wytrzymam...
Dzieki za wsparcie duchowe

Pozdroovka,
Dorota
---
"Tylko niewielu ludzi, którzy cierpią na kaszel, idzie do lekarza. Większość
idzie do teatru."
Alec Guiness

[aggrazza]

a moze pobawicie sie w chowanego przy przewijaniu? ja swojej malej daje
chustke, pieluszke co mam pod reka, przykrywam jej buzie i pytam "gdzie jest
iza" a ona wtedy odkrywa twarz i sie smieje. na poczatku musialam ja ponownie
przykrywac ale po pewnym czasie wystarczylo tylko zapytac gdzie ta iza poszla i
dzidzia sie sama chowala pod chuste. przewijanie jest teraz bardzo przyjemne.
co do ciaglego domagania sie towarzystwa to nie wiem co poradzic. moja mala tez
byla przylepka do 6 miesiaca zycia kiedy to zaczela raczkowac. od dego czsu
jest zbyt zajeta robieniem balaganu zeby przejmowac sie mama i jej
towarzystwem.

[1-2aga]

witaj , może nie dużo pomogę ale chciałam przyznać troszeczkę racji nagzul..,
ponieważ ja też mam 13 miesięczną córeczkę i pewnego dnia zaczęłam przechodzić:
rzucanie się po ziemi, wrzaski i wbijanie się pazurkami w moją twarz- do czasu
kiedy stałam się stanowcza ,czasami nawet troszeczkę pokrzyczałam , pogroziłam
paluszkiem i okazało sie że wszystko znikło - czasmi tylko moja córeczka
jeszcze próbowała mnie podrapać , ale tylko po to aby się przekonac czy napewno
nie wolno..dzięki temu ślicznie robi paluszkiem no..no..pozdrawiam
P.S dzieci lubią stawiać na swoim, spróbój i ty czasami warto..

[godiva1]

Dorota, upewnij sie, ze jest zdrowy. moja mala sie kiedys darla i okazalo sie,
ze miala zapalenie pecherza.

Jesli jestes pewna, ze jest zdrowy to go musisz zostawiac na pare minut samego
raz na jakis czas. I zacisnij zeby a bedzie wkrotce latwiej.
inna Dorota

[apas4]

Witaj Doroto! Jeśli wciąż masz problem, podpowiadam: przede wszystkim Ty się
uspokój! Jeśli będziesz jednym wielkim kłębkiem nerwów, to długo tak nie
wytrzymasz. Przede wszystkim sprawdź, czy Twoje dziecko jest zdrowe. Jeżeli nic
go nie boli, nie ma żadnego stanu zapalnego i nie bolą go dziąsła (bo akurat
wychodzi kolejny ząbek), to Twój synek po prostu z nudów Cię terroryzuje.
Dzieci są jak barometry, momentalnie wyczuwają wszystkie nastroje. Jeżeli choć
raz ustąpiłaś, to Twój syn to zapamiętał. Po co ma poprosić o coś lub samemu
się pobawić, skoro znalazł na Ciebie sposób? Może to śmieszne, ale nawet takie
szkraby potrafią wymóc na rodzicach to, czego dokładnie chcą. Jedynym chyba
sposobem jest przeczekanie wybryków i, może to okrutne, ale nie reagowanie na
każdy płacz.
Mam 2,5-letnią córkę (to dopiero fantazja!!!). Przeszłam przez wyrzucanie
zabawek z łóżeczka, rozrzucanie klocków, wyciąganie ubrań skąd tylko się dało,
rysowanie po książkach, ścianach, wyciąganie wszystkich garnków itp. Wiem, że
to potrafi irytować, ale czasami po prostu warto nie robić nic. Klocki w końcu
się pozbiera, to samo z ubraniami czy praniem, a i ściany po jakimś czasie
można pomalować. Owszem, możesz krzyczeć na dziecko, ale to nic nie da. Taki
chyba urok tego macierzyństwa. Poza tym, co to za przyjemność mieć w
domu "robota", który słucha każdego polecenia?
Zamiast się zamartwiać, ubierz syna i idź z nim na spacer (jesień to tak smo
dobra pora roku na spacery jak wiosna i lato). Jak się smyk przewietrzy i
zmęczy na dworze, to może w domu będzie spokojniejszy. A i Ty czasami zrób
sobie chwilę przerwy od wszystkiego. To pomaga, zapewniam!
Asiek
PS. Pieluchy można też zakładać dziecku gdy stoi na głowie (sprawdziłam!).

[ewa9923]

Daj sobie luz! Pewnie siedzisz całymi dniami z dzieckiem i przeżywasz
załamanie. Wiele zależy od Twojego nastawienia. Zrób coś dla siebie. Zrób coś
bez dziecka.
No i zycze duzo cierpliwosci, bo prawdziwe problemy dopiero przed tobą

[linka9]

Dorotko, przede wszystkim sprawdź, czy dziecko jest zdrowe! Czasami pediatra
nic nie sygnalizuje, a u podstaw takiego zachowania może leżeć choroba. Czy
badałaś np mocz, uszy? W grę równie dobrze może wchodzić alergia pokarmowa,
która nie daje (jeszcze?) objawów zewnętrznych, czy też inne problemy
gastrologiczne. Organizm ma cudowną moc samoleczenia i często bez pomocy
lekarskiej choroba mija, a tym samym i to niespokojne zachowanie dziecka.
Niemniej jeżeli krzyki i płacze są aż tak uciażliwe i nasilone, warto poszukać
przyczyny (w pewnych sytuacjach może to i być ząbkowanie). Tobie natomiast -
być może - pomocna będzie myśl, że dziecko cierpi, wtedy i podejście jest inne
i może dłużej bez wariatkowa się wytrzyma .
Przede wszystkim Ty musisz poobserwować dzieciaka , spojrzeć na to wszystko z
dystansem , porównać poprzednie okresy i zawyrokować: humory czy może jednak
coś więcej?

[supermama2]

to straszne ale jestem w stanie Cię zrozumieć i przynajmniej nie będę plotła
bzdur ze dziecko Cię wychowuje. owszem dzieci są mądre ale takie zachowanie nie
ma tu akurat nic do rzeczy. nie więcej jak 2 tyg temu byłna TVP 2 program pod
tytyłem "zaklinaczka dzieci". tam był identyczny problem jak twój a moze
jeszcze gorszy. rzecz działa się w USA. do takiego dziecka przyszła wlaśnie
ta "zaklinaczka" psycholog która pomogła w takich sytuacjach niejednej rodzinie
i dlatego ją tak nazwano. w tym programie był opisany problem o tym jak to
mamusia nie mogła nawet posadzić dziecka o 2 cm od siebie musiało być ciagle u
niej na rękach,żadna inna osoba nie wchodziła w grę.inaczej była
syyyrena.koszmar. stopniowo odwracano malutkiej uwagę, odchodząc dosłownie na
parę sekund tłumacząc co się w tym czasie robi i szybko mama wracała, ale co
jest ważne nie brała dziecka na ręce tylko przytulała i tłumaczyła.czynności
tego typu codziennie były powtarzane o parę chwil dłużej.dziecko po 2 tyg nie
płakało za mamą jak zniknęła z oczu. nie wiem czy Tobie dokładnie o to chodziło
ale jakoś tak mi sie to skojarzyło.pozdr