Powrot do pracy?????

[marta_ewa]

Drogie dziewczyny potrzebuje waszej rady!zjagodka ma teraz 2 lata i 8 mc
Jedrek 8 mc.Zastanawiam sie nad powrotem do pracy.Nie pracuje juz od 3 lat -
od czasu urodzenia Jagodki.Jestem zadowolona z pobytu w domu i mozliwosci
zajmowania i wychowywania dzieci , ale czasem ciagnie mnie do ludzi i
pracy.Boje sie jak to wszystko polaczyc,i czy jest wogole sens na wracac do
pracy juz teraz czy jeszcze poczekac.Mam 30 lat wyzsze wyksztalcenie
plastyczne i pedagogiczne ,studiowalam tez za granica -jezyk angielski -
wyksztalcenie mam dobre ,doswiadczenie tez moze byc-boje sie ze jak jeszcze
poczekam i bede siedziala w domu to juz tak tu zostane.Co prawda to mam tez
pomysl na otwarcie wlasnej dzialalnosci czy nawet sprzedazy obrazow-jestem po
malarstwie .Jezu mam taki metlik w glowie ,ze hej.Boje sie zostawic Jedrusia
z opiekunka ,tego ,ze Jagodka bedzie siedziala 9 h w przedszkolu.Maz pracuje
po 12 godzin dziennie ,teraz jeszcze awansowal wiec dochodza wyjazdy
zagraniczne -dosc czeste.Tak naprawde to jestem z dziecmi sama,dzieci tate
widuja w weekendy ,mi to nie przeszkadza bo sobie radze,choc nam go
brakuje.Praca jest w pelnym wymiarze godzin 40/40 dochodza szkolenia i
wyjazdy slozbowe, niestety trzeba dojezdzac -jakies 25 min.Drogie dziewczyny
poradzcie prosze.Czy sa jakies pracujace mamy?co robicie jak dzieci
choruja ,jak sobie radzicie z obowiazkami domowymi?Czy macie czas na spacer z
dziecmi ,zabawe?Pozdrawiam goraco! Marta

[agutek10]

ja bym na Twoim miejscu pomyslała o tej własnej działalności - jeśli faktycznie
masz jakis konkretny pomysł to moze warto spróbować - zapewnisz sobie kontakt z
ludzmi, rozwój a jednocześnie jest szansa ze jak się wszystko rozkreci i ułoży
to będziesz mogła wygospodarować sobie więcej czasu dla dzieci. Albo praca w
jakims niepełnym wymiarze godzin

[aaania]

To, co mi się nasunęło, to "magiczny" wiek młodszego smyka i wynikające zmęczenie materiału (Twojego). Otóż rozmawiałam ostatnio z koleżanką, na temat kryzysów u mam dzieciaków z dwuletnią różnicą wieku. I ten kryzs plasował właśnie nam się pomiędzy 5 a 8 m-cem życia młodszego szkraba. I trwał do roku równo, po czm było już tylko lepiej.
Moje dzieciaki mają obecnie 3 lata i 3 m-ce oraz 1 rok i 4 m-ce. I odkąd młodsze dziecię zaczęło chodzić oraz stało się bardziej rozumne, coraz częściej i intensywniej dzieciaki się ze sobą efektywnie komunikują, potrafią się ze sobą dobrze bawić, chodzą za rączkę, a nawet dodają sobie wzajemnie otuchy w trudnych sytuacjach (starsza bierze młodszego za rączkę i wchodzi do pokoju pełengo ludzi, na co nigdy nie zdobyłaby się w pojedynkę).
Ja coraz częściej siadam sobie z książką, w pobliżu dzieci podczas, gdy oni się bawią, w chowanego, berka, prowadzają psa na smyczy, ubierają go i siebie nawzajem, podają sobie klocki, starsza buduje wieże młodszemu, które on niszczy, "czyta mu książeczki", albo po prostu bawią się obok siebie.
I o ile jeszcze kilka miesięcy temu nie widziałam możliwości, żeby nie uciec do pracy już teraz, natychmiast, tak obecnie planuję ją sobie bez pośpiechu; w międzyczasie pojawiły się wizje na to, że może udać się ją połączyć z macierzyństwem w stopniu, który by mnie zadowalał!
Na kilka godzin już teraz przychodzi do nas niania, do której dzięki temu, że jestem z nimi i dokładnie widzę, co się dzieje nabrałam wielkiego zaufania, teraz spokojnie mogę sobie planować powrót do pracy.
Pracę będę starała się zorganizować tak, żeby kiedy córką pójdzie do przedszkola (planujemy posłać ją do 4-latków, była juz próba z 3-latkami ale zrezygnowaliśmy ze względu na to, że mała przynosiła infekcje na brata, który w przeciwieństwie do niej bardzo chorował) nie siedziała tam dłużej niż do godz. 16.
Synek pobędzie jeszcze jakiś czas z nianią, a potem planuję wysłać go do 3-latków.
Tylko tak to widzę.
I z tego powodu rezygnuję z etatu, którą miałam przed urodzeniem pierwszego dziecka (praca do 17 + min. godzinne dojazdy).
Mam nadzieję, że po pracy będę miała siłę i chęć na zabawy z dzieciakami, szaleństwa.
Nie jestem przesadnie pedantyczna w stosunku do porządków i innych domowych obowiązków, więc może się to udać

Pozdrawiamy

[marta_ewa]

Bardzo dziekuje za odpowiedzi.Jestescie kochane.Ja ciagle mysle dezyzja jeszcze
nie zostala podjeta ale chyba jednak odloze powrot do pracy na pozniej moze na
wrzesien jak Jedrek bedzie juz bardziej samodzielny ,a Jagodka pojdzie do
przedszkola.Pozdrawiam Marta

[aska_f]

Ja tez siedze w domu z dziecmi juz od 3 lat. Moje maluchy maja rok i prawie 3
latka i tak jak pisze Aania od paru miesiecy mam kryzys )) Ania, normalnie
zdebialam jak przeczytalam twoj post Dokladnie tak bylo u nas, zmeczenie
materialu (mnie) ogromne, ale... Patrycja skonczyla rok (wczoraj!) i faktycznie
jest coraz lepiej! Jeszcze nie chodzi, ale juz widze ze jak tylko bedzie mogla
ganiac sie z bratem, jak bedzie bardziej stabilna (zeby jej nie przewracal
ciagle Tak wiec Aniu widze ze jestescie pare miesiecy do przodu i czytajac
twoje posty nabieram nadziei ze bedzie lepiej ))
A wracajac do tematu - powrot do pracy planuje jak Pati pojdzie do przedszkola.
Maz wraca dosc pozno, nie wyobrazam sobie abysmy oboje wracali tylko na kapanie
dzieci. Ja co prawda mam 3/4 etatu (do 15tej) ale nie sadze abym na takich
warunkach mogla wrocic do pracy. Tak wiec poczekam az dzieci podrosna i wtedy
sprawdze )))

Tak wiec moja rada - Marta, jak mozesz to poczekaj z powrotem do pracy

Pozdrawiam,

Do Asi

[aaania]

Pamiętam, Asiu, Twój post z buntującym się (ponad)dwulatkiem.
Obyście też już niebawem doczekali naprawdę fajnych czasów

PS A tak w ogóle to pamiętam Cię z forum "szpitale" itp, bo podobnie, jak my, dwa razy rodziłaś w tym samym miejscu I nawet i miałaś położną, której wprawdzie nie udało mi się upolować, ale za to mieliśmy szczęście poznać inną fantastyczną kobietę

Pozdrawiamy

[aska_f]

Noooo, bunt nam minal na szczescie Jeszcze czasem sie zdarza ale jest o
niebo lepiej. Troche tez dzieki temu ze ja wyluzowalam i juz sie nie wsciekam
tak bardzo. A fajne czasy zblizaja sie wielkimi krokami - juz to widze w tym
jak maluchy na siebie reaguja Patrycja po obudzeniu pierwsze co zasuwa na
kolanach do Kuby do pokoju, a ten ja wita tekstem "czesc mala! stesknilem sie
za toba!" ))

A z forum szpitale cie nie pamietam (( Ale chyba kiedys probowalysmy mailowy
kontakt pociagnac? Jakos nie wyszlo, moze teraz daloby rade? Jakos wiecej czasu
mam troche zeby przed kompem posiedziec... Pisz jakby co

Pozdrawiam i dobranoc!