Problem z rówieśnikami? -help :(

[oltynka1]

Witam !
Właściwie to nie wiem, czy ja mam większy problem czy Martynka (6 lat). Tysia
zawsze więcej czasu spędzała z dorosłymi, jest grzecznym, mądrym dzieckiem,
ale potrafi tez pokazać różki . Od trzech lat chodzi do przedszkola,
chociaż nie musi bo ma dwie babcie na emeryturze, ale zależało mi na jej
kontakcie z rówieśnikami. Nie jest typem duszy towarzystwa, jest raczej
zamknięta i to mnie martwi. Dawniej sprawiała wrażenie, że nie potrzebuje tak
dużego zainteresowania ze strony rówieśników. Teraz jest inaczej, niekiedy
słyszę "bo ona powiedziała, że nie mogę się z nią bawić" . Ma kilka
koleżanek i kolegów, ale jest grupa dziewczynek, na kontaktach, z którą
wyraźnie jej zależy, bo kilka z nich lubi. I tu jest problem, powiedzcie jak
pomóc dziecku w tworzeniu nowych przyjaźni ? Jak uczyć kształtowania relacji
z innymi ? Może nie robic nic ? Ale tak mi jej żal... W sumie to pogodne
dziecko, ale wszystkie jej smuteczki okropnie mnie martwią . Co powinnam
zrobić ?

[oltynka1]

UP

[gumitex]

To chyba taki wiek, że dziewczynki zaczynają się bawić w wykluczanie.
Porozmawiaj z mała i spróbuj się dowiedzieć, czy "nie będę się z tobą bawić"
jest reakcją na jakieś zachowanie twojej córki tzn. ktoś się na nią obraził,
czy wynikiem umówienia się, że z tą się nie bawimy. Ten drugi przypadek jest
niestety gorszy - wiem bo sama jako dziecko brałam udział w takich zabawach,
zarówno jako wykluczana jak i jako wykluczająca. Wypytaj małą, czy ona też
wyklucza innych, jeśli tak to chyba to jest w normie. Jeśli nie to spróbuj
porozmawiać z panią w przedszkolu, czy zauważyła takie zachowania i jak na to
reaguje

[oltynka1]

Myślę, że sytuacja nie jest aż tak drastyczna, Tysia ma kilku głównie kolegów z
którymi się bawi. Pani bardzo ją chwali, na moje pytania o zachowanie Martynki
w grupie mówi, aby się nie martwić, bo Tysia jest indywidualistką. Myslę, że
problem jest gdzie indziej, trzy dziewczynki z ich grupy chodza razem na
angielski i dlatego bardziej się zżyły. Wiem, że to normalne, że to samo życie,
ale bolą mnie smuteczki mojego maleństwa .
Pozdrawiam i dziękuję za odpowiedź
Ola