Jak wychować chłopca na Mężczyznę?...

[tynia3]

...tak się zastanawiam, jako matka Pewnego Półtoraroczniaka .
Rzeczony Półtoraroczniak jest śmiały, zaczepny, pogodny, otwarty, dosć
samodzielny (jedzenie, picie ze szklanki) uparty, nieznośny czasami i w ogóle
posiada większość cech, jakie w tym wieku zaczynają być coraz bardziej
widoczne. I tak sobie myślę, że wiele, wiele dobrego może w wychowaniu
wyniknąć z obserwacji - np. zaczął grzebać w talerzu, przebolałam bałagan i
teraz je sam i w sumie czysto , z kolei odpuściłam oswajanie z nocnikiem,
ani myśli inaczej, niż w pieluchę (wiem, tu ma jeszcze czas).
Czasem szukam metody - jak nie przeoczyć tego MOMENTU, kiedy dziecko wychodzi
z inicjatywa robienia czegoś a rodzic mu wtedy ma sznsę pokazać sposoby na
osiąganie celu.
Chciałabym wychować syna na sanodzielnego człowieka i na - jak to się mówi -
Prawdziwego Mężczyznę, nie jakieś lelum po lelum . I tu trzeba czasem
stanowczo, mimo łez w oczach u Malucha (brrrr, nie lubię takich sytuacji).
Mam wrażenie, że w tej materii baaaaaardzo duża jest rola ojca. Ja jestem
zdecydowanie za miękka i "do urobienia" ;-p.
Na szczęście jest Tata .
A Wy, co o tym myślicie?

pzdr

[verdana]

Co to znaczy "prawdziwy mężczyzna" a nie "lelum polelum". Macho, który nie
ukazuje uczuć? Facet, który niezaleznie od okolicznosci zawsze osiaga cel i
"nikt mu nie podskoczy".Pan domu, którego musi słuchać zona i dzieci. Twardziel,
co prędzej peknie, niz przyzna się komukolwiek, że ma problem, bo jako dziecko
był pouczany, ze chłopcy nie płaczą? Kogo w przyszłosci nie wzruszą ani
błagania, ani dzieciece łzy, tylko twardo zada wykonania kazdego polecenia?
Jesli tak, to moze lepiej nie wychowac "Prawdziwego Mężczyzny".

Oj, Verdano, Verdano...

[tynia3]

A według Ciebie zwrot "prawdziwy męzczyzna" jest zabarwiony negatywnie?
Naprawdę?
Bo np. mój mąż jest prawdziwym mężczyzną: odpowiedzialny, zaradny, troskliwy,
opanowany, ale i okazujący uczucia, kulturalny, serdeczny (co nie znaczy, ze
bez wad!). Matka wychowała tak jego, jak i dwóch jego braci naprawdę dobrze i
to w dużej mierze dzięki niej mam teraz udane małżeństwo i szczęśliwą
rodzinę. Ale trzymała ich krótko, choć kochała bardzo i okazywała uczucia.
Znam wielu panów, których bym mezczyznami nie nazwała, gdyby nie pewne cechy
fizjologiczne. Naprawdę nie wiesz, o czym piszę, czy masz gorszy dzień na
interpretację? Bo jak Ci wyszło, że chcę syna na macho i takiego, co nie
okazuje uczuć wychowac, to nie podejmuję się dyskusji .

pzdr

[sol_bianca]

> Bo np. mój mąż jest prawdziwym mężczyzną: odpowiedzialny, zaradny, troskliwy,
> opanowany, ale i okazujący uczucia, kulturalny, serdeczny (co nie znaczy, ze
> bez wad!).

A kobieta o tych samych cechach kim by była? Mężczyzną? Prawdziwą kobietą?
Wychowaj syna na Człowieka, to i tak dużo.

Oj, Tynio, Tynio

[nangaparbat3]

Bo np. mój mąż jest prawdziwym mężczyzną: odpowiedzialny, zaradny, troskliwy,
> opanowany, ale i okazujący uczucia, kulturalny, serdeczny (co nie znaczy, ze
> bez wad!)

Moja corka jest baaaaaardzo kobiecą dziewczynką, i jest odpowiedzialna,
zaradna, troskliwa, opanowana, ale i okazujaca uczucia, kulturalna, serdeczna
(co nie znaczy, ze nie bez wad!)

NAPRAWDĘ!!!!

[tynia3]

No więc dokładnie , właśnie piszę, że w moim rozumieniu Prawdziwy Mężczyzna
nie jest pozbawiony tych cech - wrażliwości, uczuciowości, zaradności, itd.
Mam nieodparte wrażenie, że Verdana spodziewa się, iż marzy mi się w domu
dupek, egoista, "twardziel", co łzy nie uroni, etc. No bzdura totalna! I moze
jeszcze niech argumentów siłowych używa, a co! Taki ktoś z męskością ma
niewiele wspólnego. Chyba po prostu inaczej reagujemy na pewne zwroty (w tym
przypadku: Prawdziwy Męzczyzna). Ja się tu nie dopatruję zabarwienia
pejoratywnego. Ale uswiadamiam sobie teraz, ze bardzo możliwe, iż uzyty przeze
mnie zwrot takie, nieprzyjemne skojarzenia budzi. Tego nie zakładałam, tworząc
watek - mój błąd.
Dla mnie ów Prawdziwy Męzczyzna nie posiada właśnie ani jednej z przytoczonych
przez Verdanę, negatywnych cech. I tyle. Można się chyba, przy odrobinie dobrej
woli, dopatrzyć różnic między kobietą i mężczyzną, które nie zaprzeczają
równouprawnieniu.

pzdr serdecznie

[acorns]

Prawdziwy mężczyzna nigdy nie płacze, nie okazuje zbyt wylewnie swoich uczuć,
raczej mają one odzwierciedlenie w czynach. Nie pokazuje słabości, nie zadręcza
innych swoimi problemami.
Prawdziwy mężczyzna musi być trochę chamski i gruboskórny, trochę mrukowaty.
Nie oznacza to oczywiście używania wulgaryzmów zamiast przecinka ani bekania
czy pierdzenia bez względu na okoliczności.
Prawdziwy mężczyzna jak potrzeba to po prostu da w ryj albo sztachetą po
żebrach i nie będzie się przejmował, że zniża się do poziomu dresiarza.
Prawdziwy mężczyzna ma stanowić oparcie dla rodziny a nie być dla niej tyranem.
Prawdziwy mężczyzna nie kupuje sobie Matiza ani Seicento ani Corsy ani niczego
podobnego z silniczkiem pasującym najwyżej do kosiarki a nie do samochodu.
Prawdziwy mężczyzna nie sączy drinków przez słomkę, a jeśli w ogóle jakieś
drinki pije to tylko takie mające odpowiednią moc.
Prawdziwy mężczyzna nie sika na siedząco, nie używa do jedzenia jednego posiłku
5 sztućców i 3 talerzyków.
Prawdziwy mężczyzna ma swoje męskie sprawy poruszane wyłącznie w męskim gronie.
Naprawdę dużo tego wszystkiego jest. Bardzo dużo. Wychowanie chłopca na
mężczyznę nie musi oznaczać hodowanie tyrana. Wkraczanie mężczyzn w typowo
kobiece sfery i odwrotnie sprzyja powstawaniu unisexów (psychicznych, a nie
fizycznych) co często widzę bo mam okazję widzieć i z takimi współpracować.
Babochłopy albo kaleki życiowe.

[tynia3]

Choć nie we wszystkim się z Acorns zgadzam , to na pewno Prawdziwy Mężczyzna
ma w sobie "to coś". Chodzi mi o takie ukształtowanie charakteru, które czyni
go opiekunem, przewodnikiem stada , nie jestem bowiem zwolenniczką zamiany
ról w rodzinie.

[verdana]

Mam zawsze zły dzień, jak czytam o Prawdziwych Mężczyznach albo o Prawdziwych
Kobietach.
Czy dziewczynka nie ma byc samodzielna w swych wyborach? Odpowiedzialna?
Troskliwa? Potrafiaca sama się utrzymać? Trozcząca się o rodznę? Czy na kazde
łzy dziewczynki trzeba zwracać uwagę, a na chłopca nie? Moze być "lelum-polelum"?
Naprawdę, nie wiem, czym ma różnic sie wychowanie chłopca od dziewczynki. Bardzo
chciałabym sie dowiedzieć, co oznacza prawdziwy męzczyzna i czym ma się różnić
od prawdziwej kobiety, za wyjatkiem cech fizycznych? Tym, ze potrafi przyłożyć
sztachetą i nie siusia na siedzaco?

Mam wrażenie, że...

[tynia3]

...trochę się doczepilaś do niefortunnego być moze zwrotu, Verdano. Moim
zdaniem wychowywanie dziewczynki i chłopca różni się zdecydowanie i NIE MÓWIĘ
TU O OBOWIAZKU WYCHOWANIA KAŻDEGO NA CZŁOWIEKA (tzn. wrażliwego na krzywdę,
umiejącego mówić o uczuciach, etc.), mówię o czymś zupelnie innym.

[verdana]

Ja wychowałam juz i chłopca i dziewczynkę.
Tak samo. Bez żadnych różnic. I dlatego pytam - czym Twoim zdaniem to wychowanie
się różni?

[tynia3]

Właśnie się zastanawiam, bo przecież (oprócz tych tego, że każdego należy
wychować na człowieka dobrego, uczciwego, itd) efekt tego samego wychowanie z
reguły w dorosłym zyciu jest inny, co nie znaczy gorszy (!) . Meżczyzna jest
raczej przewodnikien (nie tyranem), kobieta duchem domu (oczywiście nie
przypisuję tych cech wylącznie jednemu lub drugiemy, ale przyznasz, ze nia mają
ich po równo. Ja np. nie jestem na równi silna, choćby psychicznie - co mąż, a
on z kolei nie potrafi wielu rzezcy typowo kobiecych. I dobrze. ale uczył się
tego nie w naszym domu, a głównie w swoim, rodzinnym i - jak pisałam - w duzej
mierze to zasługa jego matki, że jest dziś dobrym mężem i ojcem.

Taki przykład mi się nasunął...

[tynia3]

... kiedyś chłopca przyuczano do szabli, a dziewczynki uczyły się haftować.
Dziś jest zgola inaczej, ale różnice sa na pewno. Ciekawa jestem jak Wy to
widzicie.

[gaika]

I mi sie nasunal tez.
Bywa,ze chlopcom niewysportowanym zyje sie trudniej(mala akceptacja spoleczna
dla niklej sprawnosci fizycznej u plci meskiej).Dziewczynka tego rodzaju
problemow raczej miec nie bedzie.

Natomiast gdybym miala corke, chcialabym, zeby byla wysportowana, niezaleznie
od oczekiwan spolecznych i przypisywanych plciom rol.Bo to zwyczajnie zdrowo

[emango]

Tynia, ja akurat wiem, o co Ci chodzi. I chodź zwrot "prawdziwy mężczyzna"
wydaje się niektórym politycznie niepoprawny, inaczej bym tego nie nazwała. Moim
zdaniem prawdziwy mężczyzna to facet bez kompleksów, który wie, czego chce i o
co mu chodzi w życiu i daje kobiecie oparcie. Co nie znaczy, że nie może mieć
wątpliwości i chwil słabości. Każdy CZŁOWIEK ma takie chwile. Ale nie może być
rozlazły, lelum polelum, jak słusznie to określiłaś. Nie zniosłabym bycia z
kimś, kto podejmuje decyzję, a potem (potem!) się zastanawia czy dobrze zrobił,
kto nie jest odpowiedzialny za to, co robi. Wystarczy, że kobiety okresowo są
niezrównoważone Facet ma być stabilny

[carlafehr]

emango napisała:

> Tynia, ja akurat wiem, o co Ci chodzi. I chodź zwrot "prawdziwy mężczyzna"
> wydaje się niektórym politycznie niepoprawny, inaczej bym tego nie nazwała.
Moi
> m
> zdaniem prawdziwy mężczyzna to facet bez kompleksów, który wie, czego chce i o
> co mu chodzi w życiu i daje kobiecie oparcie. Co nie znaczy, że nie może mieć
> wątpliwości i chwil słabości. Każdy CZŁOWIEK ma takie chwile. Ale nie może być
> rozlazły, lelum polelum, jak słusznie to określiłaś. Nie zniosłabym bycia z
> kimś, kto podejmuje decyzję, a potem (potem!) się zastanawia czy dobrze
zrobił,
> kto nie jest odpowiedzialny za to, co robi. Wystarczy, że kobiety okresowo są
> niezrównoważone Facet ma być stabilny


O właśnie, zgadzam się z tym, co napisała Emango.
Zgadzam sie też również z Verdaną w tym, że nie widzę różnić w wychowywaniu
dziewczynek i chłopców, czy raczej, że tych różnic nie powinno być. Różnice w
wychowywaniu dzieci wynikaja raczej - tak mi się wydaje - z charakterów i
temperamentów dzieci, z ich potrzeb i wieku. Natomiast nie zgadzam sie z tym,
że chłopca z góry wychowywać mam na twardziela a dziewczynkę na słodką uległą
słabą istotkę. Może sie zdarzyć, że dziewczynka nie ma ochoty na bycie słodką a
nadwrażliwemu chłopcu nie pomoże ani w życiu ani w zostaniu prawdziwym
mężczyzną brak akceptacji ze strony rodziców dla jego "niemęskiej" wrażliwości.
I jeszcze do Acorns: ciekawa jestem, czy byłbyś zachwycony "męskim" zachowaniem
np mojego syna, który okazałby sie silniejszy od Twojej córki i wlałby jej?

[verdana]

Wcale nie uwazam, ze mąż musi być przewodnikiem, a żona - duchem domu. I w tym
się różnimy. Nigdy nie wychowywałabym cóki na osobe podległa dowolnemu wybranemu
przez nia partnerowi - zakladao by to z definicji, że każdy mężczyzna "wie
lepiej", jest inteligentniejszy i ma cechy przywódcze. Kobieta zaś ma słuchać
męża, niezaleznie od jego wartosci - z definicji.
A więc isnieje załozenie, że kobieta kierować rodzina nie może. Dlaczego? Bo
jest głupsza?
Nie twierdzę, że to kobieta ma kierować, a mąż słuchać. Ale istnieją np. zwiazki
partnerskie, gdzie nie ma roli "przewodnika".
Nie wiem też, dlaczego dobrze jest, gdy człowiek czegokolwiek nie umie. Facet
zmywać i gotować, a kobieta wbijać gwoździ i kierować domem. Dla mnie nie kazdy
musi umieć wszystko, ale bycie dumnym z tego, że się czegoś nie umie, bo to
własnej płci nie przystoi jest dla mnie co najmniej dziwne.
Moi synowie umieją gotować. Moja córka zna karate.

brawo verdana!!

[mama20]

popieram cie bo ja sama jestem taka slodka istotka, a moj
mezczyzna "prawdziwym" , zaradnym mezczyzna... i mam zal, ze zawsze jestem
zalezna od niego... bo czasem chcialoby sie wziac sprawy w swoje rece... a on z
kolei nie potrafi przestac sie przejmowac rola "przewodnika stada" i tez wiele
traci, kto wie, moze tez ma zal.
Bo bylismy wychowani na prawdziwa kobiete i prawdziwego mezczyzne - zammiast na
prawdziwych partnerow.

[acorns]

verdana napisała:

> Czy dziewczynka nie ma byc samodzielna w swych wyborach? Odpowiedzialna?
> Troskliwa? Potrafiaca sama się utrzymać? Trozcząca się o rodznę? Czy na kazde
> łzy dziewczynki trzeba zwracać uwagę, a na chłopca nie? Moze być "lelum-
polelum
> "?

Oczywiście, że ma być samodzielna, odpowiedzialna, zaradna itd. Mam córkę i
właśnie staram się ją tego nauczyć. Ona może płakać i jak płacze, zawsze jest
przytulana. Bo jest dziewczyną i takie jej prawo. Chłopiec ma to zdusić w sobie
bo jest mężczyzną. Nie mówię tu o dwu-trzylatkach, nawet o sześciolatkach. Ale
dziesięciolatek powinien już umieć się od płaczu powstrzymać i starać się jakoś
swój problem rozwiązać. Przynajmniej się postarać, a nie lecieć do mamusi, żeby
przytuliła bo płacze.

Prawdziwy mężczyzna od prawdziwej kobiety różni się przede wszystkim
zachowaniem i upodobaniami. To raczej temat na małą książkę a nie na posta na
forum.

> Naprawdę, nie wiem, czym ma różnic sie wychowanie chłopca od dziewczynki.

Na pewno nie trzeba ganiać chłopca do garów podczas gdy ojciec naprawia
samochód albo tynkuje dom. Nie należy zwracać jego uwagi na drobiazgi. W ogóle
jak widzę niektórych chłopców to zaczynam popierać tradycję pewnego
afrykańskiego plemienia, w którym chłopcy w wieku 9 lat są izolowani od matek i
wychowywani tylko przez mężczyzn - na mężczyzn. Co to za chłopiec, który dostał
od mojej córki (rok od niego młodszej) wpieprz jak koza za obierki i jeszcze
się do tego przyznał i poskarżył mamusi, która przyszła do mnie z pretensjami?
Ja wykonałek klasyczny ROTFL na parkiecie w przedpokoju...

[emango]

Sama mam koleżankę, której największym marzeniem jest taka mała zgrabna
wkrętareczka , ale to jest raczej wyjątek (który potwierdza regułę?) Ja nie
wbijam gwoździ, nie uszczelniam okien, nie noszę ciężkich zakupów i skrzynek i
dobrze mi z tym. Bo mój mąż ma więcej siły i wydaje mi się (podkreślam: to moje
zdanie), że to jest bardziej naturalne. On za to nie gotuje i nie robi różnych
rzeczy w domu, bo ja je robię może nie tyle lepiej, co szybciej (kwestia wprawy
). Ale oboje się na to zgadzamy. Gotowanie nie uwłacza facetowi, tak jak
wbijanie gwoździ - kobiecie. Ale to są moim zdaniem skutki uboczne, bo jeśli
facet nie ma kompleksów, to nie będzie się bał "babskich" zajęć, wzruszeń i
będzie to robił rasowo, po męsku...

[verdana]

Oczywiscie - mężczyźni nie mają płakać, maja dostawać zawałów. To jest męskie
jak cholera.
Mój osiemnastolatek płakał, kiedy zdychał jego siedmiotygodniowy kot. I bardzo
dobrze. Dla mnie prawdziwy mężczyzna to nie facet, który nigdy nie płacze, tylko
facet, który płacze w sytuacjach dramatycznych, nie tracąc przy tym głowy i
biegnąc ciemną nocą z kotem na kroplówkę. (dla zainteresowanych - kot przeżył).
A dziewczynke uczę, że o byle g.. się nie płacze, żeby potem nie załużyć na
miano niezrównowazonej histeryczki. I nie będę przytulać dziesieciolatka
niezaleznie od plci, jeśli ryczy bez powodu. Ale jak płacze, bo zdarzyło się
nieszczęście? Niezaleznie od płci płacze sie z poważnego powodu.
Jakież to upodobania maja faceci, a jakie kobiety? Takie, jakich nauczylismy ich
w dużym stopniu w dzieciństwie. Jak chłopcu tłumaczt się, że jego upodobania są
babskie, a dziewczynke posyła na taniec zamiast na karate, to późniejsze
upodobania sa skutkiem wychowania, a nie cechą wrodzoną.

[gaika]

To raczej sprawa roznych oczekiwan w stosunku do rol spolecznych . Jednym
odpowiada uklad partnerski, bez sztywnego podzialu obowiazkow(robi się to , co
konieczne do zrobienia), inni cenia tzw.”tradycyjny „ uklad. To kwestia
wychowania, wyznawanych wartosci i potrzeb wlasnych.
Nie da się ustalic wspolnego stanowiska, bo to jak wychowujemy nasze dzieci
zalezy wlasnie od naszego spostrzegania rol meskiej i kobiecej i wedlug tego
ksztaltujemy nasze dzieci(czasem ostro się bronia )


Ja w wychowaniu jestem zdecydowanie blisko stanowiska Verdany, ale za to
kilometry od Acorns

Gdybym miała córę,

[tynia3]

też chciałabym, aby znała karate , ale w duchu liczyłabym, że nie będzie
musiała bronić i partnera i siebie, jakby co. O to mi chodzi.

[verdana]

Ja mam taka sama nadzieję, ze mój syn nie będzie musiał bronić żony, jakby co.

[verdana]

A odnosnie karate i córki - chodziła do szkoły w niebezpiecznej okolicy. Przed
szkołą chuligani zaczęli bić kolegę z klasy. Córka zmobilizowała dwóch kolegów,
razem podeszli do chuliganów i zagrozili im tak, że uciekli. Reszta - i chłopców
i dziewcząt - przygladała się ze strachem, ale nie interweniowała.
Zgodnie z podziałem ról moja córka powinna raczej zadzwonić po policje i
wybuchnąć płaczem. Jednak trenując karate miała tyle odwagi, by uratowac kolegę.
Tak więc i dziewczynom może się odwaga przydać.

;)

[tynia3]

verdana napisała:

> Ja mam taka sama nadzieję, ze mój syn nie będzie musiał bronić żony, jakby
co.

No i tu faktycznie mamy różne zdania , bo ja akurat uważam, że o ile facet
broniący żony (mówię o sile, odparciu ataku) mnie nie dziwi, to żona lejąca
intruzów w obronie męża już troszkę .

pzdr serdecznie

Postaram się uprzejmie;)

[triss_merigold6]

Zdecydowanie opcja Verdany czyli niezależnie od płci identyczny model
wychowawczy z szacunkiem dla preferencji dziecka. Karate nie? To może jazda
konna albo pływanie, gra na banjo, haft na tamborku czy coś innego.
Nie mam zamiaru wpajać synowi, że jest przyszłym "przewodnikiem stada" ponieważ:
- IMO bzdura stereotypowo - kulturowa
- nie wiadomo czy jakieś stado będzie (może chcieć żyć singlowo)
- może byc słabszy psychicznie niż wybranka i niedecyzyjny
- może mieć odmienne preferencje itd

Mazgajstwa nie toleruję niezależnie od płci i wieku, podobnie jak rozczulania
się nad sobą bez sensownego powodu.
"Prawdziwy coś tam" kojarzy mi się fatalnie, leci socjobiologią w najgłupszym
wydaniu i konserwatyzmem obyczajowym.
Ostatnią rzeczą m wymagała od dziewczynki jest opiekuńczość i bycie
wspomnianym "dobrym duchem domu".
Trafia mnie szlag na miejscu jak czytam o: prawdziwych męskich sprawach; wersji
zero łez; podejmowaniu ostatecznych decyzji przez mężczyznę i konieczności
wdrożenia go do obrony stada.

[aka10]

Popieram w 100%.Wszedzie sie od stereotypow odchodzi i np. czas
najwyzszy,zeby "samiec" i "samica" zarabiali tyle samo na takim samym
stanowisku.Odchodzenie od stereotypow nalezy zaczynac od poczatku,bo juz nawet
widac roznice w traktowaniu noworodkow w szpitalu.Pozdrawiam.

Zamiast tytułu wątku...

[tynia3]

jak wychować chłopca na prawdziwego meżczyznę, być może powinnam napisać: "jak
wychowujecie dzieci "na ludzi" ,


triss_merigold6 napisała:

> Zdecydowanie opcja Verdany czyli niezależnie od płci identyczny model
> wychowawczy z szacunkiem dla preferencji dziecka. Karate nie? To może jazda
> konna albo pływanie, gra na banjo, haft na tamborku czy coś innego.
> Nie mam zamiaru wpajać synowi, że jest przyszłym "przewodnikiem stada"
ponieważ
> :
> - IMO bzdura stereotypowo - kulturowa
> - nie wiadomo czy jakieś stado będzie (może chcieć żyć singlowo)
> - może byc słabszy psychicznie niż wybranka i niedecyzyjny
> - może mieć odmienne preferencje itd
>
> Mazgajstwa nie toleruję niezależnie od płci i wieku, podobnie jak rozczulania
> się nad sobą bez sensownego powodu.
> "Prawdziwy coś tam" kojarzy mi się fatalnie, leci socjobiologią w najgłupszym
> wydaniu i konserwatyzmem obyczajowym.
> Ostatnią rzeczą m wymagała od dziewczynki jest opiekuńczość i bycie
> wspomnianym "dobrym duchem domu".
> Trafia mnie szlag na miejscu jak czytam o: prawdziwych męskich sprawach;
wersji
>
> zero łez; podejmowaniu ostatecznych decyzji przez mężczyznę i konieczności
> wdrożenia go do obrony stada.




Zgadzam się, ze to dziecko samo sobie ma prawo wybrac co go interesuje i w
jakim kierunku pójdzie, z kim jak będzie żyło. Może się nie rozumiemy. Nie
chodzi mi o narzucanie stereotypów. Facet nie ma być twardzielem. Kobieta nie
musi być uległa. Chyba, że chcą.
Po prostu taka myśl mi się nasunęła, bo w naszym domu akurat się uzupełniamy.
Gdyby każde z nas chciało przewodniczyć lub każde było z tych "haftujących", to
zgodę byłoby pewnie ciężej . U nas ten podział ról jest akurat bardziej
tradycyjny, co nie przeszkadza mi czuć się zaradną i samodzielną, nie siedzącą
w portfelu meża, itd. Może się mylę, ale to kwestia tegoż podziału - fakt, nie
wg płci, a wg wyboru (mój maż potrafi nastawić pralkę, a ja czasem wbijam
gwoździe ).

Ale odnoszę nieodparte wrażenie, że dziś - mimo równouprawnienia - mężczyzna Z
REGUŁY ogląda się za kobietą delikatniejszą, kobieta szuka OPIEKUNA. Choć nie
zawsze, ocywiście.

pzdr

[gaika]

tynia3 napisała:

>
> jak wychować chłopca na prawdziwego meżczyznę, być może powinnam
napisać: "jak
> wychowujecie dzieci "na ludzi" ,

A to insza inszosc


> Ale odnoszę nieodparte wrażenie, że dziś - mimo równouprawnienia - mężczyzna
Z
> REGUŁY ogląda się za kobietą delikatniejszą, kobieta szuka OPIEKUNA. Choć nie
> zawsze, ocywiście.

Chyba jednak nie da sie ustalic reguly (patrz aktualny watek
Jak sie okazuje to indywidualne potrzeby i wartosci sa tu kluczem.
Czyli co kto lubi

[liberata]

Prawda jest taka, że słaby facet szuka silnej kobiety, a silny facet jest w
stanie przejąć funkcje opiekuńcze i siła lub słabość kobiety nie robi mu dużej
różnicy.

Tynia

[triss_merigold6]

Skoro macie tradycyjny podział ról to pewnie syn przejmie wzory z domu. Tylko
nie dziwi się później, że może mieć problemy ze znalezieniem partnerki. Coraz
mniej jest kobiet, którym model konserwatywy pasuje. Coraz więcej tych
samodzielnych, zaradnych i niezależnych które nie szukają OPIEKUNA tylko
towarzysza życia traktującego je poważnie a nie jak słabe istotki.

No nadal się nie rozumiemy, qrczę ;)

[tynia3]

triss_merigold6 napisała:

> Skoro macie tradycyjny podział ról to pewnie syn przejmie wzory z domu. Tylko
> nie dziwi się później, że może mieć problemy ze znalezieniem partnerki. Coraz
> mniej jest kobiet, którym model konserwatywy pasuje. Coraz więcej tych
> samodzielnych, zaradnych i niezależnych które nie szukają OPIEKUNA tylko
> towarzysza życia traktującego je poważnie a nie jak słabe istotki.


U mnie jedno nie wyklucza drugiego. W domu sprawy są układane kompromisowo.
Jestesmy dla siebie jak najbardziej partnerami, a jednak... Nie czuję się
słaba, przeciwnie, wiem że jestem zaradna życiowo, niezalezna finansowo, etc.
Mąż liczy się z moim zdaniem nie mniej, niż ze swoim i ZAWSZE o nie pyta. A
mimo to stanowi dla mnie oparcie, którego opisać nie potrafię, a które, IMHO,
moze dać tylko meżczyzna.
No , jakoś tak... o to mi chodziło )).
Ostatnią rzeczą, jaką chciałabym, to nie nauczyć partnerstwa, no bez żartów .
I daleka jestem od "konserwy", choć moze niezbyt zgrabnie o tym piszę.

pzdr

[triss_merigold6]

Faktycznie, nie zrozumiemy się. Nie rozumiem jakie oparcie może dać tylko
mężczyzna, wg. mnie to niezależne od płci.
Tynie nie wykręcaj się, zgodziłaś się w dużej mierze z treścią wypowiedzi
Acornsa a to było ultrakonserwatywne.

[tynia3]

triss_merigold6 napisała:

> Faktycznie, nie zrozumiemy się. Nie rozumiem jakie oparcie może dać tylko
> mężczyzna, wg. mnie to niezależne od płci.

Niesety nie potrafię dokładnie opisać, jak to widzę, ale myślę, ze to sprawa
natury. W końcu kobieta i męzczyzna się różnią i te różnice traktuję
pozytywnie - jako uzupełnienie. U nas akurat ten model się sprawdza, ale jak
moje dziecci obiorą inny, mniej tradycyjny - proszę bardzo.

> Tynie nie wykręcaj się, zgodziłaś się w dużej mierze z treścią wypowiedzi
> Acornsa a to było ultrakonserwatywne.

Nie, jestem daleka od tak skrajnych zapatrywań.


pzdr

[nangaparbat3]

tynia3 napisała:


>
> I daleka jestem od "konserwy", choć moze niezbyt zgrabnie o tym piszę.
>

Słoneczko, tak o tym piszesz, ze zastanawiałam sie, czy to aby nie podpucha

[carlafehr]

acorns napisał:

> Prawdziwy mężczyzna nigdy nie płacze, nie okazuje zbyt wylewnie swoich uczuć,
> raczej mają one odzwierciedlenie w czynach. Nie pokazuje słabości, nie
zadręcza
>
> innych swoimi problemami.
> Prawdziwy mężczyzna musi być trochę chamski i gruboskórny, trochę mrukowaty.
> Nie oznacza to oczywiście używania wulgaryzmów zamiast przecinka ani bekania
> czy pierdzenia bez względu na okoliczności.
> Prawdziwy mężczyzna jak potrzeba to po prostu da w ryj albo sztachetą po
> żebrach i nie będzie się przejmował, że zniża się do poziomu dresiarza.
> Prawdziwy mężczyzna ma stanowić oparcie dla rodziny a nie być dla niej
tyranem.
>
> Prawdziwy mężczyzna nie kupuje sobie Matiza ani Seicento ani Corsy ani
niczego
> podobnego z silniczkiem pasującym najwyżej do kosiarki a nie do samochodu.
> Prawdziwy mężczyzna nie sączy drinków przez słomkę, a jeśli w ogóle jakieś
> drinki pije to tylko takie mające odpowiednią moc.
> Prawdziwy mężczyzna nie sika na siedząco, nie używa do jedzenia jednego
posiłku
>
> 5 sztućców i 3 talerzyków.
> Prawdziwy mężczyzna ma swoje męskie sprawy poruszane wyłącznie w męskim
gronie.
>
> Naprawdę dużo tego wszystkiego jest. Bardzo dużo. Wychowanie chłopca na
> mężczyznę nie musi oznaczać hodowanie tyrana. Wkraczanie mężczyzn w typowo
> kobiece sfery i odwrotnie sprzyja powstawaniu unisexów (psychicznych, a nie
> fizycznych) co często widzę bo mam okazję widzieć i z takimi współpracować.
> Babochłopy albo kaleki życiowe.

Rany, to raczej prawdziwy jaskiniowiec.
Dal mnie prawdziwy mężczyzna to przede wszystkim człowiek czynu, czyli ktoś,
kto działa, idzie do celu a nie oglada sie na innych, czy używa manipulacji. To
ktoś odważny, dumny i honorowy. Odpowiedzialny i opiekuńczy wobec kobiet i
dzieci. Posiadający silny charakter i silną wolę. I raczej dżentelmen niż facet
bez manier, jedzący najlepiej rękami, bo to takie męskie.
Zamiast chamstwa i gruboskórności wystarczy mu inteligencja i zdecydowanie, a
także charyzma. Charyzmatyczny facet w życiu codziennym nie musi nikogo walić w
ryj ani sztachetami po żebrach.
Prawdziwy mężczyzna ma na tyle rozwiniete poczucie własnej wartości i ego, że
nie musi go podpierać wielkimi samochodami z wielkimi silnikami (im mniejsze
ego, tym większe auto...)
Prawdziwy mężczyzna nie musi pić alkoholu nawet w Polsce, bo ma dość ikry, żeby
powiedzieć nie i nie przejmować się, że jacyś "kumple" będący "prawdziwymi
mężczyznami" będą się krzywić.
Prawdziwy mężczyzna nie musi nawet obsikiwać własnego terenu na stojąco,
chociaż wiem, że to szczególnie drażliwy punkt dla niektórych mężczyzn .




--------------------------------------------------------------------------------

Copyright © Agora SA˙•˙O nas˙•˙Reklama˙•˙Ochrona prywatności˙•˙Mapa
serwisuPoleć stronę znajomym | Zgłoś problem lub błąd

--------------------------------------------------------------------------------

Ma się rozumieć Acorns, że

[mallard]

Ty jesteś ten najprawdziwszy? Zgadłem?
Pozdrówko! (może zbyt wylewnie?)

[rycerzowa]

Jeśli masz już w domu jednego prawdziwego mężczyznę - męża - będziesz mieć
niewątpliwie i drugiego. Nie potrzebujesz się o to kłopotać.

[anatemka]

a ja bym chciała wychować syna na dobrego człowieka.

[tynia3]

anatemka napisała:

> a ja bym chciała wychować syna na dobrego człowieka.


A to przede wszystkim .

[falka32]

Jeżeli twój syn ma narządy rozrodcze w porządku, to raczej będzie mężczyzną )))
Jeżeli są jekieś wrodzone, przynależne mężczyźnie cechy (np to przewodnictwo),
to też się SAME ujawnią bo co naturalne i wrodzone nie wymaga wychowywania. A
jeżeli kogoś trzeba uczyć bycia "mężczyzną" cokolwiek to nie znaczy to nie
będzie prawdziwym mężczyzną, tylko sztucznym produktem socjalizacji ))))
Jak się nie obrócisz, tyłek zawsze z tyłu

Więc moze daj dziecku spokój, kochaj go i traktuj normalnie to wyrośnie na
przyzwoitego człowieka.

[tynia3]

falka32 napisała:

> Jeżeli twój syn ma narządy rozrodcze w porządku, to raczej będzie
mężczyzną )
> ))
> Jeżeli są jekieś wrodzone, przynależne mężczyźnie cechy (np to przewodnictwo),
> to też się SAME ujawnią bo co naturalne i wrodzone nie wymaga wychowywania.


O, no włąśnie! jakoś mniej więcej tak chciałam to ująć, a samo "wychowanie"
rozumiem jako pewną pomoc w znalezieniu drogi, nie narzucenie schematu.

> jeżeli kogoś trzeba uczyć bycia "mężczyzną" cokolwiek to nie znaczy to nie
> będzie prawdziwym mężczyzną, tylko sztucznym produktem socjalizacji ))))
> Jak się nie obrócisz, tyłek zawsze z tyłu
>
> Więc moze daj dziecku spokój, kochaj go i traktuj normalnie to wyrośnie na
> przyzwoitego człowieka.

[liberata]

A jeśli chodzi o obronę stada, która jest domeną mężczyzn... Każdy samiec
ucieknie przed przytłaczającą przewagą przeciwnika - także mężczyzna (ile jest
kobiet porzuconych w bardzo trudnej sytuacji życiowej), natomiast każda kotka,
suczka itp. mająca młode będzie walczyć do śmierci i do głowy jej nie przyjdzie
żeby uciec. Wniosek - to jednak wychowanie robi z mężczyzny odpowiedzialnego
tatę, który broni stado. Nie genitalia. Socjalizacja.

[werata]

Oj, Tynia, jesli twoj maz idealnie pasuje do roli Prawdziwego Mezczyzny wg
Twojego rozumienia tego pojecia, to odpowiedz, ktorej szukasz na forum jest
blizej niz myslisz. Po prostu zapytaj swoja tesciowa, jak Ona to zrobila! Tym
bardziej, ze reprezentujesz - mimo zaprzeczen - bardzo konserwatywne
stanowisko, to bedzie Ci latwiej zaadaptowac podejscie tesciowej. Twoj maz
pewnie - jako Prawdziwy Mezczyzna - tez zna odpowiedz na postawione tu pytanie.

***
A tak przy okazji, bardzo ciesze sie, gdy czytam posty o stawianiu na pierszym
miejscu wartosci, Dobra a nie koslawo pojetego "twardego, meskiego wychowania".
To jest prawdziwa, kobieca dojrzalosc. I droga do szczescia naszych dzieci bez
wzgledu na ich plec. A Prawdziwi Mezczyzni niech sobie spoczywaja na kartach
Historii.

[aszar.kari]

Bardzo ciekawy watek. Nastroil mnie do rozwazan o wspolczesnych/nowoczesnych
definicjach takich pojec jak "kobiecosc" i "meskosc". Mowiac szczerze, bardzo
wysoko cenie sobie roznice miedzy plciami i mam tu na mysli te roznice, ktore
istnieja poza oczywistami detalami anatomiczno-fizjologicznymi. Strasznym
wydaje mi sie wizja spoleczenstwa, w ktorym mielibysmy sie roznic wylacznie
genitaliami.
Aszar

MY SIĘ CHYBA NIE ROZUMIEMY...

[tynia3]

Zakładając wątek nie pytałam o to, jak w domu wychować tyrana, króla, pana,
przywódcę w sensie dyktatora! Mam syna, więc pytałam o wychowanie syna! Gdyby
była dziewczynka pytałabym o "prawdziwą kobietę", ale nie od razu chciałabym w
niej widzieć szwaczkę, praczkę i kucharkę! I tak jak są pewne różnice, między
ludźmi, są i takie, które częściej występują u chłopców, a inne u dziewcząt,
choć niekoniecznie. Oczywiście, ze nic na siłę. No ludzie!
Mam wrażenie, że większośc odebrała mój wątek zupełnie na opak, sugerując się
wypowiedzią Verdany.
No wkurzam się, jak słyszę, że marzy mi się w domu dupek (czyt. Prawdziwy
Mężczyzna w rozumieniu niektórych), nie facet. Dla mnie ten zwrot po prostu nie
jest koniecznie zabarwiony pejoratywnie i to nie dlatego, ze akceptuję
negatywne cechy, tylko jakoś mnie akurat kojarzy się z dobrym człowiekiem płci
meskiej, tak jak "prawdziwa kobieta" z dobrym człowiekiem płci żeńskiej.
Naprawdę nikt nie stara się zrozumiec, ze się z Wami zgadzam? Każdy tylko swój
SPOSÓB wyrażania poglądów akceptuje, nawet jak o jednym piszemy?
I jeszcze raz piszę, nie klikam znad garów. Jestem zaradna, mam wykształcenie,
swoje życie zawodowe i towarzyskie, pasje, własne dochody, dbam o siebie, etc.
Uważam, ze istnieją różnice, które - jeśli są naturalne, akceptowane i wynikają
z PARTNERSTWA, miłości i szacumku - są super. Nie mam racji, oczywiście?

pzdr

[acorns]

tynia3 napisała:
> Uważam, ze istnieją różnice, które - jeśli są naturalne, akceptowane i
wynikają
>
> z PARTNERSTWA, miłości i szacumku - są super. Nie mam racji, oczywiście?

Moim zdaniem mylisz się. Pewne różnice są naturalne i partnerstwo nie ma tu
nic do rzeczy. Czy weźmiesz szuflę i załadujesz 10 ton węgla do kotłowni? Czy
rozładujesz przyczepę cementu (50 kg worki) albo trelinki (40 kg)? Czy
poprowadzisz ciężarówkę, ale nie taką nowoczesną tylko starego ruskiego Ziła?
Jeżeli nazywasz się Agata Wróbel, myślę, że sobie z tym poradzisz, ale ona jest
jedna, a a co dzień spotykam kobiety, które szufli węgla raczej nie podniosą
nawet na 10 cm w górę. A jak mi kobieta zaczyna mówić coś o równouprawnieniu i
o partnerstwie to ja bardzo chętnie podejmę się ugotowania obiadu, ale w zamian
ona wykona ciężką fizyczną pracę, a tej nie brakuje bo zaczynam stawiać dom i
zwożę materiały. I co wtedy? Ja obiad ugotować potrafię...

No właśnie...

[tynia3]

No więc na początku o takich to różnicach pisałam. Że są pewne naturalne
predyspozycje ze względu na płeć, ale mogą oczywiście istnieć od nich wyjątki.
Nie mam zamiaru robić dziecku prania mózgu i szkolić chłopaka, jak w wojsku,
żeby był męęęęęski. Jak chce, niech pisze wiersze. Właśnie o to mi chodziło, że
można POMÓC w kształtowaniu pewnych rzeczy, OBSERWUJĄC zainteresowania i
potrzeby dziecka. A że mam chłopaka, pytałam o chłopaka. Mój akurat woli
samochody, ale jakby mu się lalka marzyła, to ani ja, ani mąż nie wyrywalibyśmy
jej dziecku. I nerwy mnie brały, jak mi ktoś wykłada, że marzy mi się podział
wg rozumu, nie wg serca. Ech... .

A, i jeszcze jedno ;)

[tynia3]

Jakoś nie jestem zwolenniczką robienia czegoś za coś (np. ja gotuję, to Ty
napraw samochód). Mój maż potrafi gotować, ja gwoździe prosto wbijam. Nigdy się
nie licytujemy. Pod tym względęm w 100% zgadzam się z Verdaną.
Samodzielny/zaradny powinien być każdy - i kobieta, i mężczyzna.

pzdr

do Tynii io Acornsa

[carlafehr]

Witajcie,

myślę, że cały problem wynika z tego, co kto rozumie pod pojęciem "prawdziwego
mężczyzny". Różnie to się może kojarzyć, a najczęściej kojarzy się ze
stereotypem, który nie jest zbyt pozytywny. Tak jak nie jest JUŻ pozytywny tak
kiedyś wychwalany stereotyp żony - matki - Polki. Zatem wszystko zależy od
tego, co Ty rozumiesz pod pojęciem prawdz. mężczyzny.

Do Acornsa: partnerstwo i równouprawnienie nie polega na tym, że facet musi
gotować obiady a kobieta szuflować węgiel. Partnerstwo polega na tym, że każdy
wkłada podobny wysiłek i podobna pracę w utrzymanie rodziny, wychowanie dzieci
itp. Czyli że np. (zaznaczam, że to przykład i konfiguracje mogą być różne)
oboje pracują, to gotuje ten, który pierwszy wraca z pracy. Albo sprząta, albo
dogląda dzieci. Jeśli facet po pracy buduje dom, to żona przejmuje wszystkie
obowiązki domowe. Ale jak już facet skończy z budową domu, to nie oznacza to,
że do końca życia po pracy ma spoczywać na kanapie przed tv albo z kumplami na
męskich sprawach, podczas gdy żona po pracy przychodzi do drugiej pracy i
zajmuje się domem, dziećmi i obsługą faceta, bo facet nie może, bo jest
przecież prawdziwym mężczyzną. Ty naprawdę tego nie rozumiesz?

no ;)))

[tynia3]

carlafehr napisała:

> Witajcie,
>
> myślę, że cały problem wynika z tego, co kto rozumie pod
pojęciem "prawdziwego
> mężczyzny". Różnie to się może kojarzyć, a najczęściej kojarzy się ze
> stereotypem, który nie jest zbyt pozytywny. Tak jak nie jest JUŻ pozytywny
tak
> kiedyś wychwalany stereotyp żony - matki - Polki. Zatem wszystko zależy od
> tego, co Ty rozumiesz pod pojęciem prawdz. mężczyzny.
>



Ufffff.... ))) WRESZCIE KTOŚ MNIE ZROZUMIAŁ ! Dokładnie. U mnie nie
zadziałało to złe skojarzenie . Z kolei Matka-Polka kojarzy mi się fatalnie.
Stad rozumiem, że mój wątek mógł być odczytany odwrotnie do zamierzenia.



> Do Acornsa: partnerstwo i równouprawnienie nie polega na tym, że facet musi
> gotować obiady a kobieta szuflować węgiel. Partnerstwo polega na tym, że
każdy
> wkłada podobny wysiłek i podobna pracę w utrzymanie rodziny, wychowanie
dzieci
> itp. Czyli że np. (zaznaczam, że to przykład i konfiguracje mogą być różne)
> oboje pracują, to gotuje ten, który pierwszy wraca z pracy. Albo sprząta,
albo
> dogląda dzieci. Jeśli facet po pracy buduje dom, to żona przejmuje wszystkie
> obowiązki domowe. Ale jak już facet skończy z budową domu, to nie oznacza to,
> że do końca życia po pracy ma spoczywać na kanapie przed tv albo z kumplami
na
> męskich sprawach, podczas gdy żona po pracy przychodzi do drugiej pracy i
> zajmuje się domem, dziećmi i obsługą faceta, bo facet nie może, bo jest
> przecież prawdziwym mężczyzną. Ty naprawdę tego nie rozumiesz?
>



Pozwolę sobie dodać . Rozbawiłby mnie tekst, że sobie nie poradzę z budową
domu, np. A gdzie jest napisane, że istnieje taki podział (na zasadzie
licytacji) ja wybuduję - ty sprzątaj. Minął już czas, kiedy trzba było isc do
lasu, w celu zrąbania drzew i postawienia chaty . Kompletna bzdura. Owszem,
nie przerzucę tony węgla, ale mogę zapłacić komuś, kto to za mnie zrobi, ergo:
poradzę sobie. Partnerstwo to nie licytacja. Od początku byłam przeciwna
poglądowi, że trzba się twardo reguł trzymać, bo to reguły i basta. O nie,
nie .

[nangaparbat3]

A tym razem to sie z Toba w 100% zgodzę - meżczyźni na pewno maja mocniejsze od
kobiet miesnie, stawy, ścięgna. A więc, panowie, wyciagnijcie wnioski i robcie,
co do Was należy. Przewalanie wegla - jak najbardziej.

to powyzej do ACORNSA jest

[nangaparbat3]

Verdana 100% sie zgadzam!!!

[zebra12]

Mam 2 córki i staram się je wychować na samodzielne kobiety, które nie będą
potrzebowały w swoim życiu opierac się na "prawdzowych mężczyznach"! Starsza
tez chodzi na wschodnie sztuki walki. Uczą się dobrze, mam nadzieję, ze sobie
poradzą w życiu!

[kokolores]

Ja tez !!


P.S.Nienawidze okreslenia "prawdziwy mezczyzna"!!!

[mamadacja]

Cześć wszystkim. Jestem inżynierem budowlanym, wracam wcześniej z pracy to
sprzątm, gotuję latam z synem. Mój mąż też jest inżynierem budowlanym, raczej
nie wraca wcześniej z roboty, ale o 22 też potrafi załadować zmywarkę. I
sprząta, pralkę mu odpuściłam bo nie odróżnia rzeczy białych od kolorowych a to
kosztuje Ja sama nie szpachluję ścian, bo robię to niedokładnie. Takie
różnice są u nas. Synek i wbija gwoździe plastikowym młotkiem i zrobi sobie
kogel-mogel mikserem (też plastikowy ale działa lepiej niż prawdziwy)Chciał
lalkę, dostał lalkę ale woli autka, lalka leży wśród pluszaków, z których mały
nie lubi korzystać. Samo powychodziło Jak na razie mam w domu dwóch
osobników rodzaju męskiego i jedną osobniczkę rodzaju żeńskiego. Dzielimy sie
obowiązkami ale nadal zachowujemy swoje tożsamości. Ja czuję się bardzo kobieca
a mąż raczej męski ( takie uśmieszki samozadowolenia, obsesja motoryzacyjna
i.t.p.). Dziecko chyba kształtuje swoją osobowośc przez obserwację, więc
wystarczy zadbać żeby patrzyło na dobre rzeczy.

[judytak]

jaknarazie, znacznie łatwiej mi jest wychować córkę na "prawdziwego mężczyznę",
niż syna, jednego czy drugiego...
nie powiem, trochę mnie to martwi ;o)

pozdrawiam
Judyta

prawdziwa kobieta

[nangaparbat3]

Uff, długi watek, że tez wczesniej nie zajrzałam!

A czytajac przypomniałam sobie nagle obrazki, które narysowala moja córka jak
miała 10 lat.

Były 3, z podpisami, cytuje podpisy bo nie mam pod reką skanera:
1. Rząd krolewski - w rzadze co najmniej połowe stanowią panie.
2. Tylko krolowa moze siedziec w sali obrad (rzadu krolewskiego) - na obrazku
obok siedzącej na tronie krolowej stoi CÓRKA, nieco za nimi KROL, i jeszcze
SŁUŻĄCE Z ELIKSIRAMI - wszyscy podpisani.
3. W sali balowej tylko królowa moze siedzieć. Król, zeby go nie bolały nogi,
ma prawo siedzieć na stołku. Służące, zeby im nie bylo przykro, maja prawo
leżeć (leżą na łożach w stylu mebli z grobowca Tutenchamona).

Otóż uważam, ze w przeciwieństwie do prawdziwej kobiety, jaka niewątpliwie jest
moja corka (od urodzenia, bez mojego starania),prawdziwy mężczyzna nie
przejąłby sie tym, że króla bolą nogi, a już na pewno nie tym, że służącym
mogloby być przykro, ze król siedzi, a one stoją.

PS

[nangaparbat3]

ale na szczęście nie sami prawdziwi Mężczyźni są na tym swiecie, ja sie
ostatnio kocham w takim, co sam mowi, ze jest 50%.

[gusiaki]

Tak tak - w domu zakaz sikania na stojąco, bo mi się nie chce ze szmatą biegać,
a jak facet sioka na stojąco, to rozbryzg idzie taki, że kibelek trzeba
szorować codziennie - inaczej śmierdzi moczem.

Mam dwóch synów i nie chciałabym, żeby się malowali - ale byłabym dumna, gdyby
choć któryś został wizażystą. Nie chcę, żeby chodzili na obcasach, ale jeśli
któyś będzie się kochał w szpilkach do tego stopnia, że będzie je
projektował/robił - to super. Makłowicza czy Bikonta też bym w nich chętnie
dotrzegła. Zachęcam do płaczu uzasadnionego, aby tłumione emocje nie wywołały
nerwicy. Więc teoretycznie wersja Verdany.
Ale z drugiej strony kocham "kobiece" kobiety - pachnące, pięknie umalowane,
poruszające się z wdziękiem i znające kilka kruczków uwodzenia facetów. I
facetów, którzy umieją czarować kobiety pędząc na motorach.
Sama zarabiam prawie tyle co mąż, wkurzałam się, gdy teść nie pozwalał mi
układać płytek czy równać ścian, umiem prowadzić samochód. Decyzje podejmuje
szybciej niż mąż, jestem bardziej konsekwentna, lepiej radzę sobie ze sprawami
organizacyjnymi.
Ale nie wyobrażam sobie świata bez odsuwania krzesła damie przy stole, bez
otwierania drzwi od auta (nawet w dobie centralnych zamków), bez szacunku
okazywanego kobiecie przez mężczyznę dumnie podającego jej silne ramię.
Zatem opcja "prawdziwy mężczyzna" i "prawdziwa kobieta" Tyni?
Już sama nie wiem

[nangaparbat3]

Ano właśnie.
Uswiadomiłam sobie, że rozczulaja mnie mężczyźni, ktorzy uzywają zdrobnień, i
wkurzają kobiety, które to robią. Jeszcze nie wiem, dlaczego tak jest, ale jest.
I przypomnialo mi się cos = no, srednio zabawnego. Na pewnym szkoleniu uczono
mnie kiedyś, że kobiety z natury sa niezrownoważone i kierują się emocjami (w
najbardziej negatywnym tego znaczeniu).
Mało tego, dowiedziałam się, ze jako kobieta JESTEM DAREM DLA INNYCH. No tak.
Właśnie.
Zawsze myślałam, że po prostu jestem człowiekiem.