Mama, która nie bije-istnieje?

[mmmammma]

Temat ten poruszyłam już w innym wątku ale jakos zaginął pod stosem innych
listów. Więc jeszcze raz. Ostatnio często myślę o "klapsach" i o
tym jaki maja wpływ na dzieci.
Jako dziecko czasem dostawalam od rodzicow w tyłek(dwa-trzy razy nawet
pasem). Nie było to dla mnie nic dziwnego i nikt się nigdy tym nie gorszył -
"Jestesmy pokoleniem dzieci, które raczej były bite" - jak to już ktoś
gdzieś słusznie zauważył w innym wątku. Pomimo tego, albo właśnie dlatego, ja
i moje rodzeństwo zostaliśmy całkiem dobrze wychowani i jesteśmy rodzicom za
to bardzo wdzięczni. Poza tym mamy z nimi bardzo dobry kontakt i liczymy się
z ich zdaniem.
Od jakiegoś czasu czytam to forum i widzę coraz więcej osób zgorszonych tym,
że ktoś śmiał dziecku dać w pupę. Nie jestem zwolenniczką bicia dzieci co nie
znaczy że jestem kategoryczną przeciwniczką. Zastanawiam się tylko, czy to
nie jest jakaś PARANOJA - czy obecne pokolenie mam nie wpada w drugą
skrajność - np.straszy się policją matkę, która dała klapsa.
Rozmawiałam z psychologiem dziecięcym i usłyszałam, że czasem klaps nie
zaszkodzi a pomóc może i że bardziej szkodliwe mogą być inne metody wych.
Podsumowując: znam osoby, które w dzieciństwie dostawały klapsy i na złe im
to nie wyszło a także znam rodziców, którzy klapsy dawali i złych ludzi nie
wychowali. Chciałabym teraz usłyszeć coś więcej od osób, które nigdy nie
uderzyły swoich dzieci. Istnieją takie? A więc:

Czy są tu jakieś mamy które mają najlepiej więcej niż jedno (bo wtedy chyba
łatwiej stracic cierpliwość) dziecko, nie dały nigdy klapsa a dzieci są już
obecnie starsze i szanują, słuchają rodziców i liczą się z ich zdaniem?

Jakie stosować środki wychowawcze, gdy już nic nie skutkuje? Jakie były Wasze
dzieci - może z natury były grzeczne. Pokażcie drugą stronę medalu. A może
takich mam nie ma? A może są takie, które żałują, że wczesniej nie dawały
klapsów?

[klarak]

nie daje, nie zaluje. dzieci - jedno ma 9 lat, drugie dopiero 2 i raczej sa
trudne. czemu mialabym je bic? czego to je nauczy? mnie mama bila, owszem. moze
i "dobrze" mnie wychowala, w taki sensie, ze mowie prosze i dziekuje , ale nie
ma za grosz u mnie autorytetu i powiedzialabym, ze nawet jej nie lubie... a moj
syn jest wyjatkowo rozwiniety spolecznie, wszyscy go lubia, chociaz w domu daje
popalic czasami ale powiedzcie: kto z nas jest zawsze w super dobrym nastroju
i mily? mysle, ze bija osoby, ktore nie uwazaja dzieci za ludzi, tylko - jak to
ktos ujal - "kandydatow na ludzi". i glownie po to, zeby wymusic posluszenstwo.
a czy posluszenstwo to znowuz taka pozadana cecha? mysle, ze wazniejsza jest
zdolnosc samodzielnego myslenia, a bijac nauczymy dziecko co najwyzej kombinowac...

[mmmammma]

> mnie mama bila, owszem. moze
> i "dobrze" mnie wychowala, w taki sensie, ze mowie prosze i dziekuje , ale
nie
> ma za grosz u mnie autorytetu i powiedzialabym, ze nawet jej nie lubie...

ja mimo wszystko uważam swoich rodziców za autorytet - nie tylko ich lubię ale
nawet kocham

> a czy posluszenstwo to znowuz taka pozadana cecha? mysle, ze wazniejsza jest
> zdolnosc samodzielnego myslenia, a bijac nauczymy dziecko co najwyzej
kombinowa
> c...

byłam bita i nie kombinuję; potrafię samodzielnie myśleć ale też raczej nie
sprzeciwiałam się rodzicom - na złe mi to nie wyszło; czy dobrze rozumiem, że w
pewnym stopniu godzisz się z tym, że może być Ci nieposłuszny i sprzeciwiać Ci
się? Często mu się to zdarza? I co robisz, jeśli nie udaje Ci się go przekonać
do swojego zdania?

[matuszek1]

Droga mmmaaammmo
Mysle ze nie ma złotej recepty na to czy dawać klapsy czy nie .
Każdy z nas jest innym czlowiekim , ma inna osobowość. Są dzieci z natury
grzeczne i takie z ogromnym temperamentem , własnymi pomysłami. Uważam zatem ,
ze skuteczna metoda u jednych nie jest ta słuszną w przypadku innych.
Bardzo rzadko stosuje kary cielesne i moze ta rzadkość powoduje ze sa skuteczne.
Jestem odpowiedzialna za wychowanie dziecka i nie moge pozwolic na to aby
wymuszał na mnie realizacje swoich kaprysów swoimi krzykami i obrazami .
Klaps a nie bicie przywraca syna do pionu .

istnieje

[sylwiksylwik]

moja corcia - 20 miesiecy - potrafi byc glosnym uparciuchem
czasami ledwo wytrzymuje
mam ochote dac jej klapsa
jednoczesnie wiem ze byloby to dla mnie wyladowanie moich emocji i zlosci (na mala
bo np rzuca sie na ziemie bo chce cos czego nie moze)
dlatego uwazam ze klaps w takim przypadku bylby porazka dla mnie jako rodzica -
wychowawcy (ze mozna na kims wyladowuwac emocje)
na spokojnie bym malej nie udezyla bo nie przychodzi mi do glowy bic kogokolwiek

Ja czasami czuje ze starsze pokolenie (moi rodzice, ciotki)
probuja "wymuszac" (nie dokonca to slowo) na mnie bice dziecka
jak widza jak czyjse albo moje dziecko sie rzuca w sklepie albo gdziekolwiek
bo chce cos.
Slysze teksty w stylu ja to bym sobie nie pozwolila na takie zachowanie dziecka
zeby mna rzadzilo !!!!! Pare pachow bym dala to by sie nauczylo!
Takim tonem jakbym wszystkie rozumy pozjadali..........

[lola211]

Ja bylam bita, szturchana, targana przez matke, do dzis mam do niej o to wielki
zal, a slowo "kocham" przez gardlo mi przejsc nie moze.
Corka ma obecnie 6,5 roku, 2-3 razy w ciagu tego czasu zdarzylo mi sie stracic
nad soba panowanie i zachowac sie jak moja matka kiedys, mala miala wtedy
jakies 3 lata.Od tego czasu radze sobie z nia bez takich metod i zamierzam
nigdy wiecej nie stosowac tej formy "wychowania".A dziecko nie jest przez to
nieusluchane, rozbestwione.Owszem, czesto testuje moja cierpliwosc, ale ja
jestem konsekwentna.Tam, gdzie chodzi o blahostki- odpuszczam(np. kwestia
ubierania sie- tu pozostawiam duze pole manewru dla niej, bo sama pamietam do
jakich scen dochodzilo, gdy matka kategorycznie kazala mi zakladac to, czego
nie cierpilalam), w kwestiach zasadniczych zas nie ulegam, egzekwuje , ale bez
uciekania sie do klapsów, to naprawde jest mozliwe.

[maja45]

Nigdy nie uderzyłam dziecka, a mimo to jest bardzo grzeczne i posłuszne.
Jeśli zdarza się jej "gorszy dzien" wystarczy, że ją skarcę ostrym głosem i
wystarczy.Z drugiej strony nie oczekuję , zeby dziecko było chodzacym aniołem-
jest człowiekiem, ma prawo do swobodnego wyrażanie swoich uczuć i emocji, takze
tych negatywnych.Zasada której ja uczę jest taka-jej emocje nie mogą szkodzić
ani jej , ani nikomu innemu.
Marta

[granna]

W pełni zgadzam sie z Klara i Mają45.
NIgdy dziecka nie uderzyłam bo pamietam jak sie czułam kiedy ja dostałam
klapsa, choc w zasadzie byłam podobno grzecznym dzieckiem. I to nie chodzi o
to, ze małe klaspy dziecku nie zaszkodzą i CI co je kiedys dostawali wyrośli na
porządnych ludzi. Czemu większośc z tych ludzi nie chce pamiętać lub nie
pamieta jak sie czuli w tym momencie? BO to tak przykre przezycie, ze sie je
spycha do podświadomosci... wiele osób wypracowuje sobie taki mechanizm obronny
czy tego chce czy nie, niezależnie od wieku.
A poza tym to problem rodzica, ze nie umie sobie poradzic i bije. Jego czy
bito czy nie, nie nauczono radzic sobie z negatywnymi emocjami. A dziecko to
człowiek, tylko mały )

[karanissa]

Ja tez z tych, co to w dziecinstwie bylam karana klapsami, szarpaniem,
popychaniem i wrzaskami. Rodzice mieli chyba bardzo slabe nerwy, bo doslownie
wszystko potrafilo wyprowadzac ich z rownowagi. Matka - despotyczna i lubiaca
stawiac na swoim, niesprzatniety ze stolu kubek urastal do rangi mega problemu.
Ciagle przepychanki, kto postawi na swoim - oczywiscie ja bylam strona
przegrana. I co w tego wyniklo? Absolutnie nie moge porozumiec sie z rodzicami,
mam do nich zal za ten brak poszanowania, za brak checi jakiegokolwiek dialogu
z dzieckiem.

Synek moj jest jeszcze malutki, ma 1,5 roku, ja sobie po prostu nie wyobrazam
jak moglabym go uderzyc. Pewnie, nie jestem swieta, moze jak bedzie starszy i
wylezie z niego w jakiejs tam sytuacji "diabelek" poleci mi reka i... Ale zbyt
dobrze pamietam sceny z dziecinstwa zeby wlaczac bicie (nawet "niewinnego"
klapsa) do repertuaru srodkow wychowawczych. Po prostu istnieja inne metody, a
juz kompletnie slepa uliczka jest mnozenie zakazow i proba bezwzglednego
egzekwowania kazdego polecenia. Pstrykasz, synku, przyciskami od wiezy? No to
zastawiamy wieze fotelem, tak, zebys nie mogl dosiegnac, a nie zdzieramy gardlo
do roczniaka, a potem denerwujemy sie, ze "taki niegrzeczny i nie slucha". U
mnie na razie to zdaje egzamin, odkrylam w sobie niebywale poklady
cierpliwosci, synek juz zaczyna czasami pokladac sie na spacerze na ziemi, jak
nie chce isc do domu - a lez sobie na zdrowie, ja poczekam!

[izunia6]

Ja nigdy nie byłam "uderzana" przez rodziców, o biciu to wogóle by mi do głowy
nie przyszło. Mam ogromny szacunek do moich rodziców, w tej chwili bardziej
przyjaciół niż rodziców, pomagamy sobie wzajemnie i wspieramy się. Jeśli
miałabym mieć o coś żal, to chyba o zbyt duże zaufanie, jakim mnie dażyli, a co
za tym idzie zbyt duże poczucie odpowiedzialności. Dzieci mam w wieku
gimnazjalnym, siłą rzeczy klapsa dać nie potrafiłam nigdy - niby jak to się
robi? Dzieciom nie każę, tylko je proszę, żeby coś zrobiły, nie ma w domu żadnej
listy obowiązków, żadnych szlabanów i zakazów. Po prostu żyjemy sobie miło i
szczęśliwie, każdy robi to co do niego należy, każdy na każdego może zawsze
liczyć i każdy każdemu pomaga jak potrzeba. Usmiechu na codzień życzę wszystkim
znerwicowanym Mamom. A jak was dzieci wyprowadzą z równowagi, to pomyślcie jak
to dobrze, że wogóle są, że są zdrowe i że za dwa miesiące będą wakacje!

[makowapanienka2]

Ja też byłam bita i swojego dziecka nie bije, bo sama dobrze pamiętam że u mnie
nie przyniosło to rezultatów i dalej robiłam to za co dostawałam lanie. Jedyny
efekt jaki to przyniosło to to że kłamałam, bo bałam się kary. Do tej pory boje
się się że ktoś może na mnie podnieść głos i będzie się na mnie złościć. Córce
dałam klapsa tylko raz i więcej tego nie zrobie bo to jest rozwiązanie
tymczasowe. Chcę zeby córka zachowywała się dobrze bo wie że tak powinna, a nie
dla tego, ze boi się klapsa.
Denerwuje mnie określenie ,,z natury grzeczne" bo z tego wynikałoby że rodzice
nie musieli się wogóle starać bo im się udało że mają dziecko grzeczne a ci
których dzieci są niegrzeczne mogą powiedzieć ,,bo moje dziecko już jest takie
niegrzeczne" a nikt nie pomyśli że to zasługa wychowania rodziców. Owszem są
dzieci którym trzeba poświęcić więcej uwagi innym mniej, ale największe
znaczenie ma wychowanie.

[leli1]

wychowanie jak najbardziej ma znaczenie, ale nie da sie ukryc, ze kazdy ma jakis tam charakter/charakterek. W tej samej rodzinie, stosujacej te same metody wych. na np. dwojce dzieci, jedno z nich moze byc aniołkiem a drugie diabełkiem . Mówie to, patrząc na rodzinę mojej siostry.....coreczka do rany przyłóż, zaś synuś to prawdziwy demon )).
Ciągle mam wrażenie ze jednak trudno jest rozróżnic bicie w formie znęcania się (tzn bez powodu, o byle co, zeby wyładowac swoje emocje) od nazwijmy to moralizatorskiego klapsa. Tak ja pisałam w innym wątku też byłam karana klapsem i naprawde nie odbiło się to na mojej psychice (no chyba ze o czyms nie wiem ), zaś do rodzicow mialam i bede miec szacunek. Nie wyobrazam sobie zeby mogło byc inaczej.
Pewnie ze dostając tego klapsa radosci na pewno nie czułam, ale nie mialam jej czuć!.
Jak w takim razie każecie dzieci za jakies tam przewinienia. Stawiacie do kąta, robicie "wykład", zabraniacie czegos.....i niby jak one sie wtedy czują??!! Kara to kara, taka czy inna na pewno nie ucieszy dziecka.
Ja z kolei pamietam ze czasem wolałam dostac klapsa niz jakby mieli mi robic wykład lub czegoś zabronić.

[makowapanienka2]

Może dziewczynka była wychowywana jak dziewczynka czyli ma być cicha spokojna i
opiekuńcza, a chłopcu pozwalano na dużo więcej? Ale oczywiście pewne różnice są
i napisałam wcześniej że w wychowanie niektórych dzieci trzeba włożyć trochę
więcej pracy. Nie mówie tutaj też o dzieciach np. z ADHD, których rodzice muszą
się wykazać ogromną cierpliwośią poświęcić dużo więcej czasu swoim dzieciom.

[boolva]

Chyba każdy z nas co innego rozumie przez bicie. Ja biję synka, ale nie daję mu
lania. Większość mam, które nie biją była jako dzieci szarpana, poszturchiwana,
nawrzeszczana itp. a to nie jest bicie, które coś wyegzekwuje to brak szacunku
dla małego człowieka. Dlatego też Wy nie macie szacunku do takich rodziców. Moi
rodzice tak nie robili. Ja dostawałam klapsy w pupę (chyba raz czy dwa nawet
kapciem) od ojca, ale wszyscy moi znajomi zazdrościli mi i bratu takiego
rodzica! I do dzisiaj go szanuję, kocham i zawsze mogę na niego liczyć, a także
każdy z naszych przyjaciół. On sam jako dziecko nigdy nie był bity, bo jak
opowiadali mi dziadkowie -zawsze był grzeczny jako dziecko. A ja byłam urwisem,
np. przyszła babcia odebrać mnie z przedszkola, a ja uciekłam i sama wróciłam do
domu (to była odległość 3 przystanków tramwajowych), wkładałam druty do kontaktu
itp. Lepiej dziecku dać klapsa niż zrobi sobie czy innym krzywdę. Mój synek ma
młodszą siostrę i cały czas obmyśla co by tu jej zróbić. Nie pomaga tłumaczenie,
ani przytrzymywanie, ani chwilowe odizolowanie w innym pokoju, ani odbieranie
zabawek za karę czy też brak bajki -i co mamy nie bijące by tu poradziły??

[maja45]

Poradziłabym Ci, zebys zastanowiła sie dlaczego twój synek tak postępuje w
stosunku do siostry?Zazdrosc, brak zaintereswania ze strony rodziców?
No i co to znaczy " bije synka ale nie daję mu lania"To jakiś absurd jest.Dla
mnie każda podniesienie reki na dziecko, nawet pojedynczy klaps jest juz
biciem.a bicie jest porazką rodzica, który nie radzi sobie głownie sam ze soba,
a frustracje przenosi na dziecko, które nie może mu oddac.
Marta

do maja45

[boolva]

Oczywiście, że jest zazdrosny to jest normalne w momencie pojawienia sie rodzeństwa.
I tak jak pisałam -nie zrozumiemy się i nasze metody pozostaną odmienne; Ty
będziesz klaps nazywać laniem a ja nie. Nie jestem frustratem, ani nie traktuje
dawania klapsów jako swoją porażkę. To mój świadomy wybór, a nie moje
niopanowanie czy "puszczanie nerwów".
A przy okazji, nie podałaś mi swojej metody na zachowanie mojego dziecka, bo
zastanowienie tu nie wystarczy, wszystko jest jasne, ta zazdrość to fizjologia.
Kiedyś w jakimś stopniu minie.

[matuszek1]

Zgadzam sie z Tobą . Klaps, a lanie czy bicie czy potzrąsanie szturchanie to
nie jest to samo jak uogólniaja mamy które nie biją.
Nie kazda mam ktora raz na pół roku skarci dziecko jest frustratem i
choleryczka.
Poza tym uwazam ,ze dziecko tez musi miec swiadomość , ze nie jestesmy
matronami które cierpliwie znoszą kazdy wybryk matronami po ktorych mozna
skakac, wymuszać i tylko słowa słowa slowa. Kiedy widze ze synek ma gorszy
dzień unikam wtedy - generalnych porządków rozkazów pomysłów na sprzatanie
itd.. ale tego samego oczekuje w zamian , kiedy mama ma gorszy dzień dziecko
rowniez musi uszanowac moje potzreby, a jesli rozmowy i prosby nie skutkuja to
czasami klaps pomaga.

[makowapanienka2]

Ja wcale mojej córce nie pozwalam na wszystko i nic na mnie nie wymusza, ale nie
osągnęłam tego biciem. ŧo że się dziecka nie bije nie znaczy że się mu na
wszystko pozwala. Moja koleżanka swojej córce pozwala na prawie wszystko np
jazde bez zapięcia pasów, albo pójście do przedszkola z anginą bo córka tak chce
a jeśli nie to urządza histerie i ona swojemu dziecku daje klapsy bo sobie po
prostu nie radzi. Inaczej by było jeśli by była konsekwentna i dziecko miało
wytyczone granice co wolno a co nie.

[katse]

mam nadzieje ze nigdy nie uderze mojego dziecka
bede sie starac
juz prawie dwa lata sie udalo

ale nie wiem czy jak bedzie mialo nascie lat i bedzie mi pyskowalo to
wytrzymam. tego okresu sie najbardziej boje.

bo to ze dwulatek psoci, nieslucha - to jego natura.

koszmarnie boje sie psyskujacego, niesluchajacego sie nastolatka

K

[maja45]

Podałam, pośrednio-spędzać wiecej czasu z synkiem, angażować go do zajeć
związanych z młodsza siostrą.Nagradzać drobnymi prezentami za dobre zachowanie.
Marta

[leli1]

boolva-rozminęłysmy sie z mailami, dokładnie to samo mam na mysli

[kartoflanka]

Dałam mojej córce klapsa 2 razy, bardzo głupio mi potem było, przeprosiłam i
przestałam o tym myslec. Staram sie tego juz nie robić, na razie mi wychodzi.
Kiedy nic nie skutkuje odstawiam mała do jej pokoju i nie pozwalam wychodzic,
to jest najgorsza dla niej kara...a i mnie sie wydaje dosc okropna, mimo, ze
drzwi wtedy nie sa zamkniete. Zauwazylam tez ze kiedy jestem w dosc dobrej
formie psycho-fizycznej to udaje mi sie zpobiec zlemu, albo wrecz nie mam(nie
widze) powodow do karania Marysi, calkiem inaczej jest kiedy mam zly dzien.
Mysle, ze nie sam klaps jest problemem, bo tez spotkałam sie z opinia
psychologa, ze takiej strasznej krzywdy tym dziecku sie nie zrobi. Gorsza
według mnie jest atmosfera jak temu towarzyszy. Ta złość, nerwy, szarpanina,
wyzwiska, bezradnośc rodziców...Moim zdaniem nie z samymi klapsami należy
walczyć, chociaz naprawde jestem przeciw, tylko z brakiem szacunku i jak ktoś
tu już napisał nieumiejetnością radzenia sobie z negatywnymi emocjami.
I może troche odbiegam od tematu, ale barzdo podobało mi się to co napisała
Klarak na temat posłuszeństwa, dlaczego tak niektórym zależy na tym żeby
dziecko było posłuszne? o co tu chodzi? przyznam, ze nie do końca rozumiem
pozdr.

[maja45]

Ja myslę, ze niektórzy rodzice potrzebują poczuć swoja władzę nad kimś-w tym
przypadku nad dzieckiem.Jestem pionkiem w pracy, to przynajmniej będę "kimś" w
stosunku do wasnego dziecka.Poprawiaja sobie samopoczucie.
Marta

[pas_ya]

Rodzic, który bije to człowiek słaby psychicznie.
Człowiek, który chce przy pomocy strachu i bólu wychować swoje dziecko.
Taki człowiek zawsze znajdzie jakieś usprawiedliwienie na poparcie tego co robi.
Zobaczy wszystko wokół tylko nie uczucia swego dziecka.
To jest człowiek dla którego własne uczucia, własne "widzimisię" jest
ważniejsze iż uczucia dziecka. Nie zadaje się bólu z miłości. Nawet jak to
piszecie "małego" i "czasami" w imię "wyższych celów".
Wychowanie przez klapsy to nie wychowanie to tresura oparta na strachu przed
bólem.
Która z was chce aby dziecko się jej bało?Przynajmniej tak świadomie?

I czasami kiedy wasze dzieci są nieznośne przypomnijcie sobie jak wy się
zachowujecie kiedy macie zły dzień.Odpowiem-jesteście niznośne.

Czy chciałybyście żeby ktoś dał Wam wtedy klapsa(matka,mąż, szefowa...)???
Czy raczej chciałybyście aby ktoś przytulił, wysłuchał, zrozumiał?
Dzieci chcą tego samego od Was. I często po to są nieznośne żebyście zwróciły
na nie uwagę.
A znacie to :"Nie czyń drugiemu co tobie nie miłe"?...

[hella100]

Pas_ya, swietnie to napisalas, popieram i podpisuje sie pod Twoim postem.
Dodam tylko, ze najwazniejsze w wychowaniu [wg.mnie] sa ustalone reguly i
konsekwencja.
A biciem nic nie wskoramy, najwyzej dziecko nauczy sie klamac ze strachu przed
laniem.

do pas_ya

[boolva]

A znasz to: "Karci ojciec syna, którego miłuje" ?

[pas_ya]

boolva napisała:

> A znasz to: "Karci ojciec syna, którego miłuje" ?

A czy to znaczy, że go bije??
Ciekawe jest twoje rozumienie.
Cieszę się, że mam inne.

[matuszek1]

ojjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjj to juz chyba daleko posunięta ideologia.
Dominacja ?????
nie zgadzam sie

[regata7]

Rozumiem, że chodzi Ci o osoby dorosłe, wychowane z biciem i bez bicia, i co z
nich wyrosło?

A więc mam przyjaciółkę, obecnie dorosłą kobietę, która nigdy nie została
uderzona przez rodziców, podobnie jak jej dwie siostry (z których jedna była
tzw. trudnym dzieckiem). Przy tym poświęcano im wiele czasu, dużo rozmawiano,
tłumaczono, wszystko na spokojnie.
Obecnie są to trzy wspaniałe kobiety, dobre, opanowane, kulturalne, i co
najważniejsze - bez kompleksów w tym dobrym znaczeniu, tzn. znają swoją
wartość, a jednocześnie nie są zarozumiałe. Mają też zdrowy system wartości w
życiu. Umiały też znaleźć równie fajnych partnerów życiowych. I teraz wspaniale
wychowują swoje dzieci.
Szanują, kochają swoich starych rodziców i opiekują się nimi naprawdę czule i
bez przymusu czy poczucia "bo tak trzeba" - to płynie z ich serc.

Znam też inne siostry - dwie dorosłe kobiety, które z kolei były bite przez
ojca - pieniacza. Niby też wyrosły na normalne kobiety, ale... nie wierzą w
siebie (choć są bardzo zdolne), boją się podejmować decyzje, łatwo się
denerwują, starsza boi się w swoim domu nawet odezwać, bo męża ma podobnego do
ojca, wyprowadziła się (lepiej powiedzieć - uciekła) zaraz po maturze, bo
nienawidziła swojego domu.
Młodsza z sióstr od 12 roku życia nie była już bita (po ucieczce starszej) - w
efekcie zaczęła się wtedy lepiej uczyć, skończyła studia i ma normalny dom i
dzieci (i swoich dzieci nie bije). Została jej jednak nerwica - wystarczy
stuknąć czymś głośniej, to aż podskoczy.
Obie z chęcią opiekują się tylko swoją mamą (wydaje mi się, że mają jednak i do
niej żal, że nie reagowała)... ojcia nie szanują.

i jeszcze:

[regata7]

dodam, że ja też nie biję swojego syna, chociaż jest trudnym egzemplarzem.
Z własnego doświadczenia wiem (też nieraz oberwałam), że bicie nie jest ani
środkiem profilaktycznym, ani nie powoduje żalu, że coś się zbroiło.
U mnie powodowało bunt, i wkrótce znów robiłam to, za co oberwałam.

[gpat]

Lepiej chyba nawet nie pytać o te sprawy na tych forach, bo zaraz będą ataki.
Kiedy pracowałam rozmawiałam z ludzmi, którzy mieli już dzieci studentów i
bardzo dobry z nimi układ a owe dzieci są porządne, o tym jak te dzieci były
wychowywane-od małego żłobek, przedszkole(takie czasy), dużo rodzicielskiej
uwagi, nie ignorowanie ich pytań,zainteresowań, mało zabawek-dużo pragnień,
świeże powietrze i dużo stanowczośći łącznie z klapsem kiedy w zachowaniu
posunęło się za daleko. Moich rodziców też cechowała stanowczość, zwłascza mamę
i też kary wspominam niemile i może właśnie to powstrzymuje mnie przed
robieniem ludziom przykrośći. Nie wiem, tak jak nie wiem jakim bym była
człowiekiem gdyby mnie wychowano bezstresowo.
Moja 5-letnia córeczka każdą karę odbiera boleśnie, obojętnie czy nakrzyczę,
czy nie dam jej czegoś słodkiego. W pupę dostała jako 3-latka, bo wtedy mało co
docierało do takiej głowy. Dziś mnie nieraz świerzbi łapa kiedy histeryzuje że
jej losowanie Totka uciekło. Tłumaczę, że jutro będzie itd a ta wyje i wyje.
Osobiście wolę widzieć jak rodzic daje klapsa w pupę przez ubranie niż
szturcha, szarpie, zamyka w ciemnej łazience, ciagnie za ucho itp.Repertuar
znęcania się nad dzieckiem jest niezliczony, łacznie z totalną ignorancją jego
złego zachowania, czy w ogóle brakiem zainteresowania.
Nie wspominam o biciu pasem, kablem za złą ocenę, czy po pijaku bo tu nie ma
dyskusji, jest złe i już.
Moje wyobrażenie z czasów ciąży o tym jaką będę wspaniałą matką ,
systematycznie ulega zmianie wraz z rozwojem moich dzieci i odkryciem, że mają
rogi oj mają.

[matuszek1]

Myślę ze wszystko zalezy od tego , czy mamy inny pomysł na przedstawienie
problemu , na wytłumaczenie na osiągnięcie efektu poza klapsem . Jezeli tak to
nie uważam zeby incydentalny klaps wyrządzil dziecku krzywde emocjonalną,
jezeli traktujemy go jako ostatecznośc poprzedzona rozmową.
Gorzej jezeli to klaps zastepuje wszystkie tłumaczenia i rozmowy.
a jesli chodzi o bezstresowe wychowanie ..mam inne zdanie. Dla mnie bezstresowo
to znaczy tak aby moje dziecko nie czuło sie skrępowane i wystraszone
sytuacjami które spotykaja na codzien , a nie brak kar.
Jezeli siedzimy w restauracji i chcesz coś specjalnego do picia - prosze poproś
wlasnie o to i niech ta sytuacja Cie nie stersuje.
Znam rodziców którzy nie uderzyli dziecka ale zamykaja w pokoju dopóki sie nie
uspokoisz, idż do kata, jestes taki sam nieznosny jak Twój ojciec..-
upokorzenie psychiczne czasem bardziej boli niz klaps i pamieta sie o wiele
dłuzej niz klapsa.

A dlaczego przeciwniczki bicia twierdzą,

[magdaaa73]

że klapsy dawane są w nerwach,złości? Ja jako dziecko dostawałam klapsy-ale
wiedziałam dlaczego, byłam wcześniej uprzedzana,że dostanę-nie towarzyszyły
temu żadne wyzwiska, nerwy-wręcz odwrotnie.I karał tata-a dzis to jego darzę
większym szacunkiem,większą miłością.Jestem osobą, która zna swoja
wartość,przebojową-nie zaszkodziło mi to na pewno.W domu ważna jest
atmosfera.Jak widzę koleżankę,która "bezstresowo" zaprowadza dziecko do
ciemnego pokoju i nie pozwala zapalić światła(taka kara) to dokonale wiem,że
klap byłby mniejszym stresem dla dziecka niż ciemny pokój.
Ja swojemu synowi powtarzam zawsze-nie kop taty bo się spocisz -ale on ma
dopiero 4 m-ce hehe

[mmmammma]

makowapanienka2 napisała:
>Denerwuje mnie określenie ,,z natury grzeczne" bo z tego wynikałoby że rodzice
>nie musieli się wogóle starać bo im się udało że mają dziecko grzeczne a ci
>których dzieci są niegrzeczne mogą powiedzieć ,,bo moje dziecko już jest takie
>niegrzeczne" a nikt nie pomyśli że to zasługa wychowania rodziców. Owszem są
>dzieci którym trzeba poświęcić więcej uwagi innym mniej, ale największe
>znaczenie ma wychowanie.

nie chciałam Cię zdenerwować tym wyrażeniem - "z natury grzeczne";myślę, że nie
ma się co czepiać sformułowania sama mam dwoje dzieci i pomimo, że staram
się je wychowywać podobnie, z jednym z nich nie mam żadnych kłopotów z drugim
często miewam - właściwie, gdybym miała tylko to pierwsze pewnie do dziś
myślałabym,że wychowanie dzieci to pestka i nie byłabym w stanie zrozumieć
innych mam. Pisząc "z natury grzeczne" miałam na myśli właśnie jak to
określiłaś "dzieci którym trzeba poświęcić więcej uwagi".

Fajnie, izunia6, że napisałaś w jakim wieku są Twoje dzieci. Takie fakty
szybciej do mnie przemawiają. Może inne mamy, które się wypowiadały napiszą w
jakim wieku są ich pociechy. Czy pas_ya, maja45, granna (te które najbardziej
krytycznie wypowiadały się o biciu)mają starsze dzieci? Gdy moje dzieci były
malutkie też się zarzekałam, że nigdy nie dam klapsa. Potem, gdy inne metody
nie skutkowały zmieniło się to.

Kartoflanka napisała:
>I może troche odbiegam od tematu, ale barzdo podobało mi się to co napisała
>Klarak na temat posłuszeństwa, dlaczego tak niektórym zależy na tym żeby
>dziecko było posłuszne? o co tu chodzi? przyznam, ze nie do końca rozumiem

Na pewno nie jest dobre, żeby dziecko było bezwzględnie posłuszne wszystkim
wkoło i nie potrafiło samodzielnie myśleć. Ale potrafię sobie wyobrazić
sytuacje, w których posłuszeństwo wobec rodziców się przydaje - np. gdy małe
dziecko wybiega na ulicę, czasem lepiej krzyknąć niż czekać aż się zastanowi
(posłuszne się zatrzyma). Tak samo przy starszych dzieciach - emocje często
biorą górę nad rozumem (mimo, że dziecko samodzielnie potrafi myśleć) i w
takich momentach posłuszeństwo rodzicom się przydaje. Teraz ja nie rozumiem,
kartoflanka, czy zawsze przytakujesz swojemu dziecku jak ma inne zdanie niż
Twoje? Tak zawsze bez słowa przyjmujesz gdy nie chce Cię słuchac?

[maksimum]

pas_ya napisała:

> Rodzic, który bije to człowiek słaby psychicznie.

A ja myslalem,ze ci co nie pala,nie pija i maja osiagniecia w zyciu sa mocni
psychicznie.

> Człowiek, który chce przy pomocy strachu i bólu wychować swoje dziecko.
> Taki człowiek zawsze znajdzie jakieś usprawiedliwienie na poparcie tego co
robi.
> Zobaczy wszystko wokół tylko nie uczucia swego dziecka.
> To jest człowiek dla którego własne uczucia, własne "widzimisię" jest
> ważniejsze iż uczucia dziecka. Nie zadaje się bólu z miłości.

A czy milosc nie powinna byc obustronna,czyli dziecko tez powinno kochac
rodzicow i zachowywac sie zgodnie z wymaganiami?

> Nawet jak to
> piszecie "małego" i "czasami" w imię "wyższych celów".
> Wychowanie przez klapsy to nie wychowanie to tresura oparta na strachu przed
> bólem.

Nikt nie zaczyna od bicia,przeciez o wlasnym dziecku mowimy.
Zaczyna sie od dawania dobrego przykladu,nastepnie sa tlumaczenia,pozniej znowu
tlumaczenia a klaps przychodzi na koncu jak tlumaczenia nie skutkuja.

> Która z was chce aby dziecko się jej bało?Przynajmniej tak świadomie?

A co z respektem dla rodzicow?

> I czasami kiedy wasze dzieci są nieznośne przypomnijcie sobie jak wy się
> zachowujecie kiedy macie zły dzień.Odpowiem-jesteście niznośne.
>
> Czy chciałybyście żeby ktoś dał Wam wtedy klapsa(matka,mąż, szefowa...)???
> Czy raczej chciałybyście aby ktoś przytulił, wysłuchał, zrozumiał?
> Dzieci chcą tego samego od Was. I często po to są nieznośne żebyście zwróciły
> na nie uwagę.

To zachowanie spotyka sie rowniez u doroslych kobiet,ze sa nieznosne wlasnie po
to by zwrocic na siebie uwage i czy powinnismy na dorosle kobiety zwraca uwage
gdy sa nieznosne???
Niektorzy to lubia,ale to jest mentalnosc trzecioswiatowa.

> A znacie to :"Nie czyń drugiemu co tobie nie miłe"?...

O ta nieznosnosc Ci chodzi?

[maja45]

Maksimum, Ty piszesz w tak dziwny sposób,zę trudno zrozumieć o co Ci chodzi.To
raz.A dwa wydajesz się byc strasznie smutnym i toksycznym człowiekiem.I
bynajmniej nie chodzi tu o to ze mam inne zdanie.
Marta

[pas_ya]

maksimum napisał:

> pas_ya napisała:
>
> > Rodzic, który bije to człowiek słaby psychicznie.
>
> A ja myslalem,ze ci co nie pala,nie pija i maja osiagniecia w zyciu sa mocni
> psychicznie.
>
> > Człowiek, który chce przy pomocy strachu i bólu wychować swoje dziecko.
> > Taki człowiek zawsze znajdzie jakieś usprawiedliwienie na poparcie tego c
> o
> robi.
> > Zobaczy wszystko wokół tylko nie uczucia swego dziecka.
> > To jest człowiek dla którego własne uczucia, własne "widzimisię" jest
> > ważniejsze iż uczucia dziecka. Nie zadaje się bólu z miłości.
>
> A czy milosc nie powinna byc obustronna,czyli dziecko tez powinno kochac
> rodzicow i zachowywac sie zgodnie z wymaganiami?

A czy ty znasz dziecko, które nie kocha rodziców?
I jakie ty masz doświadczenia człowieku własne dziecko cię skrzywdziło jak
miało trzy lata czy co???
Czy w/g ciebie wyznaczenie granic dziecku jest równoznaczne z biciem?

> > Nawet jak to
> > piszecie "małego" i "czasami" w imię "wyższych celów".
> > Wychowanie przez klapsy to nie wychowanie to tresura oparta na strachu pr
> zed
> > bólem.

> Nikt nie zaczyna od bicia,przeciez o wlasnym dziecku mowimy.
> Zaczyna sie od dawania dobrego przykladu,nastepnie sa tlumaczenia,pozniej
znowu
>
> tlumaczenia a klaps przychodzi na koncu jak tlumaczenia nie skutkuja.


Zapewniam że nie raz widziałam matki zaczynające od klapsa.
A przecież zawsze na klapsie można skończyć jak pomysłu na rozwiązanie problemu
zabraknie prawda?
Przecież jest się "wielkim" autorytetem ,RODZICEM

> > Która z was chce aby dziecko się jej bało?Przynajmniej tak świadomie?
>
> A co z respektem dla rodzicow?


Respektem? hmmm... A co z pruskim wychowaniem?
Dziecko szanuje rodziców i bez przemocy. Jeśli są tego w jego oczach warci. A
czego są warci sami go uczą i mu pokazują. Od narodzin.


> > I czasami kiedy wasze dzieci są nieznośne przypomnijcie sobie jak wy się
> > zachowujecie kiedy macie zły dzień.Odpowiem-jesteście niznośne.
> >
> > Czy chciałybyście żeby ktoś dał Wam wtedy klapsa(matka,mąż, szefowa...)??
> ?
> > Czy raczej chciałybyście aby ktoś przytulił, wysłuchał, zrozumiał?
> > Dzieci chcą tego samego od Was. I często po to są nieznośne żebyście zwró
> ciły
> > na nie uwagę.
>
> To zachowanie spotyka sie rowniez u doroslych kobiet,ze sa nieznosne wlasnie
po
>
> to by zwrocic na siebie uwage i czy powinnismy na dorosle kobiety zwraca
uwage
> gdy sa nieznosne???
> Niektorzy to lubia,ale to jest mentalnosc trzecioswiatowa.

Znam wielu facetów o których powiedzieć, że są nieznośni to komplement.

>
> > A znacie to :"Nie czyń drugiemu co tobie nie miłe"?...
>
> O ta nieznosnosc Ci chodzi?

Sam sobie odpowiedz.

[maja45]

Moja córka ma 5 lat.Szanuję jej zdanie i indywidualnośc.Gdy jest niegrzeczna
karcę ję podniesionym głosem i wyjasniam dlaczego nie akceptuje jej zachowania.
Moje dziecko widzi ze jestem niezadowolona i to,że sprawila mi przykrość jest
dla niej najwięksża karą.
Marta

[maksimum]

maja45 napisała:

> Moja córka ma 5 lat.Szanuję jej zdanie i indywidualnośc.Gdy jest niegrzeczna
> karcę ję podniesionym głosem i wyjasniam dlaczego nie akceptuje jej
zachowania.
> Moje dziecko widzi ze jestem niezadowolona i to,że sprawila mi przykrość jest
> dla niej najwięksża karą.

Ty to mnie potrafisz niezle rozsmieszyc.

> Marta

[makowapanienka2]

mmmammma napisała:

> makowapanienka2 napisała:
> >Denerwuje mnie określenie ,,z natury grzeczne" bo z tego wynikałoby że rod
> zice
> >nie musieli się wogóle starać bo im się udało że mają dziecko grzeczne a c
> i
> >których dzieci są niegrzeczne mogą powiedzieć ,,bo moje dziecko już jest t
> akie
> >niegrzeczne" a nikt nie pomyśli że to zasługa wychowania rodziców. Owszem
> są
> >dzieci którym trzeba poświęcić więcej uwagi innym mniej, ale największe
> >znaczenie ma wychowanie.
>
> nie chciałam Cię zdenerwować tym wyrażeniem - "z natury grzeczne";myślę, że nie
>
> ma się co czepiać sformułowania sama mam dwoje dzieci i pomimo, że staram
> się je wychowywać podobnie, z jednym z nich nie mam żadnych kłopotów z drugim
> często miewam - właściwie, gdybym miała tylko to pierwsze pewnie do dziś
> myślałabym,że wychowanie dzieci to pestka i nie byłabym w stanie zrozumieć
> innych mam. Pisząc "z natury grzeczne" miałam na myśli właśnie jak to
> określiłaś "dzieci którym trzeba poświęcić więcej uwagi

Aż tak bardzo to się nie zdenerwowałam A moja córcia ma 7 lat.
Było też troche o dorosłych którzy byli bici jako dzieci więc napisze o sobie. W
dzieciństwie byłam często bita bywało że nawet codziennie często też na mnie
krzyczano a byłam raczej spokojnym dzieckiem. Moja mama była schorowana, często
żle się czuła i pewnie dla tego często puszczały jaj nerwy i z byle powodu
dostawałam lanie. Rodziców kocham i szanuje ale do dzisiaj pamiętam za co
niesprawiedliwie dostałam. Jestem osobą zalęknioną, wydaje mi się że nikt mnie
nie lubi, że jestem do niczego. Pewności nie mam że to jest skutek tego że
obrywałam w dzieciństwie, ale na pewno miało to jakiś wpływ na to jaka teraz
jestem.

[kartoflanka]

Teraz ja nie rozumiem,
kartoflanka, czy zawsze przytakujesz swojemu dziecku jak ma inne zdanie niż
Twoje? Tak zawsze bez słowa przyjmujesz gdy nie chce Cię słuchac?

nie przytakuje, po prostu sie nie zgadzam...np. marysia upiera sie zeby w upal
isc w czapce(welnianej) na plac zabaw, mowie jej ze to mi sie wydaje
nierozsądne ale jej sprawa(marysuia ma 2,5 roku).
Nie myslałam o posłuszenstwie i jego braku kiedy chodzi o zapewnienie dziecku
bezpieczenstwa, bo to jest dla mnie oczywiste.
Ale np. czesto spotykam sie z sytuacjami kiedy dziecko w niczym nie moze braku
posluszenstwa okazac, bo rodzic zawsze wie lepiej: w co sie bawic, jaka zabawke
kupic, kiedy isc na spacer i na ktory plac zabaw, ile razy wolno zjechac ze
zjezdzalni itd
moze zreszta bardziej chodzi mi o to reakcje na roznice poglądów, niz o
posluszenstwo jako takie. chociaz to moim zdaniem troche sie zazebia.

[chwilka9]

Mam dwóch synów. Nie jestem przeciwniczka klapsów. Znam mnóstwo rodziców
podzielających moje zdanie i mają bardzo grzeczne i pogodne dzieci. Często się
zastanawiałam czy moje problemy ze starszym synem nie są spowodowane tym że za
mało dostaje klapsow. Pozatym ja nie znam nikogo kto by nie dał dziecku klapsa.
I naprawdę nie wierzę że większość osób odwiedzających to forum to "silnie
psychicznie" osoby-bo (wybaczcie) za takie się uważacie, nigdy nie dały klapsa.
Jestem tylko człowiekiem. Nie mam stresującej pracy, mam wspaniałego męża i
nikt mi nie zarzuci że odreagowuję. Rzadko mi się zdarza bo ostatnio z pół roku
temu starszego ale młodszemu niedawno się dostało.

[aka10]

Chwilka9:
"Często się
zastanawiałam czy moje problemy ze starszym synem nie są spowodowane tym że za
mało dostaje klapsow. Pozatym ja nie znam nikogo kto by nie dał dziecku klapsa."

Moze nie jestes zwolenniczka klapsow,ale tymi zdaniami zupelnie mnie
powalilas...

[klarak]

ktos mnie pytal, w jaki sposob karze dziecko. szczerze powiem, ze byl taki czas,
kiedy probowalam za rozne tam przewinienia stosowac szlabany a to na zakup
jakichs komiksow, a to telewizje. doprowadzilo to do tego, ze w domu byla ciagla
awantura, plakanie po katach itp. bylam potwornie sfrustrowana, bo nie tak
chcialm, zeby wygladalo nasze zycie z dzieckiem. zmienilismy to. teraz kara musi
miec zwiazek z przewinieniem, nawet wiec nie nazwalabym tego kara, tylko
zadoscuczynieniem. dodam, ze nasze problemy z synem nie sa wielkiego kalibru -
biora sie z tego glownie, ze jest bardzo roztrzepany. nie widzialam, zeby robil
cos zlego z premedytacja, czasem sklamie zaaferowany czyms innym, a potem w
spokojnej rozmowie przyzna sie, ze tylko tak powiedzial na odczep sie. jesli cos
zniszczy - naprawia lub odkupuje z kieszonkowego, jesli zrobi dziki balagan -
sprzata itd. staramy sie mu tez (czasem cos sie wymknie nie mowic, ze jest
beznadzieny, zapominalski, leniuch czy cokolwiek, tylko opisujemy, co zrobil i
mowimy, co czujemy (bylo mi przykro; to mnie irytuje). czasem zdarza sie
podniesc glos niestety (zwlaszcza, ze oboje pracujemy w domu, gdzie kotluje sie
dwoje dzieci i nie mamy nawet babci do pomocy, wiec nerwy czasem zawioda jak
jest za duzo biegania i krzyku), ale widze, ze to go bardzo unieszczesliwia i ze
duzo lepszy efekt jest, jesli policze do trzech i spokojnie tlumacze. bynamniej
nie nazwalam bym tego bezstresowym wychowaniem, bezstresowe to jest wedlug mnie
wtedy, kiedy sie dzieciom nie zwraca uwagi, nawet jak zjadaja babci kapelusz
po prostu nie rzucamy sie wtedy na dziecko z wrzaskiem ryczac "ty idioto" tylko
prosimy, zeby oddalo kapelusz, a jak nie chce, stanowczo odbieramy )

[edytka73]

Zdarzyło mi się uderzyć, czułam się potem podle, teraz tego nie robię i jest
nam o wiele lepiej. Mały ma 3;3 i ma swoje różne humorki, ale od tego jestem
dorosła, żeby sobie z tym radzić bez przemocy.

Zakazy i nakazy w ilosci niezbędnej - im mniej tym lepiej, bo bym nie wyrobiła
z egzekwowaniem.
Każdy ma czasem gorszy dzień, dziecko też. Staram się rozumieć, jak się czuje i
dlaczego MUSI sie tak a nie inaczej zachować.
Daję ponieść konsekwencje: rozlałeś - ścierasz, ubrudziłeś się - myjesz się,
obrażasz mnie - nie rozmawiam z tobą, bijesz dzieci w piaskownicy (w tym
sezonie już się zdarza) - wychodzimy z piasku, nie umyłeś rąk - nie dostajesz
jedzenia. Grunt to konsekwencja, dzieci naprawde szybko to łapią i potem jest z
górki.

Mam natomaist pytanie do tych, którzy "klapią": a co, jesli klaps nie działa???
I dziecko nadal nie zmienia swojego zachowania??? Drugi, trzeci, dziesiąty
klaps???

[chwilka9]

A co jeśli nie działa: rozlałeś-wycieraj? Mozna zadać podobne pytanie. Ktoś mi
kiedyś powidział że jego zdaniem lepiej jest dać klapsa niż znecać się
psychicznie. Nakazy, zakazy...przecież to też przemoc tylko psychiczna, to też
wymuszenie posłuszeństwa, to też stawianie nas dorosłych "ponad" dzieci-nie
zapominajmy o tym. Nie jestem wielką zwolenniczką klapsów ale uważam że nie
można w niczym przesadzać ani w jedną ani w drugą stronę. Znam również
dziecko "bez klapsów" które nigdy nie mogło się brudzić ani bawić swoimi
zabawkami "bo bałagan"-jest zamknięte w sobie, nie ma kolegów (10 lat).

[maksimum]

edytka73 napisała:

> Daję ponieść konsekwencje: rozlałeś - ścierasz, ubrudziłeś się - myjesz się,
> obrażasz mnie - nie rozmawiam z tobą, bijesz dzieci w piaskownicy (w tym
> sezonie już się zdarza) - wychodzimy z piasku, nie umyłeś rąk - nie dostajesz
> jedzenia. Grunt to konsekwencja, dzieci naprawde szybko to łapią i potem jest
>z górki.

To rzeczywiscie najlepsze wyjscie.

> Mam natomaist pytanie do tych, którzy "klapią": a co, jesli klaps nie
>działa???

Wlasnie o tym chcialem powiedziec,ze na jednych dziala,a na innych nie.
Na syna lepiej dziala jak na niego krzykne.
No ale wczoraj znowu sie bawili w te swoje kung-fu i zapasy i tak przylozyl
corce w zeby,ze krew jej przez kilka minut leciala.nie bede juz wspominal,ze
siniak na czole przykrywa od tygodnia grzywka.Obejrzalem ja,czy ma zeby na
miejscu,bo to juz nie pierwszy raz w zeby od niego dostala.Oczywiscie oni sie
tak bawia,ale raz na pare miesiecy krew sie poleje,no wiec juz mu chcialem kopa
przylozyc,ale byl szybszy i uciekl z domu.

> I dziecko nadal nie zmienia swojego zachowania??? Drugi, trzeci, dziesiąty
> klaps???

Zakazalem im tych roznych dzu-jitsu i na razie jak corke zeby bola,to sie nie
bawia ze soba.

[jagawi]

> No ale wczoraj znowu sie bawili w te swoje kung-fu i zapasy i tak przylozyl
> corce w zeby,ze krew jej przez kilka minut leciala.nie bede juz wspominal,ze
> siniak na czole przykrywa od tygodnia grzywka.Obejrzalem ja,czy ma zeby na
> miejscu,bo to juz nie pierwszy raz w zeby od niego dostala.Oczywiscie oni sie
> tak bawia,ale raz na pare miesiecy krew sie poleje,no wiec juz mu chcialem kopa
> przylozyc,ale byl szybszy i uciekl z domu.

Agresja rodzi agresje, to oczywiste. Jezeli kopami wychowujesz dzieci, nic dziwnego, ze krew sie leje, a
syn ucieka przed Toba z domu.

[matka8]

> No ale wczoraj znowu sie bawili w te swoje kung-fu i zapasy i tak przyloz
> yl
> > corce w zeby,ze krew jej przez kilka minut leciala.nie bede juz wspominal
> ,ze
> > siniak na czole przykrywa od tygodnia grzywka.Obejrzalem ja,czy ma zeby n
> a
> > miejscu,bo to juz nie pierwszy raz w zeby od niego dostala.Oczywiscie oni
> sie
> > tak bawia,ale raz na pare miesiecy krew sie poleje,no wiec juz mu chciale
> m kopa
> > przylozyc,ale byl szybszy i uciekl z domu.
Gdyby mój syn zrobił cos takiego mojej córce, to bym chyba go tak sprała, że nie
mógłby siedzieć przez tydziń.I nie przejmowałabym się gadaniem jakiś kabiet,
które po swiom dachem wychowują kolejne pokojenie przestępców.A jak by uciekł z
domu to bym na niego poczekała i go zlała paskiem na goły tyłek bez względu na
to ile ma lat.

[maksimum]

jagawi napisała:

> > No ale wczoraj znowu sie bawili w te swoje kung-fu i zapasy i tak przyloz
> yl corce w zeby,ze krew jej przez kilka minut leciala.nie bede juz wspominal
> ,ze siniak na czole przykrywa od tygodnia grzywka.Obejrzalem ja,czy ma zeby n
> a miejscu,bo to juz nie pierwszy raz w zeby od niego dostala.Oczywiscie oni
> sie tak bawia,ale raz na pare miesiecy krew sie poleje,no wiec juz mu chciale
> m kopa przylozyc,ale byl szybszy i uciekl z domu.
>
> Agresja rodzi agresje, to oczywiste. Jezeli kopami wychowujesz dzieci,

Nie zdarzylem bo uciekl ale mialem szczera chec.

> nic dziwnego, ze krew sie leje, a syn ucieka przed Toba z domu.

Pierwszy raz uciekl jak mial 5 lat i zabral ze soba recznik,ale za pare minut
wrocil.
Moje dzieci sa hyperactive i caly czas cos robia,poza tym bardzo dobrze sie
ucza i sa spokojne w szkole,szczegolnie syn,bo corka lubi gadac na lekcjach.
Chodze z nimi codziennie do parku i gramy w kosza ale to nie wystarcza.

Moja mama nigdy mnie nie uderzyła

[rrhadane]

a ja bylam bardzo spokojnym, pogodnym, grzecznym dzieckiem. Wychowanie bez
klapsow wcale mi nie zaszkodziło. Nie wiem, jak to robiła - jakoś
tak,naturalnie, mowiła mi, co mam robić, a czego nie, albo ze coś źle zrobiłam -
nawet na mnie nie krzyczała specjalnie. Pamietam kiedy raz odezwałam się do
niej niegrzecznie, wtedy powiedziała spokojnie: Czy ja sie kiedyś tak do ciebie
odezwałam? Boże, jak mi wstyd było. Ona po prostu zawsze traktowała mnie z
szacunkiem. I zawsze była (i jest) bardzo ciepła, spokojna, wyrozumiała. Od
bycia z nia człowiek staje sie lepszy. Bez bicia.
Ja nie jestem aż taka i swoje dziecko dwa razy zlalam - ostatni, kiedy miało 4
lata. Od tamtego czasu nie ukaralam córki ani razu, mogę policzyć na palcach
jednej ręki, ile razy na nia serio nawrzeszczałam. Ale to był zawsze mój
problem, mój strach lub moja bezradność.
No więc poza dwoma laniami chyba nigdy nie była karana, i też jakos jej to nie
szkodzi, wprost przeciwnie. Teraz ma prawie 14.

[matka8]

Zgadzam się z ,,mmmammma''.Ja też swoim dziecią daję klapsy.I uważam, że wcale
im przez to psychiki nie łamię.Mam dwójkę dzieci:8- letnią Karolinę i 4-
letniego Filipa.Karolcia mimo, że ma już 8 lat też czasem dostanie klapsa, a
nawet lanie paskiem.Filip jest bardzo rozbrykany i od czasu do czasu dostaje w
tyłek.
Bo powiedzcie jak wytłumaczyć cztero latkowi, że nie wolno wbiegać pod
samochody, ani na ulice.Mój synek gdfy rok temu wbiegł na ulice i prawie go
samochód nie rozjechał, dostał od moijego męża w domu porządne lanie paskiem na
goły tyłek. I jakoś poskutkowało.

[matka8]

Jeszcze jedno.Mi się wydaje, że mówimy o klapsie, a nie o maltretowniu i
znencaniu się nad dzieckiem.

[maja45]

A bicie 4-latka paskiem to według Ciebie jest co-masaż relaksacyjny?
Bo jak dla mnie to juz jest maltretowanie, ale jak widać ludzie maja do tego
rózny stosunek.
M.

[matka8]

A bicie 4-latka paskiem to według Ciebie jest co-masaż relaksacyjny?
> Bo jak dla mnie to juz jest maltretowanie, ale jak widać ludzie maja do tego
> rózny stosunek.
> M.
To może miałam Mu pozwolić, żeby sobie wskoczył pod samochód???A póżniej
najlepiej, żeby w trumnie wyciągał z tego wnioski.
Ja nie powiedziałam, że Bartka bije paskiem od rana do nocy, tylko w
wyjątkowych sytuacjach, a ta sytuacja była wyjątkowa.

[maja45]

Wiesz-4 latek to już spore, rozumne dziecko.naprawdę myśle,że można
wytłumaczyc mu takie rzeczy werbalnie , a nie za pomocą siły.
M.

[matka8]

maja45 napisała:

> Wiesz-4 latek to już spore, rozumne dziecko.naprawdę myśle,że można
> wytłumaczyc mu takie rzeczy werbalnie , a nie za pomocą siły.
> M.
Tak tylko mój syn miał wtedy trzy lata.I nie każde dziecko jest takie
samo.Filip dostał w tyłek za to, że wybiegł na ulice.To nie jest byle
przewinienie.Są rzeczy, których za pomocą rozowy nie do się wytłumaczyć, a są,
które się da.A Filipowi tak się składa mąż wiele razy tłumaczył, że nie wolno
wybiegać na ulice.I dopiero po laniu przestał uprawiać tego typu praktyki.
A po zatym jedno dobre lanie jeszcze nikomu nie zaszkodziło i nie złamało psychiki.

[aka10]

A blad byl Twoj,bo TY mialas dziecko za reke trzymac i nie dac mu wybiec pod
ten samochod.Najpierw go przypilnowac nie potrafisz,a potem zwalasz na
wyjatkowa sytuacje i pasem lejesz.Wlos sie na glowie jezy,jak cos takiego
czytam.

[matka8]

> A blad byl Twoj,bo TY mialas dziecko za reke trzymac i nie dac mu wybiec pod
> ten samochod.Najpierw go przypilnowac nie potrafisz,a potem zwalasz na
> wyjatkowa sytuacje i pasem lejesz.Wlos sie na glowie jezy,jak cos takiego
> czytam.
Taka jesteś mądra???Ciekawe jak ty byś trzymała dziecko za rękę, gdybyś miała
jeszcze tone zakupów.Ja na spacer wtedy nie poszłam sobie.
I wogóle masz dzieci???Mi się wydaje, że nie, bo jakbyś miała to byś
wiedziała, że dzieci trzy letnie są bardzo ruchliwe.

[aka10]

Wlasnie dlatego,ze mam dzieci,uwazam,ze wina byla Twoja.3-latki tez mialam,ale
zaden pas ani reka nie byly mi do wychowania potrzebne.Pozdrawiam.

[matka8]

> Wlasnie dlatego,ze mam dzieci,uwazam,ze wina byla Twoja.3-latki tez mialam,ale
> zaden pas ani reka nie byly mi do wychowania potrzebne.Pozdrawiam.
Wiesz co???Wez sie lepiej zastanów co ty mówisz.Są różni ludzie, bo tyle ile
jest ludzi tyle jest najprzeróżniejszych technik wychowania.Ja akurat wybrałam
tę tzw,,staroświecką''I właśnie w ten sposób będę wychowywać i wychowuje moje
dzieci.Bo wyobraż sobie Karolina ma juz 8 lat i na tej metodzie została
wychowana.I jakoś jeszcze żyje, jej psychika też nieżle się trzyma.A teraz
jakiegos potwora ze mnie zrobicie co swoje dzieci maltretuje jednym laniem albo
klapsami

Łomatko8!!!!!!!

[hella100]

Jestem wstrzasnieta tym, co napisalas! Gdybym mogla to zglosilabym to gdzie
trzeba, to podchodzi pod znecanie sie nad dzieckiem, do tego malym dzieckiem.
Tak, mam dzieci, moj 9cio letni syn ma ADHD, wiec nie nalezy do spokojnych,
grzecznych dzieci ale NIE WYOBRAZAM sobie, ze moglabym go bic pasem!!!
Przyznam, ze zdazylo mi sie dac mu klapsa, ale pozniej czulam sie podle. Jak
mozna bic kogos slabszego i w 100% zaleznego od siebie. MAKABRA.
pozdrawiam i zycze Twoim dzieciom, zebys sobie przemyslala to co robisz.

[lola211]

To Tobie powinien ktos tylek zlac paskiem, moze by do Ciebie dotarlo, ze
zachowujesz sie karygodnie.
Ja widzialam rodziców, ktorzy publicznie bili pasem i policzkowali syna,
zapewne tez dla jego dobra.Tacy ludzie sa pokrzywieni.
A po zatym jedno dobre lanie jeszcze nikomu nie zaszkodziło i nie złamało psych
> iki.

A na czym opierasz to twierdzenie? Skutki lania ciagna sie za czlowiekiem cale
zycie.

[matka8]

Nigdy nie biłam swoich dzieci paskiem na ulicy.Jak już to raz tylko dałam
klapsa synowi, za złe zachowanie w sklepie.I to wszystko!!I po raz enty mówi nie
rób ze mnie psychopatki.Pozdrawiam

[lola211]

Nie napisalam, ze Ty równiez robisz to publicznie, przytoczylam tylko fakt,
ktory mialam okazje zaobserwowac a propos tematu ,gdyby ci durni rodzice byli
bardziej dyskretni oczywiscie nie wiedzialabym o tym, ze bija to dziecko.

Oceniajac Twoje zachowanie nie mialam na mysli publicznego wymierzania kary,
tylko sam fakt bicia dzieci, zwlaszcza pasem.Karygodne- dowodzi, ze nie
potrafisz w inny sposób zapanowac nad wlasnymi dziecmi, moze popracuj nad tym,
zanim po raz kolejny uzyjesz paska.

Nie wiem, czemu piszesz "po raz enty", wydaje mi sie, ze tylko raz odnioslam
sie do Twojej wypowiedzi.

[matka8]

> Nie wiem, czemu piszesz "po raz enty", wydaje mi sie, ze tylko raz odnioslam
> sie do Twojej wypowiedzi.
Pisze poraz enty dlatego, że mam dość udowadniania, że nie jestem przysłowiowym
wielbłądem.Niektórzy z was robią ze mnie psychopatke i jakąś wariatke, która
maltretuje swoje dzieci.A opisałam tylko jedną sytuacje ze swojego życia, która
już nigdy się nie zdarzyła.I chyba napisałam wyrażnie, że mój syn dostał lanie
tylko JEDEN RAZ w życiu(i zapewne na tym się skończy)

[pas_ya]

matka8 napisała:

> A bicie 4-latka paskiem to według Ciebie jest co-masaż relaksacyjny?
> > Bo jak dla mnie to juz jest maltretowanie, ale jak widać ludzie maja do t
> ego
> > rózny stosunek.
> > M.
> To może miałam Mu pozwolić, żeby sobie wskoczył pod samochód???A póżniej
> najlepiej, żeby w trumnie wyciągał z tego wnioski.
> Ja nie powiedziałam, że Bartka bije paskiem od rana do nocy, tylko w
> wyjątkowych sytuacjach, a ta sytuacja była wyjątkowa.

Ty matka też wyjątkowa jesteś, nie ma co...

[lila1974]

Tata nigdy mnie nie uderzył, nie było klapsów, a tym bardziej bicia, a jednak
czułam do niego głęboki szacunek i respekt. Nie znaczy to, że się zawsze
słuchałam, ale nie pyskowałam i nie stosowałam fochów wobec niego. Mamie
zdarzało się przetrzepać mi skórę. Jeśli wyciągała pasa, to przewinienie
musiało być grubsze. Za pyskowanie, czy jakieś fochy dostawałam
pojedyncze "strzały". Oj, nie lubiłam tego i efekty też były marne, pyskowałam
nadal - taki charakterek.
Pamiętając o tym, jak wówczas się czułam i że żadnych porządanych efektów to
nie dawało, nie biję swoich córek. Owszem zdarzyło mi się w przypływie złości
dać starszej klapa, ale uważam to za osobistą porażkę. Ten klaps miał na celu
przywołanie jej do porządku, a co osiągnął? Jeszcze większy żal i złość zarówno
jej, jak i moją. Niestety, zdarza mi się podnieść głos (i to o wiele decybeli).
Żenada! Tak samo - nie osiągnę nic więcej, jak tylko chwilowy upust pary w
gwizdek.
Widzę jednak światełko nadziei. Odkąd zrobiło się słonecznie, mam w sobie
więcej ciepła. Nie wpadam w niepohamowaną furię. Sprawy sporne załatwiam
sposobem, a nie siłą. Szczerze mówiąc, to moje dziecko jest grzeczne, tyle
tylko, że absorbujące i wcale nie zasługuje na dotkliwe karanie. Coraz
wyraźniej dostrzegam, że rodzicielska "przemoc" jest prostacką metodą na
wyładowanie się. Jeszcze do niedawna sądziłam, że czasami bicie jest
usprawiedliwione, ale dziś dociera do mnie, że NIE!

[matka8]

Ludzie nie popadajmy w skrajności.Jak juz powiedziałam, my tu nie mówimy o
maltretowanium, czy znencaniu psychicznym.Mówimy o klapsie, a to już jest co innego.
Tak się akurat składa, że jak kiedyś były stosowane kary cielesne, to mnie było
wulgarnej młodzieży.Teraz powiesz coś takiemu smarkaczowi, to tylko ci zacznie
jechać słownictwem na k...i h...Nawet miejsca nie ustąpi staruszce.
Ostatnoi jak moja córka opowiadała co się u niej w szkole dzieje to mi sie włos
na głowie jeżył.Coraz więcej młodzieży pijanej chodzi, nawet 10 czy 12 latkowie.
Więc nie wydaje mi się, żeby kary cielesne były jakimś maltretowaniem.Solidne
lanie od czasu do czasu jeszcze nikomu nie zaszkodziło.

[matka8]

Ludzie jacy wy jesteście dziwni.Oglądaliście film ,,Pręgi''???Tam właśnie było
maltretowanie.A widzieliście matke dającą klapsa dziecku na ulicy jeśli się
niestosownie zachowuje???Jeśli tak, to tam właśnie były klapsy wychowawcze(nie
mylić z maltretowaniem)

[myszamisiowa]

Mamy,które nie biją swoich dzieci istnieją i znam ich całkiem sporo. Jestem
jedną z nich.Mój syn ma 5lat i jest bardzo "rozbrykanym" dzieckiem, ale moim
zdaniem cecha ta nie ma nic wspólnego z posłuszeństwem a tym bardziej z biciem,
czy jak niektóre piszecie "z klapsem".Może różnic tkwi w sile wymierzonej
kary , ale upokorzenie dla dziecka jest takie samo. Ja nie pozwoliłabym aby
mnie ktoś uderzył ,obojętnie czy mocno czy lekko,więc nie mogę zrozumieć czemu
miałabym to zrobić mojemu dziecku...Co do sytuacji ,o których piszecie np.o
egzekwowaniu posłuszeństwa przy przechodzeniu przez ulicę, to przecież chyba
każdy tłumaczy dziecku od samego prawie początku jak na ulicy trzeba się
zachować a oprócz tego trzyma za rękę ( ja tak robię) i to przynosi efekty po
pewnym czasie( mój syn już wie jak należy się zachowywać w tej sytuacji i
grzecznie sam podaje rączkę). I tak jest chyba w każdej innej sytuacji.
Dlaczego bić zamiast nauczyć?

[edytka73]

Matka8, szukasz różnych usprawiedliwień na swoje bicie dzieci...
Powiedz mi, proszę, czego się tak naprawdę nauczy 4-latek, który po próbie
wbiegnięcia na ulice dostanie lanie pasem (dla mnie to przestepswto: lanie
pasem 4-latka, po powrocie do domu, na zimno, z wyrachowaniem kata)?
Że po bieganiu na ulicy boli tyłek? A jaki tu związek przyczynowo-skutkowy i
logika? I tak, jak juz ktoś napisał - to Ty jesteś dorosła, Twoim obowiżakiem
jest zadbac o to, żeby dziecko - idące z Tobą - przeszło przez ulice
bezpiecznie. I pzreciez nie był to pierwszy raz, kiedy pzrechodziłas z Małym
przez ulicę. I wiem, co mówię, bo nie raz odbierając Małego z przedszkola
robiłam zakupy, niosłam 4-5 reklamówek, torebkę, czasem jeszcze parasol. Ale
ulica to jest ulica i dziecko wtedy już wiedziało, że samemu pzrechodzić nie
moze. W ostateczności poprosiłam kiedyś przechodżąca kobietę, zeby go
przeprowadziła, bo mi "brakło rąk". Wszystko da się załtwić bez bicia.

[matka8]

> Matka8, szukasz różnych usprawiedliwień na swoje bicie dzieci...
> Powiedz mi, proszę, czego się tak naprawdę nauczy 4-latek, który po próbie
> wbiegnięcia na ulice dostanie lanie pasem (dla mnie to przestepswto: lanie
> pasem 4-latka, po powrocie do domu, na zimno, z wyrachowaniem kata)?
> Że po bieganiu na ulicy boli tyłek? A jaki tu związek przyczynowo-skutkowy i
> logika? I tak, jak juz ktoś napisał - to Ty jesteś dorosła, Twoim obowiżakiem
> jest zadbac o to, żeby dziecko - idące z Tobą - przeszło przez ulice
> bezpiecznie. I pzreciez nie był to pierwszy raz, kiedy pzrechodziłas z Małym
> przez ulicę. I wiem, co mówię, bo nie raz odbierając Małego z przedszkola
> robiłam zakupy, niosłam 4-5 reklamówek, torebkę, czasem jeszcze parasol. Ale
> ulica to jest ulica i dziecko wtedy już wiedziało, że samemu pzrechodzić nie
> moze. W ostateczności poprosiłam kiedyś przechodżąca kobietę, zeby go
> przeprowadziła, bo mi "brakło rąk". Wszystko da się załtwić bez bicia.
>
Może i masz racje.Ale jak juz wspomniałam wiele razy tłumaczyłam małemu, że nie
wolno wbiegać na ulice.Bo on sam sobie nie przechodził przez jezdnie, tylko na
nią wbiegł wprost pod jadący samochód.I co pózniej w trumnie miał wyciągać
konsekwencje z tego co zrobił????A konsekwencje chyba jakieś wyciągnął, bo od
tamtego zdarzenia ani razu nie wbiegł na jezdnie.
A lanie było raz w zyciu i prosze was nie róbcie ze mnie jakiejś psychopatki,
która maltretuje swoje dziecko.Każdy ma inny pogląd na wychowanie dzieci.

[kuba-and-twins]

Bije - to zła mama, nie bije - cacy i w ogóle SUPER-MAMA!
Zaraz, zaraz... A co zamiast bicia? Może syczy przez zęby do dziecka? Może
mamrocze pod nosem? Może zrobi "minę" , że nie wiadomo, o co chodzi i chodzi
cały dzień naburmuszona? Obraża się na dziecko? Może wrzeszczy jak opętana? ...
I co, uważacie, że takie zachowanie jest lepsze od przysłowiowego klapsa?
Uważam, że skoro nie bijecie, to jakoś ta frustracja i złość musi z was
wyjść... No, chyba że każda z was jest anielskiego usposobienia. Zazdroszczę!
Byłam bita, paskiem, nie "w afekcie" tylko jakiś czas po, zebym przemyślała.
Koszmar!!! Tego nigdy nie powtórzę. Mojego nieznośnego 3,5 latka zdarza mi się
klepnąć w odpowiednie do tego miejsce. Mea culpa. Nigdy więcej. Wyrzuty
sumienia, obiecanki na przyszłość... Do nastepnego razu. Ale niezmiernie
rzadko, co poczytuję sobie za niezłe osiagnięcie. Jestem człowiekiem li i
tylko. Ale nim nie pomiatam, nie poniżam. Wie, ze jestem wściekła, ale wie też,
że mi przejdzie za chwilę...
ALe tak baaaardzo szczerze: wolałabym go w ogóle nigdy nie uderzyć!!!

[rendziak]

ja pamiętam, że lanie paskiem dostałam jeden jedyny raz w życiu ( raptem dwa
strzały - miałam pięć lat i uciekłam z kolegami( straszymi) bawić sie w
podchody po całej dzielnicy....efekt był taki , że już nie opuszczałam swojego
podwórka na krok
zdarzały sie też klapsy czasami......i wiecie co????
wyobraźcie sobie że żyje i mam się świetnie:))
mało tego kocham swoich rodziców i mam do nich ogromny szacunek
mój Kacperek ma dopiero 5 miesięcy ale wiem że bede mamą , która w
ostateczności gdy juz żadne tłumaczenia ani sposoby nie pomogą da dziecku
klapsa w tyłek........i uwierzcie mi nie będzie to żadna zbrodnia
sporadyczny klaps w tyłek jeszcze żadnemu dziecku nie zaszkodził
klaps - czyt lekkie pacnięcie w pośladek dłonią - bez rozmachu
- co by mnie nie posądzano o maltretowanie

[matka8]

No nareszcie ktos normalnie myslący, ktoś kto nie będzie chował po swoim domem
kolejnego przestępce.Ludzie, którzy się tutaj opowiadają za nie dawaniem w
skóre, mylą chyba klapsy z maltretowaniem.
Zastanówcie się lepiej, zanim znów nie wychowacie kolejnego młodocianego bandyte.

[merrlin]

Nie byłam bita (oj jakież to wizje roztaczano przed moimi rodzicami co to z nas
wyrośnie. Nie wiem co czułabym do rodziców, jakie bylyby nasze relacje gdybym
bita była. Kocham ich do szleństwa )))))))) To strasznie fajni ludzie po
prostu. Ja nie wierzę w to "wyrosłem na ludzi bo byłem bity" chyba
raczej "mimo iż... Ogólnie -nie bijam ludzi w tym swoich młodych, ani innych -
no nie wiem pani w sklepie, ze mi reszty źle wydała albo pana który mi nie
ustapił miejsca w autobusie. Jakbym uderzyła takiego pana pewnie policję by
wezwał. A dziecko jest ludziem innym tylko malutkim -tym bardziej nie można go
bić. Co do rodziców...nie wiem...nie chciałabym za częśto sie spotykać z ludźmi
którzy mnie biją/bili. Dlatego omijam ciemne ulice na przykład Ale moze z
rodzicami byłoby inaczej. Byłabym złamana na tyle, ze czuła do nich "szacunek".
Na szczęście nie było mi dane sprawdzić. Moim dzieciom, dołożę do tego
wszelkich starań, też nie będzie to dane A ze wkurzą czasami takie stwory
człowieka do białości. Fakt! Ale to ja jestem ta "duża" -10 głebokich oddechów,
chwila zastanowienia. Trudne nie jest ...

[edytka73]

Merrlin - bardzo mi się podoba, co napisałaś ))

[mmmammma]

aka10 napisała:
>A blad byl Twoj,bo TY mialas dziecko za reke trzymac i nie dac mu wybiec pod
>ten samochod.Najpierw go przypilnowac nie potrafisz,a potem zwalasz na
>wyjatkowa sytuacje i pasem lejesz.Wlos sie na glowie jezy,jak cos takiego
>czytam.
edytka73 napisała:
>I tak, jak juz ktoś napisał - to Ty jesteś dorosła, Twoim obowiżakiem
>jest zadbac o to, żeby dziecko - idące z Tobą - przeszło przez ulice
>bezpiecznie. I pzreciez nie był to pierwszy raz, kiedy pzrechodziłas z Małym
>przez ulicę. I wiem, co mówię, bo nie raz odbierając Małego z przedszkola
>robiłam zakupy, niosłam 4-5 reklamówek, torebkę, czasem jeszcze parasol. Ale
>ulica to jest ulica i dziecko wtedy już wiedziało, że samemu pzrechodzić nie
>moze. W ostateczności poprosiłam kiedyś przechodżąca kobietę, zeby go
>przeprowadziła, bo mi "brakło rąk".

Po prostu świetnie! Gratuluję edytka73, że tak fantastycznie sobie radzisz we
wszystkich sytuacjach i że jesteś taka zaradna. Niestety nie każda mama jest
taka idealna. I jestem pewna, że jakby zrobić jakiś sondaż, to nie jednej z nas
dziecko się wyrwało i miało chęć/udalo mu się wyskoczyć na ulicę. Wśród tych
mam zapewne są te, które szły z dwójką (lub większą ilością) dzieci,
przemęczone i pochłonięte wieloma problemami. Ja mam dwójkę dzieciaczków (małe,
niewielka różnica wieku) i jak zbliżamy się do ulicy to często nie wiem,
którego maluszka mam łapać za ręce. Mam szczęście, że to jedno jest bardzo
zdyscyplinowane więc samo mnie łapie, ale nie wyobrażam sobie już dwójki
takich "diabełków" - a co mówić o trójce. Wracając do tematu wypadki zdarzają
się dzieciom często i to nie zawsze tym niedopilnowanym (a może nawet takim
rzadziej, bo są zwykle bardziej zaradne życiowo). Nie róbcie więc z matki8
wyrodnej matki, nie uogólniajcie, że nie potrafi dopilnować własnego dziecka.
Dziewczyna dała 1 przykład ze swojego życia a tu już jej wystawiają ocenę za
opiekę nad dzieckiem. Nie przesadzacie trochę? To strach coś tu napisać, bo od
razu napadną na człowieka i wmówią, że nie umie się nawet zająć własnym
dzieckiem....

edytka 73:
>Powiedz mi, proszę, czego się tak naprawdę nauczy 4-latek, który po próbie
>wbiegnięcia na ulice dostanie lanie pasem (dla mnie to przestepswto: lanie
>pasem 4-latka, po powrocie do domu, na zimno, z wyrachowaniem kata)?
>Że po bieganiu na ulicy boli tyłek? A jaki tu związek przyczynowo-skutkowy i
>logika?
Jeśli dostaje pasem na codzień (ale nie o takich przypadkach tu mówimy), to
napewno nic się nie nauczy. Ale jeśli dostaje sporadycznie, wyjątkowo to
sytuacje, uwierz mi zapamięta sobie na całe życie i będzie miał taki odruch, że
na drugi raz się zatrzyma przed jezdnią. Jaki tu związek przyczynowo-skutkowy?
Chyba bylaś blisko - "po wtargnięciu na ulicę może boleć tyłek". Nie jestem
psychologiem ale to podobne do odruchu jakie dzieci odczuwają gdy dajemy im
odczuć nieprzyjemne konsekwencje ich zachowania (np. zleci ze schodów, rozwali
głowę, tak szybko nie będzie biegać po schodach). Tylko w przypadku wtargnięcia
na ulicę żadna mama nie chce żeby jej dziecko doznało naturalnych konsekwencji
swojego zachowania, więc konsekwencje w postaci paska zastępują go. Co prawda
można dyskutować czy kara "opóźniona" w stosunku do przyczyny (wtargnięcia)
daje oczekiwane rezultaty - u mnie dawała-choć zwykle nie była długo odwlekana.

merrlin:
>Nie byłam bita (oj jakież to wizje roztaczano przed moimi rodzicami co to z
nas
>wyrośnie. Nie wiem co czułabym do rodziców, jakie bylyby nasze relacje gdybym
>bita była. Kocham ich do szleństwa ))))))))

Nie będziemy się licytować kto kocha swoich rodziców bardziej i czyi są
fajniejsi, jestem już na to za dorosła ))))

>To strasznie fajni ludzie po
>prostu. Ja nie wierzę w to "wyrosłem na ludzi bo byłem bity" chyba
>raczej "mimo iż...
>Ogólnie -nie bijam ludzi w tym swoich młodych, ani innych -
>no nie wiem pani w sklepie, ze mi reszty źle wydała albo pana który mi nie
>ustapił miejsca w autobusie. Jakbym uderzyła takiego pana pewnie policję by
>wezwał. A dziecko jest ludziem innym tylko malutkim -tym bardziej nie można go
>bić. Co do rodziców...nie wiem...nie chciałabym za częśto sie spotykać z
>ludźmi
>którzy mnie biją/bili. Dlatego omijam ciemne ulice na przykład Ale moze z
>rodzicami byłoby inaczej.

Czy na tych ciemnych ulicach to dają w tyłek z miłości? Dla Twojego dobra? Nie
widzisz różnicy w motywacjach? Jakoś nie za mocno biją u Ciebie na tych
ciemnych ulicach i tylko w tyłek? Dodam jeszcze, że bicie nie wyklucza długich
rozmów. Zawsze byłam uświadamiana za co dostałam - rodzice mi tłumaczyli co
złego zrobiłam. Oczywiście w momencie gdy oberwałam byłam na nich zła. Ale
szybko mi przechodziło bo miałam świadomość - wiedziałam, że mnie kochają.

[rendziak]

[matka8]

I znowu popieram mmmammma.Po prostu nie rozumiem czemu ze mnie robicie jakąś
wariatke, która maltretuje swoje dzieci.Między maltretowaniem, a sporadycznym
klapsem jest jakaś zasadnicza różnica.Jak już powiedziałam, każdy jest inny i
nie każdy jest tak opanowany, żeby dziecku,po raz enty, które dopiero co
uniknęło śmierci(tak, bo mój syn prawie by został rozjechany), że nie wolno
wybiegać na ulice.I zastanówcie się nad tym, a także pomyślcie co piszecie.
Niedługo będą takie czasy, że za danie klapsa dziecku, które jest niegrzeczne
w parku będą wzywać do sądu

[bea.bea]

zgadzam się z toba w 100%

[migotka2000]

Mam zasady - nie biję, nie daję klapsów, nie szarpię i nie popycham.
Są jednak takie sytuacje, że dzecko trzeba "przywrócić do pionu" - wtedy bez
słów biorę syna na ręce, chwytam pod pachę i niosę "wierzgający worek kartofli"
( słynne sytacje powrotów z piaskownicy). Inaczej się czasem nie da i mam w
nosie jak to wygląda z zewnątrz.
Twierdzę,że nie da się zapanować nad dzieckiem bez kontaktu fizycznego, aby
skłonić je do odpowiedniego lub wymaganego zachowania. Uważam tylko,że nie
powinno to być bicie ani wyzywanie.

[aka10]

www.pismo.niebieskalinia.pl/index.php?id=101 Polecam.
A tu cytat z tekstu:
"Skoro więc zależy nam na eliminowaniu przemocy wobec dzieci, powinniśmy - jak
dotychczas zrobiło to już osiem państw europejskich - zapisać w Kodeksie
rodzinnym, iż zakazane jest wobec dzieci stosowanie kar cielesnych i innych
poniżających metod. Prekursorem tego prawa była Szwecja. 1 lipca 1979 roku w
kraju tym zaczęło obowiązywać prawo zakazujące fizycznego karcenia dzieci.
Wprowadzone do kodeksu rodzinnego (Föräldrabalken) stanowi, że: Dzieci mają
prawo do opieki, bezpieczeństwa i dobrego, właściwego wychowania. Dzieci
traktuje się z respektem należnym każdej jednostce. Zakazane jest stosowanie
wobec dzieci kar cielesnych i innych poniżających metod (§1, rozdz. 6; tłum.
M.P.).
Przepis ten pozostaje w logicznym związku z §5 rozdz. szwedzkiego kodeksu
karnego, który stanowi, iż sprawianie bólu i zadawanie krzywdy winno być karane
tak jak naruszenie nietykalności cielesnej lub obraza."
"Nie można skutecznie prawem nakazać, by dziecko kochać i okazywać mu miłość.
Próby takiego zapisu zostały na szczęście zarzucone. Na szczęście, bowiem dobre
prawo powinno być wolne od tzw. martwych przepisów, w stosunku do których brak
skutecznych procedur egzekucyjnych. Możemy jednak pokusić się o zakaz
fizycznego karcenia i innych form poniżania dzieci. Nie chcemy nikogo wsadzać
za kratki. Chcemy spowodować, by bicie dzieci uważane było za nieobyczajne,
nieprzyzwoite, niegodne." Pozdrawiam.

do aka10

[boolva]

Nie będzie mi się państwo (tzn. kodeksy etc.) wtrącało do klapsów -a tak robi
Szwecja! Niech się zajmują MALTRETOWANIEM, a klaps nim nie jest. Ale i tak
widzę, że większość tu uogólnia.

[bea.bea]

no własnie...kiedy napisze , że dake klapsa to od razu zarzuca mi sie że katuje,
poniżam itd....ze mam okropne metody wychowawcze....ale tak naprawde nikt nie
wie jakie te metody wychowawczesą...ile razy w ciagu życia mojego dziecka on te
klapsy dostal...
czytając dziewczyny czuje się jak matka która tylko jak się przebudz , ryczy
wyzywa i katuje swoje dziecko.....

a ja jeszcze raz powrarzam ...uważam , że lepszy klaps w pupe niz porażenie
prądem , krwawa plama na chodniku ....czy przywalenie telewizorem ...

jeszcze jedno ....nikt nie napisał....choć przy tym drugim wątku podałam
konkretne przykłady...
nikt nie napisał...' słuchaj bea...moze w tym przypadku należało by spróbowac
zrobic tak , albo tak...u mnie sie to sprawdza....

może i u mnie by sie sprawdziło...ale najłatwiej wieszać psy...
pozdrawiam ...katująca matka ))


katowanego dziecka...))
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=10022049&a=22756827

[boolva]

Podoba mi się to: katująca matka katowanego dziecka! Tak nas widzą...

[matka8]

bea.bea napisała:

> no własnie...kiedy napisze , że dake klapsa to od razu zarzuca mi sie że katuje
> ,
> poniżam itd....ze mam okropne metody wychowawcze....ale tak naprawde nikt nie
> wie jakie te metody wychowawczesą...ile razy w ciagu życia mojego dziecka on te
> klapsy dostal...
> czytając dziewczyny czuje się jak matka która tylko jak się przebudz , ryczy
> wyzywa i katuje swoje dziecko.....
>
> a ja jeszcze raz powrarzam ...uważam , że lepszy klaps w pupe niz porażenie
> prądem , krwawa plama na chodniku ....czy przywalenie telewizorem ...
>
> jeszcze jedno ....nikt nie napisał....choć przy tym drugim wątku podałam
> konkretne przykłady...
> nikt nie napisał...' słuchaj bea...moze w tym przypadku należało by spróbowac
> zrobic tak , albo tak...u mnie sie to sprawdza....
>
> może i u mnie by sie sprawdziło...ale najłatwiej wieszać psy...
> pozdrawiam ...katująca matka ))
>
>
> katowanego dziecka...))
Wiem co czujesz.Ja napisałam tylko, że mój syn dostał raz w życiu lanie
paskiem, to zaraz nasze koleżanki oskarżyły mnie o znęcanie.Albo jak napisałam,
że moja córka która od czasu do czasu dostała klapsa, a nawet lanie(chyba tylko
dwa razy)(teraz ma 8 lat)i psychike ma w normie, to jedna pani napisała, że by
mnie do sądu pozwała.
Jejku nie wiem czy oni nie odróżniają klapsa od maltretowania???
Teraz podpisujmy sie...katująca matka
katowanego dziecka

[maksimum]

matka8 napisała:

> bea.bea napisała:
>
> > no własnie...kiedy napisze , że dake klapsa to od razu zarzuca mi sie że
> katuje,
> > poniżam itd....ze mam okropne metody wychowawcze....ale tak naprawde nikt
> nie wie jakie te metody wychowawczesą...ile razy w ciagu życia mojego dziecka
> on te klapsy dostal...
> > czytając dziewczyny czuje się jak matka która tylko jak się przebudz , ry
> czy wyzywa i katuje swoje dziecko.....
> >
> > a ja jeszcze raz powrarzam ...uważam , że lepszy klaps w pupe niz porażen
> ie prądem , krwawa plama na chodniku ....czy przywalenie telewizorem ...
> >
> > jeszcze jedno ....nikt nie napisał....choć przy tym drugim wątku podałam
> > konkretne przykłady...
> > nikt nie napisał...' słuchaj bea...moze w tym przypadku należało by sprób
> owac zrobic tak , albo tak...u mnie sie to sprawdza....

Bo u jednych sie cos sprawdza,co u innych sie nie sprawdza.

> > może i u mnie by sie sprawdziło...ale najłatwiej wieszać psy...
> > pozdrawiam ...katująca matka ))
> >
> > katowanego dziecka...))

> Wiem co czujesz.Ja napisałam tylko, że mój syn dostał raz w życiu lanie
> paskiem, to zaraz nasze koleżanki oskarżyły mnie o znęcanie.

Zgadza sie i w Stanach ostrzegaja,ze bicie paskiem to znecanie sie,bo Cie reka
nie zaboli.
A jak dajesz klapsy,to czasami Ciebie tez reka zaboli i wtedy pomyslisz,ze
malego tez musi bolec.


> Albo jak napisałam,
> że moja córka która od czasu do czasu dostała klapsa, a nawet lanie(chyba
tylko
> dwa razy)(teraz ma 8 lat)i psychike ma w normie, to jedna pani napisała, że by
> mnie do sądu pozwała.
> Jejku nie wiem czy oni nie odróżniają klapsa od maltretowania???
> Teraz podpisujmy sie...katująca matka
> katowanego dziecka

[maksimum]

Widzialas chyba mecz hokeja.
Jak dwoch zawodnikow bije sie piesciami,to dostana po 5 minut kary i po
krzyku,ale jak jeden by drugiego bil kijem,to juz dluuuuuuuuuugie zawieszenie.

[bea.bea]

no chyba cie lubie ...))


to kiedy móje słodkie maleństwo rozbiło mi talez na nosie....krew sie
lała.....mnie oczywiście...( do twojej wiadomości ...lania nie było)

to kara...czy zawieszenie...a może dyskwalifikacja ))))

[maksimum]

bea.bea napisała:

> no chyba cie lubie ...))
>
>
> to kiedy móje słodkie maleństwo rozbiło mi talez na nosie....krew sie
> lała.....mnie oczywiście...( do twojej wiadomości ...lania nie było)

Jakas kare zdecydowanie powinnas wymyslec,choc nie uwazam,ze malec zrobil to
specjalnie.
Moze papierowe lub plastikowe talerze mu podawac?

> to kara...czy zawieszenie...a może dyskwalifikacja ))))

5 minut!!!!!!
A stac Cie na talerze,by maly mogl je tak rozbijac?
Plastikowe sa bardzo tanie i zmywalne.

[matka8]

boolva napisała:

> Nie będzie mi się państwo (tzn. kodeksy etc.) wtrącało do klapsów -a tak robi
> Szwecja! Niech się zajmują MALTRETOWANIEM, a klaps nim nie jest. Ale i tak
> widzę, że większość tu uogólnia
Jejku jak ja się cieszę wkońcu ktoś myśli tak jak ja!!!!!Masz racje ludzie tu
strasznie wszystko uogólniają i tak dzieńki ich pomocy zostaliśmy, tzn.osoby,
które sporadycznie dają dzuiecku klapsa, wrzucone do worka z napisem,,SADYSTKI''

Aka10, dziekuje :)))

[hella100]

[mmmammma]

Fajnie, aka10, że nam napisałaś jakie przepisy w sprawie bicia ma Szwecja i 8
(o ile dobrze pamiętam) innych krajów Europy. Ale o czym to świadczy? Sam ten
fragment jeszcze mnie osobiście do niczego nie przekonuje. To że pewne państwa
wprowadziły u siebie takie a nie inne przepisy nie świadczy jeszcze o
słuszności tych praw. To tak jakby na dyskusje np. czy pozwalać na adopcję
dzieci przez pary homoseksualne dać argument, że tak bo jakieś tam państwo
takie przepisy wprowadziło? Dlaczego niby uważać że prawo regulujące sprawę
bicia dzieci jest lepsze w Szwecji a nie u nas? Myślę natomiast że przekonałoby
mnie i pewnie inne mamy, jakbyś podała jakies statystyki ukazujące, że dzieci z
tamtych krajów częściej 'wychodzą' na ludzi itd. A i to pewnie nie byłoby
jednoznaczne z tym, że akurat jest to dzięki zrezygnowaniu z bicia, bo na
wychowanie jak wszyscy wiemy wpływ ma wiele czynników (np. historia, status
materialny państwa....).
Więc może jeśli rzeczywiście zamierzasz kogoś przekonać lub 'uratować' jakieś
dziecko przed biciem, napisz konkretnie odpowiedź np. bei, która o to prosiła:
>jeszcze jedno ....nikt nie napisał....choć przy tym drugim wątku podałam
>konkretne przykłady...
>nikt nie napisał...' słuchaj bea...moze w tym przypadku należało by spróbowac
>zrobic tak , albo tak...u mnie sie to sprawdza....

Myślę, że niejedna mama chętnie poczyta i czegoś się nauczy. Ja np chętnie
przeczytałam list od klarak. Przemawia do mnie, bo dziewczyna nie próbuje się
wymądrzać (pokazuje, jak sama bładziła i nie wszystkie jej metody od razu
trafiały) a jednocześnie wskazuje różne metody wych. To prawda co napisał
maksimum "Bo u jednych sie cos sprawdza,co u innych sie nie sprawdza" , ale
uważam, że wszystkiego trzeba popróbować. Nie uważam się, podobnie jak bea ( o
czym świadczy jej powyższa wypowiedź) za wszechwiedzącą i chętnie poslucham rad
bardziej doświadczonych/mądrzejszych mam. Tylko niech to będą rady a nie
wymądrzanie się, moralizowanie i dowartościowanie kosztem innych (patrz kosztem
matka8). Myślę, że żadna z piszących tu mam nie lubi "bić" swoich dzieci (nie
wiem czy nie przezywam klapsów bardziej niz moje maluchy) i chętnie zastąpi to
czymś innym. Niestety w szkole uczyło się nas wielu mądrych rzeczy a nie było
żadnego tematu dot. wychowania dzieci. A może tak zamiast P.O.? Wiem, że są
ciekawe książki (np. Jak mówić, żeby dzieci... A. Faber)... a właśnie może ktoś
zna fajną książkę, jak przestać bić, albo co zamiast bicia (oprócz tej Faber)
albo coś podobnego?

[data_imienin]

Sama mam dwójkę dzieci:10- letniego Kamila i 3-letniego Marcinka.Nie jestem
zwolenniczką klapsów, a juz napewno nie lania pasem, ale nie wykluczam jednego
klapsa,raz w życiu na otrzezwienie badz kilku w metodzie wychowawczej.
Starszy syn-Kamil dostał kilka porządnych klapsów na tyłek w wieku trzech
lat.Od tamtego zdarzenia nie musiałam już więcej używać ręki, ani nawet paska
jako metody wychowawczej.Mój mąż twierdzi, że rozpieszczam dzieciaki, ale tak
nie jest.Kamil ma jasno postawione co wolno, a co nie.Są oczywiście kary, w
postaci zakazów na komputer, telewizor, obcinanie kieszonkowego, i
rozmowy:dlaczego tak zrobił, po co, co chciał tym osiągnąć.
Młodszy syn Marcin narazie nie sprawia problemów.Oprócz tego, że zaczął się u
niego tzw.bunt trzylatka.Raz tylko dostał od męża porządnego klapsa, za to że
wskoczył do kałuży mimo, że mąż go ostrzegał.Raczej nie zamierzamy stosować kar
cielesnych w wychowaniu naszych dzieci.Rozmowy całkowicie wystarczą i jakieś zakazy.
Aż niedobrze mi się robi jak patrzę na moje sąsiadki, które mają dzieci w
wieku mojego młodszego syna.Za każdą nie taką odzywkę dostają albo paskiem, albo
rózgą i nie warzne czy to jest na ulicy w parku czy u znajomych.
Nie wiem może jakaś inna jestem.

[matka8]

data_imienin napisała: Nie jestem
> zwolenniczką klapsów, a juz napewno nie lania pasem, ale nie wykluczam jednego
> klapsa,raz w życiu na otrzezwienie badz kilku w metodzie wychowawczej.Starszy
syn-Kamil dostał kilka porządnych klapsów na tyłek w wieku trzech
> lat.Raz tylko dostał od męża porządnego klapsa, za to że
> wskoczył do kałuży mimo, że mąż go ostrzegał.Aż niedobrze mi się robi jak
patrzę na moje sąsiadki, które mają dzieci w
> wieku mojego młodszego syna.Za każdą nie taką odzywkę dostają albo paskiem, alb
> o
> rózgą i nie warzne czy to jest na ulicy w parku czy u znajomych.
To powiedz jestes w końcu przeciwniczką tych klapsów czy nie????Raz piszesz że
nie jesteś zwolenniczką dawania klapsów i lania, a pózniej mówisz że nie
wykluczasz ich jako metody wychowawczej.
Nie rozumiem.A tak wogóle kilka porządnych klapsów na tyłek podchodzi już pod
lanie.
I jeszcze jedno daj mi recepte na wychowanie pociech bez klapsów, bo jak
narazie tu wszyscy się mądrzą.Ja też mam syna 4 letniego i córe 8 letnią.I jak
narazie zwykłe rozowy nie wystarczają.
Wczoraj mój synek użądził cyrk na ulicy.Nie chciałam mu kupić loda więc zaczął
się płacz, lament, kucanie na chodniku, ciągnięcie mnie w strone budki z lodami,
wkońcu usiadł na chodniku i powiedział, że nigdzie nie idzie.Żadne tłumaczenia
do niego nie docierały, że ma chore gardło i jest po chorobie.Wzięłam go pod
pache, dałam jednego, ale porządnego klapsa i zanoiosłam do domu(cały czas
trzymając po pachom)a w domu mnie ładnie przeprosił, więc może te klapsy nie są
takie złe????I wiecie co wam powiem???Możecie mnie teraz oskarżać o sadyzm, ale
ja wole dać dziecku porządnego klapsa na otrzezwienie, niż patrzyć jak odprawia
cyrki na ulicy!!!

[data_imienin]

matka8 napisała: > To powiedz jestes w końcu przeciwniczką tych klapsów czy
nie????Raz piszesz ż
> e
> nie jesteś zwolenniczką dawania klapsów i lania, a pózniej mówisz że nie
> wykluczasz ich jako metody wychowawczej.
> Nie rozumiem.A tak wogóle kilka porządnych klapsów na tyłek podchodzi już pod
> lanie.
> I jeszcze jedno daj mi recepte na wychowanie pociech bez klapsów, bo jak
> narazie tu wszyscy się mądrzą.Ja też mam syna 4 letniego i córe 8 letnią.I jak
> narazie zwykłe rozowy nie wystarczają.
> Wczoraj mój synek użądził cyrk na ulicy.Nie chciałam mu kupić loda więc zaczął
> się płacz, lament, kucanie na chodniku, ciągnięcie mnie w strone budki z lodami
> ,
> wkońcu usiadł na chodniku i powiedział, że nigdzie nie idzie.Żadne tłumaczenia
> do niego nie docierały, że ma chore gardło i jest po chorobie.Wzięłam go pod
> pache, dałam jednego, ale porządnego klapsa i zanoiosłam do domu(cały czas
> trzymając po pachom)a w domu mnie ładnie przeprosił, więc może te klapsy nie są
> takie złe????I wiecie co wam powiem???Możecie mnie teraz oskarżać o sadyzm, ale
> ja wole dać dziecku porządnego klapsa na otrzezwienie, niż patrzyć jak odprawia
> cyrki na ulicy!!!
Nie o to mi chodziło.Po prostu nie uznaję dawania klapsa dziecku za byle co,
np.za to, że zwalił talerz ze stołu, nie chce wyjść ze sklepu, albo z
piaskownicy.Wtedy wystarczy wziąść dziecko pod pache(bez klapsów)zanieść do domu
i nie zwracać na niego uwagi, dopuki cie nie przeprosi.A dlaczego na przykład po
prostu nie wzięłaś synka pod pache, bez dawania mu klapsa???
Powiem ci jaka jest ta złota matoda.Bez wymądrzania się, bo też zauważyłam, że
niektóre matki ciągle krytykują, a te co muwią, że nigdy nie dały dziecku
klapsa...nie wierze.Moi dwaj synowi też dostali odemnie po klapsie, mimo, że nie
uznaje tego typu metod wychowawczych.Chociaż masz rację matko8 że lepszy jeden,
ale porządny klaps na otzezwienie, niż znoszenie humorów.No więc powracając do
tematu, mój starszy syn-Kamil, gdy tylko coś zbroił to dostawał ostra reprymende
od swojego ojca, a za kare zależy ile miał lat(jak np.5 to nie mógł oglądać
swoich ulubionych bajek),i oczywiście rozmowy, długie rozmowy, pytania dlaczego,
po co.A jak miał 8 lat, miał zakaz wychodzenia z pokoju przez kilka godzin i
również romowy, póżniej były przeprosiny, a jak to jeszcze raz się powtórzyło to
dostawał szlaban na wychodzenie na ogród, albo do kolegów.Teraz jak ma 10 lat to
najczęściej szlaban na kieszonkowe, kino, gre w piłke, rower i ostra reprymenda
od ojca, a póżniej rozmowy.
Marcin jest jeszcze mały i nie wiem czy takie same metody wychowawcze będę
stosować jak u Kamila.Jest on bardziej rozbrykany(nawet kamil w jego wieku nie
psocił tyle co Marcin)i skutkują na niego nawet reprymendy od męża.Wczoraj znowu
mąż mósiał dać cztery porządne klapsy Marcinowi, za tzw.pyskówke(może to
śmieszne, że w jego wieku...ale takie żeczy wczoraj powiedział, że mąż o mało co
nie spuścił by mo lania paskiem).Sprzeciwiłam się i powiedziałam że łagodniejsza
kara jak już.Póżniej Marcin przeprosił, ale zakaz bawienia się zabawkami ma do
jutra.

[matka8]

wiesz co ja jestem raczej zwolenniczką klapsów.Wczorajsze przeprosiny Filipa
świadczą chyba o tym, że jak narazie nie szkodzi mu taka forma kary.I będę ją
stosować dalej, a co do rozmów...może spróbuję, nie jestem przekonana co do
szlabanów, bo wkońcu kara jest karą tak czy inaczej trzeba ją wymierzyć.

[data_imienin]

matka8 napisała:

> wiesz co ja jestem raczej zwolenniczką klapsów
Jestes zwolenniczka klapsów.Tak więc gdy twoja starsza córka nabroi to co
wtedy robisz???Bo nie wierze, że przekładasz ją przez kolano.

[matka8]

data_imienin napisała: > Jestes zwolenniczka klapsów.Tak więc gdy twoja starsza
córka nabroi to co
> wtedy robisz???Bo nie wierze, że przekładasz ją przez kolano.

To musisz uwierzyć!!!!Jak moja Karolina(ma 8 lat)odpyskuje to daję jej trzy,
albo cztery porządne klapsy, a póżniej idzie do swojego pokoju przemyśleć swoje
zachowanie.Jak mnie wkońcu przeprosi to może wyjść.Córka dostała lanie narazie
trzy razy w życiu.Jak miała 3 lata, dostała odemnie na goły tyłek ręką, pózniej
w wieku 5 lat, od męża(w tym wypadku paskiem, bo mąż inaczej nie uznaje)za
samowolne opuszczenie ogrodu(nie było jej aż do 22), i teraz tydzień temu(od
męża, ale tym razem przez majtki, ale paskiem)za palenie papierosów(tak,
Karolina została tydzień temu przyłapana na paleniu papaierosów w parku, akurat
mąż ją zauważył)Śmię przypuszczać, że kilka klapsów wlepił jej już w parku, bo
do domu weszła cała zapłakana.I w tych wszystkich przypadkach została przełożona
przez kolano.

Re do matki8

[tygrysiaczek2]

Niestety, ale tak głupich kobiet jest wiele. Szczerze mam nadzieje, że kiedyś
ktoś cię (z małej litery!)przełozy przez kolano i porządnie cię zleje pasem,
żebyś wiecej dzieci nie rodziła i nie krzywdziła!

[kartoflanka]

> To musisz uwierzyć!!!!Jak moja Karolina(ma 8 lat)odpyskuje to daję jej trzy,
> albo cztery porządne klapsy, a póżniej idzie do swojego pokoju przemyśleć
swoje
> zachowanie.Jak mnie wkońcu przeprosi to może wyjść.Córka dostała lanie narazie
> trzy razy w życiu.Jak miała 3 lata, dostała odemnie na goły tyłek ręką,
pózniej
> w wieku 5 lat, od męża(w tym wypadku paskiem, bo mąż inaczej nie uznaje)za
> samowolne opuszczenie ogrodu(nie było jej aż do 22), i teraz tydzień temu(od
> męża, ale tym razem przez majtki, ale paskiem)za palenie papierosów(tak,
> Karolina została tydzień temu przyłapana na paleniu papaierosów w parku,
akurat
> mąż ją zauważył)Śmię przypuszczać, że kilka klapsów wlepił jej już w parku, bo
> do domu weszła cała zapłakana.I w tych wszystkich przypadkach została
przełożon
> a
> przez kolano.
"
A jak myślisz dlaczego skoro masz takie "doskonałe" metody wychowawcze twoja 8
letnia córka paliła papierosy?...normalnie masz problem kobieto, albo z
wrażliwością albo z inteligencja...

[wieczna-gosia]

> Wczoraj mój synek użądził cyrk na ulicy.Nie chciałam mu kupić loda więc zaczął
> się płacz, lament, kucanie na chodniku, ciągnięcie mnie w strone budki z lodami
> ,
> wkońcu usiadł na chodniku i powiedział, że nigdzie nie idzie.Żadne tłumaczenia
> do niego nie docierały, że ma chore gardło i jest po chorobie.Wzięłam go pod
> pache, dałam jednego, ale porządnego klapsa i zanoiosłam do domu(cały czas
> trzymając po pachom)a w domu mnie ładnie przeprosił, więc może te klapsy nie są
> takie złe????I wiecie co wam powiem???Możecie mnie teraz oskarżać o sadyzm, ale
> ja wole dać dziecku porządnego klapsa na otrzezwienie, niż patrzyć jak odprawia
> cyrki na ulicy!!!

no i wlasnie i po co ten klaps???
Bo ja robie dokladnie tak samo jak ty- czyi jakas tam przemoc fizyczna uprawiam
Pod pache i juz nie mozna to nie mozna, i koniec. Ale po co ten klap?

[bea.bea]

dziękuje ci za wsparcie....))
ale naprawde zauwazyłam, ze dziewczyny barzdzo aktywnie biorą udział w
dyskusjach , które tak naprawde do niczego nie prowadzą...co najwyżej mozna
jednej , czy drugiej dopiec....ale przecież chyba w tym wszystkim nie o to chodzi,,

osobiscie szanuje staram sie szanowac zdanie innych , choc moze zupełnie sie z
nim nie zgadzam , ale uważam sie za osobe otwartą i bardzo chetnie skorzystam z
rad , czy doswiadczeń innych mam...

wydawało mi sie , że burza mózgów zawsze przynosi korzyści dla wielu osób...to
forum ma za zadanie wymiane doswiadczeń , a nie ocenianie postępowania tej czy
innej mamy....

zwróciłam uwage , że konkretne problemy pozostaja bez specjalnego odzewu...ale
za to...tematy ....same widzicie..)

zauważyłam , ale moze tylko mi sie wydaje , że niektóre mamy sa tak zapatrzone w
swoje dzieci , że nie przyjma , zadnej krytyki pod adresem swojego dziecka...nie
wiem dlaczego....
a przecież zawsze warto się zastanowić , moze ktos ma racje , moze nie...ale....

wczoraj kiedy oddawałam młodego do przedszkola przyszła mama zapisać swojego
syna.....
mama tata dziecko....
w ciagu 10 ciu minut to dziecko zdązylo obleciec całe przedszkole łącznie z
kuchnia i miejscami dla niego nie dozwolonymi...jaka była reakcja mamy...

powiedziała...oj , bo moje dziecko jest takie żywe.....i to wszystko....

teraz tak...mnie sie to nie podobało ..uważam , ze mogła złapać facecika za reke
i troche go pohamowac , albo wytłumaczyć , ze należy sie tak i tak zachować
...ale mówie to moje zdanie....

czy o takie wychowanie dzieci chodzi....patrząc na niektóre mamy jestem
przerazona, ale jest wiele mam które darzę ogromnym szcunkiem i z ich uwag i rad
chętnie kozystam ....
dziękuje wam dziewczyny))

i jeszcze jedno..... data imienin... nie gniewj się , ale twoje zdanie
przypomina mi zdanie byłego prezydenta....
jestem za , a nawet przeciw)

fajne ))

a to maluch w przedszkolu....

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=10022049&a=22878808

ale sie rozpisałam ...czy aby na temat ))))???

[klarak]

ja troche obok tematu, bo mysle, ze w kwestii "bic albo nie bic" juz sie
wszystkie opcje wypowiedzialy i nie ma co bic... piany dalej

ktos napisal, ze sie nie madrze (dzieki!), to teraz sie wymadrze

zauwazylam, ze pojawiala sie kilkakrotnie w dyskusji taka teza, ze "wole bic niz
chowac kolejnego przestepce". mysle, ze moze nalezaloby najpierw siegnac po
jakies wyniki badan. z tego co mi wiadomo, dzieci wychowywane bezstresowo
(czego,zeby nie bylo watpliwosci, nie popieram) wyrastaja na niezbyt dobrze
radzacych sobie w zyciu malo sympatycznych egoistow, ale nie slyszalam, zeby
wyrastali z nich masowo przestepcy. natomiast, owszem, przestepcy wyrastaja z
dzieci ostro bitych przez rodzicow alkoholikow, ktorzy ich nie kochaja i znecaja
sie psychicznie i fizycznie. to pierwsza sprawa.

druga: mam wrazenie, ze czasem przenosimy odpowiedzialnosc na dziecko, a tak
naprawde to my nie dopelniamy naszych obowiazkow. tyle razy czytamy np., ze
dzieci do 12 roku zycia nie powinny zostawac same w domu ani bawic sie same na
ulicy. ile osob tego przestrzega, tak szczerze? a potem pretensje do dziecka, ze
mu sie cos stalo. a jesli sie idzie z 3-latkiem po ulicy, to trzeba go trzymac
za reke, a jak rak za malo, to mozna miec wozek, plecak, albo zrobic zakupy,
kiedy dziecko moze zostac w domu z jakims czlonkiem rodziny. podobnie w domu,
wydaje mi sie, ze jest to wina nasza, a nie dziecka, jesli oblalo sie wrzatkiem
lub wsadzilo srubokret do gniazdka, bo po prostu te rzeczy nie powinny byc w
jego zasiegu.

[bea.bea]

podpisuje sie pod tym rekami i nogami ))

[aka10]

Tez tak uwazam,co napisalam w jednym z postow wyzej-odpowiedzialnosc nalezy do
nas i bicie dziecka pasem na goly tylek i do tego po fakcie,czyli po przyjsciu
do domu (przypadek z wybieganiem na ulice)uwazam i bede uwazac za
karygodne.Nawet jesli to mialo miejsce tylko raz,to jest o ten jeden raz za
duzo.Pozdrawiam!

[andreidy]

Jestem zdecydowanie po stronie aka10.Matko8 nie wyobrażam sobie jak mozna bić
paskiem na goły tyłek i jeszcze przekładając ptrzez kolano, 8 letnia
dziewczyne.Przecież to jest upokarzające.I świadczy o bezsilności.Albo dawac
klapsy, to dobre dla 3-latków, albo wogóle to nie jest dobre.A gdyby tak mąż dał
ci te trzy klapsy za jakąś kłótnie????Jak byś się czuła????Dziecko można
wychować za pomocą innych środków...A co do tej sytuacji, która się zdarzyła gdy
twój synek wbiegł na ulice.Uważam że bicie paskiem po powrocie do domu to
delkatnie mówiąc id*****m.Co z tego przyjdzie???Że dzieciak więcej nie wskoczy
na ulice???Może i tak, ale nie dlatego, że się czegoś nauczył po tym laniu, ale
dlatego, że będzie się go bał.Wieswz co najlepiej poproś męża żeby cie przewinął
przez kolano i na goły tyłek spuścił alnie paskiem!!Zobaczysz jak to boli.
Sama mam synka Teodora, 6-letniego.Klepnąć go zdarzyło mi się tylko raz(jak
miał 2 lata)I wcale nie jestem z tego dumna.Mimo, że minęło już 4 lata do dziś
pamiętam ten jego płacz i wyraz oczu.Nie stosuje wobec niego kar cielesnych.Jak
nie chce na przykład wyjść z piaskownicy, albo ze sklepu, to bez żadnych
ceregieli biore go pod pache i wynosze(zazwyczaj płacze i się rzuca)po wyjściu
stawiam go na ziemi i czekam aż się uspokoi.Bez żadnych klapsów, lania czy
innego rodzaju bicia.Po prostu wiem, że mam u Niego autorytet i sznuje mnie, a
nie ,,mój pasek''.
A na marginesie, za miesiąc Teoś będzie miał siostrzyczke-prawdepodobnie
Anastazje!!!!

[aka10]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=22881680&a=22948879 Z
sasiedniego forum...Pozdrawiam.

[migotka2000]

Racja, najważniejsze to nie karać dziecka za własną głupotę i brak
odpowiedzialności.

[kasjo3]

Cześć dziewczyny Matka8 to jakiś przygłup bierze udział na wszystkich forach w
tematach dotyczących bicia emama,samomama i teraz tu w róznej konstelacji raz
męzem raz bez z dwójką lub trójką dzieci itd. szkoda czasu i nerwów na czytanie
bzdur tego głupola.Pozdrawiam

[bukiecia]

A ja tez czytalam rozne posty matki8 i nie uwazam ze wystepuje w roznych
wersjach. Poza tym jest tu konkretny temat na ktory sie wypowiedziala i tak
samo wypowiedziala sie w innym watku dotyczacym bicia dzieci. Wiec kasjo3 zanim
kogos tak bezmyslnie obrazisz to sie zastanow, moze zaczniesz wiecej myslec?
Wiesz pisze tak bo najbardziej denerwuja mnie ci co obrazaja innych dlatego
tylko ze sami maja inne zdanie. Chyba sami zasluguja na miano przyglupow,
prawda?
Jest wiele przeciwniczek i przeciwnikow klapsow dla dzieci, ale skad ta
nienawisc do osob ktore te klapsy stosuja? Przeciez kazda matka kocha dziecko i
sama wie jak ma je karac, bo karac przeciez jakos wszyscy musimy. Czy
zamkniecie w pokoju na kilka godzin jest dla dziecka lepsze niz klaps? Czy moze
to tylko moda - jestem matka nowoczesna to nie daje klapsow, stosuje nowe
metody wychowania - zamykam w pokoju, wkladam do lozeczka, zabieram zabawki
itd... Zgoda, kazdy ma prawo wybrac tez takie metody tylko kto powiedzial ze
dla dziecka to lepsze niz klaps?
Kiedys wszyscy bili swoje dzieci (i to bili a nie tylko klapsowali) i chyba
nasi rodzice i my jestesmy normalni prawda? Jesli ktos uwaza ze klapsy to
znecanie sie to niech najpierw pojdzie do swoich dziadkow i rodzicow i powie im
ze sa sadystami, glupolami i powinni isc do wiezienia za to jak wychowywali
swoje dzieci.
Moje dziecko jest jeszcze bardzo male i nie wiem jaki sposob karania go wybiore
w przyszlosci ale na pewno bede sie kierowala milosci i dobrem dziecka, a jaka
metode wybierze moja kolezanka czy ktokolwiek z otoczenia to jego sprawa. Mowie
oczywiscie o normalnych rodzicach bo nie mowimy przeciez o dewiacjach...
pozdrawiam

[kasjo3]

Nikogo nie obrażam bezmyślnie.Widocznie mam powody ku temu.Najpierw sprawdz o
czym mówie,a może to ty Matko8 po zmianie nika.

[bukiecia]

no nie, tak pomyslalam ze zaraz stwierdzisz ze ja to tez matka8... Skoro masz
takie podejrzenia to sprobuj wytropic, ja tego nie bede komentowac.
Poza tym ja nie staje to po zadnej stronie, po prostu czytalam jej wypowiedzi
wczesniej i pamietam ze historia z synem Filipem sie zgadza wiec nie ma powodu
zeby wysuwac takie podejrzenia a juz na pewno zeby kogos nazywac przyglupem.
Jakbys sie poczula gdyby ciebie ktos tak nazwal?
Moze jestem na tym punkcie wrazliwa ale jak czytam te posty gdzie zdecydowani
przeciwnicy klapsow, a wiec ludzie "wrazliwsi" wykazuja zdecydowanie wiecej
agresji w stosunku do innych forumowiczow to pytam sie gdzie ten ich rozsadek i
poszanowanie drugiego czlowieka...?

[kasjo3]

Więc napsze jeszcze raz, temat jest poważny.Ten i pare innych poruszanych na
forach.Nie lubie jak się okłamuje ludzi i tyle.
Autor: matka8
Data: 15.04.2005 17:15 + dodaj do ulubionych wątków

--------------------------------------------------------------------------------
Myśle, że dwa razy w miesiącu to stanowczo za mało.Dziecko musi mieć stały
kontakt z ojcem, nawet jeśli jego rodzice się nie kochają.Ograniczając kontakt
ojca z dzieckiem zrobisz przede wszystkim krzywdę swojemu maleństwu.Dlaczego tak
mówie??Bo wiem to po sobie.
Od 6 lat jestem rowódką i matką trójki dzieci(dwójke z poprzedniego małżeństwa
i jedno dziecko z drugiego)Karolina najstarsza ma 17 lat, Bartek 7, a najmłodszy
synek-Kacperek ma 3 lat.Z pierwszym mężem-Sławkiem rowiodłam się jak Bartuś miał
rok, a Karolinka 11 lat.Bardzo go nie nawidziłam i za wszelką cenę starałam się
uniemożliwić kontakty ojca z dziećmi, i udało mi się to.Sławek mógł widywać
dzieciaki raz na miesiąc.
Dwa lata rozwodzie ożeniłam się po raz drugi, za Jacka, z którym mam syka
Kacperka.Bartuś miał wtedy trzy lata.Efekt jest teraz taki, że nie chce się
spotykać ze swoim ojcem-Sławkiem(obecnie Sławek spotyka się z dziećmi raz w
tygodniu, a ,,tato''mówi do swojego ojczyma, a nie ojca, do Sławka mówi po
imieniu.Karolina natomiast odwrotnie.Nie nawidzi Jacka, a za to bardzo kocha
swojego ojca.Wini mnie także, że przeze mnie Bartek nie chce się widywać ze
Sławkiem i traktuje go jak obcego człowieka.Córka obecnie mieszka z moim byłym
mężem, bo nie może znieść widoku swojego ojczyma.Do mnie się wogóle nie odzywa.
I właśnie chciałam zaapelować, żeby pozwoliła Pani na częstsze kontakty ojca z
synemI żeby nie doprowadziła Pani do takiej sytuacji jak ja

[bukiecia]

He he, niezgodnosc rzeczywiscie istnieje, jesli to ta sama osoba to gdzies
napisala nieprawde - racja. Zdaje sobie sprawde ze ze wzgledu na anonimowosc
jak zapewnia internet wiele osob podaje sie za kogos innego niz sa w
rzeczywistosi, nie pochwalam, ale jestem pewna ze tak jest. Ok tu sie zgodze -
gdzies klamie.
Ale jesli chodzi o bicie dzieci (a taki jest tu temat) to wyrazila swoj poglad
i bez wzgledu na to czy ma 2 czy 3 dzieci czy ma meza czy nie jej poglad
zapewne jest taki jaki opisala. A nas przeciez interesuje zdanie innych na
rzucony temat a nie jego tozsamosc. I raczej na tym bym poprzestala.
pozdr.

[kasjo3]

I tu się z Tobą zgadzam można brać udział w dyskusji nie wymyślając sobie męża
i dzieci,bo to dyskredytuje taką osobę nawet jakby jej rady były mądre (ale te
nie są).Serdecznie pozdrawiam.

[kasjo3]

Wystarczy?

[aka10]

Bukiecia:
"Kiedys wszyscy bili swoje dzieci (i to bili a nie tylko klapsowali) i chyba
nasi rodzice i my jestesmy normalni prawda? "

To,ze wszyscy bili,to wcale nie znaczy,ze to bylo dobre.Pozdrawiam.

[kartoflanka]

bukiecia napisała:
Kiedys wszyscy bili swoje dzieci (i to bili a nie tylko klapsowali) i chyba
nasi rodzice i my jestesmy normalni prawda?

a skąd ta pewność?
podobno 90% polskiego społeczeństwa kwalifikuje się na terapię. Nerwice,
kompleksy, frustracja, poczucie niższości to jest dla ciebie norma? a jest to
niestety powszechne. Nie twierdze, ze odpowiedzialne jest za to wylacznie
bicie, ale jestem pewna ze ma w tym swoj znaczący udzial.

[rendziak]

chyba przesadziłaś
ja dostałam pare klapsów od rodziców i nie czuje sie jako kwalifikująca sie na
terapie............
szkoda gadac......

[olaborkowska]

Chce opisać moje doświadczenie z biciem dzieci. Urodziłam pierwsze dziecko i
zostalam sama, potem poznałam mojego obecnego męza. Mój mąż miał bardzo
zdecydowane poglady na temat wychowywania dzieci. Uważał, że kara fizyczna, to
jedyna kara, jak wchodzi w rachube. Sam tak był wychowywany i takie miał
przekonanie. Ja nie mialam jakiejś alternatywy i poddałam sie temu, i
pozwalałam na to, żeby tak było. Potem urodził się młodszy syn, co starszy
bardzo przeżył (miał 2 i pół roku). Był bardzo agresywny w stosunku do niego,
ale przede wszystkim w stosunku do mnie. Jak tylko zostawałam z nimi sama,
zaczynał się horror: syn sie na mnie rzucal, kopał, gryzł. Zupełnie sobie nie
radziłam. Chodziłam z nim nawet do psychologa, ale nic nie pomagało. W końcu
sama zaczęłam próbować go karac klapsami, ale czułam się za każdym razem po tym
strasznie. To nie jest metoda! Zaczęłam rozmawiać z mężem i w ogóle
wyłączyliśmy klapsy i lanie z naszego repertuaru wychowawczego. Teraz dzieci
już sa duże (9 i 7 lat). Myślę, ze okres, kiedy stosowaliśmy kary fizyczne nie
przyczynił się do rozwoju starszego syna. Młodszy nigdy nie był bity i wyszło
mu to na zdrowie. Starszy nie potrafi bronić swoich przekonań, jest raczej
lękliwy. Teraz urodziło nam się trzecie dziecko i nigdy nie będziemy go bili.
Rozumiem rodzica, który uderzy dziecko w emocji, jak ono nie posłucha i prawie
otrze sie o smierć. Ale jako metoda wychowawcza jest do niczego. Myślę, że
karanie dzieci biciem jest tylko przejawem bezradności rodziców. Brakiem
głębszej reflesji na temat wychowania małego człowieka. To z gruntu jest
upokarzające dla dziecka dostac lanie. Ja nie chcę upokarzać moich dzieci,
chce, żeby były pewne siebie. Już do tego dorosłam. Żałuje tylko, że mój
pierworodny był królikiem doświadczalnym młodych i głupich jeszcze rodziców.
Teraz jesteśmy mądrzejsi. Na pewno popełniamy jakies blędy, ale nie stosujemy
żadnych metod bez refleksji na temat tego, jakie skutki one mogą wywołać w
przyszłości. Jestem przeciwniczką bicia, mimo, a może własnie dlatego, że samej
zdarzyło mi się bicie stosowac.

[migotka2000]

olaborkowska napisała:

> Myślę, że
> karanie dzieci biciem jest tylko przejawem bezradności rodziców. Brakiem
> głębszej reflesji na temat wychowania małego człowieka. To z gruntu jest
> upokarzające dla dziecka dostac lanie.

Podpisuję się pod tym.

Pozdrawiam
Mama jednego (jak dotąd!) rozbrykanego Skarba

[maksimum]

migotka2000 napisała:

> olaborkowska napisała:
>
> > Myślę, że
> > karanie dzieci biciem jest tylko przejawem bezradności rodziców. Brakiem
> > głębszej reflesji na temat wychowania małego człowieka. To z gruntu jest
> > upokarzające dla dziecka dostac lanie.
>
> Podpisuję się pod tym.
>
> Pozdrawiam
> Mama jednego (jak dotąd!) rozbrykanego Skarba

Z jednym dzieckiem zycie ,to jak wakacje.
Jak bedziesz miala dwoje i mlodsze osiagnie 4-5 lat to sie zaczna przeboje.