2,5 latek ciągle płacze

[luka29]

Błagam pomóżcie. Mój syn ma 2 i pół roku od około pół roku ciagle płacze. To
znaczy kiedy cokolwiek chce np. jeść, czy pić mówi mi o tym z płaczem. Na
jakikolwiek zakaz, reaguje płaczem, a właściwie wyciem połączonym z
wymuszonym krztuszeniem się. Kiedy zaczyna płakać mamy umowę,że idzie do
swojego pokoju i tam płacze ile chce i absolutnie nie dostaje nic co wymusza
płaczem. Ale mam wrażenie, że to nie pomaga na dłużej. Każdy dzień i tak
zaczyna się i kończy płaczem. Nie płacze tylko wtedy kiedy włączę mu bajke.
Ale na 5 minut przed końcem znów zaczyna płakać, bo za chwilę będzie koniec,
a on chce następną. Ja zaczynam tracić cierpliwość. Jego wycie powoduje moją
bezsilność. Nie wiem co robić. Może ktoś ma lub miał podobny problem
Napiszcie.

[mamaewka]

Mam to samo. Moja Marysia ma 3 lata i od kilku miesięcy płacze o byle co.
Rzewnymi łzami. I żeby było ciekawiej to moje 2 dziecko (starsza ma 9 lat) i
nie miałam takich problemów. A z Marysią to teraz gorzej mam niż jak była
niemowlęciem - wtedy była spokojna - a teraz non stop płacz - oczko boli, nóżka
boli, nie mam czegoś itp. Myślę, że to taki etap, ale wyprowadza mnie to często
z równowagi - bo nic nie mogę zrobić - tylko tulę, noszę, wycieram łezki - bo
każda niewytarta pobudza do płaczu. Biorę na przeczekanie, aczkolwiek nie wiem
kto dłużej wytrzyma

[lilianeczka1]

Witam
Ja z moja (2,9 lat) małą mam to samo.Staram sie tłumaczyc pewne rzeczy ale
mysle ze to sa próby wymuszania czegos... Zmiana tematu lub pogawentka o
jakiejs sytuacji z dnia ratuja sytuacje ale na krutko bo jej sie przypomina o
co ryczała i zaczyna na nowo. Mysle ze to taki okres w zyciu dziecka i
przejdzie (mam nadzieje )
Pozdrawiam Natalia

[roman.gawron]

luka29 napisała:

> Błagam pomóżcie. Mój syn ma 2 i pół roku od około pół roku ciagle płacze.

Stawiam na to, że przejdzie, pod warunkiem twojej konsekwencji.

> znaczy kiedy cokolwiek chce np. jeść, czy pić mówi mi o tym z płaczem.

Mój jęczał. No i po prostu nie reagowaliśmy na jego prośby wyrażane jękliwym
tonem. Musiał się zmusić, żeby powiedzieć normalnie, przypominaliśmy mu o tym
za każdym razem.